Δευτέρα, 15 Μαΐου 2017

Κέντρο βρεφών «Η Μητέρα»

86 παιδιά περιμένουν τους γονείς τους.

Αγγελική Κουγιάννου
Φτάνοντας στη Λεωφόρο Δημοκρατίας στο Ίλιον, στον αριθμό 65, βρίσκει κανείς τη μεγάλη σιδερένια καγκελόπορτα ανοιχτή.
Μπροστά του ανοίγεται μια μεγάλη έκταση με μεγάλα πέτρινα κτίρια. Κεντρικά βρίσκεται το κτίριο με τα γραφείο και στα δεξιά τα σπιτάκια με τα παιδιά σε αναμονή.
Σήμερα στο Κέντρο Βρεφών «Η Μητέρα» φιλοξενούνται 86 παιδιά, από 45 ημερών μέχρι 5 ετών.
Το επισκέφθηκα ένα μεσημέρι, στο πλαίσιο της έρευνας της HuffPost Greece για τις υιοθεσίες στην Ελλάδα.
Με συνοδεύει στην ξενάγηση η κοινωνική λειτουργός, κ. Βασιλική Μπαρούχου. Εργάζεται στο Μητέρα από το 1986. Τα κτίρια, αν και παλιά, είναι προσεγμένα. «Παλαιότερα που είχαμε περισσότερο προσωπικό ήταν πιο προσεγμένο. Να βλέπατε τους κήπους μας», μου λέει. «Τώρα, όποιος φεύγει δεν αντικαθίσταται».
Η πρώτη στάση είναι στην παιδική στέγη. 
Είναι ο παιδικός σταθμός του ιδρύματος όπου απασχολούνται τα μεγαλύτερα παιδιά. Όταν λέμε μεγαλύτερα, εννοούμε από 2 ετών και πάνω. Στο σύνολό τους είναι περί τα 30 παιδιά. Υπάρχουν και κάποια που πηγαίνουν παιδικό σταθμό έξω. «Αυτό γίνεται όπου χρειάζεται για λόγους κοινωνικοποίησης».
Τα παιδιά είχαν μόλις τελειώσει το μεσημεριανό τους (κοτόπουλο με πουρέ είχε το μενού) και είχαν επιστρέψει στα δωμάτια για τον μεσημεριανό τους ύπνο. 
Τα μικρά τραπεζάκια φαγητού, τα παιχνίδια, οι ζωγραφιές, δεν θύμιζαν και πολύ εικόνα ιδρύματος όπως τα έχουμε οι περισσότεροι στο μυαλό τους.
Στη συνέχεια μεταφερόμαστε στο τμήμα βρεφών. Εκεί βρίσκονται 8 μωράκια σήμερα. Τα οποία φροντίζει μια εργαζόμενη στη βάρδια.
Η Αγάπη είναι 11 μηνών. Όση ώρα είμαστε εκεί, με κοιτά στα μάτια. Τα μάτια της (μόνο τα μάτια της) χαμογελούν και μου φαίνεται ότι το βλέμμα της κρύβει μια προσμονή. «Όταν έρχονται καινούργιοι άνθρωποι τα περισσότερα παιδιά φαντάζονται ότι έχουν έρθει γι' αυτά», μου λέει η κ. Μπαρούχου
Πρέπει να κάνουμε ησυχία γιατί τα περισσότερα κοιμούνται. Όχι όλα όμως.
Ένα αγοράκι παίζει ήσυχα με τα παιχνίδια που έχει στην κούνια του. Κάποια όταν αντιληφθούν την παρουσία μας αρχίζουν να κλαίνε. «Όπως όλα τα παιδιά, έχουν και αυτά αυτόν τον τρόπο να αναζητήσουν το χάδι», μου εξηγεί η κ. Μπαρούχου. Το κάθε μωράκι έχει τον δικό του χώρο.
Σε άλλο κτίριο βρίσκονται τα λεγόμενα «περίπτερα». Το κάθε περίπτερο έχει ένα όνομα δωρητή. Μεταξύ τους τα λένε και το κίτρινο ή το ροζ δωμάτιο, ανάλογα το χρώμα τους.
Συνολικά στο Μητέρα υπάρχουν 6 τέτοια δωμάτια που ουσιαστικά είναι μεγάλοι χώροι με κρεβατάκια και παιχνίδια στη μέση. Εκεί βρίσκονται τα μεγαλύτερα παιδάκια. Από 4 περίπου μηνών μέχρι 4 ετών. Εκεί γίνεται και η προσαρμογή με τους γονείς. Οι υποψήφιοι γονείς, αφού έχουν περάσει όλη τη διαδικασία της αξιολόγησης και της αναμονής, γνωρίζονται με το παιδί που έχει επιλεγεί να τους δοθεί. Περνούν χρόνο με το παιδί και αποφασίζουν αν θα προχωρήσουν. Αν πουν όχι, παραμένουν στη λίστα για τα επόμενα παιδιά που θα είναι διαθέσιμα, μου εξηγεί η κ. Μπαρούχου.
Την ώρα που πηγαίνω έχει βάρδια η Βαρβάρα. Είναι βρεφοκόμος, αλλά ουσιαστικά είναι η «προσωρινή μαμά» για τα παιδιά αυτά. Εκτός από την καθημερινή τους φροντίδα, είναι και εκείνη που θα βοηθήσει το παιδί να έρθει κοντά με τους υποψήφιους γονείς.

«Αν κάποιο παιδί μείνει καιρό εδώ, πόσο δύσκολος είναι ο αποχαιρετισμός;» ρωτάω σχεδόν αυθόρμητα την «προσωρινή μαμά». «Είναι δύσκολος» μου απαντάει. «Αλλά ξέρουμε εκ των προτέρων ότι αυτό είναι για το καλό του παιδιού». 
Ο χρόνος που μένει ένα παιδάκι στο ίδρυμα ποικίλει. Τα παιδιά που μένουν λιγότερο είναι εκείνα που ο γονιός συνεργάζεται και φεύγει με συναίνεση, μου είχε πει η κ. Σοφία Κωνσταντέλλια, Πρόεδρος Κέντρου Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας Αττικής. Αυτά μπορεί να φύγουν και στους 5 μήνες. 
«Είχαμε όμως και ένα παιδί που έμεινε εδώ 7 χρόνια», μου λέει η κ. Μπαρούχου. Ήταν ένα αγοράκι που λόγω μιας δυσμορφίας που είχε στο μάτι του, απορριπτόταν συνέχεια από τους υποψήφιους γονείς. Παρά την ηλικία του, δεν μεταφέρθηκε σε μια από τις παιδοπόλεις που πάνε τα μεγαλύτερα παιδιά. «Δεν θέλαμε να το αφήσουμε να φύγει. Θέλαμε οπωσδήποτε να του βρούμε οικογένεια». Και τελικά βρέθηκε μια υπέροχη οικογένεια και τώρα ο μικρός είναι μαζί τους.

Αυτή τη στιγμή στο Μητέρα γίνονται 2 προσαρμογές. 
Που σημαίνει ότι εάν όλα πάνε καλά, 2 παιδάκια θα αποκτήσουν άμεσα μια νέα οικογένεια. Ο χρόνος που θα συμβεί αυτό για τα υπόλοιπα, παραμένει άγνωστος
Ούτε στο κίτρινο δωμάτιο κοιμούνται όλα τα παιδιά. Μα γιατί κανένα παιδί δεν συμπαθεί τον μεσημεριανό ύπνο;
Σε μια από τις κούνιες είναι ξύπνια η Αγάπη. «Τα ονόματα τους τα έχουμε δώσει εμείς. Τα περισσότερα παιδιά είναι αβάπτιστα» μου εξηγεί η Βαρβάρα.
Πιο κάτω είναι η προσομοίωση σπιτιού: ένας χώρος ειδικά διαμορφωμένος έτσι ώστε να θυμίζει κανονικό σπίτι, ο οποίος χρησιμοποιείται επίσης για τις προσαρμογές. Αυτή τη στιγμή στο Μητέρα γίνονται 2 προσαρμογές. Που σημαίνει ότι εάν όλα πάνε καλά, 2 παιδάκια θα αποκτήσουν άμεσα μια νέα οικογένεια. 
Ο χρόνος που θα συμβεί αυτό για τα υπόλοιπα, παραμένει άγνωστος…
Το τμήμα βρεφών του «Μητέρα». 

Εκεί βρίσκονται 8 μωράκια σήμερα
Το κάθε μωρό έχει το δικό του δωμάτιο
Πράσινοι, κίτρινοι, ροζ τοίχοι δίνουν χρώμα στη ζωή αυτών των παιδιών. 
Στα παράθυρα παπουτσάκια από δωρεές
Στον παιδικό σταθμό
«Περίπτερα» ονομάζονται τα μεγάλα δωμάτια που φιλοξενούν τα παιδιά από 4 μηνών και πάνω. 
Συνολικά είναι 6 και έχουν τα ονόματα δωρητών
Οι εργαζόμενοι μεταξύ τους τα λένε και «το κίτρινο» ή «το ροζ δωμάτιο», ανάλογα το χρώμα τους
Στον παιδικό σταθμό απασχολούνται καθημερινά τα μεγαλύτερα παιδιά, από 2 ετών και πάνω
Ο χώρος φαγητού είναι χωρισμένος ανάλογα με τις ηλικίες των παιδιών. 
Τα μεγαλύτερα παιδιά έχουν τον δικό τους ξεχωριστό χώρο
Σε όποιο παιδί φεύγει, το ίδρυμα ετοιμάζει ένα φάκελο με όλες τις ζωγραφιές που έκανε το διάστημα της παραμονής του εκεί
Η προσομοίωση σπιτιού χρησιμοποιείται για το στάδιο της προσαρμογής των παιδιών με τους νέους γονείς
Μπαίνοντας στο κεντρικό κτίριο, στην αίθουσα αναμονής, οι δωρητές τιμώνται με μια επιγραφή
HuffPost Greece 
Το βρήκαμε στην Ιδεοπηγή

Τα παιδιά δεν γεννιούνται άπληστα. Γίνονται.
Teaching Your Kid Not to Be Greedy


10 τρόποι για να καταπολεμήσετε την "απληστία" των παιδιών
Από: Ελένη Χαδιαράκου
με τη συνεργασία της παιδοψυχολόγου 
Νέλλυς Θεοδοσίου

Θέλει όλα τα παιχνίδια στο παιχνιδάδικο, όλες τις σοκολάτες στο σουπερμάρκετ και βέβαια όλη την τούρτα δική του. Είναι φυσιολογική αυτή του η απληστία;

Η αλήθεια είναι πως η απληστία είναι ένα συναίσθημα που χαρακτηρίζεται από μεγάλες δόσεις παραλόγου. Γι' αυτό ακριβώς και εκ πρώτης όψεως έχει κάτι το παιδικό. 
Τα παιδιά βλέπουν κάτι και το θέλουν, χωρίς ενοχές και ενδοιασμούς. Αρπάζουν το παιχνίδι του άλλου παιδιού, επειδή «τους γυάλισε», χωρίς να σκεφτούν ή να ακούσουν τίποτα. Με την ίδια ευκολία, όμως, το ξεχνάνε και το δίνουν πάλι πίσω. 
Τα παιδιά δεν είναι άπληστα, είναι απλώς παρορμητικά. Θέλουν αμέσως αυτό που βλέπουν, και το ξεχνάνε την επόμενη στιγμή. Μπορούν, όμως, εύκολα να γίνουν άπληστα, αν καταλάβουν ότι έχουν τη δυνατότητα να αποκτήσουν ο,τιδήποτε επιθυμήσουν, πριν καν το ζητήσουν.

Πώς θα τιθασεύσω την απληστία του;

Η απληστία είναι μια πρωτόγονη παρόρμηση. Ο παρορμητισμός και η επιτακτικότητα που χαρακτηρίζουν τον παιδικό τρόπο ικανοποίησης αναγκών αλλάζουν μόνον όταν τα παιδιά αρχίζουν να ωριμάζουν. 
Μέχρι τότε, όμως, τι γίνεται; 
Υπάρχει τρόπος να καταστείλουμε τα ακόρεστα συναισθήματά του; 
Σας δίνουμε μερικές ιδέες:

1. Δώστε το καλό παράδειγμα
Ακόμη κι εμείς οι ενήλικοι κατά καιρούς συμπεριφερόμαστε σαν «άπληστα παιδιά». Συχνά παρασυρόμαστε από τις επιθυμίες μας, και ακόμα συχνότερα μπερδεύουμε το «ευχαριστιέμαι» με το «ξοδεύω», και το «υπάρχω» με το «έχω». 
Έτσι και με τα παιδιά μας, συχνά τείνουμε να πιστέψουμε ότι η ευτυχία τους βρίσκεται ή τουλάχιστον εξαρτάται από την αφθονία αγαθών και ότι καλοί γονείς είμαστε μόνον όταν τους την προσφέρουμε. 
Στην εποχή αυτή της αφθονίας, η «έλλειψη» ή η «μη εκπλήρωση» είναι λέξεις που μας τρομάζουν, ιδιαίτερα όταν αφορούν τα παιδιά. Μερικοί από εμάς συγχέουμε τόσο πολύ τις ζωτικές ανάγκες (αγάπη, τρυφερότητα, σωματική επαφή, κατανόηση) των παιδιών με τις παροδικές τους επιθυμίες, που πιστεύουμε ότι θα τα βλάψουμε ανεπανόρθωτα αν δεν τους εξασφαλίσουμε αφθονία υλικών αγαθών. 
Αν εμείς οι ίδιοι είμαστε άπληστοι, σαφώς και δεν μπορούμε να πείσουμε το παιδί για το αντίθετο. 
Αν εμείς οι ίδιοι δίνουμε μεγάλη σημασία στα υλικά αγαθά, τότε και εκείνο θα πάρει το μήνυμα ότι η αξία στην κοινωνία μετριέται με την ποσότητα και όχι με την ποιότητα. 
Έτσι, μεγαλώνοντας θα υποφέρει από ένα διαρκές και ανούσιο ανικανοποίητο συναίσθημα, ενώ η αυτοεκτίμησή του θα συνδέεται αποκλειστικά και μόνο με τα υλικά αγαθά. 
Αυτό που θα πρέπει να του εξηγήσουμε είναι ότι στη ζωή τίποτα δεν μας προσφέρεται απλόχερα και, βέβαια, πως η ευτυχία συνδέεται με τα απλά πράγματα της καθημερινότητας και όχι με τα υλικά αγαθά.
2. Μην ικανοποιείτε κάθε τους επιθυμία
Τα παιδιά που αποκτούν ό,τι ζητούν, στην ενήλικη ζωή τους δεν μπορούν να διαχειριστούν την απογοήτευση. Αν δεν μάθουν να «δουλεύουν» -ή έστω να περιμένουν- για να αποκτήσουν κάτι, θα είναι μονίμως ανικανοποίητα. 
Αν αφήσουμε το παιδί να πιστεύει ότι κάθε επιθυμία του είναι για εμάς υποχρέωση, το μόνο σίγουρο είναι πως θα γίνει αλαζόνας. 
Αυτό που οφείλουμε να κάνουμε είναι να του δίνουμε την ευκαιρία να εκφράζει τις επιθυμίες του, αλλά όχι να τις πραγματοποιούμε άμεσα. 
Μόνο έτσι μπορεί να μάθει να ονειρεύεται, να φαντάζεται τον εαυτό του μελλοντικά, να ξεχωρίζει και να νιώθει τη στιγμή που οι επιθυμίες του εκπληρώνονται. Αυτή η τόσο σημαντική εμπειρία το βοηθάει και σε κάτι ακόμη: 
Να αποδεσμευτεί από την παιδική φαντασίωση της παντοδυναμίας: «Εγώ είμαι το κέντρο του κόσμου, όλα περιστρέφονται γύρω από μένα και τις επιθυμίες μου».
3. Μιλήστε τους για τα χρήματα
Ακόμη και ένα πεντάχρονο παιδί μπορεί να αξιολογεί την αξία των πραγμάτων, αρχίζοντας με το να μάθει να πληρώνει. 
Ένας μικρός κουμπαράς και μερικές απλές συμβουλές αρκούν για να του διδάξουν την έννοια της οικονομίας. 
Την επόμενη, λοιπόν, φορά που θα αναπηδήσει μέσα στο κατάστημα δώρων και θα αναφωνήσει: «Το θέλω αυτό», μπορείτε να του απαντήσετε: 
«Μπορείς να το πάρεις με τα δικά σου χρήματα».

4. Μάθετέ τους να βάζουν προτεραιότητες
Οι γιορτές, τα Χριστούγεννα και τα γενέθλια είναι οι πιο αντιπροσωπευτικές ημέρες για έξαρση της παιδικής απληστίας. 
Και βέβαια οι διαφημίσεις συμβάλλουν κατά πολύ σ' αυτήν. 
Για να τα βοηθήσετε να διαλέξουν κάποιο δώρο και να μην πελαγοδρομούν απέναντι στην πληθώρα των προσφερόμενων προϊόντων, δώστε τους μία κόλα χαρτί και πείτε τους να φτιάξουν μία λίστα με τρία πράγματα που θα επιθυμούσαν. 
Μετά ρωτήστε τους πιο απ' όλα θα ήθελαν περισσότερο. Αυτό θα τα βοηθήσει πολύ να μάθουν να βάζουν προτεραιότητες.

5. Ανταμείψτε τα, αλλά όχι άμεσα 
Κάθε παιδί έχει ανάγκη από την ανταμοιβή, αλλά -επειδή από φύση τους είναι ανυπόμονα- πάντα την επιζητούν πιεστικά και άμεσα. 
Αν, για παράδειγμα, του τάξετε κάποιο παιχνίδι σαν επιβράβευση που μάζεψε τα πράγματά του, αγοράστε το αλλά όχι άμεσα. Αφήστε να περάσει κάποιος χρόνος, για να τσεκάρετε αν χάσει το ενδιαφέρον του, αλλά και για να το μυήσετε στην υπομονή.

6. Μάθετέ τους να εκτιμούν τις αληθινές αξίες
Όταν τα παιδιά έχουν οτιδήποτε θελήσουν, σίγουρα θα μπερδέψουν το συναίσθημα με τα υλικά αγαθά. Κινδυνεύουν, λοιπόν, να αρχίσουν να αδιαφορούν για όσους τα πλησιάζουν χωρίς να φέρνουν τα πολυπόθητα δώρα και θα έχουν δυσκολία να αντιληφθούν τη συμβολική αξία κάθε προσφοράς ή κάθε απλής, καλοπροαίρετης χειρονομίας.

7. Μάθετέ τους να δίνουν στους άλλους
Με το άλλοθι πως τα παιδιά στενοχωριούνται εύκολα, συχνά αποφεύγουμε να τους μιλήσουμε για την «άσχημη» πλευρά της ζωής. Μη φοβάστε να μιλήσετε μαζί του γι' αυτήν. 
Εξηγήστε του πως υπάρχουν παιδιά που δεν έχουν τη δυνατότητα να αγοράσουν παιχνίδια και ότι όλα δεν ζουν κάτω από ιδανικές συνθήκες. Κι όσοι έχουν τη δυνατότηταν οφείλουν να τα βοηθούν. 
Επίσης, όταν πλησιάζουν γιορτές, προτείνετέ του να κάνετε μαζί ένα ξεκαθάρισμα στα παιχνίδια του. 
Πείτε του πως όσα δεν θέλει πια, θα πάνε σε παιδιά που δεν έχουν καθόλου παιχνίδια. Αυτό θα το βοηθήσει όχι μόνο να αναπτύξει μια κριτική σκέψη («αυτό είναι καλό, το άλλο άχρηστο»), αλλά και να μάθει την έννοια της γενναιοδωρίας.

8. Ξοδέψτε περισσότερο χρόνο απ' όσο χρήματα
Κάποιοι γονείς αναπτύσσουν συναισθήματα ενοχής απέναντι στα παιδιά τους για διάφορους λόγους. Ενδέχεται να δουλεύουν πολλές ώρες και να μην μπορούν να τους αφιερώσουν χρόνο, να μαλώνουν μαζί τους ή να είναι πολύ αυστηροί και μετά να το μετανιώνουν, ή να έχουν χωρίσει. 
Όποιος κι αν είναι ο λόγος, αισθάνονται ότι το παιδί δεν είναι ευτυχισμένο εξαιτίας τους και προσπαθούν να το ικανοποιήσουν με δώρα, για να εξαγοράσουν την αγάπη του. 
Στην ουσία, είναι σαν να του λένε: «Αγάπα με, είμαι καλός γονιός». 
Η υπερπροσφορά δώρων συνιστά ένα «άλλοθι» όταν δεν αισθανόμαστε επαρκείς ως γονείς. Όμως, το μεγαλύτερο δώρο για ένα παιδί είναι η πραγματική αγάπη, αυτή που δεν παζαρεύεται, αλλά που μεταφράζεται με το ενδιαφέρον μας, την επικοινωνία μας, την κατανόηση και το χρόνο που περνάμε μαζί τους.

9. Διδάξτε τους την απόλαυση
Μια βόλτα στο πάρκο, μια εκδρομή στην εξοχή, ένα πάρτι-έκπληξη είναι μικρές απολαύσεις που γίνονται χωρίς να κοστίζουν τίποτα. Μυήστε το σ' αυτές.

10. Μήπως φταίω εγώ που είναι τόσο άπληστο;
Τα παιδιά δεν γεννιούνται άπληστα. Γίνονται. Κι αυτό γιατί ορισμένοι γονείς δυσκολεύονται να εκφράσουν την αγάπη τους με λόγια ή με απλές συμπεριφορές - μια τρυφερή αγκαλιά, ένα «μπράβο», που το παιδί έχει ανάγκη, και στρέφονται στα δώρα. 
Έτσι χάνουν τη συναισθηματική επαφή μαζί του, ενώ του περνούν το μήνυμα ότι η αγάπη εκφράζεται μόνο με την ύλη. 
Τα παιδιά αυτά μπαίνουν στη λογική τού να ζητούν συνεχώς από τους γονείς και γίνονται χειριστικά απέναντί τους. 
Πολλοί γονείς, επίσης, στερημένοι οι ίδιοι στα παιδικά τους χρόνια, θεωρούν ότι το παιδί τους πρέπει να έχει «τα πάντα», για να μη νιώσει όπως εκείνοι όταν ήταν παιδιά. 
Όμως, τόσο η στέρηση όσο και η αλόγιστη παροχή υλικών αγαθών μπορούν να οδηγήσουν στην απληστία.

Πώς να βελτιώσετε τον γραφικό χαρακτήρα του παιδιού
Tips for improving kids handwriting

Tips for improving kids handwriting
Σας έχει τύχει να ανοίγετε το τετράδιο του παιδιού και να φρίττετε από το θέαμα των άνισων, κακο-σχηματισμένων, δυσανάγνωστων γραμμάτων του; 
Δεν μπορείτε να το εξαναγκάσετε σε ασκήσεις καλλιγραφίας, μπορείτε όμως, κάνοντας κάποια από τα παρακάτω, να το βοηθήσετε να βελτιώσει τον γραφικό του χαρακτήρα, όσο είναι ακόμη νωρίς.

Κρατάει σωστά το μολύβι;
Πριν απ' όλα, βεβαιωθείτε ότι το παιδί κρατάει σωστά το μολύβι -δηλαδή με τον αντίχειρα, τον δείκτη και τον μέσο. 
Το λάθος κράτημα του μολυβιού μπορεί να είναι ο λόγος που το παιδί κακοσχηματίζει τα γράμματα, γι' αυτό -όσο ακόμα είναι μικρό και δεν θα νιώσει καταπίεση- προσπαθήστε να το βοηθήσετε να μάθει πώς να το πιάνει σωστά, με κάποιον από τους παρακάτω τρόπους:
Προτιμήστε μολύβια με κοντό μήκος, για να μάθει να τοποθετεί τα δάχτυλά του στο σωστό ύψος του μολυβιού -δηλαδή κοντά στη μύτη.

Η μέθοδος «Pinch & Flip» (ή, ελληνιστί, «Πιάνω και γυρίζω»). 
Δείτε αναλυτικά στο βίντεο:
Μπαλάκι στη χούφτα. 
Δώστε στο παιδί να κρατήσει με τον παράμεσο και το μικρό μία μικρή μπάλα, για να συνηθίσει το χέρι του τη σωστή θέση.
Ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα;
Αφού σιγουρευτείτε ότι το παιδί κρατάει το μολύβι με τον σωστό τρόπο, πρέπει να εντοπίσετε τι ακριβώς δεν είναι «ωραίο» στα γράμματά του. 
Αν, για παράδειγμα, ο τρόπος που σχηματίζει το κάπα δεν είναι του γούστου σας, τότε πρέπει μάλλον ν' αφήσετε το παιδί στην ησυχία του. 
Η μεγαλύτερη σημασία πρέπει να δοθεί:
-στον ορθό και ξεκάθαρο σχηματισμό των γραμμάτων
-στο μέγεθος των γραμμάτων και την αναλογία πεζών-κεφαλαίων
-στα διαστήματα ανάμεσα στις λέξεις
-στην κλίση των γραμμάτων
Αφού εντοπίσετε ποια περίπτωση είναι αυτή του παιδιού σας, μπορείτε να προχωρήσετε στον αντίστοιχο τρόπο βελτίωσης.

Χρησιμοποιήστε τις γραμμές του τετραδίου
Τόσο για την σωστή αναλογία μικρών και κεφαλαίων, όσο και για να μάθει το παιδί να γράφει ίσια, η εξάσκηση σε τετράδιο ή σελίδες με γραμμές είναι πολύ βοηθητική. Εξηγήστε ότι τα πεζά γράμματα πρέπει να έχουν περίπου το μισό ύψος απ' τα κεφαλαία και ζητήστε απ' το παιδί να μη ξεφεύγει απ' τη γραμμή του τετραδίου.
Κατεβάστε ταχύτητα
Μια απ' τις πιο συνηθισμένες αιτίες κακού γραφικού χαρακτήρα είναι το γρήγορο γράψιμο. Προσπαθήστε, λοιπόν, να του εξηγήσετε ότι δεν χρειάζεται να βιάζεται και παρακινήστε το να γράφει πιο αργά.
Και μειώστε την πίεση
Κάποια παιδιά έχουν την τάση να πιέζουν πολύ δυνατά το μολύβι στο χαρτί όσο γράφουν. Αυτό, κάνει την -όποια- καλλιγραφία δυσκολότερη, γι' αυτό προτείνετέ του να κρατήσει πιο χαλαρά το μολύβι και να πιέζει τη μύτη του τόσο, όσο χρειάζεται για να γράψει.

Τα πάντα είναι καμβάς
Για να βελτιώσετε το σχήμα των γραμμάτων του παιδιού, θα πρέπει να το ενθαρρύνετε να τα σχηματίσει ξανά και ξανά. 
Ωστόσο, αν έπρεπε να στοιχηματίσουμε, θα λέγαμε ότι 99 στα 100 παιδιά θα βαριούνταν θανάσιμα να γράψουν ατέλειωτα α, β, γ και λοιπά σε ένα τετράδιο.
Προκειμένου η διαδικασία να γίνει πιο διασκεδαστική, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το κάθε τι ως καμβά. 
Από έναν παιδικό μαυροπίνακα με κιμωλία, μέχρι τον θολό από υδρατμούς καθρέφτη ή την άμμο το καλοκαίρι. Είτε το παιδί κάνει εξάσκηση με το μολύβι του, είτε με ένα κλαρί ή το δάχτυλό του, η βελτίωση είναι σίγουρη.

Επενδύστε στην πρωτότυπη γραφική ύλη
Τα πολύχρωμα στυλό, οι χρωματιστές γόμες και τα ωραία τετράδια δίνουν ένα έξτρα κίνητρο στην εξάσκηση. Επενδύστε, λοιπόν, ένα μικρό ποσό στο τοπικό βιβλιοχαρτοπωλείο και το κεφάλαιό σας θα αποδώσει καρπούς.

Παζλ, ζωγραφιές και παιχνίδια μπορούν να βοηθήσουν
Τα παιχνίδια που βελτιώνουν τις κινητικές του ικανότητες, θα βοηθήσουν το παιδί να αναπτύξει τις απαιτούμενες δεξιότητες για το γράψιμο -τον έλεγχο και τον συντονισμό κινήσεων, τον τρόπο και την πίεση που ασκεί στο μολύβι όταν το πιάνει. Τα παζλ, η ζωγραφική, το παιχνίδι με τουβλάκια, ακόμη και η χρήση μαχαιροπίρουνου μπορεί να βοηθήσουν σημαντικά.

Για να εξασκηθεί στο γράψιμο, θα χρειαστεί να... γράψει κάτι. 
Μία ιδέα είναι να του ζητήσετε απλώς να αντιγράψει κάτι απ' το βιβλίο της Γλώσσας ή από ένα αγαπημένο του παραμύθι. 
Αν, ωστόσο, προτιμάτε μια μέθοδο πιο δημιουργική και διασκεδαστική απ' την αντιγραφή, μπορείτε να δοκιμάσετε να του ζητήσετε να γράψει για εξάσκηση τα εξής:
* τα ονόματα της οικογένειάς του δίπλα σε εύκολα σκίτσα που απεικονίζουν το κάθε πρόσωπο
* τα ονόματα των συμμαθητών του πάνω σ' ένα σχεδιάγραμμα της τάξης του
* λέξεις που θα φτιάξει το ίδιο με τη φαντασία του για φανταστικά πλάσματα ή τόπους
* λέξεις που θα σκεφτεί με τη μορφή brain storming, δηλαδή αφού θέσετε εσείς ένα θέμα/επικεφαλίδα
* τα ονόματα των αγαπημένων του ηρώων

πηγή