Πέμπτη, 11 Απριλίου 2019

— Γιατρέ φοβάμαι πολύ...

— Γιατρέ φοβάμαι πολύ...
— Έχεις εντοπίσει τι ακριβώς φοβάσαι;
— Ναι, μήνες τώρα.
— Μπορείς να το περιγράψεις;
— Φοβάμαι γιατρέ πως οι γονείς μου στην προσπάθεια τους να μου χαρίσουν μια άνετη ζωή από υλικά αγαθά, λείπουν συνέχεια. Τίποτε δεν αναπληρώνει το κενό τους... Είναι συνεχώς κουρασμένοι, δεν έχουν χρόνο για παιχνίδι και μου παίρνουν τα πάντα αρκεί να είμαι ήσυχος. Με βγάζουν συνέχεια φωτογραφίες και τις ανεβάζουν στο διαδίκτυο για να δείξουν ότι είμαστε μια φυσιολογική οικογένεια. Δεν νιώθω ευτυχισμένος δεν νιώθω ασφάλεια, δεν νιώθω εμπιστοσύνη. Είναι σοβαρό γιατρέ;

— Οι γονείς πιστεύουν πως η μεγαλύτερη «προίκα» προς τα παιδιά τους είναι μια ευτυχισμένη παιδική ηλικία μέσα απ τα υλικά αγαθά και οι ίδιοι εισπράττουν την ευτυχία μέσα απ τα κοινωνικά δίκτυα και τα like... Είναι το σύνδρομο του σύγχρονου γονιού... Δυστυχώς, παιδί μου....
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Νευρική Ανορεξία: Γιατί «χτυπά» τις έφηβες

Η Νευρική Ανορεξία είναι μια διατροφική διαταραχή που εμφανίζεται κυρίως σε κορίτσια στην περίοδο της εφηβείας ίσως επειδή τα κορίτσια είναι συχνά πιο επικριτικά με το σώμα τους.
Η Νευρική Ανορεξία (ΝΑ) είναι μια ψυχική διαταραχή όπου εκδηλώνεται, κυρίως μέσω της σίτισης. 
Στα αρχικά στάδια , δεν εκδηλώνεται με απώλεια της όρεξης αλλά με εκούσιο περιορισμό της προσλαμβανόμενης τροφής.
Δηλαδή, το άτομο περιορίζει είτε σταδιακά είτε απότομα την πρόσληψη τροφής. Η διαταραχή εμφανίζεται συχνότερα σε έφηβα κορίτσια παρά σε αγόρια ή σε ενήλικους.
Τα κορίτσια είναι συχνά πιο επικριτικά με το σώμα τους και πιο αυστηρά με την εικόνα τους. Η νευρική ανορεξία είναι μια διαταραχή με πολλές αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία του ασθενούς, ιδιαίτερα στη χρόνια μορφή της, όπου σε διάφορες μελέτες αναφέρεται θνησιμότητα από 5% έως 18%.
Παρουσιάζεται σχεδόν αποκλειστικά σε γυναίκες και η ηλικία έναρξής της είναι συνήθως στην εφηβεία. Η συχνότητά της τα τελευταία χρόνια αυξάνει και φαίνεται να έχει υπερδιπλασιασθεί στη διάρκεια της τελευταίας 20ετίας.
Γι’ αυτό, τελευταία, έχει δοθεί έμφαση στην ανίχνευση μεθόδων πρόληψης, μια από τις οποίες μπορεί να είναι και η ενημέρωση και πληροφόρηση του ευαίσθητου εφηβικού πληθυσμού γύρω από την νόσο και τις συνέπειές της.

Ποιοι είναι οι λόγοι που οδηγούν μία έφηβη στον περιορισμό τροφής

Οι λόγοι που μπορούν να οδηγήσουν σε περιορισμό της τροφής ποικίλουν. 
Συνήθως, ξεκινά όταν η έφηβη έχει μεγαλύτερο βάρος από το επιθυμητό, και αποφασίζει να κάνει δίαιτα ή ξεκινάει να μειώνει τη λήψη τροφής ώστε να χάσει λίγα κιλά που τα νιώθει περιττά.

Άλλες φορές, είναι «αναγκαίο» να περιορίσει τη διατροφή της λόγω εμπλοκής της σε αθλητικές δραστηριότητες (μπαλέτο, χορός).
Τέλος, αρκετά συχνά η έναρξη της νευρικής ανορεξίας παρατηρείται μετά από κάποια σωματική ή ψυχική ασθένεια.

Ποια είναι η ψυχολογία της έφηβης με νευρική ανορεξία

Καθώς το βάρος μειώνεται, η έφηβη απολαμβάνει τα θετικά σχόλια των άλλων για τη μείωση του βάρους της. Όμως, ενώ τα περισσότερα άτομα επιθυμούν να τελειώσουν όσο το δυνατόν γρηγορότερα την δίαιτα, το άτομο με νευρική ανορεξία αυξάνει συνεχώς την αφοσίωσή του στη δίαιτα και αποσύρεται από την κοινωνική επαφή.

Είναι σημαντικό να διευκρινιστεί ότι η δίαιτα δεν προκαλεί την Νευρική Ανορεξία, αλλά σχεδόν πάντα προηγείται.
Έτσι, ο περιορισμός πρόσληψης τροφής συνεχίζεται όλο και πιο αυστηρά , το σωματικό βάρος συνεχώς μειώνεται ακόμα κι όταν ο αρχικός στόχος έχει επιτευχθεί ενώ κυριαρχεί ο φόβος ότι ακόμη και με το παραμικρό διατροφικό «ολίσθημα» ο έλεγχος θα χαθεί και το βάρος να ανακτηθεί.

Πώς γίνεται ο περιορισμός πρόσληψης της τροφής; Η νευρική ανορεξία συνοδεύεται από ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές;

Ο περιορισμός της πρόσληψης τροφής γίνεται συνήθως με γνώμονα το ποια τροφή θεωρείται διαιτητική, επομένως και «υγιεινή», και ποια μη διαιτητική άρα «απαγορευμένη». Σε γενικές γραμμές αποφεύγονται – αποκλείονται τα λίπη και οι υδατάνθρακες.
Η ΝΑ συνοδεύεται συχνά από ψυχαναγκαστικές συμπεριφορές και ιεροτελεστίες, αϋπνία και έντονο στρες που μπορεί να εκφράζεται με τη μορφή υπερ-γυμναστικής.
Η ιδιαίτερη σημασία του σωματικού σχήματος και βάρους για την αποτίμηση της προσωπικής αξίας, σε συνδυασμό με τη μειωμένη γαστρική κένωση συμμετέχουν στη διαιώνιση της διαταραχής, καθώς λόγω της δυσπεψίας και του φουσκώματος που νιώθει το άτομο, πιστεύει ότι είναι ή θα γίνει «χοντρό» με συνέπεια να περιορίζει περαιτέρω τα γεύματά του .

Από ποια ηλικία μπορεί να κάνει την εμφάνισή της η ανορεξίαΗ ανορεξία εμφανίζεται ακόμα και σε παιδιά ηλικίας 5 ετών. 
Η διάγνωση είναι δύσκολη στα παιδιά και μπορεί να είναι εμφανής λόγο της μη επίτευξης της αναμενόμενης ανάπτυξης ή λόγω συνεχών παραπόνων για γαστρεντερικά προβλήματα. 
Τα παιδιά είναι πιθανό να μην μπορούν να εκφράσουν τους φόβους τους για την αύξηση του βάρους.

Η ανορεξία στα παιδιά μπορεί να οδηγήσει σε καθυστέρηση έναρξης της ήβης και μειωμένη ανάπτυξη. 
Η παιδική ανορεξία πρέπει να διαχωρίζεται από άλλες διατροφικές διαταραχές των παιδιών όπως είναι η επιλεκτική σίτιση, η άρνηση λήψης τροφής, η φοβία τροφής και η συναισθηματική αποφυγή λήψης τροφής.

Ευχαριστούμε την κυρία Μαρία Σκούρα, Διατροφολόγο, MSc Επιστημονικό Συνεργάτη Μονάδας Εφηβικής Υγείας, Νοσοκομείου Παίδων Παν.& Αγλαΐας Κυριακού

olympia
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Γιατί πριν πάει σχολείο πονάει πάντα η κοιλιά του;

Τα δύσκολα πρωινά της ζωής μας.

Και εκεί που λες, οκ, συνήθισε, μπήκε σε μια ροή με το σχολείο, άντε λίγο ακόμα και τη βγάλαμε τη χρονιά, τσουπ, σκάει η γνωστή ιστορία με την κοιλιά.
Κάθε πρωί πονάει η κοιλιά του. Όχι τα σαββατοκύριακα, τότε είναι περδίκι. Δεν θέλει να πάει σχολείο. Και εσύ, μάνα είσαι, από τη μια ανησυχείς, από την άλλη σκέφτεσαι ότι παρακολουθείς θέατρο.
Το βέβαιο είναι ότι σε φτάνει στα όριά σου. Και αυτός ακριβώς είναι ο στόχος του. Να κερδίσει την αμέριστη προσοχή σου.
Κυρίως εάν μιλάμε για νήπιο, είναι αυτή η εποχή που τα λουλουδάκια ανθίζουν και τα παιδάκια βαριούνται αφόρητα το σχολείο. 
"Γιατί να μην είμαι στο σπίτι με τη μαμά μου, να πηγαίνουμε βόλτες και παιδική χαρά;": Μια εύλογη απορία- παράπονο του παιδιού, ασχέτως εάν η μαμά εργάζεται και πού χρόνος για βόλτες.

Πώς να το χειριστείς;

* Πρότρεψε το παιδί να κάνει φιλίες στο σχολείο και να μοιράζεται κοινές δραστηριότητες.
* Δείξε μεγαλύτερο ενδιαφέρον για την καθημερινότητά του. Πώς πέρασε; Τι έκανε; Τι έμαθε; Να νιώσει ότι το σχολείο είναι ένα σημαντικό κομμάτι της ζωής του.
* Εάν γκρινιάζει, κλαίει, παραπονιέται όταν εσύ φεύγεις νωρίτερα από το σπίτι για να πας στη δουλειά, υπάρχει δηλαδή ένα μεσοδιάστημα χωρίς τη μαμά μέχρι να πάει σχολείο, δώστου να κάνει μια δραστηριότητα, να ολοκληρώσει μια ζωγραφιά ή ένα παζλ, που θα σου δείξει αργότερα μέσα στην ημέρα, όταν θα είστε μαζί. 
Για να νιώσει ότι και χωρίς τη μαμά μπορεί να κάνει τόσο ωραία πράγματα.

Ακολουθώντας αυτές τις πρακτικές θα δεις ότι θα πηγαίνει στο σχολείο με άλλο κέφι. Γιατί δεν είναι το σχολείο που του φταίει, αλλά η μαμά που του λείπει πολύ.

Αλεξάνδρα Παπαδάκη 
allyou.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι