«Πόσο κάνει ένα παγωτό σοκολάτα και με αμύγδαλα από πάνω;» τη ρώτησε το παιδί.
«Εξήντα δραχμές» απάντησε εκείνη.
«Εξήντα δραχμές» απάντησε εκείνη.
Το παιδί έβγαλε από την τσέπη μία χούφτα νομίσματα και άρχισε να μετράει.
«Και πόσο κάνει χωρίς αμύγδαλα;» ρώτησε πάλι σχεδόν ντροπιασμένος.
Άλλοι πελάτες περίμεναν να δώσουν παραγγελία και η κοπέλα άρχισε να χάνει την υπομονή της.
«Σαράντα πέντε δραχμές», του είπε κάπως απότομα.
Το παιδί άρχισε να μετράει πάλι τα νομίσματα και είπε αποφασιστικά.
«Θέλω ένα παγωτό σοκολάτα χωρίς αμύγδαλα από πάνω».
Η σερβιτόρα του έφερε τη παραγγελία μαζί με την απόδειξη και έφυγε.
Το παιδί έφαγε το παγωτό, πλήρωσε στο ταμείο και έφυγε.
Όταν η σερβιτόρα ήρθε να μαζέψει κόμπιασε και τα μάτια της δάκρυσαν.
Εκεί δίπλα από το άδειο πιατάκι και το ποτήρι με το νερό βρισκόταν, όμορφα τακτοποιημένα, νομίσματα αξίας δεκαπέντε δραχμών. Ήταν το φιλοδώρημα της.
Ας μην βιαζόμαστε να κρίνουμε κάποιον.
Όταν η σερβιτόρα ήρθε να μαζέψει κόμπιασε και τα μάτια της δάκρυσαν.
Εκεί δίπλα από το άδειο πιατάκι και το ποτήρι με το νερό βρισκόταν, όμορφα τακτοποιημένα, νομίσματα αξίας δεκαπέντε δραχμών. Ήταν το φιλοδώρημα της.
Ας μην βιαζόμαστε να κρίνουμε κάποιον.
Αναρτήθηκε από
۞ Θεοτόκης ۞
Posted by
hamomilaki. Gr
at
06:49
Print this post
Αποστολή με μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου
BlogThis!Μοιραστείτε το στο TwitterΜοιραστείτε το στο Facebook
| Reactions: |












0 comments:
Δημοσίευση σχολίου