Πέμπτη, 7 Μαΐου 2015

Πρόγραμμα Θερινής Απασχόλησης Παιδιών

Ο Δήμος Αγίας Παρασκευής υλοποιεί και φέτος το Θερινό Πρόγραμμα Δημιουργικής Απασχόλησης με στόχο να προσφέρει στα παιδιά της πόλης μια ποιοτική διέξοδο απασχόλησης,
δίνοντάς τους την ευκαιρία να διασκεδάσουν και να εκφραστούν δημιουργικά βοηθώντας παράλληλα τους γονείς κατοίκους της πόλης μας και κυρίως τις οικονομικά και κοινωνικά ασθενέστερες οικογένειες.
Στο πρόγραμμα θα έχουν δυνατότητα συμμετοχής συνολικά 800 παιδιά σε δύο φάσεις λειτουργίας, τριών βδομάδων η κάθε μία. Οι ώρες λειτουργίας του προγράμματος είναι 07.00 – 16.00 και η υποχρεωτική παρουσία των παιδιών 09.00 – 14.00.
Τα παιδιά θα παραδίδονται και θα παραλαμβάνονται από το σχολείο από τους γονείς ή τους κηδεμόνες τους. Οι οικογένειες έχουν τη δυνατότητα να αιτηθούν τη συμμετοχή των παιδιών τους σε μία μόνο περίοδο. Στις αιτήσεις θα δηλωθεί η προτίμηση του σχολείου (εκπαιδευτικό κέντρο) και θα τηρηθεί αυστηρά σειρά προτεραιότητας.

αναλυτικά το πρόγραμμα, τα απαραίτητα δικαιολογητικά και η αίτηση:
εδώ

Υπάρχουν παιδιά που δεν μπορούν ούτε να κλάψουν

Νιγηρία: Αφυδατωμένα παιδιά - πρώην όμηροι της Μπόκο Χαράμ δεν μπορούν ούτε να κλάψουν.
Τραγική η κατάσταση και πολλών γυναικών
 
Με τα τραύματά τους εμφανή, 15 γυναίκες κάθονται ακόμα και στο πάτωμα του «γραφείου της Σαμπίσα» του ομοσπονδιακού ιατρικού κέντρου της Γιόλα, στη βορειοανατολική Νιγηρία, όπου μεταφέρθηκαν ορισμένες από τις 275 γυναίκες και τα παιδιά που απελευθέρωσαν οι αρχές από την Μπόκο Χαράμ το περασμένο Σαββατοκύριακο.
Τραυματίστηκαν από σφαίρες ή από νάρκες τη στιγμή που οι στρατιώτες των ενόπλων δυνάμεων της Νιγηρίας πραγματοποιούσαν έφοδο για να τις απελευθερώσουν από τα στρατόπεδα της Μπόκο Χαράμ, που βρίσκονται μέσα στο τεράστιο δάσος της Σαμπίσα, προπύργιου της ένοπλης ισλαμιστικής οργάνωσης στην πολιτεία του Μπόρνο.
Ορισμένες από τις γυναίκες κρατούν στην αγκαλιά τους μικρά παιδιά που υποφέρουν από σοβαρή αφυδάτωση και υποσιτισμό. Κάποια άλλα παιδιά είναι ξαπλωμένα σε κρεβάτια.
Η Ζάρα Μάλαμ, 25 ετών, είναι μία από αυτές τις γυναίκες. Ο γιος της, ο Μοχάμεντ, που δεν έχει κλείσει ακόμα ένα χρόνο ζωής, είναι άρρωστος από τότε που τους απήγαγαν από το χωριό Γκουμσούρι, πριν από 5 μήνες, είπε η ίδια «και κανείς δεν του έχει δώσει κάποιο φάρμακο».
«Εκείνοι δεν έκαναν τίποτα για εκείνον. Και αυτό συνέβη και με την πλειονότητα των υπολοίπων παιδιών. Δεν τρέφονταν σωστά. Δεν είχαν τρόφιμα, δεν είχαν ρούχα, δεν είχαν νερό. Τίποτα απ’ όλα αυτά…».

«Πολύ αδύναμα για να κλάψουν»
Ο μικρός Μοχάμεντ διέμενε αρχικά στον καταυλισμό Μαλκόχι, που βρίσκεται στα περίχωρα της Γιόλα, όπου 275 γυναίκες και παιδιά μεταφέρθηκαν το περασμένο Σάββατο. Κατόπιν, αυτήν την εβδομάδα διακομίστηκε στο νοσοκομείο.
Το αγοράκι έχει μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια, το κεφάλι του μοιάζει να είναι τεράστιο πάνω στο μικροσκοπικό σώμα του.
Άλλα τέσσερα παιδιά με τα πρόσωπά τους αποστεωμένα μεταφέρθηκαν στο ίδιο νοσοκομείο την ίδια περίοδο με τον Μοχάμεντ και φαίνεται ότι είναι πολύ αδύναμα ακόμα για να μπορέσουν να κλάψουν.
Όμως στον καταυλισμό του Μαλκόχι οι κραυγές των υπολοίπων παιδιών αντηχούν.
«Όταν έφθασαν οι όμηροι, δεν υπήρχαν λιγότερα από 100 παιδιά» περιέγραψε η Ρουθ Ουγκού, μία νοσοκόμα στον καταυλισμό.
«Όταν τα εξετάσαμε, εξακριβώσαμε ότι 31 εξ αυτών υποφέρουν από υποσιτισμό και όλα τους ήταν κάτω των 5 ετών».
Και άλλα παιδιά αναμένεται να γεννηθούν στον καταυλισμό του Μαλκόχι εντός των επόμενων εβδομάδων, καθώς 10 έως 15 γυναίκες, πρώην όμηροι, βρίσκονται ήδη σε προχωρημένη εγκυμόσυνη, σύμφωνα με Μαίρη Σάμουελ Γκαλαντίνα, μία μαία που έχει πάρει σύνταξη.

Πηγές: ΑΜΠΕ, Γαλλικό Πρακτορείο
naftemporiki

Ας μην πληγώνουμε τους γονείς μας ...

Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η αγάπη, όσο τα χρόνια περνούν, θεωρείται δεδομένη.
Οι ενήλικες μπορούν να γίνουν πολύ σκληροί με τους γονείς τους, χωρίς καν να το αντιλαμβάνονται.
 
Όσο οι γονείς μας μεγαλώνουν, οι φυσικές τους ανάγκες αλλάζουν, αλλά η ανάγκη τους για αγάπη και στοργή μεγαλώνει. Ας μην ξεχνάμε τα γενέθλιά τους. Ας μην βαρυγκομούμε με την ιστορία που για σαρακοστή φορά ακούμε. Ας μην τους μαλώνουμε που δεν προσέχουν και πάλι κρύωσαν. Ας τους δώσουμε κανένα φιλί παραπάνω, κι ας μεγαλώσαμε…

Πώς πληγώνουμε τους γονείς μας


Δεν τους παίρνουμε συχνά τηλέφωνο
Ο χρόνος τρέχει και μας προσπερνά κι εμείς τον κυνηγάμε. Συχνά, συνειδητοποιεί κανείς ότι έχουν περάσει δυο, τρεις εβδομάδες απ’ την τελευταία φορά που πήρε τηλέφωνο τον μπαμπά ή τη μαμά του. Η πιο κοινή σκέψη είναι «Εντάξει. Όποτε θέλουν μπορούν να με πάρουν εκείνοι». Σίγουρα μπορούν, αλλά έχετε σκεφτεί ότι αποτελεί συναισθηματική ανάγκη για τους γονείς μας που γερνούν, να επικοινωνούμε εμείς μαζί τους;
Δεν ξέρουν το πρόγραμμά των παιδιών σας, δεν θέλουν να διακόψουν κάτι σημαντικό, δεν θέλουν να σας φορτώσουν με τα προβλήματά τους, δεν θέλουν να «ζητιανέψουν» το ενδιαφέρον σας. Θέλουν, όμως, να νοιάζεστε γι’ αυτούς. Να νοιάζεστε και να το δείχνετε, με μικρές, καθημερινές κινήσεις αγάπης. Πάρτε τηλέφωνο τους γονείς σας. Μοιραστείτε ένα καλό νέο μαζί τους, ακούστε τις συμβουλές τους (αυτές που είναι πάντα ίδιες και λέγονται με τον ακριβώς ίδιο τρόπο). Είναι ένας πολύ εύκολος τρόπος να τους δώσετε λίγη χαρά.

Ξεχνάμε τα γενέθλιά τους
Ποιος δεν θέλει να τον θυμούνται οι αγαπημένοι του άνθρωποι στα γενέθλιά του; Οι γονείς σας, χρειάζονται την προσοχή σας αυτή την ξεχωριστή για εκείνους ημέρα. Δεν είναι απαραίτητο να οργανώσετε κάποιο αλησμόνητο πάρτι-έκπληξη, ούτε να τους προσφέρετε το ακριβότερο και σπανιότερο δώρο όλων των εποχών. Μια όμορφη κάρτα, δυο ζεστά λόγια και μια τρυφερή αγκαλιά αρκούν για να τους κάνουν χαρούμενους.
Διαβεβαιώστε τους γονείς σας ότι τους θυμάστε και τους σκέφτεστε. Οι άνθρωποι όσο μεγαλώνουν, νιώθουν ότι βρίσκονται στο περιθώριο των γεγονότων και της ζωής των αγαπημένων τους. Μην επιτρέψετε στον εαυτό σας να κάνει τους γονείς του να νιώθουν παραγκωνισμένοι και μόνοι.


Τους ζητάμε λεφτά
Οι άνθρωποι που παίρνουν τηλέφωνο τους γονείς τους μόνο όταν θέλουν να τους ζητήσουν λεφτά, υπάρχουν και ζουν ανάμεσά μας. Οι γονείς δεν πρέπει να γίνονται αποδέκτες των οικονομικών προβλημάτων των ενήλικων παιδιών τους. Μπορεί τα προβλήματα να είναι μεγάλα και άλυτα και μοναδική διέξοδος της νέας οικογένειας να είναι η ενίσχυση από τους γονείς –και, αυτό, είναι μια στο τόσο, φυσικό. Η οικονομική «αφαίμαξη» των ηλικιωμένων ανθρώπων είναι, όμως, στάση ζωής απορριπτέα.
Όσο μεγαλώνουν οι άνθρωποι, μεγαλώνει και η ανάγκη τους για ασφάλεια. Χρειάζονται οικονομικές δικλείδες ασφαλείας, που θα τους εγγυηθούν ομαλά γηρατειά, με γαλήνη και αυτάρκεια. Δεν είναι δίκαιο οι οικονομίες μια ζωής να γίνονται λεφτά «δανεικά κι αγύριστα».

Δεν τους βοηθάμε όταν το χρειάζονται
Ίσως είπατε και ξαναείπατε στη μαμά σας «Πάρε με τηλέφωνο για ό,τι χρειαστείς!». Κι όμως εκείνη δεν ...

......
η συνέχεια εδώ:
Τρίτη Ηλικία - Τα χαμομηλάκια που μας μεγάλωσαν!!!

Είδε φωτογραφίες της 8χρονης κόρης της
σε ιστοσελίδες παιδικής πορνογραφίας.

Σοκ έπαθε μια αμερικανίδα μητέρα η οποία όπως λέει ανακάλυψε φωτογραφίες της 8χρονης κόρης της, τις οποίες είχε δημοσιεύσει στο Facebook και το Instagram, σε ιστοσελίδες με περιεχόμενο παιδικής πορνογραφίας.

Mom Horrified After Kids' Photos Stolen From Facebook

Η Brittany Champagne, από τη Γιούτα, λέει ότι ανακάλυψε έναν ψεύτικο λογαριασμό στο Instagrαm, με τον κάτοχό του να ισχυρίζεται πως είναι ένα 11χρονο bisexual κορίτσι.
Ο λογαριασμός είχε αναδημοσιεύσει φωτογραφίες της 8χρονης κόρης της...
Μάλιστα, όπως αναφέρει υπήρχαν και φωτογραφίες της ίδιας της μητέρας με τον μόλις 9 μηνών γιο της. Ο ιδιοκτήτης του λογαριασμού είχε προφανώς «κλέψει» φωτογραφίες από το Facebook της μητέρας και στη συνέχεια τις ανέβασε στο δικό του στο Instagram βάζοντάς τους ετικέτες πορνογραφικών ιστοσελίδων.
Η μητέρα αρχικά σοκαρίστηκε, στη συνέχεια όμως ξεκίνησε γρήγορη αναζήτηση, οπότε και εντόπισε τις φωτογραφίες σε αρκετές ιστοσελίδες ανάλογου περιεχομένου.
Αν και ενημερώθηκαν κατευθείαν οι αρχές, εκπρόσωπος της αστυνομίας δηλώνει πως μέχρι στιγμής δεν φαίνεται να έχει διαπραχθεί κάποιο έγκλημα.
Παρά το γεγονός ότι και το Facebook αλλά και το Instagram δίνουν την δυνατότητα στους χρήστες να αναφέρουν τις φωτογραφίες ακατάλληλου περιεχομένου η μητέρα των δύο ανήλικων παιδιών ωστόσο ισχυρίζεται πως έκανες αρκετές προσπάθειες προκειμένου οι φωτογραφίες να κατέβουν από τους λογαριασμούς, τονίζοντας παράλληλα πως ένιωσε η χειρότερη μητέρα στον κόσμο όταν αντίκρισε τις φωτογραφίες τους.
«Δεν μπορώ ούτε να φανταστώ πως θα ένιωθαν τα παιδιά μου», λέει και συμπληρώνει: «νιώθω ότι είμαι η χειρότερη μητέρα».

Το παιδί σου δεν είναι χταπόδι να το κοπανάς

......................
Πάνω που άνοιγα την μπύρα νούμερο 3 ακούω έναν παράξενο θόρυβο, κάτι σαν κλάμα ανακατεμένο με ουρλιαχτό φρίκης. Πάγωσε το αίμα μου, παίδες.
-Τι γίνεται, ρε συ; Πεθαίνει κανείς;
Ο δικός μου δεν έδειχνε σημάδια ταραχής. Κατέβαζε την μπυρίτσα του ωραία ωραία. Ή πολύ cool ήταν ή κουφός 97%.
-Μην ανησυχείς. Κάθε μέρα αυτά έχουμε.
-Τι εννοείς; Κάθε μέρα κάποιος ουρλιάζει σπαρακτικά στην πολυκατοικία;
-Ναι, ρε γαμώτο…
-Τι θα πει "ναι, ρε γαμώτο"; Ποιος μένει σ΄ αυτήν την πολυκατοικία και χτυπιέται έτσι; Οι Τρωάδες;
-Είναι ένας μαλάκας, μωρέ, στον δεύτερο που κάνει συνέχεια σκηνικά.
-Δηλαδή; Τι σκηνικά; επέμενα γαϊδουρινά εγώ γιατί εν τω μεταξύ το ουρλιαχτό δυνάμωνε και ακουγόταν επικίνδυνα παιδικό.
-Ε, πλακώνεται με τον γιο του, βρίζεται με τη γυναίκα του, τα γνωστά.
-Τα γνωστά;! Ποια γνωστά;!
-Είναι περίεργη φάση, ρε παιδάκι μου, τι να σου λέω τώρα… Δεν μιλιέται με κανέναν στην πολυκατοικία. Τώρα τον απολύσανε κιόλας και το ‘χασε τελείως. Του λες καλημέρα και μουγκρίζει.
-Πόσο χρονών είναι ο γιος του; φώναξα αγχωμένη.
-Ξέρω ‘γω; Εφτά- οχτώ.
Πετάχτηκα πάνω. Μου ‘ρχόταν να τον αρπάξω και να τον πλακώσω στα χαστούκια (χωρίς πλάκα, παίδες. Αυτό μου ερχότανε. Η βία είναι μεταδοτική)
-Ουρλιάζει ένα παιδάκι εφτά χρονών και συ μου λες «πλακώνεται με τον γιο του»;
-Τι να σου πω;
-Πλακώνει τον γιο του. Ενεργητική φωνή. Το εφτάχρονο δεν μπορεί να ρίξει φάπες. Μόνο να τις φάει μπορεί.
-Εντάξει, πλακώνει. Ηρέμησε, τώρα. Πιες την μπύρα σου.
-Να πιω την μπύρα μου; Ποια μπύρα μου, ρε; Αυτός μπορεί να το σκοτώσει.
-Αν τα άκουγες κι εσύ κάθε μέρα δεν θα ‘κανες έτσι. Εμείς το 'χουμε φάει στη μάπα. Το συνηθίσαμε.
-Το συνηθίσατε;;;!!! Σοβαρολογείς; Το εφτάχρονο το ρωτήσατε αν το συνήθισε; Και η μάνα του τι κάνει;
-Τις τρώει κι αυτή, μάλλον. Όλο με το μαλλί στα μούτρα κυκλοφορεί και το γυαλί της Τζάκι Ο.
-Κι εσείς κάθεστε και τα ακούτε όλα αυτά χωρίς να κάνετε τίποτα;!
-Τι να κάνουμε δηλαδή;
Αυτό που μου πάγωσε το αίμα, παίδες μου αγαπημένοι, ήταν ότι η απορία του παρατρίχα καλού μου ήταν εκατό τα εκατό γνήσια. Πραγματικά απορούσε που είχα σηκωθεί κι έκανα βόλτες στο δωμάτιο σαν ταύρος έτοιμος να βγει στην αρένα. Μόνο εγώ άκουγα ένα παιδάκι να τσακίζεται στο ξύλο αλύπητα δέκα μέτρα μακριά μου. Αυτός άκουγε μια ταραχώδη οικογενειακή υπόθεση. Πήγα προς την πόρτα.
-Πώς λέγεται αυτός ο μαλάκας; ρώτησα βγαίνοντας.
-Κοντόπουλος, γιατί;
-Τι γιατί; Θα πάω να τον κράξω. Κι αν δεν σταματήσει θα φέρω την αστυνομία.
Σηκώθηκε. Έτρεξε και με άρπαξε από το μπράτσο.
-Πας καλά, ρε; Σε παρακαλώ. Τι δουλειά έχεις εσύ να μπερδευτείς στα οικογενειακά τους; Θες να βρούμε τον μπελά μας;
Πήρα το κινητό μου, φώναξα την αστυνομία και μετά βρόντηξα την πόρτα κι έφυγα χωρίς να μπω στον κόπο να του απαντήσω.
Γιατί αυτός είναι ο Έλλην, παίδες μου αγαπημένοι. Δε πα να χαλάει ο κόσμος δίπλα του, αυτός είναι διακριτικότατος. Γιατί να μπερδευτεί εκεί που δεν τον σπέρνουν; Για να βρει κάνα μπελά; Αν βέβαια ο διπλανός είχε μια συκιά στην αυλή του και τα σύκα έπεφταν και λέρωναν το πεζοδρόμιό του, θα σήκωνε τον κώλο του απ΄ τον καναπέ και θα του ‘χωνε μια μήνυση απαιτώντας να την κόψει τη βρωμοσυκιά του που βρωμίζει την πρόσοψή του. Αν όμως ακούσει κάποιον οικογενειάρχη να βαράει την οικογένειά του, απλώς ανεβάζει τον ήχο στην τηλεόραση και περιμένει στο δελτίο των οχτώ να μάθει αν το σκότωσε τελικά το παιδάκι του ο μαλάκας ή αντέχει ακόμα. Αν το σκότωσε, θα ανοίξει την πόρτα στο τηλεοπτικό συνεργείο που θα σπεύσει στον τόπο του εγκλήματος και θα δηλώσει περίλυπος «Όλη η γειτονιά πέφτει απ’ τα σύννεφα. Τι να σας πω… Δεν είχαμε ιδέα. Δεν είχε δώσει δικαιώματα.».

Υ.Γ.: Περίμενα μία ώρα κι ένα τέταρτο κάτω από την πολυκατοικία για να δω τι θα γίνει. Η αστυνομία δεν ήρθε. Κι αυτή είναι διακριτική, δεν θέλει να ανακατεύεται στα οικογενειακά μας.

ολόκληρο το άρθρο εδώ: protagon

Στην αγκαλιά της μαμάς της «φώλιασε» η 4χρονη Τάλα

Είχε βρεθεί δίπλα στον νεκρό πατέρα της, στον Έβρο

Στην αγκαλιά της μαμάς της, εκεί όπου βρίσκει καταφύγιο κάθε παιδί, τελείωσε το ταξίδι προσφυγιάς για την 4χρονη Τάλα, το κοριτσάκι που είχε παραμείνει, τον περασμένο Δεκέμβριο, επί ώρες δίπλα στον νεκρό πατέρα του, προσπαθώντας να προφυλαχθεί από την παγωνιά, σε παρέβρια περιοχή του Θουρίου Έβρου.
.......................

Υπενθυμίζεται ότι το παιδί και το άψυχο σώμα του νεαρού άντρα, είχε βρει ο Γιώργος Λυμπερακάκης, μέσα σε οικίσκο γεώτρησης άντλησης υδάτων που βρίσκεται μόλις 300 μέτρα από το ποτάμι και είχε ειδοποιήσει την αστυνομία. Όπως είχε διαπιστωθεί, το κοριτσάκι είχε παραμείνει δίπλα στον νεκρό πατέρα του για περισσότερες από 10 ώρες, μέχρι να το εντοπίσει τελικά, εντελώς εξαντλημένο, ο κ. Λυμπερακάκης.

Ο 32χρονος πατέρας του κοριτσιού, το είχε μεταφέρει στους ώμους του, μέσα από τον ποταμό Έβρο, με αποτέλεσμα το παιδί, όταν βρέθηκε, να είναι στεγνό, ενώ
ο πατέρας του είχε αφήσει την τελευταία του πνοή από το κρύο, με το σώμα του μελανιασμένο από τη μέση και κάτω....
 
περισσότερα εδώ