Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2014

Κώστας Χατζόπουλος:
«Δὲ γυρεύω ξένο» - «Κι ὅταν φτάσῃ ἡ ἄνοιξη»


«Δὲ γυρεύω ξένο»
 
Δὲ γυρεύω ξένο, δὲ ρωτάω κρυφό,
δὲ γυρεύω χάρη.
Κάτι μοῦ ῾χουν πάρει μὲς ἀπ᾿ τὴ ψυχὴ
κάτι μοῦ ῾χουν πάρει.

 
Καὶ δὲν ἦταν οὔτε ξωτικιὰ
καὶ δὲν ἦταν χέρια
κι ἦταν ἕνα βράδυ πού ῾παιζαν θολὰ
στὸ γιαλὸ τ᾿ ἀστέρια.

Κι ἦρθε ἕνας ἀγέρας κι ἦρθ᾿ ἕνας βοριὰς
κι ἦρθ᾿ ἕνα σκοτάδι,
-ὢ ἀδερφή, χαμένο κάποιο θησαυρὸ
ποὺ θρηνοῦμ᾿ ὁμάδι.

Μὲς στὸ κῦμα ἀνοίγει δρόμο μυστικὸ
δείχνει τὸ φεγγάρι...
Κάτι μοῦ ῾χουν πάρει μὲς ἀπ᾿ τὴ ψυχή,
κάτι μοῦ ῾χουν πάρει.
 

«Κι ὅταν φτάσῃ ἡ ἄνοιξη»
 
 
Κι ὅταν φτάσῃ ἡ ἄνοιξη
κι ἔρθουν τὰ πουλιὰ
καὶ γυρίσουν τ᾿ ἄνθη,
σὰν ἕναν καιρὸ
θὰ σὲ περιμένω.
 
 
Κι ὅταν ἔρθῃ πάλι
καὶ τὸ καλοκαίρι
μὲ τὸ μαϊστράλι,
σὰν ἕναν καιρὸ
θὰ σὲ περιμένω.
 
 
Μὰ ὅταν τὸ φθινόπωρο
ξαναφτάσῃ ὑγρὸ
καὶ συννεφιασμένο,
θἄρθω νὰ σὲ βρῶ
δὲ θὰ περιμένω.

Ο Κωνσταντίνος (Κώστας) Χατζόπουλος (1868 - 1920) ήταν μυθιστοριογράφος, ποιητής, διηγηματογράφος, μεταφραστής και δοκιμιογράφος, από τους πρωτοπόρους του δημοτικισμού και του σοσιαλισμού στην Ελλάδα.
περισσότερα εδώ

Οι «Ανέγγιχτοι» της Ινδίας:
Σύγχρονοι σκλάβοι - Ζωή μέσα στους βόθρους
Forced to Clean Human Waste in India

Άλλη μια ντροπή του 21ου αιώνα...

Στην Ινδία οι άνθρωποι που ανήκουν στην κατώτερη κάστα αναγκάζονται καθημερινά να καθαρίζουν ιδιωτικές και δημόσιες τουαλέτες, ώστε να μπορέσουν να επιβιώσουν.
Οι γνωστοί και ως « ανέγγιχτοι» έχουν ευαισθητοποιήσει πολλές ανθρωπιστικές οργανώσεις, αφού ζουν κάτω από μια μορφή δουλείας.
συλλογή περιττωμάτων από τα αποχωρητήρια με το χέρι.

Επιμέλεια: Μαρία Αγγελοπούλου.
 
Έκθεση που δημοσιεύτηκε από την «Human Right Watch» (HRW) περιγράφει μεταξύ άλλων την συλλογή περιττωμάτων από τα αποχωρητήρια με το χέρι.
Η δουλειά αυτή, γίνεται από εκείνους που θεωρούνται η «κατώτερη κάστα», και συχνά πέφτουν θύματα βίας, έξωσης και παρακράτησης των ανταλλαγμάτων, σε περίπτωση που θελήσουν να εγκαταλείψουν την εργασία τους.

Πολλοί από αυτούς, που είναι αναγκασμένοι να δουλεύουν στα αποχωρητήρια, αναφέρουν από τη μια τις απάνθρωπες συνθήκες της εργασίας τους, αλλά από την άλλη όπως λένε γνωρίζουν καλά ότι είναι η μόνη δουλειά στην οποία μπορούν να εργασθούν λόγω της κοινωνικής τους τάξης.
«Όταν για πρώτη φορά παραπάτησα και έπεσα μέσα στο βόθρο με έπιασε πανικός και άρχισα να ουρλιάζω. Έτρεξα στο σπίτι μου με κραυγές. Όταν ηρέμησα είχα καταλάβει πως μόνο αυτή η δουλειά υπάρχει για μένα», δηλώνει μια γυναίκα από τους «Ανέγγιχτους» στην οργάνωση HRW.



Αν και υπάρχουν νόμοι οι οποίοι περιορίζουν τη μορφή αυτής της εργασίας, η σκλαβιά των «Ανέγγιχτων» εξακολουθεί να είναι αρκετά διαδεδομένη σε ολόκληρη την Ινδία. Οι γυναίκες συνήθως ασχολούνται με τη συλλογή αποβλήτων από τις ιδιωτικές κατοικίες, ενώ οι άνδρες ασχολούνται με τον καθαρισμό δημόσιων βόθρων, καθώς απαιτείται μεγαλύτερη σωματική δύναμη. Πολλοί από αυτούς συχνά τραυματίζονται και υποφέρουν από σοβαρά προβλήματα υγείας.

«Η συλλογή των ανθρώπινων περιττωμάτων δεν είναι μια μορφή απασχόλησης, αλλά είναι μια μορφή σκλαβιάς», αναφέρει ο Ασίφ Σάικ, ιδρυτής μιας εκστρατείας για τον τερματισμό της σκλαβιάς των Ανέγγιχτων. «Είναι μια από τις πιο ενδεικτικές μορφές διάκρισης κατά της κατώτερης κάστας και παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
Σε έκθεση «Cleaning Human Waste», της HRW, αναφέρεται και η «αμοιβή» των Ανέγγιχτων για τις «υπηρεσίες» τους. «Οι 'ανέγγιχτοι' εξαναγκάζονται να συλλέγουν ανθρώπινα περιττώματα σε καθημερινή βάση, και όταν τελειώσουν την εργασία τους παίρνουν ως αντάλλαγμα ένα καλάθι με ζαχαροκάλαμα», τονίζεται.
«Οι άνθρωποι αυτοί εργάζονται ως ρακοσυλλέκτες, καθώς λόγω της κοινωνικής τους θέσης αναγνωρίζονται μόνο ως ικανοί για να εκπληρώσουν αυτόν το ρόλο  και συνήθως δεν τους επιτρέπεται να αναλάβουν κάποια άλλη δουλειά», σημειώνει η Μεενάκσι Γκανγκούλι, επικεφαλής της HRW στη Νότια Ασία. «Η αντίληψη αυτή ενισχύει το κοινωνικό στίγμα για την κάστα των Ανέγγιχτων και διαιωνίζει τις διακρίσεις και τον κοινωνικό αποκλεισμό».

Η HRW  κάλεσε την κυβέρνηση της Ινδίας να εφαρμόσει την υπάρχουσα νομοθεσία, για στήριξη των «Ανέγγιχτων» και να αναζητήσει εναλλακτικά μέτρα για την επιβίωσή τους.  Στην έκθεση της οργάνωσης περιλαμβάνονται περισσότερες από 100 συνεντεύξεις με «Ανέγγιχτους» μέσω των οποίων αναδεικνύεται η καθημερινή μάχη για επιβίωση μέσα στους βόθρους.

tvxs

«Aλλεργικός βηματισμός-αλλεργικός χαιρετισμός»
Οδηγός επιβίωσης στις παιδικές αλλεργίες!

Του Αλλεργιολόγου Νικόλαου Τσαπτσίνου
 
Τα αλλεργικά παιδιά συνήθως εμφανίζουν αλλεργίες από τη βρεφική ηλικία ή και αργότερα.
Είναι γνωστός ο αλλεργικός βηματισμός, δηλαδή το παιδί ξεκινάει με βρεφικό έκζεμα, συνεχίζει με ατοπική δερματίτιδα, και μετά με αναπνευστική αλλεργία (άσθμα, ρινίτις).

Σε μεγαλύτερα παιδιά, η αλλεργία εκδηλώνεται σαν άσθμα και σε εφήβους σαν ρινίτιδα και άσθμα. Αλλεργίες συνήθως επηρεάζουν το 1 στα 3 παιδιά στην Ευρώπη και μπορεί να εμφανιστούν σαν τροφική αλλεργία, έκζεμα, αναπνευστική αλλεργία, επιπεφυκίτιδα, κλπ.
Η αλλεργική αντίδραση μπορεί να είναι άμεση ή να είναι μεταγενέστερη. Οι επικίνδυνες συνήθως είναι οι άμεσες, σε διάστημα δηλαδή λεπτών.

Στην βρεφική ηλικία η αλλεργία εμφανίζεται σαν έκζεμα ή σαν υποτροπιάζων συριγμός. Σ'αυτά τα παιδιά, εφόσον οι γονείς είναι αλλεργικοί, θεωρείται σκόπιμο να ψάξουν για αλλεργική αιτία, η οποία μπορεί να οφείλεται στο γάλα, στο αυγό ή σε άλλα φαγητά, ή σε αναπνευστικά αερο-αλλεργιογόνα όπως τα ακάρεα και οι σκόνεις, οι γύρεις, οι μύκητες, τα ζώα, κλπ.

Στα μεγαλύτερα παιδιά συνήθως υπάρχει αλλεργική ρινίτιδα ή άσθμα, δηλαδή έχουν συνάχι, φτέρνισμα, φαγούρα στη μύτη και τα μάτια, μπούκωμα, καθώς και βήχα, δύσπνοια, συριγμό, απόχρεμψη, ακόμα και κοκκίνισμα και πρήξιμο στα μάτια.

Πολλές φορές αυτά τα παιδιά παρουσιάζουν σκουρόχρωμους κύκλους γύρω από τα μάτια ή μία πτυχή στη μύτη που λέγεται αλλεργικός χαιρετισμός, επειδή λόγω κνησμού την ενοχλούν συνεχώς.
Ακόμη, το έκκριμα από τη μύτη αντί να βγαίνει προς τα έξω, βγαίνει προς τα πίσω, στον φάρυγγα και ερεθίζει τους πνεύμονες, με επακόλουθο βήχα και δύσπνοια, καθώς και πολλές φορές υποφέρουν από επεισόδια ωτίτιδος.

Είναι πολύ σημαντικό να καθορίσουμε το αίτιο της αλλεργικής αντίδρασης, γιατί εάν π.χ. αυτό είναι κάποιο ζώο που έχουμε στο σπίτι, η απομάκρυνση του αιτίου πιθανόν να έχει θεαματικά αποτελέσματα.
Εάν βέβαια δεν θέλει η οικογένεια να αποχωριστεί το ζώο υπάρχει δυνατότητα θεραπευτικής αντιμετώπισης, συμπτωματικής ή αιτιολογικής. Εάν π.χ. στο δωμάτιο του παιδιού που έχει αλλεργία στα ακάρεα οικιακής σκόνης αφαιρέσουμε αντικείμενα που μαζεύουν σκόνη όπως χαλιά, μοκέτες, λούτρινα παιχνίδια (και προσοχή στα υλικά του στρώματος του κρεβατιού του παιδιού), είναι δυνατόν να μη χρειαστεί καν θεραπεία.

Βέβαια στα ασθματικά παιδιά, οι παροξύνσεις άσθματος μπορεί να οφείλονται εκτός από αλλεργιογόνα σε ερεθιστικές ουσίες όπως ο καπνός του τσιγάρου, έντονα αρώματα, άλλα αεροζόλ του σπιτιού, ή ακόμα και ιογενείς λοιμώξεις του αναπνευστικού, ακόμα και στην άσκηση, ειδικά όταν αυτή γίνεται σε κρύο αέρα.
Πολλές φορές οι τροφικές αλλεργίες στα παιδιά είναι συχνότερες απ'ό,τι στους ενηλίκους και μπορεί να αποβούν ακόμα και μοιραίες.

Στη βρεφική ηλικία το γάλα και μετά το αυγό είναι τα κυριότερα αίτια της τροφικής, μετά σε παιδική ηλικία το φυστίκι, το ψάρι, τα οστρακοειδή, τα ακτινίδια και άλλα φρούτα, μπορεί να προκαλέσουν από ελαφρά κοκκινίλα, κνίδωση έως και κρίση άσθματος, ακόμα και αλλεργικό σοκ ή οίδημα λάρυγγος.
Γι' αυτό το λόγο είναι αναγκαίο σε τέτοιες περιπτώσεις να ερευνούμε το πιθανό αλλεργικό αίτιο με δερματικά τεστ ή εξετάσεις αίματος (RAST), διότι ένα τέτοιο παιδί είναι δύσκολο να ζήσει φυσιολογικά. Συνήθως εάν είναι ανάγκη κάνουμε δερματικά τεστ σε οποιαδήποτε ηλικία.

Η καλύτερη απόδειξη της τροφικής αλλεργίας, είναι αφού διακόψουμε το πιθανό αίτιο και υπάρξει βελτίωση στο άτομο, αν ξαναδώσουμε την ύποπτο τροφή (παρουσία γιατρού βέβαια), να ξαναπάθει αλλεργία (τροφική πρόκληση). Τελευταία γίνεται και προσπάθεια τροφικής απευαισθητοποίησης.

Συνοψίζοντας την τροφική αλλεργία των παιδιών, θεωρείται σκόπιμη η πλήρης ενημέρωση εφόσον το παιδί καταλαβαίνει, να αποφεύγει το πιθανό τροφικό αίτιο και εάν είναι μεγαλύτερο και πηγαίνει σχολείο, να ενημερώσουμε το δάσκαλό του και το σχολείο εν γένει, πώς αντιμετώπιζεται μία αντίδραση και το παιδί να φέρει μαζί του ένα αντιισταμινικό χάπι και ένα χάπι κορτιζόνης για έκτακτη ανάγκη.


Τα αλλεργικά δερματικά τεστ σε αερο-αλλεργιογόνα (γύρεις, ακάρεα, ζώα, κλπ) και σε τροφές είναι ανώδυνα, ακίνδυνα, αξιόπιστα, εφόσον βέβαια γίνουν από αλλεργιολόγο ή άλλον εξειδικευμένο γιατρό.

Νικόλαος Τσαπτσίνος
Αλλεργιολόγος

Κατεβάστε δωρεάν 42.000 βιβλία με ένα κλικ!
ebooks - Project Gutenberg

To Project Gutenberg προσφέρει εντελώς δωρεάν 42.000 ebooks, τα οποία μπορείτε να διαβάσετε online αλλά και να τα κατεβάσετε στον υπολογιστή σας.

Δε χρειάζεται καμία συνδρομή για να τα αποκτήσετε, όμως, αν βρείτε το project ενδιαφέρον και χρήσιμο, μπορείτε να προσφέρετε ένα μικρό ποσό μέσω του donate που υπάρχει στα αριστερά της σελίδας, για να στηρίξετε την προσπάθεια αγοράς και ψηφιοποίησης περισσότερων βιβλίων.
Τα βιβλία διατίθενται σε πολλές γλώσσες πέραν της ελληνικής
Μπείτε και δείτε ολόκληρη τη συλλογή εδώ.

Δείτε ενδεικτικά:

Aeschylus, 525 BC-456 BC
Karkavitsas, Andreas, 1866-1922

Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

Κωστής Παλαμάς: Ὁ πιὸ τρανὸς καημός μου


 Τν ρα τν πέρτατη πο θ τ σβ τ φς μου
γάλια-γάλια θάνατος, νας θ ν εν᾿
μένα
πι τρανς καημός μου.

Δ θ εν᾿ ο κούφιοι λογισμοί, τ χρόνια τ χαμένα,
τ
ς φτώχειας γνοια, το ρωτα
κοίμητη λαχτάρα,
μι
δίψα μέσ᾿ στ αμα μου, προγονικ
κατάρα,
μήτε
ζωή μου δειαν συρμένη π᾿ τ
μαγνήτη
πάντα τ
ς Μούσας, μήτ᾿ σύ, χιλιάκριβό μου σπίτι.

πι τρανς καημός μου
θ
εναι πς δ δυνήθηκα μ᾿ σ ν ζήσω,
πλάση,
πράσινη
πάνου στ βουνά, στ πέλαγα, στ
δάση,
θ
εναι πς δ χάρηκα σκυφτς μέσ᾿ στ
βιβλία,
φύση, λάκερη ζωή, κι λάκερη σοφία!
 -----
Το ποίημα του Κωστή Παλαμά ''Ο πιο τρανός καημός μου''
ανήκει στην ποιητική συλλογή ''Η πολιτεία και η μοναξιά'' (1912).
 
Tο συγκεκριμένο ποίημα, αποτελεί έναν ύμνο στη φύση από τον ποιητή. Ως ύφος αλλά και θεματικά ανήκει στα ποιήματα που ο ίδιος ονομάζει, «ο λυρισμός του εμείς», τα οποία είναι επικές συνθέσεις. Σε αυτό το ποίημα είναι εμφανής η επίδραση του συμβολισμού αφού ο ποιητής αναφέρεται σε μία υπερβατική Ιδέα, αυτή της Φύσης.
Στο ποίημα ο Παλαμάς περιγράφει, μάλλον μέσα από προσωπικά βιώματα αφού αναφέρεται σε μία ζωή σκυφτός μέσα στα βιβλία οπότε μπορούμε να υποθέσουμε με ασφάλεια ότι αναφέρεται στον εαυτό του, το παρελθόν και το μέλλον, τον θάνατο. Με το συνδυασμό αυτό, του παρελθόντος και του μέλλοντος, ανακαλεί το παρελθόν ως μνήμη και παράδοση ελληνική.
Η γλώσσα που χρησιμοποιεί ο Παλαμάς στο ποίημα του είναι η δημοτική της οποίας εξάλλου ήταν και ένθερμος υποστηρικτής χωρίς να υπάρχουν σπάνιες ή ιδιωματικές λέξεις. Το ποίημα έχει επίσης ομοιοκαταληξία αλλά ελεύθερη και αποτελείται από λίγους στίχους.


Η φύση όπως την χρησιμοποιεί ο Παλαμάς δημιουργεί δύο θεματικά μοτίβα στο συγκεκριμένο ποίημα. Το πρώτο είναι η περιγραφή του δικού του, του προσωπικού του ψυχικού κόσμου μέσα από τη περιγραφή ενός εξωτερικού τοπίου, αυτού της φύσης. Μέσα από ένα μονόλογο, ο ποιητής προβάλλει τη ζωή που έζησε και που ήταν γεμάτη δύσκολες στιγμές και μοναξιά και την συγκρίνει με τη ζωή που θα μπορούσε να είχε ζήσει στο μεγαλειώδες περιβάλλον και τοπίο της φύσης.
Το δεύτερο θεματικό μοτίβο, είναι η τέχνη του σε συνδυασμό με τη φύση αφού η ενασχόληση του με τη ποίηση ήταν αυτή που δεν του επέτρεψε να ζει με τον τρόπο που αυτός ήθελε στη φύση παρά πέρασε τη ζωή του κλεισμένος σε εσωτερικούς χώρους διαβάζοντας και γράφοντας.
Το ποίημα είναι λυρικό και αυτό τονίζεται από τις περιγραφές που υπάρχουν οι οποίες συνθέτουν τον δυισμό του Παλαμά, στοιχείο γνώριμο της ποιητικής του. Στο συγκεκριμένο ποίημα εκφράζεται μέσω της περιγραφής αντίθετων καταστάσεων οι οποίες τελικώς τονίζουν το μεγαλείο της φύσης.
Από τη μία, λοιπόν, ο ποιητής περιγράφει τη μοναχική ζωή που του επέβαλλε η ποίηση στην οποία όμως δεν μπορούσε και ο ίδιος να αντισταθεί αφού όπως αναφέρει η Μούσα του τον έσερνε με ένα μαγνήτη, και από την άλλη μία ζωή μέσα στη φύση, στα βουνά, τα πέλαγα και τα δάση, μία αντίθεση που σαφώς ευνοεί τη φύση.
Η φύση βέβαια για τον Παλαμά δεν αποτελεί απλώς ένα ωραίο τοπίο το οποίο θα του προσέφερε ηρεμία και γαλήνη. Έχει μία πιο δυναμική διάσταση αφού σε αυτή θεωρεί ο ποιητής ότι κρύβεται μία ζωή ολόκληρη αλλά και η σοφία που αυτός αναζητούσε στα βιβλία.
Το ποίημα αυτό αποτελεί στην ουσία το αντίτιμο που πλήρωσε ο Παλαμάς για το μέγεθος του. Μπορεί διανοητικά και λογοτεχνικά να μην ήταν αποκομμένος από τη κοινωνία αλλά αντίθετα να ήταν πλήρως συνδεδεμένος όπως διαφαίνεται και από το έργο του, αλλά η δική του ζωή ήταν μοναχική, σχεδόν ασκητική για να μπορέσει να δημιουργήσει τη ποίηση του.
Τη διατύπωση και τη περιγραφή του ασκητικού Παλαμά για τη δημιουργία της τέχνης του την έκανε καλύτερα ο Άγγελος Σικελιανός σε μία ομιλία του στον Παρνασσό το 1936 με θέμα Ο Παλαμάς ασκητής και μύστης. Για να μπορέσει να κατανοήσει τις θυσίες και τη μοναξιά που χαρακτήριζε τον Παλαμά ώστε να γεννήσει ένα τόσο μεγαλοπρεπές έργο τον αποκάλεσε «άγιο»: «Ο Παλαμάς μόχθησε, έλπισε, αγάπησε, αιμάτωσε, αγωνίστηκε, ενίκησε, για μας. Ο Παλαμάς λοιπόν, είναι ένας άγιος».


Το ποίημα Ο πιο τρανός καημός μου καταδεικνύει ότι όντως αυτή ήταν η ζωή του ποιητή. Χαμένα χρόνια, μέσα στη φτώχεια και μία ζωή άδεια χωρίς έρωτα και άλλες χαρές που προσφέρει η άνετη και ευτυχισμένη ζωή. Στο ποίημα αυτό εκτός από το παράπονο του ποιητή φαίνεται να εκφράζεται και η απογοήτευση του αλλά παράλληλα και η έντονη σύνδεση με τη ποίηση του. Ο ίδιος θεωρεί ότι η φύση ήταν σε θέση να του προσφέρει και τη ζωή που δεν έζησε αλλά και την σοφία που αναζήτησε και κατέκτησε μέσω της μελέτης του.Εντούτοις, γνωρίζει και ο ίδιος πως δεν θα μπορούσε να πράξει αλλιώς αφού η ενασχόληση του με την ποίηση δεν ήταν επιλογή την οποία θα μπορούσε να έχει απορρίψει, αλλά «προγονική κατάρα» και ο μαγνήτης της Μούσας στα οποία δεν θα μπορούσε να έχει αντισταθεί.