Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2018

Ζωγραφιές από κακοποιημένα παιδιά,
που αποκαλύπτουν τον πόνο τους

Η εικονική αναπαράσταση μπορεί να ανοίξει νέους δρόμους προσέγγισης της ανθρώπινης εμπειρίας, και μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάλλιστα στο πλαίσιο του σχολείου, όμως πρώτα για να γίνει αυτό με αξιοπιστία και εγκυρότητα, χρειάζεται έρευνα. Πρέπει να είμαστε ανοιχτοί και να δοκιμάζουμε ιδέες που μπορεί να μας ανοίξουν νέους δρόμους.
............
Τα παιδιά αισθάνονται πιο άνετα να ζωγραφίζουν εικόνες για να εκφράσουν και να επεξεργαστούν τις κακοποιητικές εμπειρίες, από το να μιλήσουν για αυτές.
 
Η απεικόνιση του πάρτι γενεθλίων με την πρώτη ματιά φαίνεται αθώα αλλά προσέχοντας τη φιγούρα του “θείου”, ανακαλύπτεις ότι το παιδί απεικονίζει το άτομο με ένα τονισμένο ανδρικό μόριο, κάτι που δεν έχει χρησιμοποιήσει στη φιγούρα του πατέρα.

Η ζωγραφιά ανήκει σε 9χρονο κορίτσι που αισθάνεται μειονεκτικά απέναντι στους συμμαθητές του. 
Έχει ζωγραφίσει τον εαυτό του μικρότερο από τα άλλα παιδιά και εντός ενός πλαισίου. Η 9χρονη είναι κόρη μίας νέας γυναίκας που έμεινε έγκυος στα 15 και αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα αποδοχής.

Η ζωγραφιά είναι το “πορτρέτο” ενός 8χρονου αγοριού που κακοποιούταν σεξουαλικά από τον πατέρα του. Ο ψυχοθεραπευτής του ζήτησε να ζωγραφίσει πως ένιωθε, όταν δεχόταν τις επιθέσεις από τον πατέρα του, και εκείνο απεικόνισε τον φόβο στο πρόσωπό του, ενώ σημαντική είναι και η λεπτομέρεια των κουμπιών στην μπλούζα και στο παντελόνι του, αφού αυτά τα σημεία ήταν ο “στόχος” του πατέρα του.

10χρονο αγόρι απεικονίζει τον πατέρα του ως έναν δαιμονικό μέθυσο.

Άλλη μία ζωγραφιά από κορίτσι που είχε κακοποιηθεί σεξουαλικά από τον θείο του. Και εδώ έχουμε υπερτονισμένο το ανδρικό μόριο του “θείου”, ενώ είναι χαρακτηριστική η έκφραση λύπης στο πρόσωπο του παιδιού.

postmodern
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Θεμελιώδης αρχή κοινωνικής δικαιοσύνης η στήριξη των ΑΜΕΑ

Το μήνυμα του Προέδρου της Δημοκρατίας
με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Ατόμων με Αναπηρία
«Η προστασία της αξίας και η εγγύηση της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητας των Ατόμων με Αναπηρία συνιστά, ταυτοχρόνως, θεμελιώδη αρχή Κοινωνικής Δικαιοσύνης αυτού τούτου του Πολιτισμού μας, αλλά και ρητή επιταγή του Συντάγματος»,
τονίζει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Προκόπης Παυλόπουλος στο μήνυμά του για την Παγκόσμιας Ημέρας Ατόμων με Αναπηρία.
Ο κ. Παυλόπουλος σημειώνει τις αναφορές του Συντάγματος στην προστασία των ΑμεΑ, επισημαίνοντας ότι προωθώντας αποτελεσματικές δράσεις για την ομαλή και αποδοτική κοινωνική ένταξη των Ατόμων με Αναπηρία, τα στηρίζουμε ώστε, υπό όρους σεβασμού της αξίας τους και της ελεύθερης ανάπτυξης της προσωπικότητάς τους, να συμμετέχουν ισοτίμως στο κοινωνικό γίγνεσθαι.
«Και τούτο διότι, υπό τις συνθήκες αυτές, τα Άτομα με Αναπηρία μπορούν, κατά το δυνατόν, να ξεκινούν από την ίδια αφετηρία και να έχουν ίσες ευκαιρίες με τα άλλα μέλη του κοινωνικού συνόλου, προκειμένου να συμμετέχουν ενεργώς και ισοτίμως στην κοινωνική, οικονομική και πολιτική ζωή της χώρας», καταλήγει στο μήνυμά του ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Αναρτήθηκε από Λυγερή Βασιλείου
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«δός ἡμῖν σήμερον», αδιακρίτως χαρακτηριστικών, φυλής, θρησκείας, εθνότητας - Μεγάλη Συναυλία κατά της φτώχειας από την Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς

Συσσίτια Απόρων «δὸς ἡμῖν σήμερον»: 
  1. Ι. Ν. Αγίας Τριάδος, τηλ. 210-41.77.271. 
  2. Ι. Ν. Ευαγγελιστρίας, Γρηγ. Λαμπράκη 41, Πειραιάς, τηλ. 210-41.25.619. 
  3. Ι. Ν. Αγ. Παντελεήμονος, οδ. Αγ. Παντελεήμονος, Δραπετσώνα, τηλ. 210-46.15.704. 
  4. Ι. Ν. Αγ. Δημητρίου, οδ. Καραϊσκάκη 1, Ν. Φάληρο, τηλ. 210.48.16.636. 
  5. Ι. Ν. Μεταμορφώσεως Σωτήρος, οδ. Θηβών 49, τηλ. 210-42.05.255. 
  6. Ι. Ν. Αγ. Βασιλείου, Τέρμα Σαχτούρη, τηλ. 210-42.85.817. 
  7. Ι. Ν. Αγ. Ελευθερίου, οδ. Αγ. Ελευθερίου 7, τηλ. 210-41.78.778.
  8. Ι. Ν. Αγ. Δημητρίου, οδ. Αγ. Δημητρίου 166, Πειραιάς, τηλ. 210-46.16.540. 
  9. Ι. Ν. Αγ. Κωνσταντίνου, οδ. Καραίσκου 109, τηλ. 210-41.78.778. 
  10. Ι. Ν. Παναγίας Μυρτιδιώτισσας, οδ. Ακτή Πρωτοψάλτη, τηλ. 210.41.73.334. 
  11. Ι. Ν. Αγ. Νικολάου, οδ. Αγ. Νικολάου 1, τηλ. 210-45.11.300. 
  12. Ι. Ν. Αγ. Σπυρίδωνος, οδ. Αγ. Σπυρίδωνος 1, τηλ. 210-41.73.529. 
  13. Ι. Ν. Υπαπαντής Κυρίου, οδ. Υπαπαντής 78, τηλ. 210-46.16.345. 
  14. Ι. Ν. Αγ. Χαραλάμπους Καστέλλας, οδ. Βασ. Παύλου τηλ. 210-41.19.949.
Σχετικά:

Μεγάλη Συναυλία κατά της φτώχειας από την Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς
Γνωστοί καλλιτέχνες ενώνουν τις φωνές τους την Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς

Με κοινό στόχο την αντιμετώπιση της φτώχειας η Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς σε συνεργασία με τον Ραδιοφωνικό Σταθμό ALPHA 98.9 διοργανώνουν μεγάλη μουσική εκδήλωση «ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΦΤΩΧΕΙΑΣ» στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά.

Το πρώτο λιμάνι της χώρας θα φιλοξενήσει την Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου στις 7 το απόγευμα, γνωστούς καλλιτέχνες οι οποίοι θα τραγουδήσουν αφιλοκερδώς και θα ενώσουν τις φωνές τους για ένα και μόνο σκοπό: την ανακούφιση χιλιάδων συνανθρώπων μας οι οποίοι προσπαθούν με αξιοπρέπεια να επιβιώσουν κάτω από τις οικονομικές συνθήκες που αρκετές φορές αγγίζουν τα όρια της εξαθλίωσης.

Γεράσιμος Ανδρεάτος, Λένα Αλκαίου, Όλγα Βενέτη, Βασιλική Καρακώστα, Κώστας Καραφώτης, Στέλλα Κονιτοπούλου, Παναγιώτης Λάλεζας και Κώστας Τριανταφυλλίδης σε μια συμβολική κίνηση με ανθρώπινα χαρακτηριστικά και ταυτόχρονα μια ουσιαστική κίνηση με συγκεκριμένο σκοπό που θα παρουσιάσει ο ηθοποιός Παναγιώτης Μπουγιούρης.

Αντικρίζουμε κατάματα τη σκληρή πραγματικότητα και παίρνουμε την πρωτοβουλία. Στέλνουμε το μήνυμα της ενότητας, υποστηρίζουμε την προσπάθεια των εκατοντάδων εθελοντών οι οποίοι σε καθημερινή βάση προσφέρουν τον ίδιο τους τον εαυτό προκειμένου να συμπαρασταθούν στην αντιμετώπιση των προβλημάτων και των αναγκών χιλιάδων συνανθρώπων μέσα από τις υποδομές της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς.

Καθημερινά προσφέρονται περίπου 7.000 μερίδες φαγητού από τα συσσίτια της τοπικής μας Εκκλησίας αδιακρίτως χαρακτηριστικών, φυλής, θρησκείας, εθνότητας κλπ.
Το πρώτο λιμάνι της χώρας που γίνεται καθημερινά σημείο υποδοχής, φιλοξενίας, σίτισης και φροντίδας μικρών παιδιών, γερόντων, ανέργων, μεταναστών, προσφύγων, απολυμένων, περιθωριακών και κάθε άλλου υπό δοκιμασία συνανθρώπου μας, στέλνει ένα μεγάλο μήνυμα την Δευτέρα 4 Δεκεμβρίου 2017 από το ιστορικό και εμβληματικό Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, προς κάθε γωνία του πλανήτη, προς κάθε ευαισθητοποιημένο άνθρωπο, προς κάθε κατεύθυνση.

Ενισχύουμε το φιλανθρωπικό έργο της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, ενισχύουμε την προσπάθεια και το δικαίωμα των συνανθρώπων μας, που η οικονομική κρίση τους στέρησε ακόμη και τα απαραίτητα αγαθά στην ελπίδα και χαρίζουμε το χαμόγελο και την αισιοδοξία!
portnet
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Αν όλοι μας ρίχναμε στη θάλασσα από έναν «αστερία»...
The Starfish Story: one step towards changing the world

Κάποιος περπατοῦσε στὴν παραλία μετὰ ἀπὸ σφοδρὴ θαλασσοταραχὴ. Λυπήθηκε πολὺ καθὼς εἶδε τὴν ἀμμουδιὰ γεμάτη ἀπὸ ἀστερίες ποὺ τοὺς εἶχε ξεβράσει ἡ θάλασσα.

Ἄρχισε λοιπὸν προχωρώντας νὰ πετάει στὸ νερὸ ὅποιον ἀστερία ἔβρισκε μπροστά του.
Τὸν πρόσεξε κάποιος ἄλλος περαστικὸς καὶ τὸν εἰρωνεύθηκε:
— Τὶ νομίζεις ὅτι θὰ καταφέρης; Ποιὸς νομίζεις ὅτι εἶσαι; Εσὺ θὰ ἀλλάξης τὴν κατάσταση;

Πῆρε ὁ περιπατητὴς στὰ χέρια του ἕναν ἀστερία...
— Ἡ κατάσταση ἀλλάζει γι αὐτὸν ἐδὼ, εἶπε καὶ τὸν πέταξε στὴ θάλασσα.
https://www.youtube.com/watch?v=bck-Pm-VDpk
πρώτη ανάρτηση στο χαμομηλάκι εδώ
από paterspyridon 01 Δεκεμβρίου 2008
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Όταν στέλνουμε το παιδί σχολείο,
στέλνουμε και την ασθένεια μαζί

Συνήθως τα πρωινά παίρνοντας το μετρό για τη δουλειά άλλοτε είμαι αφηρημένη, προσδοκώντας την άγια αυτή ώρα της πρώτης αχνιστής κούπας καφέ, κι άλλοτε διαβάζω κάποιο βιβλίο. Σπάνια παρατηρώ τους γύρω μου, κι ακόμα πιο σπάνια στήνω αυτί να ακούσω τι λένε. Σήμερα, όμως, όχι μόνο άκουσα τη βαρύγδουπη δήλωση της διπλανής μου, αλλά πολύ θα ήθελα να επέμβω στη συζήτηση και να της τα πω ένα χεράκι.
Διάβαζα, που λέτε, το «Μίσος» του Β. Γιαννίση, κι όπως αντιλαμβάνεστε μια ταραχή τη ζούσα ήδη και μόνο μία βόμβα μεγατόνων ήταν ικανή να αποστρέψει το βλέμμα μου από το βιβλίο. Βόμβα μεγατόνων δεν έπεσε, για καλή τύχη όλων των επιβατών του συρμού, αλλά ο φονικός συνδυασμός των λέξεων «παιδί – ponstan – σχολείο – δεν παθαίνει τίποτα» ήταν αρκετός για να ξυπνήσει τα φονικά μου ένστικτα.
Αβίαστα, σαν να ήταν το πιο φυσικό πράγμα του κόσμου, σήκωσα τα μάτια μου από το e-book μου και κάνοντας αριστερή στροφή 90 μοιρών κοίταξα με άγριες διαθέσεις την ξανθιά 40άρα με το ματ μοβ κραγιόν που καθόταν πλάι μου. 
Με ύφος μπλαζέ, μην έχοντας συνειδητοποιήσει αφενός το πόσο τρομακτική φαινόταν πρωινιάτικα με το μακιγιάζ που θύμιζε Σκαθαροζούμη (ναι εδώ βγήκε η Κατίνα από μέσα μου), αφετέρου του τι έλεγε με τη δυνατή και τσιριχτή φωνή της, συνέχιζε απτόητη το λογύδριο της, λέγοντας στη φίλη της 
«Α, εγώ Ελένη μου δεν θα χάσω την άδεια μου για δύο εμετούς και ένα 38.5. Όλα κι όλα. Ντεπονάκι, και μάλιστα 1.5 δόση για να τον πιάσει καλά μέχρι το μεσημέρι, κι όλα καλά. Δεν παθαίνει τίποτα. Καρατσεκαρισμένο!». 
Μάλιστα…

Λοιπόν. Επειδή το στοιχειώδες «κοινωνικό φέρεσθαι» που διαθέτω, πάτησε φρένο στην επιθυμία μου να εξηγήσω δύο πραγματάκια στην εν λόγω κυρία, θα τα πω σε εσάς για να διώξω το σύννεφο αυτό οργής που με έχει κυριεύσει από εκείνη των ώρα.
Χειμώνας. Κρύο, καιρός για δύο, αλλά δυστυχώς και για τρίο. Κι όταν λέω τρίο εννοώ το τρίο της συμφοράς: ΠΑΙΔΙ – ΙΩΣΗ– ΠΥΡΕΤΟΣ/ΒΗΧΑΣ/ΚΑΤΑΡΡΟΗ. Κουραστική και ψυχοφθόρα κατάσταση και για τους γονείς και για τα παιδιά. Και δεν χρειάζεται κανείς να έχει πτυχίο ιατρικής για να ξέρει πως όλα τα παραπάνω είναι περαστικά και θέλουν απλά ξεκούραση και σωστή φαρμακευτική αγωγή. Ακούσατε τι είπα; ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ, βασική αρχή φροντίδας της υγείας μας. Κι όταν λέμε ξεκούραση εννοούμε ΔΕΝ ΠΑΜΕ ΣΧΟΛΕΙΟ! Μένουμε ΣΠΙΤΙ!!!

Όταν στέλνουμε το παιδί σχολείο στέλνουμε και την ασθένεια μαζί. Αυτό τυπώστε το κολλήστε το στο ψυγείο, για να μην το ξεχνάτε, γιατί άνθρωποι είμαστε. 
Είναι το παιδί άρρωστο; 
Τι σας κάνει να πιστεύετε πως στο σχολείο θα γιάνει; 
Τι σας κάνει να πιστεύετε πως το σχολείο πέρα από εκπαίδευση παρέχει και ιατρικές φροντίδες; 
Το ξέρω πως το καλό είναι το παιδί να μην χάνει μαθήματα άνευ λόγου και αιτίας, αλλά εδώ έχουμε και λόγο και αιτία. Αν το παιδί δεν αισθάνεται καλά δεν μπορεί να αντεπεξέλθει και στις σχολικές απατήσεις, γι’ αυτό και καλύτερα να μείνει σπίτι. 
Και δεν σας λέω (προς το παρόν) να λυπηθείτε τα άλλα παιδιά. Μη διατηρώ αυταπάτες. Σκεφτείτε και σεβαστείτε τουλάχιστον το δικό σας και μην το υποχρεώνετε ελαφρά τη καρδία να αποχωριστεί το κρεβάτι του και να κάτσει σε ένα θρανίο για τουλάχιστον 5 ώρες παρέα με βήχα, πυρετό, καταρροή κι αδιαθεσία. 
Πώς να παρακολουθήσει μάθημα όταν έχει δέκατα, αναψοκοκκινισμένα μαγουλάκια, αναγούλες, όταν είναι κακοδιάθετο και το μόνο που θα ήθελε φροντίδα και proderm; 
Για σκεφτείτε πως είστε εσείς όταν άρρωστοι πρέπει να πάτε για δουλειά; Πονάνε τα κόκκαλα, το κεφάλι, έχετε κρυάδες. Ένα μάτσο χάλια δηλαδή. Αυτή η ψυχούλα γιατί να ταλαιπωρείται; 
Ένα παιδί με βήχα, θολά μάτια από τον πυρετό, με ένα και δύο πακέτα χαρτομάντηλα ανά χείρας δεν είναι εικόνα μαθητή ικανού να παρακολουθήσει μάθημα, να κάνει γυμναστική, να τρέξει με τους φίλους του στο διάλλειμα. 
Είναι εικόνα παιδιού που ταλαιπωρείται, που νοσεί, και δυστυχώς απειλεί με την ίδια «ταλαιπωρία» και όλους τους συμμαθητές του. Κι όσο κι αν διαβεβαιώνετε τη δασκάλα πως το παιδί είναι καλά, η ίωση θα σας διαψεύσει. Ο βήχας, ως γνωστόν, δεν κρύβεται. Ούτε ο εμετός καταπίνεται,. Ούτε οι πράσινες μύξες εξαφανίζονται δια μαγείας.

Αντιλαμβάνομαι πως πολλοί από εσάς ίσως δεν έχετε μια μαμά, μια πεθερά, έναν κοντινό συγγενή να σας βοηθήσει αυτή την ώρα, και ειλικρινά πολύ λυπάμαι γι’ αυτό. 
Αλλά ξέρετε κάτι; Αυτό δεν είναι δικαιολογία. Να πάρετε άδεια ένας από τους δύο γονείς. Εμείς πως παίρνουμε δηλαδή; 
Κι εγώ την άδεια μου δεν την ονειρεύομαι παρέα με αντιπυρετικά, ορούς κι αντιβιώσεις, αλλά μην έχοντας υπογράψει συμβόλαιο με τις ιώσεις, θέλοντας και μη όταν χρειαστεί λειτουργώ αν μη τι άλλο υπεύθυνα και φροντίζω να κάνω ο,τι περνά από το χέρι για να μου γίνει γρήγορα καλά και να μου δυναμώσει. Και να σας πω και κάτι που μάλλον σας διαφεύγει; 
Αν λειτουργούσαμε όλοι οι γονείς υπεύθυνα, ομαδικά αν θέλετε, και προσέχαμε λίγο παραπάνω, δεν θα κολλούσαν τα παιδιά μας ξανά και ξανά ιώσεις. 
Αφήστε που ο φαύλος κύκλος των ιώσεων και των αναρρώσεων ακουμπά και τους εκπαιδευτικούς, κι αν η δασκάλα μας ή ο δάσκαλός μας κολλήσει την ίωση που στείλαμε οι ίδιοι στο σχολείο, τότε θα χαραμίσουμε την άδεια μας για την ανάρρωση της δασκάλας/του δασκάλου και όχι του παιδιού μας.

Τα πράγματα είναι απλά. 
Ένα όχι απολύτως υγιές παιδί όταν πάει σχολείο κινδυνεύει να υποτροπιάσει, να χειροτερεύσει, να εξαντληθεί. Παράλληλα, θέτει σε κίνδυνο ολόκληρη την τάξη του, καθώς οι συμμαθητές του, που δεν φταίνε σε τίποτα, με μαθηματική ακρίβεια θα κολλήσουν την ίωση που εσείς στείλατε σχολείο. 
Γιατί δυστυχώς οι ιώσεις εξαπλώνονται με ταχύτητα γαζέλας μέσω του βήχα και του φτερνίσματος. Κι εμένα εντάξει, έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να λέω στα παιδιά μου να πλένουν τα χέρια τους τακτικά, εσείς μάθατε στα παιδιά σας να καλύπτουν τη μύτη και το στόμα τους με ένα χαρτομάντιλο όταν βήχουν ή φταρνίζονται, ή έστω να φέρνουν τον αγκώνα στο πρόσωπό τους, και όχι τα χέρια τους, ώστε να μην μεταφέρονται με τον αέρα τα όποια μικρόβια; Γιατί έτσι απλά και εύκολα ξεκινούν οι ιώσεις κάθε φθινόπωρο και μας ταλαιπωρούν όλους, μικρούς και μεγάλους, μέχρι να ανθίσουν οι αμυγδαλιές και βάλε..

Δεν νομίζω ότι ζητάω πολλά και συμπαθάτε μας αν κάποιους/κάποιες σας στενοχώρησα λιγουλάκι. 
Αλλά έτσι έχουν τα πράγματα, και για καλό των δικών μας πρώτα απ’ όλα παιδιών, καλά θα κάνουμε να είμαστε πιο υπεύθυνοι σε θέματα υγείας. Φτιάξτε του ένα τσαγάκι, ένα φρεσκοστυμμένο χυμό πορτοκάλι, δείτε το σαν ευκαιρία να παίξετε εκείνο το επιτραπέζιο που τόσο καιρό σας παρακαλά, αλλά ποτέ δεν προλαβαίνετε. 
Όχι τίποτα άλλο, μπας και εξασφαλίσουμε κι εμείς καμιά μέρα παραπάνω άδεια για τις καλοκαιρινές μας διακοπές 😉
eimaimama.gr 
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι