Το Τσέρκι ή κρικηλασία ήταν παιχνίδι που παιζόταν στη αρχαιότητα
αλλά και στην νεότερη εποχή.
Τα παιδιά προσπαθούν να κυλήσουν έναν τροχό, ένα στεφάνι από ξύλο ή μέταλλο με τα χέρια ή χτυπώντας τον με ένα ξύλο. Περνούσαν μέσα το στεφάνι και σπρώχνοντάς
το με αυτή το έκαναν να κυλάει. Κερδίζει το παιδί που θα φτάσει πρώτο στο
προκαθορισμένο σημείο.
.

Πολύ
αγαπημένο παιχνίδι, καθώς διανύαμε με αυτό ατέλειωτα χιλιόμετρα ενώ για
να δοκιμάζουμε την δεξιοτεχνία μας φτιάχναμε ειδικές "πίστες" αγώνων.

Τσούρλι με κλήμα κρεβατίνας και μεγάλο τροχό
Ευκολη και γρήγορη εφεύρεση για να "τσουρλήξει" ο μεγαλύτερος τροχός αφού δεν του ταίριαζε η μπαγκιονέτα με το τέλι.

Ακολουθώντας τον γενικό κανόνα που έλεγε ότι οτιδήποτε ήταν στρογγυλό έπρεπε να κυλάει, βρίσκαμε και το αντίστοιχο εργαλείο. Εδώ τα πράγματα ήταν μάλλον απλά καθώς με ένα κομμάτι ξύλο το παιχνίδι ήταν έτοιμο.
Τσούρλι με καλάμι, τιμόνι με τέλι και διπλό τροχό με άξονα απο παλιό παιχνίδι

ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΚΑTΑΣTΡΩΜΑTΟΣ
Κυλιντόρι ή τσέρκι
Το παιχνίδι αυτό το έπαιζαν τα παιδιά τα πιο παλιά χρόνια στο Θιάκι. Το όνομά του ήταν «κυλιντόρι», αλλά
και «τσέρκι» ( σε άλλα μέρη της Ελλάδας).

Τα
κρασοβάρελα είχαν πολλά στεφάνια. Τα παιδιά όμως προτιμούσαν ένα από τα
δυο μεσαία που ήταν πιο ίσα. Μπορούσε όμως το κυλιντόρι να είναι και από
μια παλιά ρόδα ποδηλάτου χωρίς ακτίνες ή και από σκληρό λάστιχο που
ζήταγαν τα παιδιά από τους τσαγκάρηδες.
Όποιο παιδί έβρισκε «κυλιντόρι» ήταν το πιο τυχερό.
Για
να παίξουμε με το κυλιντόρι, χρειαζόμαστε και ένα χοντρό σύρμα, ειδικά
λυγισμένο στη μια άκρη του που λεγόταν «κυλιντορόσυρμα».
Αυτό μας βοηθά να κρατήσουμε σε ισορροπία το στεφάνι, να το σπρώχνουμε
και να τρέχει μπροστά, αλλά και να στρίβουμε ή να σταματάμε τελείως. Τα
κυλιντόρι παίζεται στο ίσωμα, αλλά και με πολύ εξάσκηση μπορούμε να ανέβουμε ή να κατέβουμε ακόμα και σκαλιά!