Δευτέρα, 14 Μαΐου 2018

Η Συμπεριφορά του Γονιού
είναι εξίσου Σημαντική με τα Λόγια του

Στην επικοινωνία μας με τα παιδιά δεν παίζουν ρόλο μόνο οι λέξεις που λέμε, αλλά και ο τρόπος που τις λέμε, δηλαδή η συναισθηματική διάθεση στην οποία βρισκόμαστε τη δεδομένη στιγμή. 
Η συμπεριφορά πίσω από τα λόγια του γονέα είναι εξίσου σημαντική όσο και τα ίδια τα λόγια. 
Για παράδειγμα, 
το αποδοκιμαστικό βλέμμα ή ο περιφρονητικός τόνος του γονέα μπορούν να πληγώσουν βαθιά το παιδί. Αλλά αν το παιδί υποβάλλεται ταυτόχρονα και σε χαρακτηρισμούς όπως «βλάκας», «απρόσεκτος», «ανεύθυνος» πληγώνει διπλά. 
Με κάποιον τρόπο οι λέξεις έχουν μια μακροχρόνια και δηλητηριώδη επιρροή στο παιδί. Αποτέλεσμα αυτού είναι το παιδί στο μέλλον να ανασύρει με μεγάλη ευκολία τέτοιες λέξεις και να τις χρησιμοποιεί ενάντια στον ίδιο του τον εαυτό.
Αυτό που χρειάζεται να έχουν όλοι οι γονείς κατά νου κάθε φορά που επικοινωνούν με τα παιδιά τους είναι πως θα πρέπει να είναι πάντα ενήμεροι για την συναισθηματική κατάσταση που βρίσκονται εκείνη τη στιγμή. 
Για παράδειγμα, 
αν νιώθετε θυμό μετά από μία «αταξία» του παιδιού σας, θα ήταν πολύ βοηθητικό να γνωρίζετε πώς ακριβώς σας έκανε να νιώσετε αυτή του η πράξη. 
Αφού αναγνωρίσετε το συναίσθημά σας, χρειάζεται να το επικοινωνήσετε στο παιδί. 
Όταν προσπαθούμε να εξηγήσουμε σε ένα παιδί πως η συμπεριφορά του δεν ήταν σωστή, καλό θα είναι να χαρακτηρίζουμε την ίδια τη συμπεριφορά και όχι την προσωπικότητα του παιδιού.
Για παράδειγμα, 

η έκφραση «είσαι απρόσεκτος» πρέπει να αποφεύγεται γιατί βάζει «ταμπέλα» στην προσωπικότητα του παιδιού. 
Αντιθέτως, μπορούμε να πούμε «είμαι θυμωμένη γιατί έχει γεμίσει όλο το σπίτι λάσπες από τα παπούτσια σου». 
Αφού, αναγνωρίσετε το συναίσθημά σας και το επικοινωνήσετε στο παιδί με τέτοιον τρόπο, ώστε να το ακούσει, στη συνέχεια δηλώνετε την προσδοκία σας, δηλαδή τι θα περιμένατε σε ανάλογη περίπτωση. Στο συγκεκριμένο παράδειγμα θα μπορούσατε να πείτε: 
«Περιμένω, όταν κάποιος έχει πατήσει λάσπες, να αφήνει τα παπούτσια του στην είσοδο του σπιτιού». 
Εν συνεχεία, δείχνουμε στο παιδί πως μπορεί να διορθώσει τα πράγματα.
Για παράδειγμα, 

«Τώρα το σπίτι χρειάζεται καθάρισμα». 
Σε αυτό το σημείο εμπλέκουμε το παιδί στη διαδικασία αποκατάστασης της «ζημιάς», γιατί έτσι του δίνουμε τη δυνατότητα να αναλογιστεί την πράξη του και να μπορέσει να τη διορθώσει. 
Τέλος, δίνουμε στο παιδί μία επιλογή 
«Μπορείς να μπαίνεις με τα παπούτσια γεμάτα λάσπες στο σπίτι, αρκεί μετά να καθαρίζεις το χώρο. Ή να μην μπαίνεις με αυτά μέσα και να τα αφήνεις στην είσοδο. Εσύ αποφασίζεις». 
Η ύπαρξη επιλογών βοηθάει τα παιδιά να ακούσουν καλύτερα το μήνυμα που τους δίνουμε και ταυτόχρονα τους δίνει την αίσθηση ότι μπορούν να επιλέξουν και να αναλάβουν την ευθύνη της απόφασής τους. 
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να γίνονται τα παιδιά πιο υπεύθυνα και να μη νιώθουν πως εγκλωβίζονται μέσα σε γονεϊκές προσταγές.
Από την άλλη, με τον ίδιο τρόπο χρειάζεται να διαχειριστούμε και την καλή συμπεριφορά που εμφάνισε το παιδί. 

Καλό είναι να αποφεύγονται εκφράσεις όπως «είσαι καλό παιδί», «τέλειος». 
Πρώτον, εκφράσεις όπως αυτές που προαναφέραμε, στοχεύουν στην προσωπικότητα του παιδιού και, ακόμα κι αν έχουν θετικό πρόσημο, βάζουν ταμπέλα στον χαρακτήρα του παιδιού. 
Τι γίνεται, δηλαδή, όταν το παιδί μας κάνει κάποια αταξία, όπως στο παράδειγμα που αναφέρθηκε παραπάνω; 
Παύει να είναι καλό παιδί; 
Δεν χαίρει πλέον της αγάπης και της εκτίμησης των γονιών του; Επειδή τέτοια ερωτήματα μπαίνουν και στο μυαλό ενός παιδιού τη στιγμή που εμφάνισε μια λάθος συμπεριφορά, καλό είναι να μην το επιβραβεύουμε με τέτοιου είδους εκφράσεις.
Δεύτερον, οι γενικευτικές επιβραβεύσεις, όπως «μπράβο», «υπέροχα» δεν δίνουν τροφή για σκέψη στα παιδιά. 
Για ποιο λόγο τους λέμε «μπράβο»; Τι έκαναν; 
Για τον λόγο αυτό, χρειάζεται να περιγράψουμε αναλυτικά τι είναι αυτό που είδαμε και που μας έκανε να χαρούμε. 
Για παράδειγμα, 
«Βλέπω ένα καθαρό δωμάτιο, ένα στρωμένο κρεβάτι, τα ρούχα είναι στη ντουλάπα και τα βιβλία στη θέση τους». 
Στη συνέχεια χρειάζεται να περιγράψουμε το συναίσθημά μας, βλέποντας τακτοποιημένο το χώρο «Είναι πολύ ευχάριστο να μπαίνεις σε αυτό το δωμάτιο».
Τέλος, χρειάζεται να συνοψίσουμε όλη αυτή την προσπάθεια του παιδιού με μία λέξη. 

Για παράδειγμα, 
«Αυτό λέγεται οργάνωση». 
Ακολουθώντας την παραπάνω διαδικασία, το παιδί κινητοποιείται στο να σκεφτεί τι ήταν αυτό που μας έκανε χαρούμενους και ποια δεξιότητά του επιβραβεύτηκε. Στο παράδειγμά μας, η δεξιότητα που επέδειξε το παιδί ήταν αυτή της οργάνωσης. 
Με αυτό τον τρόπο υπάρχουν πολύ περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσει ξανά αυτή τη συμπεριφορά σε σχέση με το να το επιβραβεύαμε με ένα απλό «μπράβο».
Συνοψίζοντας, είναι πολύ βασικό να θυμάστε πως σημασία δεν έχουν μόνο οι λέξεις που χρησιμοποιούμε στα παιδιά, αλλά και ο τρόπος που τις λέμε. 

Είναι το μέρος εκείνο στην επικοινωνία που ονομάζεται εξω-λεκτική συμπεριφορά. 
Δηλαδή, τα μηνύματα που δίνουμε σε αυτόν που μας ακούει με τη γλώσσα του σώματος και που πολλές φορές στέλνουν πιο άμεσα το μήνυμα από τις ίδιες τις λέξεις. 
Να θυμάστε πως ο τρόπος που μιλάμε στα παιδιά μας, γίνεται η εσωτερική τους φωνή.
_______________________
Βιβλιογραφία: Φέιμπερ Α. & Μάζλις Ι. (2016). Πώς να μιλάτε στα παιδιά ώστε να σας ακούν & πώς να τα ακούτε ώστε να σας μιλούν. Εκδόσεις Πατάκη
hamogelo
antikleidi

Φθόνος: Το Σκοτεινό Δηλητήριο της Ψυχής
Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

Φθόνος: Το χειρότερο δηλητήριο στην ψυχή ενός ανθρώπου!
Το έντονο αίσθημα δυσαρέσκειας για την υπεροχή, τα αγαθά, ή την ευτυχία του άλλου.
😖😖😖
Ο «φθόνος» ετυμολογείται από το ρήμα «φθίνω» που σημαίνει μειώνομαι. Και πραγματικά ο φθόνος σαν συναίσθημα, σιγά-σιγά μας φθίνει και μας καταστρέφει. 
Μας «φθίνει» - ελαττώνει ως ανθρώπους - και μας φθίνει μέχρι και την υγεία μας. 

Και, βέβαια, όταν αναφερόμαστε σε κάτι που είναι τόσο πολύ ώστε να μην τελειώνει, πως το λέμε; Μα, φυσικά, «άφθονο».
πηγή
😖😖😖

Το Γεροντικό αναφέρει:«Ο φθόνος είναι η μια λύπη και πικρία για την υπεροχή, την προκοπή και τα αγαθά του πλησίον.»
O αρχαίος φιλόσοφος Αριστοτέλης λέει ότι υπάρχουν δύο τύποι ανθρώπων που φθονούν: 
1) Οι Φιλόδοξοι, αυτοί που δεν αντέχουν να τους ξεπερνούν οι άλλοι σε φήμη, πλούτο, δόξα, κτλ 
2) Οι Μικρόψυχοι και ανικανοποίητοι, που πάντα ζηλεύουν τα ξένα αγαθά και δεν αρκούνται στα δικά τους.
Από τον φθόνο πηγάζουν:
1. Μίσος, που μπορεί να οδηγήσει τον φθονερό να κάνει κακό στον συνάνθρωπό του. Πολλές φορές έχουμε δει ανθρώπους να προσπαθούν να κάνουν κακό πχ.στην δουλειά του άλλου η ακόμα και αδέρφια να αδικεί ο ένας τον άλλον σε θέματα περιουσιακά και δημιουργείται φοβερό μίσος. 
Πολλές φορές ο φθονερός άνθρωπος δεν αντέχει να βλέπει την επιτυχία του άλλου και προσπαθεί με κάθε τρόπο να κάνει κακό.
2. ΚακεντρέχειαΚαταλαλιά και Κατάκριση, διότι ο φθονερός πάντα προσπαθεί να διαβάλλει και να κατηγορήσει με ψέματα αυτόν που φθονεί. Το γνωστό κουτσομπολιό με το οποίο ο φθονερός ο άνθρωπος βγάζει δηλητήριο και ''θάβει''τους άλλους. 
Πολλές φορές έχουμε ακούσει ανθρώπους να βγάζουν δηλητήριο και ζήλια για άλλους σε κάποια συζήτηση και να προσπαθούν να τους κατηγορήσουν.
Ο φθονερός πολλές φορές ψάχνει με αγωνία να μάθει τα ελαττώματα αυτού που φθονεί και να τα χρησιμοποιήσει εναντίον του. Πχ κάποια απερισκεψία, κάποια λέξη άσκοπη ή κάποια άλλη κίνηση λανθασμένη και να την διαβάλλει. Στο κουτσομπολιό τα πρωτεία δεν έχουνε μόνο οι γυναίκες αλλά και οι άντρες. 
Όμως οι γυναίκες βγάζουν περισσότερο ζήλια απέναντι σε μια άλλη γυναίκα πχ όμορφη, πετυχημένη κτλ.
Πολύ δύσκολα δεν θα νοιώσουν μειονεκτικά απέναντι σε μια όμορφη γυναίκα και η αντίδρασή τους θα εξαρτηθεί από τον χαρακτήρα,την αγωγή και την παιδεία τους.
Μια γυναίκα με καλό χαρακτήρα, καλή αγωγή από την οικογένεια, δεν θα πέσει ποτέ σε χαμηλό επίπεδο και στην κατάντια που δυστυχώς φέρνει ο φθόνος.
Το ίδιο ισχύει και για τους άντρες βέβαια.
Θα λέγαμε ότι είναι πολύ βασικό η αγωγή που πήρε κάποιος από την οικογένειά του, άντρας ή γυναίκα.
Δηλαδή τα παιδιά που είχαν μια καλή αγωγή από τους γονείς τους, τους οποίους δεν είδαν ποτέ να κουτσομπολεύουν με κακία άλλους ανθρώπους, αλλά αντίθετα να διδάσκουν τον σεβασμό, έχουνε γερές βάσεις και δύσκολα θα πέσουν στην παγίδα του φθόνου.
Φυσικά, πολλές φορές τα αίτια είναι και ψυχολογικά. Ένας άνθρωπος με συμπλέγματα κατωτερότητας είναι δύσκολο να μην το εκδηλώσει αυτό απέναντι σε άλλους ανθρώπους και ο λόγος είναι ότι ακριβώς,νοιώθει κατώτερος από τους άλλους και δεν μπορεί να διαχειριστεί αλλιώς αυτό το ''αρρωστημένο''συναίσθημα.
3. Χαιρεκακία, όταν ο φθονερός χαίρεται με την συμφορά του άλλου.

4. Κατάθλιψη, που κυριεύει τον φθονερό και τον κατατρώει σαν ''σαράκι''. Ο φθονερός ο άνθρωπος έχει την θλίψη για σύντροφό του και είναι πάντα ανικανοποίητος. 
Ποθεί τα καλά των άλλων και λυπάται βαθύτατα. Το σύμπλεγμα κατωτερότητας τον κάνει δυστυχισμένο.


Οι φθονεροί οι άνθρωποι είναι ανοιχτά βιβλία και τους καταλαβαίνεις αργά η γρήγορα διότι είναι αδύνατον να μην εκφράσουν τον φθόνο τους με τα λόγια.
Τα λόγια είναι το περίσσευμα της καρδιάς. 
Αρκεί να καθίσεις με αυτά τα άτομα για να δεις ότι ασχολούνται, παρατηρούν και κατακρίνουν συνέχεια τους άλλους, χρησιμοποιώντας ψέματα και συκοφαντία. 
Διαβάλλουν τα πάντα και προσπαθούν να συκοφαντήσουν αυτόν που φθονούν, σε τρίτα άτομα με άσχημα λόγια και ψέματα. 
Όσοι δεν είναι κουτοπόνηροι και φθονεροί σαν αυτούς και δεν ασχολούνται όλη μέρα με το να θάβουν τους άλλους για αυτούς είναι ''χαζοί'',τρελοί, κακοί...ψυχροί και ανάποδοι.
Αυτοί ξέρουν τα πάντα για τους πάντες.
Έναν καλό λόγο δεν ακούς από το στόμα των φθονερών για κανέναν άνθρωπο. 
Μόνο όταν έχουνε συμφέρον, ίσως, ξεστομίσουν καμιά καλή κουβέντα.
Μπαίνουν στα σπίτια των άλλων, δήθεν φιλικά,μόνο και μόνο για να κουτσομπολέψουν και να μάθουν.
Οι φθονεροί άνθρωποι περνούν την ζωή των άλλων από μικροσκόπιο και παρατηρούν τα πάντα.
Και φυσικά τα μεταφέρουν, όπως θέλουν.
Η κατάληξη αυτών των ατόμων είναι η απομόνωση, αφού κανείς δεν θα τους θέλει στο τέλος. 
Η χειρότερη έκφραση του φθόνου είναι η συκοφαντία, διότι κάνει μεγάλο κακό στην τιμή και την υπόληψη ενός ατόμου και προκαλεί μεγάλο πόνο.....
«Η συκοφαντία είναι σαν την ενοχλητική σφήκα: αν είσαι σίγουρος σκότωσε την με μια αποφασιστική κίνηση αμέσως. Αν όχι, μην προσπαθείς να την διώχνεις, γιατί θα σου επιτεθεί με μεγαλύτερη μανία.» 

..............