Δευτέρα, 21 Οκτωβρίου 2019

Εύκολοι τρόποι για να μάθει το παιδί να τρώει φρούτα

Μικρά μυστικά που θα κάνουν τα παιδιά σας να λατρέψουν τα φρούτα και να τα προτιμήσουν από άλλες λιχουδιές

Ο διαιτολόγος – διατροφολόγος, Μανώλης Μανωλαράκης μας αποκαλύπτει επτά μικρά μυστικά που θα κάνουν τα παιδιά μας να λατρέψουν τα φρούτα και να τα προτιμήσουν από άλλες λιχουδιές. 
Πείτε τα όλα στα παιδιά!
  1. Εκμεταλλευτείτε τη στιγμή που τα παιδιά είναι κουρασμένα και αναζητούν κάτι για φαγητό. Το παιχνίδι αποτελεί μια αγαπημένη δραστηριότητα των παιδιών που μπορεί να διαρκέσει πολλές ώρες, ικανές ώστε να ξεχάσουν το φαγητό. Κάποια στιγμή ωστόσο κυριαρχεί η πείνα και η δίψα. Και τότε η πρόταση για κατανάλωση φρούτων μπορεί να φανεί πιο δελεαστική, ειδικά όταν αυτά είναι όμορφα κομμένα και σερβιρισμένα.
  2. Διατηρήστε το ψυγείο κομμένα φρούτα: Τα παιδιά κάνουν συχνές «επισκέψεις» στο ψυγείο, είτε από πείνα είτε από ανία. Τι πιο ωραίο να «κόψουν» την πρώτη ή να «σπάσουν» την δεύτερη με μία μερίδα έτοιμων φρούτων;
  3. Επιλέξτε την ποικιλία. Τα ίδια και τα ίδια δεν αρέσουν σε κανέναν, πόσο μάλλον στα μικρά παιδιά που ενθουσιάζονται με οτιδήποτε καινούριο. Φροντίστε να υπάρχουν στο σπίτι διάφορα φρούτα κι όχι μόνο εκείνα που αρέσουν στο παιδί όπως λ.χ. η μπανάνα. Η ποικιλία θα μυήσει τα παιδιά σε νέες γεύσεις και αρώματα ενώ αποτελεί σημαντικό βοήθημα στην προσπάθεια εισαγωγής σωστών διατροφικών συνηθειών.
  4. Βάλτε φρούτα στη σαλάτα! Το έχουμε δει να συμβαίνει στα πιο gourmet εστιατόρια, γιατί όχι και στη σαλάτα του παιδιού; Κόψτε σε διαφορετικούς συνδυασμούς φρούτα και αναμείξτε τα δημιουργικά με διάφορα λαχανικά. Αν μάλιστα το πάτε και ένα βήμα παραπέρα και προσθέσετε ξηρούς καρπούς ή άλλα υλικά (πχ όσπρια) υπάρχει η πιθανότητα να πετύχετε πολλά καλά μαζί: Παρέα με τα φρούτα τα παιδιά είναι πολύ πιθανόν να αγαπήσουν, τα λαχανικά, τα όσπρια και τους ξηρούς καρπούς!
  5. Ψωνίστε μαζί λαχανικά: Δοκιμάστε μαζί με το παιδί μία βόλτα σε κάποια αγορά φρούτων και λαχανικών και αφήστε το να χαζέψει τα χρώματα. Παρακινήστε το να μυρίσει τα φρούτα και να επιλέξει τα αγαπημένα του ή εκείνα που θα ήθελε να δοκιμάσει για πρώτη φορά.
  6. Αποφύγετε κάθε είδους πίεσης: Εάν το παιδί δεν θέλει να φάει φρούτο κάποια συγκεκριμένη στιγμή ή δεν θέλει να δοκιμάσει κάποιο φρούτο, μην το πιέσετε να το κάνει. Η δράση προκαλεί αντίδραση και στην περίπτωση του φαγητού μπορεί να φέρει έως και την απόρριψη.
  7. Μην πετάτε τα φρούτα που δεν έφαγε: Στην περίπτωση που το παιδί αρνηθεί ή απορρίψει κάποιο φρούτο, η άρνηση ή η απόρριψή του δεν πρέπει να οδηγήσουν τα φρούτα σας στα σκουπίδια. Τα φρούτα που δεν καταναλώνουμε μπορούν να αποτελέσουν βασικό συστατικό σε πίτες και σπιτικά κέικ τα οποία μπορούμε να «σερβίρουμε» στο παιδί ως σνακ για το σχολείο!

ygeiamou.gr

«Σιγά μωρέ και μεις που φάγαμε Ξύλο όταν ήμασταν Παιδιά τι πάθαμε;»

Ακούμε συχνά να ακούγεται από ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας, αλλά και από νεότερους, δυστυχώς.

Παροτρύνσεις για ξυλιές στα χεράκια, φωνές με έντονο ύφος, χειρονομίες προσβλητικές και τιμωρίες στη γωνία, αποτελούν κάποιες προσφιλείς, «ανώδυνες» τακτικές, που συστήνονται ελαφρά τη καρδία, ακόμη και από παιδαγωγούς, προκειμένου να συνετιστεί ένα παιδί, ένα νήπιο, ένα βρέφος που … «ενοχλεί».

Κι όμως, δεν υπάρχει μεγαλύτερη παγίδα, από την επιφανειακή προσέγγιση του.. «έλα, μωρέ τι πάθαμε με λίγο ξύλο;»
Το ξύλο που έχει δεχθεί ένα παιδί, αγαπητέ υποστηρικτή των «λίγων ξυλιών», πλημμύρισε κάποτε τον εγκέφαλό του με κορτιζόλη, την ορμόνη του άγχους, προκαλώντας αλλαγές μόνιμες στην εγκεφαλική φυσιολογία του.
Το έχει κάνει ψυχρό συναισθηματικά, αφού έμαθε στην πιο τρυφερή του ηλικία, πως ένας γονιός μπορεί να ταυτιστεί με τον τιμωρό του.
Το έκανε να νιώθει μόνο, με συναισθήματα οργής, μίσους, τα οποία στη συνέχεια έστρεψε στον εαυτό του, βιώνοντας ενοχή και ματαίωση.
Αλήθεια, όσοι νομιμοποιούν το ξύλο, μπορούν να συνάψουν πολύ στενές σχέσεις και να συνδεθούν συναισθηματικά;
Μπορούν να βιώσουν την απόλυτη εμπιστοσύνη προς οποιοδήποτε άλλο ανθρώπινο ον, αφού οι ίδιοι τους οι γονείς τους κακομεταχειρίστηκαν κάποτε;
Ένιωσαν ποτέ στην πραγματικότητα πολύ κοντά και οικεία με αυτούς τους γονείς, ή απλά περιορίστηκαν σε μια σχέση ψυχρή, σε μια σχέση σεβασμού;

Πώς μπορούν, άραγε, να χειριστούν τα ψυχοσυναισθηματικά προβλήματα που πηγάζουν από μια ηλικία παιδική, γεμάτη ξύλο και ταπείνωση;
Και... αλήθεια, τι γίνεται με τις αγχώδεις διαταραχές που χτυπάνε συχνά την πόρτα, όσων είχαν βίαια παιδικά χρόνια;
Αγοραφοβία, κατάθλιψη, κρίσεις πανικού, πηγάζουν συχνότατα από την παιδική κακοποίηση.
............
η συνέχεια εδώ: daddy-cool
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Μακάριοι οι Γονείς που δεν Βαράνε τα Παιδιά τους»

Μακάριοι οι γονείς
που δεν βαράνε
τα παιδιά τους,
μα τα εμπνέουνε
με το ταπεινό
παράδειγμά τους.

Είναι τραγικό να χτυπάς το παιδί σου.
Δείχνει πόσο ξόφλησες
ως προς την αξία και δύναμη της ψυχής
και της πειθούς σου.
Δεν μπορείς να πείσεις,
γι’ αυτό πιέζεις.
Δεν μπορείς να εμπνεύσεις,
και επιδεικνύεις μπράτσα,
και δύναμη χεριών.
Είναι κάτι γονείς που ‘χουν χέρια σα τανάλιες,
βαριά και σκληρά.
Ψυχή όμως, ψόφια.
Και βαράνε τα παιδιά τους μ’ αυτό το χέρι.
Και προκαλούν τραύματα,
και στο κορμί και παντού.
Να ξέρουν ότι έτσι χάνουν το παιδί τους για πάντα.
Αν όχι σήμερα που είναι μικρό και τους έχει ανάγκη,
σίγουρα αύριο που θα μεγαλώσει λίγο,
με την πρώτη ευκαιρία θα φύγει από κοντά τους.

Ψυχικά βέβαια,
ήδη φεύγει από σήμερα
κιόλας.

Και γίνεσαι, συ,
ο γονιός,
σα ξένος,
με το σπλάχνο σου.

Δεν αρκεί να λες ότι το αγαπάς.
Είναι ανάγκη να μάθεις
και τρόπους ανθρωπιάς!!
Δεν είσαι πλέον πρωτόγονος,
κανίβαλος,
ούτε ζεις στα βουνά,
ή σε σπηλιές…

Μάθε τη δύναμη του λόγου.
Και μίλα όμορφα.

π. Ανδρέας Κονάνος

arxon
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι