Τετάρτη, 10 Φεβρουαρίου 2016

Γρηγόρης Ξενόπουλος - Ο Δεκάλογος του πατριωτισμού
Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

-Όποιος είναι αληθινός πατριώτης, ξέρει πολύ καλά τι σημαίνει Ελλάδα, τι σημαίνει πατρίδα, τι σημαίνει Έθνος. 
Από το 1911 μας το έχει διευκρινίσει ένας μεγάλος της λογοτεχνίας μας, ο Γρηγόρης Ξενόπουλος, όταν έγραψε και δημοσίευσε τον δεκάλογο του πατριωτισμού.

-1. Η αληθινή αγάπη της πατρίδος βρίσκεται πολύ μακριά
από τους λόγους, τα ζήτω, τις σημαίες, τις μουσικές, τα κανόνια.

-2. Η αληθινή αγάπη της πατρίδος δεν είναι η συγκίνηση της στιγμής, που σβήνει σαν την σπίθα. Είναι ένα βαθύ ποτάμι, που κυλάει βουβό.

-3. Η αληθινή αγάπη της πατρίδος είναι – σαν κάθε αγάπη – έργο, θυσία. Σκοπός της είναι να κάμει την πατρίδα σου μεγάλη.

-4. Το μεγαλείο της πατρίδος δεν το κάνουν ούτε οι πολλοί τόποι, ούτε τα πολλά εκατομμύρια των ανθρώπων της. Το κάνουν η μόρφωση, η εργατικότητα, η ευτυχία και το μεγαλείο των ανθρώπων της.

-5. Η αληθινή αγάπη της πατρίδος όχι μόνο δεν γεννά μίσος για τις άλλες πατρίδες, αλλά και ζητεί πρώτα απ' όλα να σέβεσαι και το ξένο πατριωτισμό. Καμία πατρίδα δεν είναι απολύτως ανώτερη από τις άλλες. Για σένα είναι ανώτερη η δική σου, για τον ξένο η δική του. Όπως για τον εαυτό σου, έτσι και για την πατρίδα σου, ποτέ μην επιδοκιμάζεις να αδικεί τις άλλες πατρίδες.

-6. Η αληθινή αγάπη της πατρίδος – δηλαδή ενός μικρού μέρους της ανθρωπότητος – υποχωρεί, όπου έρχεται εις σύγκρουσιν με την αληθινή αγάπη όλης της ανθρωπότητος
Όπως δεν σ' εμποδίζει να εκτιμάς ή να αγαπάς ξένους, έτσι δεν σ' εμποδίζει – σε συμβουλεύει μάλιστα να πολεμάς και να μισείς πολλούς ανθρώπους της πατρίδος σου αν είναι κακοί. 
Και την πατρίδα σου να την φαντάζεσαι πώς την αποτελούν πολύ περισσότερο οι πολλοί, οι πτωχοί, ο λαός, όσοι εργάζονται και υποφέρουν πολύ και απολαύουν λίγο ή διόλου, παρά οι ολίγοι, εκείνοι που απολαύουν χωρίς να εργάζονται.

-7. Πολύ μεγαλύτερη αγάπη για την πατρίδα από το να σκοτωθείς γι' αυτή, είναι να ζήσεις γι' αυτή. Ν' αφιερώσεις όσο μεγαλύτερο μέρος της ζωής σου μπορείς (όλο είναι αδύνατο) γι” αυτή.

-8. Η αληθινή αγάπη της πατρίδος αρχίζει από την αγάπη του εαυτού σου, την αγάπη που σε κεντρίζει να γίνεσαι ολοένα καλύτερος και ανώτερος, ν' ανεβαίνεις ολοένα περισσότερο στο ψηλό και απότομο βουνό του μεγαλείου.

-9. Το φύτευμα δένδρων ωφελεί την πατρίδα σου και σένα. Το ξερίζωμα, όμως, της αμαθείας, της κουταμάρας, των σκουριασμένων ιδεών ακόμα περισσότερο ωφελεί την πατρίδα σου, σένα μπορεί συνήθως να σε βλάψει. Όσο πόλεμο κι αν σου κάνουν η αληθινή αγάπη της πατρίδος είναι να ξεριζώνεις, όπου χρειάζεται.

-10. Η αληθινή αγάπη της πατρίδος είναι ένα από τα πιο ευγενικά αισθήματα της καρδίας. Γι' αυτό ίσως και σπάνιο. Η ψεύτικη αγάπη της πατρίδος είναι από τα πιο πρόστυχα. Γι' αυτό ίσως και πολύ συχνό. 
Δημοσιεύτηκε στις 9 Απριλίου 1911 στο περιοδικό «Διάπλαση των Παίδων» από τον Γρηγόρη Ξενόπουλο με το ψευδώνυμο «Φαίδων».!!!
ellaniapili
το βρήκαμε στην Ιδεοπηγή, του αγαπημένου μας Κλεισθένη

Τα άδεια βαρέλια, κρότο μεγάλο κάνουν ...
An empty barrel makes the most noise

Μια φορά κι έναν καιρό ένα δάσκαλος περπατούσε με τον μαθητή του στο δάσος.
Τα άδεια βαρέλια, κρότο μεγάλο κάνουν

Καθώς περπατούσαν, ανάμεσα στους φυσικούς ήχους της ζούγκλας, άρχισε να ακούγεται και ένας διαφορετικός, αφύσικος ήχος. Τότε, ο δάσκαλος σταματάει απότομα, γυρνάει προς την πλευρά του μαθητή του και τον ρωτάει:
«Μπορείς να διακρίνεις τι είναι αυτός ο ήχος;»

Ο μαθητής κοντοστάθηκε και αφού αφουγκράστηκε για λίγη ώρα απάντησε: 
«Είναι μια καρότσα». 
Ο δάσκαλος δεν φάνηκε ικανοποιημένος από την απάντηση και ρώτησε εκ νέου: 
«Ναι, είναι μια καρότσα αλλά τι καρότσα είναι;»

Ο μαθητής αφουγκράστηκε για λίγο ακόμα και ομολόγησε ότι δεν μπορούσε να καταλάβει. 
Ο δάσκαλος τότε χαμογέλασε και του είπε:
«Είναι μια άδεια καρότσα, γι αυτό κάνει τόσο θόρυβο»
και συνέχισε:
«Το ίδιο συμβαίνει και με τους ανθρώπους. Όσο πιο άδειοι είναι, τόσο πιο πολύ θόρυβο κάνουν και τόσο πιο πολύ μιλάνε».

Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

Τα μωρά μπροστά στον καθρέφτη - Do Babies Recognize Themselves in the Mirror?

Σύμφωνα με το διάσημο ψυχαναλυτή Λακάν, το στάδιο του καθρέφτη είναι ένας σημαντικός παράγοντας που βοηθά στη διαμόρφωση της παιδικής προσωπικότητας. 
Αυτή η «συνάντηση» με την εικόνα του είναι πολύ σημαντική και το βοηθά στη μετέπειτα προσωπική του εξέλιξη, αλλά και στη μετάβαση προς την ενήλικη ζωή.

Από τον πρώτο κιόλας χρόνο, τα περισσότερα μωρά χαμογελούν και γελούν στην αντανάκλαση της εικόνας τους. Στην πραγματικότητα είναι μία από τις αγαπημένες τους δραστηριότητες, τόσο πολύ ώστε ένας καθρέφτης σε περίεργα μέρη στο σπίτι να είναι απαραίτητος.


Στην πραγματικότητα μετά τους 18 μήνες, αρχίζουν τα περισσότερα μωρά να αναγνωρίζουν τον εαυτό τους στον καθρέφτη. Μέχρι τότε, χορεύουν, σαλιαρίζουν και πιέζουν το κεφαλάκι τους στον καθρέφτη, μάλλον από κοινωνική δραστηριότητα. Απολαμβάνουν τη συντροφιά του άλλου προσώπου που τα κοιτάζει, χωρίς να το έχουν συνδέσει με τον εαυτό τους.
Πριν από τη νηπιακή ηλικία, τα μωράκια διασκεδάζουν τόσο πολύ με τον καθρέφτη, γιατί αγαπούν να βλέπουν πρόσωπα και ένα από τα αγαπημένα τους χόμπι, είναι να κοιτάζουν και να εξερευνούν τα χαρακτηριστικά μας.
Πως καταλαβαίνουμε ότι αρχίζουν να αναγνωρίζουν τον εαυτό τους;
Οι ψυχολόγοι έχουν δημιουργήσει μικρά απλά πειράματα για να το καταλάβουν, όπως:
Σε ένα ελεγχόμενο περιβάλλον εργαστηρίου, σχεδιάζουν μία χρωματιστή κηλίδα στο πρόσωπο ενός μωρού. Το αφήνουν μετά να παίξει μπροστά σε έναν καθρέφτη. Εάν κοιτάζοντας τον καθρέφτη, προσπαθήσει το μωράκι να αγγίξει την κηλίδα, τότε ξέρουμε ότι αναγνωρίζει τον εαυτό του. Αλλά αν συνεχίσει να παίζει κανονικά, δεν έχει ακόμη φτάσει στο σημείο αυτό.
Τα μωρά, πρέπει πρώτα να συνειδητοποιήσουν ότι είναι ξεχωριστά, φυσικά όντα, με τις δικές τους σκέψεις και συναισθήματα. 
Πιστεύετε ότι το μικρούλι σας έχει καταλάβει ότι βλέπει τον εαυτό του στον καθρέφτη; Αν ναι. Μπορείτε να το δοκιμάσετε στο σπίτι σας. Διαφορετικά, κάντε λίγο υπομονή ακόμη!

govastileto

Οι μικροί μας «επαναστάτες»

Η επιβολή των ορίων και η πειθαρχία είναι από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζουν οι γονείς. Οι γονείς προκειμένου να διδάξουν στα παιδιά τους το σωστό τρόπο συμπεριφοράς ακολουθούν κάποιες στρατηγικές θέτοντας έτσι όρια στη δράση τους. 

Οι ειδικοί υποστηρίζουν ότι επιβάλλοντας οι γονείς ήρεμα και σταθερά την πειθαρχία, ουσιαστικά το παιδί νιώθει ασφάλεια και μεγαλώνει χωρίς φόβους.
Από τον 9ο μήνα το μωρό αρχίζει να επικοινωνεί μαζί σας και να εξερευνά το περιβάλλον του. 
Σε ό,τι λέτε λέει συνέχεια «όχι» χωρίς να ξέρει απόλυτα τη σημασία της λέξης. 
Στην προσπάθειά του να εξερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν τα διάφορα πράγματα γύρω του κάνει απαγορευμένες πράξεις και περιμένει από τη δική σας αντίδραση να αντιληφθεί τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται. 
Για παράδειγμα επιχειρεί συχνά να βάζει το δαχτυλάκι του στις πρίζες και εσείς οφείλετε να το σταματήσετε με τον τόνο της φωνής σας να είναι επιτακτικός. Είναι σίγουρο ότι θα το ξανακάνει και εσείς πρέπει να δείξετε τη δυσαρέσκειά σας, χωρίς όμως εκνευρισμό και φωνές.

Όταν το παιδί σας σβήσει το πρώτο του κεράκι και μετά, θα δοκιμάζει τα όρια δράσης του προκειμένου να αντιληφθεί και το ίδιο τι επιτρέπεται και τι απαγορεύεται, ενώ εσείς πρέπει να είστε σταθεροί και να επαναλαμβάνετε τους κανόνες συμπεριφοράς
Με την επιβράβευση για την καλή του συμπεριφορά και το μάλωμα για την κακή θα αρχίσει σιγά σιγά να καταλαβαίνει τη διαφορά του σωστού και του λάθους.
Βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάτε πως το παιδί σας σε αυτή την ηλικία διακρίνεται από εγωκεντρικές συμπεριφορές και επιθυμεί μόνο την ικανοποίηση των «θέλω» του αδιαφορώντας για τις συνέπειές τους. Τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να θέσετε τα πρώτα θεμέλια για τους κανόνες πειθαρχίας που θα το στηρίξουν στο μέλλον. Είναι σημαντικό να είστε απόλυτα συνεπείς και σταθεροί. 
Όταν πρόκειται για τη σωματική του ακεραιότητα πρέπει να είστε απόλυτα σαφείς και να μην του επιτρέπετε αυτό που θέλει να κάνει, ακόμα και αν κλαίει για ώρα, αν γιατί δεν έχει το ίδιο αίσθηση του κινδύνου. Μπορεί να συμμορφώνεται με τις εντολές σας αλλά ξεχνά αμέσως το λόγο για τον οποίο συγκρουστήκατε γιατί δεν καταλαβαίνει πως γίνεται να μην του ικανοποιείτε τις ανάγκες του, όποιες και αν είναι αυτές.

Ο δεύτερος χρόνος είναι ιδιαίτερα επαναστατικός. 
Το παιδί ξεκινά να αυτονομείται και να διεκδικεί τα θέλω του κάτι που το κάνει επίμονο και μερικές φορές πεισματάρικο. 
Θυμηθείτε πως αυτή είναι η ηλικία των πρώτων εκρήξεων. Το παιδί θέλει να κάνει αυτό που το ευχαριστεί χωρίς να αντιλαμβάνεται τις ανάγκες που έχουν οι γονείς του. 
Σε αυτήν την ηλικία είναι σημαντικό να συνεχίσετε να του μιλάτε και να του εξηγείτε τα πρέπει και τα μη, ξανά και ξανά. Θα χρειαστεί αρκετός καιρός και αρκετά ξεσπάσματα και κλάματα μέχρι να καταλάβει και να είναι σε θέση να ελέγξει τα πείσματα και τις εκρήξεις του.

Το τρίχρονο παιδί διανύει μια φάση αντίδρασης και σε αυτή την ηλικία συνέχεια αρνείται να συμμορφωθεί με τους κανόνες και τα όρια που του θέτετε στη συμπεριφορά του. 
Τα παιδιά σε αυτή την ηλικία έχουν άποψη για πολλά. Αρνούνται να κάνουν μπάνιο, να φορέσουν παπούτσια, να ντυθούν ή να φάνε κάποιο φαγητό. 
Μπορεί να ξεκινήσει και να λέει «κακές» λέξεις δοκιμάζοντας τα όρια του και στη λεκτική επικοινωνία. Το παιδί σας τώρα πρέπει να είναι σε θέση να καταλαβαίνει τι σημαίνει κοινωνική συμπεριφορά και ότι υπάρχουν κανόνες που πρέπει να ακολουθεί. 
Το παιδί σε αυτή την ηλικία ξεκινά και εμπεδώνει ότι οι κακές συμπεριφορές έχουν τις ανάλογες επιπτώσεις(π.χ. στέρηση αγαπημένου παιχνιδιού, απομάκρυνση από το χώρο παιχνιδιού κ.ο.κ.)

Το παιδί σας όσο μεγαλώνει τόσο επαναστατεί συνειδητά και αντιστέκεται στις δικές σας προτροπές, όταν δεν ταιριάζουν και δεν ικανοποιούν τα δικά του θέλω.
Θα ξεκινήσει να επιδεικνύει μια τεράστια επιμονή, μια που τώρα είναι περισσότερο ικανό να σκεφτεί αυτό που θέλει και να το υπερασπιστεί με σθένος. 
Κάποιες φορές μπορεί να λέει ψέματα, χωρίς όμως να έχει πρόθεση αλλά επειδή έχει μια περίεργη αίσθηση της αλήθειας και δεν καταλαβαίνει ότι το να λέει ψέματα είναι κακό. 
Ωστόσο από δω και στο εξής γνωρίζει καλά ποια είναι τα πρέπει και ποιες οι επιπτώσεις των ανεπίτρεπτων πράξεών του, διακρίνοντας το σωστό από το λάθος.

Πίτμπουλ σώζει παιδί με προβλήματα ακοής από τον θάνατο - This pit bull saved his 13-year-old owner

Μπορεί να δείχνει ότι είναι ένας σκληρός σκύλος όμως…
Ακόμα κι αν δεν αγαπάς για κάποιο λόγο τα ζώα, δεν μπορείς παρά να υποκλιθείς στο μεγαλείο της κίνησης του τετράποδου φίλου.
Ο 13χρονος Νικ Λαμπ κοιμόταν μόνος στο σπίτι χωρίς να φοράει τα ακουστικά βαρηκοΐας του, με αποτέλεσμα να μην αντιληφθεί την πυρκαγιά που είχε ξεσπάσει.
Το πίτμπουλ που έχει για συντροφιά μπήκε στο δωμάτιο του Νικ και άρχισε να γλείφει το πρόσωπό του για να τον ξυπνήσει, κάτι που κατάφερε στο τέλος και του έσωσε τη ζωή.

Απλά συγκινητικό…


medicalland