Για όλους τους γονείς, που τα παιδιά τους νιώθουν διαφορετικά. Που τα παιδιά τους, παραπονιούνται ότι τα κοροϊδεύουν. Το παρακάτω άρθρο το βρήκαμε στην ιστοσελίδα doctv.gr και το υπογράφει ο Γιάννης Μουνδέλας και η Νίκη Σταθιά.
Πρόκειται για ένα κόμικ που ονομάζεται «Παράξενη σαν εμένα: H Φρίντα είναι παράξενη σαν κι εσένα».
Διαβάστε στα παιδιά σας για τη Φρίντα Κάλοκαι δείξτε τους το κόμικ. Σίγουρα θα νιώσουν όμορφα και μοναδικά παρά τη διαφορετικότητά τους!
Η αλήθεια είναι πως η ζωή με έναν (ή περισσότερους) προεφήβους και εφήβους στο σπίτι είναι σχετικά δύσκολη. Είναι όμως σίγουρο ότι δεν θα γίνει καλύτερη, αν αντιμετωπίζετε τις (αναπόφευκτες) συγκρούσεις σας βάζοντας τις φωνές.
Η Σίλα Μακ Γκρέιθ, στο βιβλίο της Yell Less Love More(Φώναζε λιγότερο, Αγάπα περισσότερο) μας δίνει μερικές συμβουλές για να αντιμετωπίζουμε τα πράγματα πιο χαλαρά. 1. Όταν νιώθετε ότι αρχίζετε να βγαίνετε εκτός εαυτού, απομακρυνθείτε λίγο από το χώρο, πάρτε βαθιές ανάσες και υπενθυμίστε στον εαυτό σας ότι το να αρχίσετε να βάζετε τώρα τις φωνές δεν είναι ο πλέον αποτελεσματικός τρόπος να λύσετε το πρόβλημα. 2. Φέρτε στο μυαλό σας την εικόνα του παιδιού σας όταν ήταν μωρό, τότε που το βλέπατε τόσο μικρό κι ανυπεράσπιστο και θέλατε να φτιάξετε ένα πύργο αγάπης και να το κρατήσετε μέσα για να το προστατεύετε από κάθε κακό. Είναι ακόμα το ίδιο παιδί κι όπως τότε έχει και τώρα ανάγκη από την αγάπη σας. 3. Μπείτε για λίγο στη θέση του. Είναι σε μια ηλικία που βλέπει το σώμα και την ψυχολογία του να αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη κι έχει να αντιμετωπίσει ένα σωρό κοινωνικές και συναισθηματικές προκλήσεις. Θυμηθείτε πώς νιώθατε εσείς στην ίδια ηλικία. 4. Συνειδητοποιείτε ότι απλά περνάτε μια φάση που σύντομα θα περάσει. Ναι, υπάρχει μεγαλύτερη ένταση στο σπίτι και οι διαφωνίες σας είναι συχνές, όμως αυτό δεν σημαίνει ότι η σχέση με το παιδί σας θα είναι έτσι για πάντα. Εάν το δείτε σαν κάτι προσωρινό, είναι πιο πιθανό να καταφέρετε να το ξεπεράσετε χωρίς φωνές. 5. Κάντε ό,τι σας βοηθάει να ηρεμήσετε (εκτός από το να φωνάξετε). Βγείτε για μια βόλτα στον καθαρό αέρα, κάντε ένα ντους ή απλά ζητήστε να σταματήσετε τη συζήτηση ώστε να μείνετε για λίγο μόνοι και να σκεφτείτε. Έτσι, βοηθάτε τον εαυτό σας να χαλαρώσει από την ένταση και επιπλέον δίνετε ένα καλό παράδειγμα στο παιδί σας για να μάθει πώς να διατηρεί τον αυτοέλεγχό του. 6. Φροντίστε τον εαυτό σας. Θα χρειαστείτε πολλή ενέργεια και ψυχική δύναμη μέχρι να βγει το παιδί σας από το «τούνελ» της εφηβείας, γι’ αυτό μην πιέζετε τον εαυτό σας. Βάλτε στις προτεραιότητές σας να κοιμάστε και να τρώτε καλά και να αφιερώνετε κάποιο από το χρόνο σας σε κάτι που σας κάνει χαρούμενους. Δεν είναι εγωισμός, είναι ανάγκη. 7. Εστιάστε σε ό,τι είναι θετικό. Εάν γκρινιάζετε όπου σταθείτε κι όπου βρεθείτε για το πόσο κουραστική είναι η καθημερινότητα με έναν προ-έφηβο ή έναν έφηβο, «ξυπνάτε» μέσα και στους δυο σας τα αρνητικά συναισθήματα που αργά ή γρήγορα θα σας φέρουν σε μια νέα κόντρα. Όταν σκεφτόμαστε θετικά, τότε τείνουμε και να αντιδράμε θετικά, δηλαδή χωρίς φωνές. 8. Απολαύστε στιγμές μαζί του. Μπορεί να έχει αρχίσει να διεκδικεί την αυτονομία και την ανεξαρτησία του, όμως έχει ακόμα ανάγκη τη συντροφιά, την υποστήριξη και την αγκαλιά σας. Βρείτε χρόνο να ασχολείστε μαζί με κάτι που σας διασκεδάζει και τους δύο (π.χ. να πηγαίνετε στον κινηματογράφο ή το θέατρο) και η σχέση σας θα επωφεληθεί ιδιαίτερα. 9. Εάν, παρόλα αυτά, η ανάγκη σας να βάλετε τις φωνές εξακολουθεί να υπάρχει, τότε κάντε το, αλλά επιλέξτε να το κάνετε σε συγκεκριμένες συνθήκες. Περιμένετε μέχρι να μείνετε μόνοι στο σπίτι, πηγαίνετε με το αυτοκίνητο κάπου ερημικά ή μπείτε μέσα στη ντουλάπα και φωνάξτε. Οι ντουλάπες δεν έχουν αισθήματα, τα παιδιά σας όμως έχουν!
Σαφώς και όλες οι μαμάδες ως κουκουβάγιες βλέπουν τα παιδιά
τους ως τα ομορφότερα του κόσμου και φυσικά καμία δε μπορεί ν’
αντισταθεί στο πειρασμό να τους το πει.
Ωστόσο, αναπτυξιολόγοι και
ψυχολόγοι προειδοποιούν ότι η έμφαση στην εμφάνιση κάθε άλλο παρά ωφέλιμη είναι για τα παιδιά μας! Σύμφωνα με την αναπτυξιολόγο, παιδοψυχολόγο και ιδρύτρια του επιστημονικού site TheEssentialParentCompany,
Dr Rebecca Chicot πολλές φορές οι γονείς μπαίνουν στο πειρασμό να πουν
στα παιδιά τους πόσο όμορφα είναι. Και βέβαια έχουν δίκιο, αφού έτσι κι
αλλιώς όλα τα παιδιά είναι όμορφα! Ωστόσο αυτό όταν συμβαίνει στην
υπερβολή του και όταν το μήνυμα που λαμβάνει το παιδί είναι ότι η
εμφάνιση είναι το μεγαλύτερο του ατού, τότε σαφώς δεν του κάνουμε καλό!
Αντίθετα, μας λέει η δόκτωρ Chicot, είναι προτιμότερο να επαινούμε το
παιδί επειδή ολοκλήρωσε ένα παζλ ή επειδή εκφράζει ανησυχίες για τον
κόσμο και το περιβάλλον. Αυτός είναι και ο υγιέστερος τρόπος να του
τονώσουμε την αυτοπεποίθηση.
«Τα παιδιά έτσι κι αλλιώς είναι όμορφα, αστεία, έξυπνα... δεν είναι
περίεργο που μας ξετρελαίνουν!», λέει η δρ. Chicot. «Σκοπός μας, όμως,
είναι να βρούμε ένα μέτρο στον θαυμασμό μας και αυτός να γίνεται πιο
συγκεκριμένα, π.χ. για την καλή συμπεριφορά του παιδιού ή για το γεγονός
ότι ολοκλήρωσε κάποιο έργο».
Και τα κορίτσια; Εξίσου επικίνδυνες όμως είναι οι συνεχείς φιλοφρονήσεις για την ομορφιά
των κοριτσιών,
σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα που πραγματοποιήθηκε στη Μ. Βρετανία και
δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Telegraph. Σύμφωνα με την έρευνα, 6 στα 10
κορίτσια, ηλικίας 8 με 12 ετών θεωρούν ότι «αν ήταν λεπτότερες θα ήταν
και πιο ευτυχισμένες», ενώ ακόμη και τα κορίτσια κάτω των 10 τείνουν
πλέον να συνδέουν την ευτυχία με την εικόνα του σώματός τους! Όμως το
πιο ανησυχητικό είναι πως οι αυξητικές επεμβάσεις στήθους σε έφηβες
αυξάνονται κατά 150% ετησίως.... Σύμφωνα με τη Λίζα Μπλουμ, συγγραφέα του βιβλίου Think:
Straight Talk For Women To Stay Smart In A Dumbed-Down World, («Σκέψου:
Πώς να παραμείνουν οι γυναίκες έξυπνες σε έναν κουτό κόσμο»),
για αυτά τα φαινόμενα ευθύνεται (και) η εμμονή αρκετών γονέων να λένε
συνεχώς στις κόρες τους πόσο όμορφες είναι.
«Μαθαίνουμε στα κορίτσια μας
ότι η εμφάνιση είναι το σημαντικότερο, πράγμα στον κόσμο,
πράγμα το οποίο τις ανησυχεί και επιτείνει τα ψυχολογικά προβλήματα που
επιβάλλει ο «πολιτισμός της εικόνας», λέει η Λίζα Μπλουμ. «Ο κόσμος μας
βέβαια είναι πολύ πιο περίπλοκος, και η ομορφιά είναι μεν «κλειδί» για
μια καλύτερη ζωή, αλλά σίγουρα όχι το μόνο».
Όταν οι άλλοι παινεύουν
λοιπόν τη μικρή μας για την ομορφιά της δεν υπάρχει λόγος να
διαφωνήσουμε, αλλά καλό είναι να συμπληρώνουμε και τα άλλα της ταλέντα,
όπως το πόσο γρήγορα τρέχει ή το πόσο καλά παίζει μουσική. Το σημαντικό,
λένε οι ειδικοί, είναι να τονίσουμε συστηματικά άλλες καλές πλευρές της
προσωπικότητάς της, ώστε να μην κατέχει η ομορφιά της την πρώτη ή -
πολύ χειρότερα...- την μοναδική θέση ανάμεσα στα προτερήματά της.
Posts
