Σάββατο, 23 Αυγούστου 2014

Ποια παιχνίδια χρειάζονται πραγματικά τα παιδιά!

Ζούμε σε μια εποχή που τα υλικά αγαθά και η τεχνολογία κυριαρχούν. Νέα αντικείμενα και τεχνολογικά μέσα κατακλύζουν συνεχώς την αγορά και καταλήγουμε να αγοράζουμε όλο και περισσότερα για τα παιδιά μας.
 
πεταλούδα από ζυμαρικά και όσπρια
Γενικά υπάρχει η λανθασμένη άποψη πως η σωστή ανάπτυξη και οι γνωστικές ικανότητες των παιδιών βελτιώνονται εξ’ αιτίας της αγοράς παιχνιδιών. Έτσι τα παιδιά κάνουν τα πάντα για να αποκτήσουν ένα νέο παιχνίδι και μόλις το αποκτήσουν σε λίγες μέρες το ξεχνάνε και ξαναζητάνε ένα καινούριο και πάλι από την αρχή. Τα παιδιά παραπονιούνται ότι δεν έχουν τίποτα για να παίξουν ενώ το δωμάτιο τους είναι γεμάτο από παιχνίδια.
Ποια παιχνίδια χρειάζονται πραγματικά τα παιδιά λοιπόν;
Ειλικρινά;
Σκεφτείτε το λίγο καλύτερα…
ΚΑΝΕΝΑ.
Πριν αρχίσετε να λέτε ότι είμαι υπερβολική αφήστε με να το εξηγήσω πρώτα. Τα παιδιά από την φύση τους έχουν σχεδόν όλα όσα χρειάζονται για να μάθουν να αναπτύσσουν καταπληκτικές ικανότητες στο παιχνίδι. Οι ικανότητες αυτές είναι η φαντασία, η περιέργεια και η μεγάλη επιθυμία να μάθουν και να εξερευνήσουν τα πάντα.
Βέβαια υπάρχουν δυο πράγματα που τα παιδιά χρειάζονται αλλά δεν έχουν προκειμένου να παίξουν:
  1. Ένα ενδιαφέρον και συνεχώς εναλλασσόμενο περιβάλλον.
Ένα παιδί χωρίς παιχνίδια , σε ένα άδειο δωμάτιο χωρίς τίποτα δεν έχει τίποτα να εξερευνήσει και να μάθει. Τίποτα δεν αλλάζει και τίποτα δεν δίνει το έναυσμα στο μυαλό για έμπνευση για παιχνίδι. Προφανώς και δεν είναι αυτό το σωστό περιβάλλον για ένα παιδί. Έξω στην φύση όμως το παιδί θα βρει άφθονα ενδιαφέροντα πράγματα για παιχνίδι και θα οξύνει την φαντασία του. Η λίστα με τα πράγματα που μπορεί να βρει είναι ατελείωτη και οι ευκαιρίες για να ένα νέο παιχνίδι άπειρες.

Τι γίνεται όμως με το περιβάλλον του σπιτιού;

Δυστυχώς δεν έχουν όλοι πρόσβαση σε ένα ασφαλές εξωτερικό περιβάλλον. Για αυτό λοιπόν το εσωτερικό περιβάλλον του σπιτιού σας δεν πρέπει να μένει στατικό. Με λίγη δημιουργικότητα μπορείτε να το μετατρέψετε ένα περιβάλλον μάθησης χωρίς άχρηστα παιχνίδια. Μπορείτε να φέρετε το περιβάλλον σπίτι σας, φέρτε άμμο και βότσαλα από την παραλία στο μπαλκόνι σας , δημιουργήστε με παλιά σεντόνια σκηνές για ατελείωτο παιχνίδι. Πάρτε φακές , μακαρόνια (όχι μαγειρεμένα!) και φτιάξτε καινούρια πράγματα. Αφήστε τα ελεύθερα στο δικό τους περιβάλλον.
  1. Το δεύτερο συστατικό το οποίο χρειάζονται τα παιδιά είναι ένα ενδιαφέρον πρότυπο.
Το παιχνίδι των παιδιών βασίζεται κυρίως στην μίμηση που θα τα βοηθήσει να γίνουν σωστοί ενήλικες στο μέλλον. Αφήστε το παιδί σας να βλέπει να ασχολείστε με πραγματικές ανθρώπινες δραστηριότητες όπως το να αλλάζετε λάμπες , να ασχολείστε με το σπίτι, να φυτεύετε λουλούδια, να αλλάζετε λάδια στο αυτοκίνητό σας κλπ. Σε όσες περισσότερες εμπειρίες συμμετέχουν τόσο περισσότερες ευκαιρίες για δημιουργικό παιχνίδι θα έχουν.

Με το παραπάνω άρθρο δεν εννοούμε ότι τα παιχνίδια καταστρέφουν τα παιδιά μας αλλά ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε παιχνίδια για τα παιδιά μας γεμάτα φαντασία και δημιουργικότητα.
Το καλύτερο θα ήταν να βρείτε την ισορροπία μεταξύ των παιχνιδιών του εμπορίου και της δημιουργικότητας και να θυμάστε ότι τα παιχνίδια δεν είναι υποκατάστατο ούτε του φυσικού περιβάλλοντος ούτε των ανθρώπινων προτύπων…

babyradio.gr- Γκαλίτσιου Μαριάννα

Ξανά «πρωτάκι».... Από το Δημοτικό στο Γυμνάσιο...

Το παιδί σας μεγάλωσε…τελείωσε το δημοτικό και φέτος θα είναι η πρώτη του χρονιά στο γυμνάσιο.
Αναρωτιέστε πώς θα το βοηθήσετε να προσαρμοστεί καλύτερα;

Η ψυχολόγος-παιδοψυχολόγος και συγγραφέας αρκετών βιβλίων, κυρία Αλεξάνδρα Καππάτου συμβουλεύει.

Tο 12χρονο αγόρι ή κορίτσι βρίσκεται αντιμέτωπο με τις εξής ριζικές αλλαγές:

- Mέχρι πέρσι ήταν το μεγαλύτερο παιδί στο σχολείο (το «εκτάκι»), ενώ τώρα είναι το μικρότερο.
- Όλοι αυτοί «οι μεγάλοι» που το περιτριγυρίζουν του είναι άγνωστοι. Mαθητές και καθηγητές αποτελούν νέες φυσιογνωμίες και το καινούριο είναι για πολλά παιδιά συνώνυμο του απειλητικού.
- Mέχρι πριν από λίγους μήνες διευθυντής και δάσκαλοι ήξεραν το παιδί με το μικρό του όνομα. Ωστόσο, στο γυμνάσιο ακόμα και οι πολύ φιλότιμοι καθηγητές παρατηρείται ότι συνήθως μαθαίνουν τα ονόματα κυρίως των πολύ καλών μαθητών ή των πολύ ανήσυχων.
- Στα σχολεία που έχουν πολλά παιδιά οι καθηγητές δύσκολα ελέγχουν την κατάσταση. Oμάδες παιδιών με επιθετική συμπεριφορά μπορεί να προκαλέσουν αρκετά πιο εύκολα διάφορες δυσάρεστες καταστάσεις. Έτσι, πολλά παιδιά αισθάνονται εκτεθειμένα και απροστάτευτα, ειδικά όταν δε θέλουν «να καρφώσουν».
- Oι ανταγωνισμοί μεταξύ των συμμαθητών εντείνονται.

Τι πρέπει να κάνετε

Tονίστε τα θετικά στοιχεία της «αναβάθμισης του παιδιού» σε άλλη κλίμακα της εκπαίδευσης χωρίς να το τρομάζετε.

Φερθείτε με μεγαλύτερη κατανόηση ιδιαίτερα τους πρώτους μήνες κάθε μεγάλης μεταβατικής φάσης.

Tα παιδιά με καλή ή μεγάλη σωματική ανάπτυξη συνήθως προσαρμόζονται πιο εύκολα στα νέα σχολεία. Aν ένα παιδί είναι μικροκαμωμένο, ίσως δυσκολευτεί λίγο περισσότερο κι επομένως θα χρειαστεί μεγαλύτερη στήριξη.

Προτρέψτε το να διατηρήσει τις φιλίες που είχε, ακόμα κι αν οι δρόμοι με τους παλιούς φίλους χωρίστηκαν λόγω διαφορετικών σχολείων.

Μην προχωρείτε σε παράλληλες αλλαγές όταν το παιδί σας αλλάζει βαθμίδα ή σχολείο. Η Α’ Γυμνασίου είναι η χειρότερη φάση για να εκδηλωθούν οικογενειακά προβλήματα. Πολλοί γονείς όμως κάνουν το λάθος να εκτιμούν ότι «τώρα το παιδί μεγάλωσε κάπως, δεν είναι πια στο δημοτικό και μπορεί να αντιμετωπίσει πιο ώριμα την κατάσταση». Έτσι επιλέγουν αυτή την πολύ ακατάλληλη περίοδο λ.χ. για να προχωρήσουν σε ένα διαζύγιο το οποίο ανέβαλλαν από καιρό.

news.gr

babyradio