Τρίτη, 19 Νοεμβρίου 2019

19 Ημέρες Ακτιβισμού κατά της Παιδικής Κακοποίησης

Το χρονικό διάστημα από 1ης έως 19ης Νοεμβρίου έχει κηρυχθεί ως «19 Ημέρες Ακτιβισμού κατά της Παιδικής Κακοποίησης» («19 Days of Activism for Prevention of Abuse and Violence Against Children and Youth»).
Το χρονικό διάστημα από 1ης έως 19ης Νοεμβρίου έχει κηρυχθεί ως «19 Ημέρες Ακτιβισμού κατά της Παιδικής Κακοποίησης» («19 Days of Activism for Prevention of Abuse and Violence against Children»), προκειμένου μέσα από διάφορες δράσεις να δοθεί έμφαση στο γεγονός ότι όλο και περισσότερα παιδιά σήμερα είναι θύματα βίας από τους ενήλικες. Παλαιότερα ήταν γνωστή ως «Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παιδικής Κακοποίησης» (19 Νοεμβρίου).

Η επιλογή του χρόνου δεν είναι τυχαία, αλλά έγινε για να συνδυαστεί με την Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού (20 Νοεμβρίου). Η πρωτοβουλία ανήκει στην «Women's World Summit Foundation» (WWSF), που συσπειρώνει μη κυβερνητικές οργανώσεις, γυναικείες και για την υπεράσπιση του παιδιού. Από ελληνικής πλευράς συμμετέχει το «Χαμόγελο του Παιδιού».

© SanSimera.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Δευτέρα, 18 Νοεμβρίου 2019

«Υπερασπίσου το παιδί»

Εκδήλωση για τα δικαιώματα του παιδιού της Ομάδας Γυναικών Κέρκυρας της ΟΓΕ με αφορμή την Διεθνή ημέρα δικαιωμάτων του παιδιού.
Σάββατο 23/11/2019, στις 7:00μμ, στο Εργατικό Κέντρο Κέρκυρας (προβολή, συζήτηση, παιχνίδια)
Όπως αναφέρουν οι διοργανωτές:
Διεκδικούμε το σύνολο των δικαιωμάτων των παιδιών, στην Υγεία, την Παιδεία, την Ειρηνική και Δημιουργική Ζωή. Για να έχουν όλα τα παιδιά φυσιολογική ανάπτυξη κι ευτυχισμένη παιδική ηλικία. Έλα κι εσύ μαζί!
corfupress.com
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πώς να καλλιεργήσετε την αυτοεκτίμηση στο παιδί

Το παιδί έρχεται στον κόσμο με άγραφη, καθαρή την πλάκα του και η αίσθηση της αξίας και της εκτίμησης είναι ένα υποπροϊόν της μεταχείρησής του από τους μεγάλους.
Οι ενήλικοι ίσως να μην αντιλαμβάνονται ότι ο τρόπος με τον οποίο πιάνουν ένα παιδί μπορεί να συμβάλλει στην αυτοεκτίμησή του. Τα παιδιά μαθαίνουν να εκτιμούν τον εαυτό τους από τις φωνές που ακούνε, από τις εκφράσεις των ματιών των μεγάλων που τα κρατάνε στην αγκαλιά τους, από το μυϊκό τόνο της αγκαλιάς που τα κρατάει, από τον τρόπο που οι μεγάλοι ανταποκρίνονται στα κλάματά τους.
Αν το μωρό μπορούσε να μιλήσει, θα έλεγε: «Μ’ αγαπούν», «κανείς δε με προσέχει, αισθάνομαι απόρριψη, αισθάνομαι μοναξιά», «είμαι πολύ σημαντικό», «δε μου δίνουν σημασία. Είμαι φόρτωμα για τους άλλους». Όλα αυτά είναι προάγγελοι για τα κατοπινά μηνύματα, τα σχετικά με την αυτοεκτίμησή του.
Οι γονείς που τώρα ξεκινούν μ’ ένα μωρό, ας προσέξουν τις επόμενες παραγράφους, που θα τους βοηθήσουν να δημιουργήσουν περισσότερες ευκαιρίες για να αναπτυχθεί η αυτοεκτίμησή του.
  1. Συνειδητοποίησε τον τρόπο με τον οποίο πιάνεις το μωρό. Αν εσένα σ’ έπιαναν έτσι, πώς θα αισθανόσουνα; Όταν πιάνεις το παιδί σου, σκέψου τι μαθαίνει το παιδί σου. Είναι το πιάσιμο σκληρό, απαλό, ψυχρό, αδύνατο, γεμάτο αγάπη, φόβο, άγχος; Πες στο παιδί σου τι αισθάνεσαι.
  2. Μάθε να συνειδητοποιείς τις εκφράσεις των ματιών σου. Και παραδέξου τις: «Είμαι θυμωμένος», «φοβάμαι», «είμαι ευτυχισμένος» και τα λοιπά. Το σημαντικό είναι να δοθεί στο παιδί σου άμεση συναισθηματική πληροφόρηση από σένα για σένα.
  3. Τα πολύ μικρά παιδιά έχουν την τάση να πιστεύουν ότι όλα γύρω τους συμβαίνουν εξαιτίας τους, τόσο τα καλά, όσο και τα άσχημα περιστατικά. Ένα σημαντικό μέρος της εκμάθησης του αυτοσεβασμού αποτελεί ο σαφής διαχωρισμός των περιστατικών που σχετίζονται με το παιδί από εκείνα που αφορούν κάποιον άλλον. Όταν μιλάς στο παιδί σου, να καθορίζεις επακριβώς σε ποιον αναφέρονται οι αντωνυμίες που χρησιμοποιείς. Για παράδειγμα, μια μητέρα που έχει θυμώσει με τη συμπεριφορά ενός από τα παιδιά της, μπορεί να πει: «Εσείς τα παιδιά ποτέ δε μ’ ακούτε όταν σας μιλάω!» Αυτή τη φράση την ακούνε και την πιστεύουν όλα τα παιδιά που τυχαίνει να είναι μπροστά, παρόλο που το μήνυμά της απευθύνεται ειδικά σε ένα.
  4. Υποστηρίξτε την ικανότητα και την ελευθερία των παιδιών να σχολιάζουν και να ρωτάνε, ώστε το κάθε άτομο να μπορεί να πιστοποιήσει τι συμβαίνει. Στο παράδειγμα που ανέφερα παραπάνω, το παιδί που είναι ελεύθερο να ρωτάει, θα ζητήσει να μάθει: «Για μένα το λες;»
Χρησιμοποιώ μια μεταφορά που οι οικογένειες βρίσκουν πολύ χρήσιμη. Σκεφτείτε μια στρογγυλή πηγή που έχει εκατοντάδες μικρά σιντριβάνια. Φανταστείτε καθεμιά από αυτές τις μικρές τρύπες, σαν ένα σύμβολο της προσωπικής μας ανάπτυξης. Καθώς μεγαλώνουμε, όλο και περισσότερα σιντριβάνια ανοίγουν. Άλλα τελειώνουν και κλείνουν. Το σχέδιο των νερών συνεχώς αλλάζει. Μπορεί πάντα να είναι όμορφο.

Είμαστε δυναμικά όντα, σε συνεχή κίνηση. Καθεμιά από τις πηγές μας λειτουργεί ακόμη και στη νηπιακή μας ηλικία.
Το ψυχολογικό απόθεμα από το οποίο το νήπιο αντλεί αυτεκτίμηση είναι η συνισταμένη όλων των δράσεων, αντιδράσεων και αλληλεπιδράσεων μεταξύ των προσώπων που νοιάζονται γι’ αυτό το παιδί.
Απόσπασμα από το βιβλίο της Βιρτζίνια Σατίρ, «Πλάθοντας Ανθρώπους», Εκδόσεις Κέδρος.

Πηγή: mamagers.gr

16χρονος που διαγνώστηκε με Σύνδρομο Asperger πήρε μάστερ στη Κβαντική Φυσική!

Στα δύο του χρόνια, ο Jacob Barnett διαγνώστηκε με Σύνδρομο Asperger. Οι γιατροί είχαν ανακοινώσει ότι δεν θα μπορεί να δέσει ούτε τα κορδόνια των παπουτσιών του μόνος του. Και έπεσαν πέρα για πέρα έξω.
16χρονος που διαγνώστηκε με Σύνδρομο Asperger πήρε μάστερ στη Κβαντική Φυσική!
Πριν δύο χρόνια, ο Jacob που διαθέτει δείκτη ευφυΐας υψηλότερο του Αϊνστάιν (170), έγινε μεταπτυχιακός φοιτητής στην κβαντική φυσική όπου και τελείωσε με επιτυχία φέτος στα 16 του χρόνια. Έχει ήδη προταθεί για το βραβείο Νόμπελ.
Από την εγγραφή στο Indiana University-Purdue University Indianapolis (IUPUI) στην ηλικία των 10, ο Barnett έχει σημειώσει πολύ μεγάλη πρόοδο και έχει καταπλήξει τους καθηγητές του, τους συνομηλίκους και την οικογένειά του με την εξαιρετική ευφυΐα του.
Ο 16χρονος, είχε φτάσει ένα βήμα πριν καταρρίψει τη θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, ενώ έχει αποκτήσει και έμμισθη θέση ερευνητή στο πανεπιστήμιο που φοιτά.
Σύμφωνα με τον ίδιο, βρίσκεται πλέον μερικές μαθηματικές εξισώσεις μακριά από το να αποδείξει ως λαθεμένη τη θεωρία της σχετικότητας, ενώ πρόκειται να επιχειρήσει να αντικρούσει και τη θεωρία του Big Bang.
«Ακόμα δουλεύω πάνω σε αυτό. Έχω μία ιδέα, αλλά εξακολουθώ να εργάζομαι στις λεπτομέρειες», δήλωσε ο ίδιος. Ένα επίτευγμα που αν καταφέρει τελικά να το φέρει εις πέρας, αναμένεται να του χαρίσει μια θέση στο πάνθεον της ιστορίας και ενδεχομένως, το βραβείο Νόμπελ.
Καθηγητές από το Institute for Advanced Study in Princeton επιβεβαιώνουν άλλωστε πως βρίσκεται στο σωστό δρόμο.
Ο νεαρός διδάσκει άλλους φοιτητές και είναι επιστημονικός ερευνητής μεδημοσιεύσεις, με δείκτη νοημοσύνης που πιστεύεται ότι είναι υψηλότερος από του Άλμπερτ Αϊνστάιν.
Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με μια έκθεση του 2011 TIME, ο Barnett, ο οποίος είναι συνήθως πρώτος στα μαθήματα της σχολής του, έχει υποστηρίξει ότι μπορεί μια ημέρα να διαψεύσει τη Θεωρία της Σχετικότητας του Einstein.
Ο ίδιος δηλώνει πως είναι πολύ περήφανος για τον αυτισμό του. «Αυτός πιστεύω ότι είναι ο λόγος που τέλειωσα το κολλέγιο και είμαι τόσο πετυχημένος. Είναι η αγάπη μου για τα μαθηματικά, τη φυσική, την αστρονομία, είναι ο λόγος για τον οποίο νοιάζομαι. Αλλιώς δεν θα είχα φτάσει τόσο μακριά.» δηλώνει στην εκπομπή “60 Μinutes”.
H καθηγήτρια Ψυχολογίας δρ. Joanne Ruthsatz, στο Ohio State University, σε μια συνέντευξή της στην εκπομπή «60 Minutes», ανέφερε «Στο γενικό πληθυσμό του αυτισμού έχουμε ένα 10% αυτιστικών με εξαιρετικές ικανότητες, οι οποίοι έχουν αυτό μόνο τον τρόπο για να παρουσιάσουν τον εαυτό τους….
Για τις ιδιοφυίες στα μαθηματικά, τη μουσική ή τις τέχνες, το κλειδί για το εξαιρετικό τους ταλέντο είναι η εξαιρετική τους μνήμη….Στην περίπτωση του Jacob που είναι 13 ετών αυτό που είναι αξιοσημείωτο είναι όχι μόνο η μνήμη, αλλά το λεξιλόγιό του που είναι σαν ενήλικα… Ο Jacob είναι ασυνήθιστος. Μαζεύει πληροφορίες, με τρόπο που κανείς δεν μπορεί να φανταστεί.».
Έχει εξετάσει τον Jacob και λέει “Κυριολεκτικά αρίστευσε σε κάθε τεστ νοημοσύνης και μνήμης. Φανταστείτε αν κάθε τι που βλέπατε μπορούσατε να το θυμηθείτε, κάθε λέξη που έχετε ακούσει μπορούσατε να την ανακαλέσετε. Και μετά να χρησιμοποιείτε αυτή την πληροφορία και να έρχεστε με νέες ιδέες. Αυτό κάνει».
Κι ενώ κάποιος θα μπορούσε να απορρίψει τα ταλέντα του Jacob, θεωρώντας ότι είναι απλώς ένα δώρο ασυνήθιστης μνήμης, ο καθηγητής φυσικής του , δρ. Yogesh N. Joglekar, λέει ότι το αγόρι είναι κάτι παραπάνω από έναν ανθρώπινο υπολογιστή.
«Είναι σίγουρα κάτι άλλο. Η σπουδαία μνήμη τον βοηθά ασφαλώς, διότι όταν διαβάσει μια φορά κάτι το θυμάται. Αλλά αυτό που είναι πιο σπουδαίο είναι ότι έχει την ικανότητα να μαθαίνει περισσότερα. Σίγουρα δίνει την αίσθηση μιας δύναμης ακατέργαστου ταλέντου».
Όπως δηλώνει ο ίδιος ο Jacob Barnett “Δεν απολαμβάνει τίποτε περισσότερο από το να χρησιμοποιεί το ταλέντο του για να βοηθά τους συμμαθητές του στο πανεπιστήμιο να δουν την ομορφιά που εκείνος βλέπει στους αριθμούς».
Σε μια συνέντευξή του στην εκπομπή “60 Minutes”, όταν ήταν 13 ετών ρωτήθηκε για το πού πιστεύει ότι θα βρίσκεται 10 χρόνια μετά. «Θα τελειώνω το μεταπτυχιακό μου και θα παρακολουθώ ένα σπουδαίο πανεπιστήμιο, θα έχω εκδώσει το 1ο μου βιβλίο στα μαθηματικά» απάντησε. Η πρόβλεψή του επιβεβαιώθηκε 100%. Η μητέρα του όμως δήλωσε κάτι ενδιαφέρον στην ίδια συνέντευξη.
«Το όνειρό μου για τον Jacob είναι να τον δω να περιβάλλεται πάντοτε από άλλους ανθρώπους. Φαντάζομαι αν δω σε 10 χρόνια από τώρα στο μέλλον, ελπίζω να έχει έναν καλό φίλο». Ουσιαστικά δήλωσε πως δεν θέλει να είναι απομονωμένος, αλλά να ζήσει μια γεμάτη ζωή, ανεξάρτητα από τα χαρίσματά του.


Κυριακή, 17 Νοεμβρίου 2019

Αυτά που ακούγαμε στις παλιές επέτειους του Πολυτεχνείου

1974 - Πρώτη Επέτειος Πολυτεχνείου:
Ο Γιάννης Ρίτσος απαγγέλλει «Ρωμιοσύνη»
Τα τραγούδια που ακούγαμε στις σχολικές γιορτές της δεκαετίας του 80 για την επέτειο του Πολυτεχνείου. Ένα το Χελιδόνι, Ο δρόμος, Το γελαστό παιδί και πολλά άλλα.
 
ΕΝΑ ΤΟ ΧΕΛΙΔΟΝΙ- ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ


 
Ο δρόμος-Μάνος Λοΐζος

 
Το Γελαστό Παιδί - Μίκης Θεοδωράκης

 
Μάνος Λοΐζος - ακορντεόν

 
ΒΙΚΥ ΜΟΣΧΟΛΙΟΥ - προσκύνημα (ΣΤ.ΞΑΡΧΑΚΟΣ)

 
ΑΝΤΩΝΗΣ ΚΑΛΟΓΙΑΝΝΗΣ - ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΥΟ

 
Όταν Σφίγγουν το Χέρι - Μίκης Θεοδωράκης

  
Της Δικαιοσύνης Ήλιε Νοητέ - Μίκης Θεοδωράκης
 
Νίκος Ξυλούρης - Πότε θα Κάνει Ξαστεριά

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΜΠΙΘΙΚΩΤΣΗΣ - Θα σημάνουν οι καμπάνες

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Θα γκρεμίσω τις αποθήκες μου και μεγαλύτερες θα χτίσω...: «...τόσους αδικείς, ό­σους μπορούσες να ευεργετήσεις!»

Ποιος θεωρείται πως είναι πλεονέκτης; 
Αυ­τός που δεν μπορεί να παραμείνει στην αυτάρ­κεια.
Ποιος είναι ο άρπαγας
Αυτός που αφαι­ρεί από τον καθένα εκείνα που του ανήκουν.
«Θα γκρεμίσω τις αποθήκες μου και μεγαλύτερες θα χτίσω... »
Δεν είσαι λοιπόν εσύ ο πλεονέκτης; Δεν εί­σαι εσύ ο άρπαγας, όταν οικειοποιείσαι όλα τα πλούτη που σου δόθηκαν, με σκοπό να τα διαχειρισθείς και να τα οικονομήσεις με πνεύ­μα αγάπης;
Ή αυτόν που απογυμνώνει τον ντυμένο, ο οποίος φοράει πλούσια ρούχα, θα τον ονομάσουμε λωποδύτη, ενώ εκείνον που δεν ντύνει τον γυμνό, ενώ μπορεί να το κάνει, θα του δώσουμε άλλο όνομα;

Το ψωμί που κρατάς εσύ στα χέρια σου και το αποθηκεύεις, ανήκει σ' αυτόν που πεινά. 
Τα ρούχα που φυλάς στις ντουλάπες και στις ιματιοθήκες, είναι εκείνου που είναι γυμνός. 
Τα παπούτσια τα περίσσια είναι του ξυπόλυτου. 
Τα χρήματα που τα συγκεντρώνεις και τα κρύβεις στα βάθη της γης, είναι αυτού που τα χρειάζεται.
Επομένως, τόσους αδικείς, ό­σους μπορούσες να ευεργετήσεις!
...........
                                          🞥🞥🞥🞥🞥🞥🞥
«Να μοιράζεις το ψωμί σου μ' αυτόν που πεινάει»


Ομιλία Βασιλείου του Μεγάλου, στο χωρίο του Ευαγγελίου
«Καθελώ μου τας αποθήκας και μείζονας οικοδομήσω»
 🞥🞥🞥🞥🞥🞥🞥
ολόκληρη η ομιλία εδώ
πρώτη ανάρτηση: χαμομηλάκι
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Σάββατο, 16 Νοεμβρίου 2019

Πώς ένας γονιός κάνει το παιδί του να έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση

H αυτοεκτίμηση είναι ένα από τα απαραίτητα χαρακτηριστικά που μπορεί να έχει ένας άνθρωπος, για να βαδίσει στη ζωή του κάνοντας τις επιλογές που του ταιριάζουν. Με βάση το επίπεδο της αυτοεκτίμησής του ο καθένας επιλέγει τους ανθρώπους και τις καταστάσεις που του αξίζουν. Πόσο ρόλο όμως παίζουν οι γονείς στη διαμόρφωση της αυτοεκτίμησης; Και πώς μπορεί ένας γονιός, όχι ηθελημένα φυσικά, να κάνει το παιδί του να έχει χαμηλή αυτοεκτίμηση.


Ας τα πάρουμε όμως με τη σειρά…
Υπάρχουν τρεις βασικές αιτίες χαμηλής αυτοεκτίμησης. Η πρώτη είναι μια σειρά από αυτοκαταστροφικές αντιλήψεις, πεποιθήσεις και αξίες που έχετε αποδεχτεί από τους γονείς σας. Η δεύτερη αιτία είναι ένα σύνολο ταπεινωτικών χαρακτηρισμών, των οποίων γίνεστε αποδέκτες κατά τα σχολικά σας χρόνια, που σχηματίζεται λόγω των λανθασμένων και στρεβλών αντιλήψεων των δασκάλων και από άλλους παράγοντες όπως ο επαγγελματικός προσανατολισμός και τα τεστ νοημοσύνης. Η τρίτη αιτία πηγάζει από την αρνητική θρησκευτική εξαρτημένη μάθηση και την υπερβολική έμφαση που δίνει στα αισθήματα ενοχής και αναξιότητας. Παρότι υπάρχουν πολλοί άλλοι παράγοντες που συμβάλλουν στη δημιουργία χαμηλής αυτοεκτίμησης, οι τρεις παραπάνω είναι οι σημαντικότεροι. Το κεφάλαιο αυτό αναφέρεται στον πρώτο από αυτούς τους παράγοντες.
Μακράν ο ισχυρότερος παράγοντας που συμβάλλει στην ανάπτυξη χαμηλής αυτοεκτίμησης είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση των γονιών μας. Αυτό ισχύει ειδικά για τη μητέρα μας, το άτομο με το οποίο συνήθως περνάμε τα χρόνια κατά τα οποία διαμορφωνόμαστε. Επειδή οι περισσότεροι ενήλικοι παλεύουν με λανθασμένες αντιλήψεις, αξίες και πεποιθήσεις, οι ιδέες αυτές περνούν στα παιδιά σαν μεταδοτική ασθένεια μέσω συμπεριφορών, πράξεων και αντιδράσεων. Αν οι γονείς αισθάνονται ανεπαρκείς και υποδεέστεροι, εμείς, ως παιδιά, θα αισθανόμαστε ανάξιοι και ως αποτέλεσμα θα είμαστε ανίκανοι να αντιμετωπίσουμε ακόμη και τα απλούστερα προβλήματα στο σπίτι ή στο σχολείο. Ουσιαστικά, οι «λανθασμένες» εικασίες των γονιών μας γίνονται τα «δεδομένα» της ύπαρξής μας. Όσα ακολουθούν θα σας βοηθήσουν να αντιληφθείτε γιατί συμβαίνει αυτό.
Από τη στιγμή που γεννιέστε μέχρι την ηλικία περίπου των πέντε ετών, ο εγκέφαλός σας αναπτύσσεται ταχύτατα. Οι ψυχολόγοι αναφέρονται σε αυτή την περίοδο ταχείας ανάπτυξης ως περίοδο αποτύπωσης. Κατά τη διάρκειά της ο εγκέφαλός σας δεχόταν κρίσιμες και μόνιμες αισθητήριες εντυπώσεις, οι οποίες συνέβαλαν στη διαμόρφωση των συμπεριφορικών προτύπων σας. Εύκολα μπορείτε να αντιληφθείτε πως εάν ένας ή και οι δύο γονείς παρουσίαζαν χαμηλή αυτοεκτίμηση εκείνη την περίοδο, αυτό θα μπορούσε εύκολα να απορροφηθεί από τον ευεπηρέαστο εγκέφαλο του παιδιού.

Η χαμηλή αυτοεκτίμηση εμφανίστηκε όταν κάνατε το πρώτο σας λάθος και σας είπαν ότι ήσαστε «κακό παιδί».
Εσείς παρερμηνεύσατε τα λόγια αυτά και αισθανθήκατε ότι εσείς ήσαστε «κακοί», όταν στην πραγματικότητα μόνο οι πράξεις σας ήταν «κακές». Η αλήθεια είναι ότι δεν υπάρχει «κακό παιδί». Το μόνο «κακό» με οποιοδήποτε παιδί είναι η έλλειψη επίγνωσης σχετικά με το τι παράγει θετικά αποτελέσματα.
Προφανώς υπάρχουν συγκεκριμένα πράγματα που δεν πρέπει να κάνει ένα παιδί, τα οποία αναγκαία πρέπει να επισύρουν κάποια λογική μορφή σωφρονισμού. Όμως τα πράγματα αυτά από μόνα τους δεν κάνουν ποτέ ένα παιδί «κακό». Λέγοντάς σας ότι ήσαστε «κακό παιδί», σας έκαναν να ταυτιστείτε με τις πράξεις σας αντί να κατανοήσετε ότι οι πράξεις σας δεν είναι τίποτα παραπάνω από τα μέσα με τα οποία επιλέγετε να ικανοποιήσετε τις κυρίαρχες ανάγκες σας. Αν αυτό δεν γίνει κατανοητό από το παιδί και πιστεύει ότι είναι πραγματικά κακό, θα αναπτύξει αισθήματα αναξιότητας και κατωτερότητας, τα οποία θα προγραμματιστούν στο υποσυνείδητό του. Τα αισθήματα αυτά θα εκδηλωθούν στη συνέχεια ως ντροπή, αυτοκαταδίκη, τύψεις ή, το χειρότερο απ’ όλα, ενοχές.
Η χαμηλή ή αρνητική αυτοεκτίμηση αναπτύσσεται περαιτέρω μέσω της ευρείας συνήθειας να ταπεινώνουμε τα παιδιά κάνοντας συγκρίσεις. Όταν οι γονείς συγκρίνουν το παιδί με τον αδελφό, την αδελφή ή ιδίως με κάποιον εκτός της οικογένειας, το αίσθημα κατωτερότητας του παιδιού αυξάνεται. Υπό το φως των ελαττωμάτων που έχει αναγκαστεί να αποδεχτεί ως μέρος του χαρακτήρα του, συγκρίνει τον εαυτό του με παιδιά της ίδιας ηλικίας που θαυμάζει. Πιστεύοντας ότι είναι προικισμένα με περισσότερη δύναμη, ικανότητα, δημοτικότητα και αυτοπεποίθηση απ’ ό,τι αυτό, κυριεύεται από ένα καταστροφικό αίσθημα κατωτερότητας. Αν οι γονείς εξισορροπούσαν την επίκρισή τους με ενθαρρυντικές φράσεις όπως «παραείσαι καλό παιδί για να επιτρέψεις να συμβεί κάτι τέτοιο», ο αρνητικός προγραμματισμός αυτού του είδους μπορεί κατά κύριο λόγο να αποφευχθεί.

Η έλλειψη αναγνώρισης ή εκτίμησης της μοναδικότητας ενός παιδιού αποτελεί ένα άλλο κοινό σφάλμα που κάνουν οι γονείς.
Οι περισσότεροι δίνουν μικρή σημασία στα αισθήματα, στις επιθυμίες και τις απόψεις των παιδιών τους απορρίπτοντάς τα με ρητά όπως «Τα παιδιά πρέπει να σιωπούν» και «Η μαμά (ο μπαμπάς) ξέρει καλύτερα!». Συχνά, εισπράττουν τη διαφωνία ως προσωπική προσβολή ή κατάφωρη ασέβεια. Επιφανείς παιδοψυχολόγοι συμφωνούν ότι η συμπεριφορά αυτή οφείλεται στη χαμηλή αυτοεκτίμηση των γονιών που εκφράζεται ως ανάγκη να έχουν πάντα δίκιο.
Το γεγονός ότι μεγάλος αριθμός γονιών ζουν τη ζωή τους μέσω των παιδιών τους είναι ανησυχητικό. Έχοντας αποφασίσει πως το παιδί τους θα γίνει ό,τι εκείνοι επιθυμούσαν κρυφά ή ό,τι δεν έγιναν, πιέζουν το παιδί πέρα από τις δυνατότητές του. Επιθυμούν να πραγματοποιήσουν μέσω των παιδιών τους τα δικά τους απραγματοποίητα όνειρα επιτυχίας. Φυσικά αυτό γίνεται σε βάρος του παιδιού. Αυτό που δεν συνειδητοποιούν όλοι αυτοί οι γονείς, είναι ότι το παιδί δεν είναι ικανό να ανταποκριθεί στα παράλογα υψηλά τους πρότυπα, γιατί απλώς δεν έχει αναπτύξει –ή μπορεί και να μην κατέχει– τη συναισθηματική, νοητική ή σωματική ικανότητα για να το κάνει.
Η εξωτερική εμφάνιση αποτελεί επίσης βασικό αίτιο χαμηλής αυτοεκτίμησης και μάλιστα σε μεγαλύτερο βαθμό απ’ ό,τι της αποδίδεται συνήθως. Μερικά παιδιά πάσχουν από σωματική, νοητική και συναισθηματική αναπηρία λόγω ασυνήθιστης ή μη φυσιολογικής εξωτερικής εμφάνισης. Υπενθυμίζοντάς τους συνεχώς το πρόβλημα και λέγοντάς τους ότι είναι «πολύ χοντρά», «πολύ ψηλά», «πολύ αργά» κτλ., αναπτύσσουν βαθιά συναισθήματα κατωτερότητας που δύσκολα μπορούν να ξεπεραστούν.

Αποστόλου και ευαγγελιστού Ματθαίου, Προστάτη της Οικονομίας

Ο Ἀπόστολος καί Εὐαγγελιστής Ματθαῖος καταγόταν ἀπό τήν Γαλιλαία. Προτοῦ γίνει μαθητής τοῦ Κυρίου ἀσκοῦσε τό ἐπάγγελμα τοῦ τελώνη.
Μία μέρα καί ἐνῶ καθόταν στό τελωνεῖο του, ἔξω ἀπό τήν Καπερναοῦμ, τόν πλησίασε ὁ Ἰησοῦς καί τοῦ ζήτησε νά τόν ἀκολουθήσει. Ὁ Ματθαῖος ὑπάκουσε καί δέχθηκε τόν Κύριο στήν οἰκία του, ὅπου παρέθεσε γεῦμα σέ Αὐτόν καθώς καί σέ πολλούς τελῶνες, μέ τούς ὁποίους ὁ Ἰησοῦς συζήτησε καί συνέφαγε, ἐνέργεια γιά τήν ὁποία κατηγορήθηκε ἀπό κάποιους Φαρισαίους. Ὅταν ὁ Κύριος πληροφορήθηκε τίς κατηγορίες ἀπάντησε ὡς ἑξῆς: «Δέν ἦρθα γιά νά καλέσω τούς δικαίους, ἀλλά τούς ἁμαρτωλούς σέ μετάνοια».
Ἔκτοτε ὁ Ματθαῖος ὑπῆρξε μαθητής καί Ἀπόστολος τοῦ Κυρίου. Ἔπειτα ἀπό τήν ἀνάσταση τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ ὁ Ματθαῖος ἀνέλαβε νά κηρύξει τόν λόγο τοῦ Κυρίου στούς Πάρθους καί στούς Μήδους. Κατά τήν ἐκτέλεση τοῦ ἱεραποστολικοῦ ἔργου, ὁ Ματθαῖος, ἐπιτέλεσε πλῆθος θαυμάτων.
Ὡς εὐαγγελιστής ἔχει σύμβολο ἕναν φτερωτό ἄνθρωπο. Στό ἀνεκτίμητης ἀξίας ἔργο του περιλαμβάνεται καί ἡ συγγραφή τοῦ πρώτου Εὐαγγελίου τῆς Καινῆς Διαθήκης.

Θείας ἤκουσας, φωνῆς τοῦ Λόγου, καί τῆς πίστεως, τό φῶς ἐδέξω, καταλείψας τελωνείου τόν σύνδεσμον· ὅθεν Χριστοῦ τήν ἀπόρρητον κένωσιν, εὐηγγελίσω Ματθαῖε Ἀπόστολε. Καί νῦν πρέσβευε, δοθῆναι τοῖς σέ γεραίρουσι, πταισμάτων ἱλασμόν καί μέγα ἔλεος.

Περισσότερα εδώ 
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2019

Μην βάζετε τα παιδιά σας σε γυάλα και μην αρνείστε ποτέ την αγκαλιά σας, όταν σας τη ζητάνε

Να χτίσεις δυνατό άνθρωπο αλλά και ευαίσθητο. 
Να καλλιεργήσεις την αγάπη του μικρού ανθρώπου για την ύπαρξη, του μέσα από την αγάπη που έχει νιώσει από τους γονείς του. 
Να δημιουργήσεις κίνητρο για την ζωή του μέσα από το βίωμα του. Το βίωμα του να είναι ότι και ίδιος έχει νιώσει ότι για εσάς – τους γονείς- είναι μια δημιουργία.
Να βάλεις το λιθαράκι για μια υγιή αίσθηση του εαυτού που θέλει να βλέπει μόνο την αλήθεια, να θέλει να ψάχνει την αλήθεια του γιατί δεν την φοβάται.
Να δημιουργήσεις μια ανάγκη στον μικρό άνθρωπο να θέλει να πολλαπλασιάζει την αγάπη που έχει νιώσει γιατί γνωρίζει ότι μόνο η αγάπη δημιουργεί σχέσεις. 
Να ενθαρρύνεις τον μικρό άνθρωπο να μην φοβάται να εκφράζει τα συναισθήματα του, να μπορεί να επικοινωνεί την ψυχή του και να ακούει την καρδιά του. 
Να είσαι εκεί για όλα για να μπορεί μετά στην ζωή του να ζει σε όλα,σε όλη την γκάμα συναισθημάτων που χρωματίζουν τον καμβά της ζωής του.

Μην βάζετε τα παιδιά σας σε γυάλα και αποφύγετε την υπέρ-προστασία
H βιωματική εμπειρία της Προστασίας από τους γονείς ( πρώτα από την μητέρα και αργότερα από τον πατέρα) είναι έμφυτη ανάγκη του κάθε ανθρώπου. 
Για την μητέρα ξεκινάει από την περίοδο της κύησης και η μορφή που παίρνει είναι το ” Μητρικό Ένστικτο”, που είναι έκφραση της ανάγκης για σύνδεση και επικοινωνία με το αγέννητο πλάσμα της. Μετά την γέννηση του μικρού ανθρώπου αποτελεί το πρώτο βήμα για την Πραγμάτωση της καινούργιας βιωματικής εμπειρίας που είναι η μητρότητα. 
Η μητρότητα προστατεύεται από την πατρότητα και γεννιούνται οι γονείς.

Το παιδί την βιώνει ως εσωτερίκευση των βασικών μορφών στην ζωή του και η εσωτερίκευση “χρωματίζεται” με την αίσθηση της ψυχικής ασφάλειας. Επίσης είναι ένα πολύ ισχυρό όπλο απέναντι στην διαχείριση των ματαιώσεων.

Η προστασία δεν περιέχει επιβολή ή κυριαρχία επάνω στο παιδί. Η υπερπροστασία όμως είναι άλλη ιστορία
Είναι ένα πολύ σκληρό κέλυφος στην ψυχή των γονιών που έχει ως σκοπό να τους προστατεύσει από τις δικές τους ανασφάλειες μέσα από την επιβολή και την κυριαρχία επάνω στο παιδί τους. 
Η προστασία περιέχει την αλήθεια, ενώ η υπερπροστασία μια εσωτερική ανάγκη προσκόλλησης που ξεκινάει από την μητέρα ή τον πατέρα και προβάλλεται στο παιδί. 
Η έννοια υπέρ δείχνει μια υπερβολή, μια ανάγκη να καπακώσει φόβους και άγχος του γονιού, μια μόνιμη κατάσταση ψυχικού πένθους που φυλακίζει την ψυχή του παιδιού στον φόβο και στον θυμό.
Ένα παιδί χρειάζεται να μπορεί να νιώθει ελεύθερο να πέσει, να σηκωθεί, να τρέξει, να μυρίσει, να γευτεί, να αηδιάσει, να γελάσει, να κλάψει, να νιώσει, να κυλιστεί, να λερωθεί, να ρισκάρει, να μάθει να επιλύει προβλήματα ζωής, να παίρνει αποφάσεις, να είναι ευαίσθητο, να συναισθάνεται. 
Να βιώνει και να μαθαίνει. 
Να υπάρχει, να ζει και να εξελίσσεται. 
Να ματαιώνεται και να το ξεπερνά. 
Να βιώνει κάθε συναίσθημα και να ξέρει ότι υπάρχει μεγάλη γκάμα συναισθημάτων. 
Η υπερπροστασία το καπακώνει και κόβει την συναισθηματική εξέλιξη. Κόβει, δημιουργεί έλλειμμα και καθήλωση. Στερεί από το παιδί κυριολεκτικό και μεταφορικό οξυγόνο.

Ποτέ μην αρνείστε την αγκαλιά σας στο παιδί σας
Ποτέ, μα ποτέ μην αρνείστε την αγκαλιά σας στο παιδί σας όταν την ζητάει. Να την δίνετε απλόχερα, να την προσφέρετε με όλη την ψυχή σας. 
Είναι από τις πιο όμορφες μορφές αγάπης, είναι έκφραση ψυχικής σύνδεσης που ανακουφίζει σε βιωματικές εμπειρίες που έχουν “χρωματιστεί” με ανασφάλεια, φόβο ή άγχος και εκπληρώνει την τόσο βαθιά ανθρώπινη ανάγκη της μη-λεκτικής επαφής μέσα από το σώμα μας…”αφήνει” το παιδί να μπει στην εσωτερική διαδικασία του να βιώνει “δύσκολα” συναισθήματα αλλά ταυτόχρονα του προσφέρει μια αίσθηση “στέγης” και έτσι το βοηθάει να μην τα φοβάται… να μην τα απωθεί… αλλά να τα αναγνωρίζει και να τα βιώνει.

Αντιγόνη Συμεωνίδου
Ψυχολόγος-Υπαρξιακή Ψυχοθεραπεύτρια
infokids.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Βοηθήστε το παιδί να βρει την κλίση του για να διαπρέψει

«Επειδή δεν θα γίνουν όλοι επιστήμονες»
Είναι γεγονός ότι, ως γονείς, θέλουμε το καλύτερο για το παιδί μας και κάνουμε τα δικά μας όνειρα για το μέλλον του. Σ’ αυτά, φυσικά, περιλαμβάνεται και η επαγγελματική του σταδιοδρομία. Θέλουμε, κοντολογίς, να σπουδάσει, να διαπρέψει και να βγάλει, αν γίνεται, και πολλά λεφτά. Πολλές φορές, όμως, τα όνειρά μας δεν συμπίπτουν με την δική του πραγματικότητα. Τότε είναι που πρέπει να πάψουμε να βλέπουμε στο παιδί μας τον επιστήμονα που ονειρευόμαστε και, αντί να το σπρώχνουμε προς την κατεύθυνση που θέλουμε εμείς, να το βοηθήσουμε να ανακαλύψει ποια είναι η αληθινή του κλίση.


Το σχολείο είναι πολύ σημαντικό, αλλά...
...είναι μόνο ο ένας πυλώνας της εκπαίδευσης ενός παιδιού και της προετοιμασίας του για τον κόσμο και το μέλλον του ως ενήλικας. Του δίνει ένα σωρό πολύτιμα εφόδια και τις σωστές βάσεις για το ακαδημαϊκό του μέλλον, αλλά οι επιδόσεις στα μαθήματα του σχολείου δεν μπορούν να είναι το μοναδικό κριτήριο για τις δυνατότητες ενός παιδιού να διακριθεί σε κάποιον συγκεκριμένο τομέα.

Οι βαθμοί, άλλωστε, δεν αποτελούν παρά ένα πολύ περιορισμένο σύστημα αξιολόγησης που, από μόνο του, δεν μας λέει και πολλά για το τι μπορεί να κάνει ένα παιδί. Οφείλουμε, βεβαίως, να τους συνυπολογίζουμε, καθώς μας δίνουν μια εικόνα της συνέπειας και της αφοσίωσής του στην εκάστοτε εκπαιδευτική διαδικασία και τις υποχρεώσεις που περιλαμβάνει αυτή (προετοιμασία για τα μαθήματα, καλή συμπεριφορά, συμμόρφωση με τις οδηγίες του δασκάλου κλπ.)

Αλλά δεν μπορεί μια καλή βαθμολογία να είναι αυτοσκοπός και να μας εφησυχάζει στον αγώνα μας να δώσουμε στο παιδί μας την ευκαιρία να επιλέξει τον καλύτερο δρόμο για ‘κείνο και να λάμψει στην πορεία. Πρέπει να συνυπολογίζεται μαζί με άλλες παραμέτρους, όπως είναι η γνώμη και οι παρατηρήσεις των δασκάλων του, αλλά και οι επιδόσεις του στις εξωσχολικές του δραστηριότητες. Ίσως, υπάρχει κάποια στην οποία δίνει όλη την ενέργειά του και γι’ αυτό αμελεί ελαφρώς το σχολείο του. Αν, όμως, αυτό είναι το αντικείμενο στο οποίο θα διαπρέψει μια μέρα;
Επιπλέον, οι κακές επιδόσεις δεν σημαίνουν πάντα ότι το ακαδημαϊκό μέλλον του παιδιού είναι δυσοίωνο. Μπορεί ένα παιδί να δυσκολεύεται όχι λόγω αδιαφορίας ή επειδή «δεν τα παίρνει τα γράμματα», αλλά επειδή συντρέχουν μαθησιακές δυσκολίες που χρήζουν άμεσης αντιμετώπισης. Σε μια τέτοια περίπτωση, με την καθοδήγηση κάποιου ειδικού, ένα παιδί μπορεί να ξεπεράσει το πρόβλημα και να γίνει ότι θελήσει, π.χ. ένας εξαίρετος επιστήμονας.

Πρέπει, λοιπόν, βοηθήσουμε το παιδί να βρει την κλίση του, επειδή...
...και να ήθελε, το σχολείο δεν μπορεί να ασχοληθεί επισταμένα με κάθε παιδί, να του παράσχει, δηλαδή, την απαραίτητη στήριξη και καθοδήγηση ώστε να βρει το ταλέντο του και να καλλιεργήσει επαρκώς τις αντίστοιχες δεξιότητες. Υπάρχουν σχολεία που ρίχνουν ιδιαίτερο βάρος σε συγκεκριμένους τομείς (π.χ. αθλητισμός, τέχνες, μουσική κλπ.), αλλά η αφοσίωση που απαιτούν είναι το επόμενο στάδιο από εκείνο της απλής διερεύνησης του τι αγαπά να κάνει ένα παιδί ή σε τι είναι αληθινά καλό.

Η ευθύνη πέφτει σε μας, τους γονείς, που οφείλουμε να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες για να αναδειχθούν τα ταλέντα του παιδιού μας – μπορεί να έχει πολλά. Να το στείλουμε στις εξωσχολικές δραστηριότητες που κινούν το ενδιαφέρον του, όχι όμως σε πολλές ταυτόχρονα. Να είναι το πολύ δύο, ώστε να έχει τη δυνατότητα να δοκιμάσει τις δυνάμεις του χωρίς να μπουχτίσει ή να πελαγώσει.

Και, φυσικά, δεν είναι ανάγκη να ξεκινήσει με στόχο τις επιδόσεις  –π.χ. με εξετάσεις και έλεγχο προόδου, όπως στο σχολείο– γιατί μπορεί να αποθαρρυνθεί πριν καν προσπαθήσει. Καμιά φορά, η ψυχαγωγία είναι καλύτερος σύμβουλος και οδηγός από το κυνήγι των πτυχίων και τον πρωταθλητισμό.
Δεν πρέπει, επίσης, να ξεχνάμε ότι πεδία όπως η ζωγραφική, η μουσική ή ο χορός δεν είναι δευτερεύοντα. Προσφέρουν πολλά σε ένα παιδί και με σωστή δουλειά μπορεί ακόμη και να αποτελέσουν τη βάση για μια αξιοζήλευτη καριέρα. Μέσω του αθλητισμού, πάλι, ένα παιδί μπορεί να αγαπήσει και να στραφεί σε παράπλευρα, αλλά πολύ σημαντικά πεδία όπως είναι η φυσιοθεραπεία και η διατροφολογία.

Την ίδια στιγμή, πολλά παιδιά που δείχνουν ενδιαφέρον για πιο τεχνικά αντικείμενα αντιμετωπίζουν τη δυσαρέσκειά μας, επειδή τα θεωρούμε ως «κατώτερα» ακαδημαϊκά. Κι όμως, συχνά, αποτελούν το εφαλτήριο για περαιτέρω σπουδές σε πιο θεωρητικό και… επιστημονικό επίπεδο.

Πηγή: mama365.gr

Πέμπτη, 14 Νοεμβρίου 2019

«Ενώ εσύ μου φώναζες…»

Πολλές φορές σαν γονείς, ξεχνάμε ότι έχουμε απέναντί μας ένα παιδί που το μόνο που θέλει είναι αγάπη από εμάς. 
Τα οικονομικά προβλήματα, τα νεύρα της δουλειάς και το άγχος της επιβίωσης μας κάνει να ξεχνάμε το πιο σημαντικό πράγμα στο κόσμο.
Ποιο είναι αυτό; 
Ο τρόπος μας και η συμπεριφορά μας απέναντι στο παιδί μας. Διαβάστε το συγκλονιστικό κείμενο της Κατερίνας Μάλλιου.
  • Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες να σε φοβάμαι…
  • Ενώ εσύ μου φώναζες, τραυμάτιζες την αυτοπεποίθηση μου…
  • Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες ότι δεν είχα αξιοπρέπεια επειδή ήμουν μικρός…
  • Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες να μην τολμάω, να μη δοκιμάζω, να μην προσπαθώ να ανακαλύπτω, να μην παίρνω πρωτοβουλίες, για να μη θυμώνεις…
  • Ενώ εσύ μου φώναζες, με έκανες να νιώθω ασήμαντος και αδύναμος…
  • Ενώ εσύ μου φώναζες, μου έδειχνες ότι δεν μπορούσα να σε εμπιστεύομαι…
  • Ενώ εσύ μου φώναζες, μου μάθαινες ότι δεν μπορούσα να σου μιλήσω αν είχα κάποιο πρόβλημα ή κάποιος μου έκανε κακό, γιατί φοβόμουν πώς θα αντιδρούσες…
...............
η συνέχεια εδώ
omorfhzwh.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Το κάλεσμα των Μαρμάρων»

Ένα ντοκιμαντέρ για τη διασπορά των ελληνικών αρχαιοτήτων στην Ευρώπη
«Τα αρχαία ελληνικά έργα τέχνης υπήρξαν αντικείμενο θαυμασμού από την ώρα της δημιουργίας τους. Υμνήθηκαν, λατρεύτηκαν, καταξιώθηκαν σαν σύμβολα κύρους και δόξας. Στόλισαν τη Ρώμη. Μεταφέρθηκαν στην Κωνσταντινούπολη. Άντεξαν στη διαδοχή των θρησκειών. Ό,τι ακολούθησε όμως, την ευρωπαϊκή Αναγέννηση, δεν είχε προηγούμενο. Το Κάλεσμα των Μαρμάρων αφύπνισε την αρχαιότητα. Ένας νέος κόσμος γεννήθηκε. Χιλιάδες άνθρωποι ενεπλάκησαν σε ένα αστείρευτο κυνήγι πολιτιστικών θησαυρών, αναζητώντας άλλοτε τη φήμη και τον πλούτο και άλλοτε την ομορφιά και τη μνήμη. Αυτή είναι η ιστορία τους...»
Αιώνες πριν τη λεηλασία της Ακρόπολης των Αθηνών και τον ακρωτηριασμό του Παρθενώνα από τον λόρδο Έλγιν, ήδη από τον 13ο αιώνα, η Ευρώπη στράφηκε στην ελληνική αρχαιότητα.


Ποιες συγκυρίες πυροδότησαν τα γεγονότα και άνοιξαν τον δρόμο για την «αφύπνιση της αρχαιότητας»;

Ποιόν ρόλο διαδραμάτισαν εκείνη την πρώτη περίοδο, οι Έλληνες λόγιοι που μετανάστευσαν στην Ιταλία, αλλά και φυσιογνωμίες, όπως ο χαρτογράφος Κριστόφορο Μπουοντελμόντι (Cristoforo Buondelmonti, 1386 - περ. 1430) και ο Κυριακός της Αγκώνας (πραγματικό όνομα, Κυριάκος Πιτσικόλι), έμπορος, ουμανιστής και περιηγητής, που κατέγραψε σχολαστικά τις αρχαιότητες, από τους Δελφούς και την Αθήνα μέχρι την Πελοπόννησο (απεικονίζοντας τες επιπλέον σε σχέδια, αρκετά εκ των οποίων έφτασαν στα χέρια των κορυφαίων καλλιτεχνών της Αναγέννησης);
Τι άλλαξε με την Επανάσταση του 1821 και για ποιόν λόγο θεωρείται κομβικό σημείο; Πόσο εκτεταμένο ήταν το «κυνήγι θησαυρού» για τις ελληνικές αρχαιότητες, που έφερε από τον 15ο αιώνα στην Ελλάδα (τους πρώτους αιώνες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας τα σύνορα ήταν κλειστά) πάσης φύσεως τυχοδιώκτες, τύπου Ιντιάνα Τζόουνς; Πώς έφυγαν οι αρχαιότητες με σημείο εκκίνησης τη Βενετία και στη συνέχεια τη Γαλλία, αλλά και τι ρόλο έπαιξε ο διασκορπισμός τους στη διαμόρφωση της πολιτιστικής ταυτότητας της Δυτικής Ευρώπης; Πώς διαχειριστήκαμε τα μνημεία και τις αρχαιότητες από τη σύσταση του νέου ελληνικού κράτους και ποιος ο ρόλος των ξένων αρχαιολογικών σχολών;
Και κυρίως, σε ποιο σημείο βρισκόμαστε, όχι μόνο σε σχέση με το πάγιο αίτημα της επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα, αλλά του στοχασμού και αναστοχασμού, όσον αφορά τη σχέση μας την Ευρώπη.
 
Η νέα σειρά ντοκιμαντέρ 10 επεισοδίων, με τίτλο «Το κάλεσμα των Μαρμάρων», παραγωγής Cosmote TV, που έκανε πρεμιέρα την Τρίτη 5 Νοεμβρίου (22:00), στο κανάλι της πλατφόρμας Cosmote History -το οποίο είναι αφιερωμένο στην ελληνική ιστορία και τον πολιτισμό- επιχειρεί να διερευνήσει τη σχέση της Ευρώπης με την ελληνική αρχαιότητα και τη διαμόρφωση της νεότερης ευρωπαϊκής πολιτιστικής ταυτότητας, ανιχνεύοντας μία περίοδο 500 ετών και φωτίζοντας σημεία της ιστορίας άγνωστα στο ευρύ κοινό.

Στο ντοκιμαντέρ, που γυρίστηκε, πέραν της Ελλάδας, σε Βενετία, Παρίσι, Λονδίνο, Μόναχο, καταθέτουν τις απόψεις τους σχετικά με το ενδιαφέρον της Δυτικής Ευρώπης για την απόκτηση ελληνικών αρχαιοτήτων, περί τους τριάντα έγκριτους -υψηλής εξειδίκευσης- Έλληνες και Ευρωπαίους ιστορικούς και αρχαιολόγους, μεταξύ των οποίων και οι διευθυντές κορυφαίων αρχαιολογικών σχολών (Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών Αθήνας, Βρετανική Σχολή Αθηνών, Γαλλική Σχολή Αθηνών, Γερμανικό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Αθηνών, Ιταλική Αρχαιολογική Σχολή Αθηνών) που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα τα τελευταία 150 χρόνια.
  
Ως είναι ευνόητο, στο ντοκιμαντέρ γίνεται ιδιαίτερη αναφορά στην αρπαγή και τη μεταφορά των Γλυπτών του Παρθενώνα από τον Τόμας Μπρους, 7ο Κόμη του Έλγιν (1803), ενώ τονίζεται ότι η άφιξή τους στο Λονδίνο αποτέλεσε ορόσημο για την εξέλιξη της πόλης.

«Η Αθήνα έγινε πόλη-παράδειγμα για το Λονδίνο. Και όταν έφτασαν τα Γλυπτά του Παρθενώνα στο μουσείο, θεωρήθηκαν μέρος της αθηναϊκής ταυτότητας. Τι είχε το Λονδίνο; Μερικούς σταθμούς διοδίων και μεσαιωνική ρυμοτομία και εντέλει το Βρετανικό Μουσείο είχε πολύ λίγα ακόμα πράγματα να δείξει. Έτσι πήραν παράδειγμα από τη μικρή, γενναία Αθήνα με τα σοκάκια και τα μικρά σπίτια, τη μικρή γενναία Αθήνα και τη δόξα της, πέρα από τη χλιδή», δηλώνει ο δρ Ίαν Τζένκινς, επίτιμος Έφορος του Τμήματος Ελληνικών και Ρωμαϊκών Αρχαιοτήτων του Βρετανικού Μουσείου.
Ο Κλεάνθης Δανόπουλος, δημιουργός του ντοκιμαντέρ, σημείωσε ότι «Το κάλεσμα των Μαρμάρων» -για το οποίο προηγήθηκε μεγάλη έρευνα- «ίσως είναι ένας νέος τρόπος να δούμε την ιστορία», ενώ εξομολογήθηκε ότι, ονειρευόταν να κάνει το ντοκιμαντέρ αυτό είκοσι ολόκληρα χρόνια.

Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΥΚΤΟΣ ΠΛΟΥΤΟΣ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τετάρτη, 13 Νοεμβρίου 2019

Παιδιά, δεν πάμε καθόλου καλά!

Μια ματιά στα sites και... παιδιά, δεν πάμε καθόλου καλά!
Στην εποχή, λοιπόν, της παλλαϊκής, μαχητικής συμμετοχής στα κοινά μέσω των Facebook, Instagram κλπ από τον καναπέ, μήπως έφτασε η ώρα να κάνουμε κάτι που, μέσα στη μούχλα μας, μάλλον θα πιάσει τόπο
;

Ας πάρουμε, λοιπόν, τα τηλεκοντρόλ, ως λάβαρα, στα χέρια και ας κλείσουμε Λιάγκες, Γκαγκάκες, Τσολάκες, Σταματίνες και λοιπά εξωτικά πτηνά, έξω από τη ζωή μας!

Σεξιστικά, απαράδεκτα σχόλια και χαζογελάκια για τη φοιτήτρια που δέχτηκε παρενόχληση αφενός και κατακρίσεις περί των «προσφύγων γυναικών, που δεν προσέχουν σαν την Ελληνίδα έγκυο και μπαίνουν σε βάρκες με την κοιλιά τούρλα» αφετέρου!
Αποκτηνωμένοι νεο-ματσό τυπάδες και design κυράδες, τυχαία δεν είστε στη θέση τους, αλλά δεν το έχετε καν σκεφτεί, βέβαια.
Μπλαζέ υφάκι, γελάκια και χαζομάρα τύπου «δεν υπάρχει άλλος κόσμος εκτός από τον ροζ τσιφτετελο-pop δικό μας», από το παράλληλο σύμπαν τους!

Κι ας βρέθηκαν εκεί που βρέθηκαν γιατί παραμέρισαν και ξεπούλησαν σώμα, ψυχή, συναίσθημα κι αξιοπρέπεια (τι, όχι;)...
 

Σώνει.
Το τηλεκοντρόλ στο ‟Off
.
Μute. Για πάντα.
Πάμε παιδιά, όλοι μαζί!


Mara Panagiotaki
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

ΕΦΕΤ: Ανάκληση Δημητριακών που τρώνε τα Παιδιά. Ενδέχεται να περιέχουν έντομα

Το εν λόγω προϊόν διατέθηκε στην Ελληνική αγορά από την εταιρεία 
«Lidl Hellas».
Ο Ε.Φ.Ε.Τ. ενημερώθηκε, μέσω του Συστήματος Έγκαιρης Προειδοποίησης για τα Τρόφιμα και τις Ζωοτροφές (RASFF), σχετικά με τη διακίνηση σνακ με καλαμπόκι και φιστίκια, το οποίο ενδέχεται να περιέχει ξένα σώματα (πιθανή παρουσία προνυμφών εντόμου).
Συγκεκριμένα, πρόκειται για το προϊόν «Peanut & Corn Flake Clusters», με εμπορική ονομασία «McEnnedy», γερμανικής προέλευσης, σε συσκευασία των 200g, με αριθμό παρτίδας L2107573 και ημερομηνία ανάλωσης κατά προτίμηση πριν από 30.10.2020. 
Ο Ε.Φ.Ε.Τ. ζήτησε προληπτικά την άμεση ανάκληση / απόσυρση του συνόλου της συγκεκριμένης παρτίδας από την αγορά και ήδη βρίσκονται σε εξέλιξη οι σχετικοί έλεγχοι. 
Καλούνται οι καταναλωτές, οι οποίοι έχουν προμηθευτεί τη συγκεκριμένη παρτίδα του αναφερόμενου προϊόντος, να μην το καταναλώσουν.

Δείτε όλες τις ανακλήσεις με ένα κλικ εδώ

daddy-cool
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2019

Ένα Ατίθασο και Ανυπάκουο Παιδί είναι ευλογία - όχι κατάρα!

Ορισμένα παιδιά δοκιμάζουν συνεχώς τα όριά μας. 
Είναι ανυπάκουα, ατίθασα και πραγματικά … μας βγάζουν την ψυχή με το πείσμα και τις απρόβλεπτες αντιδράσεις τους.
Τόσο πολύ μάλιστα, που μέσα στην ημέρα δεν είναι απίθανο να πούμε 100 φορές τη φράση: 
«Τι θα κάνω επιτέλους με αυτό παιδί»!
Αν αναρωτιέστε και εσείς, τότε η απάντηση είναι «τίποτα απολύτως»! 
Γιατί υπάρχουν αρκετοί λόγοι για να μας πείσουν ότι αυτά τα παιδιά είναι ευλογία και όχι κατάρα!
Είναι πιο δημιουργικά
Τα παιδιά που είναι πιο άτακτα έχουν μεγάλη φαντασία και θέλουν συνεχώς να ανακαλύπτουν τον κόσμο γύρω τους. 
Επειδή ακριβώς η σκέψη τους δεν περιορίζεται σε «κουτάκια» εφευρίσκουν περισσότερους τρόπους για να χρησιμοποιήσουν τα παιχνίδια τους, αλλά και να εκφράσουν όσα νιώθουν.

Δεν εγκλωβίζονται σε κανόνες κι αυτό τα κάνει πιο δυναμικά και ανεξάρτητα
Κάθε παιδί είναι ξεχωριστό και έχει διαφορετικό τρόπο να αλληλεπιδρά με το περιβάλλον του. 
Ωστόσο, εάν οι γονείς επιβάλλουν συνεχώς κανόνες ελλοχεύει ο κίνδυνος το παιδί να περιορίζεται και να μην μπορεί να προσδιορίσει μεγαλώνοντας τις πραγματικές ανάγκες και επιθυμίες του. 
Αντίθετα, όταν είναι ατίθασα δεν φοβούνται να δείξουν τον αληθινό τους εαυτό και να δουν τι ταιριάζει στην προσωπικότητά τους και τι όχι. Αυτή η συμπεριφορά στο μέλλον τα βοηθάει να γίνουν πιο ανεξάρτητα και δυναμικά.

Δεν νιώθουν την πίεση ότι πρέπει να πληρούν συγκεκριμένα κριτήρια για να γίνουν αρεστά
Τα ατίθασα παιδιά δεν ψάχνουν να βρουν την αποδοχή. 
Ενδόμυχα γνωρίζουν τι είναι καλό για αυτά και ποιο μονοπάτι πρέπει να ακολουθήσουν για να είναι ευτυχισμένα. 
Κατανοούν ότι ακόμα και αν αποτύχουν στην πορεία της ζωής τους δεν ήρθε και το τέλος του κόσμου. 
Θα προσπαθήσουν να διορθώσουν τα λάθη τους και μαθαίνουν να είναι πιο προσεκτικά στο μέλλον. 
Ακόμη και αν οι γύρω τους δεν συμφωνούν μαζί τους, για εκείνα μετράει μόνο η δική τους γνώμη και δεν φοβούνται την κριτική.

Έχουν ενσυναίθηση
Είναι ευκολότερο για ένα ατίθασο παιδί να κατανοήσει τις ρίζες της συμπεριφοράς του μεγαλώνοντας και αυτό επειδή δεν φοβούνται να εκφράσουν τα συναισθήματά τους από μικρή ηλικία. 
Αντιλαμβάνονται ότι αποτελούν σημαντικό κομμάτι της ζωής τους και μαθαίνουν να αναγνωρίζουν και να σέβονται τα συναισθήματα άλλων ανθρώπων.

Αντιμετωπίζουν με ωριμότητα τις δυσκολίες
Μέσα από τις σκανταλιές και τα λάθη ένα παιδί μαθαίνει τι είναι σωστό και τι λάθος, ενώ ταυτόχρονα βρίσκει διαφορετικούς τρόπους για να επιλύει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει την εκάστοτε στιγμή. 
Μεγαλώνοντας όχι μόνο μπορεί να ανταποκριθεί σε πιεστικές καταστάσεις, αλλά και να φερθεί με ωριμότητα.

mama365.gr
newsitamea.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι