content='IE=9; IE=8; IE=7; IE=EDGE; chrome=1' content='EmFzIeHFlQgPTxbMCmI95tNM8LI' content='Greece' content='S05o6Dly-TXYLfWLefBlWVa_b99Wt1aM4ca02T2eF9g' content='ZSUyq9bWXj0oJlq-0KujG7GngYziwbRFb64X3hn5rrg' content='520d1c62cdcb55ffb3234698d4b266a1f8b7c5e8' content='BAD79DD59F45A4C95EA40996623BCD1A' content='fb7da0c65145a8e480a6bbae047e5679' content='7 days' content='dd7239129fa6a293' To χαμομηλάκι : 2017/03/05

Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

«Αν δεν φας το φαΐ σου, δεν θα πάμε στις κούνιες»

Πειθαρχία χωρίς τιμωρία; Και όμως γίνεται. Η κλασική τιμωρία μπορεί να βοηθά τους γονείς να αποσυμπιεστούν από το θυμό ή και την απόγνωση, αλλά δεν μαθαίνει τίποτα στα παιδιά.
Υπάρχουν και άλλες μέθοδοι που δημιουργούν στενές σχέσεις με τα παιδιά και οικοδομούν πιο βαθιές και, τελικά παραγωγικές, σχέσεις.

«Αν δεν μαζέψεις τα παιχνίδια σου, δε θα σου αγοράσω το αυτοκινητάκι που θέλεις». 
«Αν δεν φας το φαγητό σου δεν θα πάμε στην παιδική χαρά». 
«Αν δεν με ακούς δεν θα δεις τηλεόραση»
Μικροί εκβιασμοί γονιών προς τα παιδιά.
«Αν δεν κάνεις αυτό που σου λέω η μαμά θα είναι στεναχωρημένη». Μεγαλύτερος εκβιασμός
«Θα ακούσεις επιτέλους αυτό που είπα ή θα σου τις βρέξω»; 
Ο Τελικός Εκβιασμός. 
Και όμως καμία απειλή δεν πιάνει τόπο, το μικρό τερατάκι, όσο και αν το φοβερίζετε, δεν λέει να συμμορφωθεί με τις εντολές σας.

Αυτή η συμπεριφορά μπορεί να είναι κουραστική, δύσκολη, εξουθενωτική αλλά είναι συνηθισμένη για τα μικρά παιδιά και το -χειρότερο- φυσιολογική. Δοκιμάζουν τον κόσμο, τι μπορούν να καταφέρουν και τι όχι, και δεν έχουν τις γνώσεις και την εμπειρία να σταματήσουν εκεί που «πρέπει». 
Επίσης σας μιμούνται. Πραγματικά αν το σκεφτείτε , συνεχίζοντας να κάνουν αυτό που τους απαγορεύετε, απλά σας μιμούνται δηλαδή σας εκβιάζουν.  Υπάρχει όμως τεράστια διαφορά στον δικό τους εκβιασμό από αυτόν των ενηλίκων, γιατί τα παιδιά, τουλάχιστον μέχρι τα τρία, δεν έχουν πρόθεση ή δεύτερες σκέψεις, δεν κάνουν πλάνα για να πετύχουν κάτι, δεν εκδικούνται, απλώς επαναλαμβάνουν μια συμπεριφορά που έφερε αποτελέσματα.

Πώς λοιπόν μπορούμε να τα καταφέρουμε αλλιώς; 
Δημιουργήστε κανόνες- συνήθειες από μικρή ηλικία, όπως π.χ. στο σπίτι φοράμε πάντα παντόφλες. Προσοχή μην καταπατάτε τους κανόνες όταν βολεύει, γιατί τα παιδιά δεν καταλαβαίνουν την εξαίρεση.
Μην διατάζετε, προτείνετε. Αντί «βάλε τα παπούτσια σου»,  πείτε «να βάλουμε τα παπούτσια για να μπορείς να περπατήσεις καλύτερα»
Αντί να ζητάτε από το παιδί να προσαρμοστεί στο περιβάλλον «σας», προσαρμόστε το περιβάλλον στο παιδί σας. Λιγότερα πράγματα που σπάνε και χαλάνε σημαίνει λιγότερος εκνευρισμός για όλους.
Προβλέψτε τα προβλήματα που θα εμφανιστούν. Είναι πάντα πιο δύσκολο να διαχειστείτε ένα εξουθενωμένο παιδί. Μην το  αφήσετε να συμβεί.
Περιορίστε τα «ΟΧΙ», αλλά φροντίστε τα  «ΟΧΙ» να παραμένουν «ΟΧΙ», ακόμα και αν στην πορεία της συζήτησης - ναι και τα μικρά έχουν επιχειρήματα- αλλάξετε γνώμη.
Εξηγήστε με απλές προτάσεις τι θα κάνετε σε σχέση με το παιδί και για ποιο λόγο. Μην το παρακάνετε γιατί θα έχετε αντίθετα αποτελέσματα.
Όταν αποφασίσετε πως η τιμωρία είναι αναπόφευκτη, φροντίστε να υπάρχει κάποια σχέση αιτίας - αιτιατού, ώστε το παιδί να συνειδητοποιεί ότι κάθε τι που κάνουμε έχει συνέπειες. Π.χ. «Αν δεν φας το φαγητό σου, δεν θα έχεις αρκετή δύναμη για να ανέβεις στην τσουλήθρα στην παιδική χαρά, οπότε δεν θα πάμε».
Μην περιμένετε τα πάντα.

Από την ηλικία των 18 μηνών μπορεί να υπάρχει ένας βαθμός συμμόρφωσης -της τάξης του 10%- σε όσα προτείνετε, ο οποίος σταδιακά αυξάνεται έως την ηλικία των 3,5 χρονών. Συχνά αυτό συμβαίνει γιατί το παιδί δεν καταλαβαίνει τι πρέπει να κάνει, όχι γιατί θέλει συνειδητά να εναντιωθεί σε εσάς.

ας μιλήσουμε

Τι ΠΡΕΠΕΙ και τι ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να λέμε σε ένα παιδί.

Πολλές φορές οι γονείς ερχόμαστε σε δύσκολη θέση με τα παιδιά μας. Θυμώνουμε, απογοητευόμαστε, χάνουμε την υπομονή μας, διαψεύδονται οι προσδοκίες μας γι' αυτά. Στις σχέσεις μας με τα παιδιά, τα πράγματα δεν είναι πάντα εύκολα, όλες οι ώρες δεν είναι ίδιες, και συχνά οι ενήλικες έχουμε ξεσπάσματα θυμού και αγανάκτησης. 
Ακόμα και τότε όμως έχει μεγάλη σημασία το πως θα εκφραστούμε, πως θα μιλήσουμε σ' ένα παιδί, τι λέξεις θα χρησιμοποιήσουμε.

Όλοι έχουμε δει και έχουμε ακούσει κάποιον άλλο γονιό να λέει:
  • - Αμάν πια σε βαρέθηκα μ' αυτά που κάνεις...
  • - Δεν σε αντέχω άλλο...
  • - Δεν υποφέρεσαι...
  • - Κάνε αυτό που σου λέω!
  • - Μη μιλάς. Σταμάτα!
  • - Γιατί δεν μπορείς να είσαι ( να κάνεις) όπως ο/η αδερφός/ή σου;
  • - Ποτέ δεν θα τα καταφέρεις έτσι που κάνεις...
  • - Δεν είσαι καλό παιδί...
  • - Αν δεν κάτσεις καλά θα...
  • - Σε αγαπάω, αλλά...
  • - Σε αγαπώ (χωρίς ''αλλά...'')

Θα πρέπει βέβαια να δείξουμε και λίγη κατανόηση στους γονείς, και όχι να τους κατηγορήσουμε έτσι απλά, φορτώνοντάς τους επιπλέον ενοχές για τις πράξεις τους. Το να μεγαλώνεις ένα παιδί δεν είναι εύκολη υπόθεση...Χρειάζεται πολύ αγάπη και μεγάλη υπομονή. Σε αυτήν την κατεύθυνση τα θετικά σχόλια - σε αντίθεση με τα αρνητικά -είναι ένα χρήσιμο δώρο στην σχέση μας με τα παιδιά. Μια καλή κουβέντα είναι μια πολύτιμη διασύνδεση μαζί τους.
  • - Σε πιστεύω πολύ, να το ξέρεις...
  • - Συγχαρητήρια!
  • - Μπράβο σου...
  • - Πραγματικά είσαι πολύ καλός/ή στο...
  • - Είμαι περήφανος/η για σένα...
  • - Είσαι πολύ όμορφος/η...
  • - Φαίνεται ότι έχεις δουλέψει πολύ σκληρά για...
  • - Τι γνώμη έχεις εσύ γι' αυτό...
  • - Θέλεις να με ρωτήσεις κάτι;
  • - Πως αισθάνεσαι για...
  • - Σε ευχαριστώ!
Η σχέση μας με τα παιδιά μας είναι αναντικατάστατη. Η αξία της είναι ανεκτίμητη.
Ας τη φροντίζουμε όσο μπορούμε, ξεκινώντας με μια καλή κουβέντα.


Νίκος Καροῦζος - Ἡ Ὀρθοδοξία
Γλυκό πού εἶναι τό σκοτάδι στίς εἰκόνες τῶν προγόνων...

Γλυκὸ ποὺ εἶναι τὸ σκοτάδι στὶς εἰκόνες τῶν προγόνων
ἄμωμα χέρια μεταληπτικὰ
ροῦχα ποὺ τ᾿ ἄδραξεν ἡ γαλήνη καὶ δὲ γνωρίζουν ἄνεμο
βαθιὰ τὸ ἐλέησον ἀπ᾿ τοὺς ἄυλους βράχους
τὰ μάτια σὰν καρποὶ εὐωδᾶτοι.
Κι ὁ ψάλτης ὁλόσωμος ἀνεβαίνει στὸ πλατάνι τῆς φωνῆς
καημένε κόσμε
θυμίαμα ἡ γαλάζια ὀσμὴ κι ὁ καπνὸς ἀσημένιος
κερὶ νὰ στάζῃ ὁλοένα στὰ παιδόπουλα
καημένε κόσμε
σὰ βγαίνουν - ὢ χαρὰ πρώτη - μὲ τὸ Εὐαγγέλιο καὶ μὲ τὶς λαμπάδες
κ᾿ ὕστερα ἡ μεγάλη χαρὰ νὰ συντροφεύουν τ᾿ Ἅγια...
Ὁ παπα-Γιάννης τυλιγμένος τ᾿ ἄσπρο του φελόνι
καλὸς πατέρας καὶ καλὸς παπποὺς μὲ τὸ σιρόκο στὴ γενειάδα
χρόνια αἰῶνες χρόνια καὶ νιάτα πὄχει ἡ ὀμορφιά!...
Νίκος Καροῦζος