Η Εκκλησία και «η απειλή της μεγάλης πείνας»

Σε συνέχεια της ανάρτησης «Η απειλή της μεγάλης πείνας» και με αφορμή τα παρακάτω σχόλια:

-- με την περιουσία που έχει η εκκλησία μπορεί να ταϊσει πολύ περισσότερους 

-- Όσο για το αν η εκκλησία αδυνατεί να τους θρέψει.......ασχολίαστο

θα θέλαμε να πούμε τα εξής:

Ας υποθέσουμε ότι η Εκκλησία μπορεί να ταΐσει πολύ περισσότερους από όσους πεινούν. 

Αυτή είναι μια εύκολη τοποθέτηση που σκοπό έχει μόνο να μας κάνει να νιώθουμε καλύτερα και να μπορούμε να κοιμόμαστε ανάλαφρα. 

Τα πράγματα όμως κατα την γνώμη μου δεν είναι έτσι. Ανεξάρτητα τί κάνουν οι άλλοι, ακόμη και η Εκκλησία, σημασία έχει, εμείς τι κάνουμε. 

Η Εκκλησία μπορεί να μη κάνει την δουλειά της, εμείς όμως διακριτικά και με ευγένεια μπορούμε να βοηθήσουμε. Εμείς, όχι ο άλλος. 

Οι συνάνθρωποι μας, πλεον, δίπλα μας, υποφέρουν, πεινάνε κι εμείς έχουμε υποχρέωση να βοηθήσουμε. Να βοηθήσουμε με τον καλύτερο τρόπο κι όταν λέμε με τον καλύτερο τρόπο, εννοούμε να προσέχουμε να μην πληγώσουμε την υπερηφάνεια αυτών που μας έχουν ανάγκη. 

Βρέστε τον καλύτερο τρόπο αρωγής και προσφέρτε τον με την καρδιά σας, όχι μίζερα, όχι με μισή καρδιά, με αγάπη από το υστέρημά σας.

Κι αν το κάνετε αυτό, πιστέψτε με, θα νιώσετε καλύτερα, πολύ καλύτερα και ούτε που θα σας νοιάζει τι κάνει η Εκκλησία.

Δωρεάν Φαγητό ανά Νομό

Αν όμως σας νοιάζει τι κάνει η Εκκλησία, ψάξτε, ερευνήστε, μην κατηγορείτε επειδή είναι της μόδας, επειδή ορισμένοι δεν επιτελούν το έργο τους.

Εμείς αυτό που διαπιστώσαμε, με μια απλή έρευνα, είναι ότι παράγεται έργο και μάλιστα σημαντικό, ειδικά τώρα που πολλοί συνάνθρωποί μας δεν έχουν που να πιαστούν και το μόνο τους καταφύγιο είναι η εκκλησία της γειτονιάς τους και ο εφημέριος της.

Μερικά επίσημα στοιχεία:

Στις 3 Σεπτεμβρίου 2010, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος ενημερώθηκε από την Έκθεση της Ειδικής Συνοδικής Επιτροπής Παρακολουθήσεως Ευρωπαϊκών Θεμάτων για την Ημερίδα, με γενικό θέμα την «Φτώχεια» και τον «Κοινωνικό αποκλεισμό» η οποία πραγματοποιήθηκε στις 13 Ιουλίου 2010, στα Γραφεία της Αντιπροσωπείας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα. Στην Ημερίδα συμμετείχαν Στελέχη της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και των Ιερών Μητροπόλεων του Λεκανοπεδίου Αττικής, Πελοποννήσου, Στερεάς Ελλάδος και των νήσων Ιονίου και Αιγαίου Πελάγους.

Εκτός των Εισηγήσεων, στην Ημερίδα παρουσιάσθηκαν και στατιστικά στοιχεία, τα οποία αφορούν την κοινωνική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος.  

Σήμερα, η Εκκλησία της Ελλάδος δια της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και των κατά τόπους Ιερών Μητροπόλεων, εκτός των Γενικών και Ενοριακών Φιλοπτώχων Ταμείων τα οποία ανέρχονται σε 2.325 λειτουργεί επιτυχώς :

• 10 Βρεφονηπιακούς Σταθμούς.

• 10 Παιδικούς Σταθμούς για να μπορούν να εργασθούν οι μητέρες των παιδιών.

• 19 Στέγες Γερόντων στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών.

• 66 Γηροκομεία στις Ιερές Μητροπόλεις.

• 13 Θεραπευτήρια Χρονίως Πασχόντων.

• 8 Ιδρύματα για άτομα με ειδικές ανάγκες.

• 10 Νοσοκομεία - Ιατρεία.

• 7 Ιδρύματα Ψυχικής Υγείας.

• 6 Ξενώνες για αστέγους.

• 1 Ξενώνα για την φιλοξενία συγγενών – συνοδών ασθενών, στην Ιερά Μητρόπολη Σύρου

• 36 Οικοτροφεία - Ορφανοτροφεία, Ιδρύματα Παιδικής Προστασίας.

• 195 Κέντρα Αγάπης (Συσσίτια) Ιερών Ναών της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών και των Ιερών Μητροπόλεων της Εκκλησίας μας.

• Φοιτητικά Οικοτροφεία :

• 1 της Ιεράς Συνόδου, (Αλλοδαπών Φοιτητών).

• 1 της Αποστολικής Διακονίας, (Θεολογικό Οικοτροφείο).

• 2 των Ιερών Μητροπόλεων Ηλείας και Σύρου, στην Αθήνα. 

11 Φοιτητικά Οικοτροφεία σε επαρχιακές Μητροπόλεις.

Επίσης λειτουργούν Κέντρα Κοινωνικής Συμπαραστάσεως, ευρέσεως εργασίας καθώς και λειτουργία Προγράμματος «Βοήθεια στο Σπίτι», επιπλέον Σχολές Γεωργικές, Οικοκυρικών, Βυζαντινής και Ευρωπαϊκής Μουσικής, φροντιστήρια σχολικών μαθημάτων κ.λπ.

Η Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών έχει το Πρόγραμμα διανομής φαγητού σε αστέγους «Κιβωτός αγάπης», χώρο για προσφορά δωρεάν ρουχισμού «Ταβιθά» καθώς και το Ίδρυμα Ψυχοκοινωνικής αγωγής και στήριξης «ΔΙΑΚΟΝΙΑ». Σε διάφορες Ιερές Μητροπόλεις λειτουργούν παρόμοια κέντρα διανομής τροφίμων και ρουχισμού.

Πρόγραμμα της Ιεράς Συνόδου υποδοχής μεταναστών και προσφύγων με 2 γραφεία (Αθήνα, Θεσσαλονίκη).

Επιπλέον λειτουργούν 30 διάφορα Ιδρύματα σε Ιερές Μητροπόλεις, Ιεραποστολικά, Φιλανθρωπικά, Συμπαραστάσεως κρατουμένων, πνευματικής και κοινωνικής συμπαραστάσεως, αποκαταστάσεως απόρων και αγάμων Μητέρων.

Εξαιρετικές στις εγκαταστάσεις και υποδειγματικές στην λειτουργία τους είναι και οι 54 Κατασκηνώσεις που λειτουργούν στις κατά τόπους Ιερές Μητροπόλεις και οι οποίες κατά τους θερινούς μήνες δέχονται μεγάλο αριθμό παιδιών για κοινοτική και πνευματική ζωή, επιμόρφωση, παιχνίδι, μπάνιο. Αξιοσημείωτη είναι και η φιλοξενία παιδιών ομογενών οικογενειών από το Εξωτερικό, κατόπιν του σχετικού ενδιαφέροντος των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών μας, για την γνωριμία της Πατρίδας και την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας.

Βασική προσφορά είναι και η λειτουργία τραπεζών αίματος στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών, σε κάθε Ιερό Ναό της, δηλαδή 145 Τράπεζες αίματος και 35 στην περιφέρεια (Ιερές Μητροπόλεις).

Εκτός των παραπάνω επίσημων στοιχείων που ανακοινώθηκαν σε Ημερίδα, έχουμε δημοσιεύσει επειδή η ανάγκη το επιβάλλει τα σημεία που παρέχονται συσσίτια από την Ορθόδοξη Εκκλησία σε όλη την Ελλάδα. Παραθέτουμε τον τόπο για να ενημερώσετε όσους το έχουν ανάγκη και να τους πείτε ότι εκεί θα βρουν ένα πιατο φαγητό:

Δωρεάν Φαγητό ανά Νομό

Φαγητό σε βαζάκι ή σπιτικό φαγάκι; Φασολάκια για παιδιά!

Στο εμπόριο υπάρχουν έτοιμα βαζάκια με βρεφικές τροφές 
οι οποίες υπόκεινται σε αυστηρούς ελέγχους 
για την ποιότητα τους. 

Μπορείτε όμως να αλέθετε το δικό σας σπιτικό φαγητό και να το διατηρείτε για 2 ημέρες στο ψυγείο.

 Πολλά από αυτά όμως περιέχουν συστατικά τα οποία δεν είναι πάντα προσαρμοσμένα στην ηλικία του μωρού (περιέχουν αλάτι, ζάχαρη ή μέλι) παρόλο που γράφουν ότι είναι.

Τα βαζάκια, είναι μια καλή λύση για την περίπτωση που δεν βρίσκεστε σπίτι, ή δεν προλάβατε να μαγειρέψετε.  

Δεν συμφέρει όμως από οικονομικής άποψης να τα εντάξετε στο καθημερινό διατροφικό πρόγραμμα του μωρού. 

Όπως και για κάθε τι, διαβάστε την ετικέτα με τα συστατικά που περιέχει η συσκευασία και την ημερομηνία λήξης.

Γενικώς, μπορείτε να αλέθετε το δικό σας σπιτικό φαγητό και να το διατηρείτε για 2 ημέρες στο ψυγείο.

Έτσι ελέγχετε την ποιότητα της τροφής και την ποικιλία των συστατικών. 

Πριν δώσετε στο μωρό το γεύμα του φροντίστε να είναι αν όχι σε χλιαρή θερμοκρασία, τουλάχιστον σε θερμοκρασία δωματίου.

paidorama

---

Το παιδοφασολάκι... 

Συστατικά

• φασολάκια
• πατάτες
• κοτόπουλο
• 1 ελιά

Οδηγίες

1. Μαγειρεύουμε τα φασολάκια όπως ξέρουμε. Βάζουμε λίγα σε ένα πιάτο και του δίνουμε το σχήμα φορέματος

2. Τοποθετούμε μια πατάτα για κεφάλι

3. Κόβουμε κοτόπουλο για χέρια και πόδια

4. Προσθέτουμε λίγα φασολάκια για μαλλιά. Κόβουμε το πάνω και το κάτω μέρος της ελιάς για μάτια και μια λωρίδα για στόμα
Έτοιμο το κοριτσάκι μας!!

Η ιδέα είναι της Kate love Greg

sintagespareas

'Ομως περισσότερο με πειράζει που ξεχάσαμε... | Ksexasame

Ξεχάσαμε να μιλάμε με τους φίλους μας...

Ξεχάσαμε να μιλάμε με τα παιδιά μας...

Ξεχάσαμε να σωπαίνουμε...

Ξεχάσαμε να αφηγούμαστε...

Ξεχάσαμε τι θα πει ελεύθερος χρόνος...

Ξεχάσαμε την αξία της κάθε στιγμής...

Ξεχάσαμε την μαγεία της κάθε ρωγμής...

Ξεχάσαμε να διαβάζουμε...

Ξεχάσαμε να γράφουμε...

Ξεχάσαμε να ακούμε...

Ξεχάσαμε να τραγουδάμε...

Ξεχάσαμε να αγαπάμε...

Ξεχάσαμε να συνεργαζόμαστε...

Ξεχάσαμε να δημιουργούμε...

Ξεχάσαμε να σταματάμε...

Ξεχάσαμε να ξαναρχίζουμε...

Ξεχάσαμε να κοιτάζουμε και να ΒΛΕΠΟΥΜΕ...

Ξεχάσαμε ότι δύο και δύο κάνουν τέσσερα...

Ξεχάσαμε ότι ένα κι ένα μπορεί να κάνει ΠΟΛΥ...

Ξεχάσαμε να θαυμάζουμε...

Ξεχάσαμε να σεβόμαστε...

Ξεχάσαμε να προσευχόμαστε...

Ξεχάσαμε να χαμογελάμε...

Ξεχάσαμε να γευόμαστε...

Ξεχάσαμε να ξεχωρίζουμε τα χρώματα...

Ξεχάσαμε να ξεχωρίζουμε τις νότες...

Ξεχάσαμε να χαρίζουμε...

Ξεχάσαμε να λέμε πικρές αλήθειες...

Ξεχάσαμε να λέμε γλυκά ψέματα...

Ξεχάσαμε να φεύγουμε...

Ξεχάσαμε να ερχόμαστε...

Ξεχάσαμε να ονειρευόμαστε...

Ξεχάσαμε πως είναι να ανασαίνεις καθαρό αέρα...

Ξεχάσαμε πως είναι να ανασαίνεις ελεύθερα...

Ξεχάσαμε να ζούμε...

Όμως, περισσότερο με πειράζει που ξεχάσαμε να περπατάμε ΟΡΘΙΟΙ και με ψηλά το κεφάλι! 

Σαν άνθρωποι δηλαδή!

naftilos.blogspot.com

Ο Ρεζά Χαν με το άδειο μπιμπερό... Sucking on an empty yellow bottle

«Δεν έχουν να φάνε τίποτα σήμερα. Δεν έχω φαγητό. 

Κλαίει από την πείνα. Έχει περάσει ένας μήνας 
που δεν έχει πιει γάλα».

Τέσσερα μικρά παιδιά ξαπλωμένα πάνω σε ένα βρωμερό πάπλωμα, με ένα από αυτά να ρουφάει ένα άδειο κίτρινο μπιμπερό, και όλα τους καλυμμένα από μύγες.

It was an image that conveyed the human cost of the Pakistani floods – and the failure to deliver aid to those affected – more powerfully than any statistic: four young children lying on a filthy patchwork quilt, one of them sucking on an empty yellow bottle, all of them covered by flies. more...

Μία εικόνα, χίλιες λέξεις λέει το ρητό. Πράγμα που ισχύει και στην περίπτωση μιας φωτογραφίας που έκανε το γύρο του κόσμου και μετέφερε παντού το ανθρώπινο κόστος των φονικών πλημμυρών του Πακιστάν, καθώς και την αποτυχία αποστολής βοήθειας σε κάποιες από τις πληγείσες περιοχές. 

Η φωτογραφία λήφθηκε από τον Mohammad Sajjad του Associated Press. Ο Guardian βρήκε την ταυτότητα του πιτσιρικά με το άδειο μπιμπερό. Πρόκειται για τον δίχρονο Ρεζά Χαν, τον οποίο ακολούθησε στο μπαλωμένο καταυλισμό που ζει σε δρόμο της πόλης Αζακέλ, λίγα χιλιόμετρα έξω από την Πεσαβάρ.

Στον καταυλισμό βρίσκονται ανάκατες περίπου δύο ντουζίνες σκηνές που δώρισαν διάφορες ανθρωπιστικές οργανώσεις, αλλά καμία δεν προστατεύεται. Οι κάτοικοί της πρέπει να προφυλαχθούν από μόνοι τους και βασίζονται στην ελεημοσύνη των περαστικών.

Εκεί ζουν 19 οικογένειες, όλοι Αφγανοί πρόσφυγες: άνθρωποι που εκτοπίστηκαν μία φορά εξαιτίας του εμφυλίου και τώρα από τις καταστροφικές πλημμύρες.

Η οικογένεια του Ρεζά κατάγεται από μία πόλη κοντά στην Καμπούλ. Ο πατέρας του εγκατέλειψε την περιοχή, όταν ήταν μικρό αγόρι, πριν από περίπου 30 χρόνια, για να ξεφύγει από τον κύκλο της κατοχής και των αλληλοεξοντωτικών μαχών στην πατρίδα του.

Όταν τον βρήκε ο Guardian, ο Ρεζά ήταν στην σκηνή μαζί με τη μητέρα του, Φατιμά, ενώ έξι από τα επτά αδέλφια του ήταν όλα κουλουριασμένα μέσα σε μία μπλε κουβέρτα που εκτεινόταν μέχρι το λασπωμένο έδαφος. Έσφιγγε ακόμη στα χεράκια το ίδιο μπουκάλι. Ήταν ακόμη άδειο.

Η Φατιμά προσπάθησε να ηρεμήσει το αγόρι, που έκλαψε, όπως και ο δίδυμος αδελφός του, Μαχμούντ. Κάλυψε τα τρία από τα άλλα παιδιά της -είχε οκτώ και όλα κάτω των 9 ετών- με μία βρώμικη κουνουπιέρα που της έδωσε κάποιος περαστικός, η οποία όμως ήταν γεμάτη τρύπες.

Το μεγαλύτερο παιδί της, η 9χρονη Σαϊμά, ήταν αμίλητη και έμοιαζε να είναι αποκομμένη από τους γύρω της. Τα πράσινα μάτια της κοιτούσαν με ένα απλανές βλέμμα ευθεία και φαινόταν να αγνοεί τις κραυγές των αδελφών της.

Οι μύγες κάλυπταν σαν στρώμα τις λίγες κουβέρτες που βρίσκονταν στο έδαφος και σχημάτιζαν σμήνος γύρω από τα παιδιά. Στην σκηνή υπήρχαν λίγα πολύτιμα αντικείμενα, όπως μία μικρή κατσαρόλα, λίγα μαξιλάρια και δυο - τρία παιδικά ρούχα.

Η δυσωδία από τις ακαθαρσίες ανθρώπων και ζώων έκαναν ανυπόφορη την ζεστή και υγρή ατμόσφαιρα. Δεν υπάρχουν αποχετεύσεις, παρά μόνο ρηχά, ανοιχτά χαντάκια με ακαθαρσίες που προσελκύουν μύγες και κουνούπια.

«Δεν έχουν να φάνε τίποτα σήμερα. Δεν έχω φαγητό», λέει η Φατιμά, καθώς προσπαθεί να διώξει τις μύγες από τα παιδιά της με μία μπαμπού βεντάλια. «Κλαίει από την πείνα», λέει δείχνοντας τον Ρεζά. Έχει περάσει ένας μήνας που δεν έχει πιει γάλα».

Την μέρα αυτή, ο πατέρας του Ρεζά, Ασλάμ, ήταν στο κοντινό νοσοκομείο με την 7χρονη κόρη του, η οποία είχε πάθει μόλυνση στο δέρμα από τις ανθυγιεινές συνθήκες ζωής. Ο Ρεζά και κάποια από τα αδελφάκια του εμφανίζουν κι αυτά κόκκινα εξανθήματα και είναι υποσιτισμένα.

Τα λεπτά μαλλιά τους έχουν γίνει μια συμπαγής μάζα, λέει η μητέρα τους. «Είμαστε έτσι εδώ και ένα μήνα. Έχουμε κουραστεί από όλες αυτές τις μύγες και χωρίς τροφή. Πριν έρθουν οι πλημμύρες, ο σύζυγός μου εργαζόταν. Ήμασταν μεν φτωχοί και τότε, αλλά με γεμάτο στομάχι», συμπληρώνει η Φατιμά.

Η δεκαμελής οικογένεια ζούσε ανάμεσα στους 23.000 κατοίκους του αφγανικού προσφυγικού καταυλισμού, περίπου 20 λεπτά από την τωρινή τους -δίπλα στο δρόμο- κατοικία. Ο Ασλαμ πωλούσε κοτόπουλα για να ζήσει, πηγαίνοντας πόρτα πόρτα με ένα ποδήλατο. Κέρδιζε περίπου 2 δολάρια την ημέρα.

«Πρέπει να κυνηγήσουμε το φαγητό που δεν δίδεται από μερικές οργανώσεις στις σκηνές», τονίζει η Φατιμά. Τα παιδιά της τρώνε μία φορά την ημέρα, συνήθως τα βράδια ευχαριστώντας τις φιλανθρωπικές οργανώσεις που τους παρέχει γεύματα για το ραμαζάνι. Όμως το Ραμαζάνι τελειώνει.

«Θέλω να πω σε όλον τον κόσμο, δεν υπάρχει κάποιος τρόπος να φτάσει σε εμάς τροφή;», ικετεύει. «Κοιτάξτε», λέει δείχνοντας τα δίδυμά της στην αγκαλιά της. «Σας παρακαλούμε, τα παιδιά μας πεθαίνουν από την πείνα».

Οι χειρότερες πλημμύρες των τελευταίων 80 ετών άφησαν πίσω τους περισσότερους από 1.000 νεκρούς και εκατομμύρια άστεγους.

Επιμέλεια: Ναυσικά Διαμαντοπούλου

Αλβανία: Έλλειψη βιβλίων στα παιδιά της μειονότητας

Μόνο 12 από τα 34 ελληνικά βιβλία υπάρχουν διαθέσιμα για τα 9τάξια σχολεία της μειονότητας στην Αλβανία. 

Η ΟΜΟΝΟΙΑ, μάλιστα, καταγγέλλει για ασυνεννοησία στις τοπικές διευθύνσεις Παιδείας, τονίζοντας ότι άλλες από αυτές επιρρίπτουν ευθύνες στο υπουργείο Παιδείας και άλλες στο ελληνικό Προξενείο. 

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΟΜΟΝΟΙΑΣ, οι υπόλοιποι 22 τίτλοι βιβλίων δεν έχουν σταλεί ούτε καν στο τυπογραφείο, ενώ ούτε και φέτος θα ισχύσει το -κατά τα άλλα υποχρεωτικό- ελάχιστο όριο 35 μαθητών για να λειτουργήσει μία τάξη.

Έθνος

Η απειλή της μεγάλης πείνας

Ανατριχιαστικά είναι τα στατιστικά στοιχεία του Δήμου της Αθήνας για την αύξηση του αριθμού των πολιτών που αδυνατούν να εξασφαλίσουν ένα πιάτο φαγητό.

Από τις αρχές του 2008 ο αριθμός των ανθρώπων που συμμετέχουν στα δωρεάν γεύματα έχει τετραπλασιαστεί!
Μάλιστα, δεν πρόκειται κυρίως για εξαθλιωμένους μετανάστες, καθώς εννιά στους δέκα ανθρώπους που κάθε μέρα αναζητούν τροφή στα συσσίτια του Δήμου είναι ελληνικής καταγωγής.

Ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες πολλαπλασιάζεται ο αριθμός των συνταξιούχων που κατεβαίνουν στα συσσίτια, καθώς οι πενιχρές τους συντάξεις δεν αρκούν για να πληρώσουν το νοίκι και να αγοράσουν φαγητό.
Η έξαρση της φτώχειας και η απειλή του φάσματος της πείνας, είναι ένα πρώτο αποτέλεσμα της βάρβαρης αντιλαϊκής επίθεσης του μνημονίου και της κυβέρνησης.

Σύμφωνα με μελέτες της -υπεράνω κάθε υποψίας- Αρχιεπισκοπής Αθηνών, μέχρι το τέλος του έτους το Λεκανοπέδιο προβλέπεται να έχει 20.000 άστεγους! Η σημερινή υποδομή, τόσο της Εκκλησίας όσο και του Δήμου, αδυνατεί να τους θρέψει.
Οι συνέπειες της οικονομικής πολιτικής της τρόικας εκδηλώνονται σταδιακά, ως μια ανίατη μακρόχρονη ασθένεια, της οποίας οι βαρύτατες παρενέργειες θα γίνονται ολοένα και πιο ορατές.

Η κυβέρνηση ασχολείται απλά με το να κρύψει το πρόβλημα.
Το υπουργικό συμβούλιο, πριν δύο εβδομάδες, σχεδίασε την «αποσυμφόρηση» του ιστορικού κέντρου από άστεγους, ναρκομανείς και «περιπλανώμενους» μετανάστες.
Έτσι οι υπηρεσίες σίτισης θα μεταφερθούν στο... Λυσσιατρείο στην Ιερά Οδό.
inout 

Τραγωδία με δίχρονο κοριτσάκι στην Σύρο

Ήπιε τον θάνατο

Τραγωδία με δίχρονο κοριτσάκι στην Σύρο. Xθές στις 20:45 το βράδυ μεταφέρθηκε εσπευσμένα σε κρίσιμη κατάσταση από συγγενικά του πρόσωπα, στο Γ. Ν. Νοσοκομείο Σύρου, κοριτσάκι ηλικίας 2 ετών, το οποίο είχε καταναλώσει ποσότητα καυστικού υγρού (πιθανόν βενζίνη). 
Ειδικότερα, από τα μέχρι τώρα στοιχεία της προανάκρισης προέκυψε ότι το παιδί ξέφυγε από την προσοχή της γιαγιάς του, η οποία ήταν προσωρινά υπεύθυνη για την φύλαξη του με αποτέλεσμα να καταναλώσει το καυστικό υγρό και να παρουσιάσει σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα.
Αμέσως μεταφέρθηκε από συγγενείς του στο Νοσοκομείο, όπου παρά τις προσπάθειες του ιατρικού προσωπικού κατέληξε την 23:50 ώρα της ιδίας ημέρας. 
Από το Α.Τ. Ερμούπολης, σχηματίσθηκε δικογραφία σε βάρος της γιαγιάς του παιδιού, για παράβαση του άρθρου 306 Π.Κ ( Έκθεση), πλην όμως δεν συνελήφθη κατόπιν εντολής κ Εισαγγελέα Πρωτοδικών Σύρου.

Αναρτήθηκε από v. x. crimes on air

 
Μη διασταυρωμένη πληροφορία:

Εκείνη την ώρα η μητέρα του παιδιού, γεννούσε το αδερφάκι της. 

Το κορίτσι που άφησε άφωνο τον κόσμο

THE GIRL WHO SILENCED THE WORLD

Εκπληκτική ομιλία δωδεκάχρονου κοριτσιού σε διεθνή διάσκεψη για το περιβάλλον.

Amazing address of a 12-year old girl at an international conference on the environment.

Το βίντεο χρονολογείται στα 1992. Η Severn Suzuki μιλάει από καρδιάς για το πρόβλημα που έχουμε δημιουργήσει στον πλανήτη γη. Μαζί με τρεις συμμαθητές της είχαν πάει με δικά τους έξοδα στην παγκόσμια συνδιάσκεψη στο Ρίο. 

Οι ακροατές πάγωσαν.

The following is the transcript of the speech that Severn Suzuki gave to the Plenary Session at the 1992 Earth Summit in Rio Centro, Brazil. Severn was twelve years old. SASS feels there is no better example of a young person standing up and speaking on behalf of something in which they truly believe, for the betterment of themselves and the world around them.

Hello, I'm Severn Suzuki speaking for E.C.O. - The Environmental Children's Organisation.

We are a group of twelve and thirteen-year-olds from Canada trying to make a difference:

Vanessa Suttie, Morgan Geisler, Michelle Quigg and me. We raised all the money ourselves to come six thousand miles to tell you adults you must change your ways. Coming here today, I have no hidden agenda. I am fighting for my future.

Losing my future is not like losing an election or a few points on the stock market. I am here to speak for all generations to come.

I am here to speak on behalf of the starving children around the world whose cries go unheard.

I am here to speak for the countless animals dying across this planet because they have nowhere left to go. We cannot afford to be not heard.

I am afraid to go out in the sun now because of the holes in the ozone. I am afraid to breathe the air because I don't know what chemicals are in it.

I used to go fishing in Vancouver with my dad until just a few years ago we found the fish full of cancers. And now we hear about animals and plants going exinct every day -- vanishing forever.

In my life, I have dreamt of seeing the great herds of wild animals, jungles and rainforests full of birds and butterfilies, but now I wonder if they will even exist for my children to see.

Did you have to worry about these little things when you were my age?

All this is happening before our eyes and yet we act as if we have all the time we want and all the solutions. I'm only a child and I don't have all the solutions, but I want you to realise, neither do you!

• You don't know how to fix the holes in our ozone layer.

• You don't know how to bring salmon back up a dead stream.

• You don't know how to bring back an animal now extinct.

• And you can't bring back forests that once grew where there is now desert.

If you don't know how to fix it, please stop breaking it!

Here, you may be delegates of your governments, business people, organisers, reporters or poiticians - but really you are mothers and fathers, brothers and sister, aunts and uncles - and all of you are somebody's child.

I'm only a child yet I know we are all part of a family, five billion strong, in fact, 30 million species strong and we all share the same air, water and soil -- borders and governments will never change that.

I'm only a child yet I know we are all in this together and should act as one single world towards one single goal.

In my anger, I am not blind, and in my fear, I am not afraid to tell the world how I feel.

In my country, we make so much waste, we buy and throw away, buy and throw away, and yet northern countries will not share with the needy. Even when we have more than enough, we are afraid to lose some of our wealth, afraid to share.

In Canada, we live the privileged life, with plenty of food, water and shelter -- we have watches, bicycles, computers and television sets.

Two days ago here in Brazil, we were shocked when we spent some time with some children living on the streets. And this is what one child told us: "I wish I was rich and if I were, I would give all the street children food, clothes, medicine, shelter and love and affection."

If a child on the street who has nothing, is willing to share, why are we who have everyting still so greedy?

I can't stop thinking that these children are my age, that it makes a tremendous difference where you are born, that I could be one of those children living in the Favellas of Rio; I could be a child starving in Somalia; a victim of war in the Middle East or a beggar in India.

I'm only a child yet I know if all the money spent on war was spent on ending poverty and finding environmental answers, what a wonderful place this earth would be!

At school, even in kindergarten, you teach us to behave in the world. You teach us:

• not to fight with others,

• to work things out,

• to respect others,

• to clean up our mess,

• not to hurt other creatures

• to share - not be greedy.

Then why do you go out and do the things you tell us not to do?

Do not forget why you're attending these conferences, who you're doing this for -- we are your own children. You are deciding what kind of world we will grow up in. Parents should be able to comfort their children by saying "everyting's going to be alright" , "we're doing the best we can" and "it's not the end of the world".

But I don't think you can say that to us anymore. Are we even on your list of priorities? My father always says "You are what you do, not what you say."

Well, what you do makes me cry at night. You grown ups say you love us. I challenge you, please make your actions reflect your words. Thank you for listening

Severn Cullis-Suzuki has been active in environmental and social justice work ever since kindergarten. She was twelve years old when she gave this speech, and she received a standing ovation. Now 23, Cullis-Suzuki spearheads The SkyFish Project and continues to speak to schools and corporations, and at many conferences and international meetings. She lives in Vancouver, British Columbia.

Προστασία παιδιών με ειδικές ανάγκες από την σεξουαλική κακοποίηση Sexual Abuse Victims with Disability

Σχετικά με την πρόσφατη αποκάλυψη του κυκλώματος παιδικής πορνογραφίας στη χώρα μας από πολίτες «υπεράνω πάσης υποψίας»: Κατανοώ το θυμό που εκφράστηκε από πολλούς στα ΜΜΕ, και τον οποίο μοιράζομαι, όμως για την πρόληψη κι αποφυγή αντιστοίχων ή χειρότερων περιστατικών στο μέλλον, δεν αρκεί ο θυμός και το σοκ (για μια ακόμη μια φορά), αλλά να προχωρήσουμε στη ΓΝΩΣΗ. Το σοκ και η έκπληξη δείχνουν ως ένα βαθμό έλλειψη ενημέρωσης.

Sexual Abuse Victims with Disability

Στην περίπτωση του ΠΙΚΠΑ, όσοι συμφώνησαν στην πρόσληψη του συγκεκριμένου γιατρού δεν γνώριζαν προφανώς για τις παράνομες δραστηριότητές του και ακούσαμε στα ΜΜΕ ότι δεν είχε –ευτυχώς- επαφή με παιδιά. Με το περιστατικό αυτό όμως ως αφορμή, τίθεται ένα γενικότερο ερώτημα: πώς θα αποφευχθούν προσλήψεις ατόμων με παιδοφιλικές τάσεις, σε χώρους που έχουν επαφή με παιδιά;
Είναι παγκόσμια διαπιστωμένο ότι οι παιδόφιλοι επιδιώκουν να προσληφθούν σε χώρους, όπου υπάρχουν παιδιά, σχολεία, βρεφονηπιακούς σταθμούς, κατασκηνώσεις, αθλητικοί σύλλογοι, ιδρύματα. Ένα καθαρό ποινικό μητρώο δεν είναι αρκετό για να εγγυηθεί ότι το άτομο που προσλαμβάνεται είναι ασφαλές για τα παιδιά.  

Θα πρέπει τα Υπουργεία Υγείας και Παιδείας να λάβουν σοβαρά υπόψη τους αυτόν τον παράγοντα, εισάγοντας αυστηρότερα κριτήρια στην επιλογή προσωπικού που έρχονται σε επαφή με παιδιά (ιδιαίτερα με ευάλωτα παιδιά σε ιδρύματα), όπως γίνεται στο εξωτερικό. 

Θα πρέπει οι επαγγελματίες στους χώρους αυτούς να λειτουργούν βάσει σαφών και αυστηρές κανόνων ορθής πρακτικής (όπως για παράδειγμα: «oι πόρτες σε οποιοδήποτε χώρο συνευρίσκονται επαγγελματίας/ες με παιδιά είναι ΠΑΝΤΑ ανοιχτές» ή «το πλύσιμο του παιδιού από τον επαγγελματία γίνεται πάντα με σφουγγάρι, όχι απευθείας επαφή χεριού με σώμα»), οι οποίες παρεμποδίζουν τον επιτήδειο να αναπτύξει παιδοφιλική δράση. 

Θα πρέπει επίσης όλοι οι επαγγελματίες σε τέτοιους χώρους, ιδιαίτερα τα ανώτερα στελέχη και οι επιθεωρητές, να είναι εκπαιδευμένοι για τους τρόπους διάκρισης των στοιχείων της συμπεριφοράς ενός παιδόφιλου, π.χ. επιδιώκει συνεχή επαφή και παρέα με παιδιά παρά με συνομήλικα άτομα (ακόμη και πέρα των καθηκόντων του), επικεντρώνει το ενδιαφέρον του σε υπερβολικό βαθμό στο τι κάνουν συγκεκριμένα παιδιά, επιδιώκει επίμονα τη φωτογράφιση παιδιών, ακόμη και με αθώο τρόπο… 

Πόσοι όμως από τους απασχολούμενους με παιδιά στην Ελλάδα έχουν εκπαιδευτεί σχετικά με την πρόληψη της παιδικής σεξουαλικής κακοποίησης; Ή προτιμούμε να παραμείνουμε στην άγνοια, να ξεχάσουμε, ελπίζοντας ότι ήταν κάποιο μεμονωμένο περιστατικό που δεν θα επαναληφθεί, μέχρι να βγει στην επιφάνεια ένα νέο κρούσμα και να ξανασοκαριστούμε από την αρχή?
Επίσης, δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να επαναπροσλαμβάνονται σε χώρους, όπου υπάρχουν παιδιά, άτομα που έχουν καταδικαστεί για εγκλήματα σχετικά με την παιδοφιλία-παιδική πορνογραφία.  

Ακόμη και στις περιπτώσεις προγραμμάτων συστηματικής θεραπευτικής παρέμβασης σε παιδόφιλους στις φυλακές του εξωτερικού, ένα σημαντικό μέρος υποτροπιάζει μετά την αποφυλάκισή του. 

Αντίστοιχα προγράμματα στη χώρα μας είναι σχεδόν ανύπαρκτα, με τεράστιες πιθανότητες η διαταραχή να συνεχιστεί και μετά την αποφυλάκιση.
Τα παιδιά με ειδικές ανάγκες είναι ιδιαίτερα ευάλωτα για όλες τις μορφές της παιδικής κακοποίησης . Είναι 3 φορές πιο ευάλωτα για σεξουαλική κακοποίηση από ενήλικους από τα παιδιά του γενικού πληθυσμού (Sullivan P. M. & Knutson, J. F. 2000, Child Abuse and Neglect,) καθώς συνήθως εξαρτώνται περισσότερο από τους άλλους για την φροντίδα τους ή δεν συνειδητοποιούν ότι κακοποιούνται, μη γνωρίζοντας τι είναι κακοποίηση. 

Ίσως δυσκολεύονται να εκφράσουν αυτό που τους
συμβαίνει, μη διαθέτοντας το κατάλληλο λεξιλόγιο. 

Ίσως, ακόμη κι αν μιλήσουν, να αντιμετωπίζονται με περισσότερη δυσπιστία από τους άλλους ή δεν θέλουν να μιλήσουν γιατί δε θέλουν να χάσουν την εύνοια αυτών που τα φροντίζουν. 

Τα ¾ των παιδιών του γενικού πληθυσμού, που έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά δε θα μιλήσουν ποτέ κατά τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας για την κακοποίηση (www.stopitnow.org.uk), μπορούμε λοιπόν να κατανοήσουμε πόσο δυσκολότερη είναι η αποκάλυψη για τα παιδιά με ειδικές ανάγκες. 

Το ότι δεν ακούμε λοιπόν για τέτοια περιστατικά δεν σημαίνει ότι δεν συμβαίνουν.
Είναι εξαιρετικά σημαντικό να προωθηθούν στα παιδιά με ειδικές ανάγκες ειδικά εκπαιδευτικά πακέτα σχετικά με την αυτοπροστασία τους (χρησιμοποιώνταπ.χ. εικόνες), και να μπει το μάθημα της αυτοπροστασίας στα παιδιά σε όλα τα σχολεία, ειδικών αναγκών και μη, ώστε τα παιδιά να γνωρίζουν τι είναι η κακοποίηση, να γνωρίζουν που μπορούν να απευθυνθούν και τι να κάνουν.

Μία πρόταση που ακούγεται συχνά είναι να κουβεντιάζουν τα παιδιά περισσότερο με τους γονείς. Είναι θετικό αλλά δεν αρκεί. Ξέρουν οι γονείς να αναγνωρίσουν τησεξουαλική κακοποίηση στα παιδιά και να τη διαχειριστούν σωστά; 

Και τα παιδιά που δεν έχουν γονείς; 

Ή εκείνα που τα κακοποιούν οι ίδιοι οι γονείς;
Τέλος, θεωρώ εξίσου σημαντική την δημιουργία ανεξάρτητου φορέα, που θα ασχολείται ειδικά με την προάσπιση των δικαιωμάτων των παιδιών, που φιλοξενούνται σε ιδρύματα, ιδιωτικά ή δημόσια, ειδικών αναγκών και μη. 

Ο στόχος του φορέα αυτού θα είναι μέσω τακτικών επισκέψεων να μπορούν να παιδιά να μιλήσουν εμπιστευτικά σε κάποιον, που δε σχετίζεται με το ίδρυμα, για τα προβλήματα και τις ανάγκες τους. Οι επαγγελματίες επισκέπτες θα πρέπει να είναι ειδικά εκπαιδευμένοι στην επικοινωνία με παιδιά με ειδικές ανάγκες, αλλά και στην ανίχνευση, εκπαίδευση κι ενημέρωση παιδιών και προσωπικού για την παιδική κακοποίηση. Πλούσιο εκπαιδευτικό υλικό για την αυτοπροστασία παιδιών με ειδικές ανάγκες δίνει για παράδειγμα το NSPCC (National Council for the Prevention of Child Abuse) της Αγγλίας.

Είτε από αυτήν ή οποιαδήποτε άλλη πηγή, σχετικό υλικό και τεχνογνωσία για την προστασία των παιδιών από τη σεξουαλική κακοποίηση υπάρχει. 

Έχουμε ευθύνη να ενημερωθούμε, να το χρησιμοποιήσουμε, να το εφαρμόσουμε, να κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε για να σταματήσουμε την παιδική σεξουαλική κακοποίηση. Αυτό που ΔΕΝ έχουμε δικαίωμα να κάνουμε, είναι, να μείνουμε άπραγοι, και σε τυχόν επόμενο περιστατικό, να αναφωνήσουμε ως αθώοι ανίδεοι «Σοκ! Που να το ξέραμε.;..»
Πρεκατέ Βικτωρία, Εκπαιδευτικός-Ψυχολόγος-Συγγραφέας, Πρόεδρος του «ΜΕΝΤΟΡΑ για την Παιδική Προστασία και Ευημερία»

Επετειακές Εκδηλώσεις των 2500 ετών από τη Μάχη του Μαραθώνα

Να πάτε με τα χαμομηλάκια σας. 

Να δουν και να μάθουν την Ιστορία μας

Αναλυτικά το πρόγραμμα:

Κυριακή 5/9, ώρα 20:00

• Παρουσίαση Αναμνηστικής σειράς γραμματοσήμων σε συνεργασία με τα ΕΛ.ΤΑ. στο Μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου

Τετάρτη 8/9, ώρα 20:00

• Απονομές βραβείων πανελληνίου μαθητικού διαγωνισμού έκθεσης και ζωγραφικής

• Προβολή ντοκιμαντέρ ‘’2500 χρόνια από τη Μάχη του Μαραθώνα’’ της Μαρίας Χατζημιχάλη-Παπαλιού

• Εγκαίνια έκθεσης σπάνιων εκδόσεων με θέμα το Μαραθώνα (συλλογή Γ. Δολιανίτη)

• Ομιλία του Γ. Δολιανίτη ( ιδρυτή-Δ/ντη Βιβλιοθήκης Δολιανίτη-τ. Μέλος Εφορίας Δ.Ο.Α.) με θέμα ‘’η Μάχη του Μαραθώνα, διαχρονικό πρότυπο ηρωισμού, αέναος πηγή έμπνευσης’’ σε συνεργασία με την ΑΧΕΠΑ ‘’Περικλής’’ στο Μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου

ΠΕΜΠΤΗ 9/9

• Ώρα 19:30: Εγκαίνια έκθεσης χαρακτικών (gravures)και εικονογραφημένων επιστολικών δελταρίων (cartes postales) με θέμα ‘’Χάρτες και τοπία Μαραθώνος’’.

Ιδιωτική συλλογή του Μιλτιάδου Βούδρη στο Μουσείο Μαραθωνίου Δρόμου.

Διάρκεια έκθεσης από 9/9 έως 19/9, ώρες λειτουργίας Μουσείου.

10:00-14:00 (Δευτέρα-Κυριακή) και 17:00-19:00 (εκτός Τρίτης και Κυριακής)

• Ώρα 21:00: ‘’ΗΡΑΚΛΕΙΔΑΙ’’ του Ευριπίδη από το ΔΗ.ΘΕ.ΜΑ. σε σκηνοθεσία Νίκου Γκεσούλη.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 10/9, ώρα 20:00

• Αποκαλυπτήρια γλυπτού ‘’HERMES SPIRIT’’ του Ιάπωνα γλύπτη Masaaki Noda

• Εγκαίνια έκθεσης ζωγραφικής του Masaaki Noda

• Ποιήματα hiku από τη Ζωή Σαβίνα ‘’ο Ερμής στη Μάχη του Μαραθώνα’’

• Ελληνο-ιαπωνική μουσική εκδήλωση με τη συμμετοχή της Ιαπωνικής Πρεσβείας , με την υποστήριξη των Τάκη και Έρικ Ευσταθίου και τη συμμετοχή της σοπράνο Δώρας Ρούση και της mezzo σοπράνο Kaoru Shimizu, στην Αφετηρία Μαραθωνίου Δρόμου

ΣΑΒΒΑΤΟ 11/9, ώρα 20:30

• Πανανθρώπινον Μαραθώνιον κάλεσμα Εκδήλωση μνήμης και τιμής στον ΤΎΜΒΟ των Μαραθωνομάχων

20:30 Τελετή έναρξης/20:45 Χαιρετισμοί

21:30 Φωνές Ελευθερίας : Διαδικτυακό μουσικό δρώμενο

22:00 Μάραθων: 2500 Έτη Φωτός! Πολυμεσικό δρώμενο του κ.Αλ.Χάχαλη

ΚΥΡΙΑΚΗ 12/9

• Θαλάσσιος Μαραθώνιος, υπό την αιγίδα της ΑΕ του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, κ. Καρόλου Παπούλια

10:00: εκκίνηση ιστιοδρομίας, Ριζάρι-Σχινιά Μαραθώνα

Διοργάνωση : Ναυτικός Όμιλος Ελληνικών Θαλασσών

• ‘’Ανήμερα της μάχης θα περπατήσουμε στον Τύμβο να ξαναζήσουμε την ιστορία’’, με τους Λυδία Κονιόρδου και Λευτέρη Βογιατζή…,σε συνεργασία με την ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού

Ώρα 19:30 : Εκκίνηση και Στάθμευση: Πλατεία Παραλίας Μαραθώνα

ΔΕΥΤΕΡΑ 13/9

• Ώρα 20:30: Θεατρική παράσταση ‘’Προμηθέας Δεσμώτης’’ του Αισχύλου από το ΙΔΕΟ-ΘΕΑΤΡΟΝ του ΡΑΔΑΜΑΝΘΥ ΑΝΑΣΤΑΣΑΚΗ, σε συνεργασία με την ΑΧΕΠΑ ‘’Περικλής

Στον Τύμβο Μαραθωνομάχων.

Το μικρό σπίτι στο λιβάδι - Επιστροφή στο σχολείο Little house on the prairie - "back to school 2"

«Σουσάμι άνοιξε»... «Το μικρό σπίτι στο λιβάδι»,
για να γίνουν έξυπνα και καλόκαρδα τα χαμομηλάκια μας

«Δίαιτα στην τηλεόραση»: αυτή είναι η συμβουλή που δίνει ο διακεκριμένος καθηγητής Παιδιατρικής του Πανεπιστημίου Ουάσιγκτον κ. Δημήτρης Χριστάκης. 

Μελετώντας επί χρόνια την επίδραση της τηλεόρασης στα παιδιά, κατέληξε πως μπορεί μεν τα μάτια των παιδιών να μην κινδυνεύουν από την τηλεόραση, η τηλεθέαση όμως βλάπτει σοβαρά τον εγκέφαλό τους!  

Η εξαίρεση; 

Τα παιδικά προγράμματα «Σουσάμι άνοιξε»... 

και "Το μικρό σπίτι στο λιβάδι"

Παιδικό δωμάτιο - Το μικρό σπίτι στο λιβάδι Little house on the prairie

Ένα από τα πιο αγαπημένα μου σήριαλ σε παιδική ηλικία ήταν 
"Το μικρό σπίτι στο λιβάδι". 

Βρήκα λοιπόν ένα πολύ όμορφο στιγμιότυπο της ταινίας και το μετέφερα σε μετρητό. Με αυτό λοιπόν θα κάνω την αρχή για γούρι.

Αυτή είναι η φωτό και παρακάτω τροποποιημένη σε μετρητό.

 ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ: Το μικρό σπίτι στο λιβάδι, ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΤΕ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΠΟΥ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΙΣ ΦΩΤΟ ΣΕ ΜΙΛΙΜΕΤΡΕ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΛΩΣΤΕΣ (DMC COTTON) clik here:
Little house on the prairie

 

από staurovelonia