Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2014

Παιδί που ουρλιάζει σε δημόσιο χώρο: Πώς να το ηρεμείτε

Έχει κοιμηθεί, έχει φάει και αποφασίζετε να βγείτε με το παιδί βόλτα. Όμως κάτι δεν πάει σύμφωνα με το πρόγραμμα και το παιδί αρχίζει ξαφνικά να ουρλιάζει και να χτυπιέται υστερικά, μπροστά σε όλο τον κόσμο!
Και εκεί που προσπαθείτε να του μιλήσετε για να το συνετίσετε, νιώθετε όσους βρίσκονται γύρω σας να σας κοιτάζουν και να λένε «γιατί δεν μπορεί να ελέγξει το παιδί της;».


Καταρχάς, βγάλτε από το μυαλό σας αυτήν τη σκέψη. Όσοι έχουν παιδί ξέρουν πάρα πολύ καλά ότι τα tantrums εμφανίζονται στις χειρότερες στιγμές.
Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι θα καθίσετε αμέτοχη να βλέπετε το παιδί σας να εκρήγνυται. Δείτε τρεις αποτελεσματικούς τρόπους για να δοκιμάζετε κάθε φορά που το παιδί αρχίζει να ενοχλείται από κάτι και να αντιδρά:
 
Δημιουργήστε αντιπερισπασμό
Γεμίστε την τσάντα σας ή την τσάντα του παιδιού με διάφορα διασκεδαστικά «παιχνιδάκια», τα οποία το παιδί δεν έχει ξαναδεί ή δεν θυμάται ότι έχει. Όταν το tantrum ξεκινήσει, εμφανίστε ένα από αυτά (π.χ. ένα ξεχασμένο παιχνίδι, βιβλίο, ή ένα σνακ), προκειμένου να αποσπάσετε την προσοχή του παιδιού και να ηρεμήσει το συντομότερο.
Αφού περάσει το «κύμα» και επανέλθει η καλή διάθεση του παιδιού, μπορείτε να συζητήσετε ήρεμη τι το ενόχλησε και γιατί. Χαμηλώστε στο ύψος του παιδιού και με καθαρή, σταθερή φωνή, πείτε στο παιδί τι συμπεριφορά περιμένετε από αυτό στο εξής. Αυτό δεν σημαίνει ότι ύστερα θα φερθείτε σαν να μην έγινε τίποτα και ότι το παιδί δεν θα έχει καμία επίπτωση για την συμπεριφορά του. Αλλά το να αρχίσετε να φωνάζετε πάνω από τις φωνές του παιδιού, δεν θα σας βγάλει πουθενά. Περιμένετε να περάσει η καταιγίδα, μέχρι να πείτε στο παιδί πώς πρέπει να φέρεται σε δημόσιους χώρους.
 
Αρχίστε να γελάτε
Όταν το παιδί αρχίσει να έχει ανεπίτρεπτη συμπεριφορά, το πιθανότερο είναι ότι περιμένει από εσάς να αντιδράσετε αρνητικά. Κάθε φορά που διαχειρίζεστε το tantrum με έναν μη αναμενόμενο τρόπο, ο εγκέφαλος του παιδιού επανεκτιμά την κατάσταση, με αποτέλεσμα να στρέφει την σκέψη του από το συναισθηματικό μέρος του εγκεφάλου του στο λογικό. Κατά την διάρκεια του tantrum, σκοπός σας είναι να κάνετε το παιδί να σκεφτεί ξανά λογικά. Ακόμα και ένα νήπιο μπορεί να σκεφτεί λογικά, υπό τις σωστές προϋποθέσεις. Αν, λοιπόν, αρχίσετε να γελάτε κατά την διάρκεια του tantrum, θα δώσετε μια καλή ώθηση στον εγκέφαλο του παιδιού για να μειώσει το συναίσθημα και να το κάνετε να αρχίσει να σας ακούει ξανά.
Ένα ακόμα όφελος του γέλιου, είναι ότι θα κάνετε τους γύρω σας να δουν ότι έχετε τον έλεγχο. Αν ανησυχείτε για το τι θα σκεφτούν οι άλλοι, με το γέλιο θα τους δώσετε την εντύπωση ότι ελέγχετε την κατάσταση αυτή του παιδιού σας και δεν ανησυχείτε για το τι θα ακολουθήσει. Αντίθετα, με το να «φρικάρετε» και εσείς, δημιουργείτε την εντύπωση ότι είστε ανίκανη και παρορμητική.
 
Καθιερώστε ένα σύστημα κινήτρων, όχι δωροδοκιών
Οι δωροδοκίες είναι από τα μεγαλύτερα λάθη που κάνουν οι γονείς και ο λόγος είναι απλός: Με το να δωροδοκεί κανείς το παιδί για την «καλή του συμπεριφορά», το οπλίζει για μελλοντική κακή συμπεριφορά! Τα παιδί, δηλαδή, θα συνεχίσει να κάνει αυτό που πρέπει για να λαμβάνει την δωροδοκία. Ωστόσο, μπορείτε να καθιερώσετε ένα σύστημα κινήτρων, το οποίο θα χρησιμοποιείτε ως μόχλευση έναντι μελλοντικών tantrums. Αν, για παράδειγμα, υποσχεθείτε στο παιδί το πρωί ότι μετά το μεσημεριανό φαγητό θα πάτε στο πάρκο, όταν το παιδί ξεκινήσει να ουρλιάζει και να χτυπιέται απειλείστε το ότι δεν θα πάτε πουθενά. Ακόμα κι αν δεν έχετε προ-επιλέξει ένα κίνητρο, μπορείτε πάντα να χρησιμοποιήσετε την απειλή ότι θα βάλετε το παιδί για ύπνο νωρίτερα το βράδυ ή ότι θα του στερήσετε κάποιο γλυκό ή κάποιο παιχνίδι.
Ωστόσο, προσπαθήστε να μην ξεπερνάτε τα όρια αναφορικά με την αφαίρεση κινήτρων και με απειλές. Ποτέ μην απειλείτε το παιδί ότι θα το χτυπήσετε και μην το τιμωρείτε. Το καλύτερο στοίχημα για προώθηση της συνεργασίας σας είναι η αμοιβαία εμπιστοσύνη και ο σεβασμός. Μπορείτε να κάνετε το παιδί σας να σας σέβεται, χωρίς να το τρομοκρατείτε και να το υποτάσσετε.
Πολλοί γονείς φοβούνται τα temper tantrums σε δημόσιους χώρους, και ίσως αυτός να είναι και ο λόγος που συμβαίνουν τόσο συχνά. Τα παιδιά αισθάνονται την ανασφάλεια των γονιών, έτσι το να έχετε ένα ακέραιο πλάνο για να διαχειρίζεστε το ξέσπασμα αυτό σας βοηθά να έχετε τον έλεγχο και να είστε πιο ήρεμοι. Την επόμενη φορά, λοιπόν, που θα βρεθείτε αντιμέτωποι με ένα παιδί που ουρλιάζει, προσπαθήστε να θυμηθείτε ένα από τα παραπάνω και δείτε ποιο ταιριάζει καλύτερα στην δική σας περίπτωση.
 
από Έλενα Μπούλια
Πηγή: familyshare,
mama365.gr

Πολύ δυσάρεστες ειδήσεις :((

Επειδή το κακό είναι άσχημο και κουράζει την ψυχή μας, επιλέγουμε να μην αναφερόμαστε αναλυτικά στις πολύ δυσάρεστες ειδήσεις.
Για όποιον θέλει να ενημερωθεί, παραθέτουμε τα links: ...

* Νηπιαγωγοί έδερναν και κοίμιζαν τα παιδιά με κρασί

* Θεσσαλονίκη: Ασελγούσε στην 8χρονη κόρη της συντρόφου του

* Τα μαρτύρια που σημάδεψαν την 15χρονη

*  Αυτός είναι ο Θείος που "νοίκιαζε" την 11χρονη ανιψιά στον φίλο

* Μητέρα καταδικάστηκε γιατί έκανε σεξ με την 13χρονη κόρη της! (βίντεο)

Τα λάθη που δεν γίνεται να αποφύγουν οι νέοι γονείς!

Όσο κι αν προσέχετε, ρωτάτε, διαβάζετε βιβλία και ενημερώνεστε σχετικά με το μεγάλωμα των παιδιών, τα λάθη είναι πάντα μέσα στο παιχνίδι, ειδικά για εσάς τους νέους γονείς που πρόσφατα προσθέσατε ένα νέο μέλος στην οικογένειά σας.
Το καλό είναι ότι όσο περνάει ο καιρός, μαθαίνετε.
Το κακό είναι πως κάποια λάθη δεν τα γλιτώνετε...


Αφήνετε το μωρό να παίζει ανεξέλεγκτα με το κινητό σας
Σε λιγότερο από 5 λεπτά θα έχουν σβηστεί όλες οι εφαρμογές, θα έχετε γεμίσει τη μνήμη με 35 φωτογραφίες με πάτωμα και ταβάνι και υπάρχει περίπτωση το αφεντικό σας να έχει λάβει το εξής μήνυμα: σδκφησξηφς.
 
Αγοράζετε υπερβολικά πολλές πάνες για νεογέννητα
Τα μωρά μεγαλώνουν πολύ πιο γρήγορα απ' ό,τι φαντάζεστε και αν το παρακάνετε με τις πάνες, το πιθανότερο είναι να σας μείνουν στην αποθήκη για... το επόμενο παιδί.
 
Χρησιμοποιείτε λάθος μέγεθος πάνας στο μωρό σας

19 Rookie Mistakes Parents Make
Κι όπως είναι αναμενόμενο, υπάρχουν... διαρροές.
Αφήνετε το δίχρονο να σπρώχνει το καρότσι στο σούπερ μάρκετ.
Η αλήθεια είναι ότι αρχικά δείχνει χαριτωμένο.
Μέχρι να πέσει με φόρα στην πυραμίδα με τα μπουκάλια βότκας.

19 Rookie Mistakes Parents Make

Σκουντάτε το μωρό όταν κοιμάται για να δείτε αν αναπνέει
Και διαπιστώνετε ότι αναπνέει μια χαρά,
όπως επίσης και ουρλιάζει μια χαρά.

Αφήνετε το μωρό στο κρεβάτι για ένα λεπτό
Κι έπειτα κάνετε πάντα το κλασικό άλμα-βουτιά για να το πιάσετε δευτερόλεπτα πριν πέσει κάτω, τη στιγμή που γυρίσατε το κεφάλι σας από την άλλη.
 
Ξεχνάτε να πάρετε μαζί έξτρα ρουχαλάκια


Αυτό συμβαίνει πάντα όταν το παιδί σας καλυφθεί με παγωτό σοκολάτα και χώμα από την κορυφή μέχρι τα νύχια, με μπόνους μια μικρή έκρηξη στο εσωτερικό της πάνας.
 
Κρατάτε το μωρό ψηλά αμέσως μετά το φαγητό.

19 Rookie Mistakes Parents Make
Αυτό το λάθος δεν το επαναλαμβάνει κανείς.
Αφήνετε ένα γεμάτο ποτήρι ή κούπα κάπου που να φτάνει το παιδί
Με μαθηματική ακρίβεια θα το βρείτε αναποδογυρισμένο με το περιεχόμενό του να λιμνάζει στο πάτωμα εντός δευτερολέπτων.
 
Ξενυχτάτε αφότου καταφέρετε να το κοιμίσετε
Την επόμενη ημέρα καταλαβαίνετε πόσο κακή ιδέα ήταν κάτι τέτοιο.
 
Φεύγετε από το σπίτι και συνειδητοποιείτε ότι δεν πήρατε αρκετές πάνες μαζί σας
 Κι αυτό είναι κάτι που κατά πάσα πιθανότητα θα συμβεί στο ραντεβού σας με τον παιδίατρο ή στην επίσκεψη στην πεθερά σας, έτσι ώστε να βρεθείτε αντιμέτωποι με την πιο σκληρή κριτική.
 
Αγοράζετε πολλά παιδικά ρούχα. Πάρα πολλά.
Σίγουρα είναι μικροσκοπικά και χαριτωμένα, αλλά για να προλάβει να τα φορέσει όλα αυτά το παιδί σας, θα πρέπει να αλλάζει πιο συχνά και από την Britney Spears!
 
Πάτε βόλτα με το αυτοκίνητο χωρίς να στείλετε το παιδί στην τουαλέτα προτού φύγετε
Αυτό αργότερα οδηγεί σε μία από τις 2 περιπτώσεις:
1) ψάχνετε να βρείτε οπωσδήποτε τουαλέτα μέσα σε 30 δευτερόλεπτα
2) φωνάζετε «φτάνουμε, φτάνουμε» καθώς το παιδί θα ξελαφρώνει στο καθισματάκι του...
 
Χτυπάτε κατά λάθος το κεφάλι του στο πλάι της κάσας της πόρτας καθώς το πηγαίνετε στο δωμάτιό του
Και το καρούμπαλο που θα βγει στη συνέχεια θα είναι, δυστυχώς, κάτι που θα σας θυμίζει το λάθος σας για πολλές ημέρες μετά.

Πηγή: buzzfeed.com
περισσότερα εδώ

Τετάρτη, 30 Ιουλίου 2014

Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν!

 
Μια συζήτηση με τον ψυχαναλυτή Νίκο Σιδέρη

Πώς προέκυψε το συμπέρασμα ότι τα παιδιά θέλουν γονείς και όχι ψυχολόγο;
Εδώ και 4-5 χρόνια, συναναστρεφόμενος με κόσμο σε διάφορες δημόσιες δραστηριότητες ή στην ιδιωτική μου θεραπευτική πρακτική, οι περισσότεροι γονείς μού έλεγαν το εξής: «Έχουμε προβλήματα με το παιδί. Μήπως πρέπει να το πάω σε ψυχολόγο;» Από την αδρή λοιπόν κατεύθυνση που τους έδινα, ακούγοντας λίγα πράγματα, πρόσεξα ότι 9 στις 10 φορές τούς έλεγα ότι σαν γονείς να κάνετε αυτό, εκείνο, και κατέληγα να τους λέω ότι το παιδί δεν χρειαζόταν ψυχολόγο, αλλά γονείς. Αυτή η φράση καμπάνισε σιγά σιγά στο μυαλό μου, μάζεψε όλες αυτές τις θεραπευτικές εμπειρίες και γνώσεις που βρίσκονται πίσω από αυτό το βιβλίο και άνοιξε τον δρόμο για να γεννηθεί η άποψη ότι 9 φορές στις 10 τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο, αλλά γονείς. Μιλώντας, βέβαια, πάντα για συνηθισμένα παιδιά, με συνηθισμένους γονείς, σε συνηθισμένες οικογένειες. Εκεί πέρα είναι κατά κανόνα θέμα ανατροφής και όχι θεραπείας.

Πότε ξεκινάει η διαπαιδαγώγηση ενός παιδιού;
Η διαπαιδαγώγηση ξεκινάει πριν ακόμα γεννηθεί το παιδί, από τη στιγμή που υπάρχει μέσα στη φαντασία και στην επιθυμία των γονέων. Οι γονείς τότε καλούνται να ρυθμιστούν οι ίδιοι σωστά, ώστε να μπορέσουν να ανταποκριθούν στη γονεϊκή λειτουργία, να μπορέσουν να λειτουργήσουν ως γονείς. Αν δεν είναι έτοιμοι αυτοί, όταν γεννηθεί το παιδί, θα υπάρξουν τριβές. Διότι, δυστυχώς, τα περισσότερα πράγματα δεν τα συζητούν οι άνθρωποι, γιατί τα θεωρούν αυτονόητα. Είναι αυτά που έχουν οι ίδιοι σαν ηθικές αξίες και σαν τεχνογνωσία, φυτεμένα βαθιά μέσα στο μυαλό τους από τις προηγούμενες γενιές, από τους γονείς τους. Υπάρχει μεν με τα χρόνια εξέλιξη, αλλά υπάρχει και ένας πυρήνας ηθικών αναφορών και μια γενική ιδέα του κόσμου, που μεταβιβάζεται έστω και ασυνείδητα.

Μπορούμε να αποφύγουμε τα λάθη των γονιών μας; Τι γίνεται αν κάποιος δεν συμφωνεί με τον ηθικό πυρήνα των γονιών του;Το πρώτο που πρέπει να γίνει είναι να είναι κανείς ειλικρινής με τον εαυτό του και να εξετάσει πολύ προσεκτικά και με νηφαλιότητα τι είναι σωστό και τι λάθος, τι μπορεί να κρατήσει και τι όχι. Η σχέση παιδιού και γονιού είναι γεμάτη πάθος και περιστατικά, που σημαίνει ότι δεν έχουμε αρκετή απόσταση ώστε να κρίνουμε. Συνεπώς δεν πρέπει να βιαζόμαστε να μετατοπίσουμε στους γονείς μας τα λάθη και τις ευθύνες. Θα πρέπει να αναρωτηθούμε μήπως υπερβάλλουμε κάπου, επηρεασμένοι από τις δύσκολες συναισθηματικές διαστάσεις που έχουν οι στενές σχέσεις, όπως είναι αυτές μεταξύ παιδιών και γονιών. Από τη στιγμή που είναι ειλικρινής και στοχαστεί, και ενδεχομένως κουβεντιάσει και με κάποιους ανθρώπους που εμπιστεύεται, είναι στο χέρι του να πει δεν θα το κάνω έτσι, θα το κάνω αλλιώς.

Τι σημαίνει, όμως, να είσαι γονιός;
Το να είσαι γονιός είναι τέχνη, που σημαίνει ότι απαιτεί τεχνογνωσία και ευαισθησία, είναι στάση ζωής. Μέχρι και την προηγούμενη γενιά, αυτή η μετάβαση γινόταν αυθόρμητα. Όμως με τις ραγδαίες αλλαγές στις Δυτικές κοινωνίες, έχουν χαθεί πολλές κοινές αναφορές ανάμεσα στους γονείς μας και στους σημερινούς νέους γονείς. Το αποτέλεσμα είναι να υπάρχουν χάσματα και στην τεχνογνωσία πώς μεγαλώνεις ένα παιδί, αλλά και στην αίσθηση του κόσμου που χαρακτηρίζει τη μία γενιά μετά την άλλη. Υπάρχει, λοιπόν, ένα κομμάτι που μεταδίδεται κοινωνικά, υπάρχει όμως κι ένα κομμάτι που εξαρτάται από τις παρούσες συνθήκες κάθε φορά, και είναι αλήθεια ότι αυτή η τέχνη του γονιού μαθαίνεται. Είτε διδάσκεται ρητά, είτε με έμμεσο αυθόρμητο τρόπο. Γονιός λοιπόν γίνεσαι, δεν γεννιέσαι.               

Τι χρειάζεται ένα παιδί για να μεγαλώσει σωστά;
Ένα παιδί για να μεγαλώσει σωστά θέλει αγάπη και κανόνες. Για να είμαι πιο ακριβής, δεν θέλει αγάπη γενικώς. Αλλιώς αγαπάς τον εραστή σου και την ερωμένη σου, αλλιώς αγαπάς τον φίλο σου, τον γνωστό σου, κάποιον συγγενή. Κάθε αγάπη πρέπει να ταιριάζει με τον δέκτη της. Το παιδί θέλει έντεχνη αγάπη, με ειδική συνταγή. Αυτή η συνταγή έχει τρία συστατικά.
Το πρώτο είναι η παρουσία, το δεύτερο η αποδοχή και το τρίτο η άφοβη καθοδήγηση.Η παρουσία σημαίνει ότι το παιδί θέλει να αισθάνεται ότι οι γονείς του ήταν ανέκαθεν εκεί, πριν έρθει αυτό στον κόσμο, και θα είναι πάντα εκεί ό,τι και να γίνει. Μπορεί να το μαλώσουν, να του πουν οτιδήποτε, αλλά θα του πουν «μα τι είναι αυτό που έκανες, ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ». Δηλαδή θα είναι πάντα κοντά του.
Το δεύτερο είναι η αποδοχή. Ότι δηλαδή θα κάνει κάτι σωστά, κάτι άλλο λάθος, θα είναι και όμορφο και άσχημο, αλλά θα αγαπιέται επειδή είναι παιδί τους. Που σημαίνει ότι οι γονείς λένε στο παιδί «σε θέλουμε να υπάρχεις έτσι όπως είσαι. Έχεις μια θέση μεταξύ μας». Αυτό είναι τεράστιας σημασίας για το παιδί, γιατί έτσι νιώθει την αποδοχή και στον έξω κόσμο.
Η άφοβη καθοδήγηση σημαίνει ότι κρατάς το παιδί σου σταθερά από το χέρι για να παίξει, για να πάτε βόλτα κ.ο.κ., και όπου πρέπει το συγκρατείς ή του δείχνεις τι πρέπει να κάνει.

Είναι σαν να θέτεις όρια;
Είναι κάτι παραπάνω από όρια. Ο κανόνας είναι βαθύτερη έννοια από τα όρια. Σαν να παίζεις μουσική, όπου υπάρχει η έννοια του σωστού και του φάλτσου. Το παιδί ζητάει να του δώσεις την τέχνη του ζην. Αυτό είναι ο κανόνας. «Μπορεί να έχει λάθη αυτό που σε μαθαίνουμε, μπορεί εσύ να βρεις άλλους τρόπους να το κάνεις καλύτερα, αλλά εμείς αυτό ξέρουμε και σου το μεταδίδουμε, ώστε να ξέρεις την τέχνη της ζωής σε αυτό το περιβάλλον που ζεις τώρα, για να μπορείς να τα βγάλεις καλά πέρα».
Πώς θα ξέρει ένας γονιός πότε να θέσει τα όρια και ποιοι είναι οι κανόνες;
Σε αυτά ο καθένας έχει ήδη μέσα του μια γνώση. Και με αυτά που έχει στο μυαλό του, με αυτά πορεύεται. Δεν υπάρχει γενικός κανόνας για όλους τους ανθρώπους, για όλες τις οικογένειες, για όλα τα παιδιά. Το βασικότερο απ’ όλα, γιατί είναι η βάση της ανθρώπινης σχέσης, είναι ότι οι γονείς πρέπει να μάθουν στο παιδί τους να σέβεται τους γονείς τους επειδή είναι γονείς του και όχι για άλλον λόγο. Σε μια συνηθισμένη οικογένεια, το παιδί δεν είναι καλός κριτής για το πώς θα του φερθούν οι γονείς για να είναι καλοί γονείς. Οι γονείς θα πορευθούν όπως οι ίδιοι καταλαβαίνουν. Απλώς πρέπει να είναι ειλικρινείς με τον εαυτό τους, ούτως ώστε αν δουν ότι κάτι δεν πάει καλά, να το σκεφτούν, να το συζητήσουν μεταξύ τους, με τους συγγενείς τους και, στο τέλος, ας πάνε να μιλήσουν με κάποιον ειδικό, αν δεν μπορούν να το λύσουν.

Στην αγάπη πρέπει να υπάρχουν όρια; Μερικές φορές από τη μεγάλη αγάπη πνίγουμε τον άλλον…
Αυτό είναι φάλτσο, επειδή η αγάπη των γονιών πρέπει να είναι έντεχνη αγάπη και όχι λουτρό αγάπης, που πετάς μέσα το παιδί και ό,τι γίνει. Πρέπει να ξέρεις ότι το παιδί δεν είναι εξάρτημα δικό σου, δεν ζει για εσένα, για να εκπληρώσει τα δικά σου ανεκπλήρωτα όνειρα και να γιατρέψει τις δικές σου απογοητεύσεις, αλλά φτιάχνεις ένα πλάσμα που από την πρώτη στιγμή της ζωής του έχει αυτοτέλεια. Στις σχέσεις εξάρτησης γράψε λάθος. Σε κάθε τέχνη υπάρχει το σωστό και το λάθος. Στη μουσική το λέμε φάλτσο, στο ποδόσφαιρο και στο μπάσκετ, φάουλ. Όταν παίζεις ένα έντεχνο παιχνίδι, υπάρχει η έννοια του φάουλ. Η τέχνη του γονιού είναι η τέχνη της έντεχνης αγάπης που ταιριάζει στη σχέση του παιδιού με τον γονιό.

Ποια είναι τα πιο συχνά λάθη που κάνουν οι γονείς;
Το πιο δυσάρεστο και διαδεδομένο στο Δυτικό κόσμο είναι ότι οι γονείς φοβούνται να είναι γονείς. Φοβούνται το τρίτο στοιχείο, αυτό της άφοβης καθοδήγησης. Εν μέρει αυτό γίνεται για προσωπικούς λόγους. Κάποιοι είχαν πληγωθεί όταν ήταν παιδιά, κι αυτό στο πίσω μέρος του μυαλού έμεινε ασυνείδητα ή ασυναίσθητα. Γιατί ο καθένας κουβαλάει τραύματα και απογοητεύσεις. Αυτό που κάνει ασταθή τα πράγματα σήμερα και τους γονείς να φοβούνται να είναι γονείς, κι αυτό είναι το σύνηθες λάθος, είναι το γεγονός ότι η κοινωνία δεν τους εξοπλίζει με την τεχνογνωσία και τους συναισθηματικούς πόρους που θα τους έδειχναν πώς μεγαλώνεις ένα παιδί και ότι αξίζει τον κόπο να μεγαλώνεις ένα παιδί ακόμα και όταν χρειάζεται να κάνεις τον διαιτητή που θα σφυρίξει φάουλ, που θα δυσαρεστήσει, δηλαδή, τον αγαπημένο του. Όταν ο προπονητής ή ο δάσκαλος της μουσικής σού λέει τι να κάνεις και σε διορθώνει, το κάνει για να σε βοηθήσει να γίνεις καλύτερος, δεν σε κατακρίνει.

Σε επώδυνες καταστάσεις, όπως ένα διαζύγιο, πώς θα αποφύγουν οι γονείς τα λάθη;
Το νόημα που θα πάρει ένα διαζύγιο εξαρτάται από το πώς θα το βιώσει ένα παιδί και κυρίως από το πώς θα του μιλήσουν οι μεγάλοι γι’ αυτό το πράγμα. Και θα πρέπει να του μιλήσουν λέγοντάς του αλήθεια και όχι ψέμα. Αν επιχειρήσουν να πουν ψέμα σε ένα παιδί, το παιδί μπορεί να μην καταλαβαίνει το πρακτικό αντίκρισμα του ψέματος, αλλά καταλαβαίνει το συναισθηματικό αντίκρισμα. Συνεπώς θα μιλήσουν στο παιδί κάπως έτσι: «Χωρίζουμε για τον απλό λόγο ότι θέλαμε να είμαστε μαζί, επειδή αγαπηθήκαμε, κάναμε έναν, δύο, πέντε καρπούς της αγάπης μας και μετά, επειδή αποκλίνουν οι δρόμοι της αγάπης, επιλέξαμε να ζήσουμε χωριστά». Αν, λοιπόν, οι γονείς το έχουν αφομοιώσει αυτό και το ζήσουν χωρίς τεράστιο δράμα (όχι χωρίς πόνο, γιατί πάντα ένας χωρισμός έχει πόνο, ακόμα κι όταν έχει εκπνεύσει η σχέση συναισθηματικά) και μιλήσουν με αυτόν τον απλό τρόπο στα παιδιά τους, και δεν προσπαθήσουν να πουν ποιος έφταιγε, ποιος είναι ο καλός και ποιος ο κακός, τότε το παιδί θα πληγωθεί, θα πονέσει, γιατί, μην αυταπατόμαστε, το παιδί έχει ανάγκη και από τους δύο γονείς, αλλά θα μπορέσει να χωνέψει αυτήν τη νέα σχέση μεταξύ των μεγάλων, από τη στιγμή που δεν πλήττεται η σχέση με τους γονείς του. «Δεν χωρίζουν οι γονείς σου. Χωρίζουν τα δύο μέρη του ζευγαριού και θα συνεχίσουν να είναι γονείς σου σε όλη σου τη ζωή. Όσο σε αγαπούσαμε θα σε αγαπάμε».

Δεν είναι, όμως, τόσο αυτονόητα για όλους τους γονείς.                
Όταν αποφασίζεις μια συμβίωση με σκοπό την οικογένεια, βλέπεις τον κόσμο περίπου από την ίδια οπτική γωνία που τον βλέπει και ο άλλος. Όταν χωρίσουν οι άνθρωποι, βλέπουν πια τα πράγματα από τελείως διαφορετική οπτική γωνία. Και εκεί είναι μεγάλος ο πειρασμός και οι περισσότεροι άνθρωποι την πατάνε γιατί προσπαθούν να βρουν γιατί έγινε. Όταν χωρίζεις δεν βγάζεις άκρη. «Βρεθήκαμε μαζί για το καλό, δεν μας βγήκε και πάμε παρακάτω». Αν αυτή την απλή αλήθεια την δεχτούν οι γονείς, ότι όταν χωρίσεις είναι αλλιώτικος ο τρόπος που βλέπει ο καθένας τα πράγματα, τότε είναι σχετικά εύκολο, αλλά όχι ανώδυνο, να βάλουν σε τάξη τη ζωή τους, ξέροντας ότι κάποια πράγματα θα τους πληγώσουν, αλλά ο χρόνος, η καλή σχέση και ο καλός λόγος θα επουλώσουν τις πληγές. Αρκεί να είναι ειλικρινείς με τον εαυτό τους και να μην φοβούνται να είναι γονείς.
www.familylife.gr

Ο Νίκος Σιδέρης έχει γράψει το βιβλίο Τα παιδιά δεν θέλουν ψυχολόγο. Γονείς θέλουν!

Όταν ένα παιδί πάσχει από διαταραχή γενικευμένου άγχους - Generalized anxiety disorder

Καλησπέρα σας. Ο γιος μου, 6 1/2 ετών, διεγνώσθη από το Παίδων με Διαταραχή Γενικευμένου Άγχους.
Τα αίτια: πίεση και άγχος από το οικογενειακό περιβάλλον.
Τώρα πώς πρέπει να συμπεριφερθούμε ώστε να αποβληθεί το άγχος, αλλά να μη γίνει και κακομαθημένο το παιδί; Παρακαλώ βοηθήστε με.
Το παιδί μου είναι αρκετά πιεσμένο και δεν παίρνει άλλο. Δώστε μου κάποιες συμβουλές.
Μένουμε εκτός Αθηνών και οι παιδοψυχίατροι είναι πολυτέλεια!

Generalized anxiety disorder
απαντά η Μαρία Γ. Σαράντη

Η σκέψη σας και η αγωνία σας μην γίνει το παιδί σας “κακομαθημένο” μοιάζει να είναι “η πηγή του κακού”. Η νοοτροπία αυτή συνήθως συνοδεύεται από στερητική και τιμωρητικά βιωμένη συμπεριφορά προς το παιδί.
Η “λογική” αυτή οδηγεί το παιδί να αναπτύξει αγωνία διότι βίωσε συναισθήματα και καταστάσεις που μόνο του δεν μπορούσε να διαχειριστεί. Ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αγκαλιά -αν πηγαίνατε όταν έκλαιγε στην κούνια ή όχι, και άλλες κακώς εννοούμενες διαχειρίσεις για την αποφυγή “κακομαθειάς”.
Το παιδί για να μεγαλώσει από βρέφος χρειάζεται πολλή σωματική επαφή, χρειάζεται να πηγαίνετε όταν κλαίει γιατί είναι ο μόνος τρόπος να σας επικοινωνήσει ότι κάτι του συμβαίνει είτε είναι πόνος είτε είναι φόβος είτε είναι δίψα. Τα μωρά κλαίνε διότι δεν έχουν άλλο τρόπο να επικοινωνήσουν μαζί σας την αγωνία τους. 
Ξεχάστε τον φόβο σας μην “κακομάθετε” το παιδί σας διότι ειδικά στο συγκεκριμένο παιδί δεν μπορεί να συμβεί. Το παιδί σας βιώνει ανασφάλεια και αγωνία ως αποτέλεσμα της συμπεριφοράς σας και του συζύγου. Αγαπήστε το, αγκαλιάστε το, να είστε ήρεμοι μαζί του και οι δυο, μην του στερείτε την προσοχή σας, μην του στερείτε πράγματα, μην το μαλώνετε. Εξηγείτε του τι θέλετε κάθε φορά, δείξτε του συναίσθημα και αποδοχή, “μαλακώστε” γιατί μάλλον είστε σκληρή με τα συναισθήματά του.
Φροντίστε το περιβάλλον στο σπίτι να είναι ήρεμο και ευχάριστο. Ενισχύστε του την αυτοπεποίθηση και μην απειλείτε καθόλου το παιδί σας συναισθηματικά. Μπείτε στην θέση του και σκεφτείτε αυτό που εσείς πραγματικά θα χρειαζόσασταν αν νιώθατε έτσι. Τα παιδιά  για να  “κακομάθουν” σημαίνει παντελής απουσία ορίων κάτι που στην περίπτωση σας είμαι σίγουρη ότι δεν ισχύει. 

Αγαπήστε το παιδί σας και φροντίστε το με τα συναισθήματά σας. Η αγάπη και η επιτρεπτικότητα είναι γόνιμο έδαφος για την ψυχοσυναισθηματική κατάσταση ενός παιδιού. Να είστε ζεστή και τρυφερή μαζί του γιατί μάλλον το έχετε φοβίσει πολύ.

* Η Μαρία Σαράντη είναι Κλινική Ψυχολόγος - Παιδοψυχολόγος, Ψυχοθεραπεύτρια.
mama365

Τρίτη, 29 Ιουλίου 2014

Αυτός είναι ο δάσκαλος που ασελγούσε
σε μαθητές στις Σέρρες

47χρονος δάσκαλος ασελγούσε σε μαθητές του

Γονείς, προστατέψτε τα παιδιά σας από κάθε ανώμαλο, κάθε διεστραμμένο. Η ευθύνη σας είναι τεράστια

Πώς θα αναγνωρίσετε έναν παιδόφιλo Οδηγίες της ΕΛ.ΑΣ. προς γονείς και παιδιά
ΚΟΥΛΑΞΙΔΗΣ Παναγιώτης
του Χρήστου και της Μαρίκας
Στη δημοσιότητα δόθηκαν, κατόπιν σχετικής Διάταξης της Εισαγγελίας Πρωτοδικών Σερρών, τα στοιχεία ταυτότητας και φωτογραφία 47χρονου, που συνελήφθη κατηγορούμενος για ασέλγεια σε βάρος ανηλίκων.
Πρόκειται για τον ΚΟΥΛΑΞΙΔΗ Παναγιώτη του Χρήστου και της Μαρίκας, γεννηθέντα στο Μπρέττεν Γερμανίας το έτος 1967.
Σε βάρος του έχει ασκηθεί ποινική δίωξη για τα αδικήματα της κατάχρησης ανηλίκων σε ασέλγεια της οποίας οι παθόντες δεν συμπλήρωσαν τα 14 έτη από εκπαιδευτικό, κατά συρροή, κατ’ εξακολούθηση και σε απόπειρα, της ασέλγειας με ανήλικο έναντι αμοιβής, της οποίας οι παθόντες συμπλήρωσαν τα 10 όχι όμως τα 15 έτη κατά συνήθεια, κατά συρροή, κατ’ εξακολούθηση και σε απόπειρα, καθώς και της κατάχρησης ανηλίκων σε ασέλγεια (άρθρο 342 παρ. 3, 2γ Π.Κ.).
Η συγκεκριμένη δημοσιοποίηση, χρονικής διάρκειας έως την 18:00 ώρα της 28.10.2014, σύμφωνα με τη σχετική εισαγγελική διάταξη, κρίνεται αναγκαία λαμβάνοντας υπόψη το βαθμό των ενδείξεων ενοχής του κατηγορουμένου, την ένταση του δόλου του, την πρωταρχική ανάγκη προστασίας της ανηλικότητας και του κοινωνικού συνόλου από τέτοιες αξιόποινες πράξεις, οι οποίες προσβάλουν τη γενετήσια ελευθερία και την αγνότητα της παιδικής ηλικίας, καθώς και την αξίωση της πολιτείας για τον ποινικό κολασμό ομοειδών αδικημάτων που τυχόν αποκαλυφθούν επ’ αφορμής της παρούσας.

Γενικότερα, η δημοσιοποίηση αποσκοπεί στην προστασία του κοινωνικού συνόλου, των ανηλίκων, των ευάλωτων ή ανίσχυρων πληθυσμιακών ομάδων και προς ευχερέστερη πραγμάτωση της αξίωσης της Πολιτείας για τον κολασμό των παραπάνω αδικημάτων.
Στο πλαίσιο αυτό, παρακαλούνται οι πολίτες να επικοινωνούν με τον τηλεφωνικό αριθμό 23210-90805 της Υποδιεύθυνσης Ασφάλειας Σερρών για την παροχή οποιασδήποτε σχετικής πληροφορίας.
Σημειώνεται ότι διασφαλίζεται η ανωνυμία και το απόρρητο της επικοινωνίας.

news247
        

Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

Επιχείρηση Zeppelin:
5 συλλήψεις για παιδική πορνογραφία

20 σκληρούς δίσκους κατάσχεσε η Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος γεμάτους με υλικό παιδικής πορνογραφίας και έβαλε τέλος στη δράση πέντε παιδόφιλων
 
Από τη Διεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της Ελληνικής Αστυνομίας, στο πλαίσιο των δράσεων για την αντιμετώπιση του φαινομένου της παιδικής πορνογραφίας μέσω του διαδικτύου, διενεργήθηκαν το τελευταίο χρονικό διάστημα στοχευμένες έρευνες πανελλαδικά, στο πλαίσιο επιχείρησης με την κωδική ονομασία «Zeppelin».
Στο πλαίσιο αυτών των ερευνών αποκαλύφθηκε η δράση πέντε ατόμων που χρησιμοποιώντας 199 διαφορετικές IP διευθύνσεις, που ανήκουν σε διάφορες εταιρίες παροχής υπηρεσιών, κατείχαν και ήταν πρόσφορα για διαμοιρασμό αρχεία που περιείχαν σκληρότατο υλικό πορνογραφίας ανηλίκων.
Έτσι οι αστυνομικοί έκαναν έρευνες στο σπίτι ενός Κύπριου στη Θεσσαλονίκη, ενός 48χρονου στους Αγίους Αναργύρους,, ενός 37χρονου στον Κορυδαλλό, ενός 39χρονου στο Χολαργό και ενός 43χρονου στην Αθήνα. Τα στοιχεία που εντοπίστηκαν κατασχέθηκαν και σχηματίστηκαν δικογραφίες σε βάρος τους.

Διαβάστε επίσης:

Αυτός είναι ο 51χρονος που έκανε... συλλογή από βίντεο παιδικής πορνογραφίας
Απίστευτα στοιχεία στον σκληρό δίσκο του παιδόφιλου παιδιάτρου - Αποκαλύπτεται νέο κύκλωμα παιδικής πορνογραφίας 

Συνέλαβαν έναν από τους πιο επικίνδυνους παιδόφιλους στην Ευρώπη! - Διακινούσε βίντεο με σκληρό παιδικό πορνό στο ίντερνετ

Πάντρεψε τη 12χρονη κόρη του με παιδόφιλο!
29 χρόνια φυλακή στον παιδόφιλο τραγουδιστή που αποπειράθηκε να βιάσει βρέφος!

Τι είναι η ζωή ρε μάνα;


«Η ζωή είναι σαν αυτό το πλεχτό.» 

Και ρώτησε ο νέος τη μάνα του που καθόταν κι έπλεκε ήσυχα στον καναπέ το πλεχτό της, εξοργισμένος από τα περίσσια νιάτα του που παρ' όλο τους το εύρος δεν χωρούσαν το νόημα της ζωής:

— Και δε μου λες ρε μάνα, τι είναι η ζωή; Εσύ ξέρεις;
— Ε, γιε μου, του απάντησε η μάνα καθώς συνέχισε να πλέκει δίχως σταματημό.
«Η ζωή είναι σαν αυτό το πλεχτό. Έρχεσαι στον κόσμο και σου δίνεται ένα κουβάρι κάτι να το κάνεις. Ξεκινάς και πλέκεις και το μόνο που έχεις στο νου σου είναι να το πλέξεις όσο καλύτερα μπορείς. Να καταφέρεις το σχέδιο που έχεις στο νου σου, να μην αφήσεις κενά, οι κόμποι σου να είναι περιποιημένοι και κρυμμένοι. Ε, και καθώς περνούν τα χρόνια, το μόνο που αλλάζει καθώς πλέκεις το πλεχτό σου, είναι πως αρχίζεις και ρίχνεις κλεφτές ματιές στο κουβάρι που τελειώνει και σε πιάνει μια αγωνία μήπως δε σου φτάσει η κλωστή να το τελειώσεις. Αυτή είναι η ζωή γιε μου...»
..............................
Η διήγηση αυτή ουδόλως φανταστική είναι. Μου την ανέφερε ο καρδιακός  φίλος Γ. που είναι σήμερα ένας ωραίος άνθρωπος που αρχίζει και κοιτά μήπως τελειώσει το κουβάρι του  και αγωνιά αν θα του φτάσει η κλωστή. Κι εγώ γελώ μαζί του, γιατί ακόμα δεν καταλαβαίνω.

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Γίνε σαν το μολύβι, παιδί μου!
Paolo Coelho - The story of the pencil

«Το παιδί κοιτούσε τη γιαγιά του που έγραφε ένα γράμμα. Κάποια στιγμή τη ρώτησε:
-Γράφεις μια ιστορία που συνέβη σε εμάς; Και μήπως είναι μια ιστορία για μένα;
Η γιαγιά σταμάτησε να γράφει, χαμογέλασε και είπε στον εγγονό της:

The story of the pencil

-Όντως γράφω για σένα, Ωστόσο, αυτό που είναι πιο σημαντικό κι από τις λέξεις είναι το μολύβι που χρησιμοποιώ. Θα ήθελα, όταν μεγαλώσεις, να γίνεις σαν κι αυτό.
Το παιδί, περίεργο, κοίταξε το μολύβι και δεν είδε τίποτα το ιδιαίτερο.
-Αφού είναι το ίδιο με όλα τα μολύβια που έχω δει στη ζωή μου!
-Όλα εξαρτώνται από τον τρόπο τον οποίο βλέπεις τα πράγματα.

Το μολύβι έχει πέντε ιδιότητες, τις οποίες αν καταφέρεις να διατηρήσεις, θα είσαι πάντα ένας άνθρωπος που θα βρίσκεται σε αρμονία με τον κόσμο. 

Πρώτη ιδιότητα:
Μπορείς να κάνεις μεγάλα πράγματα, αλλά δεν πρέπει να ξεχνάς ποτέ ότι υπάρχει ένα Χέρι το οποίο καθοδηγεί τα βήματά σου. Αυτό το χέρι το λέμε «Θεό» και Εκείνος πρέπει να σε καθοδηγεί πάντα σύμφωνα με το θέλημά Του.
Δεύτερη ιδιότητα:
Πότε-πότε πρέπει να σταματάω να γράφω και να χρησιμοποιώ την ξύστρα. Αυτό κάνει το μολύβι να υποφέρει λίγο, αλλά στο τέλος είναι πιο μυτερό. Έτσι, μάθε να υπομένεις ορισμένες δοκιμασίες γιατί θα σε κάνουν καλύτερο άνθρωπο.
Τρίτη ιδιότητα:
Το μολύβι μας επιτρέπει πάντα να χρησιμοποιούμε γόμα για να σβήνουμε τα λάθη. Κατάλαβε ότι το να διορθώνουμε κάτι που κάναμε δεν είναι απαραίτητα κακό, αλλά σημαντικό για να παραμένουμε στο δρόμο του δικαίου.
Τέταρτη ιδιότητα:
Αυτό που έχει στην ουσία σημασία στο μολύβι δεν είναι το ξύλο ή το εξωτερικό του σχήμα, αλλά ο γραφίτης που περιέχει. Έτσι, να φροντίζεις πάντα αυτό που συμβαίνει μέσα σου.
Τέλος, η πέμπτη ιδιότητα του μολυβιού:
Αφήνει πάντα ένα σημάδι. Έτσι, λοιπόν, να ξέρεις ότι ό,τι κάνεις στη ζωή σου θα αφήσει ίχνη και να προσπαθείς να έχεις επίγνωση της κάθε σου πράξης».

Του Paolo Coelho, που δημοσιεύθηκε πριν χρόνια στο περιοδικό ΤΑΧΥΔΡΟΜΟΣ της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ
blogs
hamomilaki

Ο Άγιος Παντελεήμων, ο Μεγαλομάρτυρας και Ιαματικός
Αλήθεια, ποιόν γιορτάζουμε σήμερα;

Ο Άγιος Παντελεήμων (Παντελέων το πρότερον όνομα) καταγόταν από τη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας και έζησε στα χρόνια του Μαξιμιανού (286 - 305 μ.Χ.). Πατέρας του ήταν ο Ευστόργιος, ο οποίος ήταν εθνικός και μετά τις νουθεσίες του γιου του έγινε χριστιανός.
..............................................
Ο Αντώνης και ο … Παντελής!
(μια αληθινή ιστορία, μια υπέροχη σχέση!!)
..............................................

Μητέρα του ήταν η Ευβούλη, η οποία προερχόταν από χριστιανική οικογένεια (βλέπε 30 Μαρτίου). Εκπαιδεύτηκε στην ιατρική από τον Ευφρόσυνο και κατηχήθηκε στη χριστιανική πίστη και βαπτίσθηκε από τον πρεσβύτερο Ερμόλαο (βλέπε 26 Ιουλίου) που ήταν ιερέας της Εκκλησίας της Νικομήδειας.
περισσότερα εδώ


Τί γίνεται όταν τα παιδιά μοιράζονται το ίδιο δωμάτιο;

Σε έναν ιδανικό κόσμο κάθε παιδί θα είχε το δικό του δωμάτιο, ώστε να έχει το δικό του χώρο ξεκούρασης, έκφρασης, δημιουργίας. Στις εποχές, όμως, της κρίσης αυτό φαντάζει ως περιττή πολυτέλεια.
Όμως η συγκατοίκηση δύο ή περισσότερων αδελφών στο ίδιο δωμάτιο δεν είναι μόνο αναγκαίο κακό. 
Two kids (or more) in a bedroom
Πολλές φορές οι γονείς επιθυμούν να βάζουν τα παιδιά τους στο ίδιο δωμάτιο ώστε να μάθουν την έννοια του μοιράσματος και της υπευθυνότητας.
Αλλά και πολλά παιδιά απολαμβάνουν την συγκατοίκηση με το μικρότερο ή μεγαλύτερο αδελφάκι τους καθώς αυτή τους δίνει την ευκαιρία να αναπτύξουν ακόμη πιο ισχυρούς δεσμούς. Όμως η συγκατοίκηση δύο αδελφών στο ίδιο δωμάτιο μπορεί να δημιουργήσει κάποια θέματα που ίσως σε άλλη περίπτωση να μην υπήρχαν.
Γι’ αυτό είναι σημαντικό οι γονείς να προνοήσουν ώστε να μην δημιουργηθούν προβλήματα.

Ο ύπνος
Επειδή σε πολλές περιπτώσεις τα αδέλφια που συγκατοικούν έχουν διαφορά ηλικίας, το πότε θα πάει κάθε παιδί για ύπνο είναι πιθανό να δημιουργήσει εντάσεις.

Θα ήταν άδικο να βάζουμε ένα παιδί για ύπνο μόνο και μόνο επειδή είναι η ώρα να κοιμηθεί το μικρότερο αδελφάκι του. Γι’ αυτό ορίστε συγκεκριμένες ώρες ύπνου για το κάθε παιδί, εξηγώντας ότι αυτό έχει να κάνει μόνο με την ηλικία φροντίζοντας ώστε, όταν το μικρότερο παιδί κοιμάται, να απασχολείτε δημιουργικά το μεγαλύτερο  (διαβάζοντας π.χ. μια ιστορία)

Οι καβγάδες
Το φαινόμενο των καβγάδων μεταξύ αδελφών δεν είναι μόνο πολύ συνηθισμένο, είναι και φυσιολογικό. Πόσο μάλλον όταν δύο διαφορετικές προσωπικότητες αναγκάζονται να μοιραστούν το ίδιο δωμάτιο, άρα και την ίδια ντουλάπα, τον ίδιο υπολογιστή κλπ.

Για να αποφύγετε τις πολλές προστριβές καλό θα είναι να θέσετε σε συνεργασία με τα παιδιά σας ξεκάθαρους κανόνες συγκατοίκησης και ορίων από την αρχή καθώς και τις συνέπειες που θα επακολουθούν όταν αυτοί παραβιάζονται. Ένας από αυτούς θα μπορούσε να είναι ότι ποτέ δεν παραβιάζουμε τον ιδιωτικό χώρο του άλλου ούτε πειράζουμε τα πράγματά του χωρίς πρώτα να ζητήσουμε την άδειά του. 

Από τα δύο σε ένα
Αν τα παιδιά σας είχαν συνηθίσει να έχουν το δικό τους δωμάτιο και στη συνέχεια αναγκαστήκατε να μετακομίσετε σε μικρότερο σπίτι, καλό είναι να συζητήσετε την κατάσταση με τα παιδιά σας εξηγώντας τους τα νέα δεδομένα. Η ειλικρίνεια είναι απαραίτητο εργαλείο σας αλλά και η δημιουργικότητα: αναζητήστε τρόπους ώστε να διαμορφώσετε το νέο δωμάτιο έτσι ώστε να τους αρέσει ζητώντας τη συμμετοχή των παιδιών σας ώστε να δεχτούν πιο ευχάριστα τη νέα πραγματικότητα.


womannow.gr
all4mama

Σάββατο, 26 Ιουλίου 2014

Οι τελευταίοι
(Λύπη - Δάκρυ - Θρήνος - Θυμός - Λυγμός - Πίκρα)

Λύπη μόνο για αυτά που θεωρούσαμε ότι θα είναι πάντα εκεί να μάς περιμένουν, όπως οι σπαρμένοι κίονες σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας, που πλέον ούτε σαν τουρίστες δεν θα μπορούμε να τους προσκυνήσουμε. Μεσοτοιχία στα μέτρα του ανθρώπου αρχαίοι ναοί με το υπερπολυτελές τερατούργημα ενός κακομοίρη Κινέζου που θα βάλει τον πολύχρωμο Δράκο του να πάρει την δόξα του μαυροντυμένου Μινώταυρου.
Δάκρυ μόνο για αυτά που βουβά έπεφταν όπως τα δέντρα στην Ιερισσό, όπως οι φωλιές των αγριογούρουνων και τα μονοπάτια των ζαρκαδιών για το χρυσάφι που οι Δυτικοί στοιβάζουν στα αμπάρια των πλοίων τους σαν νέοι Φρανθίσκο Πιθάρρο. Αυτοβαφτιστήκαμε εμείς Δυτικοί δίνοντας το λαιμό ανυπεράσπιστων θαυμάτων της ελληνικής φύσης ως λάφυρο.
Θρήνος μόνο για τις ακρογιαλιές που είτε βουλιάξαμε τα πόδια μας σε αυτές ή το είχαμε όνειρο ότι μια μέρα θα τις ακουμπήσουμε. Η άμμος τους, τα βράχια τους και ο αφρός του κύματος θα μπουν σε ευρωπαϊκή τακτοποίηση, θα δεχθούν τις πολυτελείς πλαστικούρες και τα τσιμεντένια μεγαθήρια τύπου Μαϊάμι. Δεν μπορεί το αλμυρίκι να φυτρώνει άναρχα. Το άναρχο είναι τρομοκρατία για τους ορισμούς των ευρωπαϊκών “ιδεωδών” και πάντα το ταξίδι στο Μαϊάμι θάμπωνε την πλειοψηφία των βλαχοΛουδοβίκων.
Θυμός μόνο για τα ποτάμια που ως ταυτοποιημένοι ευρωπαίοι έχουμε δεχθεί εδώ και 14 ολόκληρα χρόνια ότι δεν είναι στοιχεία της φύσης αλλά προϊόντα υδροηλεκτρικής ενέργειας. Έτοιμοι να φυλακίσουν κι άλλα ποτάμια, να τα κάνουν φράγματα να γίνουμε αναπτυγμένοι, να γίνουμε δυτικοί, Ευρωπαίοι. Να βουλιάξουν πεδιάδες και φαράγγια, να πεθάνουν από ασφυξία δελφίνια, να λιμοκτονήσουν αγριόπαπιες και κύκνοι εις το όνομα του δυτικού πολιτισμού.
Λυγμός μόνο για τα πεδία μαχών υπέρ της ελευθερίας που μόνο μια στήλη λιτή ανέφερε την ανθρώπινη πράξη και τόνοι ξεραμένου αίματος και οστών θαμμένα κάτω από τα πόδια μας. Με σύρματα θα ορίσουν οι Δυτικοί την ιδιοκτησία τους σπάζοντας την στήλη ως άριστοι απόγονοι των Φιλλελήνων. Αμμοκονία θα κάνουν το μάρμαρο, το αίμα και τα οστά. Αμμοκονία....
Πίκρα μόνο για τους λίγους. Για όσους έχουν ήδη νιώσει λύπη, έχουν χύσει δάκρυ, έχουν θυμώσει και κρατάνε βουβό λυγμό για όλα αυτά που τους κληροδοτήθηκαν και προδοτικά παραδόθηκαν από τους πολλούς στων οποίων την ταυτότητα λείπει ο επιθετικός προσδιορισμός για το“ Έλληνας ”: “Κομπλεξικός Έλληνας”.
Αυτό είναι το χειρότερο είδος που πέρασε από τον πλανήτη, που όχι μόνο δεν κατάλαβε που έτυχε να γεννηθεί αλλά έκανε τα πάντα να ξεκαρφώσει και τον τελευταίο κόκκο ελληνικής άμμου για να πάρει μια άλλη ταυτότητα στα λιλιπούτεια μέτρα του. Να γίνει Άγγλος, Γερμανός, Ιταλός, Γάλλος, ακόμα και Τούρκος ή Αλβανός, Βλάχος ή Σκοπιανός αρκεί να μην έχει να υπερασπιστεί αυτά που τυχαία του χαρίστηκαν. Να βγάλει αυτό το βάρος από πάνω του αφού δεν μπορούσε ούτε να το χαρεί, άρα ούτε να το υπερασπιστεί.
Ο δύσκολος τρόπος είναι να κρατήσεις την ταυτότητα σου, ο εύκολος να την αποποιηθείς για 100 τμ τσιμεντένιου κλουβιού με τραπεζικό δάνειο και ένα επίδομα από την μαμά Ευρώπη ως εθνικά ανάπηρος.
Φτιαγμένοι από ένα τυχαίο ζευγάρωμα, σε μια τυχαία χρονική στιγμή, δυστυχώς όμως σε αυτόν τον τόπο. Δυστυχώς σε αυτό το κομμάτι γης που όλοι οι θεοί του σύμπαντος βάφτισαν ως “Το κέντρο του κόσμου”. Και οι κομπλεξικοί άνοιξαν τις πόρτες του κέντρου και μπήκε μέσα όλος ο κόσμος. Με δραπανηφόρα, με αλυσοπρίονα, με μπουλντόζες, με γεωτρύπανα, με τουρμπίνες, με ανεμογεννήτριες, με ηλιοσυλλέκτες, με τράπεζες και πάνω από όλα με την λαιμαργία του κατακτητή.
Το μόνο που μένει για τους λίγους είναι να πάρουν μία μπουκάλα κρασί φτιαγμένο με τα τελευταία ελληνικά σταφύλια, ένα κομμάτι τυρί από το τελευταίο ελληνικό γάλα, ένα κομμάτι ψωμί από το τελευταίο ελληνικό στάρι, να ανέβουν στο τελευταίο ελεύθερο ελληνικό ξέφωτο, να ακουμπήσουν στον τελευταίο όρθιο ελληνικό έλατο, δίπλα από το τελευταίο ελεύθερο ελληνικό ρυάκι. Να ζητήσουν σιωπηλά συγνώμη για αυτά που δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν, για αυτά που η ελευθεριότητας της Κομπλεξοκρατίας κατάφερε σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα, όση αντίσταση αυτοί κι αν προέβαλαν.

Αυτοί οι λίγοι, οι τελευταίοι, αν έχουν τα κότσια να κάνουν ζημιές ως άναρχα πνεύματα υπέρ της Ελευθερίας, ελληνοπρεπώς θα πράξουν. Κι αν είναι να πεθάνουν γέροι κι ανίκανοι ας αφήσουν την τελευταία τους πνοή αδιαπραγμάτευτοι. Ως πλάσματα που εναρμονίστηκαν απόλυτα με το περιβάλλον των ανθρώπων, των Ελλήνων, των ελεύθερων.
 
Simple Man

Οι Ολλανδοί παιδόφιλοι θέλουν νόμιμες
τις σεξουαλικές σχέσεις με παιδιά.

Κύριε Ελέησον!!!!

Πολλά καθημερινά παραδείγματα στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο, όπως το πολύ πρόσφατο ζήτημα των Ολλανδών παιδόφιλων που διαμαρτύρονται για την κατάργηση της λέσχης τους, επαναφέρουν στο προσκήνιο το ζήτημα μίας παράδοξης (chic)“φιλίας” προς τα παιδιά, την παιδοφιλία.
----------------------------------
Ένα ποίημα από το χαμομηλάκι αφιερωμένο
στους Ολλανδούς παιδόφιλους
----------------------------------
Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ολλανδίας πριν λίγους μήνες, έκρινε την λέσχη των παιδόφιλων Vereniging MARTIJN παράνομη, χαρακτηρίζοντάς την ως "απειλή" για την δημόσια τάξη.
Σήμερα, η ολλανδική οργάνωση παιδοφιλίας σχεδιάζει να προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, διεκδικώντας να δικαιωθεί, καθώς ο δικηγόρος της υποστηρίζει πως η απαγόρευση παραβιάζει την ελευθερία του λόγου.
Τα μέλη της λέσχης Vereniging MARTIJN
Marthijn Uitenboogaard van de Vereniging Martijn:Παιδόφιλοι, μέλη της λέσχης Vereniging MARTIJN
Τι υποστηρίζουν όμως, ακριβώς οι παιδόφιλοι της συγκεκριμένης λέσχης;
Όπως οι ίδιοι λένε, διεκδικούν την κοινωνική και νομική αποδοχή των σεξουαλικών σχέσεων μεταξύ ενηλίκων και παιδιών από το 1982. Μάλιστα, θεωρούν ότι η λέσχη αποτελεί έναν χώρο ανταλλαγής απόψεων ώστε να ξεκινήσει ένας σοβαρός διάλογος πάνω στο ζήτημα. (!!!!)
Με αφορμή αυτή την παράδοξη (chic!!) θέση, αναζητήσαμε αναλυτικά στοιχεία για τον τρόπο που διαμορφώνεται το προφίλ της παιδοφιλίας σήμερα.
Ο κύκλος των παιδόφιλων παλιά, περιοριζόταν σε πάρκα και παιδικές χαρές. Ανυποψίαστα βλέμματα γονέων συναντούσαν μπροστά τους μορφές που δεν κινούσαν καμία υποψία στο πέρασμά τους.
Η χρήση του διαδικτύου φαίνεται πως έχει αντικαταστήσει σήμερα, τις παιδοφιλικές τάσεις για βόλτες με φαντασιώσεις που στηρίζονται σε εικονικές αναπαραστάσεις παιδιών. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε, πως ο κυβερνοχώρος αποτελεί πλέον, την "αντανάκλαση κάθε διαταραγμένης προσωπικότητας".
Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, 750.000 παιδόφιλοι παραμονεύουν καθημερινά στο διαδίκτυο με σκοπό να προσελκύσουν ανηλίκους. Τέσσερα εκατομμύρια sites αφορούν παιδική πορνογραφία, ενώ έως και 100.000 παιδιά έχουν πέσει θύματα των κυκλωμάτων παιδικής πορνογραφίας.
Τα δε κέρδη από την εν λόγω δραστηριότητα υπολογίζονται έως και 20 δισεκατομμύρια δολάρια τον χρόνο. Πέρσι, οι αστυνομικές αρχές του Καναδά εντόπισαν περίπου 33.000 ταινίες με παιδικό πορνογραφικό υλικό, που διακινούνταν παράνομα στο διαδίκτυο, με αποτέλεσμα η βιομηχανία, που είναι στημένη πίσω από την παιδική πορνογραφία, να πληγεί σοβαρά.

περισσότερα εδώ

Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

Yποκλίνονται σε παιδάκι λίγο μετά την απόφαση του
να δωρίσει τα όργανά του

Η εικόνα συγκλονίζει και τους πιο κυνικούς!
 
Η εικόνα είναι τόσο συγκινητική που λίγα λόγια μπορούν να την περιγράψουν. Οι γιατροί πρέπει να είναι και είναι, σε ορισμένες τουλάχιστον περιπτώσεις, άνθρωποι!
Ένα εντεκάχρονο αγόρι από το Σενζέν της Κίνας, ο Λιάνγκ Γιαογί, υπέφερε από όγκο στο κεφάλι και λίγο πριν το θανατό του αποφάσισε να δωρήσει τα νεφρά και το συκώτι του.
Η φωτογραφία απεικονίζει τη στιγμή μετά την επέμβαση για την λήψη των οργάνων.
Οι γιατροί και οι νοσοκόμες υποκλίθηκαν τρεις φορές μπροστά στο άψυχο σώμα για να εκφράσουν τιμή και σεβασμό στο νεκρό παιδί και τη μητέρα του!

Ένα παιδί με σύνδρομο Asperger
παίρνει συνέντευξη από τη μαμά του

Μπήκε στην κουζίνα, κάθισε στην καρέκλα, με την τσάντα του σχολείου στους ώμους. Έβγαλε από μέσα ένα κουτί πορτοκαλάδα και το ήπιε μονορούφι με το καλαμάκι.
«Εμένα θα μου άρεσε να είμαι δημοσιογράφος των ειδήσεων» είπε. «Έχεις γράψει τις ερωτήσεις για τη συνέντευξη;», «Έχεις επαγγελματικό δημοσιογραφικό ντοσιε;», «Γιατί επέλεξες την μητέρα μου;», «Μπορώ να κρατάω το μαγνητοφωνάκι;», «Πότε είναι η γιορτή του παιδιού να μου πάρεις κι εμένα συνέντευξη;».

Δίπλα μου καθόταν η μαμά του. Γελούσαν τα μάτια της, με κάθε απορία του μικρού. Θα τη ρωτούσα πώς είναι να μεγαλώνεις ένα παιδί με σύνδρομο Ασπεργκερ, για τις ιδιαιτερότητες, τις ευχάριστες και τις δυσάρεστες στιγμές.
Τελικά η συνέντευξη που της πήρε ο Δημήτρης ήταν καλύτερη. Εγραψε με μυτερό μολύβι και ολοστρόγυλα γράμματα τις ερωτήσεις στη μοναδική σελίδα στο -χαοτικό- μπλοκάκι μου, που θα μπορούσε να πάρει βραβείο καλλιγραφίας. Έπειτα πατήσαμε το rec στο μαγνητοφωνάκι.

Τί δώρο σου αρέσει να σου κάνουν τη γιορτή της μητέρας;
Ερώτηση παγίδα. Με ψαρεύεις, για το δώρο που θα μου κάνεις φέτος ε; Μου αρέσουν τα δώρα που δείχνουν ότι κάποιος αφιέρωσε χρόνο για να τα φτιάξει. Μια ζωγραφιά, ένα μπουκέτο λουλούδια ή μια κατασκευή από πηλό. Το προτιμώ, για παράδειγμα, από ένα ζευγάρι σκουλαρίκια. Σε ένα συρτάρι έχω τα δώρα που μου κάνετε κάθε φορά εσύ και η Άννα. Και είναι όλα υπέροχα.

Σκέφτεσαι ότι η μητέρα σου -δηλαδή η γιαγιά μου - μπορεί να πεθάνει σε λίγο καιρό επειδή στις 13 Μαρτίου έγινε 85 χρονών;
Ναι το σκέφτομαι καμιά φορά. Το σκέφτομαι κάθε φορά που λέμε γεια και κλείνουμε το τηλέφωνο και κάθε φορά που φεύγουμε από το χωριό και αποχωριζόμαστε. Φαντάζεσαι, λέω, να είναι αυτή η τελευταία φορά που τη βλέπω; Η μαμά είναι μαμά όσο μεγάλη και να είναι. Και το παιδί είναι πάντα παιδί ακόμα κι όταν γίνει γονιός. Τώρα που η γιαγιά έγινε 85, από τη μία στεναχωριέμαι όταν σκέφτομαι ότι μπορεί να μην είναι μαζί μας σε λίγο καιρό αλλά από την άλλη χαίρομαι γιατί ακόμα είναι καλά, φτιάχνει πίτες και ποτίζει μόνη της τον κήπο, έχει τα παιδιά της που την αγαπάνε και τα φοβερά εγγόνια της που τα λατρεύει. Δηλαδή σκέφτομαι θετικά.

Ποιος είναι ο χειρότερος βαθμός που έχεις πάρει στο Λύκειο;
Δε θυμάμαι. Νομίζω, κάτω από τη βάση, στη Φυσική. Στο Γυμνάσιο, είχαμε έναν Φυσικό που στον άριστο μαθητή, έβαζε 16. Αν μπορούσε θα μας άφηνε όλους στην ίδια τάξη.

Ναι αλλά εγώ δε σε ρώτησα για το Γυμνάσιο. Για το Λύκειο σε ρώτησα.
Για το Λύκειο σου λέω και εγώ. Απλώς τότε δεν υπήρχε Λύκειο. Υπήρχαν έξι τάξεις Γυμνασίου.

Ποια είναι η αγαπημένη σου τέχνη από τις εφτά, αν βάλουμε μέσα και το σινεμά;
Δύσκολη ερώτηση. Ανώτερη όλων και αρχή όλων, θεωρώ τη μουσική.

Είσαι καλή μητέρα;
Δεν ξέρω. Νομίζω πως ναι. Προσπαθώ αρκετά τουλάχιστον. Εσύ τί πιστεύεις; Εσύ θα πρέπει να απαντήσεις σ' αυτή την ερώτηση.

Πιστεύω πως ή είσαι η καλύτερη μητέρα του κόσμου, ή είσαι μία από τις μερικές εκατοντάδες για να μην πω δεκάδες καλές μητέρες του κόσμου. Τί είπες όταν γεννήθηκα;
«Εσύ είσαι ο κούκλος που κλωτσούσε τόσο;»

Τί είπε ο μπαμπάς όταν γεννήθηκα;
Είπε ότι είναι πολύ ευτυχισμένος. Και ότι απέκτησε σύμμαχο στο σπίτι.

Στο σχολείο ντρεπόσουν όταν σου είπαν ότι έχω Ασπεργκερ;
Όχι βέβαια. Γιατί να ντραπώ; Είμαι περήφανη που έχω δύο καλά και πολύ έξυπνα παιδιά. Θα ντρεπόμουν αν μου έλεγαν ότι ο Δημήτρης έκανε μια άσχημη χειρονομία σε έναν συμμαθητή του ή στον καθηγητή. Δεν είναι ντροπή το Άσπεργκερ. Ξέρεις πολύ καλά, ότι δεν το διάλεξες.

Σου αρέσει να πηγαίνεις σε πάρτι με παιδιά που έχουν Ασπεργκερ ή με παιδιά που δεν έχουν;
Πιο πολύ με παιδιά που έχουν Ασπεργκερ. Και θα σου πω γιατί. Γιατί σε κάνουν μέρος της παρέας. Θυμάσαι στο πάρτι σου το κυνήγι του χαμένου θησαυρού; Είχα περάσει τέλεια. Θυμάσαι στο πάρτι της φίλης σου της Μαρίνας που είχαμε χορέψει μέχρι τα μεσάνυχτα; Στα πάρτι των φίλων της αδερφής σου ας πούμε, τα παιδιά διώχνουν τις μαμάδες. Φεύγουμε ή κλεινόμαστε στην κουζίνα και βαριέμαι πολύ.

Γιατί δεν θέλεις να πάρουμε σκύλο ή ένα κουνέλι; Λες ότι πρέπει να αγαπάμε τα ζώα.
Επειδή ακριβώς τα αγαπάω. Αν είχαμε μια αυλή, να είσαι σίγουρος ότι θα είχαμε και έναν και δύο σκύλους. Μέσα στο διαμέρισμα όμως, πιστεύω ότι τα ζώα όσο και να τα αγαπάς, ταλαιπωρούνται. Δεν μπορούμε να τους επιβάλλουμε τον δικό μας τρόπο ζωής. Δεν θέλουν να περπατάνε σε χαλιά, θέλουν χώμα, θέλουν να τρέξουν. Αν σου έπαιρνα ένα κουνέλι είμαι σίγουρη ότι σε δύο μέρες εσύ ο ίδιος θα μου ζητούσες να πάμε στο δάσος και να το απελευθερώσουμε γιατί θα καταλάβαινες οτι είναι δυστυχισμένο.

Τότε γιατί δεν το κάνεις;
Δεν δέχομαι ερωτήσεις που δεν είναι γραμμένες στο μπλοκάκι! (γελάει)

Έχεις πάρει ποτέ λεφτά από την τράπεζα για να τα χαρίσεις σε κάποιον πολύ φτωχό;
Μακάρι να μπορούσα να το κάνω. Τα λεφτά της τράπεζας όμως, δεν ανήκουν στους υπαλλήλους που δουλεύουν εκεί. Και σκέψου το άλλο: Μπορεί να ανήκουν σε κάποια οικογένεια. Δεν έχω το δικαίωμα να τα δώσω όπου θέλω. Θα ήταν κλοπή.

Ποιοι είναι οι εχθροί σου;
Αυτοί που επαναπαύονται, που δε νοιάζονται που αφήνουν τα νερά να λιμνάζουν.

Ποια είναι η καλύτερή σου φίλη; Η Μαίρη ή η κυρία Ελπίδα; Μπορείς να πεις μόνο ένα όνομα.
Αυτό που κάνεις είναι άδικο. Κάποια από τις δύο θα το διαβάσει και θα στεναχωρηθεί. Είναι και οι δύο φίλες μου, τις αγαπώ για διαφορετικούς λόγους.

Αν σου έλεγαν διάλεξε μόνο μία και δεν θα ξαναδείς την άλλη, ποια θα διάλεγες;
Με την Ελπίδα γνωριζόμαστε από πολύ μικρές, έχουμε περάσει πολλά μαζί, έχουμε ζήσει παράλληλες ζωές. Πήγαμε σχολείο μαζί, γεννήσαμε μαζί. Με την Μαίρη έχω πιο πολλά κοινά ενδιαφέροντα. Γνωριστήκαμε μεγάλες αλλά την αγαπώ εξίσου. Αν διάλεγα την Ελπίδα, αυτό που θα συζητούσα μαζί της είναι πόσο μου λείπει η Μαίρη.

Γιατί είχες στεναχωρηθεί και είχες κλάψει το Πάσχα που βλέπαμε «Στην υγειά μας» και η Γλυκερία τραγουδούσε το τραγούδι που έλεγε «Υπάρχουν άνθρωποι»;
Δεν είχα στεναχωρηθεί, είχα συγκινηθεί. Με φορτίζει αυτό το τραγούδι, όποτε το ακούω, το πιο πιθανό είναι ότι θα μου φύγει κανένα δάκρυ. Έχεις ακούσει ποτέ τους στίχους; «Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν μονάχοι όπως του πελάγου οι βράχοι». Σκέφτομαι τους ανθρώπους που είναι μόνοι και δύσκολα τους καταλαβαίνουν οι άλλοι.

Γιατί μία μητέρα παίρνει τα κλειδιά από τις πόρτες όλων των δωματίων;
Γιατί δεν υπάρχει κανένας λόγος να κλειδώνουμε. Ζούμε σε ένα σπίτι που ο ένας σέβεται τις ιδιωτικές στιγμές του άλλου. Από τη στιγμή που ο καθένας χτυπάει την πόρτα για να μπει στο δωμάτιο του άλλου δεν υπάρχει λόγος να κλειδώνει κανείς.

Αν χαθείς μια μέρα στο δρόμο, ποιον θα πάρεις πρώτο τηλέφωνο για να ζητήσεις βοήθεια;
Θα πάρω σίγουρα τον μπαμπά. Εχει πολύ καλό προσανατολισμό. Θα ανοίξω και τον χάρτη μου στο κινητό.

Τί θέλεις να γίνω όταν μεγαλώσω;
Αυτό που θα αποφασίσεις εσύ. Είτε είναι ζωγράφος, είτε δημοσιογράφος. Αν είσαι εσύ χαρούμενος και αγαπάς αυτό που κάνεις τότε είμαι κι εγώ.

Τί θέλεις να γίνει η Άννα όταν μεγαλώσει;
Το ίδιο ισχύει και για την Άννα.

Οι μαθητές πρέπει να έχουν iPhone?
Είμαι κάθετη σ' αυτό: όχι. Το iphone, που τόσο πολύ σου αρέσει, είναι μια πανάκριβη συσκευή που προορίζεται για δεκάδες άλλες χρήσεις. Δεν απευθύνεται σε μαθητές οι οποίοι λόγω της έντονης δραστηριότητας και των πολλών μετακινήσεων μπορεί να το σπάσουν ή να το χάσουν, ή να τους το κλέψουν. Απευθύνεται σε ενήλικες και μάλιστα σε αυτούς που έχουν δουλέψει τόσο ώστε να μπορούν να το αγοράσουν.

Τί εύχεσαι για την γιορτή της Μητέρας, στις μαμάδες που έχουν παιδιά με Ασπεργκερ;
Εύχομαι να είναι δυνατές και να έχουν υπομονή. Να μην το βάζουν κάτω και να μην απογοητεύονται. Για να επιβιώσεις στην ζούγκλα πρέπει να γίνεις τίγρης. Εύχομαι να καταλάβουν πόσο ιδιαίτερο είναι το παιδί τους και να το βοηθήσουν να ανακαλύψει τον εαυτό του. Τότε θα νιώσουν πραγματικά τυχερές.


Πηγή: queen.gr

kamikaze