Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2015

Γιατί τα ψυχικά τραύματα
που προκαλούν οι γονείς είναι τόσο βαθιά;

Η μητρική αγάπη θεωρείται αυτονόητο συναίσθημα αλλά αντικειμενικά δεν είναι.
Τα παιδιά δεν είναι τα ιδανικά παιδιά της φαντασίας μας . Όπως επίσης και οι μητέρες δεν μοιάζουν μ' αυτές που περιγράφουν τα ποιήματα.

Ο μύθος της μητρότητας – όπως κάθε μύθος – είναι απλουστευμένος και απλοποιημένος. Όλοι μας έχουμε βιώσει την κατάρριψη αυτού του μύθου στην παιδική μας ηλικία, αλλά μεγαλώνοντας όλοι θέλουμε ν’ αποδείξουμε ότι εμείς θα τον επαληθεύσουμε ως γονείς.
Μοιάζει να υπάρχει μια συλλογική πεποίθηση ότι, όταν μια γυναίκα γίνεται μητέρα, μεταμορφώνεται σε καθαγιασμένο πλάσμα. Όσοι έχουν μπει στη διαδικασία να δουλέψουν θεραπευτικά με τον εαυτό τους, γνωρίζουν ότι το είδος και η ποιότητα της αγάπης που έχουμε εισπράξει ως παιδιά, αυτό είναι που μπορούμε να προσφέρουμε ως γονείς.
Η σχέση με το παιδί είναι μαγική. Ο ενήλικος άνθρωπος φαινομενικά, έχει τη δυνατότητα να δημιουργήσει την ιδανική σχέση, να πλάσει τον ιδανικό άνθρωπο, όπως τον έχει στο μυαλό του.
Αυτό όμως το πρότυπο πολύ συχνά , μέσα στο εικοσιτετράωρο συγκρούεται με τα πραγματικά συναισθήματα που ξεπηδούν απ εκεί που δεν τα περιμένεις και τα οποία παραμένουν ανομολόγητα και καλά κρυμμένα .
Προσπαθώντας οι γονείς να φτιάξουν αυτό που φαντάζονται πολύ συχνά – ανάλογα και με τον χαρακτήρα τους – το πετυχαίνουν. Πετυχαίνουν ακριβώς την εικόνα και ξεγελούν τον κοινωνικό περίγυρο και τον εαυτό τους. Ο μόνος που δεν ξεγελιέται είναι το παιδί. Το οποίο παραμένει ο μοναδικός αξιόπιστος μάρτυρας της αλήθειας των συναισθημάτων κάθε οικογένειας.
Μπορεί να κακοποιηθεί συναισθηματικά ένα παιδί για να αναγκαστεί να χωρέσει στην εικόνα που έχουν οι γονείς, να ανταποκριθεί στις προσδοκίες τους, να γίνει αυτό που εκείνοι θέλουν. Όμως πάντα θα υπάρχει κάτι που αργά η γρήγορα θα εμφανισθεί ως αδυναμία, ασθένεια, επιθετικότητα, απάθεια και δεν θα μπορεί να το εξηγήσει κανείς.
Η κακοποίηση των παιδιών δεν είναι μόνο οι ακραίες ιστορίες που βγαίνουν στις ειδήσεις. Συμβαίνει καθημερινά από ανύποπτους γονείς. Συμβαίνει μ ένα απλανές βλέμμα, με μια επιτιμητική ματιά, με προσβλητικά λόγια, με θυμό που εγκλωβίζεται σ ένα κλειστό στόμα. Συμβαίνει όταν οι γονείς εστιάζουν στα επιτεύγματα και όχι στο ίδιο το παιδί, στην ύπαρξη του.
Συμβαίνει, όχι γιατί αυτό που κάνει ή δεν κάνει ένας γονιός, είναι από μόνο του τόσο φοβερό, αλλά γιατί το μωρό είναι τόσο εύθραυστο και εξαρτημένο για την επιβίωση του απ αυτούς. Είναι φτιαγμένο έτσι ώστε να αντιλαμβάνεται στο κέντρο της ύπαρξης του την κάθε δόνηση που νοιώθει το πλάσμα που του δίνει ζωή.
Δεν πρέπει καμία μητέρα να νομίζει πως μπορεί να φροντίζει ένα μωρό μηχανικά, χωρίς επιπτώσεις. Το μωρό που δεν συναντά ένα βλέμμα να το κοιτάζει, νοιώθει ότι βρίσκεται σε θανάσιμο κίνδυνο. Το αποτύπωμα της συναισθηματικής απουσίας ή της συναισθηματικής αναστάτωσης της μητέρας είναι ανεξίτηλο στην ψυχή και στο σώμα του ανθρώπου.
Όμως γιατί οι μητέρες δεν είναι τόσο διαθέσιμες όσο χρειάζεται να είναι, για τις ανάγκες του παιδιού;
Γιατί οι μητέρες και οι πατέρες είναι πριν απ' όλα άνθρωποι. Άνθρωποι που έχουν διανύσει μια απόσταση στη ζωή τους, μπορεί να έχουν πληγές ανοιχτές, κρυμμένα μυστικά, καταπιεσμένα συναισθήματα και σε κάθε περίπτωση παιδικά τραύματα που τώρα ενεργοποιούνται.
Έρχεται το παιδί στη ζωή μας και μας φέρνει αντιμέτωπους με το παρελθόν μας. Έχουμε δύο επιλογές ή θα το αντιμετωπίσουμε ή θα του το κληροδοτήσουμε αυτούσιο. Αυτή είναι ακριβώς η ευκαιρία που δίνει η γονεϊκότητα. Σου καθρεφτίζει τις πληγές, τις στρεβλώσεις, τα κενά. Μπορείς πάντα να αποστρέψεις το βλέμμα αλλά όχι χωρίς τίμημα. 
Οι γονείς που νοιάζονται, το πιο σημαντικό που μπορούν να κάνουν, για να προστατεύσουν τα παιδιά τους απ' τον εαυτό τους, είναι να φροντίσουν τον εαυτό τους. Μόνο έτσι θα επιτρέψουν στην αγάπη τους να εκδηλωθεί αβίαστα και ευεργετικά.

iphigeneiapanetsou

Τι να προσέχουμε όταν το παιδί μας μπαίνει στην εφηβεία

Η εφηβεία είναι μια περίοδος που τα περισσότερα παιδιά απομακρύνονται από τους γονείς. Οι γονείς είναι ξαφνικά εκείνοι που δεν τους καταλαβαίνουν, τους πιέζουν με τις υπερβολικές απαιτήσεις τους και διορθώνουν την κάθε κίνηση τους.
Ο κ. Στέλιος Μαντούδης, Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής (www.mandou.gr), μας μιλάει για τον ρόλο του γονέα στην εφηβεία και τονίζει μερικά σημαντικά πράγματα που μπορεί να προσφέρει ο γονέας στο παιδί του.
 
Συναισθηματική προσέγγιση
Τα παιδιά που διανύουν την εφηβεία εκτιμούν πολύ τη συναισθηματική προσέγγιση. Θα προτιμήσουν να τους ανοιχτείτε και να τους ζητήσετε τη βοήθεια σας παρά να τους υπενθυμίσετε πόσο διαφορετικοί ήσασταν εσείς στην ηλικία του και διορθώνοντας συνεχώς αυτά που κάνουν.
Αντιμετωπίστε τα ως έφηβους
Προσεγγίστε τα παιδιά σας ως έφηβους και όχι ως μικρά παιδιά. Έχουν τις ίδιες ανάγκες που έχετε και εσείς. Χρειάζονται μια πραγματική σχέση που θα μπορούν να μιλάνε και να τους ακούνε.
Ενθαρρύνετε να μιλήσουν για τα συναισθήματα τους
Ενθαρρύνετε το παιδί σας να ανοιχτεί, να συζητήσει για τα συναισθήματα του και να νιώσει ασφάλεια. Διδάξτε βασικές αξίες όπως είναι η υπομονή, ο σεβασμός, η ανεκτικότητα κλπ δίνοντας εσείς ως γονείς το παράδειγμα μέσα στο σπίτι.
Ενθαρρύνετε το παιδί σας να παίρνει αποφάσεις
Είναι βασικό να ενθαρρύνετε το παιδί σας να λαμβάνει ανεξάρτητες αποφάσεις ενώ παράλληλα το διαπαιδαγωγείτε συναισθηματικά. Η λήψη αποφάσεων θα τα κάνει να νιώθουν υπεύθυνα και στη συνέχεια θα ωριμάσουν σταδιακά.
Εξασφαλίστε στα παιδιά σας ένα ασφαλή οικογενειακό περιβάλλον στο οποίο θα μπορούν να συζητήσουν οτιδήποτε τους απασχολεί.
Γίνετε ένα υγιές πρότυπο για το παιδί σας και ενισχύστε την αυτοπεποίθηση του.
Διδάξτε του τις αξίες και εφαρμόστε τις και εσείς αντίστοιχα σε εκείνο. Εάν κριθεί απαραίτητο μπορείτε να επισκεφτείτε έναν Ειδικό ώστε να βοηθήσει τον έφηβο να μιλήσει και τους γονείς να διαχειριστούν πιθανές επιθετικές συμπεριφορές.

Τα αποτελέσματα των περικοπών στην Υγεία
Πέθαναν δυο μωράκια στην Ιταλία

Συγκλονίζεται η Ιταλία από το θάνατο δύο μωρών στην Κατάνια της Σικελίας και τη Νάπολη.
 
Italy stunned by baby’s death in ambulance after ‘hospitals turned her away’
 Η πρώτη περίπτωση αφορά ένα κοριτσάκι, που γεννήθηκε το
βράδυ της Τετάρτης σε ιδιωτική κλινική στην Κατάνια. Το παιδί αντιμετώπιζε σοβαρά αναπνευστικά προβλήματα.
Οι γιατροί της ιδιωτικής κλινικής έκριναν ότι το κοριτσάκι έπρεπε να μεταφερθεί επειγόντως σε μονάδα εντατικής νοσηλείας νεογνών σε νοσοκομείο. Οι υπεύθυνοι της κλινικής επικοινώνησαν με τρία νοσοκομεία της πόλης. Η απάντηση που έλαβαν όμως ήταν πως δεν υπήρχε χώρος.
 
Αποφασίστηκε τελικά το μωρό να μεταφερθεί με ασθενοφόρο σε νοσοκομείο στην πόλη Ραγκούσα, εκατό χιλιόμετρα από την Κατάνια. Καθ' οδόν το κοριτσάκι εξέπνευσε.
Η μητέρα της έγραψε στο facebook ότι το παιδί πέθανε από ανθρώπινο λάθος.
Ο Ιταλός Πρόεδρος, Σέρτζιο Ματαρέλλα, εξέφρασε τον αποτροπιασμό του για το περιστατικό ενώ ξεκίνησαν έρευνες από το ιταλικό υπουργείο υγείας, την τοπική υγειονομική υπηρεσία καθώς και από την εισαγγελία της Κατάνια.
 
Το δεύτερο περιστατικό αφορά ένα κοριτσάκι οκτώ μηνών στη Νάπολη. Το παιδί υποβλήθηκε σε θεραπεία στο νοσοκομείο της πόλης, λόγω αναπνευστικών προβλημάτων. Οι γιατροί της έδωσαν εξιτήριο, αλλά την επόμενη μέρα το παιδί πέθανε.
Σε εξέλιξη βρίσκεται έρευνα της δικαιοσύνης.
 

Πώς δείχνουν τα παιδιά την αγάπη τους;

Κανένας δεν είναι πιο σημαντικός στη ζωή ενός μικρού παιδιού από την μαμά και τον μπαμπά.
Τα μικρά παιδιά αισθάνονται ασφάλεια μόνο όταν ξέρουν ότι οι γονείς είναι εκεί γι' αυτούς, οπότε η διαθεσιμότητά σας είναι ζωτικής σημασίας για την ευημερία των παιδιών σας.
Όταν τα μικρά παιδιά κάνουν νέες ανακαλύψεις, θέλουν να τις μοιραστούν μαζί σας κι αυτός είναι ένας τρόπος για να δείξουν την αγάπη και την εμπιστοσύνη τους.
Έτσι κι εσείς με το να μοιράζεστε την καθημερινότητά σας με τα παιδιά κάνοντας μαζί τους δραστηριότητες είναι σαν να του υπενθυμίζετε «Η μαμά κι ο μπαμπάς είναι πάντα εδώ για σένα.» Υπάρχουν βέβαια πολλοί τρόποι με τους οποίους τα νήπια εκφράζουν την αγάπη τους, από το να τρέχουν από πίσω σας όλη μέρα μέχρι να σας «κολλήσουν» με ένα γλειφιτζούρι.
Διαβάστε παρακάτω για να ανακαλύψετε επτά τρόπους με τους οποίους τα μικρά παιδιά "Σ' αγαπώ".

Με το να γίνονται αργοκίνητα για να καθυστερήσετε
Φαίνεται πώς κάθε φορά που βιάζεστε για να πάτε κάπου το παιδί σας ξαφνικά παίρνει το χρόνο του. Είναι η στιγμή που θυμάται ότι θέλει ένα συγκεκριμένο μπλοκ ζωγραφικής και θέλει να σας δείξει όλες τις ζωγραφιές τους μία προς μία ή αν βρίσκεστε στο δρόμο θα θέλει να σας δείξει κάθε μυρμήγκι ή να χοροπηδά και μετά να σας ρίχνει κλεφτές ματιές για να δει αν τον/την κοιτάζετε με υπερηφάνεια. Τα μικρά παιδιά όπως καταλαβαίνετε δεν έχουν αίσθηση του χρόνου. Εκείνη τη στιγμή, που είναι μαζί σας δεν την αλλάζουν με τίποτε άλλο. Kαι τίποτα δεν θα μπορούσε να είναι καλύτερο από αυτό.
«Ο αποχωρισμός είναι το κύριο πρόβλημα της νηπιακής ηλικίας», λέει η Patricia Shimm, συγγραφέας παιδικών βιβλίων. Οπότε το να βγείτε έξω και να θέλετε να είστε συνεπείς και στην ώρα σας με ένα μικρό παιδί μπορεί να είναι πρόκληση. Η αλήθεια είναι πώς λατρεύουν να είναι μαζί σας, απολαμβάνουν αυτόν τον χρόνο και τον παρατείνουν με όποιον τρόπο μπορούν.

Σας προκαλούν να παίξετε κυνηγητό
Με το να τρέχει μακριά ένα μικρό παιδί με χαρά και ενθουσιασμό είναι ο τρόπος του να γιορτάσει την πρωτόγνωρη ανεξαρτησία του, μόνο όμως όταν ξέρει ότι θα τον ακολουθήσουν. Τρέχει μακριά, γελάει δυνατά και στη συνέχεια σταματά και σκέφτεται "Περιμένετε, πρέπει να είμαι σίγουρος ότι η μαμά είναι ακόμα εδώ." Λατρεύουν το κυνηγητό επειδή ξέρουν ότι κάποιος θα τους κυνηγήσει και θα τους πιάσει. «Τα μικρά παιδιά πρέπει να σας έχουν εμπιστοσύνη και να ξέρουν ότι θα είστε εκεί για εκείνους. Μόνο έτσι τολμούν να ανακαλύπτουν τον κόσμο», λέει η Laura Bennett-Murphy, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Westminster College. Το κυνηγητό είναι ουσιαστικά ένας τρόπος να σας δείξουν πόσο πολύ σας αγαπούν. Αισθάνονται ελευθερία να τρέξουν επειδή η αισθάνονται ασφάλεια (με την παρουσία σας).

Φέρνουν παντού τα παιχνίδια τους
Μερικά παιδιά έχουν ένα αρκουδάκι ή μια κουβέρτα που παίρνουν μαζί όπου και να πηγαίνουν. Άλλοι παίρνουν διάφορα αντικείμενα κάθε φορά που φεύγουν από το σπίτι. Αυτά τα μεταβατικά αντικείμενα (που ταξιδεύουν) αντιπροσωπεύουν την αγάπη σας, ειδικά κατά την απουσία σας. Το παιδί σας σας αγαπάει τόσο πολύ που θέλει να σας κρατήσει κοντά του. Επιπλέον, σύμφωνα με την Shimm, τα αντικείμενα αυτά τα βοηθούν να αισθάνονται ασφαλείς. Είναι κομμάτι από εσάς μαζί τους. Σκεφτείτε ότι αυτό το κάνουμε κι εμείς, οι μεγάλοι, έχοντας μαζί μας τις φωτογραφίες των αγαπημένων μας, είτε στο πορτοφόλι, είτε στην τσάντα.

Κάνοντας έναν μικρό χαμό με το φαγητό
Μήπως το παιδάκι σας ξοδεύει αρκετό χρόνο παίζοντας και πολτοποιώντας το φαγητό του; Όταν δε σηκώνει τα χέρια ψηλά κι απότομα με ένα μεγάλο χαμόγελο στο πρόσωπό, θα πρέπει να κινηθεί γρήγορα διαφορετικά αυτό το χάος θα βρεθεί πάνω σας! Το παιδί σας βλέπει τα τρόφιμα κάτι με το οποίο μπορεί να πειραματιστεί και θέλει να μοιραστεί αυτή την ευχαρίστηση μαζί σας. Για τα μικρά παιδιά το φαγητό είναι κάτι το οποίο λατρεύουν να δοκιμάσουν διαφορετικά κι αγαπούν να σας δείχνουν τι ακριβώς ανακάλυψαν. Όταν λοιπόν το μικρό σας βουτάει τα χεράκια του στο γιαούρτι κι ύστερα τρέχει να σας αγκαλιάζει είναι ο τρόπος του να σας δείξει πόσο και αγαπάει και να σας κάνει να αισθανθείτε ευτυχείς για τις ανακαλύψεις του.

Με τις αγκαλιές
Όταν απλά αισθάνεστε ότι έχει εξαντληθεί η υπομονή σας και είστε έτοιμη να πείτε άλλο ένα «όχι» ξαφνικά το μικρό σας έρχεται στην αγκαλιά σας, κουλουριάζεται και γέρνει το κεφαλάκι του στον ώμο σας. Σας κοιτάζει με μια λάμψη στα μάτια και ένα γλυκό χαμόγελο. «Όσα πράγματα και να κάνουν τα μικρά παιδιά για να δείξουν την ανεξαρτησία τους, θα πρέπει επίσης και να ανεφοδιάζονται με καύσιμα στην αγκαλιά της μαμάς ή του μπαμπά. Όταν το παιδί σας αγκαλιάζει, δείχνει ότι ξέρει ότι είστε πάντα εκεί παρών. Είναι ο τρόπος του να πει «σ 'αγαπώ». Αυτή η επίδειξη της αγάπης είναι και το καλύτερο μέρος της ημέρας!

Σας εκπλήσσουν με ένα γλειφιτζούρι
Τα μικρά παιδιά δεν μοιράζονται, εκτός από σπάνιες περιπτώσεις και μόνο με τα πιο έμπιστα άτομα της οικογένειάς τους. Μπορεί λοιπόν να ακτινοβολεί από χαρά κάθε φορά που του δίνετε ένα κόκκινο γλειφιτζούρι σε σχήμα καρδιάς. Όταν όμως αυτό το γλειφιτζούρι πέσει από τα χεράκι του και σπάσει, γυρίζει προς το μέρος σας, ανοίγει τα χεράκια του και σας παρουσιάζει το γλειφιτζούρι. Με το να σας δίνει κάτι τόσο πολύ αγαπημένο – έστω και σπασμένο- είναι ο ανιδιοτελής τρόπος να δείξει ότι θυσιάζει ό, τι αγαπά μόνο για εσάς. Το παιδί σας υποθέτει ότι αυτό που τον κάνει ευτυχισμένο θα κάνει κι εσάς ευτυχισμένο κι έτσι μοιράζεται τη χαρά του με εκείνον που πραγματικά αγαπά, δηλαδή με εσάς!

baby.gr
politesoraiokastrou

Ο Σόιμπλε έχει τα νεύρα του...