Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2015

Βρογχικό άσθμα: η πιο συχνή χρόνια ασθένεια των παιδιών

Το βρογχικό άσθμα είναι η πιο συχνή χρόνια ασθένεια των παιδιών. Εμφανίζεται σε 1 στα 10 παιδιά. 
Η συχνότητα του άσθματος παγκοσμίως αυξάνεται. 
50-80% των ασθματικών παιδιών εκδηλώνουν συμπτώματα άσθματος πριν την ηλικία των 5 ετών.

Το άσθμα είναι μια χρόνια φλεγμονώδης διαταραχή των αεραγωγών. Στα παιδιά που έχουν γενετική προδιάθεση για την εκδήλωση άσθματος όταν έρθουν σε επαφή με κάποιο εκλυτικό παράγοντα αρχίζει μιά φλεγμονώδης διεργασία στους βρόγχους που προηγείται αρκετά της εμφάνισης συμπτωμάτων.
Οι βρόγχοι των ασθματικών παιδιών λόγω της φλεγμονής, σταδιακά εμφανίζουν οίδημα και αυξημένες βλενώδεις εκκρίσεις, ενώ είναι υπεραντιδραστικοί, δηλαδή όταν ερθουν σε επαφη με εκλυτικούς παράγοντες προκαλείται σύσπαση των μυικών ινών τους (βρογχόσπασμος).
Με απλά λόγια αυτό σημαίνει ότι το ασθματικό παιδί έχει περισσότερο στενωμένους βρόγχους από τα μη πάσχοντα παιδιά, λόγω του χρόνιου οιδήματος και της αυξημένης βλέννης, ακόμα και όταν δεν έχει εμφανή συμπτώματα, όπως βήχα ή δύσπνοια.
Όταν το παιδί έρθει σε επαφή με κάποιο εκκλυτικό αίτιο (άσκηση, αλλεργιογόνα) επέρχεται βρογχόσπασμος, ο οποίος σε πολύ μικρό διάστημα στενεύει ακόμα περισσότερο τους βρόγχους του, με αποτέλεσμα να εμφανίζεται βήχας, συρίττουσα αναπνοή, δύσπνοια και αύξηση του ρυθμού των αναπνοών (κρίση βρογχικού άσθματος).
Τα παιδιά με άσθμα συνήθως έχουν γονείς ή στενούς συγγενείς με άσθμα, ατοπική δερματίτιδα, αλλεργική ρινίτιδα ή άλλα αλλεργικά νοσήματα.
Οι συχνότεροι εκλυτικοί παράγοντες στα παιδιά είναι:
* λοιμώξεις αναπνευστικού (συχνότερα οι ιογενείς)

* αλλεργιογόνα (τροφικά και περιβαλλοντικά)
* χημικές ουσίες (καπνός τσιγάρου, μόλυνση περιβάλλοντος)
* άσκηση (το έντονο κλάμα ή γέλιο είναι ισοδύναμο άσκησης σε βρέφη και νήπια)
* στρες
Θα πρέπει να τονισθεί ότι πολύ συχνά δεν μπορεί να αναγνωρισθεί από τους γονείς ή το γιατρό κάποιο σαφές εκλυτικό αίτιο.
Η διάγνωση του βρογχικού άσθματος στα παιδιά βασίζεται στο ιστορικό και την κλινική εξέταση του ασθενούς, ενώ επιβεβαιώνεται σε μεγαλύτερα παιδιά με τη σπειρομέτρηση προ και μετά βρογχοδιαστολή ή και τα τεστ πρόκλησης. 
Βοηθητικά για την επιβεβαίωση του αλλεργικού υπόβαθρου μπορούν να γίνει έλεγχος με δερματικά τέστ ή ειδικές IgE αίματος (RAST) για τα συνήθη αλλεργιογόνα.
.................
περισσότερα εδώ: iator
-----------------------------------
Παλαιότερες σχετικές αναρτήσεις
08 Δεκ 2006
Το άσθμα είναι μια από τις πιο συχνές χρόνιες αρρώστιες της παιδικής ηλικίας. Είναι η κυριότερη αιτία απουσίας των παιδιών από το σχολείο. ....
17 Σεπ 2012
Την ευθύνη λειτουργίας του ιατρείου έχει η παιδίατρος του Νοσοκομείου Γαβριέλα Φεκετέα – Χριστάκη, η οποία .....
04 Οκτ 2012
Η περίοδος επιστροφής στο σχολείο είναι ένα διασκεδαστικό και ταυτόχρονα συναρπαστικό διάστημα για τους μαθητές και τους γονείς. Ωστόσο,................
24 Απρ 2009
Οι επιστήμονες του χώρου της υγείας κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, καθώς ένα στα δέκα παιδιά των δύο μεγαλύτερων πόλεων της χώρας μας πάσχει από άσθμα. ................
04 Σεπ 2010
Παιδιά που έχουν υποστεί σωματική βία, έχουν χάσει τους γονείς τους ή έχουν ζήσει μια τραυματική εμπειρία ενδέχεται όταν μεγαλώσουν να υποφέρουν από άσθμα, ...............
21 Απρ 2013
Υπάρχουν θεραπείες για το άσθμα που εφαρμόζονται εξατομικευμένα στο κάθε παιδί ανάλογα με την σοβαρότητα της κατάστασης. Το παιδικό άσθμα συνήθως ..............
14 Ιαν 2009
Η σχέση της έκθεσης στον καπνό του τσιγάρου στο σπίτι με το άσθμα και με το συριγμό εξετάσθηκε μεταξύ 11.534 παιδιών ηλικίας 8-11 χρονών .................
22 Ιαν 2014
Τα παιδιά με βρογχιολίτιδα ανταποκρίνονται καλά στα φάρμακα τα οποία χρησιμοποιούνται για το άσθμα. Τα φάρμακα αυτά συνήθως χορηγούνται με .............

Το παιδάκι σας ροχαλίζει επίμονα; - Το ροχαλητό δεν είναι κάτι το τελείως αθώο και ακίνδυνο.

Αθήνα 14 Σεπτεμβρίου 2015
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Aιτία σοβαρών προβλημάτων, όπως η νυκτερινή ενούρηση, οι μαθησιακές δυσκολίες και οι διαταραχές συμπεριφοράς, μπορεί να υποκρύπτει το συνεχές και επίμονο ροχαλητό των παιδιών!

Αυτό τονίζουν οι Ωτορινολαρυγγολόγοι, που εφιστούν την προσοχή των γονιών ιδιαίτερα για τα «πρωτάκια» αλλά και για όλα τα παιδιά.
«Πράγματι, έχει αποδειχτεί ότι το επίμονο ροχαλητό και η ενδεχόμενη υπνική άπνοια των παιδιών χρειάζεται διερεύνηση καθώς διαταράσσουν την ποιότητα του ύπνου και είναι συνδεδεμένα με άλλες κρυφές καταστάσεις που μπορεί να επηρεάσουν την ανάπτυξη του παιδιού και να οδηγήσουν σε προβλήματα συμπεριφοράς, καρδιάς και πνευμόνων» αναφέρει ο διακεκριμένοςΧειρουργός-Ωτορινολαρυγγολόγος κ Μηνάς Αρτόπουλος, Υπεύθυνος Τμήματος Χειρουργικής Τραχήλου-Θυρεοειδούς και Παραθυρεοειδών Αδένων Γενικής Κλινικής και Παίδων «ΜΗΤΕΡΑ».
Σύμφωνα με τους Ωτορινολαρυγγολόγους, πρώτα απ όλα οι γονείς θα πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι το ροχαλητό δεν είναι κάτι το τελείως αθώο και ακίνδυνο. Στη συνέχεια θα πρέπει να παρακολουθήσουν αν το παιδί τους έχει επίμονο ροχαλητό και να ζητήσουν την βοήθεια του γιατρού αν επιπλέον το παιδί τους:
Έχει ανήσυχο ύπνο,
Είναι κουρασμένο το πρωί,
Είναι υπερδραστήριο,
Έχει νυκτερινή ενούρηση,
Πρωινούς πονοκεφάλους,
Νυκτερινούς εφιάλτες και διακοπές της αναπνοής στον ύπνο,
Καθυστέρηση της ανάπτυξής ,
Κακή ανάπτυξη ομιλίας,
Μαθησιακές δυσκολίες και διαταραχές συμπεριφοράς.

ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ

«Μετά τη διάγνωση του προβλήματος και της αιτίας που το προκαλεί ο γιατρός είναι εκείνος που θα αποφασίσει μαζί με τους γονείς για τον τρόπο θεραπείας»τονίζει ο κ. Αρτόπουλος και συνεχίζει:
«Δεδομένου ότι η κυριότερη αιτία στα παιδιά είναι υπερτροφία των αμυγδαλών και των αδενοειδών εκβλαστήσεων, η αμυγδαλεκτομή και αδενοτομή είναι η θεραπεία επιλογής στο 85-90% των περιπτώσεων. Αν όμως αυτή αποδειχθεί αναποτελεσματική, (στο 10% περίπου των παιδιών), τότε άλλα μέτρα, όπως οδοντικές προθέσεις, κανόνες υγιεινού ύπνου και υγιεινής διατροφής, αντιμετώπιση παχυσαρκίας και πιθανών φλεγμονών και αλλεργίας μπορεί να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση του προβλήματος. Κι αν όλα αυτά αποτύχουν τότε οι συσκευές θετικής πίεσης (CPAP) είναι η τελευταία λύση».
ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ
Τα στατιστικά στοιχεία αποδεικνύουν ότι η παχυσαρκία είναι κύριος προδιαθεσιακός παράγοντας. Μικρότερο ρόλο παίζουν η κληρονομικότητα, το σύνδρομο Down, διάφορες νευρομυικές παθήσεις και οι αλλεργικές καταστάσεις, λόγω του οιδήματος του βλεννογόνου του ρινοφάρυγγα που προκαλούν και της επακόλουθης υπερτροφίας των αδενοειδών εκβλαστήσεων. 
Τα ασθματικά επίσης παιδιά, όπως και εκείνα των οποίων οι γονείς καπνίζουν έχουν αυξημένες πιθανότητες νόσησης από υπνική άπνοια.

Επίσης ευθύνη για το επίμονο ροχαλητό εχουν:
Ανατομικές ανωμαλίες που υπάρχουν από τη γέννηση του παιδιού, όπως ατρησία χοανών, μικρές γνάθοι ή στενός αεραγωγός στη περιοχή μύτης, φάρυγγος, στόματος και γλώσσας.
Η πιθανότητα τα νεύρα και οι μύες της περιοχής ρινο-στοματο-φάρυγγος να μην συνεργάζονται αρμονικά και συνεπώς να μην ανοίγουν επαρκώς τον αεραγωγό κατά την αναπνοή.

Η πιο συχνή αιτία όμως είναι η υπερτροφία των αμυγδαλών και των αδενοειδών εκβλαστήσεων.
«Το ροχαλητό είναι μια σχετικά συχνή πάθηση. Υπολογίζεται ότι το 12-13% των παιδιών ηλικίας 1-9 χρόνων ροχαλίζει σχεδόν καθημερινά ή το λιγότερο 3-4 βραδιές την εβδομάδα και το 2-3% από αυτά πάσχουν από υπνική άπνοια. Ο θόρυβος του ροχαλητού είναι τόσο έντονος που πάντα γίνεται αντιληπτός από τους γονείς» προσθέτει ο κ. Αρτόπουλος και καταλήγει:
« Ευκαιριακό, προσωρινό ροχαλητό μπορεί να παρουσιάσουν όλα τα παιδιά, μετά από κρυολογήματα, φλεγμονές ή αλλεργικές παθήσεις της μύτης και του στοματοφάρυγγα, χωρίς όμως αυτό να αποτελεί ιδιαίτερο πρόβλημα».

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΑ ΣΥΜΠΤΩΜΑ ΥΠΝΙΚΗΣ ΑΠΝΟΙΑΣ

Έντονο ροχαλητό που ξυπνάει το παιδί από τον ύπνο
Το παιδί σταματάει να αναπνέει στη διάρκεια του ύπνου κατά διαστήματα. Στη φάση αυτή της άπνοιας η γλώσσα πέφτει προς τα πίσω, στο φάρυγγα και αυτό εμποδίζει ή κλείνει τελείως το πέρασμα του αέρα.
Το παιδί ξυπνάει ξαφνικά με έντονη δύσπνοια ή αδυναμία αναπνοής. 
Η μερική ή πλήρης απόφραξη της αναπνευστικής οδού προκαλεί ελάττωση της οξυγόνωσης του εγκεφάλου και το απότομο ξύπνημα του παιδιού. Με το ξύπνημα όμως υποχωρεί η απόφραξη και με μια βαθειά και δυνατή εισπνοή που ακολουθεί, αποκαθίσταται η δίοδος του αέρα και η οξυγόνωση του εγκεφάλου.
Το παιδί σας παρουσιάζει έντονη τάση για ύπνο στη διάρκεια της ημέρας και σε ώρες εκτός του τακτικού και προγραμματισμένου ύπνου του.

happymom
Μηνάς Αρτόπουλος Χειρουργός-Ωτορινολαρυγγολόγος 

Το Σχολείο άρχισε, τα Παραμύθια δεν πρέπει τελειώνουν

Στη σημασία των παραμυθιών ακόμα και την εποχή που αρχίζει το σχολείο εστιάζει η ηθοποιός και σκηνοθέτης θεάτρου Κάρμεν Ρουγγέρη .
«Αλλοίμονο στα παιδιά που μεγαλώνουν χωρίς παραμύθια»
λέει στο “protothema.gr “ η κ. Ρουγγέρη . Και συνεχίζει: “Οι γονείς πάντα μου λένε πόσο αρέσει στα παιδιά να ζούν με παραμύθια και να κοιμούνται με αυτά, γιατί παίρνουν στα όνειρά τους τις εικόνες και τις μελωδίες των παραμυθιών που έχουν δεί στο θέατρο.
Όσο τα παιδιά μεγαλώνουν και ιδιαίτερα στους δύσκολους καιρούς που ζούμε, τα παραμύθια συνεχίζουν να τα μαγεύουν και λειτουργούν σαν ένα τρυφερό βάλσαμο στην ψυχούλα τους.
Προσωπικά πιστεύω ότι το θέατρο που απευθύνεται στα παιδιά πρέπει να είναι ΠΗΓΗ ΓΝΩΣΗΣ – ΚΑΙ ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ, δίνοντας τους μηνύματα που μπορούν να τα σημαδέψουν θετικά σε όλη τους τη ζωή. 
Άλλωστε μην ξεχνάμε ότι όλοι μας λίγο πολύ γαλουχηθήκαμε με τα κλασσικά παραμύθια που μας διηγήθηκαν οι παππούδες, οι γιαγιάδες, η μαμά και ο μπαμπάς μας, σε κάποια αυλή τα βράδια τα καλοκαιρινά, η στο κρεβάτι μας πριν ο Μορφέας μας πάρει στην αγκαλιά του, κι ακόμα σε μικρά ανοικτά θεατράκια όπου ο Καραγκιόζης μας περνούσε τόσο αληθινά και όμορφα μηνύματα για την ζωή με τον μοναδικό του τρόπο, όπου ο Αίσωπος με τους μύθους του μας δίδασκε αρετή και γνώση, όπου που η Πηνελόπη Δέλτα και πόσοι ακόμα συγγραφείς Έλληνες και ξένοι μας μύησαν σε ιστορικούς θρύλους προσδιορίζοντας μέσα από τα παραμύθια, τον μελλοντικό μας χαρακτήρα, τις αξίες και τα θέλω μας”.
Η γνωστή ηθοποιός, η οποία θα ανεβάσει εφέτος την “Ιλιάδα” στο Ιδρυμα “Μιχάλης Κακογιάννης”” και τον “Κουρέα της Σεβίλλης” στο θέατρο “Κιβωτός”, επισημαίνει:
«Στο σχολείο η πρώτη επαφή με το βιβλίο και γενικά με την λογοτεχνία γίνεται μέσα από παραμύθια, όπου η μετάδοση γνώσεων σε συνδυασμό με την ψυχαγωγία και την δημιουργικότητα, αλληλεπιδρούν και δημιουργούν στο παιδί ένα ευχάριστο περιβάλλον. Πάντα σκέφτομαι πως αν δίναμε μορφή παραμυθιού στο μάθημα της ιστορίας ή της γεωγραφίας ή ακόμα και της γραμματικής, το μάθημα θα γινόταν πιο ευχάριστο, και τα παιδιά θα αγαπούσαν περισσότερο το σχολείο, κι έτσι : Σίγουρα θα ζούσαν όλα τα παιδιά καλά, και εμείς καλύτερα…….»