Σάββατο, 30 Ιανουαρίου 2016

Γεώργιος Μπαμπινιώτης:
Οι Τρεις Ιεράρχες θεμελιωτές της Ορθοδοξίας

Του πρώην Πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών και Καθηγητή της Γλωσσολογίας κ. Γεωργίου Μπαμπινιώτη

Προσφώνηση κατά την Εορτή των
Τριών Ιεραρχών 
στο Πανεπιστήμιο Αθηνών στις 30.1.2002
Έχουμε αλήθεια σκεφτεί γιατί μια εορτή Παιδείας, ένας κατ' εξοχήν εορτασμός του πνεύματος, της γνώσης και της καλλιέργειας ταυτίζεται στην Ελλάδα με μια εορτή θρησκευτική, μια εορτή τιμής προς τους θεμελιωτές της Ορθόδοξης Χριστιανικής Πίστης; 
Γιατί συν-εορτάζονται Παιδεία και Τρεις Ιεράρχες και όχι λ.χ. Παιδεία και πατριάρχης Φώτιος, μια μεγάλη παιδευτική μορφή του Βυζαντίου, ή Παιδεία και Ευστάθιος Θεσσαλονίκης ή Παιδεία και Ευγένιος Βούλγαρης; Είναι σύμπτωση; Είναι συμβολισμός; Είναι ιδεολόγημα; 
Ή δική μου εκτίμηση είναι ότι ό συνεορτασμός αυτός όχι μόνο δεν είναι συμπτωματικός ή προϊόν ιδεολογήματος, αλλά είναι συσχετισμός ουσίας, απόρροια βαθύτερης πνευματικής και πολιτισμικής σχέσης, σχέσης ταυτότητας και ιστορικής συνείδησης αυτής της Χώρας.
Θεωρώ ότι ό συνεορτασμός πηγάζει από μια σαφή πολιτισμική παραδοχή και εκδοχή της Παιδείας μας: ότι ή ελληνική Παιδεία στηρίχτηκε σε δύο παιδευτικούς άξονες, στον ορθολογισμό και στην "Ορθοδοξία Με άλλους όρους, στηρίχτηκε στη σπουδή της ελληνικής ορθολογικής σκέψης, όπως θεμελιώθηκε στα μεγάλα κείμενα της αρχαίας ελληνικής διανόησης, και στη σπουδή της Χριστιανικής Ορθόδοξης Πίστης, όπως θεμελιώνεται στη διδασκαλία της Κ. Διαθήκης και ερμηνεύεται στα μεγάλα κείμενα της Ορθόδοξης Θεολογίας, στα κείμενα του Μεγάλου Βασιλείου, του Γρηγορίου του Θεολόγου και του Ιωάννου του Χρυσοστόμου.
Ή ελληνική σύλληψη της Σχολικής Εκπαίδευσης συνδυάζει από παλιά δύο παιδευτικές αρχές: την Ελληνικότητα και τη Χριστιανική Πίστη, ό,τι ονομάστηκε Ελληνοχριστιανικό Ιδεώδες. Πρόκειται για ένα ιδεώδες πού δεν αμφισβητήθηκε βεβαίως, όταν το υποστήριζε ό Νεοελληνικός Διαφωτισμός με επικεφαλής τον Κοραή και τους Διδασκάλους του Γένους, ιερωμένους τους περισσότερους (τον Ευγένιο Βούλγαρη, το Νεόφυτο Δούκα, τον Άνθιμο Γαζή, τον Κωνσταντίνο Οικονόμο, το Νεόφυτο Βάμβα κ. ά.), ούτε όταν το υποστήριζαν ό Μακρυγιάννης, ό Κολοκοτρώνης και άλλοι αγωνιστές.
Αμφισβητήθηκε αργότερα, όταν παρασυνδέθηκε μ' έναν έντονο συντηρητισμό στην εκπαιδευτική πράξη, και ως όρος απαξιώθηκε συγκυριακά, όταν χρησιμοποιήθηκε προπαγανδιστικά στη δικτατορία του Παπαδόπουλου ως εθνικιστικό σύνθημα. Τα πάντα, είναι γνωστό, μπορούν να στρεβλωθούν και να απαξιωθούν, αν αποτελέσουν αντικείμενο σκοπιμοτήτων και προκάλυμμα διαφορετικών προθέσεων.
Σήμερα είναι, νομίζω, πλέον καιρός ή λέξη ελληνοχριστιανικός να «αποχαρακτηρισθή» πολιτικά και ιδεολογικά, με εξαίρεση τις ιστορικές αναφορές στην περίοδο της Επταετίας, και να επανακτήσει το πρωτογενές και ουσιαστικό εννοιολογικό και σημασιολογικό περιεχόμενο της, πού είναι ή αναφορά στο δίπολο Ελληνικότητας και Χριστιανισμού, κλασικού ελληνικού ορθολογισμού και Χριστιανικής Ορθοδοξίας. 
Κι αυτό, γιατί οι τρεις αυτοί γίγαντες της Πατερικής Θεολογίας μέσα από τη βαθειά χριστιανική τους πίστη και το θεϊκό χάρισμα, «τη θεία χάρη» να αποτελέσουν τους κύριους και αυθεντικούς (μετά τον Παύλο) ερμηνευτές της χριστιανικής διδασκαλίας, να ορίσουν την ορθόδοξη διάσταση του Χριστιανισμού, είχαν το πρόσθετο προνόμιο να ακονήσουν το πνεύμα τους στα μεγάλα κείμενα της ελληνικής φιλοσοφίας και της ρητορικής, σε γλώσσα ελληνική και σε μεγάλες Σχολές του Ελληνισμού, στη Φιλοσοφική Σχολή των Αθηνών ό Βασίλειος και ό Γρηγόριος, στην Αντιόχεια κοντά στο Λιβάνιο ό Ιωάννης.
Έτσι, ήταν λογικό να γίνουν και οι φυσικοί υποστηρικτές της παιδευτικής σύζευξης των ελληνικών γραμμάτων με τα χριστιανικά διδάγματα της Ορθόδοξης Πίστης. Με τη θητεία τους στα ελληνικά γράμματα δεν απαρνήθηκαν την ίδια τους την ύπαρξη, τη Χριστιανική Πίστη, με την οποία ταυτίστηκαν και την οποία υπερασπίστηκαν και στερέωσαν με την ίδια τη ζωή και το έργο τους. 
Ούτε όμως πρόδωσαν την καλλιέργεια πού απέκτησαν από την αναστροφή τους με τον ελληνικό στοχασμό. Αυτοί ήσαν πού τόλμησαν να υποστηρίξουν την ανάγκη επαφής των Χριστιανών, ιδίως των νέων, με την ελληνική παιδεία, με τα ελληνικά κείμενα: «Και ποιηταίς και λογοποιοίς και ρήτορσί και πάσιν άνθρώποις ομιλητέον, όθεν αν μέλη προς την της ψυχής επιμέλειαν ωφέλεια τις έσεσθαι».
Ό Μ. Βασίλειος δεν διστάζει να πει για τον Όμηρο: «Πάσα μεν ή ποίησις τω Όμήρω αρετής εστίν έπαινος και πάντα αυτώ προς τούτο φέρει». Και χρειάζεται θάρρος, για να χαρακτηρίσει κανείς ως απληροφόρητους, ως «κακώς είδότας», όσους θεωρούν «την έξωθεν (παιδείαν, δηλαδή την θύραθεν, την ελληνική) ως επίβουλον και σφαλεράν και Θεού πόρρω βάλλουσαν» και να λέει απαξιωτικά «ουκουν άτιμαστέον την παίδευσιν (εννοεί την ελληνικήν), ότι τούτο δοκεί τισιν».
Αν γεφυρώθηκε το χάσμα ανάμεσα στην απέχθεια των νεοφώτιστων Χριστιανών προς την ειδωλολατρία των Ελλήνων και τα ασεβή ελληνικά γράμματα (Έλλην, μην το ξεχνάμε, σήμαινε «ειδωλολάτρης», το ίδιο όπως και ή λέξη «εθνικός») και στην, από την άλλη μεριά, περιφρόνηση των Ελλήνων για τους απαίδευτους Χριστιανούς, αυτό έγινε μόνο χάρη στη σθεναρή στάση, το κύρος και την πρακτική των Τριών Μεγάλων ελληνοσπουδασμένων Πατέρων της Εκκλησίας.
Στην προσέγγιση μάλιστα προς τα αρχαία ελληνικά κείμενα συνέβαλε και ή υιοθέτηση και καθιέρωση της αττικιστικής μορφής της ελληνικής γλώσσας (αντίθετα προς την απλούστερη ελληνιστική Κοινή, στην οποία είναι γραμμένο το Ευαγγέλιο). Μέσα από αυτήν (την αττική) ή πρόσβαση προς τα αρχαία ελληνικά κείμενα έγινε ευκολότερη.
Η θέση των τριών μεγάλων πνευματικών μορφών και διδασκάλων της Ορθόδοξης Θεολογίας ήταν προϊόν μιας βαθύτερης, ειλικρινούς και βιωματικής κατάφασης προς το Θεό, πρώτα και πάνω απ' όλα, με την τριαδική χριστιανική του σύλληψη, προς τον άνθρωπο, το τέλειο δημιούργημα του Θεού, προς το πνεύμα, πού κατ' εξοχήν συνδέει τον άνθρωπο με το Δημιουργό του, και προς την καλλιέργεια του πνεύματος μέσα από τα διδάγματα της Ορθόδοξης Χριστιανικής Πίστης, αλλά και με την κατάκτηση της γνώσης και την άσκηση της κρίσης και της γλωσσικής έκφρασης ακόμη, ή οποία - για τους τρεις μεγάλους διανοητές Χριστιανούς - περνάει μέσα από την ελληνική παιδεία και τα ελληνικά κείμενα.

Έτσι, στη διδασκαλία των Μεγάλων αυτών Πατέρων ή ορθολογική σκέψη της Δύσης συνδυάστηκε και συμφιλιώθηκε με την "Ορθοδοξία της Ανατολής, με την αποκάλυψη της χριστιανικής αλήθειας στον ανατολικό χώρο, ενώ ό οικουμενικός χαρακτήρας της Χριστιανικής Πίστης κάλυψε και καλύπτει Ανατολή και Δύση.
Πηγή

Να μην περνάμε στα παιδιά μας τους φόβους μας

Η κληρονομιά των γονιών στα παιδιά τους δεν έχει καμία σχέση με τα χρήματα. Έχει να κάνει με όσα μεταδίδουμε στην ζωή των παιδιών μας. Σαν γονείς θέλουμε να μοιραζόμαστε πολλά πράγματα με τα παιδιά μας.
Όμως υπάρχει κάτι που δεν θέλουμε να περάσουμε στα παιδιά μας. 
Τους φόβους μας.

Έχουμε πολλές ανασφάλειες και κακές εμπειρίες.

Ίσως να φοβάστε το νερό επειδή είχατε μια άσχημη εμπειρία όταν ήσασταν παιδιά.
Ίσως να φοβάστε να μείνετε μόνοι σας επειδή κάποιος που αγαπούσατε σας άφησε μόνους σας όταν ήσασταν μικροί.
Μπορεί να φοβάστε το σκοτάδι επειδή κάποιος σας άφηνε να κοιμάστε στο σκοτάδι χωρίς φωτάκι νυχτός.
Μην με παρεξηγείτε. Δεν είναι κακό να φοβάστε κάτι που βιώσατε μικροί.


Αλλά αντί να μεταδίδουμε τους φόβους μας στα παιδιά μας πρέπει να τους δίνουμε κουράγιο.

Όταν το παιδί σας φοβάται μάθετέ του να ξέρει πως να αντιδράσει. Είμαστε αδύναμοι όταν φοβόμαστε και για αυτό πρέπει να βρούμε την δύναμη που μας λείπει εκείνη την στιγμή.
Διδάξτε στο παιδί σας πως δεν υπάρχει λόγος να φοβόμαστε.
Πρέπει να βρούμε τον έλεγχο των συναισθημάτων μας και να κάνουμε θετικές σκέψεις. Ό,τι και να συμβαίνει πρέπει να βρούμε το θάρρος να το αντιμετωπίσουμε.
Μπορείτε να του μάθετε να λέει μια προσευχή κάθε φορά που νιώθει ότι φοβάται.
Ή να λέει ένα τραγούδι που του φέρνει χαρά.
Το αγαπημένο του αντικείμενο όπως ένα παιχνίδι, ή μια κουβερτούλα μπορεί να το βοηθήσει να νιώσει ασφάλεια όταν φοβάται.
Πάντα να του θυμίζετε να έχει θάρρος ό,τι και να συμβαίνει ακόμη και όταν δεν είστε εσείς μαζί του.


Μεταδώστε τις γνώσεις και το θάρρος σας στα παιδιά σας γιατί αυτό θα θέλατε να είχατε και εσείς όταν βιώνατε δύσκολες καταστάσεις.



Γκαλίτσιου Μαριάννα
babyradio.gr
iPaideia.gr

Επτάχρονο παιδί έσωσε την οικογένεια του
από τη βία του πατέρα του!

Κάλεσε στη γραμμή έκτακτης ανάγκης 1056 και κατήγγειλε φρικτές καταστάσεις βίας από τον πατέρα του, εναντίον του ίδιου αλλά και της μαμάς και της γιαγιάς του…
ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ

Σοκαριστική καταγγελία από παιδί 7 ετών στο Χαμόγελο του παιδιού. Κάλεσε στη γραμμή έκτακτης ανάγκης 1056 και κατήγγειλε φρικτές καταστάσεις βίας από τον πατέρα του, εναντίον του ίδιου αλλά και της μαμάς και της γιαγιάς του. 

Περιέγραψε φρικιαστικές καταστάσεις, που δεν θα μπορούσε να τις ανεχτεί ούτε μεγάλος. Το παιδί κατάφερε και έσωσε όλη την οικογένεια. 
Ο εισαγγελέας έδωσε εντολή να φύγουν οι άνθρωποι αμέσως και πήγαν στη μια μεριά της οικογένειας που μπορούσαν να ζήσουν εκεί. Είχαν και ένα μωρό που ήταν άσχημα και τώρα βρίσκεται στο Παίδων. Επιτέλους πρέπει να ακούσουμε τα παιδιά και να δώσουμε σημασία εκεί που πρέπει», είπε στον Αlpha 989 ο πρόεδρος της Οργάνωσης Κώστας Γιαννόπουλος.
«Έχουμε μια ομάδα που επικοινωνεί με τα σχολεία και μαθαίνει και ενημερώνει τα παιδιά να μη δέχονται ούτε να ασκούν βία. Αρκετές φορές στο παρελθόν το έχουμε πει. Προσπαθούμε με τις δυνάμεις και τους ανθρώπους μας που μας στηρίζουν να συνεχίσουμε το έργο μας, όπως και τα 15.000 άτομα του ΟΤΕ. Δεν έχουμε δικαίωμα να αφήνουμε τα παιδιά να καταστρέφεται η ψυχή και η ζωή τους», πρόσθεσε ο κος Γιαννόπουλος.

karfitsa.gr