Δευτέρα, 30 Νοεμβρίου 2015

Επταθέσιο GAOUROVER τετρακίνητο!!

Μμμμ... η μανούλα σήμερα, του Αγίου Ανδρέα,
του τρυποτηγανά, μας έφτιαξε Μαγκίρι!!

Οι νοικοκυρές φτιάχνουν λουκουμάδες ή τηγανίτες ή μαγκίρι.
Αλίμονο σε όποιαν αμελούσε να φτιάξει τέτοια μέρα!
Ο Άγιος, για να την τιμωρήσει θα της τρυπήσει το τηγάνι!

Φυσικά το μαγκίρι, τη σούπα του φτωχού, όπως συνήθιζαν να τη λένε στα χωριά μας, μπορούμε να τη φτιάξουμε όλες τις μέρες του χρόνου!
Υλικά
Μισό κιλό μαλακό αλεύρι
Μία πρέζα αλάτι
Ένα φλιτζάνι χλιαρό νερό
Τρεις κουταλιές λάδι
Λάδι για τηγάνισμα
Κρητικό τυρί για το σερβίρισμα


για την εκτέλεση στη μητερούλα

Οι τηγανίτες του Αγίου Ανδρέα - «Όποια δε ψήσει τηγανίτους τ΄ Αγιού Αντρέα θα τση τρυπήσει το τηγάνι»

Ο Άγιος Ανδρέας, ο Ανδρείος
Ο Άγιος Ανδρέας ο Απόστολος και ο Πρωτόκλητος


Στα τέλη του Νοέμβρη, στις ελαιοπαραγωγικές περιοχές, ήδη είχαν μαζευτεί κάποιες ελιές και το πρώτο λάδι ήταν στα βαρέλια των σπιτιών.
Απ΄ αυτό το πρώτο λάδι, πήγαιναν λίγο στην εκκλησία και άναβαν τα καντήλια. Με το πρώτο λάδι άναβαν και το καντήλι στο σπίτι, λέγοντας, «Και του χρόνου και καλοκατάλυτο».

Το έθιμο θέλει την παραμονή του Αγίου Αντρέα, η νοικοκυρά του σπιτιού, να καταναλώσει από το λάδι της νέας χρονιάς.
Συνηθίζουμε ακόμα και σήμερα, να φτιάχνουμε τηγανίτες, «να μην τρυπήσει το τηγάνι». Όταν η νοικοκυρά βάζει το λάδι στο τηγάνι, φροντίζει να το βάλει σχηματίζοντας το σχήμα του Σταυρού.
Απ΄ αυτούς λοιπόν τους τηγανίτους, που από πάνω βάζουνε μέλι ή πετιμέζι (σε κάποιες περιοχές μαγειρεύουν μαγκίρι) , έδιναν και σ΄αυτούς που δεν παρήγαγαν λάδι.
Χρόνια πολλά με όμορφα έθιμα του τόπου μας!

Βασιλική Παπουτσάκη

Μπάνιο στη σκάφη!…

Πριν μερικές δεκαετίες στα σπίτια δεν υπήρχε ούτε νερό, ούτε μπανιέρα. Οι νοικοκυρές έπρεπε να φέρουν νερό από την τουλούμπα της γειτονιάς, για να μαγειρέψουν και να κάνουν μπάνιο τα παιδιά, συνήθως Σάββατο.

Ναι το έζησα…Το πρόλαβα…
Κείμενο: Βασιλική Παπουτσάκη

Όταν τυχαία είδα αυτή τη φωτογραφία, μου ήρθαν μνήμες στο νου.
Σάββατο, οπωσδήποτε Σάββατο, ζέσταινε ή μάνα μου νερό στο μπουγαδοτσίκαλο. 

Ύστερα, το έβαζε στον κουβά, έριχνε και κρύο να μη μας ε-κάψει (μέχρι να ξεκινήσει βέβαια αυτό είχε παγώσει). Στην καλύτερη περίπτωση το χειμώνα άναβε η ξυλόσομπα. 
Πρώτα σκύφταμε και μας έλουζε με πράσινο σαπούνι τα μαλλιά, ρίχνοντας νερό με το κουμαράκι, (νομίζω ότι τα ξέπλενε ελαφρώς... γιατί που να φτάξει το νερό).
Μετά, στο ίδιο νερό μπαίναμε τσιτσίδι. Μας έτριβε την πλάτη πάλι με πράσινο σαπούνι. Ο ζόρες ήταν τα γόνατα και οι αγκώνες που ήταν μέσα στην κάσα* .... Ολοκάσαστοι ήμασταν ειδικά το καλοκαίρι που γυρίζαμε και παίζαμε πέρα πόδε. 

Το σαπούνι που χρησιμοποιούσαμε, ήταν αυτό που έμενε αφού έλιωνε κατά το ήμισυ, της μπουγάδας αλλά και όταν αυτό γινόταν πολύ μικρό, με άλλα μικρά σαπουνάκια,(αποσαπουνίδες) τα τυλίγαμε σ΄ένα πανάκι και μ΄αυτό λουζόμασταν…ήταν και το σφουγγαράκι μας! Αν έμπαινε το σαπούνι στα μάθια , ήτανε ξεκαπυρωμένα μια νε-βδομάδα.
Συνήθως είχαμε και θεατές τα άλλα μέλη της οικογένειας ή και καμιά γειτόνισσα. Ήταν τόσο φυσιολογικό που δεν αντιδρούσε (νομίζω ) κανείς. Μετά βάζαμε μια ολιά αλάτσι στην κεφαλή για τη γλωσσοφαγιά, γιατί λέει τσι λουσμένους τσι πιάνει πια εύκολα το κακό μάτι.
Γεννημένη σε ορεινό χωριό, όταν μετακομίσαμε στη Χώρα, (Ηράκλειο), σε αστικό σπίτι με μπανιέρα, (με γαλάζια πλακάκια και θερμοσίφωνο) ήταν τέτοια η έκπληξή μου αλλά και η άγνοιά μου, που νόμιζα ότι αυτή ήταν η θάλασσα. Το δε ντουζ ήταν το τηλέφωνο. Έτσι μου το΄λεγε η μάνα μου.
Πια καλά είναι εδά…. Με το ηλιακό, την μπανιέρα, το αφρόλουτρο, το σαμπουάν, τα ατομικά σφουγγαράκια,...
την ιδιωτικότητα βρε αδερφέ

Πηγή: iscreta


* βρωμιά, μπίχλα

Είναι οι μικρές στιγμές…
Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

summer color by kubo-isako
Ημερολόγιο δεν κρατώ. Ποτέ δεν κρατούσα. Μονάχα ένα ροζ, ολιγοσέλιδο τεφτεράκι σε σχήμα καρδιάς είχα φυλαγμένο, με μια τόση δα κλειδαριά που πότε το πετούσα εδώ, πότε παραπέρα, έτσι για να πέσει μόνο στην αντίληψη των δικών μου ώστε να αναρωτηθούν για τ’ απόκρυφα βιώματά μου. 
Μα η αλήθεια είναι πως τίποτα δεν έγραφα εκεί μέσα. Είχα άλλη καρδιά-πιο μεγάλη για τα βάσανα, βλέπετε.
Και γέμισε γρήγορα με τη στάχτη όλου του κόσμου, παράπονο δεν έχω. 
Φρόντισα όμως να φυλάξω καθαρή κι ανέπαφη μια μικρή γωνιά. Εκείνη για τα χρώματα, τη μουσική, την ευωδιά, τη νοστιμιά, το χάδι. Εκείνη που θα κρατούσε ζωντανές όλες τις αισθήσεις μου να μη λυγίσουν.  
Και τα κατάφερα. Είναι μάλλον τρομακτικό να μεγαλώνεις μέσα σ’ έναν τέτοιο κόσμο. Έναν κόσμο που προσφέρει με κάθε ιδιοτέλεια φόβο, άγχος, δυστυχία και σου κλέβει πανηγυρικά τη μικρή δόση ελπίδας που από παιδί βαστάς.
Μέσα όμως στην όλη φύση της ματαιοδοξίας καταφέρνεις πάντα μια ακόμα πνοή για να σταθείς, γιατί πάντα υπάρχουν οι καλές στιγμές που σε κρατούν δυνατό κι ανυποχώρητο. Και είναι οι μικρές στιγμές που κρύβουν μέσα τους όλη τη δύναμη που χρειάζεσαι. Οι μεγάλες στιγμές που όλοι προσμένουμε, είναι απλώς εκείνες που αφήνουν μεγαλύτερη οδύνη στο πέρασμά τους. Είναι οι μικρές στιγμές που χρειάζεσαι.  
Είναι μια γέννηση, ένας γάμος, μια φιλία, ένας άνθρωπος, μια αγκαλιά, ένα φιλί. Είναι μια κουβέντα, ένα μυστικό, ένα καλωσόρισες, μια συγνώμη και ένα «μου λείπεις». Είναι ένα χέρι προσφοράς, μια πόρτα ανοιχτή, ένα χαμόγελο, μια ματιά, ένα μπορείς και ένα σ’ αγαπώ.
Και μπορείς-να ξέρεις, να το πάρεις από έναν πατέρα, μια μητέρα, έναν αδελφό, ένα ξένο, έναν γέρο, έναν φίλο, ένα σκύλο(!)
Και όλοι θα στο δώσουν-μη ξεχνάς, στον ύπνο ή στον ξύπνιο, στο σπίτι, στη δουλειά, στη βόλτα, στο παγκάκι, από κοντά ή μακριά, στα φανερά ή στα κρυφά. 
Και θα στο δώσουν-να θυμάσαι, επειδή σ’ αγαπούν, σε κατανοούν, σε καρτερούν, σε συγχωρούν, σε λησμονούν ή σε ποθούν.
Και τότε ο αέρας γεμίζει ευωδιές, τα μάτια πλάθουν χρώματα μοναδικά, τα αυτιά ακούν μονάχα τα καλά, τα χείλη σχηματίζουν τη χαρά και τα χέρια κρατούν τον κόσμο όλο. Και είναι όλες οι αισθήσεις εκεί για να μπορέσεις να δεις, να ακούσεις, να μυρίσεις, να γευτείς, να νιώσεις.
Και είναι όλα πιο φωτεινά. Γιατί αυτή η μικρή στιγμή φτιάχτηκε για σένα. Γιατί αυτή η ανείπωτη χαρά πλάστηκε από σένα. Γιατί τα χρώματα που γέμισε ο ουρανός δημιουργήθηκαν με σένα. Γιατί εκείνη η μικρή, ασήμαντη, μοναδική, τιποτένια στιγμή είναι μόνο για σένα. 
Κι ας μη φανερώθηκε με πυροτεχνήματα. Ας μην ακούστηκε πουθενά, ας μην ήταν κανείς εκεί για να σε δει. Ας είναι. Δε σε νοιάζει. Κανείς δε θα μάθει. Κανείς δεν πρέπει να μάθει πως εκείνη η μικρή στιγμή γέμισε την κρυφή μεριά της καρδιάς με την αγάπη. Και της ήταν αρκετή. Γιατί ήταν μόνο για σένα.
Κι ας μην ήταν η μεγάλη στιγμή που πρόσμενες. Ας έσβησε κι αυτή μαζί με τα φώτα. Ας την πήρε αγκαλιά το σκοτάδι, ας χάθηκε για πάντα. Κι ας έμεινε το ημερολόγιό μου αδειανό. Μου φτάνει που γέμισα την ψυχή μου. Φύλαξα εκείνη τη μικρή στιγμή για μένα. Είναι για μένα. Είναι για σένα.

~Μπουμπάρη Μαριλένα

http://antikleidi.com

Κυριακή, 29 Νοεμβρίου 2015

Όλα στο πιάτο! - On a plate
Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

Μια εκπληκτική μικρή διδακτική ιστορία, σε κόμικ, για τους προνομιούχους και μη της κοινωνίας μας! 
Γιατί πολλές φορές δεν φτάνει η σκληρή δουλειά και το ταλέντο...
olastopiato1 olastopiato2 olastopiato3olastopiato4

Μετάφραση επιμέλεια: 
Βασίλης Μούσκουρης (Μουσικός, μεταφραστής)
http://antikleidi.com/author/mouskouris/
Ένα πολύ πετυχημένο σχόλιο για το συγκεκριμένο κόμικ, έγραψε ο καθηγητής Μάνος Ματσαγγάνης στη σελίδα του στο facebook:

«Όλα όσα προσπαθώ να εξηγήσω στους φοιτητές μου για τη "διαγενεακή μετάδοση της κοινωνικής μειονεξίας" έρχεται αυτός ο άγνωστός μου πιτσιρικάς και τα λέει σε μια σελίδα κόμικς. Respect.»

by · 6 months ago

    Το Ψηφιακό Μουσείο του Πλάτωνα στη γειτονιά του
    Digital Museum for the Academy of Plato

    Ακαδημία Πλάτωνος: 
    Το νέο Ψηφιακό Μουσείο άνοιξε τις πύλες του στο κοινό!

    Το νέο ψηφιακό Μουσείο, αφιερωμένο στον Πλάτωνα και το έργο του, ξεκίνησε τη λειτουργία του. Προσκαλεί τους κατοίκους και τους επισκέπτες της πόλης να περπατήσουν στους δρόμους που περπάτησε και δίδαξε ο ίδιος ο φιλόσοφος και να μυηθούν στο έργο του, μέσω των ψηφιακών αναπαραστάσεων και των ειδικών κατασκευών που περιλαμβάνει το νέο Μουσείο.
    Το μουσείο του Πλάτωνα στη γειτονιά του:
    Τι είναι το Ψηφιακό Μουσείο;
    Λέγοντας σήμερα «Ακαδημία Πλάτωνος», ο νους μας πάει αφενός στη συγκεκριμένη γειτονιά της Αθήνας και αφετέρου στην Ακαδημία, τη Φιλοσοφική Σχολή του Πλάτωνα. Στόχος της έκθεσης είναι να αποτελέσει μια γέφυρα ανάμεσα στα δύο αυτά θέματα, να συνδέσει, δηλαδή, μια παγκοσμίως γνωστή ιστορία με τον τόπο στον οποίο διαδραματίστηκε.

    Μια έκθεση για τον Πλάτωνα θα μπορούσε να βρίσκεται σε οποιοδήποτε μεγάλο μουσείο του κόσμου. Όμως, αυτή η ιστορία ξεκίνησε σε αυτή την πόλη και αυτό αποτελεί κύριο στοιχείο της αφήγησης του Μουσείου.
    Μία διαδρομή με ξεναγό τον Πλάτωνα
    Η έκθεση είναι μια «βουτιά» στον χρόνο. Ξεκινάει από τη σημερινή αθηναϊκή γειτονιά «Ακαδημία Πλάτωνος». Σε μία διαδρομή, στον εξωτερικό χώρο του κτιρίου, ο χρόνος κυλάει προς τα πίσω και μας οδηγεί στο κατώφλι του Πλάτωνα. 
    Ο επισκέπτης ετοιμάζεται να χτυπήσει την πόρτα του.

    Στην πρώτη αίθουσα του Μουσείου παρουσιάζεται ο Πλάτωνας ως ιστορικό πρόσωπο, που έδρασε στην Αθήνα του 4ου αιώνα π.Χ. Ταυτοχρόνως, παρουσιάζεται ο τόπος που έδρασε, δηλαδή ο αρχαιολογικός χώρος της «Ακαδημίας Πλάτωνος».
    Η δεύτερη αίθουσα αφιερώνεται στο έργο και τις μεθόδους του. Εκεί, δίνεται η ευκαιρία στον επισκέπτη να «φιλοσοφήσει» και να συνειδητοποιήσει κατά πόσο η σκέψη του Πλάτωνα τον αφορά.
    Στην τρίτη αίθουσα βλέπουμε τους τρόπους με τους οποίους η μορφή και το έργο του Πλάτωνα ταξίδεψαν μέσα στον χρόνο, ξεκινώντας από τους άμεσους συνεχιστές της Ακαδημίας και φτάνοντας στο σήμερα.
    Η έκθεση καταλήγει στο «τώρα» με την έξοδο στη σημερινή γειτονιά. Τι σημαίνει άραγε να ζει κανείς σήμερα στη «γειτονιά του Πλάτωνα»;

    Με τη βοήθεια διαδραστικών εκθεμάτων οι επισκέπτες καλούνται να αναλάβουν ενεργό ρόλο στην «εξερεύνηση» του Μουσείου. Για τον λόγο αυτό δημιουργήθηκαν ...

    .......................
    περισσότερα στις πηγές: 
    http://www.culturenow.gr
    ourathens

    Πώς να σωπάσω μέσα μου... / την ομορφιά του κόσμου...


    Πώς να σωπάσω μέσα μου...
    την ομορφιά του κόσμου...
    Ο ουρανός δικός μου...
    η θάλασσα στα μέτρα μου...


    Πώς να με κάνουν να τον δω...
    τον ήλιο μ' άλλα μάτια...
    Στα ηλιοσκαλοπάτια...
    Μ' έμαθε η μάνα μου να ζω...

    Στου βούρκου μέσα τα νερά...
    ποια γλώσσα μου μιλάνε...
    αυτοί που μου ζητάνε...
    να χαμηλώσω τα φτερά...

    Οι Πρώτες Λεξούλες του Μωρού - Baby's First Words


    Κάποια παιδιά λένε «μαμά» πριν κλείσουν καν τους εννέα μήνες, ενώ άλλα μέχρι να σβήσουν και το δεύτερο κεράκι τους προτιμούν απλώς να ακούν. Δέκα απαντήσεις ρίχνουν φως σε αντίστοιχες ερωτήσεις και αιτιολογούν γιατί η ομιλία εξελίσσεται διαφορετικά από παιδί σε παιδί.


    1. Πρέπει να μάθω εγώ στο παιδί μου να μιλάει, ή θα μάθει μόνο του;
    Ακούγεται απολύτως λογικό: Η μαμά, ο μπαμπάς και το μεγάλο αδερφάκι μιλάνε και το μικρό επαναλαμβάνει. Κι όμως, με την εξέλιξη της ομιλίας τα πράγματα είναι αρκετά πιο περίπλοκα. Η ανάγκη να εκφραστούμε είναι εξίσου σημαντική με εκείνη του να σταθούμε όρθιοι. Διότι τα μικρά παιδιά είναι ικανά μάθησης ακόμη και στις πιο αντίξοες συνθήκες, όπως, για παράδειγμα, όταν οι γονείς τους είναι κωφάλαλοι ή όταν μεγαλώνουν σε συνθήκες όπου δεν τους μιλούν ιδιαίτερα. Τα πρώτα τρία χρόνια της ζωής ενός παιδιού είναι καθοριστικά για τη λεκτική του εξέλιξη. Σε περίπτωση που αυτά τα χρόνια δεν του απευθύνει κανείς το λόγο, είναι βέβαιο ότι θα αντιμετωπίσει σημαντικά προβλήματα ομιλίας για το υπόλοιπο της ζωής του. Συμπέρασμα: Οι γονείς «οφείλουμε» όχι μόνο να μιλάμε στο μωρό μας, αλλά και να αιτιολογούμε κάποιες πράξεις μας («Τώρα η μαμά θα σε κάνει μπάνιο», «Νύσταξες; Είναι ώρα να πάμε για ύπνο» κ.ο.κ.). Εξίσου σημαντικά είναι τα νανουρίσματα και τα τραγούδια. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να του μιλάμε και να του εξηγούμε ακατάπαυστα τα πάντα πιστεύοντας πως έτσι θα μιλήσει νωρίτερα.

    2. Πότε αρχίζει ένα μωρό να μιλάει;
    Πριν την ομιλία έρχεται η αντίληψη. Και αυτή ξεκινάει μόλις αναπτυχθεί επαρκώς η ακοή του μωρού, δηλαδή την 25η εβδομάδα κύησης. Ήδη τις τελευταίες εβδομάδες της εγκυμοσύνης τα μωρά μπορούν να διακρίνουν διάφορους ήχους, ενώ από τη στιγμή που γεννιούνται είναι σε θέση να ξεχωρίσουν τη μητρική τους γλώσσα. Πρόσφατη έρευνα στο Πανεπιστήμιο του Βίρτσμπουργκ, στην οποία συγκρίθηκαν τα πρώτα κλάματα νεογέννητων μωρών γερμανικής και γαλλικής καταγωγής, έδειξε ότι ήδη από τις πρώτες κιόλας φωνούλες τα μωρά επικοινωνούν στη μητρική τους γλώσσα: Τα «γερμανάκια» έκλαιγαν κατεβαίνοντας την κλίμακα στον τόνο, ενώ τα «γαλλάκια» την ανέβαιναν, στοιχείο που χαρακτηρίζει αντίστοιχα την κάθε γλώσσα.

    3. Γιατί είναι το όνομά μας τόσο σημαντικό όταν μαθαίνουμε να μιλάμε;
    Το όνομα, σύμφωνα με έρευνα αμερικανών επιστημόνων, έχει στο μωρό την επιρροή ενός βράχου ή μιας άγκυρας: Αποτελεί μια σταθερή αξία μέσα στην καταιγίδα της γλώσσας και των λέξεων που το βοηθάει να βρει και πάλι τον προσανατολισμό του. Την ίδια επιρροή έχουν και κάποιες άλλες λέξεις όπως «και», «με» αλλά και τα άρθρα (ο, η, το).

    4. Πώς ξέρουμε αν τα μωρά καταλαβαίνουν τι λέμε;
    Οι έρευνες σε μικρά παιδιά δεν είναι εύκολη υπόθεση, μιας και τα μωρά δεν είναι σε θέση να μας πουν τι σκέφτονται. Γι αυτό ακριβώς οι επιστήμονες επεξεργάζονται άλλα σημάδια για να τεκμηριώσουν τις μελέτες τους. Για παράδειγμα, παρατηρούν αν τα μωρά στο άκουσμα μιας λέξης ρουφάνε εντονότερα την πιπίλα τους!

    5. Γιατί τα τραγούδια αρέσουν τόσο πολύ στα παιδιά;
    Τα μωρά ήδη από την εμβρυϊκή τους ζωή έχουν μια εκ φύσεως έλξη για τη μουσική. Τα νεογέννητα μάλιστα είναι σε θέση να αναγνωρίσουν μελωδίες που άκουγαν μέσα από τον κοιλιά της μαμάς τους. Τόσο τα τραγούδια όσο και τα ποιηματάκια αποτελούν για τα μωρά ιδανικά «βοηθήματα», αφού και στις δύο περιπτώσεις ο ρυθμός αλλά και ο τονισμός των λέξεων είναι εντονότερος απ’ ό,τι στην κανονική ομιλία.

    6. Ποιες είναι οι συνηθέστερες πρώτες λέξεις;
    Η λέξη «μαμά» είναι για πάνω από το 70% των παιδιών η πρώτη που ξεστομίζουν. Ακολουθούν οι λέξεις «μπαμπά», «άτα», «μπάλα», «γιαγιά».

    7. Τα παιδιά που μιλάνε νωρίς είναι πιο έξυπνα από αυτά που αργούν να μιλήσουν;
    Υπάρχει γενικότερα η αντίληψη ότι τα παιδιά που μιλάνε γρήγορα είναι πιο εύστροφα από αυτά που «τεμπελιάζουν», μιας και μπορούν νωρίτερα να μας πουν τι θέλουν και τι σκέφτονται, και αυτό είναι πράγματι εντυπωσιακό. 
    Οι επιστήμονες πάντως έχουν άλλη άποψη. Πιστεύουν πως η ευφυΐα δεν σχετίζεται με την ανάπτυξη της λεκτικής ικανότητας. Απόδειξη: Παιδιά με νοητική στέρηση είναι σε θέση να μιλάνε και να επικοινωνούν. 
    Οι αναπτυξιολόγοι σύσσωμοι συμφωνούν πως ναι, η πρώιμη λεκτική ικανότητα μπορεί να είναι ένδειξη για υψηλή ευφυΐα, αυτό όμως δεν σημαίνει πως ένα παιδί που θα αποφασίσει να μιλήσει στα δύο του δεν μπορεί να εξελιχθεί σε έναν μικρό Αϊνστάιν.

    8. Γιατί τα κορίτσια μιλάνε πιο γρήγορα απ’ ό,τι τα αγόρια;
    Κι όμως, η παραπάνω άποψη δεν είναι μύθος, αλλά αποτέλεσμα στατιστικής. Κατά τη διάρκεια του δεύτερου έτους της ζωής τους τα κορίτσια μαθαίνουν κατά μέσο όρο 120 λέξεις, ενώ τα αγόρια φτάνουν μόλις τις 90. 
    Μέχρι και το νηπιαγωγείο τα κορίτσια είναι πρωταθλήτριες στη «φλυαρία» και επίσης επισκέπτονται τρεις φορές πιο σπάνια το λογοθεραπευτή απ’ ό,τι τα αγόρια. Δεν υπάρχει καμιά σαφής απάντηση γιατί συμβαίνει αυτό, οι ειδικοί όμως τείνουν στο συμπέρασμα πως ορμονικοί παράγοντες είναι η αιτία, που κάνουν τον θηλυκό εγκέφαλο να ωριμάζει γρηγορότερα. 
    Συμπέρασμα: Τα κορίτσια επεξεργάζονται νωρίτερα και ευκολότερα τη γλώσσα, ενώ τα αγόρια χρειάζονται ένα συνδυασμό οπτικών και ακουστικών επιρροών για να φτάσουν στο ίδιο επίπεδο.

    9. Μπορεί να χάσει ένα παιδί τη διάθεση να μιλάει;
    Ναι, όταν παρουσιάζονται διαταραχές στη λεκτική ανάπτυξη. Πρόκειται για ένα συνδυασμό που αποτελείται από περιορισμένο λεξιλόγιο, «κακή» σύνταξη και εκφραστικό πρόβλημα. Τα παιδιά που γεννιούνται με αυτή τη διαταραχή (η οποία εμφανίζεται ανεξαρτήτως βιοτικού και μορφωτικού οικογενειακού επιπέδου) κάνουν θαυμάσια πρόοδο με τη βοήθεια λογοθεραπείας. Υπάρχει και η άλλη πλευρά: Υγιή παιδιά που όμως έχουν φτωχό λεξιλόγιο και δεν μπορούν να εκφραστούν σωστά, γιατί στο σπίτι δεν τους μιλάνε και δεν τους διαβάζουν αρκετά, αφήνοντας αυτό τον σημαντικό ρόλο πολλές φορές στην τηλεόραση. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν βοηθάει η λογοθεραπεία, αλλά μια εκπαιδευτικός που θα ενδιαφερθεί για το παιδί.

    10. Τι να κάνω αν το παιδί μου δεν μιλάει «όπως πρέπει»;
    Υπάρχουν «σιωπηλά» παιδιά που δεν τους αρέσουν τα πολλά λόγια και ξαφνικά στα δεύτερα τους γενέθλια αρχίζουν να μιλάνε και δεν βάζουν γλώσσα μέσα. Παρ’ όλα αυτά, πρέπει να έχουμε το νου μας ώστε να μην παραβλέψουμε κάποιες σημαντικές ενδείξεις. Το πρώτο έτος: Μήπως το μωρό σας έχει κλείσει τον πέμπτο του μήνα και κλαίει ακόμη μονότονα όπως όταν μόλις είχε γεννηθεί; Είναι ήδη έξι μηνών και δεν βγάζει ακόμη φωνούλες; Και τα δύο μπορεί να οφείλονται σε πρόβλημα ακοής. Λίγο πριν τα δεύτερα γενέθλιά του ο παιδίατρος οφείλει ούτως ή άλλως να ελέγξει: Πόσες λέξεις ξέρει το παιδί; Μπορεί να δημιουργήσει μια πρόταση με τουλάχιστον δύο λέξεις; Όσο νωρίτερα λάβει βοήθεια από ειδικό τόσο καλύτερη θα είναι η εξέλιξή του.

    Με τη συνεργασία της Ελισάβετ Κυριακοπούλου - Παθολόγου λόγου και ομιλίας
    imommy

    Τι λένε οι παιδίατροι για την επαφή των παιδιών
    με τον ψηφιακό κόσμο;

    Νέες οδηγίες από την Αμερικανική Παιδιατρική Ακαδημία σχετικά με τον χρόνο που περνούν τα παιδιά μπροστά σε μια οθόνη.
    Λαμβάνοντας υπόψη ότι πάνω από το 30% των παιδιών στις Η.Π.Α. παίζουν για πρώτη φορά με κινητό τηλέφωνο ενώ φορούν ακόμη πάνα, οι παιδίατροι θέλουν να βοηθήσουν τους γονείς να διαχειριστούν αυτόν τον ψηφιακό κόσμο. 

    Μέχρι τώρα η οδηγία της Αμερικανικής Παιδιατρικής Ακαδημίας έλεγε ότι τα παιδιά κάτω των δύο ετών δεν πρέπει να έχουν καμία επαφή με κανενός είδους οθόνη, ενώ τα μεγαλύτερα παιδιά δεν πρέπει να περνούν περισσότερες από δύο ώρες την ημέρα μπροστά σε μια οθόνη. Έρχεται όμως σήμερα να δώσει νέες συμβουλές προς τους γονείς, καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν πλέον σε έναν αναπόφευκτα ψηφιακό κόσμο.
    Το πιο σημαντικό είναι να βοηθήσουμε τα παιδιά να μάθουν τις θετικές πλευρές τις τεχνολογίας. Από και κει και πέρα, είναι στο χέρι του κάθε γονιού να αποφασίσει πότε θα εισάγει την τεχνολογία στη ζωή των παιδιών του και πόση ώρα θα τους επιτρέπει να περνάνε μπροστά σε μια οθόνη.
    Αντιμετωπίστε τις ηλεκτρονικές συσκευές όπως κάθε άλλη κατάσταση στη ζωή του παιδιού. 
    Θα πρέπει οι ίδιοι κανόνες να ισχύουν και στον πραγματικό και στον εικονικό κόσμο. Θα πρέπει να θέσουμε όρια, τα παιδιά το έχουν ανάγκη και το περιμένουν. Θα πρέπει να γνωρίσουμε τους φίλους τους, και όσους είναι online και όσους δεν είναι. Επίσης, θα πρέπει να γνωρίζουμε σε ποια site μπαίνουν και τι κάνουν.

    Δώστε το καλό παράδειγμα. 

    Θα πρέπει να μάθουμε στα παιδιά να είναι ευγενικά online και να περιορίσουμε τις ώρες που χρησιμοποιούμε εμείς τις ηλεκτρονικές συσκευές. Για να είμαστε προσηλωμένοι γονείς, θα πρέπει να περνάμε χρόνο με το παιδί μακριά από τις οθόνες.

    Κατανοήστε την αξία της επικοινωνίας πρόσωπο με πρόσωπο. 

    Η ώρα που μιλάμε με το παιδί είναι ζωτικής σημασίας για τη γλωσσική του ανάπτυξη. Είτε συζητώντας πρόσωπο με πρόσωπο είτε κάνοντας Skype με τον μπαμπά που ταξιδεύει ή με τους παππούδες, ο διάλογος βελτιώνει τις γλωσσικές δεξιότητες των παιδιών.

    Στις οικογένειες που παίζουν όλοι μαζί, μαθαίνουν και όλοι μαζί. 

    Όταν όλη η οικογένεια χρησιμοποιεί ηλεκτρονικές συσκευές, ενισχύεται η κοινωνική αλληλεπίδραση και η μάθηση. Μπορούμε για παράδειγμα, να παίξουμε με το παιδί ένα ηλεκτρονικό παιχνίδι. Η άποψη που έχουμε εμείς για τις ηλεκτρονικές συσκευές θα βοηθήσει το παιδί να τους δώσει τη θέση που πρέπει να έχουν στη ζωή του. Επίσης, είναι ένας καλός τρόπος να μάθουμε στο παιδί την έννοια της ευγενούς άμιλλας και της καλής συμπεριφοράς στα ηλεκτρονικά παιχνίδια.

    Θέστε όρια και εφαρμόστε συγκεκριμένη ώρα για παιχνίδι. 

    Η ώρα που έχει το παιδί για να παίζει ελεύθερα, χωρίς κάποια οργανωμένη δραστηριότητα, κινητοποιεί τη δημιουργικότητά του. Ειδικά για τα μικρότερα παιδάκια, η ώρα για ελεύθερο παιχνίδι θα πρέπει να είναι καθημερινή προτεραιότητα. Όμως, όπως σε όλες τις δραστηριότητες, έτσι και στη χρήση της τεχνολογίας θα πρέπει να θέσουμε κάποια όρια.

    Δεν πειράζει αν το παιδί χρησιμοποιεί τα social media. 

    Οι σχέσεις που δημιουργούν οι έφηβοι online είναι μέρος της ανάπτυξής τους. Τα social media βοηθούν τους έφηβους να βρουν την ταυτότητά τους. Θα πρέπει όμως να βεβαιωθούμε ότι το παιδί συμπεριφέρεται σωστά και στον πραγματικό αλλά και στον διαδικτυακό κόσμο. Θα πρέπει να δώσουμε στο παιδί να καταλάβει ότι μπορεί να επικοινωνεί μαζί μας και ότι θα είμαστε εκεί αν θέλει να μας ρωτήσει κάτι ή αν ανησυχεί για κάτι.

    Ζήστε στιγμές μακριά από την τεχνολογία. 

    Είναι καλό την ώρα του φαγητού να σβήνουμε όλες τις ηλεκτρονικές συσκευές και το βράδυ να μην τις φορτίζουμε στο δωμάτιο του παιδιού. Όλα αυτά βελτιώνουν το χρόνο που περνάμε όλοι μαζί σαν οικογένεια και μας βοηθούν να έχουμε πιο υγιεινές διατροφικές συνήθειες και καλύτερο ύπνο.

    Τα παιδιά παραμένουν παιδιά. 

    Τα παιδιά θα κάνουν λάθη κατά τη χρήση των ηλεκτρονικών συσκευών. Εμείς θα πρέπει να διαχειριστούμε αυτά τα λάθη με κατανόηση και να βοηθήσουμε τα παιδιά να μάθουν μέσα από τα λάθη τους. Αν όμως παρατηρήσουμε ανάρμοστη συμπεριφορά του παιδιού, όπως το να στέλνει σεξουαλικά μηνύματα ή να ανεβάζει φωτογραφίες που του κάνουν κακό, θα πρέπει να επέμβουμε.

    family in action

    Σάββατο, 28 Νοεμβρίου 2015

    Γονείς εθισμένοι σε αλκοόλ και ουσίες:
    Οι επιπτώσεις στο παιδί

    Ποιες είναι οι συνέπειες στη ζωή ενος παιδιού, όταν οι γονείς του ήτανε ή είναι εθισμένοι στο αλκόολ ή σε ουσίες;Ένα πολύ δύσκολο θέμα, που γεννάει μεγάλα ερωτήματα, για τις γονεικές σχέσεις, αλλά και για τις σχέσεις του ζευγαριού. 
    The Impact Of Parental Drug And Alcohol Abuse On Children

    Ποιες συμπεριφορές μπορεί να υιοθετήσω εγώ, στην μετέπειτα ζωή μου, αν ο πατέρας μου, ή η μητέρα μου έκανε χρήση;
    Και πως μπορώ να αντιμετωπίσω τις συνέπειες αυτές; 

    Λέμε πολλές φορές, πως η χρήση αλκοόλ μπορεί να βλάψει ένα παιδί, αλλά το θέμα είναι πόσο και σε τι επίπεδο. Δεν αναφέρομαι στην χρήση, ναρκωτικών ουσιών ή αλκοόλ, της μητέρας κατά την κύηση, αλλά για γονεϊκή χρήση η οποία δημιουργεί πολύ σημαντικά προβλήματα στο οικογενειακό περιβάλλον. Αυτό σημαίνει πως ένας από τους δυο γονείς κάνουνε καθημερινή χρήση, με αποτέλεσμα να προκαλείται δυσλειτουργία στη σχέση του παιδιού με τους γονείς, αλλά και σοβαρή δυσλειτουργία στη μεταξύ τους σχέση.
    Διεξήχθη πρόσφατα, μια έρευνα στον Καναδά, όπου οι ερευνητές βρήκανε πως υπάρχει σύνδεση μεταξύ της χρήσης και της κατάθλιψης στα παιδιά αυτά κατά την ενήλικη ζωή τους. Τα παιδιά αυτά βρήκανε, πως έχουνε 69% μεγαλύτερες πιθανότητες να περάσουν σοβαρό καταθλιπτικό επεισόδιο στη ζωή τους, από ό,τι οι συνομήλικοι τους. Βιώνουν μια εξαιρετικά μεγάλη ένταση και άγχος μέσα στο σπίτι τους, και αναπόφευκτα τροποποιείται ο τρόπος με τον οποίο το σώμα τους αντιδράει στο στρες κατά τη διάρκεια της ζωής τους. 
    Το οποίο βέβαια σημαίνει, πως πάσχουν πιο συχνά από διαταραχές και συμπτώματα άγχους. Είναι επίσης πιο ευάλωτα σε χρήση ουσιών και αλκοόλ, με αποτέλεσμα να παρουσιάζουν (στο περιβάλλον τους και στο σχολείο), ψυχοκοινωνική δυσλειτουργία και πιο συχνά διαταραχή ελλειμματικής προσοχής και υπερκινητικότητας.
    Μαζί με τον αυξημένο κίνδυνο μελλοντικής χρήσης αλκοόλ και ναρκωτικών ουσιών, ιδιαίτερα στην εφηβεία και στην ενήλικη πια ζωή τους, τα παιδιά αυτά έχουνε μεγάλα προβλήματα συμπεριφοράς, όπως έλλειψη ενσυναίσθησης για τους άλλους ανθρώπους, μεγάλη δυσκολία στις διαπροσωπικές σχέσεις και ικανότητα προσαρμογής, χαμηλή αυτοπεποίθηση, και δυσκολία ελέγχου και χειρισμού συμπεριφοράς.
    Τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας τους μαζί με την ιδιοσυγκρασία που διαθέτουν τα παιδιά, εθισμένων γονιών, προδιαθέτουν, μεγάλη μελλοντική δυσκολία προσαρμογής στο περιβάλλον τους, (στο σχολείο, στο πανεπιστήμιο, στη δουλειά τους, στις φιλικές παρέες). 
    Οι γενετικοί και οι περιβαντολλογικοί παράγοντες, δείχνουν πως είναι σε πολύ μεγάλο ρίσκο να γίνουνε και οι ίδιοι όπως ήτανε και οι γονείς τους, χρήστες ουσιών και αλκοόλ. Ακόμα δηλαδή, και σε περίπτωση που το παιδί, αλκοολικών γονιών, είναι υιοθετημένο από μη εθισμένους γονείς, τα ποσοστά να γίνει και αυτό αλκοολικό είναι μεγαλύτερα. 
    Όπως καταλαβαίνετε, η κατάσταση που βιώνουν τα παιδιά αυτά μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον είναι αρκετά επιβαρυντική, καθώς είναι πολύ αυξημένες, οι ενδοοικογενειακές συγκρούσεις, η ψυχική και συχνά η σωματική βία, η οικογενειακή απομόνωση, το άγχος, τα προβλήματα υγείας, τα οικονομικά προβλήματα, και τα μεγάλα προβλήματα στη σχέση των γονιών. 
    Όπως επίσης, υπάρχει έλλειψη οικογενειακής συνοχής, οργάνωσης, δομής και πειθαρχίας, και οι εθισμένοι γονείς πολύ συχνά έχουνε την απαίτηση τα παιδιά τους να ανταπεξέρχονται σε πολλές αντιξοότητες που οι ίδιοι δεν μπορούνε. Να είναι δηλαδή πιο ώριμα και πιο ικανά από την ηλικία τους, και από τους ίδιους, το οποίο τους επιβαρύνει, και τους δημιουργεί πολύ μεγαλύτερο άγχος, στην καθημερινότητα τους.
    Τα παιδιά αυτά χρειάζονται φροντίδα και την παρέμβαση ενηλίκων (παππούδων, γιαγιάδων, θείων, δασκάλων κτλ..), που μπορούνε να τους  παρέχουν μια σταθερή υποστήριξη. Οι γονείς χρειάζονται βοήθεια από ειδικούς για απεξάρτηση και υποστήριξη οι ίδιοι για όλη τους τη ζωή από ειδικούς υγείας. Η ψυχοθεραπεία και στην περίπτωση των εθισμένων γονιών και των παιδιών αυτών, είναι απαραίτητη, καθώς είναι άτομα με χαμηλή αυτοπεποίθηση και συχνά με έλλειψη υποστήριξης από το περιβάλλον τους.
    Η θεραπευτική σχέση είναι απαραίτητη, λοιπόν σε αυτές τις περιπτώσεις, όπου μπορεί και λειτουργεί επανορθωτικά, για το άτομο (παιδί/έφηβο ή ενήλικα), και τη σχέση με τον εαυτό του αλλά και με τους γύρω του.

    Έγραψε η ψυχολόγος Σοφία Αντύπα, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπεύτρια

    Οι έξι τυφλοί άνδρες και ο ελέφαντας
    Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας


    Μια φορά και έναν καιρό ήταν 6 τυφλοί άντρες που κάθονταν σε ένα παγκάκι στο πάρκο και συζητούσαν.
    Έλεγαν πως ενώ η φύση τους είχε αδικήσει και δεν τους είχε δώσει την δυνατότητα να βλέπουν τον κόσμο γύρω τους, όπως οι άλλοι άνθρωποι, εν τούτοις, τους είχε δώσει την δυνατότητα να αναπτύξουν περισσότερο τις υπόλοιπες αισθήσεις τους, και κυρίως την αφή, ώστε να μπορούν να καταλαβαίνουν με τα χέρια τους τι είναι το κάθε τι που βρίσκεται μπροστά τους.
    Όλοι συμφωνούσαν ότι μπορούσαν να ψηλαφίσουν κάτι με τα χέρια τους και να καταλάβουν αμέσως τι είναι αυτό που πιάνουν.


    Παρακάτω, καθόταν ένας γέρος. Δεν μίλαγε, αλλά άκουγε με ενδιαφέρον και περιέργεια αυτά που έλεγαν οι 6 τυφλοί άντρες. Ήταν πολύ μεγάλος σε ηλικία και η μεγάλη εμπειρία του από τη ζωή τον είχε κάνει σοφό. Είχε μάθει να μην βιάζεται να κρίνει ή να απορρίψει κάτι και να δέχεται πως κάθε πράγμα, κάθε θέμα, μπορεί να έχει πολλές όψεις. «Ένα πράγμα μπορεί να είναι έτσι αλλά και αλλιώς», συνήθιζε να λέει.



    Μετά από αρκετή ώρα και αφού είχε ακούσει προσεκτικά όσα έλεγαν οι τυφλοί άντρες δίπλα του, τους πλησίασε και τους ρώτησε: 
    «Πώς είστε τόσο σίγουροι πως ό,τι ακουμπάτε, ό,τι ψηλαφίζετε με τα χέρια σας, μπορείτε να καταλάβετε αμέσως τι είναι και να είστε σίγουροι για αυτό; Πώς ξέρετε ότι δεν κάνετε λάθος;» 
    Οι 6 τυφλοί άντρες του απάντησαν ότι δεν κάνουν ποτέ λάθος και ότι αν ήθελε να το διαπιστώσει και ο ίδιος, μπορούσε να τους βάλει μία δοκιμασία.
    Ο γέρος δέχτηκε και την επόμενη μέρα τους συνάντησε πάλι στο πάρκο για τη μεγάλη δοκιμασία. 

    Ο γέρος έφερε μαζί του έναν ελέφαντα και έβαλε τους 6 άντρες να τον πλησιάσουν και ένας ένας να τον ακουμπήσουν με τα χέρια ους και να του πουν τι είναι.
    Ο πρώτος τυφλός άντρας, πλησιάζοντας τον ελέφαντα από το πλάι, έπεσε πάνω στο σκληρό και σταθερό του σώμα. Ψηλαφίζοντας με τα χέρια του την τεράστια και σκληρή πλευρά του ελέφαντα, κατέληξε με στόμφο: 

    « Μα αυτό είναι, φυσικά, ένας τοίχος!».

    Ο δεύτερος τυφλός άντρας,
    από εκεί που στεκόταν, πλησίασε τον ελέφαντα από μπροστά και έπιασε την προβοσκίδα του. Αφού περιεργάστηκε με τα χέρια του την μακριά, κυλινδρική προβοσκίδα του ελέφαντα, είπε με σιγουριά: 

    «Μου έχεις φέρει ένα φίδι, αυτό είναι ένα φίδι!».

    Ο τρίτος άντρας,
    που στεκόταν λίγο πιο πέρα, έπιασε τους χαυλιόδοντες του ελέφαντα. Ήταν λείοι και μυτεροί σαν βέλη και ο τυφλός άντρας αμέσως αναφώνησε: 

    «Αυτά που πιάνω είναι ακόντια, είναι σίγουρα ακόντια!».

    Ο τέταρτος τυφλός άντρας,
    που είχε μακριά χέρια, έπιασε τα αφτιά του ελέφαντα που κουνιούνταν πέρα δώθε και όπως τα περιεργάστηκε, κατέληξε: 

    «Είναι τα σκληρά φύλλα από έναν ανεμιστήρα που κουνιέται!».

    Ο πέμπτος άντρας,
    που ήταν πιο κοντός, έπιασε τα πόδια του ελέφαντα. Τα χάιδεψε με τα χέρια του μέχρι κάτω, τα έτριψε, και γυρνώντας προς τον γέρο-σοφό, είπε με μεγάλη βεβαιότητα: 

    «Είναι ένας χοντρός, τραχύς κορμός δέντρου, είμαι βέβαιος!».

    Ο γέρος είπε και στον τελευταίο τυφλό άντρα να πλησιάσει και εκείνος, ψάχνοντας με τα χέρια του, έπιασε την ουρά του ελέφαντα. Ήταν μακριά, κυλινδρική και τραχιά σαν χοντρό σχοινί. 

    «Είναι σχοινί. Είναι σίγουρα ένα χοντρό, δυνατό σχοινί!» αναφώνησε.

    Αφού τελείωσαν και οι έξι, ο σοφός γέρος τους φώναξε κοντά του και τους είπε: 

    «Κάνατε όλοι λάθος. Κανένας σας δεν βρήκε τι ήταν αυτό που είχε μπροστά του, που άγγιζε με τα χέρια του. Και όμως ήσασταν και οι έξι τόσο σίγουροι για τις απαντήσεις σας! Αυτό που πιάσατε όλοι σας ήταν ένας ελέφαντας. Ανάλογα όμως με την θέση όπου στεκόταν ο καθένας σας, ανάλογα με το ύψος του και το μάκρος των χεριών του, έπιανε με τα χέρια του ένα διαφορετικό σημείο του ελέφαντα. Έτσι, ένας νόμιζε ότι πιάνει έναν τοίχο, ο άλλος ένα φίδι, ο τρίτος ένα ακόντιο, ο τέταρτος τα φύλλα ενός ανεμιστήρα, ο πέμπτος έναν κορμό δέντρου και ο τελευταίος ένα δυνατό σχοινί. Κανένας σας όμως δεν κατάλαβε ότι αυτό που αγγίζατε, αυτό που περιεργαζόσασταν και ψηλαφίζατε ήταν πολύ μεγαλύτερο και είχε και άλλα μέρη, και άλλες πλευρές και άλλα σημεία που θα μπορούσατε να πιάσετε για να καταλάβετε τι πραγματικά είναι. Έτσι, κανένας σας δεν προχώρησε πιο πέρα για να αγγίξει και τα άλλα μέρη του ελέφαντα, κανένας δεν είχε ολοκληρωμένη αίσθηση του σώματος του ελέφαντα, ώστε, από τα διαφορετικά χαρακτηριστικά του, να μπορέσει να καταλάβει ότι αυτό που αγγίζει είναι ένας ελέφαντας!».
    Οι έξι τυφλοί άντρες είχαν χάσει τη μιλιά τους. Δεν μπορούσαν να πιστέψουν πόσο λάθος είχαν κάνει όλοι τους. Έτσι, με σεβασμό ζήτησαν, πλέον, από τον σοφό γέρο να τους εξηγήσει το λάθος τους, ώστε να μπορέσουν να γίνουν καλύτεροι. 

    Και ο γέρος τους είπε: 
    «Ο κάθε άνθρωπος, και αυτός που τα μάτια του βλέπουν καλά και καθαρά, ανάλογα με το ποιος είναι και με τη θέση που βρίσκεται, μπορεί να βλέπει ή να νιώθει διαφορετικά το ίδιο πράγμα. Για να είμαστε σίγουροι για κάτι, πρέπει να το επιβεβαιώσουμε πολύ καλά και πολλές φορές και κυρίως, πρέπει να το πλησιάσουμε, να το «δούμε» ολόκληρο. Εσείς δεν ψηλαφίσατε τον ελέφαντα ολόκληρο. Ο καθένας σας άγγιξε το σημείο από το σώμα του ελέφαντα που ήταν πιο κοντά του και από εκεί έβγαλε το συμπέρασμα του, το οποίο βέβαια, ήταν λάθος γιατί αφορούσε μόνο ένα κομμάτι και όχι το σύνολο. Δεν μπορούμε να κρίνουμε κάτι και να βγάλουμε συμπέρασμα, ότι και να είναι αυτό, εάν δεν το δούμε, δεν το «αγγίξουμε» από παντού, από όλες τις πλευρές του, ώστε να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα και να μπορούμε να εκφράσουμε μία σωστή άποψη.»
    «Ένας ακόμα λόγος που δεν μπορέσατε να βρείτε τι είναι αυτό που όλοι σας αγγίζατε, είναι ότι δεν συνεργαστήκατε μεταξύ σας. Ακόμα και χωρίς να ξέρετε ότι σε όλους σας έχω δώσει τον ίδιο ελέφαντα να πιάσετε, αν μιλούσατε μεταξύ σας και λέγατε ο ένας στον άλλον τι πιάνετε με τα χέρια σας και τι καταλαβαίνετε από αυτό, τότε συνδυάζοντας τις εμπειρίες και τις εντυπώσεις σας από το άγγιγμα του ελέφαντα, θα μπορούσατε να βρείτε τι είναι. 
    Πάντοτε έχουμε να κερδίσουμε από τη συνεργασία με άλλους ανθρώπους ακόμα και αν θεωρούμε ότι αυτά που κάνει ο καθένας μας είναι διαφορετικά και δεν έχουν σχέση με αυτά που κάνει ο άλλος. 
    Αν λέγατε όλοι τη γνώμη σας για το τι είναι αυτό που αγγίζατε, αν ανταλλάσσατε απόψεις, στο τέλος θα καταφέρνατε συνδυάζοντας τις γνώμες σας και τα ευρήματα σας να βρείτε την αλήθεια. Πριν καταλήξουμε σε ένα συμπέρασμα, είναι καλό να μιλάμε και με άλλους ανθρώπους, να ακούμε και να προσπαθούμε να καταλάβουμε και την δική τους άποψη, πριν βεβαιωθούμε για τα δικά μας συμπεράσματα.»
    ______
    (προσαρμοσμένο από το ποίημα “Six Blind Men and the Elephant” του Αμερικανού ποιητή John Godfrey Saxe (1816--1887)


    letsfamily.gr
    http://antikleidi.com

    Παρασκευή, 27 Νοεμβρίου 2015

    Τι να ρωτήσω την Νηπιαγωγό του παιδιού μου;

    Η συνεργασία μεταξύ των γονέων και των νηπιαγωγών είναι αναγκαία και σημαντική καθώς μέσα από αυτή ενημερώνονται και οι δύο πλευρές για τις επιδόσεις αλλά και τις εμπειρίες που αποκομίζει το κάθε παιδί. 
    Ο μήνας Νοέμβριος είναι η περίοδος που οι γονείς καλούνται από τους νηπιαγωγούς και κάνουν την πρώτη ενημερωτική τους συνάντηση.

    Η σχέση που πρέπει να έχουν οι γονείς με τον νηπιαγωγό του παιδιού τους, είναι καλό να είναι εποικοδομητική και ποτέ ανταγωνιστική. 

    Ακούστε όσα έχει να σας πει με προσοχή και μην προσπαθήσετε να τον αμφισβητήσετε. 
    Ζητήστε περισσότερες πληροφορίες εάν είναι κάτι που δεν σας καλύπτει. 
    Προσεγγίστε τον με ευγένεια αλλά αφήστε να σας ενημερώσει πρώτα ο ίδιος για το παιδί σας. 
    Μία καλή σχέση μεταξύ σας βοηθάει το παιδί να έχει καλύτερες επιδόσεις και να μην επηρεάζετε αρνητικά για τον χώρο του σχολείου

    Παρακάτω ο κ. Στέλιος Μαντούδης μας αναφέρει κάποια σημαντικά ερωτήματα που μπορούν οι γονείς να παραθέσουν στον νηπιαγωγό του παιδιού τους, προκειμένου να χτίσουν τη σχέση μεταξύ τους αλλά και να ενημερωθούν για την εικόνα του παιδιού τους στην τάξη


    • Έχει παρέες και φίλους;
    • Πως είναι οι σχέσεις με τους συμμαθητές του;
    • Πως αντιδρά στο ελεύθερο παιχνίδι με τα άλλα παιδιά;  

     Μοιράζεται τα πράγματα του;
    • Όταν του βάζετε να κάνει μια εργασία την κάνει με προθυμία;
    • Όταν κάποιος στην τάξη κάνει ανάγνωση, παρακολουθεί και απαντά;
    • Κατά τη διάρκεια του σχολικού προγράμματος, δυσκολεύεται στις αλλαγές;
    • Διασπάται εύκολα η προσοχή του από εξωτερικά ερεθίσματα;
    • Μαθαίνει εύκολα τις νέες πληροφορίες/γνώσεις;
    • Πως θα κρίνατε τον λόγο/ομιλία του;
    • Η άρθρωση του είναι καθαρή;
    • Στα κινητικά παιχνίδια έχει καλό συντονισμό;
    • Οι λεπτοί χειρισμοί του στις ζωγραφιές πως είναι; Π.χ. μπορεί να ζωγραφίσει κάτι απλό (σπίτι, άνθρωπο κλπ)
    • Πως θα κρίνατε την συνολική εικόνα του;


    Συμβουλή Ειδικού:
    Εάν ο νηπιαγωγός σας συστήσει να κάνετε κάποια ειδική εξέταση σε Αναπτυξιακό Κέντρο μην σπεύσετε να τον επικρίνετε γιατί πολλές φορές η εμπειρία και η αντικειμενικότητά του τον δικαιώνουν.

    boro

    Πως θα τονώσουμε την κοινωνικότητα του παιδιού μας;
    Helping your child to be sociable

    Υπάρχει πιθανότητα ένα παιδάκι που συνηθίζει να κρύβεται πίσω από τη φούστα της μαμάς του να εξελιχθεί μεγαλώνοντας σε... ψυχή της παρέας;
    Helping your child to be sociable
    Πολλοί γονείς ανησυχούν όταν βλέπουν το παιδί τους να προτιμάει την αγκαλιά της μαμάς από την παρέα με τα άλλα παιδάκια, όμως οι ειδικοί έχουν άλλη γνώμη! 
    Κάθε παιδί έχει τον δικό του τρόπο προσέγγισης των άλλων ανθρώπων και ορίζει διαφορετικά την κοινωνικοποίηση, μας λένε. 
    Κι αυτό είναι κάτι απολύτως φυσιολογικό που πρέπει να σεβαστούμε. Υπάρχουν πεντάχρονα που μπαίνουν στο παιδικό πάρτι και αμέσως να γίνονται το κέντρο της προσοχής κι άλλα που χρειάζονται αρκετό χρόνο «προθέρμανσης» πριν μπουν στον «αγώνα».
    Δεν υπάρχει σωστός ή λάθος τρόπος, ούτε μια συγκεκριμένη συνταγή που να οδηγεί στην επιτυχία. Το μόνο βέβαιο είναι ότι εξαναγκάζοντας ή, κυριολεκτικά, σπρώχνοντας το παιδί να πάει να παίξει με τα άλλα ή φορτώνοντας τον ελεύθερο χρόνο του με δραστηριότητες που θα το βοηθήσουν να συγχρωτιστεί με άλλα παιδιά δεν θα το κάνουν πιο κοινωνικό. 
    Αντίθετα, οι κοινωνικές δεξιότητες στα πιο δειλά παιδιά πρέπει να χτίζονται σιγά σιγά.

    Να μερικές ιδέες για να τονώσετε την κοινωνικότητά του χωρίς να το τρομάξετε ή να το καταπιέσετε:

    - Καλέστε ένα μόνο παιδάκι σε χώρο όπου το παιδί σας νιώθει ασφάλεια (ιδανικά στο σπίτι σας).
    - Δώστε του όσο χρόνο χρειαστεί. Εάν θέλει να παίξει μόνο του σε μια γωνιά, αφήστε το να το κάνει.
    - Μην ξεχνάτε ότι ακόμα δεν έχει μάθει να μοιράζεται, γι’ αυτό είναι φυσιολογικό για εκείνο να αντιδρά όταν κάποιος παίρνει το παιχνίδι του, όπως θα κάνατε κι εσείς εάν κάποιος άρπαζε την τσάντα από τον ώμο σας.
    - Είναι προτιμότερο να ορίσετε εσείς τους κανόνες του παιχνιδιού ή και να τα βάλετε να παίζουν δίπλα δίπλα, τα καθένα με το παιχνίδι του –και μείνετε κάπου κοντά για να προλάβετε τους καυγάδες, που είναι αναπόφευκτο ότι θα προκύψουν.
    - Κυρίως, μην αγχώνεστε. Το παιδί σας θα νιώθει πολύ μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση εάν βλέπει ότι εσείς είστε ψύχραιμη. Άλλωστε, εκείνο που έχει σημασία στη φιλία είναι η ποιότητα και όχι η ποσότητα και να είστε σίγουρη ότι σιγά σιγά θα διαλέξει τους ανθρώπους που θα βάλει στην παρέα και την καρδιά του.


    5 ενδιαφέροντα πράγματα που δεν ξέρατε για τη φιλία

    - Η ηλικία που το παιδί αρχίζει να αποκαλεί «φίλους» τους συνομηλίκους με τους οποίους παίζουν μαζί είναι γύρω στα 3 χρόνια.
    - Το 1997 ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών ανακήρυξαν τον Γουίνι, τον διάσημο αρκούδο του Ντίσνεϊ, ως τον διεθνή Πρεσβευτή της Φιλίας.
    - Πρόσφατη έρευνα έδειξε ότι οι άνθρωποι που έχουν πολλούς φίλους έχουν περισσότερες πιθανότητες να κερδίζουν περισσότερα χρήματα.
    - Σύμφωνα με τους ανθρωπολόγους, κάθε άνθρωπος στη ζωή του θα κάνει κατά μέσο όρο 150 φίλους. Από αυτούς μόνο οι πέντε θα είναι οι αληθινά «κολλητοί» του.
    - Έρευνες δείχνουν ότι η φιλία είναι πολύ σημαντική για τη σωματική μας υγεία και οι άνθρωποι που έχουν καλούς φίλους συνήθως ζουν περισσότερο από όσους δεν έχουν.

    mamamia

    Πέμπτη, 26 Νοεμβρίου 2015

    Η αγάπη μπορεί να μετρηθεί μόνο στο τέλος
    Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

    Το λαϊκό παραμύθι «Οι τέσσερις εποχές» αφηγείται την ιστορία ενός ανθρώπου που είχε τέσσερις γιους και ήθελε να τους μάθει να μην κρίνουν τα πράγματα επιπόλαια. 
    Με αυτόν τον σκοπό, και έναν έναν, τους έστειλε να επισκεφτούν μια αχλαδιά που βρισκόταν σε μεγάλη απόσταση.
    Ο πρώτος γιος έφυγε τον χειμώνα, ο δεύτερος την άνοιξη, ο τρίτος το καλοκαίρι και ο μικρότερος γιος το φθινόπωρο.
    Όταν επέστρεψε ο τελευταίος από τους γιους του, ο άντρας τους κάλεσε όλους μαζί και τους ζήτησε να περιγράψουν τι είχαν δει.
    Ο πρώτος γιος ανέφερε ότι το δέντρο ήταν φρικτό, γερμένο και στραβό.
    Ο δεύτερος είπε πως όχι, ήταν πηγμένο στα πράσινα μπουμπούκια και γεμάτο υποσχέσεις.
    Ο τρίτος γιος δε συμφώνησε και δήλωσε ότι ήταν φορτωμένο λουλούδια, ότι είχε ένα πολύ γλυκό άρωμα και ότι φαινόταν πολύ όμορφο, πράγματι, ήταν κατά τη γνώμη του ότι πιο χαριτωμένο είχε δει ποτέ.
    Ο τελευταίος από τους γιους διαφοροποιήθηκε από τους προηγούμενους και διαβεβαίωσε ότι η αχλαδιά ήταν ώριμη και μαραινόταν από τόσον καρπό, γεμάτη ζωή και ικανοποίηση.
    Τότε ο άντρας εξήγησε στους γιους του ότι όλοι είχαν δίκιο, γιατί είχαν δει μόνο μια φάση της ζωής του δέντρου ο καθένας.
    Είπε και στους τέσσερις ότι δεν πρέπει να κρίνουν ένα δέντρο ή έναν άνθρωπο μόνο βλέποντας τον σε κάποια περίοδο της ζωής του. Kαι ότι η η ευχαρίστηση, η αγαλλίαση και η αγάπη που έρχεται με τη ζωή, μπορεί να μετρηθεί μόνο στο τέλος, όταν όλες οι εποχές έχουν ήδη περάσει.
    _____________
    Πηγή: proskynitis.blogspot.gr
    by Αντικλείδι, http://antikleidi.com

    Δυστυχώς, άλλη μια φρικτή είδηση: Συνελήφθη 56χρονος
    για πορνογραφία ανηλίκων και αποπλάνηση παιδιών.

    Η επισταμένη έρευνα αστυνομικών του Τμήματος Προστασίας Ανηλίκων της Διεύθυνσης Ασφάλειας Θεσσαλονίκης, οδήγησε χθες (25-11-2015), στον εντοπισμό και τη σύλληψη ατόμου που προέβη κατ’ επανάληψη σε ασελγείς πράξεις σε βάρος ανήλικου κοριτσιού, ενώ ταυτόχρονα κατείχε εκατοντάδες ψηφιακά αρχεία παιδικής πορνογραφίας. 
    Πρόκειται για 56χρονο ομογενή, σε βάρος του οποίου σχηματίσθηκε δικογραφία για τα κατ’ εξακολούθηση αδικήματα της πορνογραφίας ανηλίκων, αποπλάνησης παιδιών και παράβασης του νόμου περί προστασίας προσωπικών δεδομένων.
    Συγκεκριμένα, σε έρευνα της οικίας του 56χρονου, που πραγματοποιήθηκε χθες, βρέθηκαν και κατασχέθηκαν ένας ηλεκτρονικός υπολογιστής, μέσα αποθήκευσης ψηφιακών αρχείων, ψηφιακοί δίσκοι ( DVD ) και ένα κινητό τηλέφωνο.
    Από την έρευνα που διενεργήθηκε στα κατασχεθέντα ψηφιακά αρχεία, βρέθηκε βιντεοσκοπημένο και φωτογραφικό υλικό, που απεικονίζει τον συλληφθέντα να ασελγεί σε βάρος της ανήλικης, καθώς και γυμνές φωτογραφίες του 9χρονου κοριτσιού, αντίστοιχα. Επίσης, βρέθηκαν εκατοντάδες βίντεο και φωτογραφίες με σκληρό υλικό πορνογραφίας ανηλίκων.
    Παράλληλα, εντοπίσθηκε βιντεοληπτικό και φωτογραφικό υλικό παιδιών διαφόρων ηλικιών σε παιδική χαρά, καθώς και ανυποψίαστων γυναικών σε δημόσιους χώρους και εντός αστικών συγκοινωνιών.
    Τα κατασχεθέντα πειστήρια απεστάλησαν στα εγκληματολογικά εργαστήρια για την περαιτέρω εξέτασή τους.
    Ο συλληφθείς, με τη δικογραφία που σχηματίστηκε σε βάρος του, θα οδηγηθεί στον αρμόδιο Εισαγγελέα.

    Μαμάδες μαλλιοτραβήχτηκαν για κλεμμένες γομολάστιχες

    Μαμάδες παιδιών του δημοτικού... τσακώθηκαν για κλεμμένες γομολάστιχες και η μια πήγε στο νοσοκομείο και η άλλη στη δικαιοσύνη.

    Το περιστατικό συνέβη σε σχολείο της Λάρισας, όταν η μητέρα μαθητή, ο οποίος της είπε ότι συμμαθητής τού «κλέβει» τα σχολικά του είδη (χάρακες, μολύβια, γομολάστιχες κλπ), απευθύνθηκε στη διεύθυνση του Δημοτικού Σχολείου μεταφέροντας αυτά που της είχε καταγγείλει το παιδί της.

    Το περιστατικό διερευνήθηκε από τη δασκάλα, η οποία, σύμφωνα με πληροφορίες, διαπίστωσε ότι είχαν βάση.

    Χθες οι μαμάδες των δυο παιδιών συναντήθηκαν στο σχολείο το πρωί την ώρα που πήγαιναν τα παιδιά τους και... το ένα έφερε το άλλο και πιάστηκαν στα χέρια.
    Πάνω στον καβγά, η μία μητέρα απώθησε την άλλη με αποτέλεσμα η δεύτερη να πέσει και να χτυπήσει στο πεζοδρόμιο οπότε και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο για την παροχή πρώτων βοηθειών.
    Κλήθηκε η αστυνομία και η γυναίκα που βρέθηκε στο νοσοκομείο υπέβαλε μήνυση σε βάρος της άλλης.


    mati

    Τα παιδιά μας ....


    Τα παιδιά μας είναι:
    το πολύτιμο δώρο του χτες...
    το καμάρι του σήμερα....
    η χαρά του αύριο....

    και η ΑΓΑΠΗ μας η Παντοτινή! 

    Ευχαριστούμε Πόπη μας ..., ευχαριστούμε πολύ