Πέμπτη, 26 Ιουνίου 2014

«Τέλος του Παιχνιδιού - Μαζί ενάντια στην παιδική πορνεία» - Σεξουαλικός τουρισμός στη Βραζιλία

Η έκθεση «Τέλος του Παιχνιδιού» που διοργανώνεται στη Βραζιλία, σκοπό έχει να ευαισθητοποιήσει αναφορικά με το θέμα της παιδικής πορνείας, με αφορμή (τι άλλο;) το Μουντιάλ.

  
Η έκθεση «Τέλος του Παιχνιδιού - Μαζί ενάντια στην παιδική πορνεία» που διοργανώνεται στο κατάστημα Fnac, του Μπέλο Χοριζόντε, συγκεντρώνει μια σειρά από εικόνες του φωτογράφου Michael Castello, προκειμένου να προειδοποιήσει για το σεξουαλικό τουρισμό στη χώρα με αφορμή το Παγκόσμιο Κύπελλο.
Η φωτογραφική έκθεση που ξεκίνησε απ’ εκεί και θα συνεχιστεί στο Σάο Πάολο, καλύπτει τις πτυχές εκείνες και τα καθημερινά γεγονότα, που δεν γίνονται συχνά αντιληπτά ή ακόμα και αγνοούνται, σχετικά με την παιδική πορνεία.

περισσότερα εδώ: sigmalive

Εντάξει, μαμά! Τώρα αποδεικνύεται ότι όσα είπε είναι σωστά. Ευχαριστούμε γιατί μας κάνετε
καλύτερους ανθρώπους!

Οι μαμάδες είναι πάντα απίκο για να δώσουν χρήσιμες συμβουλές, που απλά δεν θέλουμε να ακούσουμε.
   

Μεγαλώνοντας όμως συνειδητοποιούμε πόσο δίκιο έχουν σε όλα και συνήθως λέμε τα ίδια και στα δικά μας τα παιδιά.

Εδώ είναι μερικά κλασικά μαθήματα από μαμάδες, που ακούμε ξανά και ξανά και μάθαμε να…αγαπάμε!
 
«Τρώγε τα λαχανικά σου»
Όλοι κρύβαμε τα μπιζέλια στις χαρτοπετσέτες μας.
Mεγαλώνοντας όμως συνειδητοποιήσαμε ότι ο μόνος τρόπος για να διατηρηθεί αυτό το λαμπερό δέρμα είναι να τρώμε τα λαχανικά μας. Πλέον είναι γευστικά!
 
«Κράτα χρήματα στην άκρη»
Πρέπει να το λένε όλες. Μπορεί να μην τις ακούμε, στο τέλος του μήνα όμως συνειδητοποιούμε ότι δεν υπάρχει τίποτα χειρότερο από το να περιμένεις την ημέρα πληρωμής και να έχεις μπαγιάτικα αυγά στο ψυγείο σου. Καλά τα λες μαμά!
 
«Μάσα καλά το φαγητό σου»
Όσο τα παιδιά είναι μικρά το καταλαβαίνεις.
Είναι πιο πρακτικό, γιατί τρώγοντας γρήγορα θα τελειώσεις και γρήγορα άρα περισσότερο χρόνος για παιχνίδι. Φυσικά τώρα ξέρουμε ότι το σωστό μάσημα είναι μία από τις βασικές αρχές της εθιμοτυπίας στο εστιατόριο.
 
«Να είσαι ευγενικός/η με τους γείτονες»
Οι γείτονες είναι παράξενοι!
Γιατί να πρέπει να κάνουμε δημόσιες σχέσεις; Αλλά τελικά μάλλον η μαμά έχει δίκιο. Ποτέ δεν ξέρεις πότε θα χρειαστεί λίγη ζάχαρη ή ακόμα χειρότερα λίγος καφές.
 
«Μη χοροπηδάς στο κρεβάτι»
Ίσως η πιο διασκεδαστική δραστηριότητα της παιδικής μας ηλικίας, αλλά και η πιο "παράνομη".
Το καταλάβαμε αμέσως όταν μεγαλώσαμε και χρειάστηκε να αγοράσουμε κρεβάτι με δικά μας χρήματα!
«Μοιράσου τη σοκολάτα με την αδερφή σου»
Αυτό είναι προφανές! Μα γιατί η αδελφή σου είναι εκείνη που θα πλουτίσει πρώτη και θα είναι διατεθειμένη να μοιραστεί πράγματα.
 
«Στρώσε το κρεβάτι σου»
Ναι, είναι πολύ βαρετό! Αλλά δεν υπάρχει τίποτα καλύτερο από το να ξαπλώνεις το βράδυ σε ένα στρωμένο κρεβάτι με αφράτα μαξιλάρια!
«Βούρτσιζε κάθε μέρα τα δόντια σου»
Πόσες φορές έχουμε πει ψέματα για αυτό το λόγο; Όχι λίγες πάντως. Φυσικά, μεγαλώνοντας καταλάβαμε την αξία της φρέσκιας αναπνοής. Ευχαριστώ και πάλι, μαμά!
«Πέρνα χρόνο με τον παππού και τη γιαγιά»
Μικρά βαριόμασταν λίγο να τους επισκεφτούμε, παρόλο που μετά δεν θέλαμε να φύγουμε. Αλλά όταν μεγαλώσαμε καταλάβαμε ότι ο παππούς και η γιαγιά είναι η πιο μαγική πηγή άπειρης σοφίας και δεν πρόκειται να τους έχουμε για πάντα μαζί μας.
 
«Άκου με όταν σου μιλάω»
Εντάξει, μαμά! Τώρα αποδεικνύεται ότι όσα είπε είναι και σωστά. Ευχαριστούμε γιατί μας κάνετε καλύτερους ανθρώπους!  
 

Τα παιδιά ξέρουν πότε λένε ψέματα οι γονείς και οι δάσκαλοι. Δε μπορούμε να τα ξεγελάσουμε εύκολα

Δεν είναι λίγοι εκείνοι οι γονείς που, στην προσπάθειά τους να κάνουν τη ζωή τους κάπως ευκολότερη, επιλέγουν να πουν μερικά… ψεματάκια στα παιδιά τους!
 
Parents beware! Children can spot when you're lying - and when you hold back Information


Σύμφωνα όμως με ερευνητές από το Τεχνολογικό Ινστιτούτο της Μασαχουσέτης, τα παιδιά δεν ξεγελιούνται εύκολα και μπορούν να αντιληφθούν αυτήν την τακτική.

Μάλιστα, γνωρίζουν πότε οι γονείς τους ή οι καθηγητές τους συγκρατούν εσκεμμένα πληροφορίες από τα ίδια. Όπως αναφέρει η έρευνα, μόλις αντιληφθούν ότι «κάτι πάει στραβά», θα προσπαθήσουν να γεμίσουν τα κενά στην πληροφόρηση από μόνα τους.
«Το να καθορίσουμε ποιον μπορούμε να εμπιστευόμαστε είναι μια πολύ σημαντική δεξιότητα, που μαθαίνει κανείς σε πολύ μικρή ηλικία, καθώς η γνώση μας για τον κόσμο προέρχεται από άλλους ανθρώπους» εξηγεί η επικεφαλής της μελέτης Hyowon Gweon στη MailOnline.
«Όταν κάποιος μας παρέχει μια πληροφορία, αυτό που μαθαίνουμε δεν είναι μόνο αυτό που μας μεταφέρει, αλλά και κάτι για το ίδιο το άτομο. Αν η πληροφορία είναι ακριβής και ολοκληρωμένη, τότε μπορεί να εμπιστευτούμε ξανά αυτό το άτομο στο μέλλον. Αν όμως μας μεταφέρει κάτι λάθος ή αποκρύψει μέρος της πληροφορίας που θα ήταν σημαντικό να γνωρίζουμε, τότε δεν θα κερδίσει την απόλυτη εμπιστοσύνη μας. Αντίθετα, θα γίνουμε περισσότεροι σκεπτικοί τόσο για το ίδιο το άτομο, όσο και γι’ αυτά που μας λέει και θα αναζητήσουμε πληροφόρηση και από άλλες πηγές» πρόσθεσε η ίδια.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Cognition.
«Χτίστηκε» επάνω σε μία μελέτη του 2011, στην οποία οι ερευνητές μελέτησαν τον τρόπο με τον οποίο τα παιδιά συμπεριφέρονται όταν ένας δάσκαλος εξηγεί μόνο μία λειτουργία ενός παιχνιδιού, το οποίο μπορεί να κάνει τέσσερα διαφορετικά πράγματα.
«Τα παιδιά μπορούν να αξιολογήσουν τους άλλους βασιζόμενα στο ποιος τους παρέχει επαρκή πληροφόρηση ή όχι, για την εξαγωγή κάποιου συμπεράσματος. Ακόμη, μπορούν να προσαρμόσουν τον τρόπο με τον οποίο μαθαίνουν κάτι από ένα δάσκαλο, ανάλογα με το αν αυτός έχει διαπράξει κάποια “αμαρτία παράλειψης” ή όχι» κατέληξε η Dr. Gweon.
 

Πώς μαθαίνουν το σωστό τα παιδιά;

Τα παιδιά χρειάζονται αγάπη, στοργή, άνευ όρων αποδοχή, αλλά όλα αυτά τα ωραία πράγματα δεν του διδάσκουν αυτομάτως πώς να διαλέγουν και να πράττουν το σωστό στη ζωή τους. 

Πώς λοιπόν μαθαίνουν τα παιδιά να πράττουν το σωστό;

Μοντέλο Καλής Γονεϊκής Συμπεριφοράς. 

Τα παιδιά παρατηρούν τους γονείς και αντιγράφουν αυτά που κάνουν. Όταν οι γονείς είναι ευγενικοί, λένε ευχαριστώ/παρακαλώ, ζητούν συγγνώμη, αναλαμβάνουν τις ευθύνες τους, δείχνουν σεβασμό στους άλλους και στο περιβάλλον, ξέρουν να ελέγχουν τα συναισθήματά τους και τα ξεσπάσματά τους και δεν ουρλιάζουν όλη την ώρα στα παιδιά τους, τότε τα παιδιά αυτά μαθαίνουν αυτές ακριβώς τις συμπεριφορές!

Οικογενειακές Συνήθειες. 

«Εμείς στην οικογένειά μας το κάνουμε έτσι» και λέμε/δείχνουμε στο παιδί ποια είναι η συμπεριφορά που υποστηρίζουμε ως οικογένεια.
Ένα μάθημα ζωής είναι, πχ, να διδάξουμε στο παιδί ότι το σημαντικό είναι να διορθώνουμε καταστάσεις αντί να σπεύδουμε να τιμωρήσουμε. Έτσι, διδάσκουμε στο παιδί ότι όταν μαλώνει με τα αδέρφια του το σημαντικό είναι να κάνει κάποια βήματα στη συνέχεια για να διορθώσει την κατάσταση αντί να μοιράσουμε τιμωρίες. Επίσης σημαντικό είναι να διδάξουμε ότι όλοι έχουμε έντονα συναισθήματα αλλά μπορούμε να περιμένουμε και να τα εκφράσουμε με λόγια αντί με ξεσπάσματα κακής συμπεριφοράς.

Καθοδήγηση από τους Γονείς.
Οι γονείς από μικρή ηλικία διδάσκουν στο παιδί το σωστό/λάθος και το βοηθάνε να πάρει σωστές, ηθικές αποφάσεις, ακόμα και αν αυτό έχει κάποιο κόστος. Για παράδειγμα, αν το παιδί έχει δεχτεί μια πρόσκληση σε πάρτι, είναι σωστό να την απορρίψει επειδή του έγινε μια καλύτερη πρόσκληση; είναι σωστό να πει ψέματα για την ηλικία του για να πάρει φθηνό εισιτήριο στο ζωολογικό πάρκο; Πρέπει να αντικαταστήσει το παιχνίδι του φίλου του που του το έσπασε;
Τα παιδιά μαθαίνουν από την εμπειρία και αυτό που εμείς τους δίνουμε. Διδάσκοντας οι μεγάλοι το σωστό και οι ίδιοι πράττοντας το σωστό δίνουμε στο παιδί τα εργαλεία να μάθει να παίρνει σωστές αποφάσεις. Αυτά όσον αφορά τη μάθηση του σωστού. 

Πώς ωθούμε τα παιδιά να κάνουν σωστές επιλογές;

Πώς να βοηθήσουμε τα παιδιά να επιλέξουν το σωστό

1. Μείνετε κοντά συναισθηματικά. 

Τις περισσότερες φορές που τα παιδιά επιλέγουν να μην ακολουθήσουν τους κανόνες αυτό συμβαίνει επειδή νιώθουν συναισθηματικά αποκομμένα και απομακρυσμένα από τους γονείς και είναι ο τρόπος τους για να τραβήξουν την προσοχή του γονιού. Αφήστε κατά μέρος τις ηλεκτρονικές συσκευές και τις υποχρεώσεις και δώστε 15 ολόκληρα λεπτά αμέριστης προσοχής στο παιδί σας: παίξτε, συζητήστε, αγκαλιαστείτε, κάντε ό,τι χρειάζεται το παιδί σας με το να είστε αποκλειστικά εκεί για το παιδί, παρόντες με την προσοχή στραμμένη στο παιδί και δείχνοντάς του την αγάπη σας. Ακολουθήστε τη συνταγή αυτή για μερικές μέρες και θα δείτε τεράστιες θετικές αλλαγές στο παιδί σας.

2. Βάλτε όρια με αγάπη και κατανόηση. 

Αυτό σημαίνει ότι έχετε μερικές ξεκάθαρες και λογικές προσδοκίες συμπεριφοράς του παιδιού και παράλληλα έχετε κατανόηση ότι αυτά τα όρια μπορεί να μην αρέσουν στο παιδί. Όμως αυτά ακριβώς τα όρια είναι που διδάσκουν στα παιδιά το σωστό, ενώ κατανόησή σας ότι μπορεί να μην αρέσουν τα όρια στο παιδί χρυσώνει το χάπι ότι πρέπει να τα αποδεχτεί.

3. Δώστε Στήριξη και Ενθάρρυνση. 

Αν το παιδί σας δεν έχει μάθει τα στάνταρντ συμπεριφοράς που θέσατε, θα πρέπει να του δώσετε στήριξη και ενθάρρυνση για να φτάσει στο στόχο. Συνδεθείτε συναισθηματικά (γιατί με φωνές και απειλές δε θα πετύχετε και πολλά μακροπρόθεσμα) και αξιολογήστε τι χρειάζεται το παιδί από εσάς για να μάθει να βάζει τα ρούχα του στα άπλυτα, το πιάτο του στο νεροχύτη, να μην τραβάει παιχνίδια από τα χέρια του αδερφού του, κλπ. Σταδιακά θα βοηθήσετε το παιδί να αποκτήσει τις σωστές συμπεριφορές και να τις κάνει ‘κτήμα’ του και όχι απλώς να αντιδρά σε μια δική σας απειλή.

4. Διδάξτε στο παιδί να επανορθώνει.

Πρώτα βοηθήστε το παιδί να κατανοήσει τα έντονα συναισθήματά του (θυμό, απογοήτευση, ζήλεια) και στη συνέχεια βοηθήστε το να τα ‘συμμαζέψει’, να εκτιμήσει αν με τη συμπεριφορά του στεναχώρησε κάποιον άλλον και διδάξτε του τι να κάνει για να επανορθώσει τη σχέση με το άλλο άτομο. Αυτό γίνεται χωρίς τιμωρία. Πρόκειται όμως για μια ‘δυνατή’ εμπειρία, μια ευκαιρία να δώσετε στο παιδί σας δύναμη να βελτιώσει τα πράγματα.

5. Βοηθήστε στη συναισθηματική διαχείριση. 

Όταν τα παιδιά ξέρουν τι είναι το σωστό αλλά δεν το κάνουν, αυτό σημαίνει ότι έχουν κυριευτεί από έντονα συναισθήματα. Αν και ένας καλός τρόπος να ξεφορτωθεί κανείς τα έντονα συναισθήματα είναι να τα νιώσει στο φουλ, ωστόσο δε χρειάζεται αυτό να γίνει ξεσπώντας. 
Κατανοήστε το συναίσθημα του παιδιού, κουβεντιάστε, ενθαρρύνετε το παιδί να περιγράψει το συναίσθημα με λόγια ή ζωγραφιές και σιγά-σιγά το αρνητικό του συναίσθημα θα εξανεμιστεί. Το παιδί έτσι μαθαίνει ότι τα συναισθήματα δεν είναι κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που πρέπει κανείς να δράσει άμεσα και να ξεσπάσει, οπότε σταδιακά μαθαίνει να τα ελέγχει. Βλέποντας τα οφέλη που έχει η συναισθηματική διαχείριση (δε δημιουργούνται προβλήματα, φωνές, τιμωρίες) είναι όλο και πιο πιθανό να διαλέγει στο μέλλον τη σωστή διαχείρισή τους και να κάνει σωστές επιλογές συμπεριφοράς. Φυσικά μια τέτοια διδασκαλία απαιτεί χρόνο και προσπάθεια από την πλευρά του γονιού, αλλά αξίζει τον κόπο, αφού το παιδί μαθαίνει αυτοέλεγχο. Αυτή η προσέγγιση είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς το παιδί μεγαλώνει και η τιμωρία δεν λειτουργεί πια. 
Η τιμωρία μπορεί να επιβληθεί στις μικρές ηλικίες, ως αναστολή της κακής συμπεριφοράς, αλλά και έτσι δε διδάσκει τι είναι το θετικό και το σωστό. Το ζητούμενο είναι τελικά να μάθουν τα παιδιά να κυριαρχούν στις παρορμήσεις και τα έντονα αρνητικά τους συναισθήματα, να έχουν αυτοέλεγχο και να μπορούν να διαλέγουν το σωστό.

Μην ξεχνάτε όμως τις αγκαλίτσες και τα φιλάκια! Αυτά είναι που καθορίζουν τη ζεστασιά και τη συναισθηματική εγγύτητα της σχέσης με το παιδί σας!

Διαλέξτε αγάπη, ηρεμία και χαρά!
Δρ. Λίζα


greekpsychologypages