Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2015

Ένα χαμομηλάκι γράφει στον Άγιο Βασίλειο


Αγαπημένε μου Άγιε Βασίλειε,

γράφω γράμμα σε σένα
και όχι σε αυτόν που φοράει
κόκκινα ρούχα όολο όλοο
επειδή εσύ είσαι ο πραγματικός
από την Καισαρεία
και θέλω να σου πω
ότι ούτε κούκλα θέλω
ούτε ούτε κουκλόσπιτο θέλω
ούτε μπογιές ούτε τίποτα από αυτά επειδή έχω

αλλά θέλω το νέο χρόνο που έρχεται
να κάνεις ένα δώρο στους μεγάλους
και όχι στα παιδάκια
θέλω να δώσεις μυαλόοοο
σε όλους τους μεγάλους
για να μη χτυπάνε τα παιδάκια
και ούτε να τους κάνουνε
άλλα φοβερά κακά
και με το μυαλό που θα δώσεις
όλες οι μαμάδες και οι μπαμπάδες
θα προσέχουνε τα παιδάκια τους

αυτό το δώρο θέλω και τίποτα άλλο

Σε αγαπάω πολύ
χαμομηλάκι
---------------
πρώτη ανάρτηση: Δευτέρα, 31 Δεκεμβρίου 2007

Απλότητα, Συγχώρεση, Αγάπη: Οι «τροφές» της Ψυχής

Το χαμομηλάκι λέει:

Κάθε φορά που διαβάζουμε άρθρα παρόμοια, μια απορία γεννιέται μέσα μας. Ποιος είναι ο λόγος που δεν αναφέρονται ευθέως σ' Αυτόν που είναι το Πρότυπο των αρετών που πασχίζουν να περιγράψουν και για την αξία τους να μας πείσουν;

Απλότητα: σε μια Φάτνη γεννήθηκε
Συγχώρεση: Αυτήν ήρθε να μας χαρίσει
Αγάπη: Είναι ο ίδιος Η ΑΓΑΠΗ, η πλέρια ΑΓΑΠΗ.

Οι «τροφές» της Ψυχής: Απλότητα, Συγχώρεση, Αγάπη
Γιατί μιλάνε για διαλογισμό και όχι για προσευχή;
Όταν προσπαθούμε να μεταδώσουμε στα παιδιά μας τις αρετές αυτές, τι θα απαντήσουμε σε πιθανές αντιρρήσεις τους, του τύπου:
«Μα που ζεις;; για ποια απλότητα μου μιλάς; Δεν βλέπεις τι γίνεται γύρω σου, πλάι σου;; 
Για ποια συγχώρεση μου μιλάς;; Δε βλέπεις ποιοι και πως κυριαρχούν;;
Για ποια αγάπη μου μιλάς;; Οι άρπαγες, οι φονιάδες, οι άδικοι, οι υποκριτές είναι οι πετυχημένοι....
Δε γίνονται αυτά, ρε μάνα, δε γίνονται.» 
Εγώ τότε τι θα του πω; Κάνε διαλογισμό, πήγαινε σε εργαστήρι αυτογνωσίας, ή θα του πω:
Γίνονται παιδί μου.

Γίνονται, επειδή Εκείνος που τα δίδαξε τα τήρησε μέχρι κεραίας.
Γίνονται επειδή ήρθε και μας ονόμασε αδέρφια Του και του Πατέρα Του παιδιά. Γίνονται, επειδή ο Δρόμος που μας έδειξε, είναι ο μόνος που οδηγεί στην Ευτυχία και νυν και αεί, στο τώρα και για πάντα.


Οι άνθρωποι αναρωτιούνται πως πρέπει να είναι, τι πρέπει να κάνουν για να γεμίσουν από αγάπη.

Η απάντηση βρίσκεται μόνο σε μια λέξη: τίποτα. Η σωστή διαδικασία είναι να ξεχάσεις ό,τι νομίζει ότι πρέπει να είσαι, και να επιτρέψεις στην αληθινή σου φύση να ανέβει με ηρεμία στη επιφάνεια.
Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα σε σένα και τον Θεό. Όπως ακριβώς  και σε μια λίμνη, μετά από την ανατάραξη του λασπώδους βυθού της, τα νερά γίνονται πάλι διάφανα.
Δεν υπάρχει τίποτα που χρειάζεται να κάνεις. Μονο να είσαι. Για να θρέψεις την ψυχή σου πρέπει να αφεθείς, να εμπιστευτείς την ύπαρξή σου.
Όταν όμως αναφέρομαι στην τροφή της ψυχής, οι άνθρωποί ρωτούν: «πως γίνεται αυτό; Με διαλογισμό; Με τον χορό, με την προσφορά στους άλλους ανθρώπους;».
Η απάντηση είναι ναι, αν ολα αυτά τρεφουν το πνεύμα σας και σας επιστρέπουν να ξεπεράσετε την αγωνία σας για την εξωτερική σας εικόνα.
Όμως, η πραγματική ευτυχία έρχεται μονο όταν η καρδιά μας είναι ανοιχτή. Όπως ισχύει και το ανάποδο: Η μεγαλύτερη δυστυχια προέρχεται από την συνεχή κι ατέρμονη επιθυμία. Και η πιο πραγματική αίσθηση ειρήνης πηγάζει μονο μέσα από την ύπαρξή μας.
Το πιο σοβαρό εμπόδιο για την καλλιέργεια της ψυχής έιναι η έλλειψη εμπιστοσύνης.
Επειδή δεν εμπιστευόμαστε τον εαυτό μας, μένουμε αγκιστρωμένοι και εγκλωβισμένοι στην παγίδα της άνεσης και της ευκολίας. Εξαλείφουμε όσο περισσότερο πόνο μπορούμε από τη ζωή μας, και καταλήγουμε στριμωγμένοι σε μια γωνιά που την ονομάζουμε: ασφάλεια. Η
αλήθεια είναι οτι η «ασφάλεια» είναι το λιγότερο ασφαλές πνευματικό μονοπάτι που μπορεί κανεις να ακολουθήσει στην πορεία της αυτοπραγμάτωσης. Οδηγεί αποδεδειγμένα στην πνευματική νάρκωση και στον θάνατο. Συνήθως είμαστε απροετοίμαστοι όταν έρχεται η ώρα του θανατου μας. Έχουμε αφήσει τον εαυτό μας να ζήσει πολύ λίγο...
Προκειμένου να προσφέρουμε στον εαυτό μας ό,τι αυτός χρειάζεται, πρέπει να είμαστε σε θέση να τον φροντίζουμε. Εκείνο που πρεπει να συνηδητοποιησουμε είναι ότι δεν μπορούμε να δώσουμε αγάπη παρά μονο αν είμαστε έτοιμοι να τη αποδεχτούμε. Και η ικανότητα μας να δεχτούμε την αγάπη στηρίζετα στην ικανότητα μας να αισθανθούμε, αφού μονο μέσα από τα συναισθήματα μας μπορούμε να δεχτούμε την στήριξη των άλλων, κι έτσι να την προσφέρουμε κι εμείς στους άλλους.
Το μυαλό μας κανει όπως ακριβώς ένα χάμπστερ στον τροχό: τρέχει όλο και γρηγορότερα, χωρίς στην πραγματικότητα να καταλήγει πουθενά.
Μόλις κανείς συνηδητοποιήσει οτι το μυαλό του στέλνει καθε τόσο αναμενόμενα και συνήθη μηνύματα που δεν χρειάζεται να τα παίρνει και τοσο στα σοβαρά, τότε μονο είναι ελέυθερος να επιστρέψει στον τρόπο λειτουργίας της ψυχής.
Στα εργαστήρια αυτογνωσίας συχνά κάνω την εξής ερώτηση: «Αν η σημερινή μέρα ήταν η τελευταια σας μέρα πάνω στη γη, πως θα επιλέγατε να την περάσετε;». Στη συντριπτική πλειοψηφία η απάντηση ειναι: «έκανα ό,τι μπορούσα για να αγαπήσω τους άλλους και να προσφέρω κατι στον κόσμο με την φροντίδα και τη συμπόνια μου». Παρ’ όλα αυτά όμως η αλήθεια είναι ότι οι περισσότεροι από μας δεν αντιμετωπίζουμε έτσι την καθημερινή μας ζωή.
Πιστεύουμε λανθασμένα ότι με το να κάνουμε χρήματα, ή να αποκτήσουμε ένα ακριβό αυτοκίνητο θα μας κάνει ευτυχισμένους.
Έτσι, αντί να ζούμε στο παρόν, σκεφτόμαστε συνεχώς την επόμενη στιγμή.
Αν τελικά επιλέξουμε να θρέψουμε την ψυχή μας, αυτό θα σημαίνει ότι αναγνωρίσαμε ποιος είναι προορισμός μας: να συγχωρούμε και να αγαπάμε. Αν και φαίνεται απλό, σίγουρα δεν είναι εύκολο. Μέχρι τη στιγμή που θα μπορέσουμε να αναγνωρίσουμε ότι το παρόν είναι ο μονος χρόνος που υπάρχει, και μέχρι να συγκινηθούμε με την ακινησία της στιγμής, η απλότητα θα μοιάζει μια δύσκολη ιδέα.
Όταν μαθουμε να κανουμε επιλογές που θρέφουν την ύπαρξή μας, τότε θα είμαστε σε θέση να αναγνωρίσουμε ότι η ουσία της ζωής μας είναι η αγάπη, και η συγχώρεση είναι το κλειδί της ευτυχίας μας.

Είχα έναν μαύρο σκύλο... - "I had a black dog, his name was depression"

... τον έλεγαν κατάθλιψη.

Στη χειρότερη μορφή της, η κατάθλιψη μπορεί να είναι μία τρομακτική και εξουθενωτική κατάσταση. 
Εκατομμύρια άνθρωπο στον κόσμο ζουν με κατάθλιψη. Πολλά άτομα και οι οικογένειές τους φοβούνται να μιλήσουν για αυτό που περνούν και δεν ξέρουν που να απευθυνθούν για βοήθεια.
Όμως η κατάθλιψη προλαμβάνεται και θεραπεύεται σε μεγάλο βαθμό. 
Η αναγνώριση της κατάθλιψης και η αναζήτηση βοήθειας είναι το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα προς την ανάρρωση.
Σε συνεργασία με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (World Health Organisation / WHO), ο συγγραφέας και εικονογράφος Matthew Johnstoneλέει μία ιστορία για το πώς αντιμετωπίζεται ο "μαύρος σκύλος της κατάθλιψης". 
Η φράση "Μαύρος Σκύλος" έγινε γνωστή από τον Ουίνστον Τσόρτσιλ που τη χρησιμοποιούσε, όταν ήθελε να περιγράψει τις μαύρες περιόδους κατάθλιψης, που βίωνε για το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του. Ο Ουίνστον Τσόρτσιλ έπασχε από μανιοκατάθλιψη.

Πηγή: /noesi.gr

Θέλω να μου χαρίσεις κάτι

- Ό,τι θες.
- Ό,τι θέλω; Τ' ορκίζεσαι;
- Στ' όρκίζομαι.
- Είναι δύσκολο.
- Δεν πειράζει.
- Είναι ακριβό.
- Δεν με νοιάζει.
- Είναι σπάνιο.
- Τόσο το καλύτερο.
- Είναι επικίνδυνο.
- Δεν φοβάμαι.
- Μπορεί να καείς άμα το πιάσεις.
- Θα γίνω νερό να σβήσω την φωτιά.
- Μπορεί να σου γλιστρήσει απ' τα χέρια και να φύγει.
- Θα το ξαναπιάσω.
- Μπορεί να πάει πολύ μακριά.
- Θα το κυνηγήσω.

- Μπορεί να χαθεί στον ουρανό.
- Θα γίνω πουλί να το ψάξω.
- Μπορεί να βυθιστεί στη θάλασσα.
- Θα γίνω αγκίστρι να το πιάσω.
- Μπορεί να πνιγεί στο σκοτάδι.
- Θα περιμένω τα χαράματα.
- Μα μπορεί να διαλυθεί ως τότε.
- Θα φέρω τ' άστρα να φωτίσουν πιο νωρίς.
- Είναι τόσο μικρό, δεν θα μπορέσεις να το πιάσεις.
- Θα ζητήσω σ' ένα μυρμήγκι να με βοηθήσει.
- Κι αν είναι μεγάλο σαν σπίτι;
- Θα φέρω γερανό.
- Κι αν είναι μεγάλο σαν βουνό;
- Θα φέρω ένα γερανό πιο μεγάλο από βουνό.
- Υπάρχει;
- Θα τον φτιάξω.
- Που ξέρεις να φτιάχνεις γερανούς;
- Δεν ξέρω.
- Τότε;
- Τότε θα μάθω.
- Από που;
- Από τα βιβλία.

- Κι αν δεν το λένε τα βιβλία;
- Θα βρω τον γέροντα που φτιάχνει γερανούς.
- Κι αν έχει πεθάνει;
- Θα βρω τον άλλον γέροντα.
- Ποιον άλλον γέροντα;
- Εκείνον που ξέρει όλα τα βότανα.
- Όλα τα βότανα;
- Όλα τα χόρτα και τα μικρά άνθη του αγρού. Ξέρει τι μάγια κρύβουν.
- Και πως θα φέρει εκείνος το βουνό;
- Όχι εκείνος, εγώ. Θα μου δώσει βότανα να πιω, να γίνω τόσο δυνατός, που θα μπορέσω να το σηκώσω το βουνό.

- Εμένα θα μπορείς να με πάρεις αγκαλιά;
- Πάντα.
- Τώρα.
- Τώρα. Έλα, τι θέλεις;
- Θέλω να μου χαρίσεις κάτι.
- Ό,τι θέλεις.
- Ό,τι, ό,τι θέλω, τ' ορκίζεσαι;
- Στ' ορκίζομαι.
- Θέλω,... θέλω κάτι που δεν υπάρχει πουθενά.
- Να το φτιάξουμε.
- Με τι;
- Με τι θέλεις;
- Δεν ξέρω.
- Να το φτιάξουμε με ξύλο καρυδιάς και χρυσά καρφιά.
- Όχι, όχι δεν είναι έτσι.
- Να το φτιάξουμε με πούπουλα και ψίχουλα, με σταγόνες και γαργαλήματα και να του βάλουμε ένα κλειδί να το κουρδίζεις.

- Όχι, όχι, δεν θέλω κλειδί.
- Γιατί;
- Μπορεί να το χάσω.
- Θα στο κρεμάσω στον λαιμό.
- Μπορεί να χαθώ κι εγώ.
- Θα έρθω να σε βρω.
- Κι αν δεν μπορείς να με βρεις;
- Θα μπορέσω.
- Κι αν είναι σκοτάδι;
- Θ' ανάψω κερί.
- Κι αν λιώσει το κερί;
- Ως τότε θα σ' έχω βρει.
- Κι αν όχι;
- Θα ψάχνω ώσπου να σε βρω.
- Πόσο θα ψάχνεις;
- ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!
- Τι θα πει για πάντα;
- Ότι Σ' ΑΓΑΠΩ!

- Κι εγώ τι θα κάνω ώσπου να με βρεις;
- Μπορείς να κοιμηθείς.
- Που;
- Κάτω από μια μυρσινιά.
- Που έχει μυρσινιές;
- Παντού.
- Έχει και λιοντάρια παντού;
- Όχι.
- Που έχει λιοντάρια;
- Στην ζούγκλα.
- Είναι κοντά η ζούγκλα;
- Πολύ μακριά. Στην άλλη άκρη του κόσμου...
- Δεν μπορούν να έρθουν εδώ ποτέ;
- Ποτέ.
- Τ' ορκίζεσαι;
- Στ' ορκίζομαι.

- Ξέχασα τι θα πει για πάντα.
- Θα πει ότι σ' αγαπώ.
- Πόσο;
- Ως τον ουρανό.
- Ναι, ναι. Να κοιμηθώ τώρα;
- Ναι.
- Θα με πάρεις αγκαλιά;
- Ναι.
- Θέλω να μου χαρίσεις κάτι.
- Ό,τι θέλεις.
- Ό,τι, ό,τι θέλω, τ' ορκίζεσαι;
- Ναι.

ΑΝΘΗ ΔΟΞΙΑΔΗ-ΤΡΙΠ

http://antikleidi.com

Τετάρτη, 30 Δεκεμβρίου 2015

Μια κούκλα απ' αλάτι - A doll of salt
Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

A doll of salt

Μια μέρα, ρώτησε τον Νασρεντίν ένας μαθητής του:
- Πες μου δάσκαλε: Πώς θα μπορούσες να περιγράψεις τη δουλειά ενός αναζητητή της Αλήθειας;

Ο Νασρεντίν κοίταξε για λίγο σιωπηλός τον μαθητή του κι ύστερα χαμογέλασε πονηρά και του είπε:...
- Σαν την ιστορία της κούκλας από αλάτι.
- Δηλαδή; ρώτησε ο μαθητής απογοητευμένος, νομίζοντας ότι ο δάσκαλός του τον κοροϊδεύει.
- Άκου την ιστορία, λοιπόν, είπε ο Νασρεντίν, όχι όμως με τ' αυτιά σου, αλλά με την καρδιά σου. Και να η ιστορία που είπε ο Μουλά Νασρεντίν στον μαθητή του:


«Μια κούκλα φτιαγμένη από αλάτι, ψάχνοντας να βρει την αλήθεια για το τι τέλος πάντων ήταν, ταξίδεψε χιλιάδες μίλια στεριάς, μέχρι που έφτασε και σταμάτησε στην άκρη της θάλασσας. Έμεινε ακίνητη κοιτάζοντας μαγεμένη εκείνη την υγρή κινούμενη μάζα που δεν έμοιαζε με τίποτα από όλα όσα είχε δει ως τότε και δεν ήξερε το όνομά της.
- Τι είσαι εσύ; ρώτησε η κούκλα από αλάτι τη θάλασσα.


- Έλα μέσα και δες μόνη σου, απάντησε η θάλασσα με ένα χαμόγελο καλοσύνης κι αγάπης.

Έτσι, η κούκλα από αλάτι προχώρησε, τσαλαβουτώντας στα νερά, προς τα μέσα.
Όσο πιο βαθιά προχωρούσε, τόσο περισσότερο διαλυόταν μέχρι που έμεινε ένα μικρό κομματάκι από αυτή. Πριν διαλυθεί και το τελευταίο αυτό κομμάτι της και γίνει ένα με τη θάλασσα, η κούκλα από αλάτι πρόλαβε και φώναξε με θαυμασμό, μεθυσμένη από μια αλλόκοτη και πρωτόγνωρη χαρά
- Τώρα ξέρω τι είμαι! ».

http://antikleidi.com

Κέντρο βρεφών «ΜΗΤΕΡΑ», για εγκαταλελειμμένα

Με ρώτησαν σε μια συνέντευξη πού είδα την πιο εκπληκτική εικόνα στη ζωή μου.

Τους είπα στο μαιευτήριο Αλεξάνδρα, όταν γεννούσε η αδερφή μου. Ήταν δύσκολος τοκετός, είχαμε μαζευτεί όλη η οικογένεια και βολτάραμε πάνω κάτω σαν παλαβοί μέχρι να αρχίσει η γέννα.
Φτάνοντας στην άκρη του ορόφου βλέπαμε το θάλαμο των νεογέννητων, μια γιορτή ολόκληρος. Τα μωρά ροδοκόκκινα έκλαιγαν με όλα τους τα πνευμόνια, οι χαμογελαστές νοσοκόμες τα σήκωναν όρθια για να τα δείξουν στους ευτυχείς μπαμπάδες που τα φωτογράφιζαν, οι παππούδες δάκρυζαν, οι φίλοι κουνούσαν γαλάζια και ροζ μπαλόνια.
Μετά από 5 ώρες βαρέθηκα να ανεβοκατεβαίνω σαν παλαβή τον ίδιο όροφο κι άρχισα να κατεβαίνω προς τα κάτω. Ο θόρυβος όσο κατέβαινες, κατέβαινε κι αυτός. Η χαρά το ίδιο. Ελάχιστες φωνές έσπαγαν τη σιωπή που δεν μύριζε ταλκ αλλά χλωρίνη.
Στον τελευταίο διάδρομο η σιωπή ήταν τόσο παγερή που βάδιζα διστακτικά σαν να έκανα κάτι απαγορευμένο όταν στην άκρη του διαδρόμου είδα ένα θάλαμο πανομοιότυπο με τον γιορτινό του 4ου ορόφου. Κι αυτός γεμάτος νεογέννητα, μόνο που αυτά σώπαιναν σαν ψαράκια έξω απ΄το νερό. Όλα. Απ΄έξω ούτε μπαμπάδες, ούτε παπούδες, ούτε νονοί. Κοίταξα για το προσωπικό. Μόνο δυο νεαρές νοσοκόμες που άλλαζαν κάτι σεντόνια. Πλησίασα και κόλλησα τη μούρη μου στο τζάμι. Τότε άκουσα στο βάθος ένα μωράκι που κλαψούριζε- μια παραφωνία στη σιωπή των βρεφών.
Η εικόνα με καθήλωσε. Αποφάσισα να καθίσω απ΄εξω μέχρι να βγει μια νοσηλεύτρια να τη ρωτήσω, να μάθω. Σε δέκα λεπτά το ένα κορίτσι άνοιξε την πόρτα του θαλάμου. Έτρεξα.

-Δεσποινίς τι είναι εδώ; τη ρώτησα.
-Κέντρο βρεφών ΜΗΤΕΡΑ για εγκαταλελειμμένα, μου είπε με φωνή που βαριόταν.
-Και γιατί δεν κλαίνε τα βρέφη αυτά όπως τα άλλα στον 4ο; επέμεινα.
-Δυο άτομα είμαστε. Δεν κλαίνε γιατί ξέρουν ότι δεν υπάρχει κανείς να τα σηκώσει.

Έμεινα βουβή σαν ψάρι για ένα λεπτό. Μετά ξαναρώτησα
-Και το μωράκι στο βάθος γιατί κλαίει;

Το πρόσωπό της φωτίστηκε καθώς έσκασε ένα αθέλητο χαμόγελο.
-Ααααα αυτός; Αυτός είναι ο Γιαννάκης. Είναι κούκλος ο άτιμος. Όλες τον σηκώνουμε.

Αυτά είπε και έφυγε αγνοώντας ότι μου έδωσε το μεγαλύτερο μάθημα της ζωής μου.
Μαθαίνουμε λοιπόν από την ημέρα νούμερο 1 πάνω σ΄αυτή τη γη, τι μας περιμένει και προσαρμοζόμαστε. Μερικές φορές μέχρι θανάτου.

*******
Από το facebook της Λένας Διβάνη

http://antikleidi.com

Έχουν οι καλικάντζαροι ονόματα και κουσούρια; - Και βέβαια έχουν και… ζουν ανάμεσά μας 12 ημέρες και μας τρολάρουν!!

Οι καλικάντζαροι είναι μια παλιά παράδοση στην πατρίδα μας. Και σε κάθε τόπο και πιο πολύ στα χωριά, υπάρχουν χίλιοι θρύλοι και έθιμα γύρω από αυτούς. Εμφανίζονται κάθε Χριστούγεννα.

Μερικοί λένε ότι είναι πνεύματα, άλλα καλά και άλλα κακά. Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι είναι παράξενα όντα, μαλλιαρά και ότι τρυπώνουν στα σπίτια από τις καμινάδες. Τις νύκτες πηγαίνουν και κλέβουν τα φαγητά που βρίσκουν και… πιο πολύ τα σύκα γιατί τους αρέσουν πολύ.
Έρχονται την παραμονή των Χριστουγέννων και… ζουν ανάμεσά μας 12 ημέρες: την 25,26,27, 28,29,30 και 31 Δεκεμβρίου, την 1,2, 3,4, 5 Ιανουαρίου και φεύγουν των Φώτων.
Αρχηγός τους είναι ο Μαντρακούκος, που είναι κουτσός κι άγριος και ο πιο επικίνδυνος απ' όλη την ομάδα. Ακολουθεί ο Μαγάρας, με την τεράστια κοιλιά του, ο οποίος μαγαρίζει όλα τα φαγητά και τα γλυκά. Επίσης έρχεται ο Κωλοβελόνης, που είναι αδύνατος και σουβλερός σα μακαρόνι και περνά από κλειδαρότρυπες και χαραμάδες. Άλλος είναι ο Κοψαχείλης με τεράστια κοφτερά δόντια, που κρέμονται από το στόμα του. Κανένας δεν μοιάζει με τον άλλο και έχει ο καθένας το κουσούρι του.

Οι καλικάντζαροι έχουν ονόματα σύμφωνα με τις ιδιότητες και τα χαρακτηριστικά τους. 


Πιο συγκεκριμένα:

  1. ΜΑΛΑΓΑΝΑΣ. Ο Μαλαγάνας θέλει πολύ προσοχή γιατί ξεγελάει τα παιδιά με γλυκόλογα και έτσι καταφέρνει να τους παίρνει τα γλυκά
  2. ΤΡΙΚΛΟΠΟΔΗΣ. Ο Τρικλοπόδης έχει χταποδίσιο χέρι που το χώνει παντού και σκουντουφλάνε πάνω του οι άνθρωποι. Του αρέσει πολύ να μπερδεύει τις κλωστές από το πλεχτό της γιαγιάς.
  3. ΠΛΑΝΗΤΑΡΟΣ. Ο Πλανήταρος πλανεύει τους ανθρώπους γιατί μπορεί να μεταμορφώνεται σε ζώο ή σε κουβάρι.
  4. ΜΑΛΑΠΕΡΔΑΣ. Του Μαλαπέρδα του αρέσει να κατουράει και στα φαγητά την ώρα που μαγειρεύονται. Γι’ αυτό όσες νοικοκυρές τον ξέρουν φροντίζουν να κλείνουν καλά το καπάκι της κατσαρόλας τους.
  5. ΜΑΓΑΡΑΣ. Ο Μαγάρας έχει μια κοιλιά σαν τούμπανο και αφήνει βρομερά αέρια πάνω στα φαγητά των ανθρώπων.
  6. ΜΑΝΤΡΑΚΟΥΚΟΣ. Αυτός ο αρχικαλικάντζαρος την ημέρα κρύβεται στις μάντρες και τη νύχτα βγαίνει και πειράζει τις γυναίκες που περπατούν στο δρόμο. Είναι κοντόχοντρος, τραγοπόδαρος, καραφλός, ασχημομούρης, πιο πολύ απ’ τους άλλους και πολύ επικίνδυνος.
  7. ΚΑΤΑΧΑΝΑΣ. Ο Καταχανάς τρώει διαρκώς και τα πάντα. Ρεύεται και βρωμάει απαίσια.
  8. ΠΕΡΙΔΡΟΜΟΣ. Ο Περίδρομος είναι ο άλλος φαταούλας της παρέας.
  9. ΚΟΥΛΟΧΕΡΗΣ. Ο Κουλοχέρης είναι σαραβαλιασμένος, μ’ ένα χέρι κοντό κι ένα μακρύ κι όλο μπερδεύεται και πέφτει κάτω.
  10. ΠΑΡΩΡΙΤΗΣ. Ο Παρωρίτης έχει μύτη σαν προβοσκίδα και πολύ μαλακή. Εμφανίζεται λίγη ώρα πριν λαλήσει ο πετεινός, αξημέρωτα κι έχει μανία να παίρνει τις φωνές των ανθρώπων.
  11. ΓΟΥΡΛΟΣ. Ο Γουρλός έχει τα μάτια του τεράστια σαν αυγά και πεταμένα έξω. Φυσικά δεν του ξεφεύγει τίποτα.
  12. ΚΟΨΟΜΕΣΙΤΗΣ. Ο Κοψομεσίτης είναι κουτσός και καμπούρης και πιο πολύ απ’ όλους τους άλλους καλικάντζαρους του αρέσουν οι τηγανίτες με το μέλι.
  13. ΣΤΡΑΒΟΛΑΙΜΗΣ. Το χαρακτηριστικό του Στραβολαίμη είναι ότι στριφογυρνάει διαρκώς σα σβούρα το κεφάλι του.
  14. ΚΟΨΑΧΕΙΛΗΣ. Του Κοψαχείλη τα δόντια είναι τεράστια και κρέμονται έξω από τα χείλη του. Του αρέσει να κοροϊδεύει τους παπάδες και γι αυτό φορά συνήθως ένα ψεύτικο καλυμμαύκι.
  15. ΚΩΛΟΒΕΛΟΝΗΣ. Ο Κωλοβελόνης είναι μακρύς σαν μακαρόνι κι έτσι μπορεί εύκολα να περνάει από τις κλειδαρότρυπες κι από τις τρύπες του κόσκινου. Είναι ιδιαίτερα σβέλτος και γρήγορος στις κινήσεις του. Λένε πως ίσως ο Κωλοβελόνης να έχει ουρά που καταλήγει σε βέλος.
  16. ΒΑΤΡΑΚΟΥΚΟΣ. Ο Βατρακούκος είναι θεόρατος και ολόιδιος βάτραχος.
  17. ΚΑΤΣΙΚΟΠΟΔΑΡΟΣ. Η μεγαλειότητά του είναι φαλακρός και κασιδιάρης κι έχει ένα κατσικίσιο ποδάρι. Είναι κακορίζικος, ελεεινός και γρουσούζης. Όπου βάλει το κατσικίσιο του ποδάρι φέρνει καταστροφή.
  18. ΠΑΓΑΝΟΣ. Η αφεντιά του είναι κουτσός. Λένε μάλιστα πως τον κούτσανε μια κλωτσιά από το γαϊδούρι της Μάρως, μιας χωριατοπούλας που την κυνηγούσε κάποτε ο Παγανός για να την κάνει γυναίκα του, αλλά αυτή κρύφτηκε στα σακιά με το αλεύρι που είχε φορτωμένα στο γαϊδούρι της και κατάφερε να του ξεφύγει. Ο Παγανός έτρεξε μανιασμένος κοντά στο γαϊδούρι και την έψαχνε. Το ζωντανό τότε τρόμαξε τόσο πολύ που άρχισε να κλωτσάει. Μια δυνατή φαίνεται πως έφαγε ο Παγανός και σακατεύτηκε. Ο Παγανός λατρεύει τη στάχτη και γι’ αυτό τρυπώνει από τις καμινάδες. Φοβάται όμως πιο πολύ απ’ όλους τους Καλικάντζαρους τη φωτιά και γι’ αυτό οι νοικοκύρηδες φροντίζουν να μη σβήσει κατά τη διάρκεια του δωδεκαήμερου. Ρίχνουν μάλιστα και αλάτι που κάνει θόρυβο όταν πέσει στη φωτιά, για να τον τρομάξουν ακόμα περισσότερο, όπως αναφέρει το strange.
Τα… τρολ
Μορφές σαν αυτές των καλικαντζάρων υπάρχουν σε όλους σχεδόν τους λαούς του κόσμου. Πιο γνωστά είναι τα Νορβηγικά τρολ. Τρολ ονομάζονται τρομακτικά όντα της Νορβηγικής μυθολογίας που πολλές φορές χαρακτηρίζονται και ως ανθρωποφάγα. Τα τελευταία χρόνια ο όρος τρολ χρησιμοποιείται για τους χρήστες του διαδικτύου, που όπως οι καλικάντζαροι, μπαίνουν σε ένα θέμα, μια συζήτηση, μια άποψη για να την καταστρέψουν προσβάλλοντας με κάθε τρόπο τον συντάκτης της.

ΠΗΓΗ: pronews.gr

Μεγαλώνοντας ένα παιδί σε καθεστώς φτώχειας αυξάνεται
ο κίνδυνος ανάπτυξης νευρολογικής βλάβης

Μεγαλώνοντας ένα παιδί σε καθεστώς φτώχειας αυξάνεται ο κίνδυνος ανάπτυξης νευρολογικής βλάβης, κάτι που ανιχνεύεται ήδη από την ηλικία των τεσσάρων μηνών, αναφέρει αμερικανική μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο International Journal of Epidemiology. 
Children Growing Up in Poverty More Likely To Develop Neurological Problems
Ως αποτέλεσμα των νευρολογικών προβλημάτων, είναι οι μαθησιακές δυσκολίες, το σύνδρομο ΔΕΠΥ ή τα παιδικά ψυχολογικά προβλήματα.
Τα δεδομένα της έρευνας
Επιστήμονες από το NIH's Eunice Kennedy Shriver National Institute of Child Health and Human Development (NICHD) στο Rockville του Maryland, ανέλυσαν τα δεδομένα που συλλέγονται μεταξύ 1959 και 1966 από το "Collaborative Perinatal Project", στο οποίο περιλαμβάνονταν πληροφορίες για περισσότερες από 50.000 εγκυμοσύνες και τα παιδιά που γεννήθηκαν.

Τα παιδιά υποβλήθηκαν σε νευρολογικές εξετάσεις (παραμορφώσεις, ανωμαλίες στη στάση του σώματος, κινητικών δεξιοτήτων, απόκριση σε διέγερση του δέρματος, τη μυϊκή δύναμη, αυτόνομο νευρικό σύστημα) κατά τη γέννησή τους, στους τέσσερις μήνες ζωής, σε ηλικία ενός έτους και επτά ετών. Η κοινωνικοοικονομική κατάσταση των γονέων αξιολογήθηκε κατά την έναρξη της μελέτης.

Οι διαπιστώσεις

Παρά τον αυξημένο κίνδυνο για επιπλοκές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του τοκετού, η οποία είναι πιο συχνή στις γυναίκες σε κατάσταση φτώχειας, τα ευρήματα έδειξαν μικρή διαφορά στη νευρολογική κατάσταση μεταξύ των παιδιών, κατά τη γέννηση. 
Ωστόσο, αυτό άλλαξε όταν τα παιδιά ήταν τεσσάρων μηνών: 12,8% των περισσότερο μειονεκτούντων παιδιών εμφάνισαν νευρολογικές ανωμαλίες σε σύγκριση με το 9,3% των λιγότερο μειονεκτούντων παιδιών. Με την ηλικία των επτά, το ποσοστό της απομείωσης μεταξύ των πλέον μειονεκτούντων ατόμων αυξήθηκε σε 20,2% σε σύγκριση με 13,5% στα κοινωνικοοικονομικά εξασφαλισμένα παιδιά.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, πιθανές εξηγήσεις για τη διαφορά αυτή μπορεί να αφορά υψηλότερα ποσοστά χρήσης αλκοόλ και ναρκωτικών από τις μητέρες, υψηλότερα επίπεδα των ορμονών του στρες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, καθώς και αυξημένο άγχος και κατάθλιψη των γονιών μετά τη γέννηση του παιδιού.
Σήμερα, περισσότερα παιδιά ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας σε σύγκριση με το χρόνο που συλλέχθηκαν τα δεδομένα για τη μελέτη, σημείωσαν οι συντάκτες της έρευνας. Περαιτέρω έρευνα είναι απαραίτητη για το θέμα αυτό και το πώς οι νευρολογικές βλάβες θα μπορούσαν να αποφευχθούν, δήλωσαν οι ειδικοί επιστήμονες.

Το Ελληνικό Παιδικό Μουσείο συνεχίζει τα Σαββατοκύριακα την υλοποίηση εκπαιδευτικών προγραμμάτων, που σχεδιάζονται από το εκπαιδευτικό τμήμα του για παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας.

Κάθε μήνας είναι αφιερωμένος και σε μία διαφορετική θεματική και κατηγορία συλλογών του ΕΠΜ και έτσι τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να πειραματιστούν με τα αντικείμενα των συλλογών του Μουσείου.

Για τα παιδιά προσχολικής ηλικίαςΤον Ιανουάριο, για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας 3 - 6 χρόνων έχει δημιουργηθεί πρόγραμμα με θέμα την κατηγορία συλλογών του ΕΠΜ «Ο άνθρωπος και ο χρόνος».

Συγκεκριμένα το Σάββατο 2, Κυριακή 3 & Τρίτη 5 Ιανουαρίου 2016, τα παιδιά πειραματίζονται και δημιουργούν τα δικά τους αποτυπώματα, δημιουργώντας ένα πρωτότυπο γούρι για τη νέα χρονιά μέσα από την δράση «Αποτυπώνω τη νέα χρονιά!».

Την Πέμπτη 7 Ιανουαρίου 2016, τα παιδιά ανακαλύπτουν με εργαλείο τις αισθήσεις τους τα χρώματα της πιο κρύας εποχής του χρόνου. Πειραματίζονται με διαφορετικά υλικά, τα συνδέουν με τον Χειμώνα και δημιουργούν το δικό τους πρωτότυπο χειμωνιάτικο κολάζ με οδηγό έργα τέχνης με «Τα χρώματα του Χειμώνα».

Τι είναι οι βόλοι; Τι σχήμα έχουν; Ποια η σχέση τους με τον πηλό και τη γλυπτική; Ποιος καλλιτέχνης είχε σχέση με βόλους, σβόλους και καμπύλες; Τα παιδιά πειραματίζονται το Σάββατο 9, την Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2016 και Σάββατο 16 & Κυριακή 17 Ιανουαρίου 2016 στη δράση «Βόλοι και σβώλοι» με βόλους και διαφορετικά στρογγυλά υλικά και δημιουργούν πρωτότυπα γλυπτά όπως ο Χένρι Μουρ.

Επίσης τα Σαββατοκύριακα 23 - 24 και 30 - 31 Ιανουαρίου οι μικροί φίλοι του ΕΠΜ γίνονται «Κυνηγοί σκιών» και δίνουν απαντήσεις σε ερωτήματα όπως «Τι είναι η σκιά; Με ποιον τρόπο αλλάζει κατά τη διάρκεια μιας μέρας; Ποια αντικείμενα δεν έχουν σκιά; Τι διαφορά έχει η σκιά από το σκοτάδι; » 
Τα παιδιά παίζουν με το φως, τη σκιά και αντικείμενα των συλλογών του Μουσείου, βγάζουν συμπεράσματα και δημιουργούν το δικό τους παιχνίδι σκιών!

Οι ώρες διεξαγωγής των εκπαιδευτικών προγραμμάτων για παιδιά 3-6 χρόνων είναι:

Στις 2, 3, 9, 10, 16, 17, 23, 24, 30, 31 Ιανουαρίου 2016 είναι: 11:00 - 11:45, 12:00 - 12:45, 13:00 - 13:45, 14:00 - 14:45

Στις 5 & 7 Ιανουαρίου 2016 είναι: 11:00 - 11:45, 12:00 - 12:45, 13:00 - 13:45

H οικονομική συμμετοχή για 1 παιδί είναι 7,00 ευρώ, για 2 παιδιά 6,00 ευρώ, για 3 παιδιά & άνω είναι 5,00 ευρώ & ενισχύει τους σκοπούς του Ε.Π.Μ. 
Με την επίδειξη κάρτας ανεργίας, η οικονομική συμμετοχή για κάθε παιδί ανέρχεται σε 3,50 ευρώ.

Για παιδιά σχολικής ηλικίας
«Ο άνθρωπος πέρα από τα όριά του» ποίηση.
............
περισσότερα εδώ

Τρίτη, 29 Δεκεμβρίου 2015

Ένα comic για τις καθημερινές μάχες μιας μαμάς!
Natalia Sabransky - Being a mom is...

Η Natalia Sabransky μια εικονογράφος από την Αργεντινή έγινε μαμά πριν 2 χρόνια. Από τότε ξεκίνησε να ζωγραφίζει χιουμοριστικά κόμικ βασισμένα στις καθημερινές περιπέτειες που είναι μια ρουτίνα για τις νέες μαμάδες.
Ο λόγος που το έκανε όλο αυτό είναι για να δουν τους εαυτούς τους μέσα από αυτές τις εικόνες και να χαμογελάσουν με τις καθημερινές εμπειρίες των μαμάδων.
Το να είσαι μαμά ξεκινά κάπως έτσι….
Συγχαρητήρια! Πότε θα κάνετε ένα μωρό;
Συγχαρητήρια! Πότε θα του δώσετε ένα αδερφάκι;
Είναι σαν να έχεις 2 παιδιά!
Το μπάνιο είναι πάντα το ίδιο! Δεν θέλει να κάνει μπάνιο
και όταν τελειώνουμε το μπάνιο δεν θέλει να βγει από εκεί
.
Είναι να χρειάζεσαι την μαμά σου ακόμη και το βράδυ
Είναι να έχεις τα καλύτερα μέρη
για να φιλήσεις το μωρό σου!
Να μαθαίνεις να παίρνεις τις δικές σου αποφάσεις.
Λιγότερα ρούχα μήπως ζεσταίνεται….
Περισσότερα ρούχα μήπως κρυώνει…. 
Περισσότερο γάλα…. Όχι πιπίλα….
Σημαίνει να κάνεις πολλά πράγματα την ίδια στιγμή.
Να ξέρεις όλα τα κόλπα.
Να βλέπεις διαφορετικά την ακαταστασία
πριν γίνεις μαμά και μετά…
Να ρωτάς τρομακτικές ερωτήσεις όπως: Είμαι χοντρή;
Αφού γεννήσεις ο μεγαλύτερος πόνος για την μαμά είναι να πατάς 
ξυπόλητη τα τουβλάκια των παιδιών σου!
Παντού έχεις μια καλή συντροφιά.
Κάποιες φορές χρειάζεσαι ένα διάλειμμα.
Να χαμογελάτε όταν κοιμάται το παιδί σας
επειδή είστε για λίγο ελεύθερη!
Να μιλάς σε όλους για τα παιδιά σου…
babyradio
Γκαλίτσιου Μαριάννα

Ολόκληρο χωριό ζει πουλώντας παιδιά στην Ελλάδα

Οι κάτοικοι ενός ολόκληρου χωριού στη Βουλγαρία ζουν δίνοντας παράνομα τα παιδιά τους σε άτεκνα ζευγάρια στην Ελλάδα.
«Αχ μη ρωτάτε καν, στο χωριό μας σχεδόν όλοι έχουν αφήσει ένα μωρό στην Ελλάδα. Εγώ τουλάχιστον κατάφερα να αγοράσω αυτό το σπίτι με τα καταραμένα χρήματα, ώστε να έχουμε στέγη για τα παιδιά μας. Δεν σπατάλησα ούτε ένα λεβ. Πολλοί άνθρωποι εδώ, όμως, δίνουν τα μωρά τους για το εύκολο χρήμα, τρώνε, πίνουν, κάνουν πάρτι. Όταν τα χρήματα τελειώσουν, απλώς πουλάνε το επόμενο μωρό», περιγράφει στην εφημερίδα Έθνος η 30χρονη Στάνκα.
Η ίδια παραδέχεται ότι πούλησε το μωρό της έναντι 3500 ευρώ. «Το μετανιώνω διαρκώς και δεν μπορώ να πάψω να σκέφτομαι το αγόρι, αλλά ήμουν νέα και ανόητη», λέει και κλαίει όταν θυμάται πως ήρθαν στο σπίτι της άνθρωποι από τη γειτονική πόλη και προσφέρθηκαν να πουλήσουν το τρίτο της παιδί το οποίο ήταν ακόμη στην κοιλιά.
Τώρα ζει μαζί με τον άνδρα και τα άλλα δύο παιδιά της σε ένα σπίτι στην πόλη Εκζάρ Αντίμοβο, περίπου 40 χιλιόμετρα από το λιμάνι του Μπουργκάς.

babyradio

Θανάσης Ζώης - Μανώλης Μητσιάς - «Άγρια Νερά»

Απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ του Θανάση Ζώη «Άγρια Νερά»

Στίχοι, μουσική, ερμηνεία: Θανάσης Ζώης

“ΑΓΡΙΑ ΝΕΡΑ”

Στα νερά που ταξιδεύεις, στη γαλάζια χώρα σου πάρε με μαζί 
να δω τα όνειρα που γεννούν τα απόνερα 
μια ευχή να βγαίνει αληθινή 
σαν σε κοιτάζουν 

Μάτια παιδικά που περιμένουν να φανείς 
άγρια νερά που δεν αγάπησε κανείς 
πίσω απ τα βράχια, τα λιμάνια της σιωπής 
αλλιώτικη η Ελλάδα, στη πιο σκληρή λιακάδα 

Όσα μίλια κι αν μετρήσω, τ’ άσπρα τα σπίτια τους για να δω ξανά 
εκεί να στέκονται, να αντιστέκονται 
βουβά στ’ ανέμου τη μεριά 
να μην τρομάζουν 

Μάτια παιδικά... 

Θανάσης Ζώης

Ομάδα Αιγαίου - Οι ήρωες με τα φουσκωτά...

που προσφέρουν ιατρική βοήθεια στους ακρίτες, χτίζουν παιδικές χαρές, εξοπλίζουν σχολεία...
Η αγάπη για τη θάλασσα και το κοινό ενδιαφέρον για τα φουσκωτά, έδωσε την ευκαιρία σε μια συντροφιά φίλων και συνταξιδιωτών να περιπλεύσουν το μεγαλύτερο μήκος της Ελληνικής ακτογραμμής και να επισκεφθούν τα περισσότερα νησιά, να γνωρίσουν από κοντά τα πολλά προβλήματα των ακριτικών Νησιών και του Αιγαίου γενικότερα. 
Ετσι, κάπως ήρθε και η απόφαση να προσφέρουν τη βοήθειά τους όσο συχνότερα και όσο περισσότερο μπορούν.
«Η δράση της ομάδας Αιγαίου έχει ως επίκεντρο τον άνθρωπο, τον συνάνθρωπό μας, τον «αποκλεισμένο» ακρίτα νησιώτη, που στις μέρες μας έχει ανάγκη από τη στήριξή μας και εμείς έχουμε ανάγκη από την ύπαρξη και ευημερία του εκεί που ζει και αναπτύσσεται: Στα ''ξεχασμένα'' νησιά του Αιγαίου Αρχιπελάγους, τα οποία συνειδητά επέλεξε η Ομάδα Αιγαίου να στηρίζει ''κόντρα στον καιρό''.
Εκείνα τα νησιά που ενώ αντιμετωπίζουν μόνιμες φυσικές αντιξοότητες λόγω της γεωγραφικής τους θέσης, αλλά και περιορισμούς-δυσκολίες εξαιτίας της προβληματικής συνοριακότητάς τους με τη γείτονα χώρα, επιμένουν να «κρατάνε Θερμοπύλες», παρά το ότι η μέριμνα της πολιτείας δεν επαρκεί.

Και επειδή τα νησιά αυτά δεν είναι μόνο οι επιβλητικοί βράχοι, τα μαργαριταρένια ακρογιάλια, η πανέμορφη φύση τους, ο πλούσιος βυθός τους, αλλά πρωτίστως οι κάτοικοί τους, οι συμπατριώτες και συνάνθρωποί μας, η Ομάδα Αιγαίου επιδιώκει και αγωνίζεται να αποκαταστήσει και ισχυροποιήσει την ένωση μαζί τους προσφέροντάς τους όσα μέσα μπορεί για σύγχρονη διαβίωση, ιατρική περίθαλψη, εκπαίδευση και πρόοδο, συμβάλλοντας έτσι στην ισότιμη μεταχείρισή τους και προάγοντας την ιδιαίτερη σπουδαιότητα που έχουν για την πατρίδα μας», γράφουν οι ίδιοι για το έργο τους στην ιστοσελίδα τους.

περισσότερα εδώ

Δευτέρα, 28 Δεκεμβρίου 2015

Χειρουργός ηρεμεί τρομοκρατημένο κοριτσάκι που θα εγχειριστεί στη καρδιά

Η Xin Er, ένα αξιολάτρευτο κορίτσι δυο μόλις ετών από την Κίνα, γεννήθηκε με μια καρδιακή πάθηση που απαιτούσε σοβαρή χειρουργική επέμβαση καρδιάς.
Όπως είναι απολύτως λογικό, όταν ήρθε η ώρα της εγχείρησης στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ζεγιάνγκ, η μικρή ήταν απόλυτα τρομοκρατημένη.
Άρχισε να κλαίει και ήταν απαρηγόρητη μέχρι που ο χειρουργός Shi Zhuo, αναπληρωτής διευθυντής της Καρδιοχειρουργικής, την αγκάλιασε και της έδειξε κινούμενα σχέδια στο τηλέφωνό του.
Η αναισθησιολόγος Jin Ziying κατέγραψε την όμορφη στιγμή με το κινητό της. Ανέφερε επίσης ότι το κορίτσι τελικά υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση η οποία εξελίχθηκε ομαλά. 
Σήμερα η μικρούλα είναι καλά στην υγεία της.

official

Η μοναξιά, οι απόντες και οι «επισκέπτες»

Το χριστουγεννιάτικο τραπέζι είναι στρωμένο γιορτινά, στην ταινία μικρού μήκους με τίτλο «Επισκέπτες» του Θοδωρή Παπαδουλάκη. Μπροστά στις πιατέλες και τα εδέσματα δύο άνθρωποι προσπαθούν να μοιραστούν τις στιγμές με τους αγαπημένους τους που είναι μακριά.
Αλλά είναι και οι «Επισκέπτες» που θα τους γεμίσουν την καρδιά ζεστασιά και μια πόρτα που θα ανοίξει θα κάνει το σπίτι να γεμίσει χαρές και θα φέρει χαμόγελα σε όλους.



Επισκέπτες from Indigoview on Vimeo.

Κυριακή, 27 Δεκεμβρίου 2015

Kathleen Peacock-Lucas Barnes: τα κτήνη που έβαλαν το φορητό καλοριφέρ δίπλα στην κούνια και έκλεισαν την πόρτα

Missouri Boy, 2, Dies After Parents Leave Him Alone in Room With Heater on for 38 Hours

Μία εβδομάδα πριν τα Χριστούγεννα οι γονείς του, Kathleen Peacock καιLucas Barnes, άφησαν μία θερμάστρα δίπλα από την κούνια του γιου τους…
Για πάνω από μιάμιση μέρα, η μητέρα λέει στην αστυνομία πως άκουγε το κλάμα του γιου της και ήξερε πως έπρεπε να το κοιτάξει, αλλά ποτέ δεν το έκανε.
Στις 20 Δεκεμβρίου, το σώμα του Braydon βρέθηκε άψυχο στην κούνια του.

Αναφορές λένε πως η θερμάστρα δεν είχε θερμοστάτη και έτσι ποτέ δεν έσβησε. Η αιτία θανάτου του μικρού Braydon ήταν υπερθερμία.
Η υπερθερμία είναι η αδυναμία του σώματος να διαχειριστεί την θερμότητα που εισέρχεται στο σώμα από το περιβάλλον. Ειδικοί λένε πως το μωρό θα ένιωθε πολύ άσχημα και θα είχε αδυναμία να αναπνεύσει πριν πεθάνει.
Μετά από έρευνες, η αστυνομία ανακήρυξε το σπίτι ακατοίκητο λόγω των άσχημων συνθηκών υγιεινής. Η αστυνομία λέει πως το ζευγάρι ομολόγησε ότι έκανε χρήση μεθαμφεταμίνης πρόσφατα και ότι την παρασκεύαζε στο σπίτι τους δύο εβδομάδες πριν πεθάνει ο γιος τους.
Και οι δύο γονείς αντιμετωπίζουν κατηγορίες παιδοκτονίας από αμέλεια και παρασκευής ναρκωτικών ουσιών. Αυτό που έγινε στον μικρό Braydon θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί και θα πρέπει να μας θυμίζει πόσο προσεκτικοί πρέπει να είναι οι γονείς απέναντι στα παιδιά τους.


babyradio

«Σιδερένια» μωρά και το χειμώνα!

Από Τετάρτη, λένε, χειμωνιάζει για τα καλά και ίσως προβληματίζεστε τι μέτρα πρέπει να πάρετε για τα μωρά σας.

Πώς πρέπει να θερμάνετε το σπίτι; 
Πότε και πώς μπορείτε να το βγάλετε έξω; 
Πώς να κάνετε το μπάνιο του;

Πώς θερμαίνουμε το σπίτι;

Η θερμοκρασία στο χώρο που βρίσκεται το μωρό πρέπει να είναι σταθερή, μέρα και νύχτα, να κυμαίνεται από 18 έως 20 βαθμούς Κελσίου. Οι αυξομειώσεις της θερμοκρασίας πρέπει να αποφεύγονται, όπως επίσης η αλλαγή από δωμάτιο σε άλλο δωμάτιο με διαφορετική θερμοκρασία. Ο καλύτερος τρόπος θέρμανσης εξακολουθεί να είναι το καλοριφέρ ή οι θερμοπομποί. Αποφύγετε το κλιματιστικό (air condition), διότι ξηραίνει την ατμόσφαιρα και προκαλεί ρινίτιδες, βρογχίτιδες κ.λπ.

Πώς το σκεπάζουμε;
Δεν πρέπει να σκεπάζετε το μωρό με πολλά σκεπάσματα, διότι το ζεσταίνετε υπερβολικά και θα κινδυνεύει να μπερδευτεί ανάμεσά τους. Η υπερθέρμανση ενοχοποιείται για το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου.


Μην το ντύνετε υπερβολικά!
Προσαρμόζετε το ντύσιμό του, ανάλογα με τις θερμοκρασίες που επικρατούν την κάθε στιγμή. Μέσα στο σπίτι, ένα φανελάκι και μία ελαφριά μπλουζίτσα είναι αρκετά. Στην έξοδο, ένα φανελάκι, μία μπλούζα και ένα μπουφάν για τις μέτριες μέρες και μία ολόσωμη φόρμα-μπουφάν για το πολύ κρύο. Το σκουφάκι είναι απαραίτητο όταν φυσάει ή αν το βγάλουμε έξω μετά το μπάνιο.


Πώς το κάνουμε μπάνιο;

Μη φοβάστε να του κάνετε το καθημερινό του μπάνιο, ακόμα και τις κρύες μέρες, αφού μέσα στο σπίτι επικρατεί σταθερή θερμοκρασία 18-20 βαθμούς Κελσίου. Το μπάνιο είναι χαλαρωτικό, αναζωογονητικό, ενισχύει την άμυνά του και το βοηθάει να ξεβουλώσει η μύτη του. Μην το βγάζετε έξω μετά το μπάνιο, εκτός εάν ο χώρος είναι ελεγχόμενος.

Πότε το βγάζουμε έξω;

Μόνο όταν βρέχει αποφεύγουμε την καθημερινή έξοδο. Τα μωρά, εφόσον δεν είναι άρρωστα, πρέπει καθημερινά και τους κρύους μήνες του χειμώνα να βγαίνουν βόλτα για μία έως δύο ώρες. Επειδή στο καρότσι μπορεί να κρυώνει λόγω της στατικής θέσης, επιβάλλεται να φορά γάντια, σκουφάκι και ζεστές καλτσούλες. Όταν όμως μπείτε σε κλειστό χώρο, φροντίστε αμέσως να του τα βγάλετε. Πολύ χρήσιμο είναι και το προστατευτικό νάιλον-κάλυμμα που μπαίνει πάνω από το καρότσι σαν τέντα.

Αποφύγετε τους κλειστούς χώρους!
Οι κλειστοί χώροι όπως οι παιδότοποι, τα πάρτι και γενικά όπου υπάρχει συνωστισμός, μπορεί να είναι αιτία για μετάδοση λοιμώξεων. Αποφύγετε τουλάχιστον τον πρώτο χρόνο ζωής του τις γιορτές και τα παιδικά πάρτι. Μπορείτε να παραβρεθείτε σε πολύ μικρές οικογενειακές συνεστιάσεις αρκεί να μην υπάρχει στο χώρο καπνός από τσιγάρο και άτομα με βήχα, συνάχι κ.λπ.

msn

Πώς να μεγαλώσετε ένα ευγενικό παιδάκι παίζοντας μαζί του

Τα παιδιά μαθαίνουν καλύτερα από τις πράξεις παρά από τα λόγια. Ανεξάρτητα, λοιπόν, από το πόσες φορές θα θυμίσετε στο παιδί να πει «συγνώμη» κάθε φορά που π.χ. ρεύεται, δύσκολα θα μάθει να το λέει αν δεν κάνετε και εσείς το ίδιο. 
Το παιχνίδι και οι διασκεδαστικές δραστηριότητες αποτελούν, μάλιστα, το καλύτερο μέσο για να «περάσετε» στο παιδί το μήνυμα των καλών τρόπων

Δείτε παρακάτω πώς ακριβώς θα το πετύχετε:

Παίξτε «εστιατόριο»

Καλέστε όλες τις κούκλες ή τα ζωάκια του παιδιού στο τραπέζι για φαγητό, δείξτε στο παιδί πώς στρώνουμε τραπέζι, πώς καθόμαστε σωστά στο τραπέζι, πώς παραγγέλνουμε ευγενικά και πώς συμπεριφερόμαστε την ώρα του φαγητού. 
Αν δεν έχετε κουζινικά παιχνίδια μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα κανονικά σας κουζινικά, ενώ μπορείτε και να πραγματοποιήσετε το παιχνίδι κατά την πραγματική ώρα του φαγητού, ζητώντας από τα παιδιά να υποδυθούν ότι βρίσκονται σε εστιατόριο.

Διαβάστε βιβλία
Πολύ συχνά τα βιβλία έχουν τη δύναμη να περνούν στα παιδιά τα σημαντικότερα μηνύματα για τη ζωή. Αρκεί να τα επιλέγετε σύμφωνα με την ηλικία τους και να πρωταγωνιστούν σε αυτά χαρακτήρες που είναι συμπαθείς στα παιδιά. 

..................
Παιχνίδια ρόλων
Ο συνηθέστερος λόγος που τα παιδιά συμπεριφέρονται περίεργα μπροστά σε ενήλικες, π.χ. δε μιλούν όταν τους απευθύνουν χαιρετισμό ή τα ρωτούν το όνομά τους, είναι η ντροπή. Ο καλύτερος τρόπος για να τα εξοικειώσετε με τέτοιες συναντήσεις είναι να δοκιμάσετε μερικά παιχνίδια ρόλων

Πριν ξεκινήσετε, εξηγήστε στα παιδιά τι ακριβώς θα παίξετε «π.χ. το μαγαζί με ρούχα». Πείτε στο παιδί ότι εσείς θα είστε η πωλήτρια και εκείνο ο πελάτης. Το δωμάτιό του μπορεί να είναι το μαγαζί. Έτσι, όταν το παιχνίδι ξεκινήσει, με κάθε ευκαιρία δείχνετε πώς να είναι ευγενικό. 
Για παράδειγμα, όταν μπει στο «μαγαζί» πείτε «Καλημέρα σας!» και περιμένετε την αντίδρασή του. Όταν θα έρθει η ώρα να «πληρώσει» πείτε «είναι 10 ευρώ, παρακαλώ» και αφού «πληρώσει» πείτε «ευχαριστώ πολύ!». 
Παρατηρήστε τη συμπεριφορά του παιδιού και με κάθε ευκαιρία εξηγείτε τι πρέπει να λέει σε κάθε περίσταση και γιατί.
Σημασία έχει, όποιο σενάριο κι αν επιλέξετε για το «παιχνίδι ρόλων σας» να ανταποκρίνεται στην ηλικία του παιδιού και να είναι απλό, για να περνά ξεκάθαρα το μήνυμα, π.χ. πείτε απλά «ευχαριστώ πολύ» για να είναι εύκολο για το παιδί να ανταποκριθεί με ένα «παρακαλώ».


«Ευχαριστώ» ή «Συγνώμη» με μία ζωγραφιά
Μία ζωγραφιά μπορεί να αποτελέσει εξαιρετική ευκαιρία να μάθει το παιδί καλούς τρόπους. Αν το παιδί σας πρέπει να ευχαριστήσει κάποιον για δώρο που του έκανε, π.χ. την γιαγιά και τον παππού, ή να ζητήσει συγνώμη από κάποιον που στεναχώρησε, π.χ. από τη δασκάλα, επειδή της μίλησε απότομα, καλέστε το να το «πει» με μία ζωγραφιά.
Αν είναι αρκετά μεγάλο, ώστε να μπορεί να ζωγραφίσει και να γράψει, βρείτε μαζί το θέμα της ζωγραφιάς και βοηθήστε το να γράψει την επιθυμητή λέξη. Αν είναι παιδί προσχολικής ηλικίας, ζητήστε του να κάνει ό,τι ζωγραφιά θέλει και κρατήστε το χεράκι του για να γράψετε μαζί τη λέξη!


Το επιτραπέζιο των «καλών τρόπων»
Πάρτε ένα κομμάτι χαρτόνι και σχεδιάστε περιμετρικά τετράγωνα, φροντίστε ένα από αυτά να αποτελεί την αρχή και ένα άλλο το τέλος της διαδρομής, στο οποίο θα φτάσει ο νικητής. 

Θα χρειαστείτε ακόμα πιόνια, τόσα όσα οι παίκτες, και ένα ζάρι. 
Σε κάποια από τα τετράγωνα γράψτε από ένα παράδειγμα καλών ή κακών τρόπων, π.χ. «χτυπά το τηλέφωνο», «ουπς! Ρέψιμο!», «κάποιος μας ανοίγει την πόρτα», «πάτησες κατά λάθος τον διπλανό σου στο λεωφορείο» κ.ο.κ. 
Κάθε φορά που ο παίκτης θα «πέφτει» σε ένα τέτοιο τετράγωνο θα πρέπει να απαντά με τον ανάλογο καλό τρόπο –αν ο παίκτης-παιδί απαντήσει με «κακό» τρόπο ή δεν απαντήσει, δεν θα προχωρά στα τετράγωνα. 
Αν το παιδί δεν ξέρει πώς να απαντήσει σε ορισμένα περιστατικά, το παιχνίδι αυτό είναι μια καλή ευκαιρία να μάθει.
Όσο για το έπαθλο; Ένα χωνάκι παγωτό, παρακαλώ!


mama365