Τετάρτη, 29 Οκτωβρίου 2014

Mωράκι με αυξημένη Συναισθηματική Νοημοσύνη!! - Κοιτάξτε το, καλέ, το μαναράκι!! -Emotional baby!

baby-crying
Με αφορμή τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν οι γονείς στην υγιή ανάπτυξη των παιδιών τους, ο δρ. John Gottman, καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, δημοσιεύει το 1997 το βιβλίο «Η συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών».
Στα συμπεράσματα του βιβλίου που βασίστηκαν σε εικοσαετείς έρευνες πάνω στην αλληλεπίδραση γονιών-παιδιών, φάνηκε ότι «οι γονείς που προσφέρουν στα παιδιά τους καθοδήγηση στον κόσμο των συναισθημάτων μεγαλώνουν συναισθηματικά υγιέστερα παιδιά.
Παιδιά πιο ανθεκτικά και ευπροσάρμοστα.
Παιδιά που σαφώς λυπούνται ή φοβούνται ή θυμώνουν όπως όλα τα παιδιά, αλλά είναι πιο ικανά να χαλαρώνουν, να βγαίνουν από την δύσκολη θέση και να συνεχίζουν τις παραγωγικές τους δραστηριότητες. Με άλλα λόγια, παιδιά που διαθέτουν περισσότερη συναισθηματική νοημοσύνη»

Στο βίντεο που θα παρακολουθήσετε ο πατέρας Alain Leroux, βιντεοσκοπεί τον μόλις 10 μηνών γιό του, την ώρα που ακούει τη μητέρα του να του τραγουδάει τρυφερά το τραγούδι της Σάρα Εβανς «My Heart Can’t Tell You No» . Το μωρό συγκινείται, δακρύζει, κλαίει, γελάει σε μία μαγευτική εναλλαγή συναισθημάτων, που αποτυπώνονται με έντονο και εντυπωσιακό τρόπο στο προσωπάκι του.


Τί είναι η συναισθηματική νοημοσύνη στα παιδιά (EQ)

Η θεωρία της συναισθηματικής νοημοσύνης (EQ), έγινε ευρέως γνωστή αρχικά από τον δρ. Daniel Goleman, ψυχολόγο στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαντ, που βρίσκει όλο και περισσότερους υποστηρικτές τα τελευταία χρόνια, καθώς έμπρακτα αποδεικνύεται πως η πραγματική ευφυΐα -αυτή που πραγματικά μας «πάει μπροστά»- δεν είναι μόνο διανοητική (ΙQ).
Ο Goleman ορίζει την συναισθηματική νοημοσύνη ως την«ικανότητα να αναγνωρίζει κανείς τα δικά του συναισθήματα, να τα κατανοεί και να τα ελέγχει. Είναι επίσης η ικανότητα να αναγνωρίζει και να κατανοεί τα συναισθήματα των ανθρώπων γύρω του και να μπορεί να χειρίζεται αποτελεσματικά τόσο τα δικά του συναισθήματά του όσο και τις διαπροσωπικές του σχέσεις». Στο ομώνυμο βιβλίο του γράφει πως «η οικογενειακή ζωή είναι το πρώτο σχολείο της συναισθηματικής μάθησης».
Η εκμάθηση της παιδικής συναισθηματική νοημοσύνης στην πράξη Ένα από τα χαρακτηριστικά του EQ, που έρχεται σε αντίθεση με το IQ, είναι ότι ενώ το IQ είναι κάτι προκαθορισμένο από τη γέννηση του ανθρώπου με μικρά περιθώρια εξέλιξης, το EQ αναπτύσσεται σταδιακά και σε οποιαδήποτε ηλικία.
Έτσι, είναι στο χέρι πρώτα των γονιών να δημιουργήσουν τις βάσεις ώστε τα παιδιά τους να έχουν καλή σχέση πρώτα με τον ίδιο τους τον εαυτό και έπειτα με τους άλλους. Να γίνουν οι «συναισθηματικοί τους μέντορες».
Πώς θα το πετύχουν αυτό;
Ο δρ. Gottman αναφέρει τα χαρακτηριστικά των γονιών που εφαρμόζουν την συναισθηματική αγωγή:
- Βλέπουν τα αρνητικά συναισθήματα των παιδιών τους ως μία ευκαιρία για επικοινωνία και τρυφερότητα.
Αφιερώνουν, λοιπόν, χρόνο σε ένα λυπημένο, θυμωμένο ή φοβισμένο παιδί για να εκφράσει τα συναισθήματά του. Με τον ίδιο τρόπο αντιδρούν σε κάθε συναισθηματική κατάσταση του παιδιού.
- Μιλούν καθησυχαστικά στο παιδί.
Το βοηθούν να κατονομάσει το συναίσθημα που νιώθει, ενώ θέτουν όρια ως προς την έκφραση του συναισθήματος (π.χ. εξηγούν στο παιδί ότι το να σπάσει όλα του τα παιχνίδια δεν αποτελεί λύση στον θύμο του. Το να συζητήσει, όμως, μαζί τους γιατί είναι θυμωμένο μπορεί να βοηθήσει να νιώσει καλύτερα).
- Έχουν επίγνωση και εκτιμούν τα δικά τους συναισθήματα.
Έτσι, δεν συγχύζονται ή αγχώνονται όταν τα παιδιά τους εκφράζουν τα συναισθήματά τους
– Γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν.
 
Πηγή: invitromagazine.gr
Αντικλείδι

Κοριτσάκι με σύνδρομο Down έμαθε από νωρίς
να περπατάει και να μιλάει χάρη στην αδερφούλα του

Ένα μικρό κοριτσάκι με σύνδρομο Down έμαθε να περπατάει, να μιλάει, ακόμη και να χορεύει, μιμούμενη την μεγαλύτερη αδερφή της! Η 2χρονη Ellie Harrington, από το Cambridgeshire της Αγγλίας, ξεκίνησε από νωρίς να στέκεται στα πόδια της για να μπορεί να συμβαδίσει με την 4χρονη αδερφούλα της Evie.

Ellie Harrington, two, from Cambridgeshire, has learnt to walk early

Η 42χρονη μητέρα των κοριτσιών αναφέρει ότι ήταν η έντονη επιθυμία της μικρής να μοιάσει στην αδερφή της, που την βοήθησε να αναπτυχθεί τόσο γρήγορα.

1413977122492_wps_44_PIC_FROM_CATERS_NEWS_PICT

«Τα παιδιά με σύνδρομο Down είναι οπτικοί τύποι όσον αφορά τη διαδικασία της μάθησης. Τα κορίτσια μου είναι άρρηκτα συνδεδεμένα. Αν η Evie φορέσει το φανταχτερό φόρεμα της πριγκίπισσας, το ίδιο θα κάνει και η Ellie. Τους αρέσει να παίζουν παρέα, η μία αποτελεί πιστό αντίγραφο της άλλης».
Τα παιδιά με σύνδρομο Down συνήθως μαθαίνουν και εξελίσσονται πιο αργά σε σχέση με τα υπόλοιπα παιδιά, αν και το επίπεδο της μαθησιακής δυσκολίας είναι διαφορετικό για κάθε παιδί. Η 42χρονη μητέρα αναφέρει ότι δεν θα μπορούσε να είναι πιο ευτυχισμένη με την πρόοδο που σημειώνει η μικρή Ellie σε τόσο νεαρή ηλικία.

1413979699687_Image_galleryImage_PIC_FROM_CATERS_NEWS_PICT

«Είναι τεράστια ευχαρίστηση να τις βλέπουμε να μαθαίνουν νέα πράγματα μαζί. Αν η Evie ξεκινήσει να χορεύει, αμέσως η Ellie μπαίνει στο ρυθμό και την ακολουθεί. Συχνά τις βρίσκω να χοροπηδούν πάνω στα τραπέζια και στα κρεβάτια και να αναστατώνουν όλο το σπίτι, όμως δεν με πειράζει, είναι αναζωογονητικό να τις βλέπω μαζί».
Η μικρή Ellie διαγνώσθηκε με το σύνδρομο δύο εβδομάδες μετά τη γέννηση της.
Τότε ολόκληρη η οικογένεια συσπειρώθηκε για να αντιμετωπίσει την κατάσταση και να υποστηρίξει το παιδί καθώς μεγαλώνει: «Ήμουν τόσο τρομοκρατημένη όταν συνειδητοποίησα ότι η Ellie διαγνώσθηκε με σύνδρομο Down. Είναι εκπληκτικό παιδί, δεν θα την άλλαζα για τίποτα στον κόσμο. Είμαι τόσο περήφανη για τα δύο κορίτσια μου».

Αυτός είναι ο παιδοβιαστής του Πειραιά

Δίνονται στη δημοσιότητα, κατόπιν σχετικής Διάταξης της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Πειραιά, τα στοιχεία ταυτότητας και φωτογραφίες ενός 68χρονου Έλληνα, ο οποίος συνελήφθη την 16 Οκτωβρίου στον Πειραιά, από αστυνομικούς της Υποδιεύθυνσης Ανηλίκων της Διεύθυνσης Ασφαλείας Αττικής, για ασέλγεια σε βάρος ανηλίκων έναντι αμοιβής κατ’ εξακολούθηση.
Συγκεκριμένα πρόκειται για τον Κωνσταντίνο Πανίδη του Παναγιώτη και της Αλεξάνδρας, που γεννήθηκε το 1946 στα Γιαννιτσά.
Όπως προέκυψε από την έρευνα της Υποδιεύθυνσης Ανηλίκων, ο 68χρονος ο οποίος επαιτούσε σε διάφορα κεντρικά σημεία του Πειραιά, οδηγούσε συστηματικά στην οικία του στον Πειραιά ανήλικα αγόρια και προέβαινε σε ασελγείς πράξεις, έναντι χρηματικής αμοιβής 10-15 ευρώ κάθε φορά.

Μέχρι στιγμής έχει εξακριβωθεί ότι έχει ασελγήσει σε βάρος δύο ανήλικων αγοριών από την Ρουμανία, ηλικίας 13 και 15 ετών. Ο συλληφθείς οδηγήθηκε στον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Πειραιά, ενώ η έρευνα για τον εντοπισμό και άλλων ανήλικων θυμάτων συνεχίζεται.
Η συγκεκριμένη δημοσιοποίηση, χρονικής διάρκειας έξι μηνών, σύμφωνα με τη σχετική Εισαγγελική Διάταξη, «αποσκοπεί στην προστασία του κοινωνικού συνόλου, των ανηλίκων, των ευάλωτων ή ανίσχυρων πληθυσμιακών ομάδων και προς ευχερέστερη πραγμάτωση της αξίωσης της Πολιτείας για τον κολασμό των παραπάνω αδικημάτων.

Στο πλαίσιο αυτό, παρακαλούνται οι πολίτες να επικοινωνούν με τους τηλεφωνικούς αριθμούς 210-6476370 της Υποδιεύθυνσης Ανηλίκων και 210-6411111 της Διεύθυνσης Ασφάλειας Αττικής, για την παροχή οποιασδήποτε σχετικής πληροφορίας. Σημειώνεται ότι διασφαλίζεται η ανωνυμία και το απόρρητο της επικοινωνίας».


madata

- Μ’ αγαπάς; Ρώτησα τον τρίχρονο γιο μου....

- Μ’ αγαπάς; Ρώτησα τον τρίχρονο, και… κάτι μήνες περισσότερο, γιο μου.
- Ναι! Μου απάντησε μεμιάς.
- Πόσο; Τον ξαναρώτησα.
-Τόοοοοσο… μου είπε, ανοίγοντας τα δυο χεράκια του όσο περισσότερο μπορούσε!

-Εσύ μπαμπά μ’ αγαπάς; Ήταν η σειρά του να με ρωτήσει!
-Πολύ αγάπη μου, του είπα!
-Πόσο; Με ρώτησε πάλι.
-Από εδώ μέχρι τον ουρανό, του είπα με έμφαση, κοιτάζοντας ψηλά!
-Είναι μακριά ο ουρανός μπαμπά, με ρώτησε με αφέλεια!
-Ναι αγόρι μου, απάντησα
-Εμένα τα χεράκια μου δεν ανοίγουν περισσότερο, όμως μου είπε και φούσκωσε τα χειλάκια του για να μου δείξει την απογοήτευση του που η αγάπη του δεν… φτάνει τη δικιά μου!
-Όταν θα μεγαλώσεις αγόρι μου, θα καταλάβεις ότι η αγάπη δεν είναι ούτε μεγάλη, ούτε μικρή, είναι απλά αγάπη, του είπα αλλά ήμουν σίγουρος ότι δεν θα μπορούσε να καταλάβει!
-Μα είμαι μεγάλος μπαμπά, τι μωρό είμαι! Μου 'πε με παιδική αφέλεια.
Μια παιδική αφέλεια που στο θέμα της αγάπης δεν πρόκειται ποτέ να ενηλικιωθεί. Γιατί όσο χρονών και να φτάσουμε ποτέ δεν πρόκειται να κατανοήσουμε το μεγαλείο της αγάπης.
«Είναι το μοναδικό αγαθό που όσο περισσότερο το μοιράζεσαι τόσο πιο… πλούσιος γίνεσαι, και όσο το φυλάς τόσο περισσότερο θα… ζητιανεύεις», είχα διαβάσει κάπου.
Σε μια δύσκολη εποχή που ζούμε που χρειάζεται να στερηθούμε πολλά από όλα τα αγαθά, που απολαύσαμε στο παρελθόν, ας φανούμε… σπάταλοι στην αγάπη!
Και ας μην περιμένουμε ανταπόκριση, ας μην τη συγκρίνουμε, ας μην της βάζουμε όρια.

Τα δύο παιδικά χεράκια του γιου μου, περιέχουν ολόκληρο το Σύμπαν και όχι απλά έναν ουρανό!

www.briefingnews.gr
enallaktikidrasi

Τα δίχρονα - τρίχρονα παιδάκια «γιορτάζουν» το «ΟΧΙ»
πάνω από 20 φορές την ώρα!!

Μπορεί οι ενήλικες στην Ελλάδα να θυμόμαστε τη σημασία του «ΟΧΙ» κάθε 28η Οκτωβρίου για εθνικούς λόγους.
Για τα παιδάκια όμως, ειδικότερα αυτά που είναι περίπου δύο με τριών ετών, η έννοια του «όχι» αποκτά άλλο νόημα.

Έρευνες δείχνουν πως σε αυτή την ηλικία, ένα παιδί μπορεί να χρησιμοποιεί το «όχι» για να διαφωνήσει με τους άλλους, κυρίως τους γονείς του και άλλα οικεία πρόσωπα, πάνω από 20 φορές…την ώρα!
Άλλο νωρίτερα και άλλο αργότερα, λοιπόν, τα 2χρονα ξεκινούν να αντιδρούν αρνητικά σε ό,τι και αν τους προτείνεται, είτε πρόκειται για τις καθημερινές ρουτίνες φαγητού, ύπνου και μπάνιου ή πιο ιδιαίτερες δραστηριότητες, όπως το να βγουν από το σπίτι ή να φύγουν από ένα μέρος που ήδη βρίσκονται.
Ξαφνικά, οι γονείς αρχίζουν να ακούνε συνεχώς εκφράσεις όπως: «όχι, δε θέλω», «φύγε», «μόνος μου» και έχουν να αντιμετωπίσουν ένα παιδί που συμπεριφέρεται σαν να γκρεμίζεται ο κόσμος ολόκληρος, επειδή το φαγητό δε μπήκε στο κατάλληλο πιάτο ή κάποιος το βοήθησε να βάλει το παπούτσι του.
Καθώς τέτοιου είδους κρίσεις σε αυτήν την ηλικία μπορεί να επαναλαμβάνονται συνεχώς και να διαρκούν μεγάλο μέρος της μέρας, προκαλούν αρκετή ένταση μέσα στο σπίτι και συχνά επηρεάζουν και τις διαπροσωπικές σχέσεις μεταξύ γονέων και παιδιών ή μεταξύ συντρόφων. Στατιστικά, μαζί με την εφηβεία είναι τα αναπτυξιακά στάδια που προβληματίζουν περισσότερο τους γονείς και η στιγμή που εξαντλημένοι από τις καθημερινές διαπραγματεύσεις πιθανώς να αναζητήσουν υποστήριξη, καταφεύγοντας σε κάποιον ειδικό.
Πρόκειται για μια πολύ σημαντική φάση στη συναισθηματική και όχι μόνο ανάπτυξη, όπου το βρέφος αρχίζει να μεταβαίνει στο επόμενο στάδιο και σιγά σιγά γίνεται παιδάκι.
Αυτό που συμβαίνει ουσιαστικά πίσω από την αντιδραστική συμπεριφορά προς τους γονείς, είναι ότι το παιδί αρχίζει να διαπραγματεύεται τη σχέση εξάρτησης μαζί τους προκειμένου να κατακτήσει σταδιακά την αυτονομία και την ανεξαρτησία του. Αυτό που μπερδεύει τους ενήλικες, όμως, είναι πως αυτή η αναζήτηση της ανεξαρτησίας δεν γίνεται σταθερά και με την ίδια ένταση πάντα, ούτε σε όλους τους τομείς. Έτσι, ενώ έχουμε ένα παιδί που μάχεται να κάνει μπάνιο μόνο του, από την άλλη θέλει το βράδυ να κοιμηθεί μαζί με τη μαμά του.
Αυτό που πρέπει να θυμόμαστε σε σχέση με αυτό το αναπτυξιακό στάδιο, είναι πως παίζει εξαιρετικά σημαντικό ρόλο στη μετέπειτα εξέλιξη του παιδιού, τόσο σε σχέση με την εικόνα εαυτού και την αυτοπεποίθηση, όσο και στη συμπεριφορά και τις σχέσεις με τους άλλους, στο σπίτι και στο σχολείο. Το παιδί έχει ανάγκη να του επιτρέπεται αυτή η διεκδίκηση της ανεξαρτησίας χωρίς να το μαλώνουν ή να το ντροπιάζουν, έχοντας όμως συγχρόνως γύρω του ένα πλαίσιο κανόνων και ορίων. Δεδομένου ότι σε αυτή τη φάση το παιδί τοποθετείται ουσιαστικά για πρώτη φορά ως μονάδα στον κόσμο, βιώνει παράλληλα και μια διαδικασία κοινωνικοποίησης, ανακαλύπτοντας ποιες συμπεριφορές είναι αποδεκτές και ποιες όχι.
Έτσι, λοιπόν, οι γονείς των 2χρονων παιδιών που έχουν αρχίσει να αντιδρούν και να λένε πολλά «όχι», καλούνται να βρουν την πολύ λεπτή ισορροπία μεταξύ ξεκάθαρης οριοθέτησης αλλά και σεβασμού προς το παιδί, που θα περιλαμβάνει τους κατάλληλους τρόπους επικοινωνίας, οριοθέτησης και διαχείρισης των κρίσεων, ενώ παράλληλα θα υποστηρίζει την αυτονομία του παιδιού και δε θα στραπατσάρει την εικόνα του εαυτού του και την αυτοπεποίθησή του.
 
Τάνια Μπαγέρη
Συμβουλευτική Ψυχολόγος

infokids

«Και κοίταξαν τον θάνατο κατάματα...»

«Και κοίταξαν τον θάνατο κατάματα...
Κι ο Χάρος εφοβήθηκε από τέτοιο θάρρος!»


Το βλέμμα της εξοικείωσης με τον θάνατο.... Δεν έχει διαφορά αν είσαι έτοιμος να σκοτώσεις ή να σκοτωθείς.... Απλά κοιτάς τον θάνατο με παγερό βλέμμα, χωρίς συναίσθημα, με κόρη διασταλμένη....
Έτοιμος/η για ΟΛΑ!
Η σφαίρα που θα σκότωνε μετά από λίγο την Ελληνίδα γερόντισσα δεν ήταν τίποτε μπροστά σε αυτό που έζησε εκείνη την στιγμή ο γερμανός στρατιώτης!


sophia-siglitiki