Σάββατο, 1 Οκτωβρίου 2016

Τόσο γλυκούλι! Μου έρχεται να το φάω! - Η «Xαριτωμένη Eπιθετικότητα» - The science behind 'cute aggression'

«Είσαι τόσο γλύκας που θέλω να σε φάω». 
Τι κρύβεται πίσω απ' αυτή τη φράση;

Οι ψυχολόγοι χαρακτηρίζουν ως «χαριτωμένη επιθετικότητα» (cute aggression) την παράξενη, καθαρά υποθετική, παρόρμηση/καταναγκασμό που νιώθει κανείς να… τσιμπήσει τα μάγουλα ενός βρέφους, να «φάει» ένα γλυκύτατο «παιδάκι» ή να σφίξει ένα χαριτωμένο σκυλάκι.
Η ίδια ομάδα ερευνητών που καθιέρωσε τον όρο αυτό πριν από περίπου ένα χρόνο, προχώρησε σε περαιτέρω μελέτη της ψυχολογίας πίσω από τη «χαριτωμένη επιθετικότητα» σε μια έρευνα που δημοσιεύτηκε στο Psychological Science.
Όπως αναφέρει δημοσίευμα του βρετανικού Independent, οι ερευνητές εξηγούν το γιατί οι άνθρωποι νιώθουν τόσο παράδοξες, βίαιες ορμές για πράγματα που απολαμβάνουν.
Διατυπώνουν την άποψη, ότι το συναίσθημα αυτό είναι παρόμοιο με το νευρικό γέλιο ή τα δάκρυα χαράς, ότι είναι μια προσπάθεια να ρυθμίσει το άτομο τα συναισθήματά του πηγαίνοντας προς την αντίθετη κατεύθυνση, «επιστρέφοντας» με αυτόν τον τρόπο σε μια κανονική κατάσταση.
«Οι άνθρωποι που επιδεικνύουν δίμορφες εκφράσεις ως απόκριση σε χαριτωμένα ερεθίσματα, όπως τα μωρά ή τα κουτάβια, τείνουν να εμφανίζουν την ίδια συμπεριφορά και σε άλλες θετικές καταστάσεις και συναισθήματα, όπως το κλάμα κατά τη διάρκεια μιας ευτυχισμένης στιγμής σε μια ταινία» γράφουν οι συγγραφείς της μελέτης. 
«Αυτό υποδηλώνει, ότι οι δίμορφες εκφράσεις μπορεί να λειτουργούν ως ένας γενικός μηχανισμός έκφρασης, ο οποίος βοηθά στη ρύθμιση των θετικών συναισθημάτων».
«Οι συμμετέχοντες εμφάνισαν μεγαλύτερες εκφράσεις προστασίας και προσοχής στα μικρότερα βρέφη, λέγοντας ότι ήθελαν να τα προστατεύσουν και φροντίσουν. Ακόμη, παρουσίασαν υψηλότερες εκφράσεις επιθετικότητας ως προς αυτά, λέγοντας ότι ήθελαν να τους τσιμπήσουν τα μάγουλα και να τα "φάνε"» προσθέτουν.
Επιπλέον, σύμφωνα με την ίδια έρευνα, οι ερωτηθέντες που έδειξαν υψηλότερες εκφράσεις επιθετικότητας κοιτώντας τα μωρά, έτειναν να εμφανίζουν μεγαλύτερη πτώση στα θετικά συναισθήματα πέντε λεπτά μετά την προβολή των εικόνων.
Εκφράσεις του τύπου «θα μπορούσα να σε φάω ζωντανό» φαίνεται να μας βοηθούν να ξεπεράσουμε συναισθήματα, όπως το γέλιο κατά τη διάρκεια μιας στενάχωρης ταινίας μπορεί να μας βοηθήσει να συγκρατήσουμε τα δάκρυά μας.
____________________
newsbeast.gr
antikleidi

Ενσυναίσθηση: Ο καλύτερος τρόπος να κάνεις
έναν άνθρωπο να νιώσει καλύτερα.

Ενσυναίσθηση: Μια αρετή που κάθε γονιός πρέπει να έχει (και να την καλλιεργεί στα παιδιά του)

από Μαρία Κωνσταντοπούλου

«Πάλι κλαίει το παιδί; Τι έπαθε;» ή «Να δω πώς θα το ηρεμήσω...» είναι σκέψεις που περνούν καθημερινά από το μυαλό των γονιών. 
Όσο και αν αγαπάμε τα παιδιά μας πολλές φορές μένουμε στην επιφανειακή αντιμετώπιση των προβλημάτων τους, χωρίς να προσπαθούμε να μπούμε στη θέση τους.

Δείχνουμε δηλαδή ότι τα υποστηρίζουμε χωρίς όμως να τα καταλαβαίνουμε ουσιαστικά.
 Για το λόγο αυτό, η καλλιέργεια της ενσυναίσθησης στους γονείς είναι πολύ σημαντική, αν θέλουν όντως να είναι δίπλα στα παιδιά τους.
Δείτε το βιντεάκι, αξίζει τον κόπο
Τι ακριβώς είναι η ενσυναίσθηση

Ενσυναίσθηση είναι η ικανότητα να βλέπουμε και ν' αξιολογούμε τι αισθάνεται ο συνάνθρωπός μας. 

Αν ένα κοντινό μας άτομο στενοχωριέται ή πονάει και αισθανόμαστε πραγματικά τον πόνο του ή όταν πραγματικά χαιρόμαστε με την χαρά του, σημαίνει αυτό που λέει και η ίδια η λέξη: μοιραζόμαστε τα ίδια συναισθήματα μ' εκείνον. 
Είναι ένα χαρακτηριστικό που μας βοηθά να δεθούμε με τους γύρω μας.

Έτσι, όταν δείχνουμε ενσυναίσθηση προς το παιδί, σημαίνει ότι το κατανοούμε, συμπάσχουμε μαζί του και του μαθαίνουμε το σωστό και το λάθος, δείχνοντάς του απεριόριστη αγάπη. 


Γιατί είναι σημαντική η ενσυναίσθηση στους γονείς;
1. Μπορούν να καταλάβουν πραγματικά το παιδί

Με τον όρο «ενσυναίσθηση» εννοούμε ότι συμπάσχουμε με το παιδί, ακόμα και σε πράγματα που, ως μεγάλοι, ίσως θεωρούμε ασήμαντα. 

Αν για παράδειγμα, δεν μπορεί να κοιμηθεί μόνο του ένα βράδυ, είναι πολύ πιθανό να σκεφτούμε ότι είναι, απλά, ένα καπρίτσιο του, ενώ στην πραγματικότητα εκείνο μπορεί να φοβάται το σκοτάδι. 
Η «ξερή» αντιμετώπιση του να ικανοποιήσουμε απλώς την ανάγκη του και να το αφήσουμε να κοιμηθεί μαζί μας για να μην παραπονιέται ή να σταματήσει να κλαίει, δεν ταυτίζεται με την ενσυναίσθηση. 
Στη συγκεκριμένη περίπτωση, θα έπρεπε να συζητήσουμε το πρόβλημά του, να το ρωτήσουμε γιατί αισθάνεται έτσι και να του δείξουμε ότι καταλαβαίνουμε τους φόβους του γιατί κάποτε κι εμείς ήμαστε παιδιά και φοβόμαστε το σκοτάδι.
Στα παιδιά, εξάλλου, οι συναισθηματικές ανάγκες ή ελλείψεις συνήθως εκδηλώνονται μέσω κάποιων φυσικών αναγκών και ανησυχιών.

2. Του δείχνουν πώς να είναι δίπλα στους συνανθρώπους του.
Τα παιδιά, όπως είναι γνωστό, λειτουργούν μιμητικά. 

Επομένως, για να μάθουν να είναι δίπλα στους συνανθρώπους τους, είναι πολύ σημαντικό οι γονείς να τους δώσουν το σωστό παράδειγμα και να τα κάνουν να καταλάβουν ότι η ευτυχία των κοντινών μας ανθρώπων είναι το ίδιο σημαντική με τη δική μας. 
Στο χέρι μας είναι να τους δείξουμε ότι ο κόσμος δεν περιστρέφεται μόνο γύρω από εκείνα και ότι οι ανάγκες των υπολοίπων είναι το ίδιο σημαντικές με τις δικές τους.
3. Το βοηθούν να αναγνωρίζει και να χειρίζεται τα συναισθήματά του.
Αν τα παιδιά δεν σκέφτονται τους υπόλοιπους ή δεν τα ενδιαφέρει αν θα πληγώσουν τα συναισθήματά τους, δεν σημαίνει ότι δεν «έχουν» ενσυναίσθηση, αλλά ότι κάποια άλλα συναισθήματά τους υπερισχύουν και έτσι δεν την εκφράζουν. 

Το να νοιαζόμαστε για τους άλλους μπορεί κάποιες φορές να «φορτώνει» την ψυχολογία μας και να περιλαμβάνει αρνητικά συναισθήματα, όπως ο θυμός, η ντροπή, η ζήλεια, συναισθήματα που τα παιδιά δεν μπορούν εύκολα ν' αντιληφθούν ή που, ακόμα και εάν τ' αντιλαμβάνονται, προσπαθούν να τ' αποφύγουν.
Γι' αυτό, είναι σημαντικό κάθε φορά που το παιδί νιώθει κάποιο απ' αυτά τα δυσάρεστα συναισθήματα να τα κατονομάζουμε και να του εξηγούμε γιατί αισθάνεται έτσι. Αν παρά τις προσπάθειές μας, είναι ακόμα ταραγμένο, καλό θα είναι να το αφήσουμε πρώτα να ηρεμήσει και μετά να το βοηθήσουμε να έρθει αντιμέτωπο μ' αυτά.

Η διαχείριση των συναισθημάτων μας δεν είναι εύκολη υπόθεση, είναι όμως το πρώτο βήμα για να μπορέσουμε να καταλάβουμε τον εαυτό μας και μετά τους γύρω μας.

4. Το δέχονται όπως είναι.
Η ενσυναίσθηση δεν σχετίζεται μόνο με την αναγνώριση των συναισθημάτων των συνανθρώπων μας, αλλά και με το να τους αποδεχόμαστε όπως ακριβώς είναι. Φυσικά, τα παιδιά, όσο ακόμα είναι μικρά, δεν έχουν καλλιεργήσει ακόμα κάποια βασικά στοιχεία του χαρακτήρα τους, ωστόσο έχουν τη δική τους προσωπικότητα, την οποία θα πρέπει να σεβαστούμε και ν' αποδεχθούμε.

Είναι σημαντικό να ακούμε όσα έχουν να μας πουν και, ακόμα και αν κάτι μας φαίνεται υπερβολικό ή αστείο να μην το δείξουμε. Ό,τι εμείς θεωρούμε εκείνη την ώρα ανάξιο λόγου ή ασήμαντο, μπορεί για το παιδί να είναι σημαντικό! 
Γι' αυτό, δεν πρέπει να υποτιμάμε τα λόγια του, τις επιθυμίες ή τις φιλοδοξίες του, αλλά να του δείχνουμε κάθε στιγμή ότι θα είμαστε δίπλα του σε ό,τι μας χρειαστεί. 

Τι να κάνετε για να τονώσετε την ενσυναίσθηση του παιδιού
Δείξτε του ότι το καταλαβαίνετε: 

«Μήπως φοβάσαι το σκυλάκι του γείτονα; Δεν θα σε πειράξει αλλά γαβγίζει πολύ και καταλαβαίνω ότι αυτό μπορεί να σε τρομάζει. Θα σου κρατάω το χέρι μέχρι να περάσουμε το δρόμο!».

Μιλήστε για τα συναισθήματα των άλλων: 

«Η αδελφή σου στενοχωρήθηκε όταν την έσπρωξες. Καλό θα είναι να της ζητήσεις συγγνώμη και να της πεις ότι δεν ήθελες να την πονέσεις ή να την στενοχωρήσεις.»

Φέρτε το παράδειγμα των κοντινών σας ανθρώπων: 

«Ο παππούς είναι άρρωστος. Θες να του γράψεις μια κάρτα και να του την δώσεις για να μάθει ότι τον σκέφτεσαι;».

Χρησιμοποιήστε το «εγώ»: 

«Δεν μου αρέσει όταν μου μιλάς άσχημα. Με στενοχωρείς και δεν θέλω να το ξανακάνεις.» ή «Καταλαβαίνω γιατί φοβάσαι. Κι εγώ στην ηλικία σου είχα τον ίδιο φόβο!». 
Με την χρήση του α' ενικού, είτε με αρνητική είτε με θετική χροιά, έρχεστε πιο κοντά του και κερδίζετε περισσότερο την προσοχή και το σεβασμό του.

Να εξηγείτε τη «συγγνώμη»: 

Τα παιδιά πολλές φορές βλέπουν τη «συγγνώμη» σαν ένα μέσο για να γλυτώσουν τις δυσάρεστες συνέπειες χωρίς να καταλαβαίνουν τι ακριβώς σημαίνει. Γι' αυτό, εξηγήστε του κάθε φορά που κάνει κάποιο λάθος τον λόγο για τον οποίο θα πρέπει να ζητήσει συγγνώμη και ρωτήστε το αν καταλαβαίνει το γιατί.

Διαβάστε μαζί βιβλία για τα συναισθήματα: 

Βοηθήστε το παιδί να αναγνωρίσει τα συναισθήματά του, διαβάζοντας σχετικά παιδικά βιβλία που θ' αναπτύξουν τη συναισθηματική του νοημοσύνη.

mama365

Γράφει με το αριστερό; Δεν πειράζει, καθόλου δεν πειράζει!

Γράφει με το αριστερό, ε και;

ΑΠΟ ΤΗ ΡΙΤΑ ΒΕΛΩΝΗ

Μήπως και το δικό σου παιδί ανήκει στο 10 % των μαθητών που τα καταφέρνουν καλύτερα με το αριστερό χέρι; Αν νομίζεις ότι ήρθε η ώρα να του «αλλάξεις» αυτή τη συνήθεια, διάβασε πρώτα, τις συμβουλές των ειδικών. 
Δεν είναι λίγοι οι αριστερόχειρες που στα παιδικά τους χρόνια πιέστηκαν να «αλλάξουν» χέρι. 
Και δυστυχώς, ακόμα και σήμερα, υπάρχουν δάσκαλοι και γονείς που ασκούν πίεση στα αριστερόχειρα παιδιά για να χρησιμοποιούν το δεξί τους μη γνωρίζοντας ή ακόμα και παραβλέποντας τις συνέπειες». 
Ωστόσο η πίεση αυτή μπορεί να δημιουργήσει σύγχυση στις εγκεφαλικές λειτουργίες, διαταραχές συμπεριφοράς και δυσκολίες στη μάθηση, αφού είναι σαν να επιχειρούν να αλλάξουν στο παιδί την ανατομική κατασκευή του εγκεφάλου του» τονίζει ο κ. Δημ. Δημητρακόπουλος καθηγητής παιδαγωγικών του τμήματος βρεφονηπιοκομίας στο ΤΕΙ Θεσσαλονίκης.

Πες μου με ποιο χέρι γράφεις, να σου πω τα... ταλέντα σου!

Στους αριστερόχειρες, επικρατεί η λειτουργία του δεξιού ημισφαιρίου του εγκεφάλου και οι δεξιότητες που πηγάζουν από αυτό είναι:

Μουσική - Αρχιτεκτονική - Πλαστικές Τέχνες - Δημιουργικότητα - Αντίληψη - Φαντασία - Έκφραση συναισθημάτων
Στους δεξιόχειρες, επικρατεί η λειτουργία του αριστερού ημισφαιρίου του εγκεφάλου και όσο για τις δεξιότητες εντοπίζονται σε:

Ομιλία - Γραφή - Λογική - Μαθηματικά - Επιστήμες
Κάνε τη ζωή του παιδιού πιο εύκολη
Ενημέρωσε στο σχολείο τους δασκάλους του ώστε να λάβουν τα απαραίτητα μέτρα για τη διδασκαλία του και την άνεση του στο θρανίο όταν γράφει.
Βοήθησε το παιδί να μάθει τη χρήση διαφόρων εργαλείων με το αριστερό του χέρι. 
Αγόρασέ του αντικείμενα καθημερινής χρήσης (για παράδειγμα ψαλίδι) ειδικά σχεδιασμένα για αριστερόχειρες.
Παρακίνησέ το να δοκιμάσει διάφορους τρόπους για να κρατήσει το μολύβι και να γράψει ώστε να καταλήξει σε έναν τρόπο που θα είναι πιο βολικός και πιο ξεκούραστος.
Παρότρυνέ το να ασχοληθεί με κάποιο άθλημα που βοηθά στην ενίσχυση των αριστερόχειρων, για παράδειγμα το τένις που απαιτεί συντονισμό της μιας πλευράς, δηλαδή ματιών και χεριού.

Οι εντολές του εγκεφάλου... χιαστί

Αποτελέσματα έρευνας, που παρουσιάστηκαν πρόσφατα σε διεθνές συνέδριο, έδειξαν ότι η αριστεροχειρία συνδέεται με διαφορετικές λειτουργίες των δυο ημισφαιρίων του εγκεφάλου, ο οποίος, στέλνει εντολές στο σώμα μας «χιαστί». 
Δηλαδή, στους «δεξιόχειρες» επικρατεί η λειτουργία του αριστερού ημισφαιρίου και στους «αριστερόχειρες» η λειτουργία του δεξιού ημισφαιρίου.
Στην ηλικία των 3 ετών γίνεται η επιλογή!
Σύμφωνα με τους ειδικούς: τα περισσότερα παιδιά γεννιούνται αμφιδέξια, δηλαδή χρησιμοποιούν εξίσου καλά το δεξί και το αριστερό χέρι, τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής τους. 
Η προτίμηση του παιδιού αρχίζει να φανερώνεται περίπου στην ηλικία των 3 ετών, αλλά γίνεται σαφής, κυρίως όταν αρχίζει το σχολείο και μαθαίνει να γράφει. Αν προτιμά να χρησιμοποιεί το αριστερό του χέρι πρέπει να το αφήσεις ελεύθερο να εκφραστεί με τον τρόπο που επιλέγει εκείνο, συμβουλεύουν οι επιστήμονες. 
Το παιδί θα αναπτύξει όλες τις δραστηριότητες που αναπτύσσουν και οι δεξιόχειρες και μάλιστα εξίσου καλά. Πρόβλημα θα παρουσιάσει μόνο αν κάποιος το πιέσει να χρησιμοποιήσει το δεξί χέρι αντί για το αριστερό.

Καλλιτέχνες & με υψηλό ΙQ
Οι μέχρι στιγμής στατιστικές έχουν δείξει ότι ένας στους 10 μαθητές είναι αριστερόχειρας. 

Όπως επίσης δήλωσε πρόσφατα ο καθηγητής Βιολογίας Alexander Dubov: οι τελευταίες έρευνες δείχνουν ότι ο δείκτης νοημοσύνης (IQ) των αριστερόχειρων είναι σε γενικές γραμμές υψηλότερος από των δεξιόχειρων. 
Για παράδειγμα, οι αριστερόχειρες έχουν μια υψηλότερη ικανότητα στην αντίληψη των ήχων και των χρωμάτων, ενώ διαθέτουν και μια «φωτογραφική» μνήμη. 
Και αυτό γιατί το δεξί μέρος του εγκεφάλου με το οποίο εκφράζονται οι αριστερόχειρες, σχετίζεται με τη διαίσθηση, την ενόραση, την καλλιτεχνία (όπως μουσική, ζωγραφική, υποκριτική κ.λ.π.).

Περισσότερα τα αγόρια!
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η διαπίστωση ότι η αριστεροχειρία παρατηρείται περισσότερο στα αγόρια από ότι στα κορίτσια, ενώ σημαντικό παράγοντα στην επιλογή χεριού παίζει και η κληρονομικότητα. 

Ενώ π.χ δυο δεξιόχειρες έχουν πιθανότητα 9,5% να κάνουν αριστερόχειρα, η πιθανότητα ενισχύεται στο 19,5% όταν ο ένας γονιός είναι αριστερόχειρας, ενώ στους δυο αριστερόχειρες το ποσοστό ανεβαίνει στο 26%.

Πρώτη δημοσίευση: Περιοδικό Αρμονία, τεύχος 122