Friday, 10 March 2017

ETIENNE ROLAND: ELLADA, agapi mou

Η ταπείνωση του Φιλέλληνα!!!

Ο Ετιέν Ρολάν είναι καθηγητής ιστορίας στο πανεπιστήμιο της Σορβόνης. Έζησε πέντε χρόνια στην Ελλάδα από το 1972 έως το 1976, και αφιέρωσε τη διατριβή του σ' ένα νησί των Κυκλάδων, την Τήνο. Πρώην διευθυντής της Γαλλικής Σχολής Αθηνών. Ομότιμος Καθηγητής της Ελληνικής Αρχαιολογίας, Paris I Panthéon-Sorbonne

ELLADA, agapi mou

Άρθρο στη "LE MONDE" του Etienne Roland

Νιώθω βαθιά ταπεινωμένος, ως φιλέλληνας, όταν μια εφημερίδα τολμά να βάλει τίτλο πως η Ελλάδα είναι «μια χώρα ίσως λιγότερο "ευρωπαϊκή" απ' ό,τι φαίνεται» κι όταν το περιεχόμενο αυτού του άρθρου είναι κακή σύνοψη μιας ιστορίας την οποία οι συντάκτες δεν έχουν ζήσει. Νιώθω ταπεινωμένος, ως Γάλλος, που.... συμπατριώτες μου πληγώνουν με τέτοιο τρόπο την ιστορία και τροφοδοτούν τον μύθο του ψεύτη και πονηρού (poniros στο πρωτότυπο) Έλληνα.

Αν λοιπόν δεν είναι η Ελλάδα ευρωπαϊκή χώρα, ποιος αξίζει
αυτόν τον τίτλο; Ο γερμανός βάρβαρος ή η ύπουλη Αλβιών, την οποία ο μεγαλύτερος ποιητής της, ο Βύρωνας, κατηγορούσε ήδη για λεηλασία της χώρας του Ομήρου; Περισσότερο ευρωπαϊκή η Αγγλία, που δεν επιθυμεί καμία ευρωπαϊκή αλληλεγγύη - και κυρίως όχι εκείνη που θα της κόστιζε χρήματα; Δεν είναι αυτή η χώρα που επανέφερε στην Ελλάδα τον στρατό και τον βασιλιά στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πυροδοτώντας έναν κατακλυσμό που η Ελλάδα έμελλε να πληρώσει πολύ ακριβά, μια χώρα που μπορεί εντούτοις να υπερηφανεύεται για την αντίσταση την πιο υποδειγματική απέναντι στον Ναζί κατακτητή. Η ιδέα της Ευρώπης δεν έχει και πολλά χρόνια ζωή, αμφιβάλλω αν μπορούμε να διανέμουμε διπλώματα ευρωπαϊκότητας. Τόσο η ιδέα όσο και το γεωγραφικό της περιεχόμενο είναι προς οικοδόμηση και όχι ένα ακέραιο δεδομένο.

Ο Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν έβαλε την Ελλάδα στην Ευρώπη διότι, λέει, από αυτή τη χώρα έρχονταν η δημοκρατία και ο πολιτισμός. Έστω, αν και μπορεί κανείς να πει πολλά για αυτή την αθηναϊκή δημοκρατία, την οπαδό της δουλείας, την ιμπεριαλιστική … Αλλά ο τόνος τοποθετείται εσφαλμένα, διότι το πρόβλημα δεν είναι να μάθουμε πού γεννήθηκε η δημοκρατία, το πρόβλημα είναι να αναγνωρίσουμε ότι ο ελληνικός ή, καλύτερα ας πούμε, ο ελληνορωμαϊκός πολιτισμός είναι το μόνο κοινό σκυρόδεμα σε μια ιστορία φτιαγμένη από αντιπαλότητες και παγκόσμιους πολέμους. Αυτός ο περίφημος ελληνικός πολιτισμός έθρεψε την Αναγέννηση, τα γράμματα και τις τέχνες, τους κλασικούς μας του 18ου αιώνα και γονιμοποίησε τις ελίτ του ίδιου αυτού αιώνα που συντάραξαν τον κόσμο.

Η θέση της Ελλάδας είναι στο κέντρο της Ευρώπης, πρόκειται άλλωστε για μία από τις πιο ζωντανές και τις πιο λαμπερές εστίες της ευρωπαϊκής κουλτούρας: με πρόσωπα αξιοσημείωτα σε όλους τους τομείς, και όχι μόνο στην ποίηση, με μια πρωτότυπη σχολή ζωγραφικής που αρχίζει από τον Θεόφιλο και οδηγεί στον Τσαρούχη μέσω του Εγγονόπουλου, με φιλόσοφους όπως ο Κορνήλιος Καστοριάδης … Δείτε ποιοι μεταφράζονται στην Ελλάδα: ο Βερνάν, ο Φουκό και ο Ντεριντά• δείτε πού διαπλάθονται οι ελίτ : στον τομέα της ιστορίας, η E.H.E.S.S. (Ανώτατη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών) έχει παίξει μεγάλο ρόλο. Και θα βρείτε στην Ελλάδα μια γενιά αξιόλογων ιστορικών που συμμετέχουν στην ανανέωση του κλάδου.


Όλοι λοιπόν ψεύτες και κλέφτες τους οποίους πρέπει να υπερασπιστούμε γιατί εφηύραν κάποτε τη λέξη «δημοκρατία»; Υπάρχουν πολλά ακόμα πράγματα να βάλουμε στη ζυγαριά: η φιλοσοφία (α λα δυτικά), η ιστορία, το θέατρο… Υπάρχουν σήμερα σε αυτή τη χώρα άνδρες και γυναίκες από τους πιο καλλιεργημένους και τους πιο πολιτισμένους που γνωρίζω• δεν δέχομαι να τους βάζουν «βάρβαροι» στον πάγκο της Ευρώπης. Όσο για τους αξιοθρήνητους κομπιναδόρους, σε ποια χώρα δεν υπάρχουν, έχοντας διασπαθίσει δεκάδες δισεκατομμύρια ;
Το ερώτημα δεν είναι αν η Ελλάδα είναι περισσότερο ή λιγότερο ευρωπαϊκή: τα ίδια τα θεμέλια της Ευρώπης δεν υφίστανται χωρίς τον ελληνισμό.
Να θυμίσουμε πως η Ευρώπη ήταν μια πριγκίπισσα από τη Φοινίκη που απήχθη από Κρήτες προκαλώντας μία από τις πρώτες διαμάχες μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Η Ευρώπη έχει λοιπόν και ανατολίτικες ρίζες κι αυτός είναι ένας πολύ χρήσιμος μύθος σε αυτές τις εποχές διασταύρωσης των πληθυσμών.
Τσιμέντο της Ευρώπης δεν είναι οι τράπεζες και οι τραπεζίτες αλλά ένας πολιτισμός, και ο ελληνικός πολιτισμός είναι ένα από τα στοιχεία που μας ενώνουν• αλίμονο, υπάρχουν τόσο λίγα!

Vive la Grece ! Και ας μην αφήσουμε τεχνοκράτες να γονατίσουν φίλους και αδελφούς, πόσω μάλλον να τους ταπεινώσουν και να ταπεινώσουν κι εμάς.

Το κείμενο αυτό είναι η απάντηση του κ. Ετιέν Ρολάν στο πρόσφατο δισέλιδο δημοσίευμα της «Monde» με τίτλο «Ελλάδα – Ευρώπη: η μεγάλη παρεξήγηση», όπου αμφισβητούνταν η ευρωπαϊκότητα της χώρας μας.

Πηγή: TA NEΑ

Ακολουθεί το πρωτότυπο κείμενο
από τη συνδρομητική Le Monde:

ELLADA, agapi mou,
par ETIENNE ROLAND, Ancien directeur de l'Ecole française d'Athènes, professeur émérite d’ archéologie grecque, Paris I Panthéon – Sorbonne.

Je me sens profondément humilié dans mon philhellénisme quand un journal ose titrer que la Grèce est un « pays peut-être moins “européen” qu'il n'y paraît » et que le contenu...
de cet article est un mauvais résumé d'une histoire que les auteurs n'ont pas vécue ; je suis humilié comme Français que des compatriotes fassent si mal de l'histoire et nourrissent le mythe du Grec menteur et poniros.

Je ne reviendrai que sur quelques points. Si la Grèce n'est pas un pays européen, qui mérite ce titre ? Le barbare germain
ou la perfide Albion à laquelle son plus grand poète, Byron, reprochait déjà de piller le pays d'Homère ? Plus Européenne l'Angleterre qui ne veut d'aucune solidarité européenne et surtout pas de celles qui lui coûteraient de l'argent ? N'est-ce pas elle qui a ramené en Grèce l'armée et le roi, à la fin de la Seconde Guerre mondiale, déclenchant un cataclysme que le pays allait payer très cher, pays qui peut pourtant se targuer de la résistance la plus exemplaire face à l'occupant nazi. Il n'y a pas si longtemps qu'est née l'idée d'Europe et je doute que l'on puisse distribuer des brevets d'européanisme. L'idée comme son contenu géographique est à construire et n'est pas une donnée intangible.

V. Giscard d'Estaing a fait rentrer la Grèce en Europe parce que, dit-il, la démocratie et la culture venaient de ce pays. Soit, même s'il y aurait beaucoup à dire sur cette démocratie athénienne, esclavagiste et impérialiste... Mais l'accent est mal mis, car le problème n'est pas de savoir où est née la démocratie, le problème est de reconnaître que la culture grecque, disons gréco-romaine, est le seul ciment commun dans une histoire faite de rivalités et de guerres mondiales. Cette fameuse culture grecque a nourri la Renaissance, les lettres comme les arts, nos classiques du XVIIe s. et a fécondé les élites du XVIIIe s qui ont bouleversé le monde. Le XIXe s. a joué un rôle fondamental dans la diffusion des arts et des lettres grecques engendrant un courant « néo-classique » que l'on retrouve à Edimbourg,- qui en fut l'un des centres et où l'on voulut construire un Parthénon — , mais aussi à Ratisbonne, où le Walhala, célébrant la victoire des Allemands sur les troupes napoléoniennes, est une réplique d'un temple grec.

L'art contemporain à partir de 1900 s'est construit en réaction contre le « classicisme » et l'on ne peut que s'en réjouir, car la leçon de l'art grec était celle de la concurrence et de la liberté. La culture de nos élites s'est modernisée et le latin, comme le grec, ne sont plus que marginalement enseignés dans nos écoles. Loin de moi l'idée de vouloir en refaire la culture de l'élite, qui se nourrit aujourd'hui de diversités littéraires ou artistiques dans un contexte mondialisé : cela est fort bien et l'un des acquis essentiels de ce que l'on appelle la « post-modernité ». Mais ces transformations n'affectent nullement la place de la Grèce au centre de l'Europe, car il s'agit d'un des foyers les plus vivants et les plus brillants de la culture européenne : des individualités remarquables dans tous les domaines, et pas seulement en poésie, une école de peinture originale de Théophilos à Tsaroukis en passant par Engonopoulos, des philosophes comme Kastoriadis..Regardez qui est traduit en Grèce : Vernant, Foucault et Derrida ; regardez où sont formées les élites : dans le milieu historien, l'EHESS a joué un grand rôle et vous trouvez en Grèce une génération de remarquables historiens participant au renouvellement de la discipline.

Alors tous des menteurs et des voleurs qu'il faut défendre parce que dans le temps ils ont inventé le mot de démocratie ? Il y aurait bien d'autres choses à mettre dans la balance : la philosophie (à l'occidentale), l'histoire, le théâtre... Il y a aujourd'hui dans ce pays des hommes et des femmes parmi les plus cultivés et les plus policés que je connaisse ; je ne supporte pas que des « barbares » les mettent au banc de l'Europe. Quant aux fraudeurs minables, dans quel pays n'en trouve-t-on pas, qui ont dilapidé des dizaines de milliards à date récentes ?

Il ne s'agit pas de savoir si la Grèce est plus ou moins européenne, puisque les fondements même de l'Europe ne s'entendent pas sans l'hellénisme ; rappelons qu'Europe est une princesse phénicienne enlevée par des Crétois et engendrant un des premiers conflits entre l'Occident et l'Orient. Europe a donc aussi des racines orientales, un mythe bien utile dans ces temps d'hybridation des populations. L’Europe n'a pas pour ciment des banques et des banquiers, elle a pour ciment une culture, et la culture hellénique est un des éléments qui nous unit ; hélas, il y a en a bien peu !

Vive la Grèce, et ne laissons pas des technocrates mettre à genoux des amis et des frères, encore moins les humilier et nous humilier.


Αναρτήθηκε από ΠΑΜΙΣΟΣ

Το παιδί μου αρνείται να μασήσει.... Μανούλες με σχετική εμπειρία απαντούν

Το πρόβλημα (;)
1. Το πρόβλημα μου είναι πολύ μεγάλο!
η κορούλα μου 24 μηνών αρνείται πεισματικά να μασήσει !!!
τρώει ακόμα αλεσμένα με αποτέλεσμα τώρα πια να ανησυχώ!!
το μόνο που τρώει είναι η πατάτα η τηγανητή όλα τα υπόλοιπα με καμία δύναμη!
όταν προσπαθώ κάνει ότι πνίγεται και το φτύνει ..
μασάμε επιδεικτικά όλοι οι υπόλοιποι αλλά εκείνη δεν δίνει καμία σημασία ...
βοηθήστε με να απαλλαγώ από το μπλέντερ!!!

ευχαριστώ
mamaka
2. Τα αγοράκια μου είναι πλέον 15 μηνών!
και τα δύο έχουν αρκετά δοντάκια πλέον, ο ένας έχει 12 και ο άλλος 16. Αυτός που έχει τα λιγότερα τρώει τα πάντα αλεσμένα και μη, ενώ ο άλλος που έχει περισσότερα αρνείται να φάει μη αλεσμένα και τα φτύνει, ενώ παράλληλα του έρχεται εμετός. Από ότι καταλαβαίνω, δεν προσπαθεί καν να μασήσει αλλά να καταπιεί το φαγητό, και ίσως γιαυτό και του έρχεται αναγούλα και αρνείται.
έχω απογοητευτεί γιατί βλέπω ότι έχουν φοβερή διαφορά μεταξύ τους πάνω σε αυτό το θέμα, και με δυσκολεύει πολύ το γεγονός ότι θέλει να τρώει μόνο αλεσμένα.
ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ;;δεν θέλω και να τον πιέσω για να μην πάρει από φόβο το φαγητό.
amarinou

Το χαμομηλάκι συνιστά:
Εάν ο παιδίατρος δεν έχει διαγνώσει κάτι παθολογικό, να μην τρελαίνεστε.
Υπομονή, μανούλες και χαλαρή, πολύ χαλαρή αντιμετώπιση, μέχρι του σημείου να σκεφτεί το χαμομηλάκι σας ότι αδιαφορείτε. Διαφορετικά, μπορεί να πάει τη βαλίτσα πολύ μακριά :)))
(Βεβαιωμένο περιστατικό, μέχρι το οχτώ του χρόνια!!)
Τώρα, από το πολύ το μάσημα, είναι σε αυστηρή δίαιτα :))

Μανούλες και συγγενείς με σχετική εμπειρία απαντούν:

Να μην ανησυχείς καθόλου γιατί και η δικιά μου ξεκίνησε να τρώει κανονικά στα 2,μιση είναι πολύ νωρίς να την πιέσεις σιγά σιγά και σταθερά.
Και τώρα που κλείνει τα 3 η Δωροθέα μου είναι πολλά φαγητά κάποια που τα θέλει αλεσμένα αν δεν της αρέσουν πάρα πολύ.
Μην τη πιέσεις ....καλύτερα να τρώει το παιδί σου παρα να μην τρώει καθόλου. Προσπάθησε να της δίνεις ψωμάκι αν θέλει κανένα τόστ..... και πάλι όχι υπό πίεση.. Πατατάκια τρώει? Σοκοφρέτες..... ( Τσέκαρε την ) γιατί αν τα τρώει αυτά σημαίνει ναι μεν ότι σου κάνει πείσματα και ότι δεν της αρέσει να την πιέζουν σε κάτι που δεν θέλει.
Θέλει υπομονή...σιγά σιγά μην μπεις στην διαδικασία να λές ότι το παιδί σώνει και καλά στα 2 του χρόνια πρέπει να μασάει τα πάντα.... σιγά σιγα.
ΑΡΤΕΜΟΥΛΑ

Εμένα είναι έτσι η ανιψιά μου. Είναι 3 χρονών και ακόμα πολλά φαγητά τα τρώει αλεσμένα. Εμάς ο γιος μας κλείνει σε λίγο τα 2 και ήδη άρχισε τρώει κανονικά.

Νομίζω πως είναι στο παιδί. Απλά υπομονή. Μην αγχώνεστε γι' αυτό. Άλλωστε μια ζωή μετά θα τρώει μασώντας. Είτε ξεκινήσει τώρα είτε σε 1 χρόνο δεν έχει μεγάλη σημασία.


ΥΓ: Πάντως το "μασάμε επιδεικτικά όλοι οι υπόλοιποι αλλά εκείνη δεν δίνει καμία σημασία ..." πρέπει να έχει πολύ πλάκα σαν εικόνα.

Θοδωρής
_________________
Είναι δυνατόν να εργάζεσαι και να ζεις κάτω από την ίδια στέγη; Ιδού η απορία...
TheoCoach

κι εμένα είναι 31 μηνων κ τρωει τα παντα αλεσμενα δυστυχως
elena32

Εμείς τα αλεσμενα τα εχουμε κοψει απο 10 μηνων.. τα κανω περαστα με το πιρουνι και αυτο γιατι ο καημενος εχει ακομα μονο 6 δοντια οποτε ειναι πολυ λιγες οι τροφες που μπορει να μασησει.
Θυμαμαι ομως περιπτωση παιδιου στον παιδικο 2.50 χρονων που ηρθαν και μου ειπαν οτι τα θελει ολα αλεσμενα.. Εννοειτε οτι δεν το δεχτηκα να δινω σε αυτο το παιδι αλεσμενο φαγητο και προτιμησα να την ταιζω τα μακαρονια ενα ενα κι ας μου επερνε 1 ωρα μεχρι να φαει. Απλα παρτο αποφαση και αφιερωσε χρονο στο παιδι.. Το παιδακι που σου λεω μου πηρε 3 μηνες για να τρωει κανονικο φαγητο και χωρις ιδιαιτερη βοηθεια απο το σπιτι της που συνεχιζαν να τις δινουν αλεσμενα (γιατι το κρατουσε η γιαγια, ηταν παιδι ανυπαντρης μητερας που επερνε ναρκωτικα και ηταν εξαφανισμενη και η γιαγια δεν ειχε καμια ορεξη να μπει σε αυτη τη διαδικασια)
Και φυσικα να εχεις υποψην σου οτι δεν υπαρχει περιπτωση το παιδι να τρωει την ποσοτητα που τρωει με τα αλεσμενα. Θα πρεπει να μαθεις (εσυ) να εισαι ευχαριστημενη οταν το παιδι τρωει 10-15 κουταλιες απο το κανονικο φαγητο του.. αυτη ειναι μια κανονικη μεριδα για ενα παιδακι αυτης της ηλικιας.. εχει χορτασει.
dora

Ακριβως το ιδιο εχω με τη μικρη σε αντιθεση με τη μεγαλη που μασησε πολυ νωρις. Τι να σου πω κι εγω υπομονη κανω!!! Της δινω στερεα τροφη,
τρωει λιγο, πνιγεται, το φτυνει, αλλα την αφηνω δεν της δινω αλεσμενο μετα αντε λιγο γάλα. Ξερεις, βολευονται κιολας!!! Σου λεει τι να μασησω αφου θα μου δωσει αλεσμενο ή γαλα. Τεμπελες παιδι μου!
LENIO

Ο «διανοητικά ανεπαρκής» Thomas Edison, ο δάσκαλος και η μητέρα του - «Your son is mentally deficient... »

One day, as a small child, Thomas Edison came home from school and gave a paper to his mother. He said to her “Mom, my teacher gave this paper to me and told me only you are to read it. What does it say?”

Her eyes welled with tears as she read the letter out loud to her child…
“Your son is a genius. This school is too small for him and doesn’t have good enough teachers to train him. Please teach him yourself.”

Υπάρχει μια συναρπαστική ιστορία στο διαδίκτυο για τον Τόμας Έντισον και τα παιδικά του χρόνια στο σχολείο. 


Ο Τόμας Έντισον, μια μέρα, γύρισε από το σχολείο του κουβαλώντας ένα γράμμα από τον δάσκαλό του. Όταν έφτασε στο σπίτι του, η μητέρα του τον ρώτησε τι ήταν αυτό και εκείνος της το παρέδωσε. Όταν η μητέρα του το άνοιξε, άρχισε να κλαίει. Ο Τόμας την ρώτησε τι έγραφε κι εκείνη του διάβασε με δάκρυα στα μάτια:
«Κυρία, ο γιος σας είναι ιδιοφυής. Αυτό το σχολείο είναι πολύ μικρό για εκείνον και δεν διαθέτει τους ανάλογους δασκάλους για να τον εκπαιδεύσουν. Παρακαλώ πολύ μορφώστε τον μόνη σας.»
Και έτσι, ο Τόμας μορφώθηκε από τη μητέρα του. 

Κάποια χρόνια αργότερα, εκείνη πέθανε και ψάχνοντας σε κάποια αντικείμενά της σε μια παλιά ντουλάπα, βρήκε το γράμμα του δασκάλου του. Έκπληκτος, διάβασε τα παρακάτω:
«Ο γιος σας είναι διανοητικά ανεπαρκής και δεν μπορούμε να του επιτρέψουμε να παρακολουθεί πλέον τα μαθήματα μας. Αποβάλλεται!»
Ο Έντισον συγκινήθηκε και αργότερα έγραψε:

«Ο Τόμας Έντισον ήταν ένας διανοητικά ανεπαρκής που η μητέρα του τον μετέτρεψε στην ιδιοφυΐα του αιώνα»
Αν και η ιστορία είναι συγκινητική, εντούτοις τα πράγματα δεν συνέβησαν ακριβώς έτσι. 


Ο Τόμας Έντισον είχε δυσλεξία και όπως καταλαβαίνετε, τον 19ο αιώνα, δεν είχαν ιδέα τι ήταν αυτό που του συνέβαινε. 
Ο δάσκαλός του λοιπόν πραγματικά τον αποκάλεσε ανεπαρκή (addled) αλλά η αλήθεια είναι ότι ο Τόμας το γνώριζε από την πρώτη στιγμή μιας και δεν έστειλε κανένα γράμμα αλλά του το είπε κατάμουτρα στην αίθουσα του σχολείου. 
Εξοργισμένος, ο Έντισον, έφυγε από το σχολείο και την επόμενη μέρα επέστρεψε με τη μητέρα του η οποία ένιωσε επίσης αγανάκτηση τόσο για το δάσκαλο όσο και για το σκληρό σύστημα εκπαίδευσης που ακολουθούσε. Ως εκ τούτου, ανέλαβε να μορφώσει η ίδια τον γιο της.

Είναι αλήθεια ότι ο Τόμας Έντισον είχε κάνει πάνω από 1.000 εφευρέσεις, όπως επίσης ότι ήταν μια ιδιοφυΐα. Και στην αληθινή ιστορία και στην ψεύτικη ωστόσο, υπάρχει ένα αδιαμφισβήτητο γεγονός. Ότι η μητέρα του τα κατάφερε πολύ καλύτερα από το σχολείο του. 

Και εδώ είναι ίσως τα πιο σημαντικά μαθήματα που μπορούμε να πάρουμε. 

Πρώτον, ότι η αγάπη θα πρέπει να είναι ο πυρήνας της εκπαίδευσης και 
δεύτερον, υπάρχουν πολλοί κοντόφθαλμοι εκεί έξω που θα σπεύσουν να κατακρίνουν οτιδήποτε δεν καταλαβαίνουν. 
Γι αυτό, μη μασάτε όταν κάποιος μειώνει εσάς ή κάποιον που αγαπάτε. Το μόνο που οφείλετε να κάνετε είναι να γίνετε ο καλύτερος εαυτός σας!

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki