Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2016

Να λες και Ο-Χ-Ι στο παιδί. Το λέμε και Ο-Ρ-Ι-Α!

Η Ειδωλοποίηση της παιδικής ηλικίας 
Να λες στο παιδί (και) ΟΧΙ

Στην εμπειρία μου από την Αφρική, είχαμε παρατηρήσει όλοι το εξής: 
Τα παιδιά ήταν υπερκινητικά μόνο στο παιχνίδι και στην αλάνα. Στα υπόλοιπα (στην σχολική τάξη, στο σπίτι, στην επίσκεψη σε φίλους) ήταν ήρεμα, δίπλα στους γονείς τους και απολάμβαναν την "παρέα" ενώ είχαν επιλογή να συνεχίσουν το παιχνίδι.
Όρια, Διαπαιδαγώγηση & Αντιμετώπιση 
βασικών προβλημάτων επιθετικής συμπεριφοράς
Τι διαφορετικό (τι καλύτερο) συμβαίνει στην εξαθλιωμένη Αφρική που δεν συμβαίνει στην Ελλάδα (και υποθέτω και σε άλλες δυτικές χώρες;).
Στην Αφρική δεν έχουν ειδωλοποιήσει την παιδική ηλικία. 
Σίγουρα η παιδική ηλικία σε πολλές χώρες της Αφρικής (όχι σε όλες), έχει σοβαρά προβλήματα. 
Όμως μήπως τελικά η ειδωλοποίηση της παιδικής ηλικίας φέρνει τις ίδιες "ζημιές" στις δυνατότητες των παιδιών και στην ομαλή ανάπτυξή τους, ίδιας βαρύτητας με εκείνες που έχουν τα παιδιά της Αφρικής;
(Μήπως το καθημερινό junk food τελικά φέρνει τις ίδιες συνέπειες στην υγεία του παιδιού με αυτές που θα έφερνε το βρόμικο νερό;)


Τα Είδωλα είναι απαραίτητα. Τα Τοτέμ χτίζονται για να οριοθετήσουν μια κοινότητα ανθρώπων. Λέγεται και πολιτισμικό πλαίσιο.
Ειδικά, τα Είδωλα αντικαθιστούν εσωτερικές δικές μας ανάγκες. 

Έχω ΕΓΩ ανάγκη το Είδωλο. Να το λατρέψω. Να προβάλω τις δικές μου προσδοκίες.Να καλύψω κάθε επιθυμία του. Να αισθανθώ σημαντικός/η. Να θυσιάσω ό,τι πολυτιμότερο έχω για να ικανοποιήσω το είδωλο (χρήματα, προσωπικό χρόνο, τη σχέση μου με τον σύντροφό μου, την υγεία μου ακόμα)
Και τα είδωλα συνήθως μπαίνουν σε ράφια, σε βωμούς, σε βάθρα. Γίνονται σημαίες, σύμβολα, οικόσημα. Και αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό.
Κακό είναι, εάν τα Είδωλα είναι ζωντανά παιδιά.
Πόσο περιορισμένη και ρηχή μπορεί να είναι η ζωή για ένα ζωντανό παιδί ο περιορισμός του στα μέτρα και στις ψυχικές ανάγκες (στα ράφια) των ενηλίκων;
Η ασύδοτη παροχή είναι ένας καλυμμένος τρόπος να ασκείς εξουσία. Και η εξουσία περιορίζει την ελευθερία και τις δυνατότητες του ατόμου.
Τελικά αν το ψάξεις προσεκτικά, το Είδωλο είναι ο δευτερεύων ρόλος. ΕΓΩ είμαι αυτός/η ο σημαντικός/η που καταφέρνω να ικανοποιήσω κάθε ανάγκη και επιθυμία του.
Εσύ λοιπόν, ο Υπεράνθρωπος, το θύμα γονέας ενίοτε, θα απογοητευτείς όταν το Είδωλο-παιδί δεν ικανοποιείται με τίποτε. Και τότε θα πας το παιδί στον Γιατρό για να σου βρει τη διάγνωση εκείνη που θα εξηγεί γιατί το Είδωλο είναι ελαττωματικό, παρά τις μεγάλες θυσίες και παροχές σου.
Όχι δεν φταις εσύ.
Όλα όσα περιγράφει το παρακάτω δεν είναι τίποτε άλλο από το να λες ΟΧΙ.



ΝΑ ΛΕΣ ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ (και) ΟΧΙ.

Το λέμε και Ο-ΡΙ-Α.

Τετράχρονος νοσηλευόταν από φυσικοπαθητικό
και κατέληξε στο νοσοκομείο

Οι γιατροί στο νοσοκομείο του Αγίου Βαρθολομαίου στο κέντρο του Λονδίνου, εξέδωσαν προειδοποιήσεις για τους κινδύνους που διατρέχουν τα παιδιά από διάφορες συμπληρωματικές θεραπείες, μετά την περίπτωση ενός 4χρονου αγοριού που οδηγήθηκε εσπευσμένα στα Επείγοντα περιστατικά.

Το αγόρι λάμβανε 12 διαφορετικά ολιστικά συμπληρώματα από φυσικοπαθητικό (ο εφαρμόζων τη φυσικοπαθητική, που υποστηρίζει ότι η φύση θεραπεύει τα πάντα) τα οποία υποτίθεται ότι βοηθούσαν στην αντιμετώπιση του αυτισμού του. 
Στα συμπληρώματα περιλαμβάνονταν η βιταμίνη D, το γάλα καμήλας, το ασήμι και τα άλατα μπάνιου Epsom. Το παιδί ανέπτυξε μια δυνητικά θανατηφόρα κατάσταση, αλλά ευτυχώς ανέκαμψε πλήρως τελικά.
Οι φυσικοπαθητικοί δεν είναι γιατροί αλλά ούτε και θεραπευτές – καθώς όπως υποστηρίζουν το σώμα γιατρεύεται μόνο του – χρησιμοποιούν τη βοήθεια του νερού, του ήλιου, του αέρα, της διατροφής, ενώ ορισμένες φορές προσφεύγουν στο βελονισμό, την ομοιοπαθητική, τη βοτανοθεραπεία και άλλες εναλλακτικές μεθόδους.
Οι γιατροί Catriona Boyd και Abdul Moodambail, γράφοντας στην επιθεώρησ British Medical Journal Case Reports, τόνισαν ότι χρειάστηκε να περάσουν αρκετές μέρες νοσηλείας μέχρις ότου η μητέρα του αναφέρει ότι το παιδί έπαιρνε τα ολιστικά συμπληρώματα, για αρκετούς μήνες. 
Οι γονείς ήταν «συντετριμμένοι που κάτι που είχαν δώσει στον γιο τους με καλή πρόθεση τον είχε κάνει τόσο άρρωστο».
«Η κατάσταση ήταν ιδιαίτερα έντονη, επειδή το παιδί ανέπτυξε τοξικότητα βιταμίνης D, η οποία οδήγησε σε πολύ υψηλά επίπεδα ασβεστίου, κάνοντας το παιδί πολύ άρρωστο, καθώς είναι μια κατάσταση η οποία μπορεί ακόμη και να αποβεί μοιραία», είπε ο Δρ Moodambail.

Το αγόρι είχε υποφέρει από τα συμπτώματα για τρεις εβδομάδες, τα οποία περιελάμβαναν εμετό, απώλεια βάρους και υπερβολική δίψα. Είχε χάσει περίπου 3 κιλά σε τρεις εβδομάδες και ήταν πολύ αφυδατωμένο. Στο νοσοκομείο υποβλήθηκε σε υπερενυδάτωση και φαρμακευτική αγωγή για να μειωθεί το επίπεδο του ασβεστίου του και ανάρρωσε πλήρως μέσα σε δύο εβδομάδες.
Ο Δρ Moodambail είπε ότι οι γονείς ανέφεραν την εναλλακτική θεραπεία που ακολουθούσε το παιδί μόνο στο τέλος, αφού αρχικά δεν περνούσε από το μυαλό τους ότι ήταν η αιτία για τα συμπτώματα.

«Αυτό συμβαίνει σε πολλές περιπτώσεις και με άλλους ασθενείς. Συχνά οι γονείς πιστεύουν ότι αυτά τα συμπληρώματα είναι φυσικά, ασφαλή και δεν προκαλούν παρενέργειες, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια σε πολλές περιπτώσεις, όπως αυτή».
Ο γιατρός ανέφερε ότι έβλεπε συχνά γονείς να στρέφονται σε εναλλακτικές θεραπείες για τη θεραπεία παιδιών με μακροχρόνια παθήσεις.

«Η μέτρηση του σακχάρου ή η χορήγηση ινσουλίνης
σε κοινό χώρο ωθεί τα παιδιά στα ναρκωτικά»!

Εκπαιδευτικός: 
«η μέτρηση του σακχάρου ή η χορήγηση ινσουλίνης σε κοινό χώρο αποσπά την προσοχή των παιδιών και τα ωθεί στα ναρκωτικά»!
Ο διευθυντής του σχολείου τον/την δικαιολόγησε!!

Πόσο επικίνδυνα ηλίθιοι μπορεί να είναι;;
Ένα τραγικό περιστατικό ρατσιστικής συμπεριφοράς σε βάρος μαθήτριας σχολείου στη Βόρεια Ελλάδα κατήγγειλαν γονείς στην Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων–Συλλόγων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη (ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ).
Σύμφωνα με τους γονείς, εκπαιδευτικός λειτουργός εξανάγκασε μαθήτριά του να αποχωρήσει από τη σχολική αίθουσα προκειμένου να ελέγξει την τιμή του σακχάρου της και να λάβει την ενέσιμη ινσουλίνη.
Η δικαιολογία του εκπαιδευτικού ήταν ότι «η μέτρηση του σακχάρου ή η χορήγηση ινσουλίνης σε κοινό χώρο αποσπά την προσοχή των παιδιών και τα ωθεί στα ναρκωτικά»!

«Το σχολείο έχει την ευθύνη ως κοινωνικοποιητικός μηχανισμός να διδάσκει πρότυπα συμπεριφοράς, αξίες και κανόνες, να αίρει προκαταλήψεις και να προωθεί κοινωνικές αρετές και ευαισθησίες» σημειώνει σχετικά με το περιστατικό η ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ.
Παράλληλα, αναφέρεται ότι τέτοιου τύπου συμπεριφορές που εκδηλώνονται σε σχολικό περιβάλλον υποθάλπουν και δύναται να τροφοδοτήσουν περιστατικά σχολικού εκφοβισμού, το λεγόμενο bullying.
«Θεωρούμε ότι οι συμπεριφορές που καταγγέλλονται ότι παρατηρήθηκαν στο συγκεκριμένο σχολείο δεν ήταν κοινωνικά ενδεδειγμένες και ευθυγραμμισμένες με τους σκοπούς που πρέπει να επιτελεί η σχολική μονάδα» αναφέρεται ακόμη στην καταγγελία του ΠΟΣΣΑΣΔΙΑ, ενώ τίθεται το ερώτημα εάν θα αντιμετωπιζόταν με αντίστοιχο τρόπο τυχόν λιποθυμικό, υπογλυκαιμικό ή υπεργλυκαιμικό, σοκ πάσχοντος μαθητή, συνέπεια της παράλειψης μέτρησης ή χορήγησης ινσουλίνης.

«Περιστατικά, όπως αυτό, θέλουμε να πιστεύουμε ότι είναι μεμονωμένα και δεν χαρακτηρίζουν το σύνολο της εκπαιδευτικής κοινότητας. Δεν παύουν όμως να είναι από κάθε άποψη απαράδεκτα και θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με τον ανάλογο τρόπο από τους υπεύθυνους» καταλήγει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων–Συλλόγων Ατόμων με Σακχαρώδη Διαβήτη.