Δευτέρα, 15 Ιουλίου 2019

Πώς θα πείσετε το παιδί να διαβάσει κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού

Δεν θα καταλάβει καν ότι το κάνει! 
Υπάρχουν πολλοί λόγοι που η πλειοψηφία των παιδιών βαριέται το διάβασμα: Από τη μία πλευρά συχνά κάνουμε το λάθος να τα πιέζουμε να διαβάσουν, πράγμα που τα κάνει να το βλέπουν σαν υποχρέωση – και οι υποχρεώσεις ποτέ δεν είναι ευχάριστες. Από την άλλη τείνουμε να συνδέουμε τα βιβλία τόσο στενά με τη μάθηση που δεν τους αφήνουμε το περιθώριο να τα αντιμετωπίσουν σαν παιχνίδι. Τέλος, μπορεί το παιδί μας να αντιμετωπίζει και κάποια μαθησιακή δυσκολία. Σε κάθε περίπτωση, υπάρχουν μερικά πράγματα που μπορείτε να κάνετε αν θέλετε το παιδί σας όχι μόνο να μην χάσει την επαφή του με όσα έμαθε το χειμώνα, αλλά και να επιστρέψει στην τάξη ξέροντας να διαβάζει ακόμη καλύτερα. Και μάλιστα χωρίς καν να συνειδητοποιεί ότι συνέβη!

Ανοίξτε τους δέκτες σας – στα αγγλικά
Διαλέξτε μαζί τους μία σειρά ή ταινίες κινουμένων σχεδίων που δεν παίζονται στην τηλεόραση, ώστε να τους κινήσετε περισσότερο το ενδιαφέρον. Προκειμένου να παρακολουθήσουν την υπόθεση, τα παιδιά θα αναγκαστούν να διαβάζουν τους υπότιτλους, με αποτέλεσμα σταδιακά να γίνουν πολύ ταχύτερα στην ανάγνωση. Παράλληλα, θα εκτίθενται στην αγγλική γλώσσα, γεγονός που θα τα βοηθήσει να συγκρατούν τα όσα μαθαίνουν στο σχολείο ή το φροντιστήριο. Ορισμένα παιδιά μπορεί να δυσανασχετήσουν, πολλά όμως θα χαίρονται που βλέπουν ταινίες με υπότιτλους «όπως οι μεγάλοι».

 
Παίξτε επιτραπέζια
Εκτός από τα παιχνίδια που απαιτούν το σχηματισμό λέξεων, πολλά ακόμα επιτραπέζια μπορούν να ενθαρρύνουν τα παιδιά μας να διαβάζουν περισσότερο. Τα παιχνίδια γνώσεων είναι ιδανικά για αυτό το σκοπό, καθώς για να παίξουν θα πρέπει να σας διαβάζουν τις ερωτήσεις. Μπορεί να μην σας ακούγεται αρκετό, στην πραγματικότητα όμως θα συναντήσουν σίγουρα πολλές άγνωστες λέξεις σε αυτή τη διαδικασία. Επίσης, ακόμη και αν τα παιδιά σας δεν αγαπούν αυτόν τον τύπο παιχνιδιών, μην ξεχνάτε πως κάθε επιτραπέζιο έχει και ένα φυλλάδιο με οδηγίες! Όταν υπάρχει κάποια απορία για τους κανονισμούς του παιχνιδιού, αντί να σπεύδετε να δώσετε τη λύση, ζητήστε από το παιδί να βρει μόνο του την απάντηση, διαβάζοντας.

 
Σκορπίστε βιβλία στο σπίτι
Κάποιες φορές λίγη ακαταστασία μπορεί να κάνει καλό. Αντί να πιέζετε το μικρό σας να διαβάσει, πράγμα που θα μετατρέψει την ανάγνωση σε αγγαρεία, αφήστε βιβλία και κόμιξ που πιστεύετε ότι θα του αρέσουν σε διάφορα σημεία του σπιτιού: Στο δωμάτιό του, στο μπάνιο, στο σαλόνι. Έτσι, όταν αναπόφευκτα τα πιάσει στα χέρια του θα νιώσει ότι αυτό ήταν καθαρά δική του πρωτοβουλία – και δεν αποκλείεται να του ανοίξει η όρεξη για περισσότερα.

 
Δυναμώστε τον ήχο
Προτιμήστε παιδικά βιβλία που κυκλοφορούν μαζί με την ηχητική τους έκδοση. Έτσι, το παιδί θα μπορεί να βλέπει τις λέξεις ενώ ακούει κάποιον άλλο να διαβάζει, συνδυάζοντας τον ήχο με την εικόνα και θα εξοικειώνεται με το βιβλίο ως διασκέδαση. Ταυτόχρονα, η παραστατική αφήγηση της ιστορίας θα κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον του και δεν θα του επιτρέπει να στρέφει την προσοχή του αλλού. Άλλωστε, οι ειδικοί συμφωνούν ότι το να μας διαβάζουν βιβλία, είτε πρόκειται για τους γονείς μας είτε για κάποιον ηθοποιό, μας βοηθά να κατακτήσουμε αναγνωστικές δεξιότητες.

 
Μην τα αφήσετε να δουν την ταινία πριν διαβάσουν το βιβλίο
Οι παραπάνω λύσεις θα κάνουν το παιδί σας να μάθει να διαβάζει καλύτερα και να εκτεθεί σε νέες λέξεις. Αν, όμως, δεν θεωρείτε επιτυχία τίποτα λιγότερο από το να τελειώνει με ενθουσιασμό βιβλία εκατοντάδων σελίδων, αυτή είναι η αλάνθαστη μέθοδος που αναζητούσατε. Ένας καλός τρόπος να περιορίσετε το στοιχείο του εξαναγκασμού που ενέχει είναι να συμπεριλάβετε και τον εαυτό σας σε αυτόν τον κανόνα, λέγοντάς του ότι όταν όλοι ολοκληρώσετε το διάβασμα θα παρακολουθήσετε την ταινία μαζί. Εναλλακτικά, μπορείτε να του προτείνετε σειρές βιβλίων φαντασίας. Συνήθως οι φαντασμαγορικές ιστορίες που διηγούνται χωρίζονται σε τουλάχιστον τρία διαφορετικά βιβλία – κατ’ αυτόν τον τρόπο θα σας ζητά από μόνο του το επόμενο!


ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΠΡΑΣΣΑ  
imommy.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τα χάδια που δεν παίρνει ένα παιδί το μαραίνουν

Απόσπασμα από το βιβλίο της Μάρως Βαμβουνάκη 
«Σιωπάς για να ακούγεσαι» 

Η ιστορία της μητέρας μου υπήρξε μια δυστυχισμένη ιστορία. Όμως εμένα τότε δε με αφορούσε η δυστυχία της. 
Εγώ απαιτούσα μια μαμά που θα μου έδινε ζωή, ζωή χαρούμενη, τρυφερή και αφού δεν συνέβαινε έτσι, υπέφερα, δυσανασχετούσα και της θύμωνα.
Πολλές φορές, μας λένε, ότι Τρία συναποτελούν την αγία Τριάδα της γονεϊκής προσφοράς, της στάσης που πληροί την παιδική ψυχή, την ενθαρρύνει για όλη την πορεία της κατόπιν. 
Ο γονιός, η μητέρα στη δική μου περίπτωση, για να είναι μια επαρκής μητέρα, πρέπει να χαρίζει στο μικρό της: τρυφερότητα, ασφάλεια, και αναγνώριση, να του δίνει αξία δηλαδή.

Για μένα, αν με ρωτήσετε, πρώτη έρχεται η τρυφερότητα – γιατί τη στερήθηκα. Τώρα το βλέπω και το ξαναβλέπω πως η τρυφερότητα είναι το γάλα της ψυχής · τώρα, που έχω αποκτήσει κι εγώ παιδιά, τώρα το αισθάνομαι το ζεστό κύμα από χάδια να ρέει απ’ την καρδιά μου προς τα δύο κορίτσια μου, κύμα ακράτητο, σαν γέλιο. 
Τώρα, ως μάνα, παραπονιέμαι και οργίζομαι περισσότερο με τη μάνα μου που υπήρξε έτσι ψυχρή, τόσο απόμακρη, τόσο συγκρατημένη μαζί μου. 
Είμαι ένα παιδί αχάιδευτο από τη μάνα του και είναι μια θλιβερή κατηγορία παιδιών η δικιά μου κατηγορία. Από τις πιο κακορίζικες.
Όταν κάποιες μέρες, αισθάνομαι πιο ψύχραιμη, κάθομαι και μελετώ εκείνη τη στέρηση, εκείνη τη δικιά της αναπηρία. Μα πώς μπορούσε, λέω μόνη μου, πώς τα κατάφερνε να συγκρατεί το ασυγκράτητο ζεστό ρεύμα που ξεχειλίζει από κάθε καρδιά μπροστά στα μικρά όλου του κόσμου; 
Εδώ, κοιτάς ένα γατάκι, ένα ένα σαλιγκαράκι και η πρώτη παρορμητική σου κίνηση είναι να απλώσεις το χέρι να τα αγγίξεις, να αισθανθείς την αφή τους, να τους πεις… δεν ξέρω τί να τους πεις… τόσο συγκινούμαι… 
Για σένα την ίδια περισσότερο το χρειάζεσαι αυτό. Τα χάδια που δε δώσαμε μας μαραίνουν, μας αφαιρούν το κόκκινο από το αίμα της καρδιάς.
Πώς μπορούσε να μην απλώνει ποτέ πάνω μου την παλάμη της, πώς κρατιόταν, γιατί δυσκολευόταν να με ακουμπήσει; 
Ήμουνα τόσο άσχημη; 
Τόσο αντιπαθητική; 
Τόσο κακό παιδί που συνεχώς την εκνεύριζα και με κοιτούσε, κάθε λίγο και λιγάκι, έτσι θυμωμένα ή εξεταστικά; 
Το εξεταστικό μάτι ήταν το χειρότερο!

Δεν ήξερα πώς να φερθώ όταν έπεφτε πάνω μου το βλέμμα της, κάτω απ’ το βλέμμα της. Με έφερνε σε τρομερή αμηχανία. Δεν καταλάβαινα τί έβλεπε σ’ εμένα και σάστιζα κι εγώ με τον εαυτό μου, τον αντιπαθούσα τον άχαρο εαυτό μου τον σκόρπιο και αδύναμο. 

Δεν είχα ιδέα ποια ήμουν, τί έκανα, σάστιζα σε βαθμό να γίνομαι αργότερα, όταν έφτασαν στην προεφηβεία, υστερική. Ακόμα κι όταν μεγάλωσα και έγινα γυναίκα, όταν παντρεύτηκα, όταν γέννησα τις δίδυμές μου, έτσι με μπέρδευε. 
Πάντα με εξέταζε πώς δείχνω και τί κάνω με το μάτι της, δεν έλεγε πολλά λόγια. 
Αν μου μιλούσε περισσότερο, αν μου εξηγούσε τί θέλει από μένα, ακόμη και αν με μάλωνε, θα τα βρίσκαμε, είμαι σίγουρη. Όμως, με το να μη μου μιλάει, ενώ με έλεγχε τόσο αυστηρά με το βλέμμα της, με τσάκιζε.. 
Γιατί ήταν σαν να μη με θεωρούσε άξια ούτε καν για να με μαλώσει, ανάξια για αγάπη αλλά και για δηλωμένη αντιπάθεια. Το περίεργο είναι πως είχε πάντα έναν χαϊδεμένο γάτο, ήταν απίστευτα τρυφερή και εκφραστική μαζί του, αγωνιούσε, του μιλούσε, τον τάιζε · το πιο σπουδαίο, τον χάιδευε! 
Μπορούσε να χαϊδεύει…
Όταν ήμουν μικρή, κοιτούσα από την πόρτα της κρυφά πώς ντάντευε το γατί της, πόσο αλλιώτικα τον κοιτάζει. 
Μια δυο φορές τού πάτησα με λύσσα την ουρά. Μεγαλύτερη, τον αγάπησα πολύ κι εγώ και ήθελα να τον χαϊδεύω. Μου το απαγόρευσε. Έλεγε πως ήμουν άγαρμπη και θα τον πονούσα.
Είναι ανεξίτηλη η έκφραση της μάνας, εκείνη η συγκεκριμένη έκφραση που υιοθετεί για το παιδί της. Νομίζω πως αυτό το βλέμμα είναι η βασική μοίρα μας. Δεν είμαι μοιρολάτρης, αλλά τούτο το είδος μοίρας, το παραδέχομαι: με ξεπερνάει.
Όταν με παρατηρούσε, όπως με παρατηρούσε, όταν μου απευθυνόταν με εκείνο τον τόνο φωνής, εγώ τα έχανα, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου τα έχανα μπροστά της. Περίμενε από μένα να κάνω κάτι καλό ή κάτι κακό; Να είμαι ήσυχη ή να ατακτήσω; Αλλόκοτο, αλλά διαισθανόμουν πως προτιμούσε τα δεύτερα, δεν ξέρω γιατί, αλλά μου μετέδιδε περίπου αυτή την προσμονή. Να κάνω εντέλει, το χειρότερο. Να ατακτήσω. Να της επιβεβαιώσω κάτι που περίμενε και να της επιβραβεύσω την γνώμη της για μένα. 
Ήταν παρανοϊκό το δίλημμα που μου περνούσε. Κι εγώ επιθυμούσα τρελά να μην την απογοητεύσω.
Με τον καιρό, το να μην την απογοητεύσω, έγινε το σταθερό μου κριτήριο και το κίνητρο της συμπεριφοράς μου, του χαρακτήρα μου σιγά – σιγά.
Καλά λένε πως γίνεσαι τελικά εκείνος που σου ζητούν κάποιοι να είσαι. Αυτοί οι κάποιοι είναι οι «σημαντικοί άλλοι»…

themamagers
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Το σχολείο τελείωσε και βαριέμαι! Έφηβοι και καλοκαιρινές διακοπές

Διακοπές και έφηβοι. Μια συχνή διαμάχη μεταξύ γονέων και παιδιών είναι πώς θα περάσουν αυτές οι φαινομενικά ατελείωτες εβδομάδες. Οι γονείς συχνά ανησυχούν και εκνευρίζονται όταν βλέπουν το έφηβο παιδί τους «κολλημένο» σε μια οθόνη υπολογιστή ή στο κινητό του. Ταυτόχρονα, για τους περισσότερους γονείς οι υποχρεώσεις συνεχίζονται αμείωτες μέσα στο καλοκαίρι και δεν υπάρχουν πάντα συγγενείς που μπορούν να φιλοξενήσουν τα παιδιά για κάποιο διάστημα.
Μία πρώτη και σημαντική κίνηση από την πλευρά του γονέα θα ήταν να συζητήσει με το παιδί για τα σχέδια και όνειρα του για το καλοκαίρι. Ίσως να εκπλαγείτε όταν ανακαλύψετε ότι ο γιος ή η κόρη σας έχει κάποιους πολύ σαφείς στόχους, αλλά απλώς δεν είχε ανοίξει αυτό το θέμα μαζί σας. Αφιερώστε λίγο χρόνο να συζητήσετε για το τι θα ήθελαν να είναι διαφορετικό στη ζωή τους, στους ίδιους ή ακόμα και στην οικογένεια με την επιστροφή στα θρανία τον Σεπτέμβριο.
Πιθανότατα θα διαπιστώσετε ότι πραγματικά θέλουν να βελτιώσουν κάποια ικανότητα, να καλλιεργήσουν τις φιλίες τους ή ίσως να αισθάνονται την ανάγκη για μια πραγματική ξεκούραση και ένα διάλειμμα.

Βοηθήστε τους να σκεφτούν τα χόμπι τους και αν υπάρχουν προσωπικοί στόχοι που θα μπορούσαν να επιτύχουν τώρα που έχουν περισσότερο χρόνο για να εξασκηθούν ή να αφιερωθούν σε μία δραστηριότητα. Αυτό μπορεί να αφορά τον αθλητισμό, τη γυμναστική, το χορό, τη μουσική, ή κάποια άλλη ικανότητα που θα ήθελαν να καλλιεργήσουν.
Η δική σας ώριμη οπτική ως γονέας μπορεί να ανοίξει νέους ορίζοντες στα παιδιά σας και να τα κάνει να σκεφτούν εναλλακτικές που δεν είχαν περάσει από το μυαλό τους. Ωστόσο, είναι πολύ σημαντικό να ακουστεί πραγματικά η φωνή του εφήβου σας και να μην αισθανθεί ότι το καλοκαίρι τους έχει προγραμματιστεί γι’ αυτούς χωρίς αυτούς.

Τα περισσότερα summer camps καλύπτουν νέους μέχρι την ηλικία των 14 ετών, υπάρχουν όμως και πολλές προγραμματισμένες δραστηριότητες από διάφορους φορείς και για λίγο μεγαλύτερες ηλικίες.
Μία άλλη επιλογή θα ήταν να τους αναθέσετε κάποιον καθήκον ή επισκευή στο σπίτι με αμοιβή ένα ποσό για χαρτζιλίκι. Αυτό θα αυξήσει την αίσθηση ανεξαρτησίας τους. Επίσης διερευνήστε εάν κάποιος φίλος ή συγγενής χρειάζεται ανάλογη βοήθεια.

Μία άλλη ιδέα θα ήταν να υποστηρίξετε την συμμετοχή του εφήβου σε κάποια εθελοντική δραστηριότητα που θα τον ενδιέφερε, όπως για παράδειγμα η προσφορά βοήθειας σε αδέσποτα ζώα.

Για τους έφηβους είναι πολύ σημαντικός ο χρόνος που περνάνε με τους φίλους τους και μάλιστα είναι αναπτυξιακή ανάγκη. Γνωρίστε τους φίλους των παιδιών σας και εφόσον δεν συντρέχουν λόγοι για ανησυχία, ενθαρρύνετε τις συναντήσεις σε σπίτια.

Συζητήστε με άλλους γονείς που έχουν παιδιά στην ίδια ηλικία. Μοιράζεστε τις ίδιες αγωνίες και μπορεί να βρείτε ενδιαφέρουσες ιδέες ώστε να οργανώσετε δραστηριότητες. Μπορεί ο κάθε γονέας μεμονωμένα να μην έχει το χρόνο να υλοποιήσει κάτι τέτοιο αλλά συλλογικά να είναι εφικτό.

Καλό καλοκαίρι!

Γράφει στο efiveia.gr η Ψυχολόγος Φοίβη Σπέη
efiveia.gr
Γράφει στο efiveia.gr η Ψυχολόγος Φοίβη Σπέη
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Εγκαταλελειμμένα παιδιά από εισαγγελικές παραγγελίες στα Παιδιατρικά Νοσοκομεία

Είναι σύνηθες, όταν σβήνουν τα φώτα της δημοσιότητας, τα προβλήματα να μην λύνονται. Αυτό συνέβη και με τα παιδιά που "φιλοξενούνται" στα Παιδιατρικά Νοσοκομεία μετά από εισαγγελική παραγγελία, επειδή δεν υπάρχουν κατάλληλες μεταβατικές δομές.
Η εγκατάλειψη από την πολιτεία δεκάδων παιδιών, που “φιλοξενούνται” σε Παιδιατρικά Νοσοκομεία σε ακατάλληλο γι' αυτά περιβάλλον -καθώς η επιμέλειά τους, έχει αφαιρεθεί από τους γονείς τους με εισαγγελική παραγγελία- είναι παλιά πληγή στη χώρα μας, η οποία κατά καιρούς επανέρχεται.
Ήταν στα μέσα του περασμένου Απριλίου όταν η Πανελλήνια Ομοσπονδία Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ), αλλά και οι γιατροί του νοσοκομείου Παίδων “Αγ. Σοφία” ανέδειξαν το πρόβλημα της έλλειψης κατάλληλων προνοιακών δομών και κατήγγειλαν τις τραγικές συνθήκες κάτω από τις οποίες φιλοξενούνται "προσωρινά” εδώ και χρόνια, 40 ασυνόδευτα παιδιά στο νοσοκομείο Παίδων "Αγ.Σοφία".
Οι αποκαλύψεις για την παραβατικότητα που έχουν αναπτύξει οι έφηβοι -οι περισσότεροι από τους οποίους έχουν βεβαρημένο ιστορικό εξαιτίας τραυματικών οικογενειακών εμπειριών- αλλά και η μηδενική μέριμνα από την πλευρά της πολιτείας για την αποκατάσταση της ψυχοκοινωνικής τους ισορροπίας, προκάλεσαν σφοδρές αντιδράσεις.

Κάτω από την πίεση της κοινής γνώμης, η προηγούμενη ηγεσία του Υπουργείου Υγείας αναγκάστηκε να ασχοληθεί με το πρόβλημα, το οποίο ωστόσο, δεν της ήταν άγνωστο. Ο πρώην υπουργός Υγείας κ.Ανδρέας Ξανθός ανακοίνωσε -μετά από σύσκεψη με τους εμπλεκόμενους φορείς, στην 1η Υγειονομική Περιφέρεια- ότι θα δημιουργηθούν, όχι ένας, αλλά δύο Ξενώνες για Εφήβους (ένας για αγόρια και ένας για κορίτσια) σε δομές που θα παραχωρήσει το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΕΚΚΑ), μετά από σχετική Προγραμματική Σύμβαση που θα υπογραφεί με το Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και με χρηματοδότηση του Υπουργείου Υγείας.
Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Υγείας, μάλιστα, δεσμεύτηκε να εκδώσει πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος στις αρχές Μαΐου, ενώ η καταληκτική ημερομηνία που δόθηκε για τη λειτουργία των ξενώνων ήταν τα τέλη Ιουνίου.

Ποια είναι η εικόνα σήμερα
Οι υποσχέσεις δεν τηρήθηκαν, ενώ οι 40 έφηβοι του “Αγία Σοφία” που εξακολουθούν μέχρι σήμερα να μην έχουν βρει μόνιμη στέγη, είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
Σύμφωνα με στοιχεία, τα παιδιά (από 10 έως 16ετών) που φιλοξενούνται σήμερα στα παιδιατρικά νοσοκομεία είναι:

  • 35 στο Παίδων “Αγ.Σοφία”
  • 15 στο Παίδων “Αγλ. Κυριακού”
  • 22 στο Παίδων “Πεντέλης”
Σ' αυτά έρχονται να προστεθούν και περίπου 20 βρέφη εγκαταλελειμμένα από τους γονείς τους, τα οποία παραμένουν εγκλωβισμένα στα δημόσια μαιευτήρια “Έλενα Βενιζέλου” και “Αλεξάνδρα”, εξαιτίας προβλημάτων υποστελέχωσης του Κέντρου Βρεφών “Η Μητέρα”, δομή που θα μπορούσε να τους προσφέρει προσωρινή φιλοξενία.
Είναι χαρακτηριστικό, ότι το Κέντρο Βρεφών "Η Μητέρα" αναγκάστηκε προεκλογικά να ανακοινώσει το κλείσιμο του κέντρου υποδοχής βρεφών, λόγω έλλειψης προσωπικού.

Ειδικευόμενοι του Παίδων “Αγ.Σοφία”: “Καμία αλλαγή από τον Απρίλιο”
Ο γιατρός Σωτήρης Σεμερτζιάν, μέλος της Επιτροπής Ειδικευομένων Ιατρών της Α' Πανεπιστημιακής Κλινικής του Παίδων “Αγ. Σοφία”, υποστηρίζει μιλώντας στο Iatropedia.gr ότι η κατάσταση παραμένει η ίδια:
“Καμία θεσμική ή νομική αλλαγή. Όπως τα λέγαμε και τον Απρίλιο. Έχουμε περισσότερα ή λιγότερα παιδιά και περισσότερα ή λιγότερα προβλήματα μαζί τους. Μέχρι τέλη Ιουνίου είχαν πει ότι θα ήταν έτοιμη μία νέα δομή και προφανώς δεν έχουμε ενημερωθεί για κάποια ενέργεια. Κάποια παιδιά προχώρησαν παρακάτω σε ιδρύματα, αλλά ήρθαν άλλα. Εξακολουθεί η ροή των περιστατικών”, αναφέρει ο γιατρός.

Οι έφηβοι δεν λαμβάνουν ειδική φροντίδα, με αποτέλεσμα να εκδηλώνουν παραβατική συμπεριφορά. Μετά από σειρά βίαιων επιθέσεων που σημειώθηκαν εναντίον του προσωπικού του νοσοκομείου, αλλά και άλλων νοσηλευομένων παιδιών, οι γιατροί του Παίδων “Αγ. Σοφία” πήραν την πρωτοβουλία στα τέλη Απριλίου και έστειλαν επιστολή στον Διοικητή του Νοσοκομείου και το υπουργείο Υγείας, στην οποία έκαναν λόγο για σαφή “κακοποίηση” των παιδιών :
“Τα περισσότερα παιδιά είναι ασυνόδευτα, απέχουν από εκπαιδευτικές δραστηριότητες-σχολείο, δεν έχουν κανέναν οικείο, δεν έχουν συγκεκριμένους ενήλικες φροντιστές και οι μέρες τους κυλούν χωρίς περιεχόμενο. Γεγονός που συνιστά μια ξεκάθαρη μορφή ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ για τα ίδια τα παιδιά, που κατά την παραμονή τους στο νοσοκομείο διαβιούν χωρίς την απαραίτητη φροντίδα και προσοχή. Αναπόφευκτα, το δυσμενές για εκείνα περιβάλλον, επιδεινώνει την ψυχική τους κατάσταση και τη συμπεριφορά τους", τόνιζαν χαρακτηριστικά οι γιατροί στην επιστολή τους.

Ο γιατρός κ. Δεμερτζιάν επισημαίνει σήμερα, ότι οι γιατροί εξακολουθούν να ζητούν αξιοπρεπείς συνθήκες για τα παιδιά αυτά: “Αξιοπρεπείς συνθήκες και ασφάλεια! Πρώτα και κύρια για τα ίδια τα παιδιά, για τα υπόλοιπα που νοσηλεύονται και για εμάς το προσωπικό”, αναφέρει ο γιατρός και συμπληρώνει: “Θεωρούμε ότι ένα σημαντικό κομμάτι της λύσης είναι να μην έρχονται αυτά τα παιδιά στο Παίδων για διαμονή. Αν δεν είναι απαραίτητο για την υγεία τους, να βρίσκονται εξ' αρχής σε κάποιον χώρο υπό την ευθύνη κάποιων ανθρώπων, που θα μπορούν να τα χειριστούν ως προσωρινοί κηδεμόνες ή επιτηρητές. Αλλιώς καταντάμε να γίνεται το νοσοκομείο “σπίτι” τους. Και όχι χώρος που γίνονται προληπτικές εξετάσεις”

ΠΟΕΔΗΝ: “Αν δεν σταματήσει η ροή των παιδιών με εισαγγελικές παραγγελίες, δεν θα λυθεί το πρόβλημα”
Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Εργαζομένων στα Δημόσια Νοσοκομεία (ΠΟΕΔΗΝ) κ. Μιχάλης Γιαννάκος επισημαίνει ότι οι νέες ηγεσίες των υπουργείων Υγείας και Εργασίας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης (το οποίο εποπτεύει τις προνοιακές δομές) θα πρέπει να συνεργαστούν με τοΕθνικό Κέντρο Κοινωνικής Αλληλεγγύης (ΕΚΚΑ), ώστε να δοθεί λύση το συντομότερο δυνατό. Οι διαδικασίες για την παραχώρηση του χώρου στο Υπουργείο Υγείας από το Εργασίας, για τη δημιουργία του ξενώνα θα πρέπει να επισπευσθούν, αναφέρει ο κ. Γιαννάκος:
“'Ολα στη “σκέψη” έχουν μείνει. Επίσης, το υπουργείο Υγείας δεν είναι αρμόδιο για τη λειτουργία του Ξενώνα, θα πρέπει να τη δώσει σε ΜΚΟ. Πότε θα γίνουν όλα αυτά; Η λύση είναι συγκεκριμένη. Χρειάζονται επειγόντως νέες δομές και στελέχωση. Πώς να πάνε τα παιδιά σε προνοιακές μονάδες, όταν η λίστα αναμονής είναι 1 χρόνος; Πως να μεταφερθούν τα βρέφη από τα μαιευτήρια στο “Μητέρα”, όταν έκλεισε το τμήμα και δεν γίνονται εισαγωγές; Δεν υπάρχει προσωπικό, υπάρχει συρρίκνωση της λειτουργίας. Πρέπει να αλλάξει η πολιτική με λίγα λόγια για να εξαλειφθεί το φαινόμενο. Και το ΕΚΚΑ πρέπει να πάρει την ευθύνη να μην στέλνει παιδιά με εισαγγελική παραγγελία στα παιδιατρικά νοσοκομεία”, τονίζει ο Πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ.

Συνήγορος του Παιδιού: "Τα παιδιά εκδηλώνουν ακόμη και μεταδιδόμενα νοσήματα στα Παιδιατρικά Νοσοκομεία"
Από το 2015, ο Συνήγορος του Παιδιού έχει συντάξει σχετική Έκθεση, με τις διαπιστώσεις του για τη λειτουργία ιδρυμάτων παιδικής προστασίας, με τίτλο “Τα Δικαιώματα των Παιδιών που ζουν σε ιδρύματα”.
Στην έκθεση γίνεται εκτενής αναφορά στο πρόβλημα της μακροχρόνιας παραμονής των ασυνόδευτων παιδιών στα Παιδιατρικά Νοσοκομεία, αλλά και στις σοβαρές κοινωνικές προεκτάσεις του:
“Ο αριθµός των παιδιών που εισάγονται ή παραµένουν στο νοσοκοµείο για κοινωνικούς λόγους έχει αυξηθεί δραµατικά τα τελευταία 3-4 χρόνια. Σε αυτά συµπεριλαµβάνονται παιδιά µεταναστών και προσφύγων, τα οποία πολλές φορές δεν οµιλούν ούτε κατανοούν την ελληνική γλώσσα, γεγονός που προκαλεί επιπρόσθετες δυσκολίες στην παραµονή και φροντίδα τους στον χώρο του νοσοκοµείου. Οι επιπτώσεις της κατάστασης αυτής στα ενδιαφερόµενα παιδιά είναι πολλαπλές, καθώς σε µια ιδιαίτερα κρίσιµη και δύσκολη περίοδο βρίσκονται ουσιαστικά µόνα τους σε άγνωστο περιβάλλον, χωρίς σταθερά πρόσωπα φροντίδας, µε πολλούς περιορισµούς, χωρίς την κατάλληλη υποστήριξη ή τα αναγκαία ερεθίσµατα. Αναφέρονται περιπτώσεις παιδιών που εκδηλώνουν νοσήµατα, ως αποτέλεσµα της µακρόχρονης παραµονής στο νοσοκοµείο. Επίσης, συχνό φαινόµενο είναι η εισαγωγή τους σε µονάδες νοσηλείας παιδοψυχιατρικών κλινικών των νοσοκοµείων, λόγω αντιδράσεων συµπεριφοράς οι οποίες δεν συνιστούν ψυχική διαταραχή, αλλά απόρροια εµπειριών κακοποίησης ή παραµέλησης, ή ακόµη και της ίδιας της παραµονής τους στο νοσοκοµείο στις παραπάνω συνθήκες”.
Δείτε ολόκληρη την έκθεση του Συνηγόρου του Παιδιού ΕΔΩ
iatropedia.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι