Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Δανός κτηνάνθρωπος πλήρωνε για να βλέπει live
την σεξουαλική κακοποίηση 346 παιδιών

Danish man charged with ordering rape of 346 children 
in ‘historic’ livestream sex abuse case
Παράγγελνε τη σεξουαλική κακοποίηση εκατοντάδων παιδιών ηλικίας ακόμα και 3 ετών από τις Φιλιππίνες πληρώνοντας ελάχιστα χρήματα και παρακολουθούσε αυτές τις εγκληματικές πράξεις διαστροφής μέσω live streaming από την άνεση του σπιτιού του σε προάστιο της Κοπεγχάγης.
Η αστυνομία απήγγειλε κατηγορίες σε 70χρονο άνδρα από το Μπρόντμπι, ο οποίος φέρεται ότι ευθύνεται για την κατά παραγγελία κακοποίηση 346 παιδιών, «πρωταγωνιστώντας» σε μία από τις πιο μεγάλης έκτασης υποθέσεις κατά παραγγελία σεξουαλικών επιθέσεων που έχει πραγματοποιηθεί μέσω ίντερνετ παγκοσμίως.
Σύμφωνα με το σάιτ The Local, στο κατηγορητήριο 119 σελίδων περιέχονται λεπτομέρειες για τις υποθέσεις σεξουαλικής κακοποίησης. 
Ο 70χρονος πλήρωνε μόλις 35 ευρώ για κάθε παιδί και σε κάποιες περιπτώσεις έδινε τα χρήματα στους ίδιους τους γονείς, από τους οποίους ζητούσε να προχωρήσουν στις ειδεχθείς πράξεις σε βάρος των παιδιών τους. 
Μεταξύ άλλων στο κατηγορητήριο αναφέρεται ότι μερικά από τα θύματα ήταν μόλις 3 ετών και αναγκάζονταν κάποιες φορές να κάνουν διάφορες σεξουαλικές πράξεις σε συνομηλίκους τους.
...........
η συνέχεια εδώ

Η μαύρη κουκκίδα - The black dot
Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας


Κάποτε, ένας καθηγητής ζωγράφισε μια
μαύρη κουκκίδα στο κέντρο μια λευκής σελίδας.

Στη συνέχεια την έδειξε στους μαθητές της τάξης του και τους ρώτησε: Παιδιά μου, τι βλέπετε;
– Μια μαύρη κουκκίδα, απάντησαν εν χορώ οι μαθητές.


Όλοι σας επικεντρωθήκατε στην μαύρη κουκκίδα που είναι τόσο μικρή, απάντησε ο καθηγητής, και δεν προσέξατε ολόκληρη άσπρη κόλλα στο κέντρο της οποίας βρίσκεται η κουκκίδα!
Το ίδιο συμβαίνει και στη ζωή μας. 
Αυτό καταλήγουμε να κάνουμε με τις ζωές μας. 
Αντί να απολαμβάνουμε τη ζωή, επικεντρωνόμαστε στα σκοτεινά σημεία της ζωής μας. Σε μικρά προβλήματα υγείας, σε πολυτέλειες που δεν έχουμε, σε διαφωνίες που έχουμε στις σχέσεις μας, κλπ.

Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι τα σκοτεινά σημεία είναι πολύ μικρά και λίγα. Και όμως τα επιτρέπουμε να επηρεάζουν και να μολύνουν τη σκέψη μας.
Η ζωή είναι μια αλληλουχία στιγμών, συνέχισε στοχαστικά ο δάσκαλός τους.
Η πραγματική ευτυχία είναι να τις αντιμετωπίζετε όπως τις αρμόζει, γιατί αυτές συνθέτουν τη μεγάλη λευκή σελίδα και μην επικεντρώνετε την προσοχή σας στο μελανό σημείο.

Παιδική κακοποίηση δεν είναι μόνο ό,τι αγγίζει
τη σφαίρα του ακραίου.

Ένα παιδί, που δεν το αποδέχθηκαν, τρέχει μια ζωή 
προκειμένου να φτάσει κάπου.
της Κατερίνας Κοντογιαννάτου*
............
Όταν κάποιος γίνεται γονιός, τότε είναι η στιγμή που έρχεται στην επιφάνεια το δικό του εσωτερικό παιδί, των δικών του παιδικών χρόνων, έρχεται ξανά σε επαφή με το παρελθόν του, με τα τραύματά του. Και μπορεί είτε να υποκύψει σ’ αυτά και να τα αναπαράγει, διαιωνίζοντας με τη σειρά του αυτό το φαύλο κύκλο γενεών, είτε μπορεί να έρθει αντιμέτωπος με τις πληγές του, σπάζοντας τον κύκλο. 
Όποια κι αν είναι η επιλογή του, οι συνέπειες είναι αναπόφευκτες και αντίστοιχες της απόφασής του. Ο πρώτος δρόμος είναι σίγουρα ο πιο εύκολος, αλλά εξίσου σίγουρα είναι και ο πιο επικίνδυνος και επώδυνος για το παιδί μπροστά του.
Οι γονείς βλέπουν το παιδί τους ως προέκταση του εαυτού τους, αδυνατούν να το δουν ως ξεχωριστή προσωπικότητα, ως πλάσμα με διαφορετική ταυτότητα, τη δική του ταυτότητα. 

Περιμένουν απ’ αυτό να γίνει ό,τι δεν έγιναν, να κάνει ό,τι δεν έκαναν, να ζήσουν τη ζωή που δεν έζησαν μέσα απ’ τη ζωή του παιδιού τους, να “φτιάξουν” το τέλειο, το ιδανικό, το ατσαλάκωτο παιδί. 
Αντ’ αυτού όμως, το μόνο που καταφέρνουν να “φτιάξουν” είναι ένα φοβισμένο παιδί.
«Όταν ο γονιός δεν έχει αρκετή αυτοπεποίθηση, όταν δεν είναι σίγουρος για τη θέση του, μπορεί να αντιδρά άσχημα στις εκδηλώσεις αντίστασης του παιδιού του. Αντί να δει την αντίσταση ως μία εκδήλωση της ταυτότητας του παιδιού, αισθάνεται ότι κατευθύνεται εναντίον του» 

Ιζαμπέλ Φιλιοζά

Και τότε οι γονείς κάνουν ένα από τα μεγαλύτερα τους λάθη. 
Αντί να προσπαθήσουν να κατανοήσουν τη συμπεριφορά του παιδιού τους, προσπαθούν να μεγαλώσουν ένα υπάκουο και πειθαρχημένο παιδί χρησιμοποιώντας ως όπλο τους και έχοντας ως σύμμαχο τους το φόβο. Και ο φόβος είναι παιδική κακοποίηση.

Παιδική κακοποίηση δεν είναι μόνο ό,τι αγγίζει τη σφαίρα του ακραίου. Παιδική κακοποίηση είναι οι τιμωρίες, οι επικρίσεις, οι υποτιμήσεις, οι ετικέτες, οι συγκρίσεις, οι απαιτήσεις, οι απειλές, η αδιαφορία, η απόρριψη, η απαξίωση, η ειρωνεία, τα λόγια που πονάνε, η αγάπη υπό όρους («Σ’ αγαπώ/ Είσαι καλός/ή, αν κάνεις αυτό που λέω/θέλω εγώ»).


«Το παιδί δεν μπορεί να ακούει προσβολές, γιατί μόνο έτσι μεγαλώνοντας θα αποκτήσει αξιοπρέπεια»

 F. Engels
Δε μιλάμε πλέον για μια σχέση ισότιμη, αναφορικά με την αξιοπρέπεια και την αξία του παιδιού ως ανθρώπου. 
Μιλάμε για μια σχέση ελέγχου, για ένα μόνιμο παιχνίδι εξουσίας, με τους γονείς να κατηγορούν το παιδί ξεχνώντας ότι αυτοί το ξεκίνησαν.
Κάθε φορά που ο γονιός επιδιώκει να επιβληθεί στο παιδί του, κατ’ ουσίαν επιχειρεί να επιβληθεί στα τραύματα του, για να μην πονάει. Πίσω απ’ τη βία κρύβεται μια δική του ιστορία, είναι οι παλιές πληγές, που ξαναματώνουν, προβάλλει την οργή της παιδικής του ηλικίας στο παιδί του.
Το παιδί εξαρτάται από τους γονείς του, καθρεφτίζεται στο βλέμμα τους, βλέπει τον εαυτό του μέσα απ’ τα δικά τους μάτια. 
Το παιδί δεν έχει ανάγκη από τέλειους γονείς, έχει ανάγκη από γονείς που το αγαπούν και κυρίως το αποδέχονται άνευ όρων και όχι άνευ ορίων. Δε φτάνει μόνο η αγάπη, χρειάζεται και η αποδοχή. 
Ένα παιδί, που δεν το αποδέχθηκαν, τρέχει για μια ζωή προκειμένου να φτάσει κάπου. Έχει ανάγκη από γονείς που αποδέχονται ότι το παιδί τους δεν είναι τέλειο, ότι δεν είναι ίσως αυτό που ονειρεύτηκαν, ότι δεν είναι αυτό που θα ήθελαν να είναι. 
Αλήθεια, οι ίδιοι είναι αυτό που θα ήθελαν να είναι; Αποδέχτηκαν ποτέ τον εαυτό τους; Τον αγάπησαν; Το παιδί έχει ανάγκη από γονείς, που αναγνωρίζουν τα λάθη τους, τα παραδέχονται και προσπαθούν να τα διορθώσουν.

«Κι εμείς τι πάθαμε που μεγαλώσαμε έτσι;». 
Μεγαλώσαμε μέσα σ’ έναν ψεύτικο εαυτό. 
Μάθαμε να φοβόμαστε, να κρυβόμαστε πίσω από μάσκες, να μην έχουμε πρόσωπο, αλλά προσωπείο, να φοράμε το κουστούμι μας και να παίζουμε το ρόλο μας. 
Μάθαμε να μην εκφράζουμε τις ανάγκες και τα «θέλω» μας, να μην τα αναγνωρίζουμε, να θέλουμε τα «θέλω» των άλλων, να τα περνάμε για δικά μας, να τους ανήκουμε, να εξαρτιόμαστε. 
Μάθαμε να μην αγαπάμε τον εαυτό μας, άρα και τους άλλους, να μην τον αποδεχόμαστε, να τον σαμποτάρουμε, να ζητούμε το δυσλειτουργικό για να λειτουργήσουμε ή για να νομίζουμε ότι έτσι λειτουργούμε. 
Μάθαμε να βολευόμαστε, να μη ρισκάρουμε, να μην κυνηγάμε τα όνειρά μας, να μην ονειρευόμαστε, να μας τρομάζει η αλλαγή, δηλαδή η ίδια η ζωή, μάθαμε να μη ζούμε. Άλλα περισσότερο, άλλα λιγότερο. Άλλοι περισσότερο, άλλοι λιγότερο. Κι αν πάλι όλα αυτά δεν τα αναγνωρίζουμε είναι γιατί κυρίως μάθαμε να τα βάζουμε όλα «κάτω απ’ το χαλί»… Κι αφού δεν τα βλέπω, ή μάλλον δε θέλω να τα δω, τότε δεν υπάρχουν! 
Αυτό πάθαμε. Γίναμε έτσι…

Μας οφείλουμε λοιπόν να βγούμε στο φως, να δούμε τις σκιές μας, να τις αναγνωρίσουμε, να τις γνωρίσουμε κι αυτή τη φορά να μάθουμε να τις διαχειριζόμαστε. 

«Να πούμε “ναι” στον εαυτό μας, να αντιμετωπίσουμε τον εαυτό μας σαν αυτό να είναι το σοβαρότερο απ’ όλα τα καθήκοντά μας.» 
C. Jung
Να βγάλουμε τη μάσκα! Να σπάσουμε τον κύκλο!

* η Κατερίνα Κοντογιαννάτου είναι Ψυχολόγος ΑΠΘ- Ειδ. στη Γνωστική-Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεία
e-psychology
antikleidi

Νέο Βιβλιάριο Υγείας Παιδιού - Πότε θα το πάρετε
Πού θα το χρησιμοποιείτε

Νέο Βιβλιάριο Υγείας Παιδιού θα χορηγηθεί στους γονείς από το καλοκαίρι αφού όπως κάνε γνωστό το υπουργείο Υγείας με απόφαση του Αναπληρωτή Γενικού Γραμματέα, ανατέθηκε η εκτύπωση του νέου Βιβλιαρίου Υγείας στο Εθνικό Τυπογραφείο.
...................
Στόχος του νέου Β.Υ.Π. είναι να αποτελέσει εργαλείο για την οργάνωση και εφαρμογή της συστηματικής παρακολούθησης της υγείας και της ανάπτυξης των παιδιών και υποστήριξης των γονέων στην ανατροφή τους, λαμβάνοντας υπόψη τα ειδικά κατά ηλικία χαρακτηριστικά, τόσο σε σχέση με τις βιολογικές όσο και με τις συναισθηματικές, ψυχολογικές και κοινωνικές ανάγκες του παιδιού και της οικογένειας.


Το νέο Βιβλιάριο Υγείας του Παιδιού περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, τα εξής:
• Επιλέχθηκαν «ηλικίες-κλειδιά» στις οποίες προτείνεται η εκτίμηση της υγείας και των αναγκών φροντίδας του παιδιού και της οικογένειας, λαμβάνοντας υπόψη τις ηλικίες στις οποίες συνιστάται να γίνονται οι εμβολιασμοί, η εκτίμηση αναπτυξιακών ή σχολικών δεξιοτήτων και η εφαρμογή καθολικών ή επιλεκτικών ανιχνευτικών ελέγχων (screening), καθώς και οι ηλικίες συμπλήρωσης του Ατομικού Δελτίου Υγείας Μαθητή.
• Προτείνονται σε αυτές τις ηλικίες, ειδικά φύλλα παρακολούθησης, τα οποία περιλαμβάνονται στο Β.Υ.Π. 
Το περιεχόμενό τους αναφέρεται στο ιατρικό ιστορικό και τη φυσική εξέταση, στα κατά ηλικία αναπτυξιακά ορόσημα, σε θέματα συμπεριφοράς και αγωγής υγείας. ώστε η προσέγγιση να είναι ολιστική και στοχευμένη.
• Η σύσταση για εφαρμογή καθολικών ή επιλεκτικών ανιχνευτικών ελέγχων (screening) αφορά μόνο στους ελέγχους που έχουν τεκμηριωμένη αποτελεσματικότητα, μετά από βαθμολόγηση της ποιότητας της τεκμηρίωσης και της ισχύος της σύστασης.
• Χρησιμοποιήθηκαν τα πρότυπα διαγράμματα αύξησης του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Η άδεια για την δημιουργία της Ελληνικής μορφής και η χρήση, έχει δοθεί στο Ινστιτούτο Υγείας του Παιδιού από τον ΠΟΥ (WHO). Για τον Δείκτη Μάζας Σώματος, περιλαμβάνονται στο Β.Υ.Π. τα διαγράμματα του !nternational Obesity Task Force (Revised BMI cut-offs, 2012), η χρήση των οποίων προτείνεται για καλύτερη εκτίμηση του υπερβάλλοντος βάρους και της παχυσαρκίας.
• Οι εμβολιασμοί καταγράφονται από τη γέννηση των παιδιών μέχρι την ηλικία των 18 χρόνων, σύμφωνα με το Εθνικό Πρόγραμμα Εμβολιασμών του 2016.
• Με στόχο την προαγωγή του Μητρικού Θηλασμού, έχουν συμπεριληφθεί ερωτήσεις για την τοποθέτηση του νεογνού δέρμα με δέρμα μετά τον τοκετό, την συνδιαμονή του νεογνού με την μητέρα του στο μαιευτήριο καθώς και η ενυπόγραφη από τον γιατρό χορήγηση υποκατάστατου γάλακτος.

Στο νέο Βιβλιάριο Υγείας Παιδιου περιέχονται χρήσιμες πληροφορίες ανά ηλικιακή ομάδα για τους γονείς. 
Κατόπιν των ανωτέρω, το Υπουργείο Υγείας εξέδωσε την εγκύκλιο, σύμφωνα με την οποία παρουσιάζεται το νέο Β.Υ.Π. και διαμορφώνονται οι διαδικασίες διανομής και διάθεσης του Β.Υ.Π. σε αρμόδιες υπηρεσίες και φορείς, σε οικογένειες, ενώ ρυθμίζονται θέματα που σχετίζονται με την εποπτεία και τον έλεγχο ως ακολούθως : Η χρονική – μεταβατική περίοδος διανομής, διάθεσης και κατανομής του προγενέστερου και του νέου τύπου Β.Υ.Π., ορίζεται ως ακολούθως : 
...................
Το Βιβλιάριο Υγείας Παιδιού είναι έκδοση του Υπουργείου Υγείας, διατίθεται δωρεάν, δεν αποτελεί αντικείμενο οικονομικής συναλλαγής, 
χορηγείται από τις Διευθύνσεις Δημόσιας Υγείας των Περιφερειακών Ενοτήτων στις δημόσιες και ιδιωτικές μαιευτικές κλινικές και η πώληση ή η παραποίησή του, όπως και η κάλυψη του εξωφύλλου και της έσω πλευράς του με πρόσθετο φάκελο που φέρει την επωνυμία επιχειρήσεων ή διαφήμιση εμπορίας προϊόντων, σε οποιοδήποτε χώρο (δημόσιο ή ιδιωτικό), απαγορεύεται και θεωρείται έκνομη πράξη.

Για την ορθή τήρηση των ανωτέρω διαδικασιών, για τη διασφάλιση της εγκυρότητας του Β.Υ.Π., για τη διαφύλαξη του σχετικού νομικού πλαισίου που ρυθμίζει το θεσμό αυτού, αλλά και για την προάσπιση της Δημόσιας Υγείας του Παιδιού, οι Δ/νσεις Δημόσιας Υγείας των Περιφερειακών Ενοτήτων θα πρέπει να ακολουθούν όλες τις από τον νόμο προβλεπόμενες ενέργειες για την προστασία των πολιτών από την παράνομη και παράτυπη διακίνηση του Β.Υ.Π.

ολόκληρο το άρθρο εδώ: imerisia

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

Γιατί πληρώνεται ο δάσκαλος; Γιατί γίνηκε το σκολειό;

Δημοτικό Σχολείο Ηπείρου -1950
Απόσπασμα από το διήγημα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη 
“Η Δασκαλομάνα”

«Ήρχιζε την καθημερινήν ασχολίαν του σοβαρός και αυστηρός. Επρόσεχε συντόνως, όταν εξήταζε, και είτα ανέπτυσσεν αντί να σημειώνει απλώς το παρακάτω. 
Εζήτει εις το έργον του βάλσαμον κατά της διπλής πληγής, της εκ του στεφανώματος και της εκ της χηρείας. 
Είχε υποβάλει συντόνους αναφοράς εις τον δήμαρχον, όστις, πείσας και το συμβούλιον να ψηφίσει τα έξοδα, απεφάσισε τέλος να διατάξει την επισκευήν της διαρρεούσης στέγης, των φαγωμένων παραθυροφύλλων, της σαπράς δασκαλοκαθέδρας και του πατώματος. 
Ολίγα τινά χωλά θρανία τα εκάρφωσε με τας χείρας του ο διδάσκαλος, άλλα πέντε ή έξ αντικατέστησαν οι ξυλουργοί.
Είχε διατάξει να καθαρίσωσι το υπό την δασκαλοκαθέδραν σωφρονιστήριον, εκεί όπου έβοσκαν εν πάση ανέσει πολυάριθμοι ψαλίδες, βλατούδες και ποντικοί. Είχε κάμει νέαν και πλούσιαν προμήθειαν από δεσμίδας βεργών, και είχεν αρχίσει «να τες βρέχει» πάλιν γερά, καθώς άλλοτε. 
Είχεν απαιτήσει από την Εφορευτικήν Επιτροπήν την αποβολήν, ως «ανεπιδέκτου μαθήσεως», του Γιαννιού του Βρυκολακάκη, του Στρατή του Χατζηδημήτρη, και δύο ή τριών άλλων, αλλ’ εις τούτο εύρε την επιτροπήν αντιπράττουσαν.
«Το σκολειό (κατά την θεωρίαν, την οποίαν ανέπτυσσε μεν έν των μελών της επιτροπής, ησπάζοντο δε οι πλείστοι των γονέων), το σκολειό, ας υποθέσουμε, δεν έγινε για να μαθαίνουν τα παιδιά γράμματα, δηλαδή. Έγινε για να μαζώνουνται οι κλήρες, τα παλιόπαιδα, τα διαβολόπουλα. Πώς μπορεί, το λοιπόν, ένας γονιός να τα έχει μπελά απ’ το πρωί ως το βράδυ; Και που συφτάνεται ένας φτωχός να τα θρέψει; Μπορεί να τα χορταίνει κομμάτια; Μήπως χορταίνουν, οι διαόλοι, ποτέ ; Και είναι ικανή μια χήρα γυναίκα να τρέχει από γιαλό σε γιαλό, από βράχο σε βράχο, για να τα συμμαζώνει;
Γιατί πληρώνεται ο δάσκαλος: Για να έχει το βάρος αυτό, να είναι οι γονιοί ήσυχοι. Όταν είναι συμμαζωμένα εκεί-δά, μες στο σκολειό, γλυτώνει ο γονιός και καμπόσα κομμάτια παραδείγματος χάριν. Ας τρώνε τα θρανία, που είναι ξύλινα, ας τρώνε τους πίνακες και τα χαρτιά τους, τους τοίχους και το πάτωμα, για να είναι οι νοικοκυραίοι ησυχώτεροι για τις αχλαδιές των, τες βερυκοκκιές των, τες συκιές και τ’ αμπέλια των. Η κάθε μια πανδρεμένη, το λοιπόν, πρέπει να έχει μέρος για να ξεφορτώνεται την κλήρα της, που οι πλιότεροι άνδρες λείπουν χρόνο-χρονικής, η καθεμιά χήρα πρέπει να έχει μέρος για να ρίχνει το στρίγλικό της, τ’ αρφανό της. Η καθεμιά αρχόντισσα να έχει μέρος για να βάζει τον πάπο της, τον χήνο της, κι η καθεμιά φτωχή το θάρρος της και την απαντοχή της. Αυτά, δάσκαλε».
Ο διδάσκαλος δεν είχεν όρεξιν να αντείπει εις ταύτα, αλλ’ απλώς αφωσιώθη εις το έργον, ως να εζήτει παρηγορίαν διά το πενθος του. Την τετάρτην ημέραν μετά την κηδείαν της ατυχούς, ότε αύτη αρρωστήσασα αιφνιδίως απέθανε τεσσαράκοντα ημέρας μετά τον γάμον, εισήλθε, πρώτην φοράν από του δυστυχήματος, εις το σχολείον, στυγνός και σιωπηλός. Μετά την συνήθη δέησιν, ο πρωτόσχολος διέταξεν εκ νέου εις προσοχήν! Τα παιδία παρετάχθησαν με τα νώτα προς τον τοίχον, κατά μήκος των τεσσάρων τοίχων του σχολείου.
Ο διδάσκαλος, με τας χείρας οπίσω, κρατών την βέργαν του, ήρχισε την επιθεώρησιν. Τα παιδία, άνιπτα τα πλείστα, όπως ήσαν συνηθισμένα, έπτυον εις τα παλάμας των, ύγραινον κι έτριβον τας χείρας με τον σίελον, διά να φανώσι νιμμένα. Αλλ’ ο χηρευμένος διδάσκαλος έκυπτεν, έβλεπε καλώς, και όπου ανεκάλυπτε την πρόχειρον διά σιέλου νίψιν, επέσκηπτεν οργίλως με την βέργαν του κι έσπαζε τας σιελωμένας χείρας.
Κατά το τέλος της επιθεωρήσεως απηύθυνε σύντομον νουθεσίαν, προλέγων, ότι, όποιον ανακαλύψει εις το εξής άνιπτον θα τον αφήσει νηστικόν τρείς ημέρας και τρείς νύκτας εις το σωφρονιστήριον, να τον φάγουν οι βλατούδες. Εφυλάττετο καλώς, μη εκφέρει ως απειλήν την αποβολήν, όπως θα έπραττε ξένος μη γνωρίζων τα ήθη του τόπου, διότι εγνώριζε κάλλιστα, ότι οι μικροί διαβόλοι εγέλων με την απειλήν ταύτην, ήν ενόμιζον ως ευτυχίαν και ελευθερίαν. Επίσης τους είπεν ότι «όσοι έχουν παπούτσια, να τα φορούν εις το εξής, όταν θα πηγαίνουν εις το σχολείον».

trapezakiadorable
antikleidi