Παρασκευή, 12 Σεπτεμβρίου 2014

25 ερωτήσεις για να κάνετε το παιδί να σας μιλήσει ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ για το σχολείο!

Οι περισσότεροι γονείς των οποίων τα παιδιά πάνε στον παιδικό σταθμό ή στο σχολείο παραπονιούνται ότι κάθε φορά που αυτά επιστρέφουν από το σχολείο και τα ρωτούν πώς πέρασαν την ημέρα τους δεν παίρνουν την παραμικρή απάντηση. Κι όμως, τόσο εσείς όσο και οι υπόλοιποι γονείς ΘΕΛΕΤΕ ΝΑ ΜΑΘΕΤΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ! Λογικό δεν είναι;


Πρόκειται για παιδάκι σας, το οποίο πέρνα τόσες ώρες μακριά σας, σε ένα νέο περιβάλλον που αποτελεί για εκείνο έναν νέο κύκλο ζωής μακριά από εσάς! Μήπως το πρόβλημα έγκειται στον τρόπο που ρωτάτε;

Η μαμά-blogger Liz Evans, η οποία απηύδησε από την «μουγκαμάρα» και των τριών παιδιών της, έκατσε και ετοίμασε μία λίστα των 25 πιο... ελκυστικών ερωτήσεων, με τις οποίες θα καταφέρετε να αποσπάσετε κάπως πιο ολοκληρωμένες απαντήσεις από τα παιδιά προκειμένου να μάθετε τι πραγματικά συμβαίνει στον κόσμο του σχολείου!

1. Ποιο ήταν το καλύτερο πράγμα που έγινε στο σχολείο σήμερα; (Ποιο ήταν το χειρότερο πράγμα που έγινε στο σχολείο σήμερα;)
2. Πες μου κάτι που σε έκανε να γελάσεις σήμερα.
3. Αν μπορούσες να διαλέξεις, με ποιον συμμαθητή σου θα ήθελες να κάθεσαι στο ίδιο θρανίο; (Με ποιον ΔΕΝ θα ήθελες να κάθεσαι μαζί στο θρανίο; Γιατί;)
4. Ποιο είναι το πιο ωραίο μέρος του σχολείου;
5. Πες μου μία περίεργη λέξη που άκουσες σήμερα; (Ή κάτι περίεργο που είπε κάποιος.)

6. Αν τηλεφωνούσα στην δασκάλα σου απόψε, τι θα μου έλεγε για εσένα;
7. Βοήθησες κάποιον να κάνει κάτι σήμερα;
8. Σε βοήθησε κάποιος να κάνεις κάτι σήμερα;
9. Πες μου κάτι που έμαθες σήμερα.
10. Ποια ήταν η πιο ευχάριστη στιγμή της ημέρας σήμερα;

11. Πότε βαρέθηκες σήμερα;
12. Αν ερχόντουσαν εξωγήινοι στην τάξη σήμερα για να απαγάγουν κάποιον, ποιος θα ήθελες να είναι αυτός;
13. Με ποιον θα ήθελες να παίξεις στο διάλειμμα, που δεν έχεις ξαναπαίξει μαζί του;
14. Πες μου κάτι καλό που έγινε σήμερα!
15. Ποια λέξη είπε περισσότερες φορές η δασκάλα σου σήμερα;

16. Τι νομίζεις ότι θα έπρεπε να κάνεις / να μαθαίνεις περισσότερο στο σχολείο;
17. Τι νομίζεις ότι θα έπρεπε να κάνεις / να μαθαίνεις λιγότερο στο σχολείο;
18. Με ποιον συμμαθητή σου πιστεύεις ότι θα έπρεπε να είσαι περισσότερο ευγενικός;
19. Σε ποιο μέρος του σχολείου παίζεις περισσότερο στο διάλειμμα;
20. Ποιος είναι ο πιο αστείος συμμαθητής σου; Γιατί είναι τόσο αστείος;

21. Τι έφαγες σήμερα στο σχολείο; Τι σου άρεσε περισσότερο από αυτά που έφαγες;
22. Αν ήσουν εσύ η δασκάλα / ο δάσκαλος της τάξης, τι θα έκανες;
23. Υπάρχει κάποιος στην τάξη σου που πρέπει να μπει τιμωρία;
24. Με ποιον θα άλλαζες θέση στην τάξη αν μπορούσες; Γιατί;
25. Πες μου τρεις διαφορετικές φορές που χρησιμοποίησες το μολύβι σήμερα στο σχολείο;

Η Evans σημειώνει στο τέλος της λίστας της ότι τις πιο ωραίες απαντήσεις της έχει πάρει από τις ερωτήσεις 12, 15 και 21.
Ειδικά η ερώτηση με τους «εξωγήινους» είναι ιδιαίτερα έξυπνη γιατί καλεί τα παιδιά να πουν, με μη απειλητικό τρόπο, ποιον δεν συμπαθούν στο σχολείο και έτσι να ξεκινήσει μια συζήτηση που μπορεί να αποκαλύψει πράγματα που δεν γνωρίζατε.
Θα δείτε πως όσο μεγαλώνουν τα παιδιά θα σας είναι όλο και πιο δύσκολο να διατηρείτε την επαφή μαζί τους και να μαθαίνετε πράγματα για την ζωή τους εκτός σπιτιού. Αξίζει, όμως, τον κόπο και οι παραπάνω ερωτήσεις αποτελούν μια καλή αρχή.
από Έλενα Μπούλια

από Έλενα Μπούλια
από Έλενα Μπούλια
από Έλενα Μπούλια
mama365.gr

Αυτά που πρέπει να γνωρίζει
ο Εκπαιδευτικός για το Παιδί μας

Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές του σχολείου είναι οι ειδικοί για την εκπαίδευση των παιδιών και των εφήβων, αυτοί που στα χέρια τους βρίσκεται σε μεγάλο βαθμό η ανάπτυξη των δεξιοτήτων τους, η παιδεία τους και η προετοιμασία τους για το μέλλον.

Ωστόσο, κανένας δε γνωρίζει περισσότερα για ένα παιδί από τον ίδιο το γονέα του. Οι μαθητές αποδίδουν και λειτουργούν καλύτερα σε όλα τα επίπεδα όταν γονείς και εκπαιδευτικοί δρουν μαζί, σαν συνεργάτες. Σε κάποιες περιπτώσεις, σ’ αυτή τη συνεργασία συμμετέχουν επίσης οι γιατροί και/ή οι ειδικοί ψυχικής υγείας.

Γράφει η Νένη Περβανίδου

Η έναρξη της σχολικής χρονιάς είναι μια νέα ευκαιρία για να αρχίσει ο διάλογος γονέα – εκπαιδευτικού. Για να ξεκινήσει αυτός ο διάλογος, υπάρχουν κάποια πράγματα που οι γονείς θα πρέπει ή θα βοηθήσει να μοιραστούν με τους εκπαιδευτικούς των παιδιών τους.
Η συνεργασία και το «μοίρασμα» αυτών των πληροφοριών για το παιδί θα βοηθήσει τον εκπαιδευτικό να κατανοήσει τα στοιχεία της προσωπικότητας και τις ανάγκες του παιδιού και ν’ αρχίσει έτσι μια δημιουργική συνεργασία με τους γονείς σε όφελος πάντα του παιδιού.

Τι πρέπει λοιπόν να γνωρίζει ο εκπαιδευτικός για το παιδί σας:
1. Θέματα υγείας: 
Τα χρόνια προβλήματα υγείας πρέπει οπωσδήποτε να γνωστοποιούνται στο σχολείο. Αν το παιδί έχει σακχαρώδη διαβήτη, άσθμα, αλλεργίες και λαμβάνει ή χρειαστεί κατάλληλη αγωγή θα πρέπει να μπορεί να υποστηριχθεί ανάλογα. Η γνώση των προβλημάτων υγείας του παιδιού από τους εκπαιδευτικούς στο σχολείο αποτελεί θέμα ασφάλειας και πρώτη προτεραιότητα.

2. Χρόνιες καταστάσεις που σχετίζονται με τη μάθηση: 
Είναι βοηθητικό για το παιδί να γνωστοποιούνται στον εκπαιδευτικό οι χρόνιες καταστάσεις που επηρεάζουν τη μάθηση, όπως η Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής-Υπερκινητικότητας (ΔΕΠΥ), ο Αυτισμός υψηλής λειτουργικότητας, η ήπια Νοητικη Υστέρηση, η Δυσλεξία, οι Μαθησιακές Δυσκολίες. Οι καταστάσεις αυτές επηρεάζουν τη μαθησιακή απόδοση, τη συμπεριφορα αλλά και τη συναισθηματική κατάσταση του παιδιού.

3. Οικογενειακές καταστάσεις που δρουν στρεσσογόνα στο παιδι: Η ενημέρωση των εκπαιδευτικών για πρόσφατες μεγάλες αλλαγές στην οικογενειακή δομή και κατάσταση, όπως ο θάνατος μέλους της οικογένειας, ή το διαζύγιο, μπορεί να βοηθήσει σημαντικά όχι μόνο στην κατανόηση συμπεριφορών του παιδιού αλλά και στην ευαισθητοποίηση των εκπαιδευτικών να παρατηρήσουν ενδεχόμενες αλλαγές στα παιδιά που δεν γίνονται αντιληπτές στο περιβάλλον του σπιτιού. Ακόμα και αν το παιδί φαίνεται να έχει προσαρμοστεί καλά στις νέες συνθήκες, οι πληροφορίες από το σχολείο μπορεί να αναδείξουν στοιχεία που χρειάζονται παρέμβαση.

4. Προβλήματα συμπεριφοράς, συναισθήματος ή στοιχεία της προσωπικότητας:
Κάποια συναισθηματικά ή συμπεριφορικά προβλήματα του παιδιού, όπως το άγχος, οι κοινωνικές δυσκολίες, η επιθετικότητα και άλλα, όταν υπάρχουν, είναι πιθανό να εμφανιστούν αργά ή γρήγορα στο σχολικό περιβάλλον. Είναι χρήσιμο, αν οι γονεις γνωριζουν ή έχουν ενδείξεις απο τις μικρότερες σχολικές τάξεις ή το οικογενειακό περιβάλλον οτι το παιδί τους έχει κάπου τέτοιου τύπου δυσκολίες, να ενημερώνουν το σχολείο για αυτό.

5. Δυνατά και αδύναμα σημεία:
Κάποιοι μαθητές μπορεί να είναι καλύτεροι σε έναν μαθησιακό τομέα (όπως η γλώσσα) και λιγότερο καλοί σε εναν άλλο (όπως τα μαθηματικά). Το να γνωρίζει ο εκπαιδευτικός τις πληροφορίες αυτές απο την αρχή μπορει να τον βοηθήσει επενδύοντας τον αντίστοιχο χρόνο εκεί που χρειάζεται περισσότερο.

6. Τρόποι μάθησης & συνήθειες μελέτης:
Η μάθηση δε συμβαίνει μόνο στο χώρο του σχολείου ούτε επιτυγχάνεται μόνο μέσα απο την παράδοση ενός μαθήματος. Ο γονέας μπορεί να έχει ήδη παρατηρήσει και να γνωρίζει ποιος είναι ο καλύτετρος τρόπος εκμάθησης για το παιδί του, για παράδειγμα, μπορεί να χρειάζεται αρκετές επεξηγήσεις ή να μαθαίνει καλύτερα μέσα απο βιωματικές καταστάσεις. Οι συνήθειες μελέτης, ο χρόνος που χρειάζεται για να ολοκληρώσει τις εργασίες του και να οργανωθεί στο σπίτι, μπορούν επισης να είναι βοηθητικές στην επικοινωνία γονέα – εκπαιδευτικού.

7. Ειδικά ενδιαφέροντα:
Τα ενδιαφέροντα και τα χόμπυ των παιδιών μπορεί να βοηθήσουν στο να αναπτυχθούν διασυνδέσεις μεταξύ των παιδιών στην τάξη ή να λειτουργήσουν ως κίνητρο για την επίτευξη των στόχων τους και είναι χρήσιμο επίσης να τα πληροφορηθούν οι εκπαιδευτικοί.

boro

Θυμήσου δάσκαλε...

“Σμίλεψε πάλι, δάσκαλε ψυχές… Σκάψε βαθιά.
Τι κι αν πολλοί σ' έχουνε λησμονήσει;”
Κωστής Παλαμάς
Artist: Kuvin Oren
Artist: Kuvin Oren
       
Θυμήσου το χαμόγελο.
Κανένα παιδί δεν μπορεί να αντισταθεί σ’ ένα χαμόγελο. Μην μπαίνεις στην τάξη με τη μουράκλα. Ναι, έχεις και συ προβλήματα. Ο άνθρωπός σου, ο σπιτονοικοκύρης σου, η πεθερά σου. Έχεις δίκιο. Όμως το δίκιο σου μην το ξεσπάς στο παιδί. Το παιδί δεν είναι ούτε ο άνθρωπός σου ούτε ο σπιτονοικοκύρης σου ούτε η πεθερά σου. Δε φταίει. Δεν πρέπει να το χρεωθεί.
Θυμήσου το «μπράβο».
Πες το με την καρδιά σου. Ένα «μπράβο» μπορεί να είναι πιο αποδοτικό από όλα τα «διδακτέα» μαζί. Άσε το παιδί που σηκώνει το χέρι του να πάει για τσίσα. Όντως, μπορεί να κάνει ψιλοκοπάνα του πεντάλεπτου. Όντως, μπορεί να θέλει να αποφύγει το μάθημα. Όμως αν πρέπει πραγματικά να πάει; Όχι, δεν κάνω πλάκα. Σοβαρολογώ. Καλύτερα να κάνει λούφα ένα παιδί, παρά να αγωνιά ένα άλλο.    
Αλλο «κάνω παρατήρηση» και άλλο «ξεφτιλίζω».
Ποτέ μην ξεφτιλίζεις ένα παιδί μπροστά στους συμμαθητές του. Ποτέ μην ειρωνεύεσαι, μη σαρκάζεις, μη γελοιοποιείς εκ του ασφαλούς κάποιον που δεν μπορεί να σου απαντήσει. Είσαι μεγάλος, είσαι ετοιμόλογος, είσαι από θέση ισχύος. Μη χρησιμοποιείς αυτά τα όπλα. Ποτέ. Πάνω από τα μαθήματα, πάνω από οτιδήποτε, το σημαντικότερο για ένα παιδί είναι η αξιοπρέπειά του μπροστά στους συμμαθητές του.
Εχεις στα χέρια σου ένα κάκιστο βιβλίο.
Καλείσαι να το διδάξεις. Ξέχνα το. Όσο μπορείς. Ξέχνα το και θυμήσου την ουσία. Η ουσία περνάει στα παιδιά. Η ουσία καταγράφεται. Ποτέ η σελίδα 121 του κεφαλαίου 9.
Άνθρωπος είσαι,
κάποιους μαθητές σου τους γουστάρεις περισσότερο από κάποιους άλλους. Μην το δείχνεις. Το ξέρω δεν προφταίνεις, το ξέρω είσαι κουρασμένος, έχεις να διορθώσεις πενήντα ανορθόγραφες εκθέσεις , αλλά ψάξτο καλύτερα. Μπορεί το σπαστικό με τα γυαλάκια, στο πίσω θρανίο, που μοιάζει να αδιαφορεί, να είναι απλά πιο ντροπαλό. Πιο ανασφαλές.
Τα παιδιά έχουν ελαττώματα.
Το ίδιο κι εσύ. Η διαφορά είναι ότι εσύ είσαι ενήλικος. Τα παιδιά βαριούνται το μάθημα.Το ίδιο κι εσύ. Η διαφορά είναι ότι εσύ είσαι ενήλικος. Τα παιδιά θα ήθελαν να είναι οπουδήποτε αλλού εκτός από μια αίθουσα φουλ στα ημίτονα και στους Βουλγαροκτόνους. Το ίδιο κι εσύ. Η διαφορά είναι ότι εσύ είσαι ενήλικος.
Τα παιδιά δεν έχουν μόνο υποχρεώσεις.
Έχουν και δικαιώματα.  
Άσχετο αν εμείς οι μεγάλοι, επειδή δεν μας συμφέρει,φροντίζουμε επιμελώς να τους αποκρύπτουμε το γεγονός. Και τελικά φίλε δάσκαλε: Τα παιδιά θέλουν να σε γνωρίσουν. Τα παιδιά θέλουν να σε αγαπήσουν. Μπορείς να τα βοηθήσεις, να σταθείς δίπλα τους. Μπορείς να δώσεις σχήμα στο παρόν, το μέλλον τους, στη ζωή τους ολόκληρη. Φτάνει να τους δώσεις μια ευκαιρία. Να τους απλώσεις το χέρι. Φτάνει να θυμηθείς γιατί έγινες δάσκαλος, δάσκαλε…
Ελενα Ακρίτα
Και οι ξανθιές έχουν ψυχή (Καστανιώτης, 2004)    
       
Πηγή: newagemama