Σάββατο, 7 Φεβρουαρίου 2015

Απόκριες: Γιατί το παιδί μου φοβάται τον κλόουν;

Οι απόκριες είναι μια περίοδος γιορτής και χαράς για μικρούς και μεγάλους. Όλοι σκέφτονται τι θα ντυθούν και σε ποια πάρτι θα πάνε.
Τα περισσότερα παιδιά απολαμβάνουν αυτή τη γιορτή καθώς τους δίνεται η ευκαιρία να μεταμφιεστούν στον αγαπημένο τους ήρωα.

Οι πριγκίπισσες, οι νεράιδες, οι υπερήρωες και πολλοί άλλοι παιδικοί ήρωες έχουν την τιμητική τους. Υπάρχουν όμως αρκετά παιδιά, κυρίως προσχολικής ηλικίας που μπορεί να φοβούνται τους μασκαράδες. Είναι φυσιολογική αντίδραση και καλό είναι να την αναγνωρίζουμε εγκαίρως και να την αποδεχθούμε καθώς μπορεί να καθιερωθούν φόβοι στην παιδική ψυχή.


Ένα πρώτο βήμα για να αντιμετωπίσουμε σωστά τους φόβους των παιδιών είναι να τους κατανοήσουμε.
Αρχικά, οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι ένας άνθρωπος που φοράει μάσκα ή έχει μακιγιαριστεί έντομα με πολύχρωμη ή περίεργη περούκα είναι λογικό να τρομάζει τα παιδιά.

Τα μικρά παιδιά δυσκολεύονται να κατανοήσουν ότι πίσω από τη μάσκα κρύβεται ένας άνθρωπος που πολλές φορές μάλιστα είναι γνωστός τους. Η γνωστική τους αντίληψη δεν έχει ξεκαθαρίσει ακόμα και έτσι τα παιδιά αντιλαμβάνονται αυτό που βλέπουν μπροστά τους ως πραγματικότητα. Επομένως, ένας κλόουν ή ένας άνθρωπος που φοράει μάσκα είναι ένα θέαμα αρκετά πρωτόγνωρο για τα παιδιά. Επίσης, οι μάσκες κρύβουν τα πραγματικά χαρακτηριστικά ενός ανθρώπου, στα οποία βασίζονται τα παιδιά για να κρίνουν τις προθέσεις των άλλων.

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό των μασκαράδων είναι η περίεργη συμπεριφορά. Ξαφνικά τα παιδιά βλέπουν άγνωστους ανθρώπους με περίεργη εμφάνιση να τα πλησιάζουν, να τους λένε αστεία, να χορεύουν περίεργα, να μιλάνε με διαφορετική φωνή. Όλο αυτό το σκηνικό είναι λογικό να προκαλέσει άγχος στα παιδιά προσχολικής ηλικίας καθώς δεν ξέρουν πώς να συμπεριφερθούν.

Πώς διαχειριζόμαστε τους φόβους των παιδιών.
Είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε και να αποδεχθούμε το γεγονός ότι το παιδί μας φοβάται τους μασκαράδες. Δεν χρειάζεται να υποτιμήσουμε τους φόβους του γιατί έτσι προκαλούμε ακόμη περισσότερο άγχος στο παιδί. Αν υποτιμούμε τους φόβους του, το παιδί δεν μαθαίνει πώς να τους διαχειριστεί και τους κρύβει μέσα του. Αργά ή γρήγορα αυτοί οι ...

Μεγάλο ποσοστό παιδιών χάνει το βραδινό

Η παρακάτω έρευνα εξαιρεί τα παιδιά
που δεν έχουν να φάνε τίποτα όλη μέρα...
Ίσως η πιο παλιά και κλασσική συμβουλή περί διατροφής είναι αυτή που λέει ότι χρειαζόμαστε τρία βασικά γεύματα την ημέρα, π.χ. πρωινό, μεσημεριανό και βραδινό.

Για πολλούς τα ενδιάμεσα μικρογεύματα ή αλλιώς σνακ είναι εκεί μόνο για να ικανοποιούν τις ανάγκες σε κάποια θρεπτικά συστατικά και να διατηρούν τα επίπεδα γλυκόζης άρα και ενέργειας σταθερά. Το ίδιο ακριβώς ισχύει και για τα παιδιά.

Μελέτες όμως δείχνουν όλο και πιο συχνά πως τα παιδιά έχουν πλέον τελείως διαφορετικό τρόπο οργάνωσης των γευμάτων τους με τα περισσότερα να καταναλώνουν τις θερμίδες τους στα ενδιάμεσα σνακ και όχι στα κυρίως γεύματα.
Μελέτες από την επιστημονική ομάδα με επικεφαλή την Aino-Maija Eloranta στην Φιλανδία, της οποίας αποτελέσματα έχουν δημοσιευτεί στα επιστημονικά περιοδικά European Journal of Clinical Nutrition, International Journal of Obesity και European Journal of Nutrition, έδειξαν αποτελέσματα από μια ομάδα 512 αγοριών και κοριτσιών 6-8 ετών των οποίων τα γεύματα κατέγραψαν για 4 μέρες. Μόνο το 45% των αγοριών και το 34% των κοριτσιών έτρωγαν τα τρία γεύματα την ημέρα και το γεύμα που ‘έχαναν’ πιο συχνά ήταν το βραδινό.

Εδώ πρέπει να σημειώσουμε ότι τα τρία γεύματα την ημέρα είναι απαραίτητα στην ηλικία αυτή, γιατί θα πρέπει να ικανοποιήσουν και το μεγαλύτερο μέρος των αναγκών σε ενέργεια και θρεπτικά συστατικά. Αντίθετα η παραπάνω μελέτη δείχνει ότι το 42% από τις θερμίδες που ...

Άνεργη μητέρα μεγαλώνει τα παιδιά της σε σπίτι χωρίς ρεύμα

Κάτω από ιδιαιτέρως αντίξοες συνθήκες καλείται να μεγαλώσει τα τρία ανήλικα παιδιά της μία άνεργη γυναίκα από την Κρήτη.

Άνεργη μητέρα μεγαλώνει τα παιδιά της σε σπίτι χωρίς ρεύμα
Η 39χρονη μητέρα, η οποία είναι σε διάσταση με τον σύζυγό της, φιλοξενείται σε σπίτι συγγενικού της προσώπου, μαζί με τα παιδιά της ηλικίας 11, 9 και 2 ετών.
Μόνη της βοήθεια η αλληλεγγύη δικών της ανθρώπων και ένα επίδομα 260 ευρώ που παίρνει κάθε δίμηνο από την Πρόνοια.

Εκτός από τα  οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει, η τετραμελής οικογένεια ζει εδώ και ένα χρόνο χωρίς ρεύμα.

Αυτό που ζητεί είναι μια δουλειά, ως καθαρίστρια σε σπίτια ή σε ξενοδοχείο, προκειμένου να μπαίνει κάποιο εισόδημα στο σπίτι.
Μέχρι να βρεθεί η πολυπόθητη θέση εργασίας, κάποιοι φίλοι της ζητούν απ' όλους τους συνανθρώπους μας αν επιθυμούν να την συνδράμουν, μέσω του Τραπεζικού λογαριασμού που άνοιξαν στο όνομα της, στην Παγκρήτια Τράπεζα (765508-001).

Με πληροφορίες από το cretalive.gr
zougla.gr

Ο πάπας τα 'παιξε!!
«Ναι στο ξύλο στα παιδιά, αλλά με... αξιοπρέπεια!!»
Pope Francis condones beating children

Καλά θα κάνει να ξεβρωμίσει το Βατικανό από τους ρασοφόρους παιδεραστές και μετά να κάνει συστάσεις για τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών.
.............................
Το ξύλο βγήκε απ' τον παράδεισο, αλλά υπό όρους, δήλωσε ο Πάπας Φραγκίσκος, οποίος δηλώνει ότι λίγο ξύλο στα παιδιά δεν βλάπτει, προκαλώντας έντονες οι αντιδράσεις στην Γερμανία και τη Βρετανία.
 
Pope Francis condones beating children
During his Wednesday audience today Pope Francis endorsed that fathers beat their children.  HERE  Italian text HERE
 
«Ενας καλός πατέρας ξέρει να έχει υπομονή και να συγχωρεί, αλλά επίσης και να σωφρονίζει με αυστηρότητα. Δεν είναι ούτε αδύναμος, ούτε πολύ επιεικής ούτε συναισθηματικός», δήλωσε ο Ποντίφηκας την Τετάρτη στο εβδομαδιαίο διάγγελμά του από το Βατικανό που ήταν αφιερωμένο στον ρόλο του πατέρα στην οικογένεια.
Ξεφεύγοντας από το κείμενο που είχε προετοιμάσει, όπως κάνει συχνά, ο Πάπας Φραγκίσκος πρόσθεσε: «Μια φορά σε μια λειτουργία άκουσα έναν πατέρα να λέει: “Μερικές φορές χτυπώ λίγο τα παιδιά μου, αλλά ποτέ στο πρόσωπο για να μην τα ταπεινώσω”. Αυτό είναι καλό, (ο πατέρας) έχει αίσθηση της αξιοπρέπειας. Πρέπει να τιμωρεί και το κάνει με δίκαιο τρόπο».
Οι δηλώσεις αυτές πέρασαν σχεδόν απαρατήρητες στην Ιταλία, όμως προκάλεσαν πολλές επικρίσεις στη βόρεια Ευρώπη.
«Κανένα χτύπημα εναντίον των παιδιών δεν μπορεί να είναι αξιοπρεπές. Πρέπει να είμαστε ξεκάθαροι. Κάθε βία εναντίον των παιδιών είναι εντελώς απαράδεκτη», απάντησε η Σοσιαλίστρια Γερμανίδα υπουργός Οικογένειας Μανουέλα Σβέσιχ.
Η Ενωση Γερμανική Βοήθεια για τα Παιδιά ζήτησε από τον Αργεντινό ποντίφικα να επανορθώσει το συντομότερο δυνατό. «Αυτός ο πάπας είναι ιδιαίτερα ανθρωπιστής, όμως κάθε άνθρωπος μπορεί να κάνει λάθος. Λέγοντας ότι είναι φυσιολογικό να χτυπά κανείς (ένα παιδί), αν αυτό γίνεται με αξιοπρέπεια, παρεκτρέπεται εντελώς».
«Δεν ήταν καθόλου συνετή η δήλωση του Πάπα» σημείωσε ο Πίτερ Σόντερς, ιδρυτής μιας βρετανικής ένωσης κατά της παιδοφιλίας και μέλος της νέας επιτροπής του Βατικανού για την προστασία των παιδιών, στην εφημερίδα Daily Telegraph. «Εξεπλάγην που την έκανε, αν και καμιά φορά κάνει γκάφες», πρόσθεσε ο Σόντερς.
 

Μπαμπάς - πρότυπο γίνεσαι όταν...

γράφει ο Χρίστος Σμπώκος
 
Θέλοντας να γίνω superdad για το παιδί μου (λίγο με ενδιαφέρει τι θα λένε οι υπόλοιποι), σκέφτομαι πολλές φορές, ποια είναι αυτά που θα πρέπει να του προσφέρω.
 
Ναι ωραία, αγάπη, στοργή, φροντίδα. Αυτά εννοούνται και σου βγαίνουν και από μόνα τους , δεν έχεις λόγο να το μελετάς. Χρειάζεται και υλική υποστήριξη ασφαλώς, φαγητό, ρούχα, παιχνίδι. Κι αυτό εννοείται ότι το έχεις σκεφτεί και με βάση αυτό προγραμματίζεις τα πάντα.
Δεν χρειάζεται όμως και συμβουλές; Αξίες; Πρότυπο; Παράδειγμα έστω; Kαι είσαι εσύ ικανός να του τα δώσεις; Δεν είναι εγωιστικό έως και αλαζονικό να πιστεύεις ότι είσαι πρότυπο ή παράδειγμα; Ή ότι κατέχεις τις σωστές αξίες και μπορείς να συμβουλεύεις σωστά;
Φιλοσοφικές ερωτήσεις θα πει κάποιος. Καθόλου φιλοσοφικές. Δεν πρόκειται για θεωρητική αναζήτηση ενός μπαμπά που το έριξε στη ψυχανάλυση. Πρόκειται για την καθημερινότητα, αφορά το κάθε σου βήμα, ακόμα να το καταλάβεις;
Λοιπόν κατέληξα (μόνος μου, αυθαίρετα ναι, αλλά πάντως μετά από σκέψη) ότι ναι, μπορείς να του δώσεις και συμβουλές και αξίες και παράδειγμα. Όλοι μας μπορούμε αν θέλουμε να κάνουμε κάτι τέτοιο. Αρκεί να έχουμε όρεξη και να συνειδητοποιήσουμε τα «κανάλια», μέσα από τα οποία μεταδίδεις, τέτοιου τύπου, γνώση στο παιδί σου.
Συνάδελφε superdad, δεν είναι ανάγκη να συντάξεις κανένα εσωτερικό κανονισμό. Δεν είναι ανάγκη να φτιάξεις πρωτόκολλο καλής συμπεριφοράς. Δεν είναι ανάγκη να ετοιμάσεις ομιλίες με κηρύγματα. Όλα αυτά είναι περιττά και αναποτελεσματικά. Σου είναι άχρηστα, τσάμπα θα φας το χρόνο σου…
Πρότυπο γίνεσαι όταν βοηθάς το γείτονα που του χάλασε το αμάξι.
Παράδειγμα γίνεσαι όταν με τη γυναίκα σου ή με τους συναδέλφους σου ή με τους άλλους γονείς στο σχολείο, φροντίζεις να συνεργάζεσαι κι όχι να «σκοτώνεσαι».
Αξίες μεταδίδεις μιλώντας ωραία και φροντίζοντας τους γονείς σου, όταν το χρειάζονται.
Ή όταν σε κάθε σου συναλλαγή, στο περίπτερο για την εφημερίδα, στην ουρά της τράπεζας, στο ταμείο του σούπερμαρκετ, μιλάς ευγενικά, ξεκινάς με «παρακαλώ» και τελειώνεις με «ευχαριστώ». Συμβουλές επίσης δίνεις κυρίως όταν δε μιλάς πολύ. Όταν μαθαίνεις να ακούς και «σπρώχνεις» το παιδί μέσα από ερωτήσεις και συζητήσεις να καταλάβει τι θέλει και να διαμορφώσει την άποψή του, μέσα από την κριτική του σκέψη.
Είναι απλά τα πράγματα πατέρα, αν χτυπιέσαι βλέποντας ματς στην τηλεόραση, τσακώνεσαι με όποιον οδηγό συναντήσεις στο δρόμο, αντιμετωπίζεις το παιδί στο ποδόσφαιρο σαν να είσαι ο ατζέντης του Μέσι ή δε συζητάς ποτέ με τη γυναίκα σου ή ακόμα χειρότερα βρίζεστε όλη μέρα με τα αδέρφια σου, τότε μην περιμένεις να δεις ένα παιδί πολύ διαφορετικό.  
Αν λοιπόν θες να μεταδώσεις  κάτι «καλό» στο παιδί σου, ξεκίνα να δουλεύεις και να διορθώνεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Άλλη συνταγή από αυτή δεν υπάρχει, ας μην κοροϊδευόμαστε.
Για σκέψου το κι εσύ…

enallaktikidrasi