Παρασκευή, 16 Νοεμβρίου 2018

Η ανεκτικότητα των Ελλήνων

Η Διεθνής Ημέρα Ανεκτικότητας καθιερώθηκε στις 16 Νοεμβρίου του 1995 από την UNESCO προκειμένου να ευαισθητοποιήσει την παγκόσμια κοινή γνώμη για την ανάγκη αποδοχής του διαφορετικού στις ανθρώπινες σχέσεις. Προστίθεται ότι «η ημέρα αυτή πρεσβεύει την αποδοχή, τον σεβασμό και την καταπολέμηση κάθε στερεότυπης αντίληψης και δεισιδαιμονίας για το «διαφορετικό».
Αντιγράφουμε από το άρθρο του Γιώργου Κουτσαντώνη και Μιχάλη Θεοδοσιάδη, με τίτλο «Η ελληνική ανεκτικότητα και η ρητορική της δημοφοβίας»:

«Τόσο στην Ελλάδα της κρίσης, όσο και πριν η οικονομική κατάρρευση σαρώσει τη χώρα, συναντά κανείς περιπτώσεις δημόσιων προσώπων και γνωστών διανοούμενων, που μέσα από τα βιβλία τους, την αρθρογραφία τους και τις ομιλίες τους, χαρακτηρίζουν τους Έλληνες «κλειστόμυαλους» και μη ανεκτικούς. Για αυτούς, ο μέσος Έλληνας παραμένει προσκολλημένος στο οικογενειακό μοντέλο και στη λεγόμενη «παρωχημένη κοινωνία» που «διέπεται από απαρχαιωμένες της αξίες», αρνούμενος πεισματικά να δεχθεί την εξέλιξη, την πρόοδο και την «πορεία προς τα εμπρός». Αυτή την αντίληψη, αναφορικά με την ελληνική πραγματικότητα, συναντά κανείς ακόμα και σε πλατιά τμήματα της ίδιας της κοινωνίας, εφόσον έχει γίνει κοινός τόπος σε αρκετούς συμπολίτες μας η δήθεν «αναγκαιότητα να εκμοντερνιστούμε», πάντα στα πρότυπα των δυτικών μητροπόλεων. Αυτή η προσέγγιση, κατά βάση, πηγάζει από την εξιδανίκευση του βορειοευρωπαϊκού και αγγλοσαξονικού κοινωνικο-οικονομικού μοντέλου, έτσι όπως καλλιεργήθηκε κατά τη δεκαετία του ’60 και έπειτα, και ιδίως κατά τη δεκαετία του ’90, μέχρι και το 2008. Πιο χαρακτηριστική είναι όμως η ύπαρξη ιδιωτικών οργανισμών, όπως ο διαΝΕΟσις, ο οποίος μέσα από έρευνες γνώμης διατείνεται ότι χαρτογραφεί τις αξιακές, πολιτικές και πολιτισμικές αντιλήψεις των Ελλήνων. Όπως μάλιστα λένε κάποιοι, που προσφάτως συμμετείχαν στο 3ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών, η ελληνική κοινωνία είναι «μέχρι το μεδούλι συντηρητική και κλειστή», ενώ η σχέση της με το κράτος «παραμένει πελατειακή». Επίσης συχνά τονίζεται το γεγονός ότι πολλοί άνθρωποι, νεότεροι στην ηλικία, τα τελευταία χρόνια, έφυγαν από την Ελλάδα για χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά ή άλλαξαν ακόμη και ήπειρο, αναζητώντας μια καλύτερη τύχη στις «αναπτυγμένες» χώρες. Αντιθέτως όσοι παρέμειναν συχνά κατηγορούνται ότι είναι αποτυχημένοι, τεμπέληδες και ανίκανοι, που παρασιτούν και βασίζονται στην οικογενειακή και κρατική πρόνοια.
 ...
Σε ό,τι αφορά το ζήτημα του «μη ανεκτικού» και «ρατσιστή Έλληνα» (επιχείρημα που αναπαράγουν όχι μόνο οι φιλελεύθεροι του «ακραίου κέντρου», αλλά σε μεγάλο βαθμό και οι λεγόμενοι «ακτιβιστές» της Αριστεράς και της Αναρχίας) αξίζει μονάχα να υπολογίσει κανείς τον τρόπο με τον οποίο η ελληνική κοινωνία συνέδραμε στη φιλοξενία των προσφύγων, ενώ αρκετές οικογένειες που άνοιξαν την πόρτα τους κινδύνευσαν να κατηγορηθούν ακόμη και για διακίνηση. Όλα αυτά μάλιστα σε μια στιγμή που από τη χώρα απουσιάζουν οι υποδομές που θα μπορούσαν να περιθάλψουν έναν τόσο τρομακτικό αριθμό μετακινούμενων μαζών. Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα, αλλά ας θυμηθούμε ένα ακόμα περιστατικό: πριν από μερικά χρόνια στο Ηράκλειο της Κρήτης κάηκε το μίνι μάρκετ ενός μετανάστη από το Μπαγκλαντές. Οι αιτίες την πυρκαγιάς παράμειναν αδιευκρίνιστες (αν και υπήρξαν υποψίες ακροδεξιάς εμπλοκής). Ωστόσο άμεσα σύσσωμη η γειτονιά βοήθησε να καθαριστεί ο χώρος και συγκέντρωσε χρήματα για την πλήρη αποκατάσταση των ζημιών. Ήταν οι απλοί, καθημερινοί άνθρωποι της γειτονιάς που έσπευσαν να βοηθήσουν τον μετανάστη συνάνθρωπό τους με τον οποίο προφανώς ζούσαν αρμονικά. Δεν ήταν οι οργανωμένοι σε κάποια Μη Κυβερνητική Οργάνωση, δεν ανήκαν σε κομματικές παρατάξεις· δεν ήταν αναρχικά γκρουπούσκουλα, ούτε οι λεγόμενοι Μαχητές της Κοινωνικής Δικαιοσύνης (SJWs)· 
...
Αντίθετα, η στάση αρκετών πλούσιων ευρωπαϊκών χωρών, με οργανωμένες υποδομές φιλοξενίας (και σε πολύ καλύτερη οικονομική κατάσταση), επένδυσαν περισσότερο στον φόβο, για σαφώς μικρότερο αριθμό μεταναστών. Πράγμα που έδειξαν οι πρόσφατες εκλογές στην Αυστρία, τη Γαλλία, την Ολλανδία και αλλού. 
...
Όπως έλεγε ο Πλούταρχος, η καλοσύνη, η ευπρέπεια και η αρετή είναι διδακτικές αρχές που προσφέρονται δωρεάν από την τοπική ανθρώπινη κοινότητα -σε όλους, σε κάθε γενιά. Μια συλλογική σοφία που έχει δώσει σημαντικούς αξιακούς καρπούς στο παρελθόν και ευτυχώς συνεχίζει ακόμη να παράγει ανθρωπιά στις γειτονιές της Ελλάδας, δίνοντας ένα απτό παράδειγμα λαϊκού οικουμενισμού.
...
Πέρα από τον απαραίτητο αναστοχασμό, γύρω από τα χρόνια της κρίσης, κατά τη γνώμη μας, είναι σημαντικό το ενδιαφέρον και η προσπάθεια, όλων μας, να κατανοήσουμε σε βάθος τη στάση και τα λαϊκά αντανακλαστικά των Ελλήνων (μειοψηφιών και πλειοψηφιών), όπως αυτά εκφράστηκαν στο παρελθόν και καταγράφονται στη μνήμη των γηραιότερων και στα σχετικά βιβλία. Γιατί χωρίς στοιχεία διαφοροποίησης και σύγκρισης δεν μπορεί να σχηματιστεί κριτική σκέψη, σοβαρός αντίλογος και αντιπροτάσεις. Τα διδάγματα από την πιο πρόσφατη ιστορία της χώρας, που πέρασε έναν Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ένα τραγικό εμφύλιο και μια δικτατορία, μέχρι να φτάσει στη μεταπολίτευση και στη σημερινή παρακμή, είναι πολύτιμα. Ίσως έτσι ξεκαθαρίσει κάπως το τοπίο και αρχίσουμε να σκεφτόμαστε ποια θα μπορούσε να είναι σήμερα η στάση μας. Με άλλα λόγια να αποφασίσουμε τι να διατηρήσουμε από το παρελθόν, τι να απορρίψουμε και τι να μεταβάλουμε. Να οραματιστούμε ένα μέλλον, πολιτικού και κοινωνικού μετασχηματισμού, που δεν θα ταυτίζεται με την στείρα νοσταλγία, την σπασμωδική αντίδραση ή την μοιρολατρική αναμονή της ολοκληρωτικής παρακμής του δυτικού πολιτισμού. Αντιθέτως, μια δημιουργική νοσταλγία θα μας ωθούσε να εξετάσουμε όλα εκείνα τα στοιχεία, από το παρελθόν, που αξίζει να διασώσουμε, στοιχεία που σιγοσβήνουν μέσα στο μηδενισμό. Ποια άλλα θα μπορούσαν να είναι, αν όχι η ίδια μας η λαϊκότητα, οι στενοί κοινωνικοί δεσμοί, η απλότητα και η έμφαση στις πιο αυθόρμητες καθημερινές στιγμές. Αν κάτι φάνηκε ξεκάθαρα τα τελευταία χρόνια, είναι ότι η μαζική σύγχυση εξυπηρετεί καλά τις απρόσωπες αγορές και το τοπικό οικονομικό, κοινωνικό και πολιτικό κατεστημένο (establishment). Δεν μοιάζει τυχαίο ότι από τα σύγχρονα ΜΜΕ και τις νέες τεχνολογίες προωθείται συστηματικά η χαοτική μικρο-επικοινωνία, η ποσότητα της πληροφορίας (έναντι της ποιοτικής πληροφόρησης), ο ατομικισμός και οι πλασματικές ανάγκες σε βάρος του λαϊκού πολιτισμού. Γιατί ο λαϊκός πολιτισμός βασίζεται στη βιωμένη εμπειρία και στην επίγνωση των πραγματικών αναγκών, που είναι απαραίτητες τόσο για την επιβίωση, όσο και για την αρμονική ανθρώπινη συνύπαρξη.
...
»
respublica.gr     
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Εὐαγγελιστής Ματθαῖος ὁ Προστάτης της Οικονομίας

Ὁ Ἅγιος Ματθαῖος ὁ Ἀπόστολος καὶ Εὐαγγελιστής
Ο Προστάτης της Οικονομίας
Η μνήμη του τιμάται στις 16 Νοεμβρίου. 
 🙏
St. Matthew the Apostle and Evangelist 
The Protector of Economy 
Apostle Matthew. Manuscript from Sinai, 12th Century
Προστάτης της Οικονομίας, ο Άγιος Απόστολος Ματθαίος, ο τελώνης, ο φοροεισπράκτορας, ο συλλέκτης χρήματος, που άκουσε το κάλεσμα του Χριστού και έσπευσε να γίνει ακόλουθος και μαθητής Του.
Ο Άγιος Ματθαίος, είναι αυτός που κατείχε πλήρως τη δύναμη του χρήματος και την απαρνήθηκε, «τοῦ τελωνείου τόν ζυγόν ἀπέρριψε, δικαιοσύνης τῷ ζυγῷ προσηρμόσθη…»
Ο Άγιος Ματθαίος είναι το αντίβαρο της απληστίας των τραπεζών και των πιστωτικών ιδρυμάτων. Είναι ο Άγιος-Καθοδηγητής, του οποίου το παράδειγμα ακολουθώντας, θα μπορέσουν, τα στελέχη και όλοι οι ιθύνοντες–διαχειριστές του πλούτου, να δώσουν στα πάσης φύσεως οικονομικά ιδρύματα χαρακτήρα φιλάνθρωπο, να αντικαταστήσουν την απληστία του Μαμωνά με τη δικαιοσύνη.

Σχετικά: Το χαμομηλάκι
Τοῦ τελωνείου τόν ζυγόν ἀπορρίψας, δικαιοσύνης τῷ ζυγῷ προσηρμόσθης, καί ἀνεδείχθης ἔμπορος πανάριστος, πλοῦτον κομισάμενος, τήν ἐξ ὕψους σοφίαν· ὅθεν ἀνεκήρυξας, ἀληθείας τόν λόγον, καί τῶν ῥαθύμων ἤγειρας ψυχάς, καθυπογράψας, τήν ὥραν τῆς κρίσεως.

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2018

«Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα... »

Τα λόγια που δεν ξέρω σου τα δένω 
με τους ανθρώπους που 'δαν το κακό 
και το 'χουν στ' όνομά τους κεντημένο 
Στίχοι: Μάνος Ελευθερίου 
Μουσική: Γιάννης Μαρκόπουλος 
Χαράλαμπος Γαργανουράκης

Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα 
και τους καημούς που σκέπασε καπνός 
η ξενιτιά τα βρήκε αδελφωμένα 
Κι οι ξαφνικές χαρές που ήρθαν για μένα 
ήταν σε δάσος μαύρο κεραυνός 
κι οι λογισμοί που μπόρεσα για σένα 

Και σου μιλώ σ' αυλές και σε μπαλκόνια 
και σε χαμένους κήπους του Θεού 
κι όλο θαρρώ πως έρχονται τ' αηδόνια 
με τα χαμένα λόγια και τα χρόνια 
εκεί που πρώτα ήσουνα παντού 
και τώρα μες στο κρύο και στα χιόνια 
Η μοίρα κι ο καιρός το `χαν ορίσει 
στον κόσμο αυτό να ρίξω πετονιά 
κι η νύχτα χίλια χρόνια να γυρίσει 
Στο τέλος της γιορτής να τραγουδήσει 
αυτός που δεν εγνώρισε γενιά 
και του καημού την πόρτα να χτυπήσει 
και του καημού την πόρτα να χτυπήσει 
και του καημού την πόρτα να χτυπήσει 

Δεν ήτανε ρολόι σταματημένο 
σε ρημαγμένο κι άδειο σπιτικό 
οι δρόμοι που με πήραν και προσμένω 
Τα λόγια που δεν ξέρω σου τα δένω 
με τους ανθρώπους που 'δαν το κακό 
και το 'χουν στ' όνομά τους κεντημένο 

Αυτός που σπέρνει δάκρυα και πόνο 
θερίζει την αυγή ωκεανό 
μαύρα πουλιά τού δείχνουνε το δρόμο 
Κι έχει τη ζωγραφιά κοντά στον ώμο, 
σημάδι μυστικό και ριζικό 
πως ξέφυγε απ' τον Άδη κι απ' τον κόσμο 

Η μοίρα κι ο καιρός... 

Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Μήπως το παιδί λαμβάνει περισσότερο αλάτι από όσο θα έπρεπε;

Το περισσότερο αλάτι προέρχεται από τροφές όπως η πίτσα, τα χάμπουργκερ, το ψωμί, τα έτοιμα σνακ και τις μακαρονάδες με σάλτσα. 
Φυσικά και το αλάτι δεν είναι εντελώς κακό. Είναι σημαντικό για πολλές σωματικές λειτουργίες, όπως η διατήρηση ισορροπίας των υγρών στο σώμα. 

Η υπερβολική κατανάλωση όμως συνδέεται με υπέρταση και τεράστιο κίνδυνο για καρδιακά νοσήματα και εγκεφαλικό.

Σύμφωνα με αναφορά που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Nutrition, 70% των παιδιών από 1-3 ετών, 87% των παιδιών 4-5 ετών και 90% των παιδιών από 6-18 ετών καταναλώνουν υπερβολική ποσότητα ημερησίως. Εσείς αναρωτιέστε ακόμα για το αν το παιδί λαμβάνει περισσότερο αλάτι από όσο θα έπρεπε;

Παρακάτω θα βρείτε τις ενδείξεις που το επιβεβαιώνουν.

Διψάει συνέχεια. 
Περισσότερο νάτριο στο σώμα σημαίνει ότι χρειάζεται και περισσότερο νερό. Αν είναι ασυνήθιστα διψασμένο και δεν υπάρχει φυσιολογική εξήγηση (λόγω σωματικής άσκησης ή καιρού), Ήρθε η ώρα να μειώσετε την ποσότητα αλατιού σε όλα τα γεύματα ενώ θα πρέπει να επανεξετάσετε τα ροφήματα που δίνετε στο παιδί και δεν είναι και τόσο υγιεινά.

Ζητάει περισσότερο αλατισμένα φαγητά. 
Προφανώς και το αλάτι κάνει πιο νόστιμη οποιαδήποτε τροφή. Αυτό που μπορείτε να κάνετε είναι να προσθέσετε άλλα μπαχαρικά, όπως το πιπέρι και ο βασιλικός για να κάνετε το φαγητό πιο εύγευστο.

Υψηλή πίεση. 
Τα συμπτώματα δεν είναι εμφανή, αλλά μεγάλο ποσοστό παιδιών πάσχει από υπέρταση ή υπόταση. Μετά την ηλικία των 3, μπορείτε να κάνετε αιματολογικές εξετάσεις στο παιδί μία φορά ετησίως.

Σκούρα ούρα. 
Αν και μπορούν να υπάρχουν πολλές εξηγήσεις, μία από αυτές είναι η υψηλή πρόσληψη νατρίου. Απευθυνθείτε στο γιατρό ώστε να βρείτε το αίτιο.

Τρώει ανθυγιεινά σνακ στο σχολείο. 
Αντί να του δίνετε κρουασάν και πατατάκια, επιλέξτε πιο υγιεινά σνακ, όπως είναι τα λαχανικά και τα φρούτα και βρείτε συνταγές με διαφορετικό τρόπο μαγειρικής.

Παίρνει βάρος χωρίς να τρώει γλυκά. 
Οι περισσότεροι γονείς πιστεύουν λανθασμένα ότι τα γλυκά και τα πολλά λίπη είναι η μόνη αιτία παχυσαρκίας. Οι έρευνες όμως δείχνουν ότι η υψηλή πρόσληψη αλατιού συνδέεται επίσης με την παχυσαρκία. Επομένως, πρέπει να είστε πολύ προσεκτικοί με την ποσότητα και να ελέγχετε διεξοδικά τις συσκευασίες.

Τρώτε συχνά έξω. 
Όσο βολικό και γρήγορο είναι, μπορεί να γίνει επιβλαβές για το παιδί. Περιορίστε αυτήν τη συνήθεια σε μία φορά την εβδομάδα και ζητήστε στην παραγγελία ανάλατο φαγητό ώστε να προσθέσετε εσείς την επιθυμητή ποσότητα.

Εσείς οι ίδιοι τρώτε πολύ αλάτι. 
Αν επιλέγετε τρόφιμα με πολύ αλάτι, δεν δίνετε στο παιδί τη δυνατότητα να φάει διαφορετικά. Ήρθε η ώρα να αναθεωρήσετε τις δικές σας διατροφικές συνήθειες και να βοηθήσετε τόσο το παιδί, όσο και τον εαυτό σας.

Πηγή: vita.gr
tempo24.news
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2018

Μεγαλώνοντας παιδιά που αγαπούν τη δημιουργία

Υπάρχει γονιός που δεν θέλει το παιδί του να δημιουργεί, να πειραματίζεται και να έχει περιέργεια να μαθαίνει νέα πράγματα; Όλοι μας θέλουμε το καμάρι μας να ασχολείται με διάφορες δραστηριότητες και να αισθανόμαστε περήφανοι με τα κατορθώματά του. Πόσο έτοιμες και έτοιμοι όμως είμαστε να οδηγήσουμε τα παιδιά μας στο υπέροχο μονοπάτι της δημιουργίας;
Η δημιουργικότητα είναι ένα μέρος όπου δεν έχει πάει κανείς άλλος παρά μόνο εσύ. Για να τη βρεις, πρέπει να αφήσεις την ασφάλεια και να διεισδύσεις στην τρέλα την πρωτοτυπίας. Αυτό που θα ανακαλύψεις είναι υπέροχο. Αυτό που θα ανακαλύψεις είναι ο εαυτός σου.
Ιδού λοιπόν κάποιες συμβουλές που θα μας βοηθήσουν να δούμε τα πράγματα από άλλη οπτική. Με αυτές τις συμβουλές είναι πολύ πιθανό όχι μόνο τα παιδιά μας να γίνουν πιο δημιουργικά, αλλά και εμείς πιο χαλαροί και cool γονείς.
#1 Να θυμάσαι ότι τα λάθη χρειάζονται.
Σκέψου το λίγο λογικά: πόσο πιθανό είναι ένα παιδί που φοβάται τα λάθη να πειραματίζεται και να παίρνει ρίσκο; Προσπάθησε λοιπόν να μάθεις στο παιδί σου να μην απογοητεύεται από τα λάθη του. Αντιθέτως να τα βλέπει ως την ευκαιρία που χρειάζεται για να γίνεται καλύτερο. Αυτό φυσικά εξαρτάται και από τις αντιδράσεις που έχεις εσύ όταν το παιδί σου κάνει λάθη. Φράσεις όπως «Πως μπορείς να το κάνεις αυτό με άλλο τρόπο;» «Μήπως πρέπει να ξαναδείς λίγο την ορθογραφία σου;» θα βοηθήσουν το παιδί σου να μην τρομοκρατείται όταν κάνει λάθη.
#2 Να μην παθαίνεις κρίσης πανικού όταν βλέπεις το χαμό!
Οι περισσότερες μαμάδες αγαπάμε τα μαζεμένα και τακτοποιημένα δωμάτια. Όμως, κυρίες μου, ας είμαστε ειλικρινείς: αν δεν σπάσεις αυγά, ομελέτα δεν φτιάχνεις. Κάπως έτσι συμβαίνει και με την δημιουργικότητα. Την επόμενη φορά που το παιδί σου θα σου ζητήσει να ζωγραφίσει ή να παίξει με τον πηλό, μην κάνεις δεύτερες σκέψεις όσον αφορά το χαμό που θα δημιουργήσει και τον οποίο θα πρέπει να μαζέψει, ποιος άλλος, εσύ!
#3 Να είσαι προσεκτική με τους επαίνους
Ίσως να μην είναι η πρώτη φορά που διαβάζεις ότι οι έπαινοι μπορούν να εμποδίσουν την ανεξάρτητη σκέψη ενός παιδιού. Πως ακριβώς συμβαίνει αυτό; Οι έπαινοι και οι ανταμοιβές που συνήθως τους συνοδεύουν δεν βοηθάνε πάντα ένα παιδί να δημιουργεί τα δικά του εσωτερικά κίνητρα. Και για να μην μπερδευόμαστε, προς Θεού, δεν είναι όλοι οι έπαινοι «κακοί». Την επόμενη φορά που θέλεις να πεις μπράβο στο παιδί σου δοκίμασε να το κάνεις λέγοντας φράσεις του τύπου «βλέπω ότι δούλεψες πολλές ώρες για να βγάλεις τη χορογραφία του μπαλέτου» ή «από ό,τι είδα χρησιμοποίησες σχεδόν όλα σου τα χρώματα για να κάνεις αυτή τη ζωγραφιά.»
#4 Να προσπαθείς να είσαι ανοιχτόμυαλη
Δώσε στα παιδιά σου πολλές επιλογές, ώστε να καταφέρουν κάποια στιγμή να έχουν ανεξάρτητη βούληση και σκέψη. Αν τα μάθεις να είναι στρατιωτάκια ακούνητα και αγέλαστα στο σπίτι, αυτό το μοτίβο θα ακολουθήσουν και στην ενήλικη ζωή τους (και αυτό είναι κάτι που δεν νομίζω να το ονειρεύεται κάποιος γονιός για το παιδί του). Αν λοιπόν το παιδί σου σού ζητήσει να φάει μπιφτέκι για πρωινό, υπάρχει σοβαρός λόγος να του το αρνηθείς; Αν θέλει να φορέσει ένα φόρεμα στο σχολείο που εσένα δεν σου αρέσει, υπάρχει λόγος να το απαγορεύσεις στην κόρη σου; Άφησε του περιθώρια να δράσει σε πράγματα τα οποία είναι απλά και θα εκπλαγείς από την ωριμότητα που θα δείξει το παιδί σου στο μέλλον.
#5 Να λειτουργείς ως πρότυπο.
Το ότι η μαμά και ο μπαμπάς είναι τα πρότυπα των παιδιών τους, αυτό δεν είναι κάτι που το ακούς πρώτη φορά. Προσοχή, είναι ένας κανόνας που δεν ισχύει μόνο για την δημιουργικότητα αλλά και για το χαρακτήρα του παιδιού και για τους τρόπους με τους οποίους εκφράζεται. Όσον αφορά όμως τη δημιουργικότητα ενός παιδιού, ο καλύτερος τρόπος για να την προκαλέσεις είναι να λειτουργήσεις εσύ ως πρότυπο. Αν το παιδί σου σε βλέπει να καταπιάνεσαι με διάφορες δημιουργικές ενασχολήσεις (μαγείρεμα, κηπουρική, χορό, ζωγραφική, τραγούδι κ.ά), το πιο πιθανό είναι να προσπαθήσει να ακολουθήσει το παράδειγμά σου.
#6 Να κάνεις ένα βήμα πίσω.
Προσπάθησε να μην δημιουργείς την αίσθηση ότι είσαι συνέχεια πάνω από το κεφάλι του παιδιού σου. Όταν ένα παιδί αισθάνεται ότι είναι διαρκώς επί επιτήρηση, δύσκολα μπορεί να δημιουργήσει και να πειραματιστεί. Άλλωστε και εσύ δεν χρειάζεσαι λίγο χρόνο για να πιες ένα καφεδάκι και να χαλαρώσεις; Κάνε το λοιπόν την ώρα που το παιδί σου ζωγραφίζει. Μην αγχώνεσαι, το δημιούργημα του θα στο δείξει όταν ολοκληρώσει.
#7 Να δημιουργείς το χρόνο για δημιουργία
Ξέρουμε όλοι ότι τα παιδιά χρειάζονται πρόγραμμα. Και αυτό ισχύει για το φαγητό τους, για το διάβασμα και για τις δραστηριότητές τους. Όσον αφορά όμως τη δημιουργικότητα, τα πράγματα είναι λίγο πιο άναρχα, αφού η φαντασία και ο πειραματισμός δεν συνυπάρχουν αρμονικά με το ρολόι. Προσπάθησε λοιπόν κάθε μέρα να ξεκλέβεις λίγο από τον πολύτιμο χρόνο των παιδιών προκειμένου να ασχολούνται με πιο δημιουργικές δραστηριότητες. Και όταν σου ζητάει λίγο χρόνο ακόμα για να τελειώσει τη ζωγραφιά του, προσπάθησε να του τον δίνεις, ακόμα και αν του το στερήσεις από πράγματα που θεωρείς πιο σημαντικά.
#8 Να μειώσεις την επαφή με τους υπολογιστές και τα tablets
Ναι, τα παιχνίδια στα κινητά και σε κάθε είδους οθόνη είναι διασκεδαστικά και χρειάζονται για τη διασκέδαση των παιδιών, όμως δεν συμβάλλουν στο να γίνονται τα παιδιά πιο δημιουργικά. Προσπάθησε λοιπόν ο ελεύθερος χρόνος των παιδιών και το παιχνίδι τους να μην περιορίζεται μόνο στην τηλεόραση και στο tablet αλλά και σε πιο δημιουργικές απασχολήσεις.

themamagers.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι