Δευτέρα, 8 Δεκεμβρίου 2014

Λάκης Παπαδήμας: Ο χειμώνας (κάποιας άλλης εποχής)

 
Ο χειμώνας ήλθε πάλι
κι όλοι γύρω στο μαγκάλι
έχουν μαζευτεί.

Ρίχτε κάστανα στη θράκα,
παραμύθια η γιαγιάκα
θα ‘ρθει, να μας ‘πει.
 
Έξω πέφτει το χαλάζι
και τη θύρα μας τραντάζει
τώρα ο Βοριάς.

Μεσ’ την κρύα ανατριχίλα
σκορπισθήκανε τα φύλλα
της κληματαριάς.
 
Μεσ’ την άγρια τούτη μπόρα
τρομαγμένα όλα τώρα
πάνε τα πουλιά.
 
Λίγη ζέστη για να βρούνε
τσίου – τσίου, θα κρυφθούνε,
μέσα στη φωλιά.
 
Από το Αναγνωστικό της Β’ τάξης του Δημοτικού,
ΟΕΔΒ, 1963

«Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν
τόσα παιδιά μόνα τους μέσα στην πόλη... »

Της Αγγελικής Δασούλα,
μέλους της τρίτης αποστολής μας στην Ουγκάντα
 
Το ταξίδι στην Ουγκάντα ήταν μία επιθυμία της ψυχής μου που δεν τολμούσε να γίνει απόφαση. Ερωτήσεις (που θα πας, μονογονεική οικογένεια, παιδιά, υποχρεώσεις) δεν έπαιρναν απαντήσεις μέσα μου, αντίθετα ανταγωνίζονταν την πίστη μου στο Θεό και απομάκρυναν την παρουσία Του από την ζωή μου.
Όμως ο Θεός είναι πάντα εδώ πίσω από κάθε τι που θα ωφελήσει την ψυχή μας και αυτό το ταξίδι έγινε γιατί Εκείνος ξέρει και εγώ ανακαλύπτω σιγά-σιγά.
 
Οι πρώτες μέρες ήταν σοκαρίστηκες, δύσκολες για τα πολιτισμένα δεδομένα μας, αδιανόητες συνθήκες για την δική μας πραγματικότητα.
Η φράση που πάρα πολλές φορές είτε ξεστόμισα είτε σκεφτόμουν ήταν «δεν είναι δυνατόν».
Δεν είναι δυνατόν στις πόλεις να ζουν εκατομμύρια ψυχές στοιβαγμένες η μία ασφυκτικά δίπλα στην άλλη. Αμέτρητες μαύρες φιγούρες στις υπαίθριες αγορές τους να πουλάνε κάθε είδους πραμάτεια, τα περισσότερα βγαλμένα από τα σπλάχνα της έφορης αφρικανικής γης. Μυρωδάτα μάγκο, εύγεστους ανανάδες, απίστευτες ποσότητες μπανάνας κίτρινης, πράσινης, μικρότερης, μεγαλύτερης.
Δεν είναι δυνατόν στα απέραντα χωριά τους μέσα στις χωμάτινες καλύβες τους άνθρωποι και χώμα να γίνονται ένα, χωρίς στοιχειώδης συνθήκες ζωής.
Δεν είναι δυνατόν να υπάρχουν τόσα παιδιά μόνα τους μέσα στην πόλη, στους ατελείωτους επαρχιακούς δρόμους, στην μέση κυριολεκτικά του πουθενά, πάντα να τρέχουν ή να κουβαλάνε και πάντα χαρούμενα και γελαστά.
Δεν είναι δυνατόν μικρά παιδιά να μεγαλώνουν μικρότερα παιδιά. Κοπέλες 12-13 χρονών να γεννούν μωρά, να τα εγκαταλείπουν και σε μία επόμενη τυχαία σχέση να κάνουν κι’ άλλα, κι’ άλλα και αυτό να συνεχίζεται.
Δεν είναι δυνατόν παιδιά του δημοτικού, του γυμνασίου να εξασφαλίζουν μόνα τους τα χρήματα για την υποχρεωτική για μας σχολική εκπαίδευση. Κι αν αυτό δεν συμβεί απλά σταματάνε το σχολείο βουλιάζοντας στον αγώνα της καθημερινότητας. 
Δεν είναι δυνατόν κάποια στοιχειώδη κτίρια να θεωρούνται νοσοκομεία μόνο γιατί υπάρχει μια ταμπέλα απ’ έξω που το γράφει. Ότι έχει σχέση με την λέξη νοσοκομείο ξεκινάει και τελειώνει με αυτή την ταμπέλα.
 
Θα μπορούσα να γράφω πολλά ακόμα, «δεν είναι δυνατόν».
Κι όμως ένας ολόκληρος λαός συνεχίζει να ζει έτσι και ίσως και άλλες γειτονικές χώρες να έχουν ακόμα χειρότερες συνθήκες.
Λογική απάντηση πως τελικά είναι δυνατόν δεν υπάρχει. Η μόνη απάντηση είναι πως ο Θεός είναι σίγουρα εκεί, βοηθάει και περιμένει να τον γνωρίσουν.
Νομίζω πως αυτό που τους λείπει δεν είναι η δική μας υλική πραγματικότητα αλλά η καλυτέρευση της ζωής με τα δικά τους δεδομένα.
Δεν θα κερδίσουν πολλά αν αποκτήσουν ηλεκτρική κουζίνα στο σπίτι τους, και το «καρβουνάκι» που χρησιμοποιούν το ίδιο νόστιμα μαγειρεύει ίσως και ποιο υγιεινά.
Θα γίνει όμως καλύτερη η ζωή τους
Αν ακούσουν λόγο Θεού.
Αν η οικογένεια αποτελέσει θεμέλιο της κοινωνικής ζωής τους.
Αν τα παιδιά στα σχολεία διδάσκονται πως όλοι οι άνθρωποι πάνω στην γη γεννιούνται και πεθαίνουν ελεύθεροι.
Αν τους επιτρέψουμε να δουν πως μαύροι και λευκοί είμαστε ίσοι κάτοικοι του ίδιου πλανήτη και μια καραμέλα δεν πρέπει να γονατίζει την αξιοπρέπεια κανενός.
Αν επιτέλους εμείς «οι λευκοί» σταθούμε δίπλα τους σαν συνάνθρωποι και όχι σαν κατακτητές που διαχειρίζονται ακόμα τον φυσικό τους πλούτο χωρίς εκείνοι να έχουν κανένα δικαίωμα σε αυτόν.
Ο αγώνας είναι κυρίως δικός μας, των χριστιανών, για όλους αυτούς τους λαούς, να τους γνωρίσουμε την ορθόδοξη πίστη αλλά και όλους εμάς να αρπάξουμε την ευκαιρία για μια βαθειά ομολογία της πίστη μας.
  
Σημείωση 3ης αποστολής:
Η κ..Αγγελική Δασούλα βοήθησε  και προσέφερε εθελοντικά κατά τη διάρκεια της 3ης αποστολής της Ιεράς Μονής Παναγίας Χρυσοπηγής στην Ουγκάντα το Ιούλιο του 2014.
Την ευχαριστούμε "από καρδιάς πολύ"Ο Θεός να την ευλογεί

«Έλα, έλα, αγοράκι έλα, έλα κοριτσάκι.
Δε μ’ ακούς; Είμαι ο Χειμώνας»

 
Ο χειμώνας (Μάρω Λοϊζου)

Δε μ’ακούς; Έρχομαι μέσα από τους έρημους ασφαλτόδρομους. Έλα, έλα, κοριτσάκι μυρίζω φασουλάδα, πορτοκάλι και τραγανιστό τσουρέκι.
 
Έλα, έλα, αγοράκι φόρεσε το σκούφο σου βάλε τα μάλλινα γάντια σου άνοιξε το στόμα σου, να ξεδιψάσεις με το χιόνι γέμισε τις τσέπες σου σταφίδες, καρύδια και ξεραμένα σύκα τάισε με ψίχουλα τα πεινασμένα σπουργίτια.
 
Έρχομαι μέσα από τις παγωμένες λίμνες και τα ποτάμια τα γυμνά κλαδιά και το μολυβένιο ουρανό άσ’ το μόνο του στη γωνιά του το πατίνι κάνε το φίλο σου να δακρύσει με μια φέτα μανταρίνι.
 
Τι κάνει η γιαγιά σου; Πλέκει ακόμη πλάι στο περβάζι; Για κοίτα πώς μελάνιασε η μύτη σου….την πάγωσε τ’ αγιάζι…

Έλα, έλα, αγοράκι έλα, έλα κοριτσάκι. Δε μ’ ακούς; Είμαι ο Χειμώνας.
 

Το παιδί μου κάνει άσχημα γράμματα. Πώς να το βοηθήσω; -What is Dysgraphia?

Όταν τα παιδιά ξεκινούν να γράφουν γράμματα, στην α δημοτικού συνήθως, είναι πολύ σημαντικό να μάθουν να γράφουν με το σωστό τρόπο: με σωστή φορά, κατεύθυνση και μέγεθος.
What is Dysgraphia?
 Δεν πρέπει να πούμε «ε, εντάξει είναι νωρίς ακόμα, λογικό είναι γράφει χάλια γράμματα ή με ανάποδη φορά», αλλά αντίθετα πρέπει να διορθώνουμε όταν βλέπουμε τα λάθη από την αρχή, γιατί μετά γίνεται συνήθεια που δύσκολα αλλάζει. 
Βέβαια ας έχουμε και μια ισορροπία, δηλαδή ας θυμόμαστε ότι όντως είναι αρχή ακόμα και ας μην περιμένουμε τέλεια γράμματα. 

Αν ένα παιδί έχει σημαντικές δυσκολίες στη γραφή, τότε μιλάμε για δυσγραφία. Είναι μια μαθησιακή δυσκολία που εκδηλώνεται με κακό γραφικό χαρακτήρα και γενικά η εικόνα των γραπτών είναι λίγο έως πολύ χάλια.

Τα σημαντικότερα σημάδια της δυσγραφίας είναι:
– Γραφή γραμμάτων με ανάποδη φορά.
– Μη τήρηση της γραμμής του τετραδίου, δηλαδή τα γράμματα «χορεύουν» πάνω και κάτω από τη γραμμή!
– Άνισα μεγέθη γραμμάτων. Δηλαδή μέσα στην ίδια λέξη το παιδί γράφει ένα γράμμα τεράστιο ή μικροσκοπικό!
– Ημιτελείς συλλαβές ή λέξεις- λείπουν κάποια γράμματα, συνήθως στο τέλος.
– Μη τήρηση των κατάλληλων αποστάσεων μέσα στις λέξεις ή στις προτάσεις (π.χ. αντί να γράψει Η γάτα είναι έξω, γράφει Η γάταεί ναι έξω. Δηλαδή κολλάει λέξεις ή χωρίζει συλλαβές ή γράμματα ενώ δεν πρέπει).
– Η γραφή προκαλεί έντονη κούραση και δυσφορία στο παιδί.
– Γράφει πολύ αργά, καθώς επίσης και η αντιγραφή γίνεται με πολύ αργούς ρυθμούς.
– Στον προφορικό λόγο όλα είναι υπέροχα αλλά στον γραπτό λόγο όχι.

Μερικές συμβουλές που βοηθούν τα παιδιά να βελτιώσουν τις δεξιότητες γραφής:
1. Δείξτε από την αρχή το σωστό τρόπο γραφής κάθε γράμματος. Γράψτε τα γράμματα με μαρκαδόρο, με μολύβι, με κηρομπογιά, φτιάξτε τα με πλαστελίνη και χαρτόνια.
2. Χρήση χαρτιού με γραμμές και μάλιστα με μια ενδιάμεση γραμμούλα.
3. Απαραίτητη ασφαλώς είναι η σωστή λαβή του μολυβιού, αλλά και η σωστή στάση του σώματος.
4. Ενθαρρύνετε το παιδί να γράψει κάτι ευχάριστο π.χ. μια κάρτα στη γιαγιά ή ένα σημείωμα στον μπαμπά.
5. Αν το παιδί κολλάει τις λέξεις μεταξύ τους, τότε πείτε του να αφήνει ένα μικρό δαχτυλάκι απόσταση ανάμεσα σε κάθε λέξη. Δηλαδή μπορεί να βάζει το μικρό δαχτυλάκι και να αφήνει το κατάλληλο κενό!
6. Αν το παιδί δεν αφήνει σωστές αποστάσεις μέσα σε λέξεις ή προτάσεις, γράψτε μια πρόταση παρόμοια κι εσείς! Αυτό βοηθά το παιδί να δει πόσο δυσανάγνωστα γράφει. Το ίδιο μπορείτε να κάνετε με άσχημα γράμματα κ.λ.π.
7. Βοηθούν οι ασκήσεις προγραφής, θα βρείτε πολλές στο διαδίκτυο.
8. Αν οι δυσκολίες επιμένουν και παραμένουν παρά τις προσπάθειες σας, τότε απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό θεραπευτή για περισσότερη βοήθεια.
9. Κάντε τη γραφή παιχνίδι, χρησιμοποιώντας χρωματιστά χαρτιά ή με φιγούρες, ή γράφοντας με χρωματιστά μολύβια. Επιβραβεύστε την προσπάθεια και θέστε στόχους μαζί με το παιδί.

Από την Σοφία Τσιντσικλόγλου, Ειδική Παιδαγωγό

Πηγή: http://www.infokids.gr/

Χριστουγεννιάτικο στεφάνι από... χαρτοπετσέτες!! Homemade Christmas Wreaths Using Construction Paper



Αυτό είναι το πιο εύκολο στεφάνι που έχετε κάνει ποτέ! Χρησιμοποιήσαμε χαρτοπετσέτες μικρού μεγέθους (κοκτέιλ και όχι φαγητού) και μία απλή βάση για στεφάνια.

Τι θα χρειαστείτε:
  • Μία βάση για στεφάνι. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις απλές από φελιζόλ ή αν έχετε κάποια από κλαριά ή ακόμη και να φτιάξετε μία με μερικά μακριά εύκαμπτα κλωνάρια.
  • 20-25 μικρές χαρτοπετσέτες κοκτέιλ με ωραίο σχέδιο (μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κάποιες με χριστουγεννιάτικο σχέδιο)
  • κόλλα
  • Διάφορα διακοσμητικά. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε χριστουγεννιάτικες μπαλίτσες, κουδουνάκια, φιόγκους και χρυσόσκονη.  
Πως να το φτιάξετε:
  1. Πιάστε το κέντρο της κάθε χαρτοπετσέτας, εκεί που είναι διπλωμένη στα τέσσερα και στρίψτε το.
  2. Ανοίξτε τα φύλλα της και στερεώστε την άκρη ανάμεσα στα κλαριά. Εάν χρησιμοποιείτε φελιζολ στερεώστε με μία πινέζα ή καρφίτσα. Δεν χρειάζεται κόλλα και μπορείτε να αντικαταστήσετε εύκολα τις χαρτοπετσέτες που σκίζονται!  
  3. Χρησιμοποιήστε αρκετές χαρτοπετσέτες ώστε το στεφάνι σας να δείχνει γεμάτο και όμορφο.
  4. Προσέξτε να ανοίξετε με τέτοιο τρόπο τις χαρτοπετσέτες ώστε να μην φαίνεται πολύ το πίσω μέρος τους που είναι άσπρο.
  5. Αν σε μερικές φαίνεται πολύ το πίσω μέρος ενώστε σε εκείνο το σημείο την διπλανή χαρτοπετσέτα και κολλήστε με λίγη κόλλα όπου χρειάζεται. Δεν είναι δύσκολο θέλει μόνο λίγη προσοχή!     
  6. Όταν το τελειώσετε προσθέστε στο επάνω μέρος έναν ωραίο φιόγκο για να μπορείτε να το κρεμάσετε και ένα «τσαμπί» καμπανάκια (όπως στη φωτογραφία) ή ακόμη και με χριστουγεννιάτικες μπάλες.
  7. Τέλος μπορείτε να το πασπαλίσετε με χρυσόσκονη για να το κάνετε πιο λαμπερό!
Μετά μπορείτε να το βάλετε στην πόρτα του δωματίου σας
ή –γιατί όχι – στην εξώπορτα!

Καλές γιορτές!
pamebolta