Δευτέρα, 14 Οκτωβρίου 2019

Γιατί οι έφηβοι είναι αντιδραστικοί…

Η εφηβεία είναι ένα ξεχωριστό κομμάτι της ανθρώπινης ζωής, ίσως από τα πιο όμορφα. Το λιγότερο, αλλά και περισσότερο αθώο. Το σίγουρο είναι ότι πρόκειται για το πιο εύθραυστο κομμάτι στη ζωή του ανθρώπου. Ενδιάμεσα στην ανωριμότητα της παιδικής ηλικίας και στην ωριμότητα του ενήλικα, εκτείνονται τα 6-7 χρόνια της εφηβείας. Σ’ αυτή την αναπτυξιακή φάση, ο έφηβος βιώνει εκτός από τις βιοσωματικές αλλαγές που υφίστανται, έντονες ψυχολογικές συγκρούσεις και κατακλύζεται από αισθήματα ανασφάλειας, φόβου, αμφισβήτησης, επιθετικότητας και αμφιθυμίας, που προκαλούνται ή και εντείνονται από την τάση του για ανεξαρτησία. Χαρακτηριστικό στοιχείο της εφηβείας είναι η επαναστατικότητα του εφήβου ως προς τους γονείς τους, το σχολείο αλλά και την κοινωνία.
Είναι γνωστό ότι κατά τη διάρκεια της εφηβείας ο/η νέος/α επαναστατεί και αμφισβητεί τα όρια που του θέτουν οι γονείς του. Χαρακτηριστικά παραδείγματα της αμφισβήτησης στο πρόσωπο των γονέων αποτελούν η ώρα επιστροφής μετά τη βραδινή έξοδο, η επιλογή των φίλων, η αγορά μηχανής, το κάπνισμα, το είδος της μουσικής, η ένταση της μουσικής, η διάρκεια των τηλεφωνημάτων, οι ώρες που ξοδεύονται για διάβασμα, η σεξουαλική συμπεριφορά κ.ά. Όσο δημοκρατικοί και μοντέρνοι και αν είναι οι γονείς, ο νέος λειτουργεί ανταγωνιστικά στο ρόλο τους και προκαλεί, παραβιάζοντας τα όρια που θέτουν.

Ανάλογη είναι η αμφισβήτηση που εκδηλώνει ο έφηβος στους καθηγητές και κατ’ επέκταση στο ίδιο το σχολείο. Συμβαίνει συχνά οι νέοι κατά την αναπτυξιακή αυτή φάση να κάνουν αδικαιολόγητες απουσίες από το μάθημα, να παρουσιάζουν επιδεικτική αδιαφορία στην ώρα της παράδοσης, άρνηση να συμμορφωθούν με τους κανόνες του σχολείου, ενώ συχνά παρατηρούνται και συγκρούσεις με τους καθηγητές.

Παράλληλα, υπάρχει μία γενικότερη αμφισβήτηση της κοινωνίας από την πλευρά των νέων που εκδηλώνεται κυρίως μέσα από το ντύσιμό τους, το λεξιλόγιο και τις συμπεριφορές τους και έχει ως στόχο την πρόκληση.
 
Ποια μπορεί να είναι όμως τα αίτια που προκαλούν αυτή την αντιδραστικότητα των νέων; Το «παιδί» νιώθει πως αποκτά περισσότερη δύναμη στη σχέση του με τους γονείς του και προσπαθεί να επιβληθεί και να διεκδικήσει μέσα από τη σύγκρουση. Ο νέος διαπιστώνει την ασυνέπεια των μεγάλων. Όσο το παιδί είναι μικρό δέχεται τα "πρέπει" που του επιβάλλονται αδιαμαρτύρητα. Αυτό συμβαίνει, όχι μόνο γιατί δεν έχει τη δύναμη να τα αμφισβητήσει, αλλά γιατί πιστεύει ότι εκείνοι που τα διδάσκουν τα τηρούν κιόλας. Μεγαλώνοντας ανακαλύπτει ότι οι μεγάλοι του διδάσκουν αρχές που τις παραβιάζουν οι ίδιοι, ενώ παράλληλα περιορίζουν εκείνον. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, ο έφηβος να απορρίπτει τους μεγάλους και τις αρχές τους. Ένας πρόσθετος λόγος για τον οποίο ο νέος αντιδρά είναι το ότι οι προσδοκίες που του προβάλλουν οι άλλοι, κυρίως οι γονείς, του προκαλούν θυμό και αντιδρά προκειμένου να απαλλαχτεί τουλάχιστον προσωρινά από τις προσδοκίες τους.

Ο νέος είναι επιπλέον δυνατόν να συναντά δυσκολίες στη διαμόρφωση της προσωπικότητάς του λόγω των πολλαπλών, διαφορετικών και αντιφατικών πληροφοριών και μηνυμάτων. Ακόμη υπάρχει περίπτωση ο νέος να παρουσιάζει αδυναμία στην ισόρροπη συσχέτιση του «θέλω» και του «πρέπει». Ο εφηβικός εγωκεντρισμός που αποσκοπεί στην ανάπτυξη της εικόνας του σωματικού εαυτού και στη διαμόρφωση ταυτότητας του «εγώ» αποτελεί αιτία της αντιδραστικότητας των νέων κατά τη διάρκεια της εφηβείας. Ο νέος έφηβος κυριεύεται από την έντονη επιθυμία να στραφεί στον εαυτό του, που του φαντάζει πια άγνωστος εφόσον αρχίζει τώρα να μπαίνει στη διαδικασία συνειδητοποίησης του ποιος είναι, ποια στοιχεία τον εκφράζουν και τον αποτελούν ως προσωπικότητα. Θέλει να μάθει περισσότερο για τους επιθυμίες του, τα θέλω του, τι του ταιριάζει και τι όχι. Ο έφηβος αντιδρά όταν διαισθάνεται και αντιλαμβάνεται την αναντιστοιχία των προτύπων που του προβάλλονται και τα μέσα που του παρέχονται για την υλοποίηση των στόχων του.

Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η επαναστατικότητα σε αυτή την ηλικία συνδέεται με την ανάπτυξη της σεξουαλικότητας, τις διακυμάνσεις στην αυτοεκτίμηση των εφήβων και με την υποτίμησή τους στις απόψεις των γονέων. Όσο μεγαλύτερη η εξιδανίκευση των γονέων σε προηγούμενα στάδια, τόσο πιο αντίθετες οι απόψεις που υιοθετούν οι έφηβοι στην προσπάθειά τους να οργανώσουν τις δικές τους επιλογές, δοκιμάζοντας τον εαυτό τους σε ακρότητες, εκκεντρικότητες, αποκλίνουσες ή και επικίνδυνες συμπεριφορές. Οι έφηβοι χρειάζονται χώρο και χρόνο για να μπορέσουν να ενηλικιωθούν αρμονικά. Και σε αυτό μπορούν να τους υποστηρίξουν οι γονείς, οι οποίοι θα πρέπει να είναι σταθεροί στις πράξεις και τα λόγια τους απέναντι στις παρορμητικές και πολλές φορές παράλογες απαιτήσεις του έφηβου. θέτουν όρια και να τα τηρούν, θα πρέπει να θέτουν όρια και να τα τηρούν. Είναι σημαντικό οι γονείς να αποφεύγουν τις συγκρίσεις των έφηβων παιδιών τους με άλλους, ενώ κρίνεται απαραίτητο να καυτηριάζουν τη συμπεριφορά τους, όταν «ξεφεύγει» από τα όρια, αλλά να μην απορρίπτουν τους εφήβους ως άτομα.

Tης Μαρίζας Στ. Χατζησταματίου,
Ψυχολόγου, M.Sc, PhD, Διδάκτορος Παν/μίου Θεσσαλίας
www.my-psychology.gr

Διαβάστε περισσότερα στο: 
taxydromos.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Βήχας και Κρυολόγημα: Αιθέρια Έλαια για να αντιμετωπίσετε τα συμπτώματα

Τα αιθέρια έλαια χρησιμοποιούνται εδώ και αιώνες σε πολλούς πολιτισμούς ως φυσικό μέσο πρόληψης και αντιμετώπισης πολλών παθήσεων, μεταξύ αυτών και του κοινού κρυολογήματος.
Σε αντίθεση με τα φαρμακευτικά προϊόντα, ένα φυτό έχει συχνά πολλές ιδιότητες. 
Για παράδειγμα η λεβάντα έχει αντιφλεγμονώδεις, αντισηπτικές, αγχολυτικές και αντικαταθλιπτικές ιδιότητες.

Τα αιθέρια έλαια μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε ως εξής:
– Ρίξτε 8-10 σταγόνες σε βραστό νερό και κάντε εισπνοές έχοντας προηγουμένως τοποθετήσει μία πετσέτα πάνω στο κεφάλι σας για να συγκρατεί τους υδρατμούς.

– Κάντε μασάζ στην επιδερμίδα. Μην χρησιμοποιείτε ποτέ τα αιθέρια έλαια αδιάλυτα, καθώς μπορεί να προκληθούν δυσάρεστες αντιδράσεις, π.χ. κάψιμο με την έκθεση στον ήλιο. 
Τα αιθέρια έλαια πρέπει να αραιώνονται με κάποιο ουδέτερο έλαιο, όπως είναι το ελαιόλαδο ή το λάδι καρύδας.
Δείτε παρακάτω τα έλαια που μπορούν να ανακουφίσουν από τον βήχα και τα άλλα συμπτώματα του κρυολογήματος.
Έλαιο τεϊόδεντρου: 
Μελέτη έχει δείξει ότι έχει αντιιικές ιδιότητες και μπορεί να βοηθήσει στην εξουδετέρωση των ιών που προκαλούν λοιμώξεις του ρινικού βλεννογόνου και αναπνευστικά προβλήματα. Έχει βρεθεί επίσης ότι έχει αντιμικροβιακές και αντιμυκητιασικές ιδιότητες.
Έλαιο ευκαλύπτου: 
Έχει αντιιικές και αντιμικροβιακές ιδιότητες, μειώνει τη φλεγμονή και καταστέλλει τον βήχα, ρίχνει τον πυρετό και καταπραΰνει τη θωρακική συμφόρηση.
Έλαιο μέντας: 
Λόγω της μενθόλης που περιέχει, αποτελεί φυσικό αποσυμφορητικό και αντιπυρετικό. Μελέτη του 2013 διαπίστωσε ότι βοηθά τους βρόγχους και διευκολύνει την αναπνοή.
Έλαιο χαμομηλιού: 
Μελέτη του 2010 διαπίστωσε ότι οι εισπνοές με αιθέριο έλαιο χαμομηλιού μπορούν να ανακουφίσουν από τα συμπτώματα του κρυολογήματος.
Έλαιο δενδρολίβανου: 
Έχει βρεθεί ότι βοηθά στην αραίωση της βλέννας και τη μείωση της φλεγμονής.
Έλαιο λιβανιού: 
Οι αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές του έχει αποδειχθεί ότι βοηθούν στην αντιμετώπιση του βήχα και της βρογχίτιδας.
Έλαιο ρίγανης: 
Περιέχει ενώσεις που καταπολεμούν τα μικρόβια.
Έλαιο θυμαριού: 
Έχει δράση ανάλογη με αυτή του ελαίου ρίγανης και προστατεύει από τους ιούς και τα βακτήρια.
Έλαιο κανέλας: 
Μελέτη του 2017 έδειξε ότι καταπολεμά τα μικρόβια που προκαλούν προβλήματα του αναπνευστικού.
Έλαιο λεβάντας: 
Έχει μελετηθεί περισσότερο από όλα τα αιθέρια έλαια. Βοηθά στον ύπνο και στη μείωση της κορτιζόλης, της ορμόνης του στρες. Είναι χρήσιμο για τη βελτίωση της διάθεσης και κατά την περίοδο του κρυολογήματος.
Έλαιο περγαμόντου: 
Μελέτη έδειξε ότι οι εισπνοές αρώματος περγαμόντου επί 15 λεπτά μείωσαν τα επίπεδα κορτιζόλης.
Έλαιο φασκόμηλου: 
Μειώνει το άγχος και σας βοηθά να κοιμηθείτε.
Έλαιο σανταλόξυλου: 
Μελέτη έδειξε ότι έχει ηρεμιστική δράση και βοηθά στην επιμήκυνση του σταδίου REM του ύπνου.

Onmed
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Συγκλονιστική φωτογραφία!

Απ' τις πιο συγκλονιστικές φωτογραφίες που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο είναι αυτή που παραθέτουμε.
Την αλιεύσαμε από χρήστη του facebook και η λεζάντα που την συνοδεύει αναφέρει: 
«Αυτή η εικόνα θα στοιχειώνει την ανθρωπότητα για πάντα. Πόλεμος σημαίνει, θάνατος, σκοτάδι και δυστυχία. Αυτή η μάνα δίπλα από το όπλο της ελευθερίας, σε συνθήκες θανάτου διασώζει την ίδια την ζωή και την ελπίδα θηλάζοντας το παιδί της. Το παιδί όλης της ανθρωπότητας. Την ίδια την ζωή»..

Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2019

«Κατηγορώ» Κούρδισσας μάνας κατά Αμερικανών στρατιωτών: Πόσα παιδιά θα θάψουμε ακόμα για να κάνετε κάτι;

Ολοένα και αυξάνεται ο αριθμός των αμάχων που έχασαν την ζωή τους εξαιτίας της πολεμικής επιχείρησης που έχει εξαπολύσει η Τουρκία στην Β. Συρία.
Η αγωνία για επιβίωση και η οργή για το άδικο αυτού του άνισου πολέμου οδήγησε σε ένα συγκλονιστικό ξέσπασμα μιας Κούρδισσας μάνας εναντίον Αμερικανών στρατιωτικών στο Κομπάνι της Συρίας.

Μάλιστα η στιγμή έχει καταγραφεί σε βίντεο το οποίο και κάνει εδώ και αρκετές ώρες το γύρο του twitter. 
«Τα παιδιά μας είναι ορφανά τώρα. Προστατεύαμε την πόλη μας πέντε χρόνια. Εσείς γιατί είστε εδώ; Τι κάνετε εδώ; Καταλαβαίνετε ότι αυτή είναι η γη μας. Οι Τούρκοι μας δολοφονούν. Μέχρι πότε θα επιτρέπεται να συμβαίνει αυτό;», φωνάζει αρχικά. 
Με τη φωνή να σπάει συνεχίζει: «Καλύτερα να μας αφήσετε μόνους αν πραγματικά δεν θέλετε να σταματήσετε αυτόν τον πόλεμο. Εμείς μέχρι πότε θα ζούμε έτσι; Θα πρέπει να δολοφονήσουν και τα παιδιά μας για να κάνετε, επιτέλους, κάτι; Και ποιος είναι ο Ερντογάν που μας επιτίθεται; Αυτή η γη είναι δική μας, όχι του Ερντογάν. Πόσα παιδιά θα θάψουμε ακόμα; Πόσο θα μας λέτε να περιμένουμε;»

Απαντήσεις δεν ήρθαν ποτέ...

ΣΥΡΙΑ: Κρατά το ετοιμοθάνατο παιδί της και διερωτάται: «Τι θέλει από εμάς ο Ερντογάν»

Τα δεινά του πολέμου αποδίδει VIDEO που έχει αναρτηθεί τις τελευταίες ώρες σε κοινωνικά μέσα δικτύωσης…


Μια νέα γυναίκα κουρδικής καταγωγής κρατά το την βαριά άρρωστη κορούλα της και θρηνεί… Όπως εξηγεί εγκατέλειψε το Κομπανί μετά την εισβολή της Τουρκίας, με το παιδί της να αντιμετωπίζει σοβαρό πρόβλημα υγείας.
Το tweet εντοπίσαμε στον λογαριασμό του γνωστού Κούρδου δημοσιογράφου Κουτλού Τσιβίρογλου, ο οποίος σχολιάζει ότι δεν είναι σε θέση να γράψει συνοδευτικό σχόλιο για το video, καθώς μόλις το έλαβε έμεινε άναυδος. Έχει γίνει retweet 4.1 χιλιάδες φορές...

Διευκρινίζει ακόμη ότι αν και το VIDEO παρουσιάζει την κουρδικής καταγωγής μάνα να λέει ότι η κόρη της είναι νεκρή, εντούτοις το κορίτσι είναι βαριά άρρωστο. Εξηγεί πως στα Κουρδικά η λέξη «θάνατος» και «ετοιμοθάνατος» εκφέρονται με τον ίδιο τρόπο (janaza). «Ο άνδρας της γυναίκας λείπει και η κόρη της πεθαίνει Το VIDEO είναι αυθεντικό» σημειώνει μεταξύ άλλων.

Παρουσιάζουμε αυτούσια τα λόγια της μάνας: «Άφησα πίσω μόνο τον άνδρα μου και δεν ξέρω αν είναι ζωντανός. Τι θέλει από εμάς ο Ερντογάν; Κουβάλησα την κόρη μου και έφυγα. Τι θέλει; Η Αμερική μας πούλησε στους Τούρκους.

Αυτοί (σημ. οι Τούρκοι) δολοφονούν εμάς και τα παιδιά μας. Πού είναι τα δικαιώματα του κουρδικού λαού; Πού είναι τα δικαιώματά μας; Δεν είμαστε άνθρωποι επειδή είμαστε Κούρδοι που μιλούν κουρδικά;
Κοιτάξτε εδώ! Κουβαλώ το σώμα της άρρωστης κόρης μου. Δεν έχω πού να πάω, δεν έχω πού να μείνω. Πού θα πάω αν μου κλέψουν το σπίτι μου στο Κομπανί; Τι θέλει από εμάς ο Ερντογάν; Γιατί δεν κάνει κάτι τη στιγμή που ο ISIS επιτίθεται στο Κομπανί και αποκεφαλίζει τα παιδιά μας;».

Γονέας παιδιού με αναπηρία: Ήρωας ή ισορροπιστής;

Έχει προωθηθεί έντονα η άποψη ότι ο γονέας παιδιού με αναπηρία, είναι ήρωας.
Πώς νιώθει όμως ένας γονέας όταν μαθαίνει ότι το παιδί του έχει αναπηρία; Ποιες είναι οι πρώτες σκέψεις που περνάνε από το μυαλό του; Αναμφισβήτητα, πρόκειται για μια πάρα πολύ δύσκολη στιγμή. Ο ψυχισμός του υφίσταται ένα σοκ, καθώς με βίαιο τρόπο ματαιώνονται οι προσδοκίες και τα όνειρα που έχει για το παιδί του.
Διαφορετικός τρόπος αντιμετώπισης
Ο κάθε άνθρωπος αντιμετωπίζει με το δικό του τρόπο τις προκύπτουσες δυσκολίες ή/και κρίσεις. Ανάλογα με τα πιστεύω του, τις αντιλήψεις, τις εμπειρίες κ.α, έχει διαμορφώσει έναν εξατομικευμένο μηχανισμό επεξεργασίας των πληροφοριών που βοηθάει στη λήψη αποφάσεων. Μπορεί όμως ο γονέας παιδιού με αναπηρία να εκτιμήσει ορθά μια τέτοια κατάσταση και να ιεραρχήσει τις ανάγκες;
Ο γονέας παιδιού με αναπηρία, βρίσκεται διαρκώς σε μία εσωτερική σύγκρουση. Υπάρχουν στιγμές που η αμείλικτη πραγματικότητα συνθλίβει το συναίσθημα αλλά και το αντίστροφο. Ποιος αντέχει ν’ αντιμετωπίζει μια διαρκή κατάσταση δυσκολιών η οποία περιορίζει την κοινωνική ενσωμάτωση του παιδιού του; Το σίγουρο είναι ο,τι κανείς γονέας δεν τη θέλει.

Υπάρχουν γονείς που καταρρέουν στην είδηση ότι το παιδί τους είναι διαφορετικό. Άλλοι αρνούνται πεισματικά να δεχθούν ότι το παιδί τους έχει αναπηρία και προσποιούνται ότι όλα είναι φυσιολογικά. Κάποιοι, δεν αντέχουν το “φορτίο” κι απομακρύνονται ή μπορεί ακόμα και να εγκαταλείψουν τα παιδιά τους.

Αντίθετα, υπάρχουν γονείς που βρίσκονται δίπλα στο παιδί τους αλλά αδυνατούν να διαχειριστούν επαρκώς μια τόσο απαιτητική κατάσταση. Επιπλέον, συμβαίνει το εξής παράδοξο, όπου οι γονείς ενός παιδιού με αναπηρία, βιώνουν την ίδια κατάσταση, ο καθένας μ’ εντελώς διαφορετικό τρόπο.

Επίκριση ή επιδοκιμασία;
Ποιος όμως μπορεί να επικρίνει ένα γονέα που εγκαταλείπει τη μάχη, μη αντέχοντας να βλέπει την αναπηρία του παιδιού του; Εσύ πώς θ’ αντιμετώπιζες το ενδεχόμενο το παιδί σου να γεννηθεί με σπάνιο σύνδρομο ή σε νεαρή ηλικία ν’ απολέσει την όραση του; Πώς θ’ αντιδρούσες εάν μάθαινες ότι το παιδί σου βρίσκεται στο φάσμα του αυτισμού ή πώς έχει βαριά νοητική υστέρηση; Θ’ άλλαζαν τα συναισθήματα σου; Θα το αγαπούσες λιγότερο;

Από την άλλη, ποιος μπορεί να επιδοκιμάσει ένα γονέα που κινεί γη και ουρανό για να βοηθήσει το παιδί του; Εσύ, δεν βοηθάς το παιδί σου που δεν έχει αναπηρία; Είσαι “λιγότερο” γονέας από εκείνον που το παιδί του έχει αναπηρία;

Ουδείς γονέας είναι προετοιμασμένος ν’ αντεπεξέλθει ψυχικά στο γεγονός ότι το παιδί του έχει αναπηρία. Ουδείς γονέας γνωρίζει πως ν’ αντιμετωπίσει πρακτικά μια τέτοια κατάσταση. Ενδεχομένως, να απαιτηθεί χρόνος ή/και ψυχολογική απόσταση. Πάρ’ αυτά, η συνεννόηση κι η συνεργασία μεταξύ των γονέων θεωρούνται εκ των ων ουκ άνευ για την αποτελεσματική υποστήριξη του παιδιού.

Αναμφίβολα, προτεραιότητα έχει το παιδί κι όχι η ψυχολογική κατάσταση του γονέα. Όμως, ο βαθμός υποστήριξης του παιδιού κι η ικανότητα λήψης των ιδανικών αποφάσεων για την αντιμετώπιση των δυσκολιών, σχετίζονται άμεσα με την ψυχολογική κατάσταση του γονέα. Ενίοτε και τη σωματική κούραση.

Επί της ουσίας, πρόκειται για μία διαρκή πάλη με έντονες διακυμάνσεις ανάμεσα στο συναίσθημα και στην πραγματικότητα, ώστε να επιτευχθεί και να διατηρηθεί η πολυπόθητη ισορροπία.


maxmag.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2019

Να προτιμάς εκείνον που ντύθηκε, χτενίστηκε, ταξίδεψε για να σε συναντήσει

Θα σου πω γιατί πολλές φορές προτιμάς να χάνεσαι στο κινητό αντί να επικοινωνείς στον άνθρωπο απέναντί σου ή με την παρέα στην οποία βρίσκεσαι. Κατ’ αρχάς, έχεις, όπως όλοι μας, ανάγκη να ικανοποιήσεις το αίσθημα σπουδαιότητάς σου. Κάθε ώρα. Κάθε λεπτό.

Πίσω από αυτή την κραυγή για αναγνώριση και προσοχή κρύβεται ένα μόνο συναίσθημα: η αγάπη. Συγκεκριμένα, η ανάγκη μας να αγαπηθούμε από τους άλλους κι από τον εαυτό μας (Από το βιβλίο «Να ευτυχήσω για να πετύχω ή να πετύχω για να ευτυχήσω»).
Όταν, λοιπόν, βρίσκεσαι βυθισμένος στον ψηφιακό σου κόσμο, απευθύνεσαι πάντα σε περισσότερους απ’ ό,τι διά ζώσης. Και ελπίζεις να λάβεις την αναγνώριση που λείπει από δίπλα σου.
Γιατί, όταν σκρολάρεις αδιάλειπτα μέχρι να γδαρθεί ο αντίχειράς σου, κάποια στιγμή θα βρεις έστω έναν, έστω μία, να σου πει ένα γεια, να του αρέσει μια φωτογραφία σου, μια ατάκα σου ή κάτι που έκανες και δημοσίευσες. Να του αρέσει κάτι από όλα αυτά. Όχι όμως εσύ. Μόνο αυτός που αφήνεις δημόσια να δει. Σίγουρα όχι ο αληθινός, ο ουσιαστικός, ο ολοκληρωμένος εσύ.

Τις περισσότερες φορές, άλλωστε, σου προσφέρει ένα ανούσιο γεια, ένα ανόρεχτο like, καθώς ελάχιστα ενδιαφέρεται για σένα αφού δεν σε γνωρίζει πραγματικά ή δεν νοιάζεται να σε γνωρίσει. Αν μου επιτρέπεις, και σ’ το λέω για να το ακούσω πρώτα εγώ, να προτιμάς εκείνον που ντύθηκε, χτενίστηκε, πήρε μετρό, αυτοκίνητο, τα πόδια του και ήρθε να σε συναντήσει.
Αυτόν που επένδυσε σε σένα. Αυτόν που διέθεσε χρόνο. Αυτόν που ψάχνει τρόπο να σε μάθει. Αυτόν που δείχνει ότι πραγματικά ενδιαφέρεται καθισμένος με τις ώρες δίπλα σου, στο καφέ, στη δουλειά, στον δρόμο, στο σπίτι, δίπλα σου, χωρίς κινητό, παρά με τη διάθεση να δει πιο μέσα, σε αυτό που αποκαλείς «εγώ». Κλείνουμε τα κινητά, όσο είμαστε κοντά, για να είμαστε κοντά.

Νικόλας Σμυρνάκης
enallaktikidrasi.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Γράμμα ενός Παιδιού στη Μητέρα του

Σε αγαπώ από την ώρα που η καρδιά μου χτύπησε κοντά στη δική σου. Δεν με γνώριζες ακόμα, όμως εγώ μαμά σε ένιωθα, σε άκουγα με προσοχή.
Ανέπνεα όταν ανέπνεες, αισθανόμουν κάθε σου συναίσθημα και ήμουνα κοντά σου με τον δικό μου τρόπο. Θεωρούσες ότι δεν άκουγα και δεν καταλάβαινα αλλά μαμά, τα γνώριζα όλα.

Και μετά έφτασε η ημέρα που συναντηθήκαμε από κοντά. Η ημέρα που ένιωσα το χάδι σου και κοιταχτήκαμε για πρώτη φορά. Με είδες ταλαιπωρημένο μωρό γιατί πάλεψα και έβαλα τα δυνατά μου να περάσω την πόρτα έξω στη ζωή κι εσύ μαμά πονούσες και ήσουν εξαντλημένη. Μετά ξεκίνησε να έρχεται κόσμος, φίλοι και συγγενείς μας αποθέωναν σε ευχές και κοπλιμέντα για την άφιξη μου και τη μεγάλη σου στιγμή να γίνεις μητέρα.

Το ξέρω πως μόλις επέστρεψα στο σπίτι προκάλεσα αναστάτωση. Είχες άγχος κι ένιωθες τεράστια ευθύνη, μα συνάμα μεγάλη χαρά. Ξενυχτούσες για εμένα, ανησυχούσες, περιόρισες τον εαυτό και τις ανάγκες σου και έκανες τα πάντα για να με μεγαλώσεις σωστά.

Σήμερα θέλω να σου μιλήσω. Άκουσε με, μαμά. Σήμερα θέλω να σου ζητήσω να με αγαπάς άνευ όρων. Έχω ανάγκη την αγάπη σου να υπάρχει σε ό,τι κι αν κάνω. Ακόμα κι όταν δεν αποδίδω καλά στα διαγωνίσματα, να ξέρεις πρώτα από όλα εγώ νιώθω την αποτυχία. Ούτε εγώ την αντέχω και πολλές φορές καταφεύγω στη ζωηρότητα και την αδιαφορία για να απαλύνω και τις δικές μου σκέψεις.

Εσύ με μαλώνεις γιατί θέλεις το καλύτερο για εμένα, όμως μαμά είμαι παιδί ακόμα και σε χρειάζομαι μέχρι να ενηλικιωθώ. Όταν τσακώνεστε μέσα στο σπίτι, κάνω τα δικά μου προσπαθώντας να σου τραβήξω την προσοχή. Πονάω κι εγώ μαμά, αλλά πώς να αντιδράσω, πώς να στο πω ότι στεναχωριέμαι; Κάθε μου κίνηση σου φωνάζει αναγνώρισέ με, αποδέξου με κι ενθάρρυνέ με.

Κανένας βαθμός, καμία σκανταλιά μου δεν μπορεί να σπάσει την αγάπη μας, μην το ξεχνάς. Σε έχω ανάγκη κοντά μου ως οπαδό. Να με αγαπάς και την ώρα που πέφτω και αποτυγχάνω, μην με αγαπάς με όρους και προϋποθέσεις. Κάνω πράγματα που σε ενοχλούν αλλά και εγώ θέλω να γευτώ εμπειρίες.

Μην προσπαθείς να με αποτρέψεις επειδή εσύ τις γνωρίζεις και βρέθηκαν στον δικό σου δρόμο. Άσε με να προσπαθήσω, να βαδίσω στο δικό μου μονοπάτι. Σε θέλω κι εσένα μαζί. Δίπλα μου, να με στηρίζεις,

Δούλεψε με τον εαυτό σου να γίνεις καλύτερη κάθε μέρα και να εμπνεύσεις κι εμένα σε έναν νέο τρόπο ζωής. Σε αγαπώ μαμά, μη με αφήνεις χωρίς αγάπη όταν δεν σου είμαι αρεστό παιδί.

Παρασκευή, 11 Οκτωβρίου 2019

Ο γυαλός δεν είναι ποτέ στραβός… μάλλον στραβά αρμενίζεις

Υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι έχουν την τάση να ρίχνουν το φταίξιμο στους άλλους όταν κάτι δε πάει καλά. Από την άλλη πλευρά, υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι συνηθίζουν να κατηγορούν τους εαυτούς τους όταν τα αποτελέσματα μιας πράξης δεν είναι τα επιθυμητά ακόμη κι όταν τα πράγματα δεν ελέγχονται από τους ίδιους. Το σύνηθες για τους περισσότερους ανθρώπους είναι οι παραπάνω συμπεριφορές να εναλλάσσονται αναλόγως το μερίδιο ευθύνης που κάποιος πιστεύει ότι αναλογεί στον ίδιο ή στους άλλους.
Η προσωπικότητα και η υποκειμενική αντίληψη κάθε φορά της κατάστασης για όλα τα παραπάνω αποτελούν υποκειμενικούς παράγοντες αξιολόγησης για την ευθύνη που αναλογεί κάθε φορά στον καθένα. Αντισταθμιστικά της υποκειμενικής αντίληψης περί ευθύνης του καθενός δρα η «αντικειμενική ευθύνη» μέσω του νομικού πλαισίου το οποίο κάθε κοινωνία θεσπίζει με σκοπό να επιτυγχάνεται στο μέτρο του δυνατού η ειρηνική συμβίωση των πολιτών της και ο ισότιμος καταμερισμός των αγαθών.

Η ρευστότητα η οποία γεννάται, όμως, όταν μια μικρή αλλαγή μπορεί να τροποποιήσει τη σταθερότητα μιας κατάστασης την οποία ένας νόμος θεωρεί ότι πρεσβεύει μέσω της «ξύλινης» γλώσσας του, γεννά πολλές φορές μια εσωτερική σύγκρουση για όσους προσπαθούν να επιτύχουν τις προσωπικές τους επιθυμίες χωρίς να παρεκκλίνουν από τις κοινωνικές νόρμες.

Ο τρόπος για να ξεπεραστεί μια τέτοιου είδους εσωτερική σύγκρουση βρίσκεται πέρα από την ανάληψη ή όχι της προσωπικής ευθύνης ή της μετάθεσής της σε κάποιο νομικό πλαίσιο. Όποιος επιθυμεί την πραγματοποίηση των στόχων του, δε μπλέκει σε ένα παιχνίδι ανάθεσης ευθυνών μέσα από το οποίο επεξεργάζεται άλλες ασυνείδητες ανάγκες του αλλά βρίσκει τρόπους να προσαρμόζεται σε κάθε μεταβαλλόμενο δημιουργηθέν πλαίσιο.

Μια τέτοια συμπεριφορά μπλέκει την ατομική ευθύνη χωρίς να χρησιμοποιεί στατικούς όρους για να την περιγράψει. Η έννοια της ατομικής ευθύνης αποκτά αξία όχι μέσω του αποτελέσματος μιας πράξης αλλά από τη συμπεριφορά η οποία έπεται και αναδεικνύει την αξία της σχετικά με το τι ο καθένας κάνει για τον εαυτό του από τη στιγμή που αναγνωρίζει το αποτέλεσμα μιας πράξης.
Η έννοια της ευθύνης απέναντι στο αποτέλεσμα μιας πράξης καταλήγει να είναι η δυναμική όσο και συνεχής προσπάθεια προσωπικής προσαρμογής εντός ενός ηθικού κοινωνικού πλαισίου μέσα από το οποίο αναζητείται η κατάκτηση των προσωπικών προσδοκιών.

Γιώργος Παπαδόπουλος, ψυχολόγος
enallaktikidrasi.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Εμπιστοσύνη: Η βάση όλων των σχέσεων


Είναι δύσκολο να θέλει κανείς να δημιουργήσει βαθιές συνδέσεις με άλλους ανθρώπους, αλλά η έλλειψη εμπιστοσύνης να τον κρατά πίσω. Είναι ουσιαστικά επώδυνο. Τα καλά νέα είναι ότι είναι κάτι το οποίο μπορεί να αλλάξει• δεν χρειάζεται να είμαστε για πάντα καχύποπτοι και απόμακροι από όλους. Τα άσχημα νέα είναι ότι αυτό το ζήτημα δεν αφορά τους άλλους, αλλά εμάς τους ίδιους.
Τι σημαίνει «εμπιστοσύνη» σε μια σχέση και πώς μπορούμε να την αποκαταστήσουμε
Ας φέρω ένα παράδειγμα για να καταλάβετε. Λίγο αφότου αποφοίτησα από τη σχολή, ξεκίνησα να κάνω συμβουλευτική σε θυμωμένους εφήβους, άτομα με προβληματικές συμπεριφορές. Πολλοί από αυτοί είχαν μεγαλώσει στο κέντρο της πόλης μου και αντιμετώπιζαν ψυχοκοινωνικούς στρεσογόνους παράγοντες, όπως βία, ναρκωτικά και μονογονεϊκές οικογένειες με οικονομικά προβλήματα.
Σε μια προσπάθεια να εξυπηρετήσω όσο περισσότερα παιδιά μπορούσα, επέλεξα μια θεραπευτική μέθοδο, την ομαδική συμβουλευτική που εστίαζε στη διαχείριση του θυμού και στις κοινωνικές δεξιότητες. Κι αυτό που άκουγα συνεχώς ήταν: «Δεν μπορώ να εμπιστευθώ κανέναν».
Είτε εργαζόμουν με γυναίκες, είτε με άντρες, αυτό ήταν η πιο συνηθισμένη δήλωση και η μεγαλύτερη πρόκληση για εμένα. Και καθώς τα χρόνια περνούσαν και αποκτούσα εμπειρία, ανακάλυψα ότι η έλλειψη εμπιστοσύνης ήταν μία από τους μεγαλύτερους αγώνες που δίνει ένας ασθενής.

Η εμπιστοσύνη είναι η βάση όλων των σχέσεων

Οι σχέσεις χτίζονται πάνω στην εμπιστοσύνη. Όταν δεν εμπιστευόμαστε τους άλλους, στερούμε από τον εαυτό μας την ανθρώπινη σύνδεση και την αυθεντική ζωή. Ίσως σχετίζεται με την έμφυτη δυσκολία μας να δείξουμε ευάλωτοι.
Ίσως κάποτε νιώθαμε ασφαλείς να μοιραζόμαστε τις ελπίδες, τα όνειρα και τους δαίμονές μας, αλλά όχι πια. Πολλοί από εμάς έχουν προδοθεί. Άλλοι ακόμα προσπαθούν να κλείσουν τις πληγές τους.

Γιατί η εμπιστοσύνη είναι τόσο δύσκολη;

Όσο περίεργο κι αν μας φαίνεται το «δεν εμπιστεύομαι κανέναν», στην πραγματικότητα σημαίνει «δεν εμπιστεύομαι τον εαυτό μου». Και κατά τη διάρκεια της εργασίας μου στον συμβουλευτικό σταθμό με τους εφήβους, ο επόπτης μου μου τόνιζε πως όταν κάποιος μιλά συνεχώς για κάποιον άλλο, στην πραγματικότητα, μιλά για τον εαυτό του και για τον δικό του πόνο. Και ένας τρόπος να αποφύγουμε να νιώθουμε όλα εκείνα τα ανεπιθύμητα συναισθήματα είναι να τα περάσουμε σε έναν άλλο μέσω της προβολικής ταύτισης:
Η προβολή είναι η ασυνείδητη πράξη κατά την οποία προσδίδουμε ένα δικό μας εσωτερικό χαρακτηριστικό σε κάποιον άλλο. Τις περισσότερες φορές αυτό που προβάλουμε είναι ένα ανεπιθύμητο συναίσθημα ή χαρακτηριστικό. Οπότε προσδιορίζοντας τους άλλους ως ανεπιθύμητους ή ανειλικρινείς, μπορούμε να αποφύγουμε να νιώσουμε αυτά τα συναισθήματα για εμάς τους ίδιους.
Ταύτιση με τις προβολές των άλλων σημαίνει απώλεια της ικανότητάς μας να εμπιστευτούμε τις ίδιες μας τις αντιλήψεις, τις απόψεις, τις σκέψεις και τα συναισθήματα. Μας λείπει η ικανότητα να κατανοήσουμε τον εσωτερικό μας κόσμο.
Σε βαθύτερο επίπεδο αυτή η έλλειψη εμπιστοσύνης στους άλλους αναπαριστά ένα ανώριμο εγώ που δεν έχει αναπτύξει ανθεκτικότητα και αντοχή στη σύγχυση. Φυσικά, αν μεγαλώσατε με μη υποστηρικτικούς και απαξιωτικούς φροντιστές, είναι εύκολο να καταλάβετε γιατί δυσκολεύεστε να εμπιστευθείτε. Γιατί να εμπιστευθείτε κάποιον, αν τα συναισθήματά σας δεν επιβεβαιώνονταν ποτέ ως παιδί;
Όταν σας λείπει αυτή η βάση, περιμένετε από τους άλλους ότι θα σας απογοητεύσουν και ότι δεν θα κρατήσουν το λόγο τους. Άλλωστε, αυτό δεν έκαναν και οι γονείς σας; Ο κίνδυνος του να αναμένετε ότι όλοι και συνεχώς θα μας απορρίπτουν είναι βαθιά ριζωμένος και αποτελεί μια σχεδόν αυτόματη σκέψη.
Όμως, οι άνθρωποι είμαστε προγραμματισμένοι να συνδεόμαστε. Και όταν απομονωνόμαστε από τους άλλους, στερούμαστε και τη σημαντικότερη σχέση της ζωής μας – τη σχέση με τον ίδιο μας τον εαυτό.

Πώς να ξαναχτίσουμε την εμπιστοσύνη για τον εαυτό μας

  1. Αναγνωρίστε ότι όλοι οι άνθρωποι αποτελούνται από «καλά» και «κακά» κομμάτια. Με άλλα λόγια, όλοι έχουμε ελαττώματα.
  2. Αποδεχτείτε τις σκοτεινές, ανεπιθύμητες και πρωτόγονες πλευρές σας. Αλλάξτε αυτά που μπορείτε και αποδεχτείτε αυτά που δεν μπορείτε πλήρως να εξελίξετε.
  3. Δουλέψτε με τον εαυτό σας για να χτίσετε αντοχή σε έντονα, δυνατά συναισθήματα, όπως εχθρικότητα, απόρριψη, σύνδεση και έρωτα.
  4. Αποκτήστε συνείδηση των προβολών που κάνετε σε άλλους.
  5. Αφήστε πίσω σας τις παρελθοντικές προδοσίες. Αντισταθείτε στην παρόρμηση να βυθιστείτε σε σκέψεις για το ποιος και γιατί σας αδίκησε.
  6. Πιστέψτε ότι ο κόσμος είναι στο μεγαλύτερο μέρος του ένα ασφαλές μέρος και οι άνθρωποι έχουν και μια έμφυτη καλή πλευρά.
  7. Μάθετε πως όταν κάποιος σας προδώσει, μπορείτε να αντέξετε τα άβολα συναισθήματα του θυμού, της απόρριψης, του πόνου και της αβεβαιότητας. Δεν θα καταρρεύσετε και δεν θα έρθει το τέλος του κόσμου.
  8. Συγχωρέστε τον εαυτό σας για τις προβολές που κάνετε στους άλλους και για τις ευκαιρίες που έχετε χάσει κατά καιρούς. Ποτέ δεν είναι αργά και οι σχέσεις πετυχαίνουν αφού έχουμε έρθει σε επαφή και έχουμε μάθει τον εαυτό μας.
Linda Esposito, ψυχοθεραπεύτρια
enallaktikidrasi.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Ο Θυμωμένος Άνθρωπος

Δύσκολο συναίσθημα ο θυμός… 
Συναίσθημα που οι περισσότεροι το φοβόμαστε, ίσως γιατί φοβόμαστε τον εαυτό μας, τις σκέψεις μας, τις αντιδράσεις και τα ξεσπάσματά μας, το μέγεθός του.
Συναίσθημα που έχουμε μάθει να το καλύπτουμε, να το αποφεύγουμε, να το θεωρούμε σαν κακό, με άμεση συνέπεια να μην το αντιμετωπίζουμε. 
Στην πραγματικότητα δηλαδή εκπαιδευόμαστε από μικρή ηλικία να μην αντιμετωπίζουμε την πραγματική αιτία του θυμού μας.
Αντίθετα, κινητοποιούμαστε από τους γονείς μας να τον ξεχνάμε τον θυμό και να μην δίνουμε σημασία σε όσα μας θύμωσαν. 
Κι έτσι γεννιέται και χτίζεται το θυμωμένο παιδί. 

Ο θυμωμένος ενήλικας.
Μην τον φοβάσαι τον εαυτό σου. Μην φοβάσαι να μάθεις να αντιμετωπίζεις αυτά που σε θυμώνουν ώριμα, συγκροτημένα. 
Μην μαθαίνεις να ντρέπεσαι να μιλάς για τα συναισθήματά σου και γι’αυτά που σε στενοχώρησαν.

Να μάθεις να επεξεργάζεσαι τα συναισθήματά σου, τις αιτίες και τις αφορμές τους. 
Να μάθεις να κάνεις την αυτοκριτική σου και να μιλάς σε ανθρώπους που εμπιστεύεσαι, στους συμμάχους σου. 
Να μάθεις να αντικαθιστάς τα αρνητικά συναισθήματα με θετικά.

Μην τον αφήνεις τον θυμό σου να φωλιάσει μέσα σου. 
Μην τον αφήσεις να σε κάνει κάποιον, κάποια που δεν θα αναγνωρίζεις στον καθρέπτη. 
Να τον αγαπάς τον εαυτό σου και να τον φροντίζεις, ακόμα κι αν η φροντίδα αυτή σημαίνει ότι θα έρθεις αντιμέτωπος, αντιμέτωπη με τους δαίμονές σου.

«…Και όσο ήμουν θυμωμένη και πονούσα, τόσο φοβόμουν ότι αυτό δεν θα τελειώσει ποτέ. Και μετά ντρεπόμουν. Ντρεπόμουν να μιλήσω με τους φίλους μου ή στη μαμά μου, γιατί νόμιζα ότι εγώ ήμουν πολύ δυνατή και μπορούσα να τα καταφέρω όλα μόνη μου… Αφήστε που δεν ήθελα να δείξω σε κανέναν ότι πονούσα κιόλας… 
Μετά όμως άρχισα να μιλάω γι’αυτό που με στενοχώρησε… Και σκέφτηκα ότι μόνο όταν μιλάω γι’αυτό το αντιμετωπίζω και ότι αυτά συμβαίνουν…. 
Συμβαίνουν σε όλους.
Και μετά σκέφτηκα ότι θα θυμηθώ τις όμορφες στιγμές που περνάω με τους φίλους μου, τα πράγματα που μου αρέσουν. Και όλα αυτά θα με κάνουν να θυμηθώ ότι δεν πειράζει αν στενοχωρηθώ για λίγο… αρκεί να είναι για λίγο…»

(Απόσπασμα από το βιβλίο «ο Χιονούλης και ο Γκριζούλης μαθαίνουν για το θυμό», της Ελένης Σολταρίδου, εκδόσεις iWrite)

enallaktikidrasi.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πέμπτη, 10 Οκτωβρίου 2019

Εισβολή Ερντογάν στη Συρία - Türkei hält Offensive in Nordsyrien für rechtens Kurden

Ο Ερντογάν σκοτώνει αμάχους
Χάος στη Συρία από την τουρκική εισβολή: Νεκροί και χιλιάδες εκτοπισμένοι.
Τουλάχιστον 15 νεκροί και χιλιάδες εκτοπισμένοι από την τουρκική εισβολή στη βορειοανατολική Συρία 
– Παγκόσμια ανησυχία για γενικότερη ανάφλεξη στην περιοχή.

Μελίσσια Αττικής: Μαυροντυμένος Άνδρας επιτίθεται σε Παιδιά και τα χτυπάει

Συναγερμός έχει σημάνει στην Ελληνική Αστυνομία μετά τις καταγγελίες ξυλοδαρμού ανήλικων παιδιών στα Μελίσσια.
Οι καταγγελίες που έχουν κατατεθεί στις Αρχές, σύμφωνα με την εφημερίδα «Espresso», μέχρι στιγμής είναι δύο. 

Σ’ αυτές ο φερόμενος δράστης περιγράφεται ως ένας φαλακρός, εύσωμος, μαυροντυμένος άνδρας που κυκλοφορεί σε κεντρικά σημεία της περιοχής.

Τελευταίο θύμα του αγνώστου ήταν ένα 11χρονο κοριτσάκι, στο οποίο φέρεται να επιτέθηκε την ώρα που βρίσκονταν στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου. Σύμφωνα με την καταγγελία της οικογένειας της ανήλικης, που επέστρεψε στο σπίτι της τρομοκρατημένη και σε κατάσταση σοκ, ο δράστης τραυμάτισε το 11χρονο κοριτσάκι χτυπώντας το άγρια με γροθιές στο πρόσωπο.

Το παιδί, που αιφνιδιάστηκε καθώς δεν περίμενε την αδικαιολόγητη επίθεση, έφυγε τρέχοντας και περιέγραψε φανερά ταραγμένη στους γονείς της τι είχε συμβεί.

Αμέσως ενημερώθηκαν για το περιστατικό οι Αρχές, στις οποίες έδωσαν κατάθεση τόσο η 11χρονη όσο και οι γονείς της. 
Στην Αστυνομία σήμανε συναγερμός, καθώς, σύμφωνα με πληροφορίες της «Espresso», η καταγγελία για την επίθεση στη μαθήτρια ήταν η δεύτερη που δέχτηκε μέσα σε 24 ώρες για την ίδια περιοχή. 


Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, το βράδυ της Παρασκευής ένα 16χρονο αγόρι κατήγγειλε ότι υπέστη επίθεση με τον ίδιο τρόπο.

Σημειώνεται ότι η μητέρα της ανήλικης δημοσιοποίησε το περιστατικό στο Facebook.

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Παιδική Διατροφή: Οι ενδείξεις που μαρτυρούν ότι το παιδί σου δεν τρέφεται σωστά

Οι περισσότεροι γονείς αγχώνονται και ακόμα περισσότερο οι γιαγιάδες μήπως το παιδί μείνει νηστικό. 
Πολλά παιδιά αρνούνται να φάνε το φαγητό τους ή έχουν παραξενιές στο τι θα φάνε.
«Δεν θα σηκωθείς από το τραπέζι εάν δεν φας όλο το φαγητό σου». Είναι μια φράση που ακούμε πάρα πολύ συχνά από γονείς που θυμώνουν όταν τα παιδιά τους δεν τρώνε. 
Για πολλούς γονείς το καθημερινό φαγητό των παιδιών τους είναι πηγή άγχους. Συχνά αρνούνται το φαγητό που τους έχουν μαγειρέψει στο σπίτι και τις περισσότερες φορές προτιμούν τα γλυκά, τα τρόφιμα των φαστφούντ και όλα τα φαγητά που δεν προσφέρουν κάτι θρεπτικό στον οργανισμό τους. 
Πατάτες τηγανητές, μπισκότα, σάλτσες και μαγιονέζα είναι μερικές από τις διατροφικές προτιμήσεις ενός παιδιού. Όλα αυτά αρκούν για να μας προκαλέσουν ανησυχία για το αν το παιδί μας τρέφεται σωστά. 
Ας δούμε τα σημάδια που δείχνουν ότι το παιδί δεν τρέφεται σωστά:

1. Διάσπαση της προσοχής του
Ένα από τα συμπτώματα της μη υγιεινής διατροφής ενός παιδιού είναι η διάσπαση της προσοχής του και ιδίως στο σχολείο. Οταν το παιδί δεν τρέφεται σωστά, δεν μπορεί να αποδώσει στο σχολείο και νιώθει κουρασμένο. Δεν συγκεντρώνεται εύκολα και παρουσιάζει αλλαγές στην συμπεριφορά του.

2. Είναι συχνά άρρωστο
Πολύ συχνά οι ιώσεις ταλαιπωρούν τα μικρά παιδιά αλλά αν παρατηρήσετε ότι το παιδί σας είναι πολύ ευαίσθητο και αρρωσταίνει με το παραμικρό, σημαίνει ότι ο οργανισμός του δεν έχει τα απαραίτητα εφόδια για να προφυλαχτεί. Μια σωστή διατροφή μπορεί να μην προλαβαίνει 100% τις ιώσεις, ωστόσο κατά ένα πολύ μεγάλο ποσοστό θωρακίζει τον οργανισμό ενός παιδιού και τον κάνει σαφώς πιο δυνατό ενάντια σε κάθε είδους ίωση.

3. Έχει οδοντικά προβλήματα
Η ζάχαρη καταστρέφει το σμάλτο των δοντιών, προκαλεί τερηδόνα και άλλα οδοντικά προβλήματα στα παιδιά. Και όλοι γνωρίζουμε ότι τα παιδιά λατρεύουν τη ζάχαρη.

4. Είναι κυκλοθυμικό
Όταν το παιδί σου είναι υπερκινητικό, αλλάζει συμπεριφορά μέσα στην ημέρα και δεν κοιμάται καλά, μπορεί να παίζουν ρόλο κάποια από τα τρόφιμα που καταναλώνει. Τα γλυκά και η ζάχαρη είναι οι συνήθεις ύποπτοι για τη διάθεση και την συμπεριφορά του παιδιού. Η αύξηση των επεξεργασμένων τροφών και η σημαντική μείωση των φρέσκων φρούτων και λαχανικών προκαλεί κυκλοθυμία στο παιδί. Ως αποτέλεσμα της μη σωστής διατροφής, το παιδί ταλαντεύεται μεταξύ ανήσυχων περιόδων κούρασης και αυξημένης έντασης, ευερεθιστότητας, ανησυχίας και υπερκινητικότητας, έχοντας δυσκολία να συγκεντρωθεί, να μάθει και να λειτουργήσει ομαλώς.

5. Αλλαγή του βάρους του
Το πέμπτο σημάδι είναι και το πιο προφανές. Όταν ένα παιδί δεν τρέφεται σωστά είτε θα παχύνει, είτε θα αδυνατίσει. Για την χώρα μας οι ειδικοί παρατηρούν ότι τα Ελληνόπουλα είναι από τα πιο παχύσαρκα παιδιά στην Ευρώπη. Περισσότερα από τέσσερα στα δέκα παιδιά πίνουν καθημερινά ροφήματα με ζάχαρη και ένα στα τρία δεν τρώει καθημερινά ούτε ένα φρούτο, σύμφωνα με την Παγκόσμια Έκθεση Διατροφής. Η παχυσαρκία, η ανορεξία και η εξάρτηση από το ίντερνετ είναι οι τρεις πληγές που αφορούν τα παιδιά στη χώρα μας.

bovary.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τετάρτη, 9 Οκτωβρίου 2019

«Το παιδί μου δεν πίνει το γάλα του» – Τι κάνουμε σε αυτήν την περίπτωση;

Το γάλα είναι η σούπερ τροφή για τα παιδιά και η καθημερινή του πρόσληψη είναι απαραίτητη για την ανάπτυξη τους.
«Το παιδί μου δεν πίνει το γάλα του» - Τι κάνουμε σε αυτήν την περίπτωση;
Η σχέση όμως ενός παιδιού με το γάλα, μπορεί να περάσει από διάφορες φάσεις. Άλλα παιδιά τρελαίνονται για τη γεύση του και άλλα δεν μπορούν καν να το μυρίσουν.

Τι κάνουμε σε αυτήν την περίπτωση;

Αρκετά παιδιά, ενώ όταν ήταν μωρά κατέβαζαν το γάλα τους σε χρόνο μηδέν, όσο μεγαλώνουν πίνουν όλο και λιγότερο. Σε αυτήν την περίπτωση δε χρειάζεται να αγχωθείτε. Πρέπει να γνωρίζετε πόση είναι η απαραίτητη πρόσληψη γάλατος σε κάθε ηλικία ενός παιδιού και αν ούτε αυτή είναι επιθυμητή, καλό είναι να συμβουλευτείτε έναν παιδίατρο. Δε χρειάζεται να πιέζετε το παιδί σας να πιει ένα ποτήρι γάλα το πρωί και ένα το βράδυ. Κατά τη διάρκεια της ημέρας και ιδιαίτερα μετά από κάποια δραστηριότητα ή παιχνίδι, το παιδί σας θα φάει ή θα πιει ό,τι και αν του δώσετε. Μπορείτε για παράδειγμα να σερβίρετε μισό φλιτζάνι γάλα, τέσσερις φορές κατά τη διάρκεια της ημέρας συμπληρωματικά με κάποιο άλλο τρόφιμο και ούτε που θα το καταλάβει!

Αν το παιδί σας ωστόσο, δεν θέλει να πιει καθόλου γάλα, τότε το πράγμα δυσκολεύει. Και πάλι δεν πρέπει να αγχωθείτε, αλλά να συμπεριφερθείτε έξυπνα! Αρχικά, προσπαθήστε να αντικαταστήσετε το γάλα με άλλες τροφές πλούσιες σε πρωτεΐνες  όπως πχ, κρέας και δοκιμάστε να του το ξαναπροσφέρετε μετά από μία ή δύο εβδομάδες.

Πολλά παιδιά παραπονιούνται ότι δεν τους αρέσει η μυρωδιά ή η γεύση του γάλατος. Σε αυτήν την περίπτωση μία έξυπνη λύση είναι το καλαμάκι. Τα παιδιά το αντιμετωπίζουν σαν παιχνίδι και η δικαιολογία της άσχημης μυρωδιάς, δεν υφίσταται. Αν παραπονιέται για την έντονη γεύση του, μπορείτε να βρείτε στο εμπόριο κακάο σε σκόνη, ειδικά για παιδιά, που εκτός από την ωραία γεύση που εξασφαλίζουν, είναι εμπλουτισμένα με βιταμίνες. 
Δεν είναι το ίδιο θρεπτικό και υγιεινό όπως το σκέτο, αλλά σίγουρα το γάλα με κακάο είναι προτιμότερο από το να μην πίνει καθόλου γάλα. Διαβάστε τις ετικέτες και προτιμήστε εκείνα με την λιγότερη ζάχαρη. Εναλλακτικά μπορείτε να προσθέσετε στο σκέτο γάλα μία κουταλιά μέλι, πάντα βέβαια αφού το παιδί συμπληρώσει τον πρώτο χρόνο ζωής . Όσο το παιδί σας μεγαλώνει, μπορεί να προσθέσει στο γάλα του διάφορα είδη δημητριακών που συνδυάζουν την ωραία γεύση και οφέλη για την υγεία.
  • Δείξτε το θαυμασμό σας κάθε φορά που πίνει όλο το γάλα του, τονίζοντας πόσο καλά τα καταφέρνει!
  • Μπορείτε να φτιάξετε διάφορα επιδόρπια με πλήρες γάλα, όπως ρυζόγαλο, κρέμα ή πουτίγκα!
  • Μην ξεχνάτε ότι αποτελείτε παράδειγμα για το παιδί σας! Βάλτε και εσείς το γάλα στην καθημερινή διατροφή σας και το παιδί σας θα ακολουθήσει!
πηγή :mothersblog.gr
trikalaview.gr

Παιδική Κακοποίηση - Alice Miller: Η Κακία «διδάσκεται» στην Παιδική Ηλικία από τους ίδιους τους Γονείς

H Alice Miller (1923-2010) ήταν Ελβετίδα ψυχολόγος, ψυχαναλύτρια και φιλόσοφος εβραϊκής καταγωγής, η οποία έγινε γνωστή για τα βιβλία της πάνω στην κακοποίηση παιδιών από τους γονείς τους, τα οποία μεταφράστηκαν σε πολλές γλώσσες.

Στην Ελλάδα τα βιβλία της έχουν μεταφραστεί και κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Ροές. Πιο συγκεκριμένα, στο βιβλίο της «Δρόμοι της ζωής. Έξι ιστορίες» δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στη βία που ασκείται στα παιδιά και στο πώς αυτή ανακυκλώνεται έπειτα στην κοινωνία.
Αντίστοιχα και στο βιβλίο «Το ξύπνημα της Εύας» εξετάζονται τα αίτια και οι συνέπειες των παιδικών τραυμάτων, ενώ η συγγραφέας υποστηρίζει, ότι τα παιδιά που έχουν υποστεί βία από τους γονείς ή τους δασκάλους τους στη βρεφική ή παιδική τους ηλικία κάποια στιγμή θα στρέψουν τη βία αυτή εναντίον της κοινωνίας.

Και στα δύο βιβλία την επιμέλεια έχει αναλάβει η ψυχολόγος κ. Κρυσταλία Πατούλη.

Αποσπάσματα των βιβλίου αναφορικά με τις επιπτώσεις της κακοποίησης έχει δημοσιεύσει η κ. Πατούλη στο blog της και από αυτά αξίζει να μείνουμε σε ορισμένους «κανόνες», τους οποίους κάθε γονιός πρέπει να διαβάσει:

- «Όποιος ασχολείται με την παιδική κακοποίηση βρίσκεται συχνά αντιμέτωπος με το ανεξήγητο φαινόμενο γονείς να κακοποιούν ή να παραμελούν τα παιδιά τους με τον ίδιο τρόπο που υπέστησαν την κακοποίηση και την παραμέληση οι ίδιοι ως παιδιά. Όμως, ως ενήλικοι δεν θυμούνται πια τι υπέφεραν.»

- «Όσο ο θυμός απέναντι σε έναν γονιό παραμένει ασυνείδητος και απωθημένος δεν μπορεί να σβήσει. Μπορεί μόνο να μετατεθεί σε αποδιοπομπαίους τράγους, στα ίδια τα παιδιά αυτού που τον νιώθει ή σε υποτιθέμενους εχθρούς.»

- «Άνθρωποι που ως παιδιά έλαβαν στοργή και συμπαράσταση υιοθετούν από νωρίς τον γεμάτο κατανόηση και αυτόνομο τρόπο συμπεριφοράς των γονιών τους. Η αυτοπεποίθηση, η ικανότητα να αποφασίζουν και να συμπονούν ήταν κοινές σε όλους τους σωτήρες.»

- «Ένα παιδί που έχει ανατραφεί με τη χρήση βίας φοβάται να προσλάβει νέες εμπειρίες, γιατί στα μάτια του ελλοχεύει παντού ο κίνδυνος εντελώς ξαφνικά να τιμωρηθεί για υποτιθέμενα σφάλματα. Στον μετέπειτα ενήλικο θα λείπει η πυξίδα των εμπειριών, που θα τον καθοδηγούσε. Γι’ αυτό και θα υποκλίνεται με δουλοπρέπεια μπροστά στην εξουσία και θα φέρεται στους πιο αδύναμους σαν να ήταν δούλοι του, έτσι όπως βίωσε ως παιδί την αυθαιρεσία των γονιών του.»

- «Η πράξη της συγχώρεσης δεν μας βοηθάει, όσο συγκαλύπτει αυτά που συνέβησαν. Γιατί η αγάπη και η αυταπάτη αλληλοαποκλείονται. Από την αναλήθεια, την άρνηση της οδύνης στο προσωπικό μας παρελθόν, γεννιέται το μίσος που μεταβιβάζεται σε αθώους. Αποτελεί μια προσκόλληση στην αυταπάτη και αδιέξοδο. Η πραγματική αγάπη αντέχει την αλήθεια.»

- «Κάποτε θα γνωρίζει όλος ο κόσμος, ότι η ανθρώπινη βαναυσότητα δεν είναι έμφυτη αλλά παράγεται και διδάσκεται στην παιδική ηλικία. Η πρώτη εντολή θα έπρεπε να ορίζει: Τίμα τα παιδιά σου ώστε να μη χρειάζεται να κτίσουν μέσα τους τοίχους προστασίας απέναντι στον παιδικό πόνο και να αμύνονται αργότερα απέναντι σε φανταστικούς εχθρούς με φρικτά όπλα που μπορούν να καταστρέψουν τον κόσμο.» 

- «Οι νέοι που επιτίθενται σε συμμαθητές τους με σωματική βία ή φθάνουν ακόμα και στο φόνο δεν το κάνουν γιατί κάποτε τους κακόμαθαν από υπερβολική αγάπη αλλά γιατί μεγάλωσαν σε συνθήκες εγκατάλειψης και κακοποιήθηκαν χωρίς να τους επιτραπεί να αντιδράσουν.»

Πηγή
thermisnews
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Για κάποια παιδιά το σχολείο δεν άνοιξε ακόμα…»

Με μια αγωνιώδη επιστολή διαμαρτυρίας οι γονείς μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, περιγράφουν την τραγική εγκατάλειψη των παιδιών με αναπτυξιακές διαταραχές, αναπηρίες, και σοβαρές μαθησιακές δυσκολίες, στο περιθώριο του εκπαιδευτικού συστήματος.
Χωρίς καθόλου ή με ελάχιστη παράλληλη στήριξη μέσα στα σχολειά, τα παιδιά στερούνται το Ανθρώπινο Δικαίωμα στην ισότιμη μόρφωση με τους συνομηλίκους τους. 
Η απουσία ενός υποστηρικτικού πλαισίου ικανού να ενσωματώσει και να εκπαιδεύσει κατάλληλα αυτούς τους μαθητές, μετατρέπει το σχολείο σε ένα μη φιλικό περιβάλλον γι' αυτά και τα απομονώνει.

Οι γονείς του Πανελληνίου Συλλόγου Γονέων-Κηδεμόνων, φίλων παιδιών με αυτισμό και ειδικές ανάγκες “Η Αγία Σκέπη” αναφέρουν χαρακτηριστικά στην επιστολή τους προς τον πρωθυπουργό:

Μιλάμε για την εδραίωση μιας κοινωνίας χωρίς διακρίσεις. Αντ' αυτού, έχουμε μια ομάδα από παιδιά με ελαφριές αναπτυξιακές διαταραχές, ικανά, μεν, να φοιτήσουν σε σχολικό περιβάλλον τυπικής ανάπτυξης, αποκλεισμένα δε, στο περιθώριο του σχολικού πλαισίου, με τις οικογένειές τους να βρίσκονται σε τραγικό αδιέξοδο. Πρόκειται για παιδιά με διαπιστωμένες εκπαιδευτικές ανάγκες, για τα οποία οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς διάγνωσης και αξιολόγησης έχουν γνωμοδοτήσει πλήρη παράλληλη στήριξη”.

Τι προσφέρει η “παράλληλη στήριξη” των μαθητών με αναπηρίες και προβλήματα ανάπτυξης
Στόχος του προγράμματος της “παράλληλης στήριξης” είναι η ενσωμάτωση των μαθητών με αναπηρία και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στη σχολική τάξη του γενικού σχολείου και η εξασφάλιση της προσβασιμότητας τους στο κοινωνικό γίγνεσθαι, με σκοπό την
αντιμετώπιση του κοινωνικού αποκλεισμού, την αντιμετώπιση της σχολικής αποτυχίας και της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου.

Στο πλαίσιο αυτό απασχολούνται εκπαιδευτικοί οι οποίοι συλλειτουργούν με τον εκπαιδευτικό της τάξης (παράλληλη στήριξη) και υποστηρίζουν τους μαθητές με αναπηρία ή με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες έτσι ώστε να μπορούν να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του προγράμματος σπουδών τους.

Η τραγική υποστελέχωση του εκπαιδευτικού συστήματος, όμως, από ειδικούς εκπαιδευτικούς έχει ως αποτέλεσμα, τα παιδιά να εγκαταλείπονται στην τύχη τους μέσα στις σχολικές τάξεις, με αποτέλεσμα να μην επιτυγχάνεται η ένταξή τους στο σχολικό περιβάλλον.
Όπως αναφέρουν χαρακτηριστικά οι γονείς: 
“Τα εν λόγω παιδιά αντιμετωπίζονται με αδιαφορία και ανευθυνότητα. Μάλλον, αναλγησία είναι ο καταλληλότερος περιγραφικός όρος, προκειμένου για το πώς τα αντιμετωπίζει αυτούς τους μαθητές το υπάρχον εκπαιδευτικό σύστημα, αφού βρίσκονται σε ένα μη φιλικό για αυτά σχολείο, είτε χωρίς καθόλου παράλληλη στήριξη, είτε με παράλληλη για λίγες μόνο ώρες την εβδομάδα”.
Πληρώνουν ιδιώτες δασκάλους και καθηγητές – Άλλοι εγκαταλείπουν τις δουλειές τους για να τα βοηθήσουν οι ίδιοι
Οι γονείς βρίσκονται σε απόγνωση, αφού, κάποιες οικογένειες αναγκάζονται να πληρώνουν 500-700 ευρώ το μήνα, όπως υποστηρίζουν, για να προσλάβουν ιδιωτική παράλληλη εκπαιδευτική στήριξη, είτε αναγκάζονται οι ίδιοι οι γονείς να γίνουν η “παράλληλη στήριξη” των παιδιών τους, εγκαταλείποντας τις εργασίες και τις υποχρεώσεις τους. Οι γονείς συμπληρώνουν:

“Ακόμη χειρότερα, κάποιοι γονείς υποχρεώνονται να κρατούν στο σπίτι τα παιδιά τους, κατά τις μέρες και ώρες που δεν έχουν παράλληλη στήριξη, στερώντας τους, έτσι, το απαράγραπτο δικαίωμά τους στη Δημόσια δωρεάν εκπαίδευση. Αλλά και τα παιδιά που βρίσκονται μέσα στο γενικό σχολείο, αστήρικτα, δεν είναι λίγες οι φορές, που αδυνατούν να συμμετέχουν στη μαθησιακή διαδικασία: γίνονται εύκολος στόχος χλευασμού ή δέχονται “bullying”, στιγματίζονται και απομονώνονται”.

Το πρόγραμμα “Παράλληλη Στήριξη παιδιών με αναπηρία” χρηματοδοτείται από ΕΣΠΑ

Η αγωνία των γονιών είναι έντονη στο παρόν, αλλά και σε ότι αφορά στο μέλλον του θεσμού της παράλληλης στήριξης. Αν δεν υπάρχει επάρκεια δασκάλων και καθηγητών τώρα που το πρόγραμμα χρηματοδοτείται από ΕΣΠΑ, τι θα γίνει μετά το 2020 όταν θα πρέπει να απαιτηθεί η έγκριση χρηματοδότησής τους εξολοκλήρου από τον κρατικό προϋπολογισμό, λένε...

“Τα προβλήματα είναι εντονότερα στις περιπτώσεις των μαθητών που αλλάζουν εκπαιδευτική βαθμίδα, όταν δηλ. αυτοί οι μαθητές πρέπει απ' το νηπιαγωγείο να μεταβούν στο δημοτικό ή από το δημοτικό στο γυμνάσιο. Μαζί με τις όποιες δυσκολίες και το άγχος προσαρμογής, θα πρέπει να λειτουργήσουν σε ένα άγνωστο και κάποιες φορές αφιλόξενο περιβάλλον, όντας μόνοι, χωρίς βοήθεια και υποστήριξη. Και όλα αυτά γίνονται σε μια χρονική συγκυρία, κατά την οποία, μέχρι το 2020, το πρόγραμμα των παράλληλων εκπαιδευτικών στηρίξεων χρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ..”, τονίζουν οι γονείς.

Βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού: 
“Η έλλειψη παράλληλης στήριξης έχει αρνητική επίπτωση στην πορεία των μαθητών”

Με επιστολή της τον Ιούλιο του 2019, η βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τα δικαιώματα του Παιδιού κ. Θεώνη Κουφονικολάκου, γνωστοποιεί στο υπουργείο Παιδείας όλα αυτά τα προβλήματα που υπήρξαν και κατά το σχολικό έτος 2018-2019.

Όπως αναφέρει χαρακτηριστικά:
“Αρκετοί εκπαιδευτικοί τοποθετήθηκαν από αρχές έως και το τέλος του μηνός Νοεμβρίου 2018. Το γεγονός αυτό έχει ως συνέπεια οι μαθητές αυτοί να μην έχουν κατάλληλη υποστήριξη από την έναρξη του σχολικού έτους, ώστε να υποστηρίζονται για την εκπαιδευτική τους ένταξη (...) με συνέπεια να αυξάνεται η δυσχέρεια της ενσωμάτωσής τους σε μεταγενέστερο χρόνο σε αρκετές περιπτώσεις (πχ μαθητές στο φάσμα του αυτισμού)”.

Άλλα προβλήματα που επισημαίνει στην αναφορά της η Συνήγορος κ. Κουφονικολάκου:
περιπτώσεις αποχώρησης του εκπαιδευτικού παράλληλης στήριξης για λόγους προσωπικούς (πχ ασθένεια, εγκυμοσύνη κλπ), για μεγάλο χρονικό διάστημα, κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους, χωρίς να υπάρξει άμεση αντικατάστασή του (πχ σε κάποια περίπτωση τοποθετήθηκε αντικαταστάτης το Φεβρουάριο 2019
η παράλληλη στήριξη που παρέχεται είναι μειωμένη (πχ τις μισές ημέρες της εβδομάδας, 6, 8 ή 10 ώρες εβδομαδιαία, κλπ) παρά το ότι υφίστανται γνωματεύσεις για πλήρες ωράριο ή παρέχεται από έναν εκπαιδευτικά σε περισσότερα παιδιά παράλληλα χάνοντας επί της ουσίας τον εξατομικευμένο υποστηρικτικό χαρακτήρα της με αρνητικές συνέπειες για την εκπαιδευτική και ενταξιακή πορεία των μαθητών”

Γονείς παιδιών με αναπηρίες, μαθησιακές δυσκολίες και αυτισμό: “Καταπατούνται βασικά Συνταγματικά και Ανθρώπινα δικαιώματα των παιδιών μας”
Ο σεβασμός στα Ανθρώπινα δικαιώματα όπως αυτά οριοθετούνται στον Χάρτη Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Ε.Ε. είναι υποχρεωτικός και επιβεβλημένος, υποστηρίζουν οι γονείς, ενώ και το ίδιο το Σύνταγμα προβλέπει την προστασία και την προώθηση του αναφαίρετου δικαιώματος αυτών των παιδιών στη μάθηση.

Τα ερωτήματα που θέτουν οι γονείς προς τον πρωθυπουργό είναι αμείλικτα. Ρωτούν με ποια ακαδημαϊκά επιστημονικά κριτήρια μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες βρίσκονται για μήνες αστήρικτοι εντός του σχολικού πλαισίου; 
'Η ακόμα και μαθητές που είναι στο φάσμα του αυτισμού να παρακολουθούν τα μαθήματά τους σε πολυπληθή τμήματα διδασκαλίας; Επίσης, ζητούν να μάθουν, τί προτίθεται η πολιτεία να κάνει για την ισότιμη μεταχείριση των μαθητών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, την αποφυγή του αποκλεισμού & την καταπολέμηση του ρατσισμού, εντός του σχολικού πλαισίου τυπικής ανάπτυξης; Και τέλος, Τι πρόκειται να συμβεί μετά το 2020, όταν το πρόγραμμα της παράλληλης στήριξης πάψει να χρηματοδοτείται από το ΕΣΠΑ...

iatropedia.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι