Η Χαλασμένη Κούκλα - Μια ευκαιρία για την Αγάπη...

... και τον Σεβασμό στη Διαφορετικότητα

Όταν το χαμομηλάκι σας, χαλάσει την  κουκλίτσα ή το αρκουδάκι του, να μην το μαλώσετε. 

Καθόλου.

Τα παιδάκια χαλάνε τα παιχνιδάκια τους πολλές φορές και, συνήθως, πετούν σε μια γωνιά τα χαλασμένα και απαιτούν άλλα.

Αυτό το χαλασμένο παιχνιδάκι όμως, είναι ευκαιρία  για να κάνετε μάθημα Αγάπης στα παιδάκια σας για τα παιδάκια ΑμεΑ, για το σεβασμό στη διαφορετικότητα.

Να το πάρετε στα χέρια σας και, μαζί με το παιδάκι σας, να επιδέσετε τα χεράκια του και τα ποδαράκια του και να  εξηγήσετε στα χαμομήλια σας για τα άλλα παιδάκια που έχουν μόνιμα προβλήματα υγείας.

Αν χαλάσουν τα ματάκια της κουκλίτσας τους να τους μιλήσετε για τα παιδάκια που δε βλέπουν και να τα παροτρύνετε να μην έχουν λύπη, παρά μόνο αγάπη και ενδιαφέρον, αληθινό νοιάξιμο και αλτρουισμό.

Το χαλασμένο αρκουδάκι θα γίνει στα μάτια του παιδιού σας κάθε ζωάκι ταλαιπωρημένο που χρειάζεται την αγάπη και τη φροντίδα μας. 

Αυτά να λέτε στα παιδάκια σας και η συναισθηματική τους νοημοσύνη θα αναπτυχθεί. Θα αρχίσουν από πολύ μικρά να έρχονται στη θέση του άλλου, να συμπονούν. 

Με άλλα λόγια, ένα χαλασμένο παιχνίδι είναι μεγάλη ευκαιρία, με Αγάπη να καταλάβουν, να βιώσουν  τα χαμομηλάκια την Αγάπη.

Αγάπη στο παιδί σας και Αγάπη του παιδιού σας 
προς τα παιδάκια ΑμεΑ.

Χάλασε η κούκλα ή το αρκουδάκι; Να μια ευκαιρία για την Αγάπη και τον Σεβασμό στη Διαφορετικότητα

Όταν το χαμομηλάκι σας, χαλάσει την κουκλίτσα ή το αρκουδάκι του, να μην το μαλώσετε. Καθόλου.

Τα παιδάκια χαλάνε τα παιχνιδάκια τους πολλές φορές και, συνήθως, πετάνε σε μια γωνιά τα χαλασμένα και απαιτούν άλλα.

Αυτό το χαλασμένο παιχνιδάκι όμως, είναι ευκαιρία για να κάνετε μάθημα Αγάπης στα παιδάκια σας για τα παιδάκια ΑμεΑ, για το σεβασμό στη διαφορετικότητα.
Να το πάρετε στα χέρια σας και, μαζί με το παιδάκι σας, να επιδέσετε τα χεράκια του και τα ποδαράκια του και να εξηγήσετε στα χαμομήλια σας για τα άλλα παιδάκια που έχουν μόνιμα προβλήματα υγείας.

Αν χαλάσουν τα ματάκια της κουκλίτσας τους να τους μιλήσετε για τα παιδάκια που δε βλέπουν και να τα παροτρύνετε να μην έχουν λύπη, παρά μόνο αγάπη και ενδιαφέρον, αληθινό νοιάξιμο και αλτρουισμό.

Το χαλασμένο αρκουδάκι θα γίνει στα μάτια του παιδιού σας κάθε ζωάκι ταλαιπωρημένο που χρειάζεται την αγάπη και τη φροντίδα μας.
Αυτά να λέτε στα παιδάκια σας και η συναισθηματική τους νοημοσύνη θα αναπτυχθεί. Θα αρχίσουν από πολύ μικρά να έρχονται στη θέση του άλλου, να συμπονούν.

Με άλλα λόγια, ένα χαλασμένο παιχνίδι είναι μεγάλη ευκαιρία, με Αγάπη να καταλάβουν, να βιώσουν τα χαμομηλάκια την Αγάπη.

Αγάπη στο παιδί σας κι Αγάπη του παιδιού σας 
προς τα παιδάκια ΑμεΑ

hamomilaki

πρώτη δημοσίευση Παρασκευή, 29 Απριλίου 2011

Mωράκι με αυξημένη Συναισθηματική Νοημοσύνη!!

Κοιτάξτε το, καλέ, το μαναράκι!! -Emotional baby!

Με αφορμή τον σημαντικό ρόλο που διαδραματίζουν οι γονείς στην υγιή ανάπτυξη των παιδιών τους, ο δρ. John Gottman, καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον, δημοσιεύει το 1997 το βιβλίο «Η συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών».

    Στα συμπεράσματα του βιβλίου που βασίστηκαν σε εικοσαετείς έρευνες πάνω στην αλληλεπίδραση γονιών-παιδιών, φάνηκε ότι «οι γονείς που προσφέρουν στα παιδιά τους καθοδήγηση στον κόσμο των συναισθημάτων μεγαλώνουν συναισθηματικά υγιέστερα παιδιά.

Παιδιά πιο ανθεκτικά και ευπροσάρμοστα.
Παιδιά που σαφώς λυπούνται ή φοβούνται ή θυμώνουν όπως όλα τα παιδιά, αλλά είναι πιο ικανά να χαλαρώνουν, να βγαίνουν από την δύσκολη θέση και να συνεχίζουν τις παραγωγικές τους δραστηριότητες. Με άλλα λόγια, παιδιά που διαθέτουν περισσότερη συναισθηματική νοημοσύνη.

Στο βίντεο που θα παρακολουθήσετε ο πατέρας Alain Leroux, βιντεοσκοπεί τον μόλις 10 μηνών γιό του, την ώρα που ακούει τη μητέρα του να του τραγουδάει τρυφερά το τραγούδι της Σάρα Εβανς «My Heart Can’t Tell You No». 

Το μωρό συγκινείται, δακρύζει, κλαίει, γελάει σε μία μαγευτική εναλλαγή συναισθημάτων, που αποτυπώνονται με έντονο και εντυπωσιακό τρόπο στο προσωπάκι του.

Τί είναι η συναισθηματική νοημοσύνη στα παιδιά (EQ)

Η θεωρία της συναισθηματικής νοημοσύνης (EQ), έγινε ευρέως γνωστή αρχικά από τον δρ. Daniel Goleman, ψυχολόγο στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαντ, που βρίσκει όλο και περισσότερους υποστηρικτές τα τελευταία χρόνια, καθώς έμπρακτα αποδεικνύεται πως η πραγματική ευφυΐα -αυτή που πραγματικά μας «πάει μπροστά»- δεν είναι μόνο διανοητική (ΙQ).
Ο Goleman ορίζει την συναισθηματική νοημοσύνη ως την«ικανότητα να αναγνωρίζει κανείς τα δικά του συναισθήματα, να τα κατανοεί και να τα ελέγχει. Είναι επίσης η ικανότητα να αναγνωρίζει και να κατανοεί τα συναισθήματα των ανθρώπων γύρω του και να μπορεί να χειρίζεται αποτελεσματικά τόσο τα δικά του συναισθήματά του όσο και τις διαπροσωπικές του σχέσεις». Στο ομώνυμο βιβλίο του γράφει πως «η οικογενειακή ζωή είναι το πρώτο σχολείο της συναισθηματικής μάθησης».
Η εκμάθηση της παιδικής συναισθηματική νοημοσύνης στην πράξη Ένα από τα χαρακτηριστικά του EQ, που έρχεται σε αντίθεση με το IQ, είναι ότι ενώ το IQ είναι κάτι προκαθορισμένο από τη γέννηση του ανθρώπου με μικρά περιθώρια εξέλιξης, το EQ αναπτύσσεται σταδιακά και σε οποιαδήποτε ηλικία.
Έτσι, είναι στο χέρι πρώτα των γονιών να δημιουργήσουν τις βάσεις ώστε τα παιδιά τους να έχουν καλή σχέση πρώτα με τον ίδιο τους τον εαυτό και έπειτα με τους άλλους. Να γίνουν οι «συναισθηματικοί τους μέντορες».
Πώς θα το πετύχουν αυτό;
Ο δρ. Gottman αναφέρει τα χαρακτηριστικά των γονιών που εφαρμόζουν την συναισθηματική αγωγή:
- Βλέπουν τα αρνητικά συναισθήματα των παιδιών τους ως μία ευκαιρία για επικοινωνία και τρυφερότητα.
Αφιερώνουν, λοιπόν, χρόνο σε ένα λυπημένο, θυμωμένο ή φοβισμένο παιδί για να εκφράσει τα συναισθήματά του. Με τον ίδιο τρόπο αντιδρούν σε κάθε συναισθηματική κατάσταση του παιδιού.
- Μιλούν καθησυχαστικά στο παιδί.
Το βοηθούν να κατονομάσει το συναίσθημα που νιώθει, ενώ θέτουν όρια ως προς την έκφραση του συναισθήματος (π.χ. εξηγούν στο παιδί ότι το να σπάσει όλα του τα παιχνίδια δεν αποτελεί λύση στον θύμο του. Το να συζητήσει, όμως, μαζί τους γιατί είναι θυμωμένο μπορεί να βοηθήσει να νιώσει καλύτερα).
- Έχουν επίγνωση και εκτιμούν τα δικά τους συναισθήματα.
Έτσι, δεν συγχύζονται ή αγχώνονται όταν τα παιδιά τους εκφράζουν τα συναισθήματά τους
– Γνωρίζουν τι πρέπει να κάνουν.
 
Πηγή: invitromagazine.gr
Αντικλείδι

George Lucas (Star Wars): Επιστροφή σε Πλάτωνα, Αριστοτέλη και Όμηρο

Ο Τζορτζ Λούκας, ο δημιουργός του Star Wars, είναι ιδρυτής και του Edutopia ενός project που βοηθάει τα παιδιά να εκπαιδευτούν πιο αποτελεσματικά. Μέσα στα πλαίσια της δράσης του μιλάει για την εκπαίδευση και ζητάει να υπάρξει ξανά μια επιστροφή στην σχέση δασκάλου-μαθητή όπως ήταν η σχέση Πλάτωνα και Αριστοτέλη, στην επιστροφή σε μια χειρωνακτική εργασία και στην μεταβίβαση σοφίας μέσω αφηγητών όπως ο αρχαίος Όμηρος.

George Lucas Wants More “Greek Philosophers and Cobblers”

Ο Τζορτζ Λούκας θέλει περισσότερους «Έλληνες φιλόσοφους και τσαγκάρηδες»

Πώς μπορούν οι άνθρωποι να κατανοήσουν τα συνεχώς αναπτυσσόμενα —και πολύ γρήγορα ξεπερασμένα— βουνά πληροφοριών στον κόσμο; Ο σκηνοθέτης Τζορτζ Λούκας πιστεύει ότι οι απαντήσεις μπορούν να βρεθούν σε εκπαιδευτικές πρακτικές που ήταν κοινές πριν από πολλούς αιώνες.

«Με τα χρόνια, οι παλαιότερες μορφές μάθησης φαίνεται να είναι οι πιο αποτελεσματικές μορφές μάθησης»

Χωρίζει αυτές τις μορφές σε δύο μέρη που είναι εξίσου σημαντικά στη διαμόρφωση του τρόπου με τον οποίο οι άνθρωποι σκέφτονται και ενεργούν.
Το πρώτο μέρος είναι «η φιλοσοφική-διανοητική πλευρά», στο στυλ Αριστοτέλη/Πλάτωνα, όπου ένας δάσκαλος εμπλέκει και ενθαρρύνει μια μικρή ομάδα μαθητών με ερωτήσεις και συζητήσεις. Το δεύτερο μέρος είναι η πρακτική «σχολή μάθησης χειροτεχνών», όπου, ας πούμε, ένας τσαγκάρης αναλαμβάνει μερικούς μαθητευόμενους και τους δείχνει πώς να φτιάχνουν παπούτσια.

Μόλις μπήκαμε στη Βιομηχανική Επανάσταση, αυτές οι δύο μορφές μάθησης παραμερίστηκαν και η εκπαίδευση έγινε μια άσκηση για το “μπούκωμα” όσο το δυνατόν περισσότερων πληροφοριών στα παιδιά, λέει ο Lucas.
“Είναι σαν μια βιομηχανική γραμμή παραγωγής και στο τέλος της γραμμής παραγωγής, οι μαθητές φτύνουν πίσω τις πληροφορίες και παίρνουν ένα δίπλωμα. Αυτό δεν λειτουργεί.”

Μέσω του Μορφωτικού Ιδρύματος Τζορτζ Λούκας, εφαρμόζει την αφήγηση και την τεχνική του ικανότητα για να προσελκύσει μαθητές και να αναδείξει πιο οξυδερκείς στοχαστές που μπορούν να ευδοκιμήσουν σε μια εποχή υπέρ-πληροφόρησης. Πιστεύει ότι η μελλοντική μας επιτυχία εξαρτάται από αυτές τις αρχαίες πρακτικές – μια κατάλληλη ιδέα που προέρχεται από έναν άνθρωπο που έφτιαξε το φουτουριστικό Star Wars και ωστόσο το τοποθέτησε χρονολογικά «πολύ, πολύ καιρό πριν».

Διδάξτε «Συναισθηματική Νοημοσύνη»

«Το κλειδί για την εκπαίδευση είναι να βοηθάς τους μαθητές να βρουν πληροφορίες, να αξιολογήσουν αυτές τις πληροφορίες για να ελέγξουν την ακρίβειά τους και να χρησιμοποιήσουν τις πληροφορίες με δημιουργικούς τρόπους»

Η εργασία σε ομάδες και όχι σε απομόνωση θα διδάξει επίσης στους μαθητές «συναισθηματική νοημοσύνη». Οι μαθητές θα βαθμολογηθούν όχι μόνο με βάση τις ατομικές συνεισφορές τους, αλλά και με βάση την επιτυχία της ομάδας, την πνευματική ποιότητα του έργου και το πόσο καλά τα πήγαιναν τα μέλη της ομάδας.

«Η μάθηση βάσει έργου διδάσκει ευγένεια και συναισθηματική νοημοσύνη, τα οποία δεν φαίνεται να εκτιμούμε μέχρι να είναι πολύ αργά», 

λέει ο Lucas.

«Οι άνθρωποι δεν απολύονται επειδή είναι ηλίθιοι. Απολύονται επειδή δεν μπορούν να συνεργαστούν με άλλους ανθρώπους».

Ο Όμηρος ήταν περισσότερο δάσκαλος παρά αφηγητής
Αυτός ο τύπος εκπαιδευτικού συστήματος, πιστεύει ο Λούκας, θα βελτίωνε σημαντικά τον χαρακτήρα των ανθρώπων που προέρχονται από αυτό.

«Θα ήταν πιο ανεξάρτητοι στοχαστές, πιο κριτικοί στοχαστές, πιο λογικοί στοχαστές. Και θα ήταν καλύτερα εξοπλισμένοι για έναν κόσμο που είναι εντελώς γεμάτος πληροφορίες».

Μια άλλη κρίσιμη πτυχή – και αυτό που αρχικά τράβηξε τον Lucas στην εκπαίδευση – είναι η ανάγκη να αξιοποιηθεί η ψηφιακή επανάσταση. Λέει ότι άτομα με υψηλή μόρφωση, όπως μηχανικοί, δικηγόροι ή γιατροί, θα έκαναν καλύτερες παρουσιάσεις εάν η σχολική τους εκπαίδευση είχε τονίσει την ανάγκη να επικοινωνούν τόσο αποτελεσματικά με τα γραφικά και τον ήχο όσο και με τις λέξεις.
Αυτή η περιγραφή μοιάζει με τον μέντορα Τζεντάι Γιόντα — έναν από τους αξέχαστους χαρακτήρες δασκάλου που δημιούργησε ο Λούκας. Ως αφηγητές, δάσκαλοι όπως ο Γιόντα και ο καθηγητής Ιντιάνα Τζόουνς ιντριγκάρουν τον Λούκας.

«Εγγενώς, οι αφηγητές είναι δάσκαλοι», απαντά. «Ο Όμηρος ήταν περισσότερο δάσκαλος παρά αφηγητής. Το πραγματικό μας επάγγελμα είναι να διδάσκουμε, αλλά με διασκεδαστικό τρόπο. Αυτό χάνεται στο εμπόριο της σύγχρονης ζωής, αλλά τελικά η καλή αφήγηση βασίζεται σε ορισμένες αλήθειες, ιδέες και παρατηρήσεις από τις οποίες μπορούν να μάθουν οι άνθρωποι».

πηγή
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Συμπαρασταθείτε Συναισθηματικά στο Παιδί σας

Τα μυστικά της συναισθηματικής συμπαράστασης

Τι χρειάζεται ένα παιδί όταν νιώθει οργή.

Θα γυρίσει από το σχολείο όλο νεύρα. 

Θα κλείσει την πόρτα δυνατά πίσω του και θα χωθεί στο δωμάτιό του. 

Θα βγει μετά από ώρες. 

Θα βρίσει. 

Δεν θα ζητήσει συγγνώμη. 

Θα του μιλάς και ούτε καν θα σε κοιτάει. 

Το παιδί δεν είναι καλά. Προφανώς.

Και δεν μιλάμε απαραίτητα για έναν έφηβο, όπως ίσως φαντάστηκες διαβάζοντας τα παραπάνω, αλλά και για ένα μικρότερο παιδί.

Ποια είναι η στάση σου σε παρόμοιες περιπτώσεις; 

Νιώθεις ότι θέλεις να το βοηθήσεις, να μάθεις τι έγινε, να το ηρεμήσεις αλλά ξέρεις το πώς; 

Πώς πραγματοποιείται αυτό που οι ειδικοί ονομάζουν «συναισθηματική συμπαράσταση»;

1. Δεν είναι απαραίτητο να μιλήσεις αρχικά. 

Μπορείς να δείξεις ότι καταλαβαίνεις με το βλέμμα σου, και ακόμα καλύτερα με τη σιωπή σου. Το λιγότερο που χρειάζεται ένα θυμωμένο παιδί είναι μια έξαλλη μαζί του μαμά.

2. Επίτρεψε στο παιδί να εκφράσει όλα του τα συναισθήματα ακόμα και αν αυτά περιλαμβάνουν θυμό, οργή, λύπη. 

Τα αρνητικά συναισθήματα είναι κάτι φυσιολογικό να τα βιώνουμε όλοι κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες και είναι καλό να εκφράζονται. Αυτό ισχύει και για τα παιδιά.

3. Εάν το παιδί είναι μικρό, βοήθησέ το να εκφράσει ό,τι νιώθει. 

Χρησμοποίησε φράσεις όπως «Είσαι θυμωμένος. Θα ήθελες να μιλήσουμε για αυτό; Έχεις φοβηθεί, το καταλαβαίνω».

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να πεις: "Πώς κάνεις έτσι; Δεν τρέχει τίποτα. Δεν είναι σοβαρό, σταμάτα. Μην φωνάζεις". 

Όταν το παιδί ζει σε ένα περιβάλλον το οποίο ακυρώνει ή αρνείται να δει κατάματα τα συναισθήματά του, πόσο μάλλον όταν τα κοροϊδεύει και τα γελοιοποιεί, το ίδιο καταλήγει να πιστεύει ότι όσα νιώθει είναι λάθος και ότι απογοητεύει τους γονείς του.

Αυτό που έχει ανάγκη είναι να καταλάβει ότι το να εκφράζεται με θυμό ή οργή ορισμένες φορές δεν πρόκειται να επηρεάσει τη γνώμη των γονιών του για εκείνο. Ότι πρέπει να είναι ο εαυτός του και να εκφράζεται ανοιχτά.

Το πιο σημαντικό είναι τις στιγμές εκείνες να ακούσεις το παιδί σου. να το αφουγκραστείς, να το νιώσεις αλλά κυρίως να το ακούσεις πραγματικά. 

Καμιά φορά αυτό και μόνο είναι αρκετό.

allyou

Το Χαμομηλάκι

Χωρίς ψυχή… όλα γίνονται συνήθεια Μαθήματα ζωής για μας και τα παιδιά μας

Είναι μερικά πράγματα που κάνουμε καθημερινά και μας βγαίνουν λίγο πολύ αυτόματα, σαν το «καλημέρα» που λέμε το πρωί και έπειτα γίνεται «καλησπέρα». 

Άλλα γίνονται αντανακλαστικά – το «καλά» ως απάντηση στο «τι κάνεις», ασχέτως αν ισχύει ή όχι. Αυτά όμως είναι και μερικά πράγματα που γίνονται από συνήθεια. 

Πράγματα που επαναλαμβάνουμε τακτικά και πλέον έχουν εισχωρήσει στο υποσυνείδητό μας τόσο που δε χρειάζεται να τα σκεφτόμαστε πια.

Λένε πως οι συνήθειες δύσκολα κόβονται. Κάτι όπως η περιέργεια ένα πράγμα. Όπως η συνήθεια της νέας γενιάς να πρέπει να βγάζει σέλφι και να ανεβάζει στα κοινωνικά μέσα χωρίς λόγο και αιτία απλά επειδή είναι η μόδα της εποχής. 

Το να προσποιούμαστε ότι είμαστε καλά όταν δεν είμαστε είναι όμως και αυτό μια συνήθεια. Το να λες ότι αισθάνεσαι κάτι όταν δεν ισχύει, όμως, αν αποκαλυφθεί, θα πληγώσει τον άλλον περισσότερο. 

Γιατί, όταν αφήνεις κάτι να γίνεται συνήθεια, χάνει το νόημά του. 

Όπως όταν ζητάς επεξήγηση για ένα ανέκδοτο, ή αντάλλαγμα για κάτι που έκανες οικειοθελώς.

Ζούμε σε μια εποχή όπου οι λέξεις χάνουν το νόημά τους και τα αισθήματα εξαφανίζονται πίσω από αυτές. 

Με τον κατακλυσμό των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, η κοινωνία μας έχει γίνει πιο απρόσωπη και συγχρόνως διπρόσωπη από ποτέ. Ακόμα και μέσα από μια τεχνολογία που σκοπός της ήταν να μας φέρει πιο κοντά, καταφέρνουμε να δημιουργήσουμε περισσότερες ζήλιες, παρεξηγήσεις και τσακωμούς απ’ όταν δεν υπήρχε. 

Επεκτείνουμε το δίκτυο γνωριμιών μας για να εσωκλείει ανθρώπους που δεν έχουμε δει ποτέ μας, απλά και μόνο για να βλέπουμε τον αριθμό των διαδικτυακών μας «φίλων» να ανεβαίνει. 

Και αυτό μια συνήθεια είναι. Ο ανταγωνισμός για το ποιος είναι ψηφιακά πιο δημοφιλής. Πόσοι λίγοι όμως άνθρωποι από όλους αυτούς μας αγγίζουν πραγματικά, μας κάνουν ευτυχισμένους και ευγνώμονες που υπάρχουν στη ζωή μας

Ο άνθρωπος θέλει ψυχή. 

Και τα αληθινά συναισθήματα – αυτά που αισθάνεσαι βαθιά μέσα σου να πηγάζουν από την καρδιά – βγάζουν ακριβώς αυτό που νιώθεις, το διαισθάνεσαι στην αύρα που σε διαπερνάει όταν ακούγονται οι λέξεις, σε όλα αυτά που σου μεταδίδουν. 

Θέλουμε το συναίσθημα στη ζωή μας – το χρειαζόμαστε – όσο έντονο και αν είναι, για να μπορούμε να νιώθουμε πως είμαστε ακόμα ζωντανοί.

Μαρία - Χριστίνα Δουλάμη

enallaktikidrasi

Τα παιδιά έχουν ανάγκη από συναισθηματική ασφάλεια

Η ανάπτυξη της συναισθηματικής ασφάλειας είναι μια διαδικασία που ξεκινάει πάρα πολύ νωρίς, από τη στιγμή της γέννησης. 

Τα μωρά, πριν ακόμα αρχίσουν να συνειδητοποιούν το περιβάλλον τους ήδη μαθαίνουν για το τι μπορούν να περιμένουν από τον κόσμο από τις εμπειρίες που έχουν. 

Τα μωρά αισθάνονται ασφαλή ή ανασφαλή με βάση τις σχέσεις που έχουν με τους ανθρώπους που τα φροντίζουν. Όταν γνωρίζουν πως έχουν έναν ενήλικα που μπορούν να βασιστούν για την κάλυψη των αναγκών τους είναι πιο πιθανό να είναι ασφαλή σε αντίθεση με εκείνα που βιώνουν ασυνέπεια ή αδιαφορία. 

Η συναισθηματική ασφάλεια των παιδιών παίζει σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της ζωής τους – στην προσωπικότητα, στην αυτοπεποίθηση, στην επιτυχία μελλοντικών σχέσεων και στη ψυχική τους υγεία. 

Είναι ευρέως αποδεκτό ότι τα παιδιά που λαμβάνουν αγάπη και φροντίδα από το σπίτι τους, τείνουν να τα πηγαίνουν καλύτερα στο σχολείο και στις σχέσεις τους, και αναπτύσσουν δεξιότητες που τα βοηθούν να αντιμετωπίζουν δυσκολίες πιο αποτελεσματικά. 

Αντίθετα, τα παιδιά που στερούνται τα παραπάνω και παραμελούνται οι συναισθηματικές τους ανάγκες, συχνά μεγαλώνουν έχοντας σοβαρά συναισθηματικά ή ακόμα και ψυχικά προβλήματα. Τα παιδιά που είναι συναισθηματικά ασφαλή, γνωρίζουν ότι υπάρχει κάποιος που νοιάζεται για αυτά και είναι πεπεισμένα ότι ανήκουν. Αυτή η ασφάλεια είναι που τα κάνει να αναπτύσσονται φυσιολογικά. 

Από την άλλη πλευρά, τα παιδιά που είναι ανασφαλή αισθάνονται συχνά αντιπαθή ή ανεπιθύμητα. Αυτά τα ανασφαλή συναισθήματα εκδηλώνονται με μια ποικιλία συμπεριφορών. 

Η παιδική ανασφάλεια τις περισσότερες φορές είναι αποτέλεσμα της συναισθηματικής απόστασης ανάμεσα στο παιδί και τους γονείς ή της συναισθηματικής παραμέλησης που βιώνει το παιδί στο σπίτι.

Σημάδια παιδικής ανασφάλειας… 

Τα παιδιά που νιώθουν ανασφάλεια μπορεί να οπισθοδρομούν και να επανέρχονται σε προηγούμενες συμπεριφορές. 

Μπορεί για παράδειγμα να ξεκινούν να βρέχουν το κρεβάτι τους ή τα εσώρουχά τους, και άλλα παιδιά μπορεί να επαναλαμβάνουν παλιές συνήθειες όπως το πιπίλισμα του αντίχειρα – συμπεριφορές που στο παρελθόν είχαν ξεπεραστεί. 

Όταν οι γονείς παρατηρούν συμπεριφορές παλινδρόμησης είναι σημαντικό να μην επιπλήξουν το παιδί, αλλά να το καθησυχάσουν δείχνοντάς του πως είναι ασφαλές και το αγαπούν, να του δώσουν χρόνο με επιπλέον προσοχή και στοργή. 

Η ζήλια είναι ένα ακόμα σημάδι παιδικής ανασφάλειας. Η ζήλια παρατηρείται κυρίως στην παρουσία άλλων παιδιών, ή όταν έρχεται στην οικογένεια ένα μωρό. 

Επιθετικές συμπεριφορές, όπως δαγκώματα και χτυπήματα, η διεκδίκηση της προσοχής με αρνητικούς τρόπους, η αντιπαλότητα ανάμεσα στα αδέρφια και τα αρνητικά συναισθήματα όπως η μελαγχολία, μπορεί να είναι δείγματα ζήλιας και ανασφάλειας. 

Τα παιδιά που νιώθουν ανασφάλεια μπορεί να είναι άτολμα, ντροπαλά και να αποσύρονται εύκολα. Μπορεί να τους φαίνεται δύσκολο να συμμετάσχουν σε δραστηριότητες και να μένουν στο περιθώριο στη διάρκεια ενός παιχνιδιού αντί να παίζουν με τα άλλα παιδιά. 

Συχνά μπορεί να φοβούνται πράγματα που κάποτε απολάμβαναν. Επίσης, τα παιδιά που είναι ανασφαλή αναπτύσσουν μια ασυνήθιστη σύνδεση με τους γονείς και βιώνουν άγχος αποχωρισμού. 

Μπορεί να κάνουν φασαρία όταν οι γονείς φεύγουν για τη δουλειά ή μπορεί να μην θέλουν να πάνε σχολείο ή να βγουν να παίξουν με τα άλλα παιδιά. 

Τα παιδιά με άγχος αποχωρισμού, αποφεύγουν να μένουν μακριά από το πρόσωπο “ασφάλειας” για όσο το δυνατόν περισσότερο. Μπορεί να έχουν εκρήξεις και ξεσπάσματα όταν αυτό το πρόσωπο φεύγει. 

Ένας ακόμη τρόπος με τον οποίο μπορεί να εκδηλωθεί η ανασφάλεια στα παιδιά είναι μέσω σωματικών συμπτωμάτων. Τα πιο κοινά σωματικά συμπτώματα είναι ο πονοκέφαλος και ο πόνος στην κοιλιά ή στο στομάχι. Αυτά τα συμπτώματα είναι πιο πιθανόν να εκδηλωθούν όταν τα παιδιά βρίσκονται σε καταστάσεις που προκαλούν άγχος. 

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς; 

Για να νιώσουν τα παιδιά συναισθηματικά ασφαλή, είναι σημαντικό να αισθάνονται καλά με τον εαυτό τους, να αισθάνονται καλά στις σχέσεις τους με ανθρώπους που είναι σημαντικοί στη ζωή τους (πχ. οικογένεια) και να είναι σίγουροι πως αυτά τα θετικά συναισθήματα δεν μπορούν να απειληθούν ή να αλλάξουν κάτω από όποιες συνθήκες. 

Ο ρόλος των γονιών είναι αυτός που θα ενισχύσει τη συναισθηματική ασφάλεια των παιδιών και θα εγγυηθεί τη συναισθηματική σταθερότητα που τόσο έχουν ανάγκη τα παιδιά. Το μεγαλύτερο δώρο που μπορούν να κάνουν οι γονείς στα παιδιά είναι να δείχνουν απλόχερα την αγάπη τους. 

Η αγάπη θα πρέπει να εκδηλώνεται με συνέπεια ακόμα και τις στιγμές που τα παιδιά φέρονται αρνητικά. Μπορεί να είναι εύκολη η στοργή όταν τα παιδιά είναι αγγελούδια, αλλά είναι ακόμα πιο ισχυρή όταν δίνεται μετά από ένα ξέσπασμα ή έναν καυγά. 

Οι αγκαλιές, τα χάδια, τα φιλιά βελτιώνουν τη διάθεση, την αυτοπεποίθηση και τη συμπεριφορά των παιδιών. 

Η σχέση των γονιών καθώς και η συναισθηματική κατάσταση του κάθε γονιού ξεχωριστά, επίσης παίζει ρόλο στη διαμόρφωση της συναισθηματικής ασφάλειας των παιδιών. 

Όταν υπάρχουν εντάσεις ανάμεσα στο ζευγάρι και η επικοινωνία μεταξύ τους είναι αρνητική, ή όταν ένας από τους δύο γονείς έχει προβλήματα που δυσκολεύεται να τα διαχειριστεί αποτελεσματικά, τότε αναπόφευκτα τα προβλήματα αυτά γίνονται προβλήματα και του παιδιού. 

Αντίθετα, όταν οι γονείς επιλύουν ήρεμα και ειρηνικά τα δικά τους θέματα, τότε είναι σε θέση να βοηθήσουν το παιδί να εσωτερικεύσει την ηρεμία αυτή και να αισθάνεται το σπίτι ως ένα ασφαλές περιβάλλον. 

Εξίσου σημαντικό στη συναισθηματική ασφάλεια των παιδιών, είναι να μεγαλώνουν σε ένα περιβάλλον σταθερό και προβλέψιμο. Αυτό έχει να κάνει με τους κανόνες, την πειθαρχία και τα όρια. Όταν η ατμόσφαιρα του σπιτιού είναι χαοτική και χωρίς δομή δημιουργείται ανασφάλεια στα παιδιά. Όταν οι κανόνες αλλάζουν από μέρα σε μέρα και ανάλογα με τη διάθεση των γονιών, τα παιδιά γίνονται ανασφαλή διότι δεν υπάρχει συνοχή και προβλέψιμες συνέπειες. 

Τα παιδιά πρέπει να γνωρίζουν τι περιμένουν οι γονείς από αυτά και τι θα συμβεί αν δεν κάνουν ό,τι είναι αναμενόμενο. 

Στο τέλος της ημέρας, το μόνο που θέλουν οι γονείς είναι να αισθάνονται τα παιδιά τους ευτυχισμένα και πως τα αγαπούν. 

Για να επιτευχθεί αυτό, η καλλιέργεια της συναισθηματικής ασφάλειας πρέπει να είναι κορυφαία προτεραιότητα τόσο για τις μαμάδες όσο και για τους μπαμπάδες. Αυτό που πρέπει να θυμούνται οι γονείς, είναι πως κάθε παιδί που έρχεται σε αυτόν τον κόσμο εξαρτάται ολοκληρωτικά από αυτούς για τα πάντα. 

Κάθε παιδί χρειάζεται και δικαιούται την αγάπη, τον χρόνο και τη φροντίδα των γονιών του για να είναι συναισθηματικά υγιές και ευτυχισμένο! 

Parentshelp.gr 

Βιβλιογραφία: 

Davies, P. T. & Cummings, E. M. (1998). Exploring Children’s Emotional Security as a Mediator of the Link between Marital Relations and Child Adjustment. Child Development, 69, 124-139. 

Fontenelle, D. H. (2001). How to Be a Good Parent by Dealing Effectively With the Most Common Behavioral Problems of Children. 

Wellness Inst, USA. Spencer, F. (2010). A Parent’s Guide to Child Psychology. Launch Point Publishing, United Kingdom.

parentshelp

H «μοντέρνα» ανατροφή των παιδιών δυσχεραίνει τη συναισθηματική τους ανάπτυξη

Ας δούμε μερικά ιδιόμορφα (και ενοχλητικά) γεγονότα για την κοινωνία μας:

Τα παιδιά είναι περισσότερο υπέρβαρα από κάθε άλλη φορά στην ιστορία.
Παίζουν περισσότερα βιντεοπαιχνίδια και βλέπουν περισσότερη τηλεόραση από ποτέ.
Βρίσκονται σε υπερδιέγερση από τα αναψυκτικά και τα κινούμενα σχέδια και, στη συνέχεια, τα γεμίζουμε με φάρμακα, όταν δεν μπορούν να εστιάσουν τη προσοχή τους μέσα στη τάξη.
Οι γονείς παίρνουν διαζύγιο σε υψηλότερο ποσοστό από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στην ιστορία, γεγονός το οποίο επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την αίσθηση της αξίας ενός παιδιού και την προσωπική ανάπτυξη.

Και για να μην ξεχάσουμε, υπάρχει μια ολόκληρη σειρά από ψευδείς γονεϊκές και πολιτισμικές πεποιθήσεις που έχουν αποδειχθεί να προκαλούν πνευματικά και συναισθηματικά προβλήματα υγείας στα παιδιά:

«Απερίσκεπτες πρακτικές και πεποιθήσεις έχουν γίνει κοινότοπες στον πολιτισμό μας, όπως η χρήση παρασκευασμάτων για βρέφη, η απομόνωση των βρεφών στα δωμάτιά τους ή η πεποίθηση ότι η πολύ γρήγορη ανταπόκριση στο κλάμα ενός μωρού θα ‘το κακομάθει’», λέει η Ντάρσια Ναρβάεζ, καθηγήτρια ψυχολογίας στο Notre Dame αναφερόμενη σε μια πρόσφατη μελέτη.

Πόσο βαθιά πάνε οι επιπτώσεις της κακής ανατροφής;
Εκτός από τις προφανείς μορφές της κακοποίησης των παιδιών, υπάρχουν κάποιες πιο βαθιές και λεπτές μορφές κακοποίησης που βρίσκονται στο επίκεντρο της κατάθλιψης και των αισθημάτων ανεπάρκειας: όταν λένε στα έφηβα αγόρια να “μεγαλώσουν” και ότι οι άνδρες δεν κλαίνε και στα κορίτσια ότι πρέπει να φαίνονται και να ενεργούν με έναν ορισμένο τρόπο, σαν “κυρίες”.

....................
Είναι δυνατόν να υπάρχουν και άλλα βαθιά ριζωμένα συστήματα πεποίθησης μέσα σε παλαιότερες γενιές που έχουν επηρεάσει αρνητικά την συναισθηματική και πνευματική ανάπτυξη των νέων;
Τα παιδιά διδάσκονται ότι κλαίγοντας πολύ στους γονείς τους, σημαίνει ότι είναι ανώριμα ή αδύναμα και ότι η ανάγκη να είναι γύρω από τη μαμά και το μπαμπά, τους κάνει να φαίνονται περισσότερο σαν ένα «μεγάλο παιδί» ή ένα «μεγάλο κορίτσι». Το «αγόρι της Μαμάς» είναι το παιδί που γίνεται αντικείμενο κοροϊδίας και εμπαιγμού από τα υπόλοιπα παιδιά ως ένα σημάδι αδυναμίας και η ανάγκη να το αγκαλιάζουν συνεχώς ή να του δείχνουν την αγάπη τους οι δύο γονείς, είναι ένα σημάδι αδύναμης θέλησης ή αδύναμης ανάγκης. Στην πραγματικότητα όμως, η κοινωνία είναι που το σκέφτεται λάθος:

«Ο θηλασμός των βρεφών, η ανταπόκριση στο κλάμα, η σχεδόν συνεχής επαφή και η ύπαρξη πολλαπλών ενήλικων φροντιστών είναι μερικές από τις πατροπαράδοτες πρακτικές ανατροφής των παιδιών που έχουν αποδειχθεί να επηρεάζουν θετικά την ανάπτυξη του εγκεφάλου, η οποία διαμορφώνει όχι μόνο την προσωπικότητα, αλλά βοηθά επίσης τη σωματική υγεία και την ηθική ανάπτυξη», λέει η Ναρβάεζ.

Οι γονείς όμως επιλέγουν το σύντομο δρόμο
Μελέτες έχουν επίσης δείξει ότι η ανταπόκριση στις συναισθηματικές ανάγκες των βρεφών όταν κλαίνε, συμβάλλει στην ικανότητά τους να συμπάσχουν με τους άλλους ανθρώπους και έχει ακόμη συσχετιστεί με υψηλότερο δείκτη νοημοσύνης. Αλλά τι συμβαίνει στην κοινωνία μας, όταν ένα μωρό ή ένα μικρό παιδί, αρχίζει να κλαίει;

Λοιπόν για να ξεκινήσουμε, τα παιδιά περνούν περισσότερο χρόνο από ποτέ στα καρεκλάκια, στα καθίσματα αυτοκινήτου και στα καροτσάκια βρεφών. Και όταν τα παιδιά αρχίζουν να κλαίνε ή να τα πιάνει υστερία, οι γονείς τους δίνουν ηλεκτρονικά και τους δείχνουν περιοδικά με κόμικ στα πρόσωπά τους για να τα απασχολήσουν και να τους παρέχουν μια ψευδή αίσθηση ανακούφισης.

Σήμερα, υπάρχει λιγότερη άμεση επαφή, λιγότερος θηλασμός (ειδικά όταν τα μωρά είναι σε δημόσιο χώρο) και λιγότερη συναισθηματική υπομονή από ό,τι χρειάζονται εκείνη τη στιγμή στη ζωή τους. Τα παιδιά δεν χρειάζεται να παρακολουθούν 4 ώρες τηλεόραση την ημέρα. Θα πρέπει να περνούν τον χρόνο με τους τους γονείς τους και να αναπτύσουν το αριστερό και δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου τους με την υποστήριξή τους.

Τι κάνει αυτή η ανατροφή στην ψυχολογία ενός παιδιού;
Διδάσκει στα παιδιά ότι τα συναισθήματά τους δεν είναι τίποτα περισσότερο παρά μια ενόχληση για τους μεγαλύτερους, ότι υπάρχει κάτι λάθος στις συναισθηματικές αντιδράσεις τους, ότι η διασκέδαση είναι προτιμότερη από τη συναισθηματική διαθεσιμότητα και ότι οι ανησυχίες τους δεν αξίζουν αρκετά για να ληφθούν σοβαρά υπόψη από τους γονείς τους (πράγμα που τα κάνει να αισθάνονται αντιπαθή ή σαν κάτι να μην πηγαίνει καλά με αυτά).
Αυτό μπορεί να συνοψιστεί στα εξής δύο σημεία: Ο πήχυς στη σωστή ανατροφή των παιδιών έχει πέσει και οι γονείς επιλέγουν όλο και περισσότερες εκπτώσεις στην ανατροφή των παιδιών τους. Έχετε ακούσει ποτέ τους γονείς να καυχιούνται για το πώς αγνοούν τα παιδιά τους όταν κλαίνε, πώς τα χτυπάνε ή πώς τα κάνουν να κλείνουν το στόμα τους βάζοντας μία ταινία στην τηλεόραση; Γιατί αυτές οι μορφές ανατροφής είναι ακόμα αποδεκτές;

Η σωστή ανατροφή των παιδιών γελοιοποιείται

Οι μητέρες και οι πατέρες που φροντίζουν περισσότερο τα παιδιά τους συνήθως εμπαίζονται από τους άλλους γονείς επειδή είναι υπερβολικά μαλακοί ή κακομαθαίνουν πάρα πολύ το παιδί τους. Αν δεν τους φωνάζουν αρκετά, τα αντιμετωπίζουν πάρα πολύ χαλαρά. Αν δεν τα χτυπούν, τα αντιμετωπίζουν πάρα πολύ χαλαρά. Ακόμη και να ξοδεύουν πολύ χρόνο με τα παιδιά τους γελοιοποιούνται από άλλους γονείς σαν να μην δίνουν στα παιδιά αρκετό χώρο ή να μην τους επιτρέπουν χώρο για να αναπτυχθούν και να εξερευνήσουν τη ζωή μόνα τους. «Δεν θα μεγαλώσουν για να γίνουν άντρες. Δεν θα μεγαλώσουν για να γίνουν ανεξάρτητοι».

Να θυμάστε, ότι η γενιά των γονέων που γελοιοποιεί τη σωστή ανατροφή των παιδιών ενθαρρύνει επίσης να γεμίζει το μυαλό των παιδιών τους με αντιπερισπασμούς και ηλεκτρονικά gadgets, να δίνει φάρμακα στα παιδιά τους όταν δεν μπορούν να εστιάσουν στο σχολείο, να αστειεύεται για το ό,τι χτυπούν τα παιδιά τους και να περνά περισσότερο χρόνο καταγράφοντας τις σχολικές παραστάσεις των παιδιών με τα iPads τους από ό,τι πραγματικά χρειάζονται, δηλαδή το χειροκρότημα και την επευφημία εκείνων που τα αγαπούν περισσότερο.

Το αποτέλεσμα; Συναισθηματική παραμέληση, με συνέπεια το υψηλότερο ποσοστό των αυτοκτονιών των νέων στο Δυτικό κόσμο, η οποία αυτοκτονία είναι η τρίτη κατά σειρά αιτία θανάτου σε άτομα μεταξύ των ηλικιών 15 και 24 ετών. Αλλά υπάρχει κάποια ελπίδα εδώ. Η καθηγήτρια Ναρβάεζ υποστηρίζει ότι υπάρχουν τρόποι που μπορούν να βοηθήσουν στη βελτίωση και την αναστροφή των αποτελέσματων της συναισθηματικά αμελούς ανατροφής:

«Το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου, το οποίο ρυθμίζει ένα μεγάλο μέρος της αυτορρύθμισης, της δημιουργικότητας και της ενσυναίσθηση μας, μπορεί να αναπτυχθεί κατά τη διάρκεια της ζωής μας. Το δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου αναπτύσσεται αν η εμπειρία αφορά όλο το σώμα όπως τα σκληρά παιχνίδια, ο χορός ή η ελεύθερη καλλιτεχνική δημιουργία. Έτσι, οποιοδήποτε χρονική στιγμή ο γονέας μπορεί να αναλάβει μια δημιουργική δραστηριότητα με ένα παιδί και μπορούν να αναπτυχθούν μαζί».

Ο γονέας φτάνει τελικά στο σημείο να γνωρίζει ότι υποστηρίζει και μεγαλώνει το παιδί του με τον τρόπο που θα ήθελε να ανατραφεί όταν θα ήταν ακόμη εκείνος παιδί. Ο κοινωνικός αυτοματισμός έχει κάνει τους γονείς πιο ανεύθυνους και υπάκουους, κάτι που εμποδίζει τη σωστή ανάπτυξη του εγκεφάλου και τη συναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού, αλλά με το κατάλληλο αφυπνιστικό ερέθισμα και ένα χρονικό διάστημα επούλωσης μαζί με τα παιδιά τους, οι γονείς μπορούν να αρχίσουν να ανταποκρίνονται στις συναισθηματικές ανάγκες τους, πριν αυτές εξελιχθούν σε μορφές κατάθλιψης ή εθισμών.
--------------------------------
Πηγή: thespiritscience
Συγγραφέας: Steven Bancarz

psychologynow

Ας αναπτύξουμε τη Συναισθηματική Νοημοσύνη των παιδιών μας - Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος ΔΕΝ ...

Πόσο εύκολα θα μπορούσε να περιγράψει κανείς ένα άνθρωπο, που είναι συναισθηματικά ισχυρός; Είναι διαφορετικός από τους άλλους στην όψη, στην περπατησιά, στην ομιλία;

Δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί τόσο εύκολα. Σίγουρα όμως δεν κυκλοφορεί με ταμπελίτσα στο μέτωπο, ούτε έχει πράσινο δέρμα.... Δεν μπορούμε να σας πούμε τι ακριβώς κάνει, μπορούμε όμως να σας πούμε τι δεν κάνει!!!

Ο ρόλος των γονιών στην ανάπτυξη της Συναισθηματικής Νοημοσύνης του παιδιού

Συναισθηματική νοημοσύνη: Μεγαλώνοντας ισορροπημένα παιδιά

 

1. Δεν αφήνει το δράμα, να τον κατευθύνει

Ο εγκέφαλός του λειτουργεί σαν το ραδιόφωνο. Επικεντρώνεται σ' αυτά, που του δίνουν χαρά και χαμόγελο, όπως το ραδιόφωνο συντονίζεται στο σταθμό της επιλογής μας, αφήνοντας στην άκρη κάθε τι που τους φορτίζει αρνητικά. Ας πορευτούμε μακριά από την ανοησία των γύρω μας, προσπαθώντας να επικεντρωθούμε στα θετικά και δεν θα αργήσει η στιγμή, που θα βλέπουμε δυσκολότερα τα αρνητικά.

2. Δεν σπαταλά το χρόνο του στην αυτολύπηση

Ο ισχυρός συναισθηματικά άνθρωπος δεν κάθεται να στεναχωρηθεί για τον άσχημο τρόπο, που του φέρθηκαν οι άλλοι. Αντιθέτως αναλαμβάνει την ευθύνη της ζωής του, της δουλειάς του, προσπαθεί να διορθώσει ό,τι διορθώνεται, έχοντας πάντα στο μυαλό του πως η ζωή δεν είναι πάντα ούτε εύκολη, ούτε δίκαιη. Γιατί ευτυχία δεν είναι η απουσία προβλημάτων, αλλά η ικανότητά να τα κανείς. Γι' αυτό, καλό είναι να κοιτάμε τι έχουμε και όχι τι χάσαμε, αφού αυτό που μετράει δεν είναι αυτό που χάνουμε, αλλά τι κάνουμε με ό,τι μας μένει.

3. Δεν χρειάζεται πολλά για να είναι ευτυχισμένος

Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος ξέρει πολύ καλά πως η ευτυχία είναι στάση ζωής. Με άλλα λόγια η ευτυχία του δεν εξαρτάται από την επίλυση του ενός ή του άλλου θέματος. Δεν συνδέεται με την απόκτηση πραγμάτων, ανθρώπων, κοινωνικού status. Ευτυχία είναι αυτό που συμβαίνει σήμερα και πώς μπορεί κανείς να το εκτιμήσει.

4. Δεν συγκρίνει την πορεία του με των άλλων.

Η κοινωνική σύγκριση είναι ο κλέφτης της ευτυχίας. Κάνουμε το καλύτερο που μπορούμε χωρίς να μπαίνουμε σε σύγκριση με τους άλλους, τη στιγμή που ο καθένας χρειάζεται το δικό του χρόνο εξέλιξης και έχει να διανύσει τη δική του πορεία εξέλιξης. Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος, το γνωρίζει καλά αυτό.

5. Δεν ζηλεύει την ευτυχία και την επιτυχία των άλλων.

Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος μπορεί πραγματικά να εκτιμήσει και να χαρεί για την επιτυχία των άλλων, ούτε ζηλεύει αν κάποιος πετύχει αυτό που προσπαθεί να πετύχει εκείνος, αφού γνωρίζει πως η επιτυχία εξαρτάται από σκληρή δουλειά και μεθοδευμένη προσπάθεια. Δεν φοβάται να δουλέψει σκληρά και έχει εμπιστοσύνη στις ικανότητές του.  Αυτή η εμπιστοσύνη άλλωστε είναι που δεν του αφήνει κανένα χώρο για φθόνο. Όταν υπάρχει αυτοεκτίμηση δεν υπάρχει κανένας λόγος για ζήλια.

6. Δεν περιμένει τα πάντα να είναι εύκολα

Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος δεν βλέπει τις αποτυχίες ή τις καθυστερήσεις σαν λόγους για να παραιτηθεί από την προσπάθειά του. Αντιθέτως τις χρησιμοποιεί σαν μέσο για να γίνει καλύτερος. Είτε προσπαθεί για τη βελτίωση της υγείας του, είτε της δουλειάς του, έχει κατανοήσει καλά πως κάθε βήμα απαιτεί χρόνο και το ίδιο και οι αλλαγές.

7. Δεν λέει "δεν μπορώ".

Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος, γνωρίζει πολύ καλά, πως όποιος θέλει να κάνει κάτι, θα βρει και τον τρόπο να το κάνει. Αν πάλι δεν θέλει, θα βρει κι ένα μακρύ κατάλογο δικαιολογιών για να το αποφύγει. Καλό είναι να σταματήσουμε να λέμε "θα ήθελα..." ή "ας μπορούσα" και να το αντικαταστήσουμε με το "θέλω" ή το "μπορώ". Ας βάλουμε σε κουτί τα "δεν μπορώ" και τα όνειρά μας σε σχέδια.

8. Δεν αφήνει τους πειρασμούς να τον αποσπάσουν.

Επικεντρώνεται στα όνειρά του και δεν τα θυσιάζει για κάτι εφήμερο.

9. Δεν είναι ανυπόμονος

Τα καλά πράγματα δεν έρχονται σ' αυτούς που περιμένουν. Τα καλά έρχονται σε κείνους που προσπαθούν και εργάζονται για να πετύχουν με υπομονή και σύνεση. Αν ξέρουμε τι θέλουμε ας προχωρήσουμε με ένα βήμα τη μέρα, προς την κατεύθυνση αυτή.

10. Δεν κάνει τα ίδια λάθη ξανά και ξανά.

Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος δεν επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη. Τα παραδέχεται και μαθαίνει από αυτά, αποκτώντας πείρα και ικανότητα να παίρνει σωστότερες αποφάσεις.

11. Δεν αντιστέκεται στην αλλαγή

Ούτε και την αποφεύγει, γνωρίζοντας πως πολλές φορές, αυτό είναι αδύνατο. Έτσι, είναι πρόθυμος να δοκιμάσει αλλαγές πιστεύοντας στην ικανότητά του να προσαρμόζεται και να απαντά στις προκλήσεις.

12. Δεν σπαταλά χρόνο και ενέργεια για πράγματα, που δεν μπορεί να ελέγξει

Ξέρει πολύ καλά, πως μερικές φορές το μόνο που μπορεί να ελέγξει κανείς είναι η στάση του. Άλλωστε η εσωτερική γαλήνη ξεκινά από τη στιγμή, που θα επιλέξουμε να μην επιτρέψουμε σε ένα τυχαίο γεγονός ή και πρόσωπο, να ελέγξει τα συναισθήματά μας.

13. Δεν κολλά σε κάθε λέξη που λένε οι άλλοι γι' αυτόν.

Ακούει τη δική του καρδιά και τη δική του διαίσθηση.  Καλό είναι να προσπαθούμε να μην παίρνουμε τα πράγματα, που λένε οι άλλοι για μας, προσωπικά. Στην πραγματικότητα τα λόγια τους αντανακλούν τη δική τους εικόνα, όχι τη δική μας. Έτσι κι αλλιώς δεν μπορούμε να ελέγξουμε τη συμπεριφορά των άλλων απέναντί μας. Μπορούμε όμως να ελέγξουμε τον τρόπο που αντιδρούμε και ποιους έχουμε γύρω μας.

14. Δεν πιστεύει πως όλοι είναι εν δυνάμει εχθροί του.

Ο συναισθηματικά ισχυρός άνθρωπος επιλέγει να βλέπει την καλοσύνη στους άλλους. Ας κοιτάξουμε λίγο γύρω μας και ας πλησιάσουμε τους ανθρώπους, αφού όταν επιλέγουμε την καλοσύνη των ανθρώπων, καταλήγουμε να τροφοδοτούμε με καλοσύνη τον ίδιο μας τον εαυτό.

15. Δεν είναι κύριο μέλημά του να τα έχει καλά με όλους.
Δεν φοβάται να πει "όχι" ή να μιλήσει όταν αυτό, είναι απαραίτητο. Προσπαθεί να είναι δίκαιος και υπομονετικός, αλλά αποδέχεται την απογοήτευση των άλλων όταν δεν πληρεί τις προσδοκίες τους. Στο κάτω κάτω της γραφής, δεν μπορούμε να τους ευχαριστούμε όλους. Όπως λέει και το τραγούδι: "σ' όποιον αρέσουμε, για τους άλλους δεν θα μπορέσουμε"...

16. Δεν πιστεύει πως είναι ποτέ αργά, για να ξεκινήσει κανείς απ' την αρχή. 

Επειδή κάποια πράγματα δεν εξελίσσονται όπως τα περιμένουμε ή όσο γρήγορα θέλουμε, αυτό δεν είναι λόγος για να χάσουμε τον εαυτό μας. Εξάλλου ο χρόνος κυλάει με τον ένα ή τον άλλο τρόπο και είναι προτιμότερο να ζήσουμε έτσι, ώστε κοιτάζοντας πίσω, να μπορούμε να πούμε πως δώσαμε στη ζωή μας τον καλύτερό μας εαυτό.

Αν νομίζετε πως κάποιο από τα παραπάνω ή και όλα, αξίζει την προσοχή σας ή την υιοθέτησή σας, κάντε το!

~~~~

Πηγές: toperiodikomas
Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Τι να κάνετε για να «ανοίξετε» το μυαλουδάκι των παιδιών σας;

Θέλετε να κάνετε ό,τι μπορείτε για να γίνει το παιδί σας όσο το δυνατόν πιο έξυπνο; Το περιοδικό Time συγκέντρωσε δέκα επιστημονικά εξακριβωμένους τρόπους για να ενισχύσετε την ευφυΐα των παιδιών σας, όσο είναι ακόμα μικρά.

Αξίζει, βέβαια, να τονιστεί, όπως χαρακτηριστικά λέει και το περιοδικό, ότι η ευφυΐα δεν είναι το παν στην ζωή ενός ανθρώπου. Το παιδί χρειάζεται ηθικές αξίες και συναισθηματική νοημοσύνη για να είναι ένας ολοκληρωμένος και ευτυχισμένος άνθρωπος.

Ωστόσο, αν υπάρχουν δέκα απλά πράγματα που μπορείτε να κάνετε για να «ανοίξετε» το μυαλό του παιδιού σας, δεν χάνετε κάτι να δοκιμάσετε τα εξής:

Μαθήματα μουσικής
Αμέτρητες έρευνες (να μία από αυτές) έχουν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα μαθήματα μουσικής αυξάνουν το IQ όχι μόνο των παιδιών αλλά και ανθρώπων κάθε ηλικίας. Εξάλλου, η εκμάθηση ενός μουσικού οργάνου, πέρα από πιο έξυπνο, θα κάνει το παιδί σας και πιο δημοφιλές!

Μη διαβάζετε ΣΤΑ παιδιά, διαβάζετε ΜΕ τα παιδιά
Αν το παιδί σας μαθαίνει τώρα να διαβάζει, μην το αφήνετε απλά να κοιτάζει τις εικόνες ενός βιβλίου, ενώ εσείς κάνετε όλο το διάβασμα. Πείτε του να προσέχει τις λέξεις και ζητήστε του να διαβάζει μαζί σας, καθώς σύμφωνα με έρευνες, αυτό κάνει το παιδί να βελτιώνει ταχύτατα την ικανότητά του στην ανάγνωση και «ανοίγει» το μυαλό του.

Η έλλειψη ύπνου μεγαλώνει... χαζά παιδιά
Ακόμα και μία ώρα λιγότερη να κοιμάται το βράδυ, μπορεί να γυρίσει το μυαλό ενός παιδιού 6ης Δημοτικού έως και δύο χρόνια πίσω, όπως λέει μία έρευνα. Για την ακρίβεια, η απώλεια μιας ώρας ύπνου κάθε βράδυ όχι μόνο καθυστερεί αλλά και αναστρέφει την διαδικασία νοητικής ωρίμανσης, τόσο των παιδιών όσο και των εφήβων.

Το IQ δεν έχει αξία χωρίς την αυτο-πειθαρχία
Η αυτό-πειθαρχία «κερδίζει» το ΙQ στην πρόβλεψη του ποιος θα γίνει επιτυχημένος στην ζωή του και ο λόγος είναι ότι, όπως δείχνουν πάμπολλες μελέτες, η δύναμη της θέλησης είναι η μοναδική θεμελιώδης συνήθεια που μπορεί να έχει κάποιος για ατομική επιτυχία. Εξάλλου, λένε οι επιστήμονες, του καλούς βαθμούς στο σχολείο τους παίρνουν κατά κανόνα οι ευσυνείδητοι μαθητές και όχι όσοι είναι απλά έξυπνοι.

Γυμναστική
Το παιδί δεν χρειάζεται να είναι διαρκώς χωμένο μέσα σε μία βιβλιοθήκη. Η άσκηση είναι απαραίτητο στοιχείο στη καθημερινότητά του, καθώς ενισχύει την ικανότητα εκμάθησης του παιδιού. Σύμφωνα με έρευνα, μετά την γυμναστική οι άνθρωποι μαθαίνουν νέες λέξεις από το λεξικό 20% πιο γρήγορα. Επίσης, η γυμναστική βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα να ...

Μάθετε στο παιδί σας να αναγνωρίζει, να εκφράζει και να διαχειρίζεται τα συναισθήματά του

Helping Your Child Express Feelings

 

Τα μικρά παιδιά βιώνουν πολλά από τα συναισθήματα που βιώνουν και οι ενήλικες. Θυμώνουν, στεναχωριούνται, απογοητεύονται, νευριάζουν, χαίρονται, ντρέπονται αλλά συχνά δεν έχουν τις κατάλληλες λέξεις για να μιλήσουν γι’ αυτό που νιώθουν.

Αντί γι’ αυτό, κάποιες φορές εκδραματίζουν τα συναισθήματά τους με ακατάλληλους τρόπους. Για παράδειγμα, όταν ένα παιδί απογοητεύεται, μπορεί να πετάξει τα παιχνίδια του κάτω.
Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν τα παιδιά τους να κατανοήσουν και να εκφράσουν τα συναισθήματά τους.
Ας δούμε μερικούς τρόπους:

· Δώστε ονόματα στα συναισθήματα του παιδιού και ενθαρρύνετέ τα να μιλάνε για το πώς νιώθουν. Για παράδειγμα, μπορείτε να του πείτε: «Ο μπαμπάς έφυγε για ταξίδι και είσαι στεναχωρημένη. Είπες ότι θέλεις το μπαμπά σου.» Δίνοντας όνομα στα συναισθήματα του παιδιού, το διευκολύνετε να αναπτύξει ένα λεξιλόγιο για τα συναισθήματα.

· Δώστε στο παιδί ευκαιρίες να αναγνωρίσει τα δικά του συναισθήματα και των άλλων. Για παράδειγμα, μπορείτε να του είτε: «Είναι πολύ διασκεδαστικό το να κάνεις βόλτα με το ποδήλατό σου. Σε βλέπω που χαμογελάς. Είσαι χαρούμενη;» Ή μπορείτε να αναφέρετε μια περίσταση και να ρωτήσετε το παιδί, τι πιστεύει ότι ένιωθε κάποιος άλλος: «Ο Χρήστος χτύπησε το κεφάλι του στον τοίχο. Πως πιστεύεις ότι ένιωσε;»

· Μάθετε στο παιδί τους διάφορους τρόπους που μπορεί να ανταποκριθεί σε συγκεκριμένα συναισθήματα, συγκρούσεις ή προβλήματα. Μιλήστε στο παιδί για τα δικά σας συναισθήματα. Π.χ. «Θυμάσαι χθες που δεν μπορούσε να στραγγίσει το νερό στο νεροχύτη; Θύμωσα πάρα πολύ! Θυμάσαι πως ήταν το πρόσωπό μου όταν θύμωσα; Μπορείς να πάρεις μια θυμωμένη έκφραση όπως η δικιά μου;»

Μιλήστε του επίσης για τους διάφορους τρόπους που διαχειρίζεστε συγκεκριμένα συναισθήματα. Π.χ. «Όταν θυμώνω, παίρνω μια βαθιά εισπνοή, μετράω μέχρι το τρία και μετά προσπαθώ να σκεφτώ τον καλύτερο τρόπο για να αντιμετωπίσω το πρόβλημά μου.» 

· Μάθετε στο παιδί να αναγνωρίζει τα συναισθήματά του και να τα εκφράζει με τρόπους που αποδέχεται το οικογενειακό και φιλικό σας περιβάλλον. Για παράδειγμα, μπορείτε να του πείτε: «Κάποιες φορές ο παππούς θυμώνει όταν δεν πάνε καλά τα πράγματα στη δουλειά. Τι κάνει; Κάθεται στη βεράντα μέχρι να βρει τι θέλει να πει γι’ αυτό. Οπότε μπορείς και συ, όταν θυμώνεις, να κάθεσαι λίγο και να σκέφτεσαι.»

 

Ποιά είναι τα βήματα για την εκμάθηση και κατανόηση των συναισθημάτων;
Ø Εξηγήστε το συναίσθημα χρησιμοποιώντας λέξεις απλές και κατανοητές στο παιδί. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε εικόνες, βιβλία ή βίντεο, για να γίνει πιο εύκολο. Π.χ. «Δες το πρόσωπο της κοκκινοσκουφίτσας! Τρόμαξε τόσο πολύ όταν είδε το λύκο στο κρεβάτι της γιαγιάς της!»
Ø Δείξτε στο παιδί τους διάφορους τρόπους με τους οποίους μπορούμε να διαχειριστούμε τα συναισθήματα. Και αφήστε το να...

Πως θα βοηθήσουμε τα παιδιά μας να εκφράσουν τα συναισθήματά τους - Helping Your Child Express Feelings

Πολλές φορές οι ενήλικες δυσκολεύονται να εκφράσουν τα συναισθήματά τους είτε τα ευχάριστα (χαρά, ευτυχία, ενθουσιασμός) είτε τα μη ευχάριστα (λύπη, στεναχώρια, θυμός).

Helping Your Child Express Feelings

Τα εσωτερικεύουν και οι γύρω τους δεν μπορούν να τους συναισθανθούν και να επικοινωνήσουν ικανοποιητικά μαζί τους.

γράφει η Γεωργία Πουλημενέα
MSc / Κλινική Ψυχολόγος – Ψυχολόγος Υγείας
Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στα παιδιά τα οποία μιμούνται ως ένα βαθμό την συμπεριφορά και τη στάση των γονιών τους ακόμη κι όταν οι ενήλικες δεν εκφράζονται λεκτικά αλλά με μη λεκτικό τρόπο (εκφράσεις προσώπου, ένταση στην ατμόσφαιρα, στάση σώματος). Άλλοτε πάλι τα παιδιά μπορεί να δυσκολεύονται να εκφράσουν το πώς νιώθουν χρησιμοποιώντας λέξεις. Παρακάτω θα δούμε κάποιους τρόπους που θα βοηθήσουν τα παιδιά μας να εκφραστούν χρησιμοποιώντας άλλα μέσα (λεκτικά ή μη).

Ζωγραφίστε μαζί
Όταν το παιδί σας δεν μπορεί να εκφράσει ακριβώς πως νιώθει ή αν θέλετε να το παροτρύνετε να εκφραστεί για κάτι που συνέβη στο σπίτι ή στο σχολείο προτείνετέ του να ζωγραφίσετε μαζί. Μέσα στη ζωγραφιά του θα συμπεριλάβει όλους τους φόβους και τις ανησυχίες του αλλά και την χαρά και τον ενθουσιασμό του. Ενώ ζωγραφίζετε παροτρύνετέ το να σας μιλήσει για τα πρόσωπα ή τα σκίτσα που ζωγραφίζει. Θα μάθετε πολλά ενώ το παιδί σας θα είναι πιο ανακουφισμένο που εξέφρασε τα συναισθήματά του.

Παρακολουθείστε μαζί μια παιδική ταινία
Μπορείτε να επιλέξετε μια ταινία που θα έχει παρόμοιο θέμα με αυτό που υποψιάζεστε ότι απασχολεί το παιδί. Για παράδειγμα αν το παιδί σας έχει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό στην εξωτερική του εμφάνιση και οι συμμαθητές του το κοροϊδεύουν μπορείτε να δείτε μαζί το Dumbo, το ελεφαντάκι. Στη συνέχεια συζητήστε για τα πρόσωπα της ιστορίας και το πώς ένιωθε το καθένα. Σύντομα θα δείτε πως το παιδί θα ταυτιστεί με ένα χαρακτήρα και μέσω αυτού θα εκφράσει τα δικά του συναισθήματα.

Δραματοποιήστε την ιστορία ή την ταινία
Μπορείτε αφού το παιδί έχει μοιραστεί μαζί σας την ιστορία που αφορούσε τους χαρακτήρες της ζωγραφιάς του να δραματοποιήσετε την ιστορία. Μοιράστε τους ρόλους. Δώστε στο παιδί σας το ρόλο που ταυτίστηκε μαζί του και αναλάβετε κι εσείς ένα ρόλο. Όταν όλο αυτό αναπαρασταθεί (σαν να είστε ηθοποιοί και να παίζετε το ρόλο σας σε παράσταση) το παιδί θα έχει την ευκαιρία να βιώσει, να αποδεχτεί και να επιλύσει αυτό που νιώθει και του συμβαίνει!

Η συναισθηματική νοημοσύνη του παιδιού αποτελεί ένα πολύ σημαντικό κομμάτι στη ζωή του και παράλληλα είναι μεγάλο εφόδιο για την ψυχική του ισορροπία. Έτσι ως γονείς μπορούμε να το έχουμε υπόψη και να την καλλιεργούμε όσο περισσότερο μπορούμε.

mikroimegaloi

Κοιτάξτε αυτό το μωράκι και είναι βέβαιο ότι και σεις θα δακρύσετε

Ένα κοριτσάκι κλαίει για ένα μωρό πιγκουινάκι το οποίο έχασε τους γονείς του στην ταινία Chipmunks Adventure.

Όταν τους βρίσκει όμως, έκλαιγα κι εγώ.

H πρώτη μου επαφή με το θάνατο κοντινού μου ανθρώπου ήταν όταν πέθανε η γιαγιά μου η Έλλη. Ήμουν γύρω στα 15, και βλέποντας τους γύρω μου να κλαίνε και να μοιρολογούν, αισθανόμουν περίεργα. Εμένα γιατί δεν μου ερχόταν να κλάψω;
Την ίδια περίοδο, αρκούσε μια ταινία στην τηλεόραση όπου τελικά στο τέλος, με αμερικάνικο τρόπο θα νικούσε ο καλός Άι Βασίλης (ή οτιδήποτε σαχλό/λυπητερό) για να δακρύσω - και να το χαρώ.
Μεγαλώνοντας διαπίστωσα ότι είναι μια κακώς εννοούμενη άμυνα. Ήθελα να έχω τον έλεγχο, να προστατεύω τον εαυτό μου και τα συναισθήματά μου, να τα ελέγχω (καταπιέζοντάς τα προφανώς). Και μόνο όταν δεν με αφορούσε κάτι προσωπικά, πχ. μόνο με την ταινία Beaches, το τέλος του Τιτανικού ή ένα μυθιστόρημα, άφηνα τον εαυτό μου, παρατούσα τον έλεγχο, νιώθοντας ασφαλής.
Έκλαιγα τάχα για τον ήρωα που πεθαίνει στην τηλεόραση, αλλά στην πραγματικότητα έκλαιγα για τα διάφορα δικά μου.
Μεγάλο λάθος φυσικά, που είχε μεγάλο αντίκτυπο (γενικότερα η καταπίεση συναισθημάτων, και καλών και κακών) στον ψυχισμό μου.
Μόνο όταν διόρθωσα το λάθος -με κόπο και βοήθεια- ησύχασα.
lifo

Μαθαίνω τα συναισθήματά μου: Εικόνες για εκτύπωση και κουβεντούλα με τα παιδιά μας!

Τι μπορούμε να αλλάξουμε ώστε να βοηθήσουμε τα παιδιά μας
να ευτυχήσουν στη ζωή τους;

Πού οφείλεται η αποτυχία ανθρώπων με υψηλό δείκτη νοημοσύνης και η επιτυχία άλλων με μέτριο δείκτη;
Η συναισθηματική νοημοσύνη είναι μια ικανότητα που περιλαμβάνει αυτοέλεγχο, ζήλο και υπομονή και την αναζήτηση  κίνητρων του καθενός για τον εαυτό του.

Αυτές οι δεξιότητες μπορούν να διδαχθούν στα παιδιά.
Έτσι, θα τους προσφέρουμε μια καλύτερη ευκαιρία να αναπτύξουν την προσωπικότητά τους, αναπτύσσοντας τη συναισθηματική νοημοσύνη. Να διαβάζουμε τα δικά μας συναισθήματα και των άλλων, να χειριζόμαστε με ηρεμία τις σχέσεις μας, να ελέγχουμε τις παρορμήσεις.
Όπως ακριβώς το έθεσε ο Αριστοτέλης:
«να έχουμε τη σπάνια ικανότητα να θυμώνουμε με το σωστό πρόσωπο, στο σωστό βαθμό, τη σωστή στιγμή, για τη σωστή αιτία, και με το σωστό τρόπο».

Οι κάρτες που φιλοξενούμε σήμερα είναι για να καταλάβουν οι μικροί μας φίλοι το κάθε διαφορετικό συναίσθημα, να το περιγράψουν και να τεθούν ερωτήματα όπως:
Τι κάνει αυτό το παιδί τώρα;
Πώς θα μπορούσε να το κάνει διαφορετικά;
Τι ζητάει με αυτή τη συμπεριφορά;
Πώς θα μπορούσε να το πει με λόγια;.....
και άλλες ερωτήσεις, ανάλογα με την ηλικία του παιδιού

Εκτυπώστε τις και παίξτε μαζί με τα παιδιά!
infokids