Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2018

«Δεν σε αντέχω άλλο!»

Δεν αμφιβάλλει κανείς για την αγάπη του γονιού και για το ότι θα έδινε και τη ζωή του για το σπλάχνο του!

Παρόλα αυτά είναι άνθρωπος και αυτός και αρκετές φορές που το γλυκό του αγγελούδι μετατρέπεται σε χαριτωμένο τυρρανικό "βελζεβούλη", μπορεί να αντιδράσει με τρόπους που κάθε άλλο παρά βοηθητικοί είναι για το μικρό του στη συνέχεια και στην παιδική ψυχούλα.

Σταδιακά θα δούμε κάποιους από αυτούς…

«Δεν σε αντέχω άλλο!»: 
Δεν είναι λίγες οι φορές που το παιδί αντιδρά σαν να είναι ο αρχηγός στην οικογένεια και μπορεί να τσιρίζει χαρούμενα ή με γκρίνια – όλοι φαντάζομαι το έχετε βιώσει! 
Παράλληλα όμως, μπορεί να μην είστε στα καλύτερά σας ψυχολογικά, να είστε στενοχωρημένος, εκνευρισμένος με κάτι, να έχετε τσακωθεί στη δουλειά ή με το σύντροφο, να αντιμετωπίζετε οικονομική δυσχέρεια και να αναρωτιέστε πως θα τα βγάλετε πέρα ή ακόμα και σωματικά να αντιμετωπίζετε προβλήματα υγείας…
Πόσο μάλλον όταν του έχετε ζητήσει να κάνει ησυχία αρκετές φορές ή να πάει στο δωμάτιό του να παίξει αλλά εκείνο σας αγνοεί, φτάνοντας σας στα όριά σας λέγοντάς του πως δεν το αντέχετε άλλο, ότι δεν το θέλετε, ότι σας έχει κουράσει, κλπ. 
Μία κραυγή στιγμιαίας απόγνωσης που όμως μπορεί να το κάνει να νιώσει ανεπιθύμητο από το γονιό αλλά και εσείς να αισθανθείτε ενοχές με τα λόγια που ήδη ξεστομίσατε ή λίγο αργότερα.

Ας βάλουμε πρώτα από όλα στο μυαλό μας, ότι υπάρχουν στιγμές που θα δυσκολέψουν την επικοινωνία με το παιδί, όπως άλλωστε και με άλλους ανθρώπους.

Δεν σημαίνει πως δεν το αγαπάμε! Βέβαια, είναι δύσκολο για το γονιό να παραδεχτεί πως υπάρχουν φορές που «δεν του αρέσει» το παιδί του, για να μην χαρακτηριστεί ως κακός και άσπλαχνος γονιός, πόσο μάλλον να μοιραστεί αυτά τα συναισθήματα και με άλλους…

Και όμως, το να μην μας αρέσουν κάποιες φορές τα παιδιά μας, δεν σημαίνει πως τα απορρίπτουμε.Απλά, δεν μας αρέσει μία συγκεκριμένη συμπεριφορά ή ένας συγκεκριμένος τρόπος τους. Χρειάζεται λοιπόν να κατανοήσουμε τι είναι αυτό που μας φτάνει σε αυτό το σημείο, τι είναι αυτό που δεν αντέχουμε. 
Μπορεί να φαίνεται εύκολη η απάντηση: 
«φωνάζει συνέχεια και γκρινιάζει, … δεν με ακούει, … κάνει πολλές ζημιές, … είναι απρόσεχτο, … πειράζει το αδελφάκι του, … δεν σέβεται, … μου αντιμιλά, … με κατακρίνει διαρκώς, … με συγκρίνει με τους γονείς των φίλων του, … είναι δύσκολο παιδί!».

Απαντήσεις μπορούμε να δώσουμε πολλές για να εξηγήσουμε την δυσαρέσκειά μας.

Το θέμα είναι όμως πιο βαθύ. 
Μπορεί η συμπεριφορά του να είναι δύσκολη, κουραστική ή και εκνευριστική, μην ξεχνάμε όμως ότι ίσως και εκείνο «κάτι θέλει να πει» με τον τρόπο αυτό. 
Μπορεί για παράδειγμα να καθρεφτίζει τις δικές μας συμπεριφορές, για παράδειγμα: 
«ο Κωστάκης είναι πιο καλό παιδί από εσένα!» και να μας γυρίσει πίσω: «η μαμά του φίλου μου, είναι πολύ καλή, όχι σαν και εσένα!», να μας μιλάει και να μην του δίνουμε σημασία ή να προσπαθούμε να το «ξεφορτωθύμε» γιατί έχουμε κάποια σημαντική δουλειά να κάνουμε εκείνη τη στιγμή και μετά βέβαια να μας το γυρίζει με παρόμοιο τρόπο πίσω!

Βλέπουμε λοιπόν ότι πολλές φορές οι «κακές» συμπεριφορές του δεν είναι άλλο παρά προβολή της δικής μας απέναντί του ή και απέναντι προς άλλους, για παράδειγμα προς τον άλλο γονιό, προς το αδελφάκι του, άλλο συγγενή. Γι αυτό, ας αναρωτηθούμε ποιο είναι το δικό μας μερίδιο στη δική του στάση απέναντί μας.

Άλλες φορές μπορεί να κρύβεται από πίσω ο φόβος και η ανασφάλεια, η ανάγκη του να ανεξαρτητοποιηθεί ή ακόμα και να οριοθετηθεί. 
Το θέμα λοιπόν είναι να μην μπούμε σε μία διαδικασία μάχης μαζί του, εφόσον το παιχνίδι τότε το θεωρούμε ήδη χαμένο – δεν υπάρχει μέσα από τις φωνές συνεννόηση – αλλά να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε «τι του δείχνουμε και του δίνουμε» αλλά και «τι θέλει να μας πει»…

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Η πείνα στον κόσμο αυξάνεται

Τα ποσοστά αυτών που υποφέρουν από την πείνα στον κόσμο αυξήθηκαν το 2017 για τρίτη συναπτή χρονιά και το φαινόμενο ενισχύεται από τις πολεμικές συρράξεις και την κλιματική αλλαγή, ενώ θέτει σε κίνδυνο τον παγκόσμιο στόχο τερματισμού του φαινομένου μέχρι το 2030, προειδοποιούν σε έκθεσή τους που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα τα Ηνωμένα Έθνη.
Τα ποσοστά της πείνας φαίνεται ότι αυξάνονται σχεδόν σε ολόκληρη την Αφρική και στη Νότια Αμερική με 821 εκατομμύρια ανθρώπους, δηλαδή έναν στους εννέα, να υποφέρουν από αυτή το 2017, σύμφωνα με την έκθεση State of Food Security and Nutrition in the World 2018 (Παγκόσμια Κατάσταση της Ασφάλειας Τροφίμων και Διατροφής 2018).
Ταυτόχρονα όμως 672 εκατομμύρια ενήλικες --δηλαδή περισσότεροι από ένας στους οκτώ-- είναι σήμερα παχύσαρκοι, σε σχέση με 600 εκατομμύρια που ήταν ο αντίστοιχος αριθμός το 2014.
"Χωρίς αυξημένες προσπάθειες υπάρχει ο κίνδυνος να μείνουμε πολύ πίσω στην επίτευξη του στόχου για την εξάλειψη της πείνας μέχρι το 2030", σημειώνει η έκθεση αναφερόμενη στους Στόχους για τη Βιώσιμη Ανάπτυξη του ΟΗΕ, που υιοθετήθηκαν από τα κράτη μέλη το 2015.
Αυτή ήταν η τρίτη συναπτή χρονιά κατά την οποία σημειώθηκε παγκόσμια αύξηση στα επίπεδα της πείνας, έπειτα από μια δεκαετία μειώσεων.
Η επικεφαλής της έρευνας Σίντι Χόλμαν δήλωσε ότι οι αυξανόμενες εναλλαγές της θερμοκρασίας, οι έντονες και απρόβλεπτες βροχοπτώσεις και οι εναλλαγές των εποχών επηρεάζουν τη διαθεσιμότητα και την ποιότητα των τροφίμων.
"Γι’ αυτό λέμε ότι πρέπει να δράσουμε σήμερα", προσθέτει η Χόλμαν, η οποία είναι οικονομολόγος σε θέματα ασφάλειας των τροφίμων και διατροφής στον Οργανισμό Τροφίμων και Γεωργίας (FAO).
"Γιατί ανησυχούμε ότι δεν πρόκειται να βελτιωθεί, ότι μόνο θα επιδεινώνεται", είπε η ίδια στο Ίδρυμα Thomson Reuters.
Τον περασμένο χρόνο, σχεδόν 124 εκατομμύρια άνθρωποι σε 51 χώρες ήταν αντιμέτωποι με υψηλά επίπεδα πείνας, εξαιτίας των πολέμων και των κλιματικών αλλαγών, σύμφωνα με τον ΟΗΕ.
Πολλές χώρες που μαστίζονται από συνεχιζόμενες συγκρούσεις, ανάμεσά τους η Υεμένη, η Σομαλία, το Νότιο Σουδάν και το Αφγανιστάν, ήταν επίσης αντιμέτωπες με μια ή περισσότερες κλιματικές ακραίες καταστάσεις, όπως η ξηρασία και οι πλημμύρες, σημειώνει η έκθεση.
Τη Δευτέρα, η φιλανθρωπική οργάνωση Save the Children προειδοποίησε εξάλλου ότι 600.000 παιδιά σε εμπόλεμες ζώνες μπορεί να πεθάνουν από ακραία πείνα έως το τέλος του έτους καθώς υπάρχουν ελλείψεις χρηματοδότησης και οι εμπόλεμες πλευρές εμποδίζουν τις προμήθειες να φτάσουν σε αυτούς που τις χρειάζονται.
Ο πολλαπλασιασμός επίσης των περιπτώσεων που η θερμοκρασία χτυπάει κόκκινο και των καταστροφών όπως οι πλημμύρες ή οι ξηρασίες αποτελούν μια από τις "βασικές αιτίες σοβαρών διατροφικών κρίσεων", υπογραμμίζεται στην έκθεση, η οποία δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα από πέντε υπηρεσίες του ΟΗΕ.
Συνολικά 821 εκατομμύρια άνθρωποι πεινούσαν το 2017 --έναντι 804 εκατομμυρίων το 2016-- και η "Αφρική είναι η χειρότερα πληγείσα ήπειρος", με σχεδόν το 21% του πληθυσμού της να υποσιτίζεται, δήλωσε παράλληλα τηλεφωνικώς στο AFP ο Ντομινίκ Μπουρζόν, διευθυντής της υπηρεσίας επιχειρήσεων έκτακτης ανάγκης και αποκατάστασης του FAO.
Βάσει των ιδίων κριτηρίων, 11,4% του πληθυσμού υποσιτίζεται στην Ασία, 6,1 στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική, 7% στην Ωκεανία και λιγότερο από 2,5% στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη, σύμφωνα με την έκθεση, η οποία συντάχθηκε από τον FAO, το Διεθνές Ταμείο Αγροτικής Ανάπτυξης (FIDA), την UNICEF, το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Επισιτισμού (PAM) και τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ)
Στην Ευρώπη σε δύο χώρες πεινούν οι άνθρωποι περισσότερο απ' ό,τι στις άλλες: στην Αλβανία (5,5% του πληθυσμού) και στη Σερβία (5,6%).
Αντιστροφή της τάσης
Σε παγκόσμιο επίπεδο, ο αριθμός των ανθρώπων που πεινούν ανήλθε εκ νέου το 2017 στο επίπεδο που είχε φτάσει "πριν από 10 χρόνια", το οποίο επιβεβαιώνει "την αντιστροφή της τάσης προς τα κάτω" της πείνας στον κόσμο, η οποία υπήρχε από το 2015.
"Ανησυχούμε από την επιδείνωση της κατάστασης στην Λατινική Αμερική", σημείωσε ο Μπουρζόν, επικαλούμενος τόσο τη Βενεζουέλα, η οποία αντιμετωπίζει σοβαρή οικονομική κρίση, όσο και τον "δρόμο της ξηρασίας" Νικαράγουας-Γουατεμάλας-Σαλβαδόρ στην κεντρική Αμερική, ενώ "η πιθανότητα ενός νέου κλιματικού φαινομένου όπως το Ελ Νίνιο, με έναν πολλαπλασιασμό των ξηρασιών, αυξάνεται ολοένα και περισσότερο κάθε μέρα".
Ωστόσο "την οξύτερη διατροφική κρίση αντιμετωπίζει σήμερα μια χώρα σε εμπόλεμη κατάσταση, η Υεμένη", όπου το 35% του πληθυσμού υποσιτίζεται, πρόσθεσε ο ειδικός.
Στην έκθεση αυτή αναλύονται λεπτομερώς η "αλλαγή του κλίματος και τα ακραία κλιματικά φαινόμενα", τα οποία κατονομάζονται ως "βασικοί παράγοντες της πρόσφατης ανάκαμψης της πείνας στον κόσμο".
"Όλο και περισσότερα στοιχεία δίνουν βάση στη σκέψη ότι η κλιματική αλλαγή έχει ήδη αντίκτυπο στη γεωργία και τη διατροφική ασφάλεια", υπογραμμίζουν οι συντάκτες της έκθεσης.
"Από το 1986 έως το 2006, παρατηρούμε μια θεαματική αύξηση των φυσικών καταστροφών που συνδέονται με το κλίμα, οι οποίες αντιπροσωπεύουν το 80% του συνόλου των φυσικών καταστροφών", σημείωσε ο Μπουρζόν για να υπογραμμίσει: "Οι πρώιμες ή όψιμες ή ολότελα εξαφανισμένες εποχές σε ορισμένα μέρη του πλανήτη έχουν τεράστιο αντίκτυπο στις σοδειές γεωργικών προϊόντων".
"Τα τελευταία δέκα χρόνια, το 36% των χωρών που αντιμετώπισε αύξηση του υποσιτισμού, αντιμετώπισε επίσης ξηρασία", σημειώνει ο ειδικός.
Ο FAO και ο ΟΗΕ προτείνουν επίσης στην έκθεση αυτή την εφαρμογή μιας σειράς από αγροτικές τεχνικές, ανάλογα με τις τοπικές συνθήκες για προσαρμογή στις κλιματικές αλλαγές, ώστε να γίνει μια προσπάθεια να διαφυλαχθούν οι σοδειές.
Πρωτίστως προτείνουν τη σπορά σε σύντομους κύκλους ώστε να υπάρχει παραγωγή σε πιο σύντομα χρονικά διαστήματα και να περιοριστεί η έκθεση σε απρόβλεπτα μετεωρολογικά φαινόμενα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

madata.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι