Οι γιατροί έσωσαν το παιδί μου από Μηνιγγίτιδα τύπου Β'

Μηνιγγίτιδα, Μηνιγγίτιδα τύπου Β'

Κρήτη: Το ευχαριστώ της μάνας:

Την απεριόριστη ευγνωμοσύνη της στους γιατρούς σε ΠΑΓΝΗ και Βενιζέλειο εξέφρασε μέσα από το Ράδιο Κρήτη, η κρητικιά Ελένη Φλουράκη, η οποία ζει και εργάζεται στη Γερμανία και ήρθε στο νησί για διακοπές μαζί με την οικογένειά της.

Όλα κυλούσαν ομαλά, μέχρι που το κοριτσάκι της, τριών ετών, παρουσίασε υψηλό πυρετό. Όπως αποδείχθηκε επρόκειτο για μηνιγγίτιδα τύπου Β', η οποία είναι επικίνδυνη, και παρουσιάζει υψηλά ποσοστά θνησιμότητας.

Ο κ. Φλουράκη, μιλώντας στην Ελένη Στάθογλου, είπε τα καλύτερα λόγια για τους γιατρούς τόσο στο Βενιζέλειο, όπου μεταφέρθηκε αρχικά το παιδί, ανήμερα του Δεκαπενταύγουστου, όσο και στο ΠΑΓΝΗ, στη ΜΕΘ του οποίου παρέμεινε για αρκετές ημέρες, και παίρνει εξιτήριο αύριο.

Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην γιατρό Φανή Λαδωμένου, του Βενιζέλειου Νοσοκομείου, η οποία από την πρώτη στιγμή κατάλαβε ότι επρόκειτο για μηνιγγίτιδα.

Όπως είπε, από την πρώτη στιγμή που το κοριτσάκι της μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, "όλοι οι γιατροί έπεσαν πάνω του", και δεν άφησαν κανένα... περιθώριο στην ασθένεια να νικήσει.

Η Ελένη Φλουράκη είπε χαρακτηριστικά ότι αν αυτό το περιστατικό συνέβαινε στη Γερμανία, ενδεχομένως το παιδί της σήμερα να μην ζούσε.

Θέλησε να δημοσιοποιήσει την προσωπική της εμπειρία, για να μάθει ο κόσμος ότι οι γιατροί στα νοσοκομεία του Ηρακλείου είναι εξαιρετικοί και διαθέτουν εκτός της υψηλής επιστημονικής τους κατάρτισης και μεγάλα αποθέματα ανθρωπιάς.

ekriti

madata

Όχι να λες, να νιώθεις «Ευχαριστώ». Όχι μόνο για τα σημαντικά, αλλά και για όσα θεωρείς αυτονόητα

Σε σένα Άνθρωπε. Σε σένα και σε μένα απευθύνομαι. Και ερωτώ: «Ένιωσες, αλήθεια, «Ευχαριστώ», για ό,τι καθημερινά σου δίνεται απλόχερα σ’ αυτό το επί γης ταξίδι;»

«Ευχαριστώ». 

Που αναπνέεις. 

Που έχεις να τρως. 

Που μπορείς και τρως. 

Που έχεις πόδια. 

Που μπορείς και περπατάς. 

Που σου 'μάθαν οι δάσκαλοι να διαβάζεις. 

Που σου 'μαθε η μάνα σου τι πα να πει ζεστή αγκαλιά.
«Ευχαριστώ». 

Που είδες ένα παιδί να ελπίζει. 

Που είδες ένα συνάνθρωπο σου να βοηθά έναν άλλο. 

Που είδες λίγους να πιστεύουν, όταν οι πολλοί έχουν ήδη απελπιστεί.
«Ευχαριστώ». 

Που σου 'μαθε η γιαγιά σου το πρώτο σου τραγούδι. 

Που σε πρόσεχε ο παππούς, όταν είχες για πρώτη φορά πυρετό. 

Που σου σκούπισε τα δάκρυα ο πατέρας, όταν έτρεχες και χτύπησες, μικρός.

«Ευχαριστώ». 

Που έπεσες. 

Που σηκώθηκες. 

Που φοβήθηκες. 

Που τόλμησες. 

Που έζησες.

«Ευχαριστώ». 

Που μαύρισαν τα γόνατά σου, από τα παιχνίδια στις αλάνες. 

Που έμαθες κάθε στενό της παιδικής σου γειτονιάς. 

Που είχες γειτονιά. 

Που είχες γείτονες. 

Που έχεις σπίτι.

«Ευχαριστώ». 

Που μύρισες τη βροχή. 

Που άκουσες την καταιγίδα. 

Που είδες τον ήλιο. 

Και που γνωρίστηκες με το βασίλεμα του.

«Ευχαριστώ». 

Που διάβασες ένα ωραίο ποίημα. 

Που ήπιες ένα ζεστό καφέ. 

Που πήγες βόλτα δίπλα στην ακρογιαλιά. 

Που μύρισες τα λουλούδια, μόλις μπήκε η Άνοιξη.

«Ευχαριστώ». 

Που χαμογελάς. 

Που χαμογελούν οι αγαπημένοι σου. 

Που έκλαψες μαζί τους. 

Που χόρεψες μαζί τους. 

Που ταξίδεψες μαζί τους. 

Που ονειρεύεσαι μαζί τους.

«Ευχαριστώ». 

Που κατάλαβες πως κανένα πρόβλημα, δεν είναι πρόβλημα, αλλά δοκιμασία. 

Που ενώ νόμισες πως είδες το χείλος του γκρεμού, τελικά τα κατάφερες και πέρασες από πάνω του. 

Που ενώ ένιωσες να απελπίζεσαι, κατάλαβες πως όλα στο τέλος θα πάνε καλά.

«Ευχαριστώ». 

Που γνωρίστηκες με το μέσα σου. Και που γνωρίζεσαι ακόμη.
Να λες 

«Ευχαριστώ». 

Για όσα χτύπησαν την πόρτα σου. Για ό,τι ήρθε. Για ό,τι θα έρθει.

«Ευχαριστώ». 

Που αγάπησες. Που αγαπήθηκες. 

Που έπεσες. Που σηκώθηκες. 

Που φοβήθηκες. Που τόλμησες. 

Που έζησες. Που ταξίδεψες. 

Και που ακόμη ταξιδεύεις…

«Ευχαριστώ». 

Για όσα χτύπησαν την πόρτα σου. 

Για ό,τι ήρθε. Για ό,τι θα έρθει.
Τίποτα στη ζωή δε βγαίνει με εσαεί-εγγύηση. Τίποτα. 

Γι’ αυτό σου και μου λέω, Άνθρωπε. 

Να νιώθεις «Ευχαριστώ». Όχι να λες, να νιώθεις.
______________
~ Άννα Ιωαννίδου
enallaktikidrasi.com
http://antikleidi.com

Γονείς ευχαριστούν το προσωπικό της ΜΕΘ Παίδων του ΠΓΝ Πατρών που έσωσε το αγγελούδι τους

Είμαστε κι εμείς γονείς ενός παιδιού που βρέθηκε στα χέρια των ιατρών και του νοσηλευτικού προσωπικού της ΜΕΘ Παίδων του ΠΓΝΠ.

Και μόνο όσοι έχουν βρεθεί στη δική μας θέση γνωρίζουν ότι οι ΆΝΘΡΩΠΟΙ αυτοί κάθε φορά και σε κάθε περίπτωση ξεχωριστά υπερβάλλουν εαυτούς, κάνουν τα ανθρωπίνως δυνατά και δίνουν ψυχή και σώμα για να σωθεί κάθε παιδί σαν να είναι το δικό τους.
Το Μάρτιο του 2014 το 4,5 χρονών μωρό μας, ύστερα από λάθος αξιολόγηση συμπτωμάτων, έλλειψη συνδυαστικής σκέψης, επιπολαιότητας και χρονοτριβής παιδιάτρων (ιδιώτη και μη), έφτασε - ευτυχώς - στα έμπειρα χέρια των ειδικών - επιστημόνων - ιατρών - ανθρώπων, κ. Ανδρέα Ηλιάδη και κ. Νικήτα Χατζηγιάννη και όλης της ομάδας της ΜΕΘ Παίδων που λειτουργεί με τις καλύτερες προδιαγραφές και άριστο ιατρικό και φαρμακευτικό εξοπλισμό.
Και στη δική μας περίπτωση ο Διευθυντής της ΜΕΘ Παίδων, κ. Ανδρέας Ηλιάδης και ο επιμελητής ιατρός της Μονάδας, κ. Νικήτας Χατζηγιάννης, έμειναν πάνω από το προσκέφαλο του παιδιού μας συνεχόμενα εικοσιτετράωρα και δεν έπαψαν στιγμή να μας ενημερώνουν τόσο για την κατάστασή του όσο και για τα επόμενα βήματα τους. Μας καθοδήγησαν και μας βοήθησαν ανιδιοτελώς, με χαμόγελο και καλοσύνη. Ακόμα και σήμερα, ένα χρόνο μετά, το ενδιαφέρον τους για την υγεία του παιδιού μας παραμένει αμείωτο.
.........................
Για εμάς το θαύμα έγινε! Και τώρα είμαστε στο σπίτι μας και με τα δυο μας αγγελούδια. Και γελάμε και παίζουμε και χορεύουμε και κοιμόμαστε αγκαλιά και ανασαίνουμε την ανάσα τους! Και ζούμε ξανά!!
Αυτό το οφείλουμε σε εσάς!
Ανδρέα, Νικήτα, Γιώργο, Χάρη, Γεωργία, Μανώλη, Ιωάννα, Ντίνα, Πηνελόπη, Βάσω, Σπύρο, Βάσω, Ιφιγένεια, Γρηγόρη, Βάσω, Μαρία ένα ευχαριστώ δεν φτάνει! Να ξέρετε όμως ότι το ευχαριστώ αυτό είναι από την ψυχή μας. Κάθε μέρα στο σπίτι μας μιλάμε για εσάς και σας σκεφτόμαστε. Κάποιες νύχτες σας βλέπουμε στα όμορφα πια όνειρά μας. Είστε πλέον μέλη και της δικής μας οικογένειας.
...............................
Θα θέλαμε επίσης να ευχαριστήσουμε για τη σημαντική συμβολή τους στην ανάρρωση του παιδιού μας, τους ιατρούς του ΠΓΝΠ, κ. Μάρκο Μαραγκό, κ Στυλιανό Ασημακόπουλο, κα Αικατερίνη Σολωμού και κα Άρτεμις Εξάρχου, καθώς και τους ιατρούς του Νοσ. Παίδων Αγία Σοφία, κα  Ελένη Περγάντου και κ. Ιωάννη Αθανασόπουλο. Τέλος, θέλουμε να ευχαριστήσουμε τον μπαμπά Πέτρο, που μας έδωσε κουράγιο εκείνες τις πρώτες κρίσιμες ώρες καθώς και τις οικογένειές μας, τους φίλους και τους συγγενείς, τους γνωστούς και τους αγνώστους που προσευχήθηκαν για το παιδί μας και ένωσαν τη σκέψη τους με τη δική μας. Ευχόμαστε γρήγορη ανάρρωση σε όλα τα παιδάκια της ΜΕΘ Παίδων.

Οι γονείς της Όλγας,

Γιώργος Γιαννακόπουλος

Κωνσταντίνα Μιχαλοπούλου

 

ολόκληρη η επιστολή των γονιών εδώ

Real... «Χαμομηλάκι»...

Εκ μέρους των παιδιών,
όπου γης,
όποιας φυλής,
όποιας πατρίδας...
ευχαριστούμε θερμά το real.gr,
για το αφιέρωμά του στο χαμομηλάκι μας

«Επειδή το χαμομηλάκι βρίσκεται παντού, στην εξοχή και την πόλη και για να το δεις πρέπει να σκύψεις, για να μην το πατήσεις πρέπει να προσέξεις. Δεν κάνει φιγούρα, είναι ταπεινό σαν τα παιδάκια, μικρό και ταπεινό».
Με αυτές τις γραμμές ξεκίνησε, πριν από χρόνια, μια εθελοντική προσπάθεια η οποία είναι αφιερωμένη στα παιδιά και μέρα με τη μέρα γιγαντώνεται.

Το «χαμομηλάκι» είναι ένα διαδικτυακό κίνημα για την προστασία του παιδιού. Οι δημιουργοί του δεν φιλοδοξούν τη δημοσιότητα, ούτε –όπως αναφέρουν- κάποιο κέρδος υλικό ή άλλο. Στόχος τους είναι να αυξηθεί ο αριθμός των φίλων της «συντροφιάς του χαμομηλιού» με σκοπό να βοηθηθεί έστω κι ένα παιδάκι.

«Επειδή πολλοί δεν ξέρουν τι σημαίνει μια παγωμένη καρδιά μέσα σε παιδικό στέρνο,
Επειδή δε γνωρίζουν οι πολλοί τι είναι να σκίζει ο πόνος την καρδιά ενός παιδιού,
Επειδή πάμπολλα παιδάκια κακοποιούνται με πολλούς, φοβερούς τρόπους,
Επειδή το ξύλο δε βγήκε από τον παράδεισο αλλά από τη δική μας κόλαση,
Επειδή πολλοί γονείς, κάνουν σφάλματα ολέθρια στην ανατροφή των παιδιών τους,
Επειδή παιδάκια-σκλάβοι φτιάχνουν με πληγωμένα χεράκια τα πολύτιμα χαλιά μας,
Επειδή ένα άδειο πιάτο πετάμε μπροστά σε εκατομμύρια πεινασμένα ματάκια,
Επειδή τα παιδιά-θύματα πολέμων αναφέρονται αδιάντροπα ως παράπλευρες απώλειες,
Επειδή το κακό, που παράγινε, γέμισε λύπη την ψυχή μας…».
..................
Για όλα αυτά η «συντροφιά του χαμομηλιού» συμβάλλει καθημερινά με χρήσιμες πληροφορίες, άρθρα και γνώμονα πάντα την αγάπη για το παιδί.

real.gr