Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου 2014

Ένα ζευγάρι παπούτσια και μια φόρμα… Για ένα παιδί...

Επιστολή έστειλε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο του football-academies.gr μητέρα παιδιού που αντιμετωπίζει έντονο οικονομικό πρόβλημα, αλλά και ο μικρός της γιος έχει κάνει εγχείρηση καρδιάς.


Ο 15χρονος γιος θέλει να παίξει ποδόσφαιρο, γιατί του αρέσει, γράφτηκε στην ακαδημία του χωριού (δωρεάν) αλλά του λείπουν τα απαραίτητα.

Ποια; Ένα ζευγάρι παπούτσια και μια φόρμα…
Όποιος επιθυμεί να βοηθήσει παρακαλούμε να στείλει e-mail στο info@football-academies.gr Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από κακόβουλη χρήση. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε την Javascript για να τη δείτε. ή στην επικοινωνία, ώστε να του γνωστοποιήσουμε τα στοιχεία επικοινωνίας, με την οικογένεια του μικρού.

Διαβάστε την επιστολή της μητέρας:
«Γεια σας. Είμαστε και οι 2 γονείς άνεργοι ενός αγοριού εφήβου 15 ετών. Το παιδί έχει προβλήματα υγείας.
Πριν λίγους μήνες έκανε επέμβαση καρδιάς ειδική.... Του αρέσει πολύ το ποδόσφαιρο και γράφτηκε δωρεάν σε τμήμα στην ομάδα εδώ στο χωριό. Όμως ζήτησαν ειδικά παπούτσια και φόρμα....
Αν έχετε μεταχειρισμένα στο νούμερό του, που είναι 45-46, σας παρακαλώ σκεφτείτε μας....
Δεν πλήρωσα χαράτσι και με απειλούν να μου κόψουν το ρεύμα.... όμως το πιο σημαντικό στη ζωή μας είναι  το παιδί να είναι καλά....
Σας παρακαλώ αν μπορείτε να βοηθήσετε επικοινωνήστε μαζί μας. Στην διάθεσή σας εκκαθαριστικό και χαρτιά επέμβασης».

football-academies

Τι άλλο θέλεις;

 
Εγώ είμαι ο πατέρας σου, εγώ ο αδερφός σου,
εγώ ο αγαπημένος, εγώ το σπιτικό, εγώ και η τροφός σου.
Εγώ το ρούχο που σε ντύνει,
εγώ στεριώνω και τη ζωή σου θεμελιώνω.

Ό,τι θέλεις και χρειάζεσαι εγώ είμαι,
τίποτα δεν θα στερηθείς.
Εγώ για σε φροντίζω,
μιας και ήρθα για να υπηρετήσω
όχι για να με υπηρετούν.

Εγώ είμαι ο φίλος και προστάτης σου,
και αδερφός και η μάνα σου.

Τα πάντα είμαι εγώ.
Από σένα μόνο την ανοιχτή καρδιά σου θέλω.

Εγώ φτωχός για σένα,
δεν έχω που το κεφάλι μου να γείρω.

Στο Σταυρό και τον Τάφο για σένα,
Στον Ουρανό για χάρη σου τον Πατέρα ικετεύω,
κάτω στη γη από τον Πατέρα
στάλθηκα για σένα να πρεσβεύω.

Πες μου, παιδί μου, φίλε και αδερφέ,
του Παράδεισου συγκληρονόμε,
κομμάτι από μένα και μέλος μου,
πες μου,
τι άλλο θέλεις;

Γιατί εμένα, την Αγάπη μου, αποστρέφεσαι;
Γιατί τόσο κοπιάζεις για του κόσμου τα μάταια;
Γιατί νερό μαζεύεις με τρύπιο πιθάρι;
Γιατί τη φωτιά με τη λανάρα παλεύεις;
Γιατί σηκώνεις τις γροθιές σου ενάντια στον άνεμο;

Βασιλική Δεδούση
Ελεύθερη απόδοση
βασισμένη στο κείμενο του Ιωάννη του Χρυσοστόμου

Αυτά που θέλουν οι δάσκαλοι να κάνουμε για τα παιδιά μας

Ο Σεπτέμβρης είναι ένας μήνας κατά παράδοση στιγματισμένος με τη έναρξη των σχολικών μαθημάτων.
Τα τελευταία χρόνια όλο και περισσότεροι δάσκαλοι προσπαθούν να επιστήσουν την προσοχή των γονιών, προτρέποντάς τους να βοηθήσουν τα παιδιά τους στις σχολικές υποχρεώσεις τους με 4 απλά βήματα:


  1. Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στην καλή διατροφή. Βοηθάει πολύ στη μελέτη!  Έρευνες έχουν επανειλημμένως δείξει ότι η καλή διατροφή βοηθάει πολύ τα παιδιά να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις του σχολείου με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Φροντίστε ώστε να έχουν 4-5 γεύματα κατά τη διάρκεια της ημέρας και δώστε πολύ μεγάλη σημασία στο πρωινό που θα του δώσει ενέργεια για την υπόλοιπη ημέρα.  
  2. Φροντίστε ώστε το παιδί σας να κοιμάται αρκετά. Έρευνες έχουν δείξει ότι όταν τα παιδιά κοιμούνται αρκετά το βράδυ έχουν τη δυνατότητα να συγκεντρώνονται πιο καλά κατά τη διάρκεια της ημέρας. Επιπλέον, οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι η κατάκτηση της γνώσης που αποκομίζει ένα παιδί κατά τη διάρκεια της ημέρας επιτυγχάνεται κατά τη διάρκεια του ύπνου.
  3. Βοηθήστε τα παιδιά με το διάβασμα και προσπαθήστε να τους διδάξετε πώς να βάζουν πρόγραμμα στις υποχρεώσεις τους. Δεν διαφωνεί κανένας πως τα παιδιά θα πρέπει να μάθουν σιγά-σιγά να είναι ανεξάρτητα, όμως στην αρχή καλό θα είναι να ασχοληθείτε μαζί τους στο θέμα μελέτης στο σπίτι και της οργάνωσής της. Τα παιδιά είναι φυσιολογικό, χωρίς εσάς δίπλα τους, να προτιμήσουν το παιχνίδι αφήνοντας το διάβασμα για αργότερα… δηλαδή ποτέ!
  4. Προσπαθήστε να έχετε τακτική επικοινωνία με τους δασκάλους. Τα παιδιά αισθάνονται πολύ πιο ελεύθερα όταν απομακρύνονται από το γονικό έλεγχο, για αυτό και η συχνή επικοινωνία με το δάσκαλο είναι απαραίτητη! Ωστόσο να είσαστε προετοιμασμένοι να ακούσετε το δάσκαλο ακόμα κι αν όσα έχει να σας πει δεν σας αρέσουν. Κανένας γονέας δεν θέλει να ακούσει κάτι κακό για το παιδί του. Είναι όμως καλύτερα να εξετάσετε ό,τι σας πουν παρά να το αγνοήσετε εξ αρχής δηλώνοντας άρνηση!
Σε κάθε περίπτωση δώστε λίγο χρόνο προσαρμογής όταν ανοίξουν τα σχολεία. Με την εναλλαγή των σχολικών βαθμίδων και το πέρασμα από την ξεκούραση του καλοκαιριού στο διάβασμα, τα παιδιά πιέζονται και χρειάζονται χρόνο να προετοιμαστούν για να αντιμετωπίσουν το χειμώνα και τις απαιτήσεις του!

thatslife

Πώς με βλέπουν τα παιδιά μου;
How do my kids see me?

«Είναι δύσκολο να απαντήσεις σ’ αυτή την ερώτηση. Όταν ρωτάω το μεγαλύτερο γιο μου, μου λέει: ‘Είσαι απλά η μαμά μου’.

Στην αρχή, ήμουν το σπίτι τους, ήμουν τα πάντα, αλλά τώρα πια, με τον καιρό, τα πράγματα άλλαξαν λίγο.
Μακάρι να μπορούσα να πω ότι με βλέπουν σαν την πιο φανταστική γυναίκα του κόσμου, ότι ακούν κάθε λέξη μου, απλά και μόνο επειδή είμαι τόσο υπέροχη… Η αλήθεια, όμως, είναι ότι, όταν ο γιος μου μου λέει ότι είμαι ‘απλά η μαμά του’, βαθιά μέσα ελπίζω ότι, περνώντας τα χρόνια, θα με βλέπει και πάλι όπως τότε, στην αρχή: σαν το σπίτι του!».

Ένα άκρως συγκινητικό βιντεάκι, με την τρυφερή εξομολόγηση της μπλόγκερ Jenifer DeMattia, με την οποία είναι βέβαιο ότι θα ταυτιστεί κάθε μανούλα!
imommy


Το "όχι" είναι μια από τις πρώτες λεξούλες
που θα πρέπει να διδάξουμε στα παιδιά μας!

Κάποιες φορές, μια άρνηση μπορεί να έχει τις πιο θετικές επιπτώσεις στη ζωή των μικρών μας. Γι αυτό ακριβώς το λόγο το "όχι" είναι μια από τις πρώτες λεξούλες που θα πρέπει να τους διδάξουμε!
 

Της Μάρθας Αγγελοπούλου,
με τη συνεργασία της ψυχολόγου Ειρήνης Μπίρμπου
 
Όχι! Πώς γίνεται μια τόσο δα λεξούλα να βγαίνει τόσο δύσκολα από τα χείλη μας και να ηχεί τόσο δυνατά στα αφτιά μας; Γίνεται… Ειδικά όταν λέγεται κι ακούγεται σε στιγμές που δεν πρέπει. Υπάρχουν όμως και κάποιες άλλες στιγμές που το "όχι" μοιάζει (και πρέπει) να είναι η μόνη απάντηση. Μια απάντηση η οποία θα πρέπει να δίνεται συνειδητά, αποφασιστικά, αλλά -προπάντων- ευγενικά τόσο από τους μεγάλους, όσο κι από τα παιδιά!
 
Πώς μαθαίνουμε, λοιπόν, στα παιδιά να λένε "όχι";
 
Τους δίνουμε εναλλακτικές…
…τις οποίες προσπαθούμε να σεβόμαστε! Όταν το μικρό μας πει "όχι" στο κόκκινο μπλουζάκι και επιλέξει να φορέσει το μπλε, δεχόμαστε την επιλογή του και δεν προσπαθούμε να του αλλάξουμε γνώμη.
 
Δίνουμε το καλό παράδειγμα…
…προσπαθώντας να μην κάνουμε πράξη τα "όχι" που δεν θα θέλαμε να ακούσουμε. Π.χ. αν το δωμάτιό μας είναι άνω κάτω, δεν μπορούμε να ζητάμε από το μικρό μας να συγυρίσει το δικό του δίχως δεύτερη σκέψη. Επίσης, αν τη μια μέρα του επιτρέπουμε να κοιμηθεί στις δέκα, την άλλη στις έντεκα και την τρίτη στις δώδεκα, τότε, όταν θα του ζητήσουμε να πάει στο κρεβατάκι του από τις εννιά, μάλλον θα αντιδράσει. Πρέπει, λοιπόν, να είμαστε πιστοί στις απόψεις μας και να του το δείχνουμε.
 
Παίζουμε το παιχνίδι του "όχι"…
…μοιράζοντας ρόλους κι αναπτύσσοντας διάφορα σενάρια. Π.χ. παίρνουμε το ρόλο του ξένου, του άτακτου φίλου, κ.λπ. και παροτρύνουμε μέσα από έξυπνους διαλόγους το μικρό μας να απαντήσει "όχι" εκεί που χρειάζεται.
 
Συζητάμε…
…για την ηθική, την ευγένεια, τις αξίες της ζωής. Πώς αλλιώς θα μάθει το μικρό μας τι είναι καλό και τι κακό; Ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος;
 
Λέμε "όχι" στα παιδιά μας…
…αν δεν ακούν ποτέ το "όχι", πώς περιμένουμε να το πουν; Αν δεν υπάρχουν όρια, πώς θα μπορέσουν να τα τηρήσουν και να τα βάλουν; Παρ όλα αυτά, όμως, δεν ξεχνάμε ότι η βάση για να δεχθεί και να υιοθετήσει ένα παιδί το "όχι" (και να αποδεχθεί το όριο που του βάζουμε) είναι αρχικά το "ναι". Όσο κακό είναι λοιπόν το να λέμε πάντα "ναι" στα παιδιά μας, άλλο τόσο κακό είναι και το να λέμε πάντα "όχι".
 
Στηρίζουμε στις αποφάσεις τους…
…απομακρύνοντας τις τύψεις ή τους φόβους τους κάθε φορά που καλούνται να αρνηθούν κάτι σε κάποιον.
 
Δεν τα καλομαθαίνουμε…
...σπεύδοντας να τα βγάλουμε από τη δύσκολη θέση και να πούμε εμείς το "όχι" αντί για εκείνα. Π.χ. αν η μικρή μας δεν θέλει την τάδε κούκλα, αλλά μια άλλη, την ενθαρρύνουμε να μιλήσει στη φίλη της και να τα βρουν μεταξύ τους. Σε καμία περίπτωση δεν αναλαμβάνουμε να της προσφέρουμε την κούκλα "στο πιάτο", βγάζοντάς τη από τη δύσκολη θέση.
 

Όσα χρειάζονται για το σχολείο τα παιδιά

10 εφόδια για το σχολείο που δεν αγοράζονται
Ten Essential Back to School Supplies That Money Can’t Buy


Της Heidi Weinmann
Να ‘μαστε πάλι εδώ: επιστροφή στα θρανία. Διδάσκω πάνω από δεκαετία, αλλά ακόμα αγχώνομαι αυτή την εποχή. Είναι τόσες πολλές οι ετοιμασίες που πρέπει να γίνουν.
Οι γονείς προετοιμάζονται κι αυτοί για τη νέα σχολική χρονιά, οπότε και με ρωτούν πολύ συχνά για τα πράγματα που θα χρειαστούν τα παιδιά τους. Τρέμουν περιμένοντας ν’ ακούσουν μια τεράστια λίστα και οπλίζονται με θάρρος για την απαραίτητη πολυέξοδη και πιεστική έξοδο για ψώνια. Μην ανησυχείτε όμως, δεν υπάρχει τέτοια λίστα (στη δικιά μου τάξη).

Στο μεγαλύτερο μέρος της καριέρας μου δίδασκα σε σχολείο με πολύ φτωχά παιδιά, όπου και μας απαγόρευαν να ζητήσουμε από τους γονείς το παραμικρό για τα παιδιά τους. Το παραμικρό. Έμαθα πώς να παίρνω το ελάχιστο μπάτζετ που είχα και να το ξεχειλώνω όσο πήγαινε. Έμαθα να κάνω οικονομία και να αυτοσχεδιάζω. Αν το παιδί σας χρειάζεται κάτι, πιθανότατα το έχω ήδη.
Σίγουρα είναι ωραίο να έχουν καινούργια τετράδια και μολύβια, αλλά αυτά τα πράγματα δεν βοηθούν πραγματικά τα παιδιά να επιτύχουν. Αυτά που πραγματικά χρειάζονται δεν πωλούνται στα πολυκαταστήματα.

Να τα εφόδια που θα ήθελα να έχουν όλα τα παιδιά κάθε μέρα μαζί τους στο σχολείο:

10 εφόδια για το σχολείο που δεν αγοράζονται
1. Ισχυρή αντίληψη του εαυτού τους.
Βλέπω τόσο πολλά παιδιά που δεν έχουν αυτοπεποίθηση και άλλα που είναι υπερβολικά σίγουρα για τον εαυτό τους, χωρίς πραγματικά να κατανοούν ποια είναι στην πραγματικότητα ή ποια είναι τα αληθινά τους ταλέντα.
2. Καλοταϊσμένο σώμα.
Προσπαθήστε να μην αφήνετε το παιδί σας να φέρνει ή να καταναλώνει στο σχολείο ζαχαρώδη ροφήματα και πατατάκια, γαριδάκια και μπισκότα.
3. Σώμα ξεκούραστο και γυμνασμένο.
Πολύ συχνά τα παιδιά είναι κουρασμένα στο σχολείο επειδή αργούν να κοιμηθούν το βράδυ. Σας παρακαλώ, επιβάλετε μια λογική ώρα ύπνου. Αν το παιδί σας δεν κοιμάται καλά, σκεφτείτε την πιθανότητα να το απομακρύνετε από κάθε λογής οθόνες, ελέγξτε τι τρώει και τι πίνει και βεβαιωθείτε ότι όλοι σας ασκείστε. Ιδίως τα παιδιά έχουν μεγάλη ανάγκη να κινούνται!
4. Τη γνώση ότι κάποιος στο σπίτι νοιάζεται.
Τα παιδιά έχουν ανάγκη να ξέρουν ότι νοιάζεστε όχι μόνο για τα ίδια αλλά και για το τι κάνουν και για την πρόοδό τους. Έχουν ανάγκη να ξέρουν ότι θα είστε περήφανοι γι’ αυτά όταν τα πάνε καλά και ότι θα ανησυχήσετε όταν δυσκολεύονται. Έχουν επίσης ανάγκη να ξέρουν ότι θα σας απογοητεύσουν όταν κάνουν κακές επιλογές.
5. Χρόνο για να κάνουν όσα πρέπει να κάνουν.
Τα παιδιά έχουν συχνά πολύ φορτωμένο πρόγραμμα. Πρέπει να πάνε στους προσκόπους, σε μαθήματα μουσικής, αθλήματα, κατηχητικό και άλλα. Συχνά δεν μετέχουν μόνο στις δικές τους δραστηριότητες, αλλά πρέπει να κάθονται να περιμένουν και τ’ αδέρφια τους να κάνουν τις δικές τους. Τρέχουν πάνω κάτω σ’ ολόκληρη την πόλη και γυρίζουν σπίτι αργά. Δεν έχουν χρόνο να διαβάσουν φυσική ή να κάνουν την εργασία τους στα μαθηματικά ή να τελειώσουν την έκθεσή τους. Καταλήγουν να στρεσάρονται και να μένουν πίσω. Δεν βάζω πολλές εργασίες για το σπίτι, αλλά αυτές που βάζω θέλω να γίνονται σωστά. Σας παρακαλώ, επιτρέψτε στο παιδί σας να το κάνει αυτό.
6. Αίσθηση του χιούμορ.
Τα παιδιά είναι αστεία. Η ζωή είναι αστεία. Η ικανότητα να βρίσκεις το χιούμορ στην καθημερινή ζωή μπορεί να καλλιεργηθεί. Χαλαρώστε λίγο και αφήστε το παιδί σας να κάνει το ίδιο.
7. Επιμονή.
Η ανθρώπινη φύση μάς κάνει να θέλουμε να αποφύγουμε αυτό που είναι δύσκολο, εξού και είμαι ακόμα υπέρβαρη. Η επιτυχία έρχεται όταν υπερνικάμε αυτή την επιθυμία και επιμένουμε να κάνουμε κάτι που μπορεί να μη μας αρέσει ιδιαίτερα. Έχουμε μια γενιά παιδιών που μεγαλώνουν σε έναν ψηφιακό κόσμο και περνούν πολλές ώρες κοιτάζοντας οθόνες οι οποίες ανταποκρίνονται άμεσα και αλλάζουν συνεχώς ήχους και εικόνες. Πολλά από αυτά τα παιδιά δυσκολεύονται να διαβάσουν για ένα δεκάλεπτο ή να γράψουν για πέντε λεπτά. Αν ένα πρόβλημα στα μαθηματικά είναι δύσκολο, συχνά δηλώνουν ηττημένα μέσα σε ένα λεπτό. Κυριολεκτικά. Θέλουν να τα παρατήσουν και να κάνουν κάτι άλλο. Το θέμα είναι ότι στη ζωή δεν υπάρχει πάντα κάτι να μας διασκεδάζει, και για να μπορέσουν να γίνουν παραγωγικοί πολίτες πρέπει να μάθουν να επιμένουν και να ολοκληρώνουν τις δουλειές τους. Αυτό χρειάζεται εξάσκηση. Πολλή εξάσκηση.
8. Ενσυναίσθηση.
Τα παιδιά που καταφέρνουν να μπουν στη θέση του άλλου είναι πολύ καλή παρέα, οπότε μακροπρόθεσμα αυτό το υπέροχο χαρακτηριστικό δεν είναι μόνο ευεργετικό για τους άλλους αλλά και για το ίδιο το παιδί. Αυτά τα παιδιά τα αναζητούν οι άλλοι γιατί τους κάνουν να νιώθουν καλά και το κάνουν με έναν τρόπο που δεν είναι χειριστικός ή ιδιοτελής.
9. Την κατανόηση ότι όλοι έχουν κάτι να προσφέρουν.
Όταν μπορούμε να δούμε τη συμβολή κάθε ανθρώπου ξεχωριστά και να κατανοήσουμε τα δικά μας δυνατά σημεία, γινόμαστε μια δυνατή και παραγωγική ομάδα.
10. Αγάπη για τη ζωή.
Για κάποιους η ζωή είναι πολύ σκληρή. Οικογένειες διαλύονται. Γονείς πεθαίνουν. Οι άνθρωποι σε πληγώνουν. Τα παιδιά αρρωσταίνουν. Πολλά άσχημα μπορούν να συμβούν και δυστυχώς πολλοί μαθητές μου το ξέρουν αυτό από πρώτο χέρι. Όσοι αγαπούν τη ζωή συνέρχονται πολύ πιο γρήγορα.
Μπολιάστε το παιδί σας με αγάπη για τη ζωή.
Βρείτε και μοιραστείτε την ομορφιά μαζί του. Πείτε του πόσο το αγαπάτε. Περάστε χρόνο μαζί. Μιλήστε του. Μοιραστείτε ήσυχες στιγμές καθώς και στιγμές ανοησίας. Γιορτάστε την κάθε μέρα. Τι δώρο θα ήταν αυτό για το παιδί σας!
Ναι, λοιπόν, γονείς, βάλτε στις σάκες φρεσκοξυσμένα μολύβια και ντοσιέ με τους πιο μοντέρνους ποπ σταρ, αλλά μη γεμίσετε μόνο τις σάκες, γεμίστε και την καρδιά και το πνεύμα των παιδιών σας.

Πείτε τους πόσο δυνατά είναι και πόσο περήφανοι είστε που είσαστε οι γονείς τους.
Πείτε τους ότι περιμένετε να δίνουν τον καλύτερο εαυτό τους και να κάνουν το καλύτερο που μπορούν, αλλά και ότι είναι εντάξει αν τα κάνουν θάλασσα γιατί θα τα αγαπάτε έτσι κι αλλιώς.
Εξηγήστε τους ότι το σχολείο δεν είναι πάντα εύκολο και δεν έχει πάντα πλάκα, αλλά είναι δώρο, και ότι θα το εκτιμήσουν όταν μεγαλώσουν.
Πάνω απ’ όλα, δώστε τους να καταλάβουν ότι τα αγαπάτε.
Πάντα να τους δείχνετε ότι τα αγαπάτε.

Heidi Weinmann είναι συγγραφέας, εκπαιδευτικός και μητέρα. Γράφει στο μπλογκ

www.bulgingbuttons.wordpress.com.