Παρασκευή, 29 Μαΐου 2015

Οι περήφανοι άνθρωποι
(ανάγνωσμα για όλους, μικρούς και μεγάλους)

Γενναιοδωρία είναι να δίνεις περισσότερα απ' όσα μπορείς… Περηφάνια είναι να παίρνεις λιγότερα από αυτά που χρειάζεσαι…

Κείμενο του ψυχολόγου Νικόλαου Βακόνδιου vakondios.gr

Είναι κάποιοι άνθρωποι που χαράζουν μια πορεία στην ζωή τους, επιμένοντας να ακολουθούν αξίες που μπορεί να μην εκτιμούνται πια.... Κάποιοι μπορεί να τους βλέπουν «μικρούς», μα μέσα τους να ζηλεύουν την δύναμή που αυτοί δείχνουν.

Σαν έναν Δον Κιχώτη που τολμά να τα βάζει με ανεμόμυλους ενώ αυτοί φοβούνται.
Άλλοι όμως, κρυφά τους θαυμάζουν, και τους θυμούνται για πάντα, ως φάρους που τους ενέπνευσαν, που δεν άφησαν τις ανθρώπινες αξίες να χαθούν όταν υπήρχε τρικυμία….
Έλεγε κάποτε ένας τέτοιος «άθικτος» άνθρωπος, μάρτυρας σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα, ότι ενώ προσπαθούσε να απεγκλωβίσει τον κόσμο από τα άμορφα σίδερα… κοίταξε για μια στιγμή γύρω του, είδε αρκετούς να  παρακολουθούν διστακτικά… τον παραξένεψε γιατί απλά κοιτούσαν… ίσως να δίσταζαν, ίσως να «μάθαιναν» από το παράδειγμά του.... Μακάρι να ήταν αυτό…να «μάθαιναν»…. Ο ίδιος ντρεπόταν που φαινόταν «ήρωας», δεν ήθελε να «ξεχωρίζει»… Μου είπε την φράση… «ίσως πρέπει να έχεις βιώσει τον ανθρώπινο πόνο, για να μπορείς να τον καταλάβεις και να θες να τον σταματήσεις, όπου υπάρχει…»

Οι περήφανοι άνθρωποι λοιπόν είναι αυτοί που δεν ζητούν χάρες για να διακριθούν, δεν θυσιάζουν τον εαυτό τους για να πάρουν εύκολα μία θέση που θα τους δώσει αξία, αναγνώριση των ικανοτήτων τους…. Αντίθετα δίνουν οι ίδιοι αξία στην θέση που έχουν, όποια και αυτή να είναι, βοηθώντας τους γύρω τους… Οι τίτλοι ξέρουν, δεν δίνουν αξία. Αυτοί οι άνθρωποι βλέπουν «μέσα» στους ανθρώπους, τον πυρήνα τους, αυτός τους ενδιαφέρει.
Θέλουν ό,τι επιτυγχάνουν να οφείλεται στην αξία τους και μόνο και δεν τους ενδιαφέρει πόσο σπουδαίοι δείχνουν στους άλλους. Ξέρουν ότι μπορεί ποτέ να μην αναγνωριστεί το καλό που κάνουν, προσφέρουν για να βλέπουν το χαμόγελο στα πρόσωπα των άλλων, και συνήθως τους βρίσκεις μέσα στον «απλό» κόσμο….
Ένας από αυτούς τους ανθρώπους δούλευε υπάλληλος μεταμεσονύχτια βάρδια σε ένα περίπτερο. Μία σοκολάτα να έτρωγε, θα άφηνε τα χρήματα στο ταμείο…. Οι γνώσεις του πολλές, γενικές όχι εξειδικευμένες, καλύτερες από σαράντα πτυχία. Πάντα με το χαμόγελο, παρότι δεν προλάβαινε να δει το παιδί του…. Κι ο κόσμος έκανε ουρά για να μιλήσει μαζί του όταν, νιώθοντας μοναξιά, έβγαινε να αγοράσει κάτι, ζητώντας ουσιαστικά, άνθρωπο για να μιλήσει…. Κι εκείνος, αν και είχε κιβώτια να τακτοποιήσει, ντρεπόταν πάντα να τους διακόψει ενώ του μιλούσαν….
Έχουν δοκιμαστεί καιρό στα δύσκολα αυτοί οι άνθρωποι, μπορεί μέσα στην οικογένειά τους, μπορεί πιο μετά στη ζωή… Μπορεί να στηρίχτηκαν κι αυτοί από κάποιον Δον Κιχώτη να παλέψουν, και μετά αυτός έγινε το πρότυπό τους στη ζωή… Γι αυτό και ζητάνε πολύ λίγα για να περάσουν καλά στη ζωή, ανθρώπινα πράγματα, όχι υλικά, μια Δουλτσινέα ίσως…
Έχουν ισχυρή αυτοεκτίμηση γιατί δεν μετράνε τον εαυτό τους και τους άλλους με το τι έχουν στην τσέπη, μα συγκρίνονται με το χειρότερο, και νιώθουν πάντα πολύ πλούσιοι…
Κι έτσι αντέχουν πολύ καιρό σε κακουχίες γιατί είναι ολιγαρκείς, κι έτσι, πάντα ελεύθεροι στην σκέψη… Είναι πάντα ελεύθεροι γιατί δεν ασχολούνται με το τι θα μπορούσαν να κατέχουν… Αυτό τους δίνει ένα εντυπωσιακό πείσμα να παλεύουν για την αξιοπρέπεια, την δική τους ή των άλλων.
Οι άθικτοι άνθρωποι λοιπόν είναι θεματοφύλακες ιδεών και ιδανικών, ακόμη και όταν αυτά κατακτηθούν, και πολλοί τα ξεχάσουν γιατί τα νόμισαν δεδομένα…. Στους δύσκολους καιρούς θα είναι εκεί όταν χρειαστεί να τα ξαναθυμίσουν… και θα ξεκινήσουν πρώτοι για τους ανεμόμυλους….

Νικόλαος Βακόνδιος
Ψυχολόγος
Πτυχιούχος Αριστοτελείου Παν/μίου Θεσσαλονίκης


netakias

«Όλα τα παιδιά είναι θαύματα. Αρκεί οι γονείς τους
να διακρίνουν το ταλέντο τους»

Αρετή Κετιμέ

Μερικά βασικά χαρακτηριστικά της συνέντευξης, που αξίζει να δείτε στο βίντεο:

Για την πορεία μετά τις παιδικές επιτυχίες της: 
«Για εμένα υπάρχει μια ενιαία πορεία. Δεν διέκοψα κάτι στην μουσική απ' όταν ήμουν παιδί. Συνέχισα. Έκανα διάφορες συνεργασίες, έβγαλα τέσσερις προσωπικούς δίσκους και συνεχίζω».

Για το πώς βίωνε ένα κορίτσι στα πρώτα χρόνια της εφηβείας του να παίζει υπό επαγγελματικές συνθήκες: 
«Το εκλάμβανα σαν ένα παιχνίδι, κι εξακολουθεί να είναι... παιχνίδι για μένα. Τότε δεν μπορούσα να συνειδητοποιήσω τι συνέβαινε. Παρόλα αυτά, ήξερα πότε είχα κάνει λάθος, ακόμη κι όταν με χειροκροτούσαν".
......................
περισσότερα εδώ: news247

29 Μαΐου 1453 - Η Πόλις εάλω - Ιστορικά
Fall of Constantinople

«στήτε ανδρείως αδερφοί στήτε ανδρείως» 
Ας δούμε όλοι, ας δείξουμε και στα παιδιά μας ....
Ο αυτοκράτορας Κωνσταντίνος ΙΑ',
ο τελευταίος αυτοκράτορας του Βυζαντίου,
έπεσε στα τείχη σαν απλός στρατιώτης.
Η Άλωση της Πόλης, η παράδοση δηλαδή ουσιαστικά της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας στον Μωάμεθ τον Β' , που ξεκίνησε στις 6 Απριλίου και τελείωσε  στις  29 Μαΐου του 1453, σήμανε και το τέλος του Βυζαντίου.
Ενός Βυζαντίου που ήταν ήδη εξασθενημένο μετά την Άλωση από τους Σταυροφόρους το 1204 και μετά την κατάληψη και της Καλλίπολης.  

περισσότερα εδώ και εδώ


Δύο πολύ κατατοπιστικά και ενδιαφέροντα ντοκυμανταίρ
σχετικά με την άλωση της Πόλης, σαν σήμερα το 1453.
.

Η Άλωση της Κωνσταντινούπολης 1453 ~ Η Μηχανή του Χρόνου
National Geographic | 1453, η Άλωση της Πόλης

«Μπορείς να κάνεις το σωστό;» - Πώς αντιδρούν τα παιδάκια, αν βρουν ένα πορτοφόλι στο δρόμο;

Ο Ερυθρός Σταυρός της Ιαπωνίας διεξήγαγε πρόσφατα ένα κοινωνικό πείραμα για να διαπιστώσει, πώς θα αντιδράσουν τα παιδιά, εάν δουν ένα ξένο πορτοφόλι σε μια στάση λεωφορείου.
 Στο πείραμα, μια μητέρα αφήνει την κόρη ή τον γιο της, σε μια στάση λεωφορείου, λέγοντάς του/της να την περιμένει εκεί μέχρι να επιστρέψει.
Βλέπουμε μια ομάδα ανθρώπων που ήδη περιμένει στη στάση του λεωφορείου σε μια συνοικία της Γιοκοχάμα.
Με τίτλο “μπορείς να κάνεις το σωστό;” το βίντεο δείχνει το ίδιο σενάριο να επαναλαμβάνεται με διαφορετικά παιδιά.
 

Λίγα λεπτά αργότερα, αφότου η μητέρα έχει απομακρυνθεί, ένας από τους άλλους ενήλικες που περιμένουν το λεωφορείο προσποιείται ότι «κατά λάθος» του πέφτει το πορτοφόλι, το οποίο είναι ακριβώς μπροστά από το παιδί.

mixanitouxronou