Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2015

Πορεία προς τον Παράδεισο ...

Η εικόνα του Παπα-Στρατή Δήμου που πέθανε την ίδια μέρα με το μικρό αγοράκι, να το κουβαλάει με τρυφερότητα ζωντανό, γκρεμίζοντας τους φράχτες είναι απλά συγκλονιστική.
Ενσωμάτωσε όλη την κρυμμένη ανθρωπιά μας, τις ελπίδες μας, την ομορφιά της προσφοράς στον πλησίον μας.

lifo

Η ανθρωπιά ξεβράστηκε στην ακρογιαλιά...

Η ανθρωπιά εκβράστηκε στην ακρογιαλιά. 
Οι πόλεμοι που σκοτώνουν για να κερδίσουν μερικοί.
Οι ψυχές των προσφύγων που χάθηκαν στην προσπάθειά τους να βρουν μια καλύτερη ζωή.
Οι πολεμοκάπηλοι που θησαυρίζουν.
Οι δουλέμποροι που πουλάνε ελπίδα.
Τα κράτη που ρίχνουν στη θάλασσα τους πρόσφυγες.

Το άψυχο σώμα ενός μικρού αγοριού που έχει ξεβραστεί στα τουρκικά παράλια κοντά στο Μποντρούμ.

Μαζί του χάθηκαν άλλοι 12 τουλάχιστον πρόσφυγες στην προσπάθειά τους να φτάσουν στην Κω. Στους νεκρούς περιλαμβάνονται πέντε παιδιά και μια γυναίκα. Άλλοι επτά άνθρωποι σώθηκαν από σκάφη του Λιμενικού, ενώ δύο έφτασαν κολυμπώντας στην ακτή.

Στη φωτογραφία φαίνεται το μικρό αγοράκι, με το κόκκινο μπλουζάκι του, το μπλε σορτσάκι και τα ασορτί παπουτσάκια, να κείτεται στην ακροθαλασσιά με το πρόσωπό του στην άμμο. 

Το θέμα από την: huffingtonpost.gr

«Έφυγε» ο παπα-Στρατής,
ο «Καλός Σαμαρείτης» της Μυτιλήνης

Η «Αγκαλιά» του παπα - Στρατή 
Μια «Αγκαλιά» για όλους στη Μυτιλήνη, 
Έλληνες και μετανάστες

Σε ηλικία 57 ετών έχασε τη μάχη με τον καρκίνο ο παπά-Στρατής, ο "Καλός Σαμαρείτης" όπως τον χαρακτήρισε η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες

Φτωχότερη είναι από χτες η κοινότητα των εθελοντών στη Λέσβο. Την τελευταία του πνοή άφησε χτες το μεσημέρι στο Νοσοκομείο Λέσβου ο ιερέας Στρατής Δήμου, νικημένος από την επάρατη νόσο.
ADVERTISEMENT
Ο Παπα-Στρατής από το Κεράμι, όπως ήταν γνωστός, περιέθαλψε χιλιάδες φτωχούς και πρόσφυγες κατά τη διάρκεια του πολύχρονου φιλανθρωπικού του έργου. Μαζί με τα μέλη της ΜΚΟ "Αγκαλιά" στο Κεράμι της Καλλονής.
Ο Παπα-Στρατής συνέβαλε καθοριστικά στη δράση του εθελοντικού κινήματος στη Λέσβο και ήταν ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα πρόσωπα στην προσπάθεια για αλληλεγγύη σε πρόσφυγες και μετανάστες. Επίσης, αδιάκοπα φρόντιζε καθημερινά δεκάδες φτωχούς συμπολίτες μας.
Η δράση του εξαπλώθηκε σε Ελλάδα και εξωτερικό καθώς εκτός του πρόσφατου αφιερώματος του για λογαριασμό της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, εμφανίστηκε στους New York Times σε ανάλυσή τους αναφορικά με τη μεταναστευτική κρίση στην, ήδη υπό κρίση, Ελλάδα και συγκεκριμένα στη Λέσβο.
"Έχω δει τα μικρά παιδιά με φουσκάλες στα πόδια τους και έγκυες γυναίκες που κρατούσαν τις κοιλιές τους και έκλαιγαν από τον πόνο", έλεγε. "Αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι μετανάστες, δεν επιλέγουν να έρθουν εδώ. Είναι τα παιδιά του πολέμου, που προσπαθούν να ξεφύγουν από τις σφαίρες", σημείωνε.
Δείτε το αφιέρωμα της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τον πατέρα Ευστράτιο Δήμου:
news247

Όχι. Δεν πρόκειται για ζευγάρια χωρισμένα ή σε διάσταση.

Είναι εκπαιδευτικοί!!

Ο πατέρας με το ένα παιδί στην Κατερίνη, η μάνα με το άλλο στην
Ικαρία.
Ο πατέρας με δύο παιδιά στην Κατερίνη, η μάνα με το τρίτο παιδί στην Πτολεμαΐδα.
Ο πατέρας μόνος στην Κατερίνη, η μάνα με τα δύο παιδιά στη Ρόδο.
Ο πατέρας στη Θεσσαλονίκη, η μάνα στην Εύβοια και τα τρία παιδιά στο Αιγίνιο με τους παππούδες.


Όχι. Δεν πρόκειται για ζευγάρια χωρισμένα ή σε διάσταση. Είναι εκπαιδευτικοί, που εσύ ο απλός πολίτης χαρακτηρίζεις ως τεμπέληδες.
Μου αρέσει όμως ο τρόπος, που σκέφτεσαι.
Μπορώ ακόμη να σου αναφέρω περιπτώσεις εκπαιδευτικών με προβλήματα υγείας ή μονογονεϊκές οικογένειες, για τις οποίες η πολιτεία απλώς αδιαφορεί. Ή μήπως όχι;

Δες ένα παράδειγμα.
Εκπαιδευτικός με 2 παιδιά και 8 χρόνια προϋπηρεσίας στο δημόσιο.
Μισθός 940 € καθαρά.
Ας υποθέσουμε ότι, ο εκπαιδευτικός πηγαίνει στην οργανική του θέση, π.χ. σε κάποιο σχολείο στη Χαλκίδα. Άλλωστε, είναι υποχρεωμένος. Και θα πρέπει να αισθάνεται και ευγνωμοσύνη, που έχει δουλειά και πληρώνεται κάθε 1 και 16 του μήνα. Νοικιάζει ένα διαμέρισμα 35 τ.μ. με το ποσό των 220 €. Υπολόγισε τουλάχιστον άλλα 80 € για κοινόχρηστα, θέρμανση, ΔΕΗ, νερό, κ.λ.π.
Λογικά, δε θεωρείς υπερβολικό ένα ποσό στα 10 € ημερησίως για τα υπόλοιπα έξοδά του (φαγητό, βενζίνη, τσιγάρα, καφέδες, τηλέφωνα). Κάνε το άθροισμα … 600 €. Ωραία. Του περισσεύουν άλλα 340 €, να στείλει και στην οικογένεια.Αμ δε.
Την εφορία την υπολόγισες; Άκου και το πιο παράλογο. Το ενοίκιο, που πληρώνει, αν το δηλώσει κανονικά, δεν αποτελεί ποσό που απαλλάσσεται από φόρο, αλλά αντίθετα αποτελεί τεκμήριο, που αυξάνει το φόρο. Τα τετραγωνικά του σπιτιού, που νοικιάζει, προστίθενται στα τετραγωνικά του σπιτιού της μόνιμης κατοικίας του και αυξάνουν το τεκμήριο διαβίωσης. Αν μάλιστα έχει και παιδί, που σπουδάζει, η ιστορία μετατρέπεται σε σόκιν ανέκδοτο.
Τι κάνει λοιπόν ο ταλαίπωρος; Αίτηση για απόσπαση. Μετατρέπει τον εαυτό του όμηρο του κάθε πολιτικάντη. Γίνεται ικέτης, για να διεκδικήσει το αυτονόητο. Περιδιαβαίνει τα βουλευτικά γραφεία και παρακαλάει. Και ελπίζει. Και περιμένει. Και ρωτάει ή ψάχνει στο Internet, πότε θα ανακοινωθούν οι αποσπάσεις.
Βλέπει τις αποσπάσεις συναδέλφων του (που δεν έχουν κανένα πρόβλημα) σε Διευθύνσεις, Μητροπόλεις, υπηρεσίες και φορείς του υπουργείου παιδείας και η ζήλεια του μετατρέπεται σε φθόνο. Αναρωτιέται, τι μέσο έχουν και πώς θα μπορούσε και ο ίδιος να τους μιμηθεί. Απευθύνεται σε αιρετούς στα υπηρεσιακά συμβούλια ή σε κομματικούς μηχανισμούς, που είναι πρόθυμοι να τον εξυπηρετήσουν.
Και ξαφνικά κάποιος αποφασίζει, πως ο τόπος χρειάζεται εκλογές. Ορκίζεται Υπηρεσιακή Κυβέρνηση και η διαδικασία των αποσπάσεων των εκπαιδευτικών της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης σταματά. Απαγορεύεται η οποιαδήποτε υπηρεσιακή μεταβολή στο δημόσιο. Δημιουργείται μεγάλο πρόβλημα και στις τοποθετήσεις. αφού και τα υπηρεσιακά συμβούλια δε έχουν στοιχεία για να προχωρήσουν τις διαδικασίες.
Τα σχολεία καλούνται να ξεκινήσουν τη νέα σχολική χρονιά, να κάνουν κατανομές μαθημάτων και εργασιών, να βγάλουν προγράμματα, χωρίς να γνωρίζουν, ποιους καθηγητές θα έχουν στη συνέχεια της χρονιάς.
Χιλιάδες εκπαιδευτικοί, σαν αυτόν του παραδείγματός μας, δεν ξέρουν σε ποια περιοχή θα εργαστούν, δεν μπορούν να κάνουν τον οικογενειακό τους προγραμματισμό, αδυνατούν να ανταπεξέλθουν οικονομικά στα έξοδα περιττών μετακινήσεων.
Αν μετά από όλα αυτά ζηλεύεις τις «διακοπές» που έχω Χριστούγεννα, Πάσχα και καλοκαίρι, μην ξεχνάς. Το επάγγελμα (λειτούργημα το λέμε εμείς) του εκπαιδευτικού δεν ανήκει στα κλειστά επαγγέλματα.

Αφού τελειώσεις το 12χρονο ελληνικό σχολείο και περάσεις μέσω πανελλαδικών εξετάσεων σε μία από τις καθηγητικές σχολές ή σε κάποιο παιδαγωγικό τμήμα και εφόσον καταφέρεις να τελειώσεις τη σχολή σου, μπορείς να δώσεις σε κάποιον διαγωνισμό ΑΣΕΠ (όταν θα προκηρυχθεί) και εάν είσαι από τους διοριστέους, θα διοριστείς με πρώτο μισθό τα 570 € σε κάποιο μέρος, που δεν το έχει ούτε ο χάρτης και θα παρακαλάς για τα επόμενα 10 χρόνια (ή παραπάνω) για καμιά απόσπαση.

Γιώργος Βαρδακώστας - Εκπαιδευτικός