Τρίτη, 30 Ιουνίου 2015

Φτηνά τη Λευτεριά δεν την πουλούν πουθενά.
Ούτε και τη χαρίζουνε....

 
Φτηνά τη Λευτεριά δεν την πουλούν πουθενά. Ούτε και τη χαρίζουνε. Όσοι την πήραν χάρισμα τη χαράμισαν.

Μην αφήσετε τον πανικό να διεισδύσει στο σπίτι σας
Θωρακίστε τον ψυχισμό της οικογένειάς σας

Από την Αλεξάνδρα Καππάτου
Ψυχολόγο - Παιδοψυχολόγο - Συγγραφέα
Τις τελευταίες μέρες έχουμε γίνει θεατές μιας σειράς κατακλυσμιαίων γεγονότων που έχουν ενσκήψει σαν χιονοστιβάδα στη χώρα μας ....

Από τη Δευτέρα ξεκινά έλεγχος κεφαλαίων, τράπεζες κλειστές , ράφια των σούπερ μάρκετ που αδειάζουν, ουρά στα βενζινάδικα... μια κατάσταση πρωτόγνωρη που αιωρείτο σαν απειλή, αλλά κανένας δεν πίστευε ότι θα συμβεί στη χώρα μας και να που έφθασε η στιγμή να την βιώσουμε.
Ο πολύπαθος ελληνικός λαός ορθώνει το ανάστημα του στους κραταιούς της Ευρώπης για τη διεκδίκηση του δικαίου.
Η ανασφάλεια είναι διάχυτη, η αγωνία όλων μάς κάνει να κρεμόμαστε από τα χείλη των αρμοδίων και οι δέκτες της τηλεόρασης είναι ανοικτοί μέχρι πρωίας.
Οι συζητήσεις εδώ και μέρες δίνουν και παίρνουν .... Αγωνία , ανασφάλεια, φόβος, θυμός, μουδιασμένο συναίσθημα μας κάνουν με κομμένη ανάσα να παρακολουθούμε τις εξελίξεις .... Το άγχος καιροφυλακτεί, εισβάλλει πάλι στη ζωή των πολιτών σαν μια φυσιολογική αντίδραση σε αυτά που συμβαίνουν....
Χρειάζεται να θωρακίσουμε το ψυχισμό μας, να διαχειριστούμε το άγχος, την αγωνία και την ανασφάλεια μας. Η αυτοσυγκράτηση, ο αυτοέλεγχος και η θετική σκέψη θα είναι σύμμαχοι σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε.
Σ' αυτές τις δραματικές στιγμές που βιώνουμε οφείλουμε να θυμόμαστε ότι δίπλα μας στέκονται τα παιδιά μας, που με τα αθώα τους μάτια παρατηρούν τις αντιδράσεις μας, που δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει capital control, άδεια ATM, Grexit, τέλος προγράμματος, δημοψήφισμα κλπ. που βλέπουν διάχυτη την ανησυχία στην οικογένειά τους....
Τα παιδιά όμως έχουν ανάγκη να αισθάνονται τους γονείς τους δυνατούς να στέκονται δίπλα τους, να τους δημιουργούν την ασφάλεια και την σταθερότητα που έχουν ανάγκη για τη συναισθηματική τους ανάπτυξη.

Να θυμάστε ότι τα παιδιά με τη συμπεριφορά τους μας δείχνουν την ανησυχία ή την ψυχική τους οδύνη. Διαφυλάξτε λοιπόν τον ψυχισμό των παιδιών, αποφύγετε να τα εκθέτετε συνεχώς στις ειδήσεις ή σε συζητήσεις πανικού.
 
Στα μεγαλύτερα παιδιά με απλά λόγια εξηγήστε αυτό που συμβαίνει, δίνοντας τους την δυνατότητα να εκφράζουν τις απορίες τους, φροντίζοντας όμως να εισπράξουν μηνύματα ασφάλειας όχι μόνο από τα λόγια σας αλλά και από το ύφος και τις πράξεις σας.
Μην αφήνετε τον πανικό να διεισδύσει στην οικογένειά σας.
Το χαμόγελο των παιδιών σας είναι πηγή έμπνευσης και δύναμης ....

akappatou

Τι λέμε στα μικρά παιδάκια μας
για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα τις μέρες αυτές

Στα μικρά, επειδή τα μεγαλύτερα έχουν ήδη διαμορφώσει άποψη. Δείτε εδώ:
Τις δικές τους απαντήσεις για την οικονομική κρίση και την επίλυσή της έδωσαν μαθητές της Ε΄και ΣΤ΄τάξης του 1ου Δημοτικού Σχολείου Καλαμαριάς της Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο μιας πρωτοβουλίας του Συλλόγου των Γονέων και Κηδεμόνων.
Γράφει ο Γιώργος Μόσχος*

Πρώτα από όλα θα πρότεινα να αποφεύγουμε να τους μεταφέρουμε λογικές θυμού και μίσους–επιθετικότητας για κάποιους που φαίνεται ότι «φταίνε» για τη σημερινή κρίση. Αρκετά έχουν χορτάσει να ακούνε κατηγόριες, από την κοινωνία των ενηλίκων.


Δεύτερο, επειδή η ανασφάλεια είναι κακός σύμβουλος (όλων μας) είναι σπουδαίο να τους επιβεβαιώσουμε την ασφάλεια της σχέσης μας και των συναισθημάτων μας
, που είναι ο καλύτερος πλοηγός στις δύσκολες φουρτούνες, όποτε και αν ξεσπάνε.

Τρίτο, θα έλεγα, να αποφεύγουμε να κάνουμε μπροστά τους διαλόγους πανικού για το χρήμα και την οικονομική κατάσταση. Αντίθετα, χρειάζεται να περάσουμε στα παιδιά, περισσότερο από ποτέ, το μήνυμα ότι δεν θα μας κάνει το χρήμα ευτυχισμένους αλλά η αίσθηση ότι ανήκουμε σε ομάδες και κοινότητες που μοιράζονται κοινά και όμορφα ιδανικά και νοιάξιμο για τον άλλο / την άλλη.


Και τέταρτο, προτείνω, αυτή την εβδομάδα -όπως και κάθε φορά που η κοινωνία μπαίνει σε συλλογική παράκρουση- να μην αφήνουμε την τηλεόραση να πλημμυρίζει τα σπίτια μας με τοξικότητα.


Ας περπατήσουμε μαζί με τα παιδιά στη φύση, ας παίξουμε, ας ακούσουμε τους ήχους, ας θαυμάσουμε τα χρώματα, ας σκαρφαλώσουμε ανηφόρες μαζί τους και ας τους υποσχεθούμε ότι η ύπαρξή μας θα αντέξει και θα ανθίζει σε κάθε καθεστώς, αρκεί να ποτίζεται τακτικά από την απόλαυση της ενεργητικής, δημιουργικής, αγωνιστικής και αλληλεπιδραστικής πραγμάτωσης της ανθρώπινής μας μοναδικότητας.
Ας χαιρόμαστε που υπάρχουμε, που είμαστε μαζί, που δεν τα παρατάμε στα δύσκολα και που, σε κάθε περίπτωση, είμαστε εμείς που ορίζουμε το νόημα και το περιεχόμενο της ζωής μας.


*Ο Γιώργος Μόσχος ασκεί τα καθήκοντα του Βοηθού Συνηγόρου του Πολίτη για τα Δικαιώματα του Παιδιού. Συμμετείχε ενεργά στο Ευρωπαϊκό Δίκτυο Συνηγόρων του Παιδιού του οποίου διατέλεσε και Πρόεδρος. Έχει συγγράψει εκπαιδευτικά εγχειρίδια για παιδιά και ενήλικες, εκθέσεις και επιστημονικά άρθρα σε θέματα συναφή με τα δικαιώματα των παιδιών και των νέων. Είναι πατέρας δύο παιδιών, από τα οποία διδάσκεται διαρκώς.


greekteachers