Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

«... ένα παιδί που αισθάνεται ότι η μητέρα και ο πατέρας
το αγαπούν βαθιά... »

... πατρικά, μητρικά, δεν ζητάει πολλά πράγματα και χάρες ... ανέχεται και το μάλωμα, την τιμωρία, την φτώχεια, διαισθάνεται πως και να το μαλώνει ο πατέρας του, πάλι από αγάπη το κάνει, γιατί ο ίδιος που το μαλώνει και το τιμωρεί είναι εκείνος που υποφέρει περισσότερο. Το βλέπει!»
👨💓👦👧💓👩
💖»Είναι γνωστό ότι το βλέμμα, το ύφος, η θερμοκρασία, η έκφραση του προσώπου, ο τόνος της φωνής, η χειρονομία, όλα δηλαδή όσα η επιστήμη της ψυχολογίας αποκαλεί «γλώσσα του σώματος» δίνουν στο μικρό παιδί, αλλά και σε κάθε ευαίσθητο άτομο με συναισθηματική νοημοσύνη, πληροφορίες εξαιρετικά σημαντικές, ώστε να διακρίνει αλήθειες του άλλου, τις διαθέσεις προς το δικό του πρόσωπο ιδιαίτερα. 
💖 »Τα λόγια μπορούν να υποκρίνονται, η γλώσσα του σώματος όμως δεν τα καταφέρνει τόσο στο ψέμα. Για τους σπουδαστές του θεάτρου πιο εύκολα διδάσκεται και μαθαίνεται η εκφορά του λόγου, ο τόνος φωνής, το ηχόχρωμα, ενώ οι σωματικές κινήσεις και οι χειρονομίες του ρόλου είναι σταυρός· το σώμα, σαν από σκληρότερο υλικό, δυσκίνητο αντιστέκεται στην υποκριτική πιο σθεναρά από τη φωνή, από την άρθρωση.
💖 »Και το παιδί, από μωρό ημερών, διαισθάνεται με την αφή, με την ένταση ή τη γλύκα της φωνής, με το χαμόγελο και το χάδι, δεν έχει μάθει ακόμη λεξιλόγια, δεν ξέρει να μιλά και να μεταφράζει φράσεις. Η γλωσσολογία, δεν το αφορά. 
Για αυτό τον λόγο ο άνθρωπος καλλιεργεί με τέτοια πρωτόγονη ανάγκη, τους άλλους τρόπους επικοινωνίας, και το παιδί μέσα του αντιλαμβάνεται με αισθαντικότητα, με την ευαισθησία στην αφή ενός φτερού πεταλούδας, τους πρώτους, αρχαϊκούς κώδικες.
💖 »Αν ο γονιός δεν αγαπάει αληθινά και ως αληθινός, σχετικά υγιής, γονιός το παιδί του, δεν πρόκειται να το πείσει με τίποτα, όσα δώρα κι αν κουβαλήσει, όσα πλούτη κι ευκολίες κι αν του εξασφαλίσει, σε όσα ακριβά σχολεία το στείλει, όσες δηλώσεις περί λατρείας – και συνήθως θυσίας – κι αν του εκφράσει, και συνήθως για θυσίες μιλούν συχνότερα εκείνοι που δεν αγαπούν πολύ. Χρειάζονται πιστοποιητικά και αποδείξεις για εκείνο που είναι αυτονόητο και δεν απαιτεί απόδειξη καμία. Διότι εκείνοι γενικώς, που αγαπούν πολύ, τη θυσία τους δεν τη συναισθάνονται, τί να πουν για κάτι που δεν θεωρούν ότι κάνουν;
💖 »Αντιθέτως, ένα παιδί που αισθάνεται ότι η μητέρα και ο πατέρας το αγαπούν βαθιά, πατρικά, μητρικά, δε ζητάει πολλά πράγματα και χάρες όσες το πρώτο, ανέχεται και το μάλωμα, την τιμωρία, την φτώχεια, διαισθάνεται πως και να το μαλώνει ο πατέρας του, πάλι από αγάπη το κάνει, γιατί ο ίδιος που το μαλώνει και το τιμωρεί είναι εκείνος που υποφέρει περισσότερο. Το βλέπει!
💖 »Κανένα πλάσμα δεν είναι τόσο κοντά στην αλήθεια όσο το μικρό παιδί, πριν διδαχθεί δηλαδή από τους μεγάλους, και από το πρότυπο των μεγάλων, να φαντασιώνεται και να υποκρίνεται.
Ας μη το ξεχνάμε αυτό.»

Μάρω Βαμβουνάκη
Απόσπασμα, «Η μπαλάντα της ζήλιας» εκδ. Ψυχογιός

Μεγαλώνοντας ένα παιδί σε μια κοινωνία που βρίθει
από μαγκιά, αγένεια και θράσος.

Μεγαλώνοντας ένα ευγενικό παιδί σ’ έναν κόσμο που δεν λέει «ευχαριστώ»
Αλεξία Μπακοπούλου


Μεγαλώνοντας ένα παιδί, κάθε μέρα περνάει από το μυαλό μας η βασανιστική ερώτηση «το κάνω σωστά;». 
Είναι αυτή η διαρκής αμφιβολία που άλλους τους κάνει να ψάχνουν και να διερωτώνται και να πηγαίνουν παρακάτω, και άλλους φορτίζει με ένα άγχος επάρκειας ως προς το γονεϊκό τους ρόλο.

Η δική μου προσπάθεια, της μέχρι σήμερα μητρικής μου καριέρας, είναι το μεγάλωμα παιδιών με συναισθηματική νοημοσύνη. Στόχος μου είναι να εμμένω στο συναίσθημα κάθε περίστασης και να παρακάμπτω το περιβάλλον σκηνικό. 
Προσπαθώ να ενθαρρύνω την έκφραση και αποδοχή του συναισθήματος και να ενισχύσω την ενσυναίσθηση. Τη δεξιότητα που σου επιτρέπει να μπεις στη θέση του άλλου να αντιληφθείς τι νιώθει και να αντιδράσεις ανάλογα.
Δυστυχώς πολλές φορές αναρωτιέμαι αν είναι σωστό αυτό που κάνω. Αναρωτιέμαι αν η έμφασή που δίνω στο κομμάτι της συναισθηματικής ανάπτυξης, είναι αυτό που πραγματικά θα βοηθήσει το δικό μου παιδί να είναι ευτυχισμένο και ολοκληρωμένο σαν προσωπικότητα.
Και έρχονται όλες εκείνες οι στιγμές που νιώθω σαν να δημιουργώ έναν αριστοκράτη σε μια κοινωνία που βρίθει από μαγκιά, αγένεια και θράσος. Είναι όλες εκείνες οι φορές που αντιλαμβάνεσαι ότι δίνεις εφόδια που δυστυχώς δεν συμμερίζονται όλοι. 
Έτσι βρέθηκα να έχω ένα παιδί με υψηλή –κατά τη γνώμη της κουκουβάγιας-μάνας – συναισθηματική νοημοσύνη, ευάλωτο όμως από τα βλήματα των υπολοίπων που η ανατροφή τους επικεντρώνεται στην προσωπική ανάδειξη, τη μαγκιά και τον εξευτελισμό κάθε συναισθήματος, που νοείται ως αδυναμία.

Ωραία όλα αυτά, θα μπορούσε να μου πει κάποιος, αλλά θα έπρεπε θωρακίζεις ένα παιδί απέναντι σε τέτοιες περιπτώσεις. 
Η συναισθηματική νοημοσύνη, με ό,τι αυτή εμπεριέχει, βοηθάει στη δημιουργία ψυχικά ανθεκτικών ανθρώπων. Δεν παύει όμως όλο το σκηνικό να σε κάνει κάποιες στιγμές να νιώθεις σαν να είσαι ο μόνος που φροντίζει το περιβάλλον, και γύρω τριγύρω οι υπόλοιποι να το μολύνουν, όπως μπορούν και με όσα μέσα έχουν. 
Η μάχη είναι άνιση. Και έρχεται πάλι η ίδια βασανιστική ερώτηση «κάνω το σωστό;».
Είναι η στιγμή που καλούμαστε να συνειδητοποιήσουμε την ανάγκη διαρκούς παρουσίας μας απέναντι στις συναισθηματικές ανάγκες ενός παιδιού που έρχεται αντιμέτωπο με άτομα που δεν διαθέτουν τις δικές τους συναισθηματικές δεξιότητες. 
Είναι η στιγμή που αντιλαμβάνεσαι ότι θωρακίζεις και προστατεύεις ένα παιδί από τα βέλη του συναισθηματικού υποκόσμου μιλώντας του. 
Μιλώντας του και εξηγώντας του τι είναι αυτό που συμβαίνει ακριβώς, για ποιο λόγο συμβαίνει και τι μπορεί να κάνει. Εμπλουτίζεις με αυτό τον τρόπο τις μπαταρίες της ανθεκτικότητάς του.
Ομολογώ ότι είναι φορές που πραγματικά μετανιώνω για όλη αυτή την έμφαση στη συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών μου. Γιατί τα βλέπω, αρκετές φορές να πληγώνονται και να μην βρίσκει αντίκρισμα η προσπάθεια που έχει γίνει. 
Άλλες φορές πάλι είμαι πραγματικά υπερήφανη για τον τρόπο που διαχειρίζονται καταστάσεις, και ιδιαίτερα καταστάσεις φορτισμένες με έντονο συναίσθημα. Τότε είναι που αποφασίζω να συνεχίσω να διαπαιδαγωγώ τον «αριστοκράτη» που θα κληθεί να αντιμετωπίσει όλες τις προβολές καταπιεσμένων γονιών στα παιδιά τους, γιατί στο τέλος ο κερδισμένος είναι εκείνος που νιώθει, εκφράζεται, μοιράζεται και συναισθάνεται.

Θέλει αρετή και τόλμη η ευαισθησία απέναντι στις Ερινύες (χαμ. Σειρήνες) μιας κοινωνίας που καλλιεργεί τον τσαμπουκά, την υπεροψία και την αναλγησία. 
Θα είμαι εκεί για να στηρίζω όλο αυτό που με κόπο οικοδόμησα για να το δω να στέκεται στα πόδια του. 
Θα είμαι εκεί για να εξηγώ και να δικαιολογώ γιατί αυτό είναι το λειτουργικό και γιατί το άλλο είναι το δυσλειτουργικό, σε πείσμα των καιρών που αποζητούν ανθρώπους κενούς και άβουλους. 
Γιατί ένας υψηλός δείκτης συναισθηματικής νοημοσύνης μπορεί να μη σου εξασφαλίζει μια θέση στο Harvard, είναι όμως βέβαιο ότι σε προετοιμάζει για το μεγαλύτερο πανεπιστήμιο όλων των εποχών… την ζωή.

Έτσι θα προστατέψετε αποτελεσματικά τα παιδιά σας

10 σωστές συμβουλές για το πώς να προστατέψετε αποτελεσματικά το παιδί σας
Πριν δώσετε στο παιδί σας παραπάνω ανεξαρτησία, πρέπει να λάβετε μέτρα για να εξασφαλίσετε την ασφάλειά του. 
Δείτε παρακάτω 10 τρόπους για να βοηθήσετε τα παιδιά σας να μάθουν να συμπεριφέρονται μπροστά σε ξένους. 
Δείξτε τους τις εικόνες και συζητήστε μαζί τους όλους τους κινδύνους που παραμονεύουν. 

Μην αποκαλύπτετε το όνομα του παιδιού σας 
Μην γράφετε το όνομα του παιδιού σας στα προσωπικά του αντικείμενα. 
Ούτε στο σακίδιό του, ούτε στην τσάντα με το κολατσιό του. Τα πράγματα του παιδιού σας δεν πρέπει να δίνουν στους ξένους πρόσβαση στις προσωπικές του πληροφορίες. Όταν ένας ξένος φωνάζει ένα παιδί με το όνομά του, αμέσως κερδίζει την εμπιστοσύνη του και αυτό μπορεί να οδηγήσει σε επικίνδυνες καταστάσεις. 

Τρέχοντας μακριά από αυτοκίνητα, 
προς την αντίθεση κατεύθυνση 
Το να μάθετε στο παιδί σας να μην μπαίνει σε αυτοκίνητα ξένων, είναι ζωτικής σημασίας. Αλλά το παιδί σας πρέπει να μάθει έναν ακόμα κανόνα: αν το πλησιάσει ένα αυτοκίνητο ή το ακολουθεί και προσπαθεί να του τραβήξει την προσοχή, θα πρέπει να τρέξει γρήγορα προς την αντίθετη κατεύθυνση. 

Βρείτε έναν οικογενειακό κωδικό 
Αν κάποιος πει στο παιδί σας “Έλα μαζί μου. Θα σε πάω στη μαμά και το μπαμπά”, το πρώτο πράγμα που θα πρέπει να κάνει, είναι να ρωτήσει τον άγνωστο πώς λένε τη μαμά και το μπαμπά και ποιος είναι ο οικογενειακός κωδικός τους. Καλό θα ήταν να βρείτε μια λέξη ασφαλείας, για περιπτώσεις έκτακτης ανάγκης. 

Εγκαταστήστε εφαρμογές εντοπισμού 
Χάρη στη λειτουργία GPS, τέτοιες εφαρμογές σας επιτρέπουν να παρακολουθείτε την ακριβή τοποθεσία του παιδιού σας και πόση μπαταρία έχει στο κινητό του. 
Life360 Locator iOS | Android 
GPS Phone Tracker iOS | Android 

Ρολόι με κουμπί έκτακτης ανάγκης 
Τα γκάντζετ με ενσωματωμένο κουμπί έκτακτης ανάγκης, έχουν τη μορφή ρολογιού, μπρελόκ, βραχιολιού ή κολιέ. Με μια ειδική εφαρμογή στα κινητά, οι γονείς μπορούν να παρακολουθούν πάντα την ακριβή τοποθεσία του παιδιού τους. Αν το παιδί πατήσει το κουμπί, το σήμα θα πάει στους γονείς ή την αστυνομία. 

Φωνάζοντας “Δεν τον ξέρω!” 
Πείτε στο παιδί σας ότι αν το αρπάξει κάποιος ξένος, θα πρέπει να φωνάξει, να τον δαγκώσει και να τραβήξει την προσοχή των άλλων με οποιονδήποτε τρόπο. Επίσης, θα πρέπει να φωνάζει “Δεν τον ξέρω. Θέλει να με πάρει μακριά.” 

Διακοπή συνομιλίας και διατήρηση απόστασης 
Το παιδί σας θα πρέπει να γνωρίζει ότι δεν είναι υποχρεωμένο να μιλάει σε ξένους, οπότε αν μια συζήτηση διαρκέσει πάνω από 5-7 δευτερόλεπτα, καλό θα ήταν να πάει σε ένα πιο ασφαλές μέρος. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, θα πρέπει να κρατάει μια απόσταση ασφαλείας γύρω στα 2-3 μέτρα. Αν ο ξένος προσπαθήσει να πάει πιο κοντά, το παιδί θα πρέπει να απομακρυνθεί. 

Να μην μπαίνει στο ασανσέρ μαζί με ξένους 
Μάθετε στο παιδί σας να περιμένει το ασανσέρ με την πλάτη στον τοίχο, ώστε να μπορεί να βλέπει όποιον πλησιάζει. Σε περίπτωση που έρθει κάποιος άγνωστος, θα πρέπει να βρει μια οποιαδήποτε δικαιολογία για να μην μπει στο ασανσέρ. Η καλύτερη επιλογή, είναι να προσποιηθεί ότι ξέχασε κάτι. Αν ο ξένος επιμείνει να μπει στο ασανσέρ μαζί του, το παιδί σας θα πρέπει να πει ευγενικά: “Οι γονείς μου λένε ότι πρέπει να μπαίνω στο ασανσέρ μόνος μου ή με τους γείτονες.” 

Να μην λέει στους ξένους ότι οι γονείς του λείπουν 
Πείτε στο παιδί σας ότι αν κάποιος χτυπήσει την πόρτα, αλλά δεν φαίνεται από το μάτι και δεν απαντάει στην ερώτηση “Ποιος είναι”, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ανοίξει την πόρτα. Επίσης, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να πει στον άγνωστο ότι οι γονείς του λείπουν, ακόμα και αν αυτός ισχυριστεί ότι είναι φίλος των γονιών του. 

Πρέπει να αποφεύγει να συναντάει φίλους από το διαδίκτυο 
Προειδοποιήστε το παιδί σας ότι στον σημερινό κόσμο, οι εγκληματίες βρίσκουν τα θύματά τους μέσω του διαδικτύου και ότι αν κάποιος του πει πως είναι ο 10χρονος Μιχάλης από την απέναντι πολυκατοικία, δεν είναι σίγουρο ότι λέει την αλήθεια. 
Επίσης, μάθετε στο παιδί σας να μην αποκαλύπτει σε αγνώστους τη διεύθυνση ή το τηλέφωνο του σπιτιού, ούτε να στέλνει προσωπικές του φωτογραφίες σε ξένους. 
Τέλος, θα πρέπει πάντα να αρνείται προσκλήσεις από αγνώστους.