“ΜΑΝΑ” - Η πιο «ατίθαση συμμορία» στην ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας

Το “ΜΑΝΑ” της Βάλερυ Κοντάκου

ΕΝΑ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΙΟ ΑΤΙΘΑΣΗ ΣΥΜΜΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ
στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Η ταινία προβάλλεται στην Ταινιοθήκη της Ελλάδος, Ιερά Οδός 48 & Μεγ.Αλεξάνδρου 134-136, (ΜΕΤΡΟ Κεραμεικός) τηλ.: 2103609695, καθημερινά στις 7μμ

MANA TRAILER from Exile Films on Vimeo.

Λίγα λόγια για την ταινία: 
Το 1962 τέσσερα ανήλικα κορίτσια έγιναν πρωτοσέλιδο στον Τύπο της εποχής καθώς έφυγαν απ’ τα σπίτια τους για να κλειστούν σε μοναστήρι. Όμως κάθε φορά που το έσκαγαν, οι γονείς τους τις έφερναν πίσω με το ζόρι, μέχρι που τελικά τα κατάφεραν στην τρίτη τους απόπειρα. 

Σκοπός τους ήταν, περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο, να δημιουργήσουν ένα Ίδρυμα στα πρότυπα του Ιδρύματος Πεσταλότσι (Ελβετία), ώστε να προσφέρουν καταφύγιο σε παραμελημένα και κακοποιημένα παιδιά. Μισό αιώνα αργότερα, οι πρωτεργάτιδες του Λυρείου Παιδικού Χωριού στο Νέο Βουτζά Αττικής, συνεχίζουν να περιθάλπουν και να φροντίζουν παιδιά χωρίς βοήθεια από το κράτος και την Εκκλησία.

Η επίσημη πρεμιέρα του Μάνα έγινε στο 18o Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης το Μάρτιο του 2015, κι από τότε έχει προβληθεί σε διάφορα σημεία της Ελλάδος καθώς και σε φεστιβάλ στην Εσθονία (29th Pärnu International Film Festival) και το Κόσοβο (DokuFest Kosovo, 2015), ενώ ετοιμάζεται να κάνει την πρεμιέρα του στο NYC Greek Film Festival τέλη Οκτωβρίου.

«Το Μάνα είναι μια διαφορετική ιστορία γυναικείας χειραφέτησης», λέει η Βάλερυ Κοντάκου, «… οι ηρωίδες της ταινίας κατέρριψαν τα στερεότυπα για να κάνουν αυτό που θέλουν. Να δημιουργήσουν και να προσφέρουν. Και αυτό που δημιούργησαν έχει αλλάξει τις ζωές εκατοντάδων παιδιών ως τώρα, επαναπροσδιορίζοντας την έννοια του όρου οικογένεια. Όταν πρωτογνώρισα τις μοναχές πριν από 20 χρόνια, μου έκανε εντύπωση η προσαρμοστικότητά τους και η ικανότητά τους να μεγαλώνουν παιδιά γεμάτα αυτοπεποίθηση, που ήξεραν ότι ανήκουν κάπου. Το Λύρειο ήταν το σπίτι τους και ήταν περήφανα γι’ αυτό. 

Μου προξένησε επίσης ενδιαφέρον ο κόσμος που ερχόταν από κάθε γωνιά της Αθήνας κάθε Σαββατοκύριακο για να επισκεφτεί τα παιδιά, να τους φέρει πράγματα, να παίξει μαζί τους ή απλά να βοηθήσει με το μαγείρεμα. Ήταν μια κοινότητα πολύ ευρύτερη από τα στενά πλαίσια του παιδικού χωριού.»

Λίγα λόγια για τη σκηνοθέτιδα: Μετά από το βραβευμένο Who’s on First? (2006), που προβλήθηκε σε Ελλάδα, ΗΠΑ, Φινλανδία και Κορέα, η Βάλερυ Κοντάκου επιστρέφει με το Μάνα, ένα ντοκιμαντέρ για την πιο ατίθαση συμμορία στην ιστορία της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Τα τελευταία πέντε χρόνια, μέσα από το μη κερδοσκοπικό οργανισμό Exile Room, η δράση της έχει επεκταθεί από την παραγωγή στις προβολές και τα εργαστήρια ντοκιμαντέρ, στηρίζοντας ενεργά την κινηματογραφική κοινότητα.

Συντελεστές: 

σενάριο/σκηνοθεσία: Βάλερυ Κοντάκου, 

διεύθυνση φωτογραφίας: Παντελής Μαντζανάς, Γιάννης Μισουρίδης, 

μοντάζ: Δημήτρης Πεπονής, ήχος: Δημήτρης Κανελλόπουλος, 

σχεδιασμός ήχου: Αλέξανδρος Σιδηρόπουλος, 
μιξάζ: Κώστας Βαρυμποπιώτης, 

μουσική: Έλλη Πασπαλά, 

executive producer: Kathryn Hunter,

παραγωγοί: Βάλερυ Κοντάκου, Δέσποινα Παυλάκη, 

παραγωγή: Exile Films συμπαραγωγοί: ΟΤΕ tv

Κλείνει η Παιδική Στέγη Ανήλικων Περισσού

Παιδιά που δεν έχουν κανένα άλλο στήριγμα ίσως βρεθούν στο δρόμο γιατί το κράτος κάνει περικοπές στα κονδύλια της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων. Σύμφωνα με ρεπορτάζ της «Ελευθεροτυπίας», στη Στέγη που ανήκει στην μοναδική κρατική δομή για την προστασία ανηλίκων, έχουν βρει καταφύγιο από το 1972 εκατοντάδες παιδιά. 

Η λειτουργία της ανεστάλη μόνο επί Χούντας και τώρα 
κινδυνεύει πάλι επί... Μνημονίου...

Όπως αναφέρει το ρεπορτάζ πρόσφατα το υπ. Δικαιοσύνης ενημέρωσε εγγράφως την Εταιρεία Προστασίας Ανηλίκων ότι “είναι αδύνατη η επιχορήγηση από τον Ιούλιο και εξής” πράγμα που σημαίνει ότι στον αέρα θα βρεθεί η λειτουργία των επτά μονάδων που λειτουργούν ανά την Ελλάδα.

Ήδη η επιχορήγησή τους μειώθηκε κατά 30% φέτος με αποτέλεσμα η Στέγη να χρωστά τους λογαριασμούς των ΔΕΚΟ, να αδυνατεί να αγοράσει τρόφιμα και πετρέλαιο θέρμανσης.

Όπως αναφέρει η Ελευθεροτυπία, τα τελευταία τρόφιμα που μπήκαν στο ψυγείο ήταν προσφορά ιδιώτη, ενώ τα ρούχα των παιδιών, τα έπιπλα, τα κομπιούτερ και τα παιχνίδια προέρχονται από χορηγίες.

Αυτή τη στιγμή στη Στέγη φιλοξενούνται περίπου 20 παιδιά, Έλληνες και αλλοδαποί. Πολλά από τα παιδιά έχουν καταφέρει να σπουδάσουν με τη στήριξη των ανθρώπων που εργάζονται εκεί, που είναι και η μόνη τους οικογένεια.

Τα μικρότερα δεν ξέρουν ότι κινδυνεύουν να μείνουν στο δρόμο. Ένας 18χρονος αλλοδαπός, που στη χώρα του είδε τον πατέρα του να πέφτει νεκρός μπροστά στα μάτια του αναφέρει σε επιστολή του στην εφημερίδα:

«Όλα τα παιδιά έχουν δικαίωμα εκπαίδευσης και δικαίωμα σε ένα σπίτι. Εγώ βρήκα το δικό μου σπίτι και δεν θα το αντάλλασσα με τίποτε, γιατί είναι ανεκτίμητο και το μεγαλύτερό μου στήριγμα. Ξέρω πως δεν καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό, γιατί δεν το έχετε ζήσει. Κάποιος δεν είναι οικογένειά σου επειδή έχετε το ίδιο αίμα, οικογένεια είναι όποιος στέκεται δίπλα σου ενώ δεν έχει να κερδίσει τίποτα από εσένα και κάνει ό,τι χρειαστεί για σένα. Εγώ την αγάπη την βρήκα στο πρόσωπο των 'αδελφών' μου, που έχουν αγάπη ακόμη και αν δεν την έχουν λάβει».

briefingnews.gr

www.pireasnews.gr

Το «Σπίτι των Αγγέλων»

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΜΙΑΣ ΜΙΚΡΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ ΣΤΟΝ ΕΥΟΣΜΟ
Λίστα αναμονής για φιλοξενία στο «Σπίτι των Αγγέλων»

Παράδειγμα κοινωνικής αποστολής της Εκκλησίας δίνει μια μικρή ενορία στον Εύοσμο Θεσσαλονίκης, που ανήκει στη Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως. Κληρικοί και πιστοί της ενορίας Αγίου Αθανασίου, χωρίς να διαθέτουν την οικονομική δυνατότητα μιας μεγάλης και πλούσιας μητρόπολης, όπως αυτή της Θεσσαλονίκης, δημιούργησαν και λειτουργούν μόνοι τους με ομαδική εθελοντική εργασία το «Σπίτι των Αγγέλων».

Στα δύο πρώτα χρόνια της λειτουργίας του, αυτό φιλοξένησε στα 8 δωμάτιά του περισσότερους από 420 ανθρώπους, πάσχοντες και μέλη των οικογενειών τους από ολόκληρη τη Μακεδονία και τη Θράκη, που βρέθηκαν στη Θεσσαλονίκη για ιατρικούς λόγους.

Το στοιχείο αυτό, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι κρατείται και λίστα αναμονής για να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες, δίνει αποστομωτική απάντηση στους ισχυρισμούς της μητρόπολης Θεσσαλονίκης ότι η «Στέγη Αγάπης» της Ροτόντας θα έμενε άδεια αν λειτουργούσε για τον σκοπό για τον οποίο ιδρύθηκε. Υπάρχουν διαστήματα που ακόμα και 30 δωμάτια να είχαμε, θα ήταν όλα γεμάτα, λένε οι γυναίκες, μέλη της 12μελούς Διακονίας Αγάπης που λειτουργεί τον ξενώνα. Αν δεν γίνει γνωστή στα νοσοκομεία η λειτουργία ενός ξενώνα, είναι λογικό να μην εκδηλώνεται και ενδιαφέρον.

Οπως αναφέρει στο «Εθνος» ο επίτροπος του ναού και υπεύθυνος του ξενώνα, πατήρ Γεώργιος, εκτός από δωρεάν φιλοξενία για όσο διάστημα χρειαστεί, το «Σπίτι των Αγγέλων» προσφέρει στους φιλοξενούμενούς του καθημερινό φαγητό, ρουχισμό και, όπου είναι απαραίτητο, οικονομική και ψυχολογική υποστήριξη.

Αντί άλλου σχολίου για τα αισθήματά του, ο πατήρ Γεώργιος διάβασε ένα από τα μηνύματα που έχουν γραφεί από φιλοξενούμενους στο βιβλίο επισκεπτών: «Γεμάτος και ευτυχισμένος άνθρωπος είναι αυτός που προσφέρει ένα λιμάνι παρηγοριάς σε συνανθρώπους του που υποφέρουν».

ΒΑΣΙΛΗΣ ΙΓΝΑΤΙΑΔΗΣ, εφημ.Έθνος