Σάββατο, 13 Δεκεμβρίου 2014

Μανούλα, πονάει ο λαιμός μου

Όπως επισημαίνει ο παιδίατρος του TLIFE, Δρ, Σπύρος Μαζάνης,
ο πονόλαιμος στα παιδιά εμφανίζεται 2 φορές πιο συχνά από τους ενήλικες.

Είναι μία κατάσταση ιδιαίτερα βασανιστική και αποτελεί μόνο ένα σύμπτωμα που δείχνει ότι κάποια ασθένεια βρίσκεται σε εξέλιξη. Το παιδί νιώθει δυσφορία, πονάει τη στιγμή που καταπίνει και μερικές φορές μπορεί να εμποδίζει την αναπνοή.
 
Τα μεγαλύτερα παιδιά που μιλάνε μπορεί να διαμαρτύρονται ότι πονάει ο λαιμός τους αλλά τα βρέφη δεν έχουν αυτή τη δυνατότητα. Η μητέρα μπορεί να το υποψιαστεί αν το μωρό της γκρινιάζει ειδικά τη στιγμή που καταπίνει ή βάζει συνέχεια το χέρι στο στόμα ή αισθάνεται ότι πνίγεται.

Πού οφείλεται ο πονόλαιμος;
1. Ιογενείς λοιμώξεις: Σχεδόν όλοι οι ιοί που προσβάλλουν το ανώτερο αναπνευστικό σύστημα (λαιμό, μύτη, βρόχγους) μπορούν να προκαλέσουν πονόλαιμο. Υπάρχουν πάνω από 200 ιοί που μολύνουν τα παιδιά και ενοχοποιούνται για πόνο στον φάρυγγα όπως είναι η αδενοϊοί, οι ρινοϊοί, οι ιοί της γρίπης κ.ά.
2. Βακτηριακές λοιμώξεις: Σε αυτή την περίπτωση τα μικρόβια που ενοχοποιούνται είναι ο στρεπτόκοκκος, ο πνευμονιόκοκκος, ο αιμόφιλος της ινφλουέντζας κ.ά.
3. Κρεατάκια και υπερτροφικές αμυγδαλές: Το παιδί υποχρεώνεται να αναπνέει με το στόμα ανοιχτό και έτσι ερεθίζεται ο λαιμός του διότι ξεραίνονται οι βλενογόννοι και γίνονται ευάλωτοι στη δράση των μικροβίων.
4. Ξένο σώμα: όταν κάτι έχει κολλήσει στο λαιμό του ή στη μύτη
5. Αλλεργίες: Συνήθως όταν το παιδί έχει αλλεργική ρινίτιδα με μπούκωμα και καταρροή

Πώς θα αντιμετωπίσετε τον πονόλαιμο;
Αν δεν υπάρχουν άλλα συμπτώματα προσπαθούμε με διάφορους τρόπους να ανακουφίσουμε το παιδί.
1. Αν είναι κάτω από 1 έτους, χορηγούμε ζεστά ροφήματα (χαμομήλι, τίλιο, γλυκάνισο, γάλα, φασκόμηλο κλπ.)
2. Αν είναι πάνω από 1 έτους χορηγούμε χαμομήλι με μέλι ή γάλα με μέλι ή πετιμέζι.
3. Βάζουμε στο χώρο του παιδιού έναν υγραντήρα να δουλεύει κάποιες ώρες.
4. Αν μπορεί, να κάνει γαργάρες με σκέτο λεμόνι ή νερό και λεμόνι ή αλατόνερο ή σοδόνερο.
5. Το γλύψιμο ειδικών καραμελών με αντιμικροβιακή και καταπραϋντική δράση αυξάνουν την παραγωγή σάλιου και ανακουφίζουν τον πονόλαιμο.
6. Μην χρησιμοποιείτε air condition ή αερόθερμα που εκπέμπουν ζεστό αέρα και ξηραίνουν την ατμόσφαιρα και τον λαιμό.
7. Κάντε πολύ συχνά πλύσεις της μύτης με φυσιολογικό ορό ή θαλασσινό νερό αποστειρωμένο.

Πότε να καλέσετε τον παιδίατρο
Τις περισσότερες φορές ο πονόλαιμος περνάει σε 3-4 μέρες. Καλέστε τον γιατρό σας αν:
1. Εμφανίζει πυρετό πάνω από 38 βαθμούς
2. Έχει  υπερβολική παραγωγή σάλιου
3. Δεν τρώει και πίνει τίποτα
4. Έχει δυσκολία στην αναπνοή
5. Παρατηρείτε πύον στο πίσω μέρος του λαιμού
6. Έχει διογκωμένους τους αδένες γύρω από το λαιμό
7. Εμφανίζει κοκκινίλες στο δέρμα και ιδιαίτερα στην κοιλιά και στον θώρακα
8. Αρχίζει να έχει έντονη βραχνάδα και αλλοίωση της φωνής
9. Αν ο πόνος αυξάνεται καθώς περνάνε οι ώρες
10. Εμφανίζει τσίμπλες στα μάτια, κόκκινα μάτια, εμετό, διάρροια, πόνο στην κοιλιά κλπ.

Τι θα κάνει ο παιδίατρος;
Θα εξετάσει το παιδί, θα ρωτήσει το ιστορικό και αν κάποιος άλλος ήταν άρρωστος στο σπίτι. Μπορεί να ζητήσει εργαστηριακές εξετάσεις όπως γενική αίματος, CRP, καλλιέργεια φαρυγγικού,  τεστ για στρεπτόκοκκο και τεστ για λοιμώδη μονοπυρήνωση.
Αν πρόκειται για ιογενή λοίμωξη θα συστήσει ανακουφιστική θεραπεία και ενίσχυση του οργανισμού με πολλά υγρά και βιταμίνες, εφύγρανση του χώρου και γαργάρες.
Αν πρόκειται για βακτηρίδιο θα χορηγήσει αντιβίωση.
Σε περίπτωση ξένου σώματος ή αδενοειδών εκβλαστήσεων θα παραπέμψει σε παιδο-ωτορινολαρυγγολόγο.

filathlos

Νικηφόρος Βρεττάκος: Το παιδί με τη σάλπιγγα

Ἂν μποροῦσες νὰ ἀκουστεῖς
θὰ σοῦ ἔδινα τὴν ψυχή μου
νὰ τὴν πᾶς ὡς τὴν ἄκρη τοῦ κόσμου.
Νὰ τὴν κάνεις περιπατητικὸ ἀστέρι ἢ ξύλα
ἀναμμένα γιὰ τὰ Χριστούγεννα-στὸ τζάκι τοῦ Νέγρου
ἢ τοῦ Ἕλληνα χωρικοῦ. Νὰ τὴν κάνεις ἀνθισμένη μηλιὰ
στὰ παράθυρα τῶν φυλακισμένων. Ἐγὼ
μπορεῖ νὰ μὴν ὑπάρχω ὡς αὔριο.


Ἂν μποροῦσες νὰ ἀκουστεῖς
θὰ σοῦ ἔδινα τὴν ψυχή μου
νὰ τὴν κάνεις τὶς νύχτες
ὁρατὲς νότες, ἔγχρωμες,
στὸν ἀέρα τοῦ κόσμου.


Νὰ τὴν κάνεις ἀγάπη.




Πηγές:

Δίδαγμα ζωής από έναν υπερήφανο άνθρωπο

Μιά ΑΛΗΘΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ
Την Κυριακή σκέφτηκα να στολίσω το χριστουγεννιάτικο δέντρο. Πάντα το στόλιζα από νωρίς για να το «χορτάσω». Έτσι λοιπόν, γυρνώντας από τη δουλειά και έχοντας χρόνο, σταμάτησα σ’ ένα super- market, γνωστής αλυσίδας.

Πάρκαρα το υπέροχο μπλε Chevrolet μου, που με πολύ κόπο, δάκρυα και ιδρώτα εξόφλησα τις δόσεις του πριν λίγους μήνες, και μπήκα μέσα για να αγοράσω στολίδια.
Είχα από μέρες βάλει στο μάτι κάτι υπέροχες γυάλινες μπάλες, χρώματος κόκκινο – χρυσό και ένα τεράστιο κόκκινο αστέρι
Ένα τηλεφώνημα όμως και το κακό σήμα που είχα μέσα στο super – market, με ανάγκασε να βγω στον προαύλιο χώρο του για να μπορέσω να συνομιλήσω.
Δεν ξέρω τι ακριβώς έγινε ή πια αόρατη δύναμη με έκανε και κοίταξα το σκουπιδοτενεκέ που βρισκόταν έξω από το κατάστημα, γιατί πραγματικά τόσο αφηρημένη που ήμουν με τη συνομιλία που είχα με μια φίλη μου, αν δεν κοιτούσα πολύ προσεκτικά, δεν θα καταλάβαινα ότι ανάμεσα στον σωρό από κούτες και σκουπίδια υπήρχε ένας άνθρωπος.
Χωμένη κυριολεκτικά μέσα στον κάδο, ήταν μια μαυροφορεμένη, αδύνατη σιλουέτα που έψαχνε για φαγητό.
Δεν ξέρω πόσα λεπτά ή ώρα πέρασε που έμεινα καθηλωμένη στη θέση μου χωρίς να μπορώ να αντιδράσω , αλλά φαντάζομαι αρκετή, όταν αυτή η σιλουέτα των 82 χειμώνων σήκωσε το πρόσωπό της και με κοίταξε με ένα βλέμμα θλίψης, απογοήτευσης και, όσο περίεργο θα σας φανεί το επόμενο ουσιαστικό που θα χρησιμοποιήσω, περηφάνιας.
Και σας μιλάω ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω πως έγινε και ενώ αυτή ήταν μέσα στα σκουπίδια, εγώ να νιώσω ντροπή.
 
Η φωνή της φίλης μου, με έβγαλε από το λήθαργο…. Το σοκ μου ήταν τόσο μεγάλο που το έκλεισα απότομα χωρίς να εξηγήσω.
Μπήκα κυριολεκτικά τρέχοντας μέσα στο super- market, γέμισα γρήγορα τις τσάντες, πλήρωσα και κατευθύνθηκα στο μέρος όπου είχα δει τη γιαγιούλα.
-«Να πάρε γιαγιά. Δεν είναι τίποτε. Λίγο γάλα, μακαρόνια και κάποια άλλα είδη πρώτης ανάγκης. Έτσι για το καλό των ημερών», είπα κοιτώντας με αμηχανία το έδαφος.
Και εκεί στο έδαφος, είδα μια γυναίκα 82 χρόνων να γονατίζει κλαίγοντας και να μου φιλάει το χέρι.
Μου έπεσαν κυριολεκτικά οι τσάντες από τα χέρια. Γονάτισα γεμάτη ντροπή και αμηχανία και την αγκάλιασα.
Καθίσαμε μαζί μία ώρα περίπου μιλώντας και αυτή την ώρα η γιαγιά αυτή μου δίδαξε ένα πολύ σημαντικό μάθημα:
«Να εκτιμάς και να νιώθεις ευγνωμοσύνη γι’ αυτά που έχεις. Γιατί υπάρχουν άνθρωποι , όχι τόσο μακριά από εσένα, που θα παρακαλούσαν να έχουν τα μισά από όσα έχεις».
Γυρνώντας στο σπίτι, στόλισα το δέντρο και άναψα το τζάκι.
Και εκεί καθισμένη στον καναπέ μου, είδα ότι οι παλιές ξεθωριασμένες μπάλες που κρέμονταν από το δέντρο μου , φάνταζαν πολύ πιο όμορφες από τις καινούργιες κατακόκκινες που θα αγόραζα.

ANNA/26/11/2014

Παναγία η Μεγαλόχαρη