Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

Η Άνοιξη φέρνει Αλλεργίες και στα παιδιά
7 Tips to Help Kids with Spring Allergies


Η ωραιότερη εποχή του χρόνου έχει και την κακή της πλευρά
Η άνοιξη ήρθε, τα λουλούδια ανθίζουν και ο καιρός ζεσταίνει. Πολλοί άνθρωποι θεωρούν την Άνοιξη την καλύτερη εποχή του χρόνου. Για κάποιους όμως που ταλαιπωρούνται από τις αλλεργίες που φέρνει μαζί της η αναγέννηση της φύσης, είναι μία εποχή όχι και τόσο ευχάριστη.
Δακρυσμένα μάτια, μύτη που τρέχει, φτερνίσματα, ξηρός βήχας είναι μερικά από τα συμπτώματα που ταλαιπωρούν ενήλικες και παιδιά που έχουν κάποια αλλεργία.
Πριν, λοιπόν, μπει για τα καλά η άνοιξη, προετοιμαστείτε για τις αλλεργίες που φέρνει αυτή η εποχή του χρόνου.
Αναγνωρίστε τον «εχθρό»
Μπορεί να μπερδέψετε κάποια από τα συμπτώματα των αλλεργιών στα παιδιά με αυτά ενός κρυολογήματος. 
Φτέρνισμα, φαγούρα στη μύτη και το λαιμό, ερεθισμένα μάτια συνήθως είναι σημάδια αλλεργίας. 
Καταρροή υπάρχει και στις δύο περιπτώσεις, αλλά στις αλλεργίες είναι συνήθως πιο καθαρή.
Είδος αλλεργίας
Τα στοιχεία που προκαλούν τις περισσότερες αλλεργίες την άνοιξη είναι η γύρη των δέντρων, των λουλουδιών, του γρασιδιού και τα ακάρεα της σκόνης, η οποία αυξάνεται την άνοιξη για αυτό και υπάρχει έξαρση σε αυτό το είδος αλλεργίας την άνοιξη. 
Πιο έντονο μπορεί να γίνει, επίσης, το φαινόμενο της αλλεργίας στο τρίχωμα του σκύλου ή της γάτας την περίοδο αυτή.
Ηλικία
Αλλεργία μπορεί να εκδηλώσει και ένα παιδί σε βρεφική μικρή ηλικία ενώ έρευνες έχουν δείξει ότι οι αλλεργίες γενικά είναι πιο συχνές στα παιδιά από ότι στους ενήλικες. 
Οι αλλεργίες που συνδέονται με την έκθεσή μας στη φύση είναι πιο πιθανό να εμφανιστούν σε ηλικίες 4 έως 6 ετών.
Κληρονομικότητα
Σε πολλές περιπτώσεις, οι γονείς μπορεί να κληροδοτήσουν τις αλλεργίες στα παιδιά τους. Το περίεργο είναι ότι συχνά τα παιδιά δεν είναι αλλεργικά στα ίδια πράγματα με τους γονείς τους. 
Αν πάντως έχετε αλλεργία στη γύρη, στα ακάρεα, κλπ είναι πιο πιθανό να έχουν και τα παιδιά σας κάποια αλλεργία.
Συμπτώματα
Δεν είναι απαραίτητο κάθε χρόνο να εμφανίζονται τα ίδια συμπτώματα, αφού εξαρτώνται και από την εποχή, αν δηλαδή υπάρχουν περισσότερες βροχές και υγρασία που οδηγούν σε αυξημένη, και πολλές φορές πρόωρη, ανθοφορία. 
Δεν αποκλείεται, όμως, τα συμπτώματα να υποχωρούν όσο περνούν τα χρόνια ή να επιδεινώνονται. Ακόμα, έχει παρατηρηθεί ότι το άγχος μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την εμφάνιση ή την διάρκεια των συμπτωμάτων.
Προληπτικά μέτρα
Αποφύγετε όσο μπορείτε τη γύρη, που είναι ένας βασικός αλλεργιογόνος παράγοντας. Αν θέλετε να κάνετε βόλτα στην εξοχή, προτιμήστε τις απογευματινές ώρες που η παραγωγή γύρης είναι μικρότερη σε σχέση με νωρίς το πρωί (7-10) και νωρίς το απόγευμα (15-17). 
Φορέστε στα παιδιά γυαλιά ηλίου όσο το δυνατόν πιο κλειστά για να προστατέψετε τα μάτια τους από τη γύρη που είναι στον αέρα. Κάντε μπάνιο και λούστε τα μαλλιά του μετά από μία βόλτα έξω, στο πάρκο κλπ. 
Αποφύγετε να ανοίγετε τα παράθυρα του δωματίου του και να στεγνώνετε τα ρούχα του σε εξωτερικό χώρο, όσο η ανθοφορία είναι στο ζενίθ.
Φαρμακευτική αγωγή
Παιδιά που έχουν αλλεργικά προβλήματα την άνοιξη ενδέχεται να χρειάζεται να ακολουθούν κάποια θεραπευτική αγωγή, ανάλογα με τη βαρύτητα των συμπτωμάτων του και πάντα σε συνεννόηση και συνεργασία με το γιατρό σας.

Το παιδί σε θέλει ΕΚΕΙ. Το παιδί θέλει να θέλεις να είσαι γονιός - Γονιός εκ των υστέρων δε γίνεσαι.


Μη φανταστείς ότι θα έχεις τις ώρες της ησυχίας σου όπως πριν.

Μη φανταστείς ότι δε θα καταπατηθούν τα δικαιώματά σου.
Μη φανταστείς ότι δε θα πενταπλασιαστούν οι υποχρεώσεις σου.
Μη φανταστείς, επίσης, ότι θα πίνεις τον πρωινό σου καφέ σουλατσάροντας στο ίντερνετ με τις ώρες.
Μη φανταστείς ότι θα βλέπεις στην τηλεόραση τα σίριαλ που έβλεπες ή ότι θα ακούς τη μουσική που άκουγες.
Μη φανταστείς ότι η κομμώτρια ή η γυμνάστρια ή η μανικιουρίστα σου θα σε βλέπουν το ίδιο συχνά.

Πολύ περισσότερο μη φανταστείς ότι μπορείς να λείπεις ατέλειωτες ώρες από το σπίτι.
Μη φανταστείς ότι μπορείς να προσπερνάς προβλήματα ή συζητήσεις που σε θέλουν εκεί.
Μη φανταστείς, με λίγα λόγια, ότι δε θα αλλάξει ο –προ παιδιών- ρυθμός της ζωής σου.
Γιατί, αν κάτι τέτοιο είναι που φαντάζεσαι, θα πέσεις από τα σύννεφα όταν μια ωραία πρωία αποφασίσεις να το παίξεις μαμά ή μπαμπάς και συνειδητοποιήσεις ότι τίποτα δεν έγινε όπως το υπολόγιζες.

Το παιδί σου, για παράδειγμα, μπορεί να έχει να πατήσει κάνα μήνα στο σχολείο.

Μπορεί να μην ανοίγει βιβλίο από την αρχή του χρόνου.
Μπορεί να άρχισε το κάπνισμα ή το ποτό ή τίποτα χειρότερο και να μην πήρες μυρωδιά.
Μπορεί να έμπλεξε σε παρέες με ξυρισμένα κρανία.
Μπορεί να κάνει bullying σε συμμαθητές του.
Να μιλάει με παιδεραστές στο φέισμπουκ.
Μπορεί να έχει βυθιστεί σε κατάθλιψη.
Να γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων του τις παρατηρήσεις σου.
Ή μπορεί πολύ απλά να μη θέλει να σε βλέπει στα μάτια του.

Μην ξαφνιάζεσαι. Τα πράγματα, ξέρεις, δε συμβαίνουν μαγικά γύρω μας. Τα παιδιά δε μεγαλώνουν μόνα τους για να γίνουν ξαφνικά λαμπροί επιστήμονες όπως ονειρεύεσαι, τίμιοι πολίτες όπως εύχεσαι ή απλά ευτυχισμένοι άνθρωποι, όπως είναι η βαθύτερη επιθυμία σου. 

Θέλει κόπο όλο αυτό. 
Θέλει χρόνο
Θέλει να θέλεις να είσαι γονιός. 
Όχι κατ’ όνομα. Ουσιαστικά γονιός. 
Πρέπει να χύσεις ιδρώτα, μεταφορικά και κυριολεκτικά, μέρα με τη μέρα για χρόνια ολόκληρα προκειμένου να δεις το σημαντικότερο έργο της ζωής σου (κακά τα ψέματα αλλά όταν έχεις παιδιά αυτό είναι) να αποκτά έστω ρίζες που θα το στηρίζουν στα δύσκολα και θα το "σηκώνουν" στα στραβοπατήματα.

Να είσαι εκεί, λοιπόν. 

Στα ατέλειωτα πρώτα άυπνα βράδια. Στα κουραστικά απογεύματα που διαβάζεις ιστορία ή ελέγχεις ορθογραφία και ασκήσεις αριθμητικής. 
Στα "άχαρα" παιδικά πάρτι. 
Στις "βαρετές" συνελεύσεις του Συλλόγου Γονέων. 
Στις βόλτες στις παιδικές χαρές. 
Να παίζεις μαζί τους. 
Να συζητάς ακόμα κι όταν νομίζεις ότι δεν είναι σε ηλικία να καταλάβουν. 

Και αργότερα να είσαι εκεί. 
Να τα πηγαίνεις στις δραστηριότητές τους. 
Να ξαγρυπνάς για να τα γυρίζεις σπίτι από τις βραδινές εξόδους τους. 
Να βάζεις κανόνες. Και να ελέγχεις ότι τηρούνται. 
Και πάλι να συζητάς. Και να ακούς. 
Κολλητός φίλος τους, όταν πρέπει, αλλά γονιός τους κάθε φορά.

Μάντης, ξέρεις, δεν οφείλει να είναι κανείς –πόσο μάλλον τα παιδιά-για να προβλέπουν τις αντιρρήσεις που τυχόν θα εξέφραζες αν ήσουν εκεί. 

Μην θυμώνεις, αλλά θα σπάσεις τα μούτρα σου όταν, μετά τόσα χρόνια "απουσίας" σου, κάπου κοντά στα δεκάξι ή δεκαεπτά τους, σκεφτείς ότι ήρθε η ώρα να μαζέψεις τα ασυμμάζευτα.
-Καλά, τώρα το θυμήθηκες;

Και μην μπεις καν στον κόπο να τα στραβοκοιτάξεις, να τα επιπλήξεις ή ακόμα χειρότερα να τα απειλήσεις με τιμωρίες και τσαμπουκάδες. Ο σεβασμός χτίζεται. Η αγάπη κερδίζεται.
Έχασες και δεν ήταν παιχνίδι.
Είπαμε: γονιός εκ των υστέρων δε γίνεσαι.

«Πως αντέχετε αυτό το παιδί
και δεν το πηγαίνετε στο ίδρυμα;»

Συγκλονίζει μία μητέρα με αυτιστικό παιδί - Ο ρατσισμός που βίωσε
«Πως αντέχετε αυτό το παιδί και δεν το πηγαίνετε στο ίδρυμα;»

Αυτή ήταν η πρώτη φράση που άκουσε η μητέρα του Κωνσταντίνου την ημέρα που έγινε διάγνωση ότι το αγοράκι της έχει αυτισμό.
Η φράση αυτή χαράχτηκε στη μνήμη της καθώς όπως μας λέει βγήκε από τα χείλη της ψυχολόγου στην οποία πήγε για να ζητήσει βοήθεια.

Η ίδια ήταν τρομαγμένη. Το ενάμιση ετών αγοράκι είχε κουραστεί από την αναμονή και χτυπούσε τα πόδια στο γραφείο της ειδικού κι εκείνη ενοχλήθηκε.
«Εκεί ένιωσα την πρώτη απόρριψη» λέει στο CNN Greece, η Μαρία Κώστα, η μητέρα του Κωνσταντίνου.
Αν και δεν ήξερε τι είναι αυτισμός, είδε τα «σημάδια» από την ηλικία των 8 μηνών. 

Από τότε άρχισε να τρέχει στους γιατρούς για να βοηθήσει το παιδί της.

Η πρώτη διάγνωση από την παιδίατρο και τον νευρολόγο ήταν ότι το παιδί απλά «τεμπελιάζει» όπως κάνουν τα περισσότερα αγόρια.
Η μητέρα όμως δεν επαναπαύθηκε, συνέκρινε την συμπεριφορά του με αυτή της μεγαλύτερης κόρης της και παρατήρησε ότι όταν το αγοράκι έβγαινε από το σπίτι και ήταν σε κάποιο μέρος με πολύ φασαρία έκλαιγε ενώ γενικότερα δεν μιλούσε.

Ακολούθησαν πολλές επισκέψεις σε γιατρούς διαφόρων ειδικοτήτων.
«Κάνει με τα χεράκια του σαν φτερουγίσματα, περπατάει με τις μύτες, νευριάζει με τον πολύ κόσμο;» σε αυτές τις ερωτήσεις του ψυχολόγου οι γονείς του Κωνσταντίνου απάντησαν σε όλες, ναι.
«Το παιδί σας είναι αυτιστικό» τους είπε «οπλιστείτε με υπομονή».
Μέχρι που βρήκαν έναν νευρολόγο ο οποίος τους βοήθησε να αντιμετωπίσουν την «νέα» τους πραγματικότητα.

«Έφαγα μεγάλη απόρριψη δεν τον δέχονταν πολλά σχολεία με τμήματα ένταξης, άλλοι ήταν ανεύθυνοι και τους είχε φύγει το παιδί. Κάποτε όταν άκουγαν ότι το παιδί ήταν αυτιστικό δεν το ήθελαν οι εκπαιδευτικοί. Τα είχαν στην άκρη αυτά τα παιδιά» 
λέει με παράπονο η μητέρα του Κωνσταντίνου.

Το αγοράκι έκανε βήματα εξέλιξης όταν οι γονείς το πήγαν σε ένα ιδιωτικό κέντρο. Μετά από πολύ δουλειά μπόρεσε να μιλήσει και να επικοινωνήσει με τους γύρω του.
Οι γονείς μπήκαν σε ομάδα και εκεί καθώς ήρθαν σε επαφή με άλλα ζευγάρια που αντιμετώπιζαν το ίδιο πρόβλημα, ένιωσαν ότι δεν είναι μόνοι και μπόρεσαν να αποδεχτούν πιο εύκολα ότι το παιδί τους έχει αυτισμό.
Το στίγμα
Το πρόβλημα της οικογένειας αυτής όπως και πολλών άλλων που έχουν παιδιά με αυτισμό, ο συγγενικός και ο φιλικός περίγυρος δεν το αγκάλιασε με αγάπη.
«Νόμιζαν ότι ήταν περίεργος, εξωγήινος. Μέχρι που μου έχουν πει ότι δεν θέλουμε τα παιδιά μας να κάνουν παρέα, μην κολλήσουν. Γονείς του έκλειναν την πόρτα γιατί νόμιζαν ότι θα πειράξει τα παιδιά τους. 
Βίωσα πολύ ρατσισμό.
Όπως τον βίωσε και η μεγάλη μου κόρη. Της έλεγαν τα παιδιά στο σχολείο ότι δεν θέλουμε να σε κάνουμε παρέα γιατί έχεις τον τρελό αδερφό, τον χαζό αδερφό» λέει η κυρία Κώστα, η οποία πάλεψε για να σπάσει το στίγμα και τα κατάφερε!
Μετά από 17 χρόνια μιλά με καμάρι για τον Κωνσταντίνο και περιγράφει με ωμή γλώσσα τον ρατσισμό που βιώνουν οι γονείς των παιδιών με αυτισμό: «Δεν ντρεπόμαστε, μας κάνουν οι συνάνθρωποι μας να καθόμαστε στα σπίτια μας.
Αυτό το έζησα εγώ ένα με δύο χρόνια, κλείστηκα στο σπίτι, έπαθα κατάθλιψη. Δεν φταίει η κατάσταση του παιδιού μας. Κάποια στιγμή την δεχόμαστε.»
Σήμερα ο Κωνσταντίνος είναι 17 ετών έχει μια οικογένεια που τον λατρεύει και δεν ντρέπεται γι’ αυτόν.
Έχει φίλους που τον αποδέχονται και τον αγαπούν,

Τι είναι ο Αυτισμός
Ο Αυτισμός, μαζί με το σύνδρομο Άσπεργκερ και την Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή ανήκουν στις Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος (Δ.Α.Φ.). Τα άτομα με ΔΑΦ παρουσιάζουν διαφορετικού βαθμού δυσκολίες στην επικοινωνία , την κοινωνική συνδιαλλαγή και τη συμπεριφορά.
Σύμφωνα με τις τελευταίες Διεθνείς έρευνες το ποσοστό των ατόμων που διαγιγνώσκονται με Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος είναι 1%, με αναλογία 4 έως 5 φορές πιο συχνά να εμφανίζεται σε αγόρια παρά στα κορίτσια.
«Συνήθως η διάγνωση γίνεται μετά τα πρώτα δύο έτη. Τότε φαίνεται πιο έντονο το κομμάτι ...

Τρίτη, 28 Μαρτίου 2017

Μόνο μια φορά!

Αν σου έλεγαν…
… ό,τι μπορείς να φας το παγωτό που σου αρέσει, αλλά μόνο μια φορά…
… ό,τι μπορείς να ακούσεις το αγαπημένο σου τραγούδι, αλλά μόνο μια φορά…
… ό,τι μπορείς να οδηγήσεις το αυτοκίνητό σου, αλλά μόνο μια φορά…
… ό,τι μπορείς να κάνεις μπάνιο στην θάλασσα, αλλά μόνο μια φορά…
… ό,τι μπορείς να περάσεις ένα βράδυ με τους φίλους σου, αλλά μόνο μια φορά…
… ό,τι μπορείς να δώσεις ένα φιλί, αλλά μόνο μια φορά…
… ό,τι μπορείς να δεις την ανατολή του ήλιου ή το ηλιοβασίλεμα, αλλά μόνο μια φορά…
… ό,τι μπορείς να παίξεις στο χιόνι, αλλά μόνο μια φορά…
… ό,τι μπορείς να κάνεις έρωτα, αλλά μόνο μια φορά…

Δεν θα τα έκανες όλα αυτά γεμάτος λαχτάρα;… Δε θα έβαζες όλη σου την προσοχή σε αυτό που θα απολάμβανες για μία μόνο φορά;… Δε θα προσπαθούσες να το βιώσεις με όλο σου το Είναι;… Δε θα έδινες τον καλύτερό σου εαυτό;…

Όλα τα παραπάνω και πόσα ακόμα, είναι αυτά που αθροιστικά συνθέτουν αυτό που καλούμε Ζωή! 

Και τη Ζωή τη ζούμε ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ!

Όσα συμβαίνουν στη ζωή μας πολλές φορές επαναλαμβάνονται και κάπως έτσι φτάνουμε να τα θεωρούμε δεδομένα! Κι αφού τα θεωρούμε δεδομένα δεν τους δίνουμε την προσοχή και την σημασία που τους αναλογεί.

Και κάπως έτσι συμβαίνουν τα πράγματα και εμείς είμαστε ωσεί παρόντες! Είμαστε εκεί αλλά κατ’ ουσία δεν είμαστε. Και περνάνε οι στιγμές και χάνονται και είναι σαν να μην τις έχουμε ζήσει!

Αλήθεια…
… πόσα ηλιοβασιλέματα θυμάσαι;
… πόσα από τα φιλιά που έχεις δώσει;
… πόσο θυμάσαι το τελευταίο σου μπάνιο στη θάλασσα; Είχε κύμα; Τί θερμοκρασία είχε το νερό; Είχε σύννεφα εκείνη τη μέρα; Είχε κόσμο στην παραλία; Πως ήταν ο βυθός; Πως κολυμπούσες;…
… πόσο θυμάσαι την τελευταία αγκαλιά που αντάλλαξες με την/τον σύντροφό σου; Τί το ιδιαίτερο είχε;

Καθετί συμβαίνει σε μια δεδομένη στιγμή και έχει μια συγκεκριμένη εμβέλεια επηρεασμού. Έτσι προσδιορίζεται χρονικά και τοπικά.
Όλα όσα συμβαίνουν στη ζωή μας, στα οποία συμμετέχουμε, συμβαίνουν σε μια δεδομένη στιγμή. Σε ένα συγκεκριμένο ΤΩΡΑ!
Τις περισσότερες φορές όμως δεν ζούμε στο Τώρα αυτό και χανόμαστε στα «τώρα» του παρελθόντος που έφυγαν ή σε αυτά του μέλλοντος που θέλουμε να έρθουν.
Έτσι το παρόν που συγκεντρώνει όλο το δυναμικό της ζωής μας χάνεται. Δεν γίνεται ούτε παρελθόν, αφού το γεγονός ότι δεν το ζούμε συνειδητά, δεν μας αφήνει καμιά ανάμνηση της στιγμής που έφυγε, αλλά δεν γίνεται ούτε και μέλλον μιας και τίποτε δεν επαναλαμβάνεται αυτούσιο.

Μας κλέβουν τη ζωή… η προσδοκία και η νοσταλγία!
Η ζωή μας χάνεται σαν ολόγραμμα ή σαν σύννεφο που διαλύεται.
Το μόνο που έχουμε είναι το παρόν. Αυτό που συμβαίνει τώρα!
Μόνο βιώνοντας συνειδητά το Τώρα, μπορούμε να ζήσουμε.
Να δημιουργήσουμε αναμνήσεις και συνθήκες για το αύριο που θέλουμε.
Τίποτα δεν είναι δεδομένο!
Ακόμα κι αν κάτι φαινομενικά επαναλαμβάνεται ποτέ δεν είναι το ίδιο! 

Ο ήλιος μπορεί να ανατέλλει κάθε πρωί, όμως καμιά ανατολή δεν είναι ίδια με καμιά άλλη. Κάθε στιγμή έχει τη δική της ενέργεια, τη δική της ομορφιά, το δικό της μεγαλείο!

Γι’ αυτό…
Ζήσε την κάθε στιγμή σαν να είναι η τελευταία… γιατί ΕΙΝΑΙ! 

Δεν θα ξανάρθει… ΠΟΤΕ!
Ζήσε το καθετί όσο πιο συνειδητά μπορείς! Με όλες σου τις αισθήσεις, με όλο σου το Είναι!
Δώσε το καλύτερο εαυτό σου!
Όρισε την κάθε στιγμή και αφού την ορίσεις, άσε τη να σε ορίσει!
Πολλοί διαμαρτύρονται ότι ζουν τα ίδια και τα ίδια και ότι τίποτα δεν αλλάζει. Κι όμως τίποτα δεν είναι το ίδιο! Η Ζωή προχωράει και εξελίσσεται και θα συνεχίσει με ή χωρίς εμάς να το κάνει. Τίποτε δεν επαναλαμβάνεται κι όποιος το βιώνει αυτό μάλλον είναι ο ίδιος που επαναλαμβάνεται!
Έτσι καταλήγει σκλάβος της συνήθειας με το φόβο να τον μαστιγώνει!
Και κάθε φορά που το μέσα ζητάει να λάμψει επαναστατώντας, έρχεται η αναβολή….. «άσε κι αύριο μέρα είναι»!

Ναι… κι αύριο μέρα είναι, το σήμερα όμως θα έχει χαθεί ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ! Και ύστερα από πολλά υποσχόμενα αύριο, κάποιο αύριο δεν θα έρθει ΠΟΤΕ! Και τότε δεν θα χαθεί απλά μια ευκαιρία, μια στιγμή, ένα αύριο!

Ζήσε με την καρδιά σου, ζήσε έντονα, βάλε όλη σου την προσοχή στα στοιχεία της ζωής και όταν θα έρθει η στιγμή που θα ολοκληρώνεις το Ταξίδι σου θα ξέρεις ότι μπορούσες να ζήσεις ΜΟΝΟ ΜΙΑ ΦΟΡΑ… και έζησες Αληθινά!

Γράφει ο Άγγελος Τσιώνας
composeadreamlife

Χιλιάδες -δήθεν για παιδιά- videos στο YouTube είναι ακατάλληλα - The disturbing YouTube videos that are tricking children

Χιλιάδες βίντεο στο YouTube που μοιάζουν με δημοφιλείς παιδικές τηλεοπτικές σειρές, περιέχουν ανάρμοστο περιεχόμενο το οποίο είναι ακατάλληλο για παιδιά.
Όπως αναφέρει σε δημοσίευμά του το βρετανικό ειδησεογραφικό δίκτυο BBC, από τις προεπισκοπήσεις των εν λόγω βίντεο ο χρήστης -ή το παιδί- εικάζει ότι πρόκειται να δει ένα κανονικό επεισόδιο, παραδείγματος χάριν της σειράς κινουμένων σχεδίων «Πέππα το Γουρουνάκι»
Όπως αναφέρει σε δημοσίευμά του το βρετανικό ειδησεογραφικό δίκτυο BBC, από τις προεπισκοπήσεις των εν λόγω βίντεο ο χρήστης -ή το παιδί- εικάζει ότι πρόκειται να δει ένα κανονικό επεισόδιο, παραδείγματος χάριν της σειράς κινουμένων σχεδίων «Πέππα το Γουρουνάκι»
Ωστόσο, αμέσως μετά το πάτημα του εικονικού κουμπιού «αναπαραγωγή» η ιστορία παίρνει μια αναπάντεχη τροπή, αφού αντί για το κανονικό βίντεο εμφανίζεται ένα τροποποιημένο το οποίο περιέχει βίαιες σκηνές ακατάλληλες για παιδιά.
Όπως αναφέρει στο δημοσίευμά του το BBC, στο YouTube υπάρχουν χιλιάδες βίντεο που περιέχουν χαρακτήρες δημοφιλών κινουμένων σχεδίων, τα οποία όμως δεν προορίζονται για το ανήλικο κοινό. Εκτός από την «Πέππα», υπάρχουν παρόμοια βίντεο με χαρακτήρες από την ταινία «Ψυχρά και Ανάποδα», τα «Μίνιονς», τον «Τόμας το Τρενάκι» και πολλά άλλα. 
Μερικά από αυτά είτε αποτελούν παρωδίες των πραγματικών σειρών είτε προορίζονται αποκλειστικά για ενήλικες.
Για να αποφύγουν οι χρήστες την προβολή ακατάλληλου περιεχομένου, το YouTube προτείνει δύο τρόπους. 
Οι γονείς είτε μπορούν να κατεβάσουν την εφαρμογή YouTube Kids, που απευθύνεται αποκλειστικά σε παιδιά, είτε να προχωρήσουν στην ενεργοποίηση της «Λειτουργίας περιορισμένης πρόσβασης», η οποία βρίσκεται στο κάτω μέρος των σελίδων του YouTube. 
Η συγκεκριμένη λειτουργία περιορίζει το περιεχόμενο που έχει επισημανθεί από τους χρήστες της υπηρεσίας. 
Ωστόσο, το YouTube προειδοποιεί ότι «κανένα φίλτρο δεν είναι 100% ακριβές».
Όπως αναφέρει στο δημοσίευμά του το BBC, ούτε η Disney αλλά ούτε και η EntOne -διανομέας της «Πέππας»- δεν απάντησαν στις εκκλήσεις για σχολιασμό επί του θέματος.
Εκπρόσωπος του YouTube δήλωσε ότι η υπηρεσία παίρνει πολύ σοβαρά τα σχόλια των χρηστών, ενώ τόνισε ότι το περιεχόμενο που επισημαίνεται εξετάζεται άμεσα από υπαλλήλους της εταιρείας.
«Τα βίντεο που επισημαίνονται από χρήστες εξετάζονται καθημερινά και τα βίντεο που δεν ανήκουν στην εφαρμογή αφαιρούνται εντός λίγων ωρών. 
Για τους γονείς που θέλουν τα παιδιά τους να έχουν μια πιο περιορισμένη εμπειρία, συνιστούμε να απενεργοποιήσουν τη δυνατότητα αναζήτησης στην εφαρμογή», πρόσθεσε ο εκπρόσωπος.