Ναι, φτάνει πια με την ξεφτίλα, όλοι στο πλευρό της Λυδίας

Να στηρίξουμε τη Λυδία,
το γενναίο χαμομηλάκι που δίνει νικηφόρα μάχη,

τους αξιοθαύμαστους γονείς της.

Όλοι εδώ: http://lydia-tigria.blogspot.com/

Να δείξουμε ότι ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ,

ότι μέσα στη σαπίλα

υπάρχει ανθρωπιά, ΑΓΑΠΗ

Γρήγορα θα γίνεις καλά Λυδία,

γρήγορα γενναίο τιγράκι...

Τα χαμομηλάκια είναι κοντά σου

και προσεύχονται για σένα

Παιδιά Ρομά: «Εκλαιγα γιατί φοβόμουνα τα κάγκελα του σχολείου»

Η Μαρία ακουμπάει το μπλε τετράδιο, με το όνομά της στην ετικέτα, στο θρανίο. Σήμερα θα γεμίσει τις σελίδες του με τέσσερα καινούργια γράμματα της αλφαβήτου. Και θα μάθει να μετράει μέχρι το πέντε. Ανυπομονεί να έρθει η ώρα για το μάθημα της μελέτης περιβάλλοντος. «Θα μπω στην τάξη με τα άλλα παιδιά», εξηγεί. Είναι η πρώτη που σηκώνει το χέρι για να απαντήσει στην ερώτηση της δασκάλας:

«Με ποιο μέσον θα θέλατε αλλά δεν έχετε ακόμα ταξιδέψει;»

«Με αεροπλάνο, κυρία!», αποκρίνεται. 

Το κουδούνι χτυπάει και η Μαρία φορτώνεται την ασήκωτη τσάντα της. Τα κουβαλάει όλα «μήπως τα ζητήσει η κυρία». 

«Θέλεις να δεις και τα άλλα βιβλία μου;» ρωτάει. «Τα έχω στην παράγκα».

  

Η Μαρία ζει στον καταυλισμό Ρομά του Χαλανδρίου.
Αν και 11 χρονών, φοιτά στην Α’ Δημοτικού, όπως και η πλειοψηφία των Τσιγγανόπαιδων, που γράφτηκε φέτος σε τέσσερα σχολεία πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης της περιοχής (έχοντας χάσει το όριο ηλικίας). Το πρόγραμμα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας για την ένταξη παιδιών με ρομική καταγωγή στο σχολείο - τέθηκε την περασμένη άνοιξη σε εφαρμογή - έδωσε κάποια ώθηση προς αυτή την κατεύθυνση.  
«Θυμάμαι πάντα τη μαμά μου να λέει ότι αν μου δώσουν ένα χαρτί πρέπει να ξέρω να το διαβάσω. Κι εγώ δεν θέλω να ντρέπομαι όταν μου δίνουν ένα χαρτί», λέει η Μαρία με μια έκφραση μυστικής λαχτάρας. 
Η προσαρμογή της 11χρονης Τσιγγανοπούλας στις σχολικές νόρμες ήταν, όπως και για κάθε μικρό ομόφυλό της, εξαιρετικά δύσκολη. «Το σχολείο ως θεσμός δεν έχει παράδοση στην τσιγγάνικη κοινωνία. Η μετάδοση του πολιτισμού και η εκπαίδευση των νέων είναι στα χέρια της οικογένειας. Η τσιγγάνικη γλώσσα είναι προφορική και ως εκ τούτου η γραφή και η ανάγνωση είναι ξένες στους Τσιγγάνους» (Απόσπασμα από το βιβλίο «Η εκπαίδευση των Τσιγγάνων στην Ελλάδα» των Μ. Βασιλειάδου - Μαρίας Παυλή – Κορρέ). 
Τα παιδιά σπανίως φοιτούν στο νηπιαγωγείο και τουλάχιστον για τα έξι πρώτα χρόνια της ζωής τους ζουν με τους κανόνες που επιβάλλει η απέραντη αλάνα.
«Ένα επτάχρονο αγοράκι δεν μπορούσε να κρατήσει το μολύβι. Δεν είχε ποτέ στη ζωή του ζωγραφίσει έναν ήλιο, ένα δέντρο», επισημαίνει η κ. Κατερίνα Βουτσαδάκη, εκπαιδευτικός ειδικής αγωγής στο 4ο Δημοτικό Χαλανδρίου. «Τα Τσιγγανόπουλα είναι πολιτιστικά στερημένα», καταλήγει. O ημι-νομαδικός τρόπος ζωής, η εμπλοκή στις επαγγελματικές δραστηριότητες της οικογένειας και –πρωτίστως– οι άθλιες συνθήκες στέγασης συνεπικουρούν στην προβληματική σχέση των Τσιγγανόπαιδων με την εκπαίδευση.
  
«Θα ήθελα ένα σπίτι αληθινό, με τοίχους κανονικούς. Που να μη στάζει όταν βρέχει, να μην τρέμει όταν φυσάει. Και να μη διαβάζω με κερί όταν χαλάει η γεννήτρια», ομολογεί η μικρή, στρέφοντας το βλέμμα στο συννεφιασμένο ουρανό που φέρνει την πνοή του φθινοπώρου. Σε κάθε περίπτωση, το σχολείο αποτελεί το χώρο όπου τα Τσιγγανόπουλα καλούνται να επαναδιαπραγματευτούν την ταυτότητά τους προκειμένου να επιβιώσουν. Όπως αναφέρουν οι Μ. Βασιλειάδου και Μ. Παυλή – Κορρέ, «στην πρώτη του επαφή με το σχολείο το Τσιγγανόπαιδο έχει να αντιμετωπίσει ένα νέο κόσμο, εντελώς διαφορετικό από αυτόν που μέχρι σήμερα ήξερε. Γι’ αυτό πολύ συχνά διακόπτει την παρακολούθησή του». 

Η εμπειρία της 10χρονης Χριστίνας είναι ενδεικτική. «Έκλαιγα συνέχεια. Φοβόμουν τα κάγκελα. Το σπίτι μου δεν έχει κάγκελα», αναφέρει για τις πρώτες τραυματικές ημέρες στο νέο περιβάλλον, που σηματοδοτούσε το τέλος της τσιγγάνικης ελευθερίας. Η κριτική στάση των Τσιγγάνων απέναντι στο εκπαιδευτικό σύστημα συνδέεται άμεσα με τις περιορισμένες ευκαιρίες που τους παρέχει η Πολιτεία.

Μοιραία τα παιδιά Ρομά φτάνουν στην πόρτα του Δημοτικού με χαμηλές προσδοκίες. Στα μάτια τους το σχολείο «αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα ενός κόσμου που για αιώνες ήταν απειλή».
Ίσως όχι άδικα. Τόσο η καθηγήτρια στο παιδαγωγικό τμήμα δημοτικής εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, κ. Βασιλική Παπαδημητρίου, όσο και η κ. Βουτσαδάκη περιγράφουν περιστατικά ρατσιστικής έξαρσης από κάποιους γονείς που αρνούνται να δεχθούν ότι τα παιδιά τους θα έχουν συμμαθητές Τσιγγανόπουλα. Η φράση «δεν θέλουμε η σχολική τάξη να γίνει γκέτο για Τσιγγάνους» έχει ακουστεί από μερίδα γονιών σε συνεδριάσεις συλλόγων.
 
Αποδέκτες των ίδιων προκαταλήψεων είναι πολλά Τσιγγανόπουλα, σαν τη Μαρία και τη Χριστίνα. «Είμαι καθαρή, αλήθεια σου λέω», απολογείται η πρώτη, όταν ανάμεσα στα τετράδια που αραδιάζει πάνω στο κρεβάτι βρίσκεται και το ιατρικό της βιβλιάριο.

Ένα μήνα πριν, δέκα Τσιγγανόπαιδα και ενήλικες βρέθηκαν θετικοί στο μικρόβιο της φυματίωσης. Ανάστατη η σχολική κοινότητα του δήμου, απαγόρευσε στους μαθητές του καταυλισμού να επιστρέψουν στο σχολείο χωρίς τη βεβαίωση ότι έχουν κάνει τα απαραίτητα εμβόλια.
  
«Πριν γίνει η αρρώστια έπαιζα με τα παιδάκια που είναι σαν κι εσάς, ρακλάκια (τα μη τσιγγανόπουλα)», διηγείται η Μαρία. «Μου μιλούσαν, τα αγαπούσα και με αγαπούσαν. Τώρα δεν θέλουν να τα πλησιάζω ούτε να τα ακουμπάω. Αλλά γιατί; Παιδιά δεν είμαστε όλα;».

http://www.e-tipos.com/newsitem?id=14113

ερωτηματολογόγιο για την παιδοφιλία

Αγαπητό μου χαμομηλάκι,

ο Δείμος του πολίτη ξεκίνησε μια έρευνα για την παιδοφιλία

πολλούς μας αγγίζουν τα παιδιά μας

και ιδίως όταν κάποιοι ακούμε ότι τα …βλέπουν με άλλο μάτι!

Το ερωτηματολόγιο προσπαθεί να αποτυπώσει την κοινή γνώμη

σχετικά με το θέμα της παιδοφιλίας
Όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να αφιερώσει λίγο από το χρόνο του

να απαντήσει στο ερωτηματολόγιο και να γράψει την γνώμη του
κι αν μπορείτε να το διαδώσετε κι εσείς σε όλο το blogoχωριό μας

ή ακόμα και στον οικογενειακό του κύκλο

ώστε το δείγμα να γίνει πιο ευρέος γνωστό

και να απαντήσουν περισσότερα άτομα.
Το ερωτηματολόγιο θα το βρείτε εδώ

ή αν θέλετε μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ ως word

και να σημειώσετε τις απαντήσεις σας επάνω του

ώστε να το αποστείλετε στο e-mail doukissa@the.forthnet.gr

Ο Ωκεανός σε ένα μπουκάλι!!

Μπορείτε να έχετε έναν ωκεανό στο σπίτι σας, ακόμα κι αν δεν πάτε στην παραλία. Δείτε εδώ πως θα φτιάξετε τον δικό σας μοναδικό ωκεανό σε ένα πλαστικό μπουκάλι αναψυκτικού. Φτιάξτε το και βάλτε το στην πιο όμορφη θέση και φωνάξτε τους φίλους σας να το θαυμάσουν και να σας καμαρώσουν. 

Τι θα χρειαστείτε:
- Άδειο πλαστικό μπουκάλι αναψυκτικού (1,5 - 2 λίτρων), με το καπάκι του
- Καθαρό λάδι για μωρά (baby oil) ή λευκό παραφινέλαιο
περισσότερα στο πράσινο χαμομηλάκι

Μέλι και παιδιά

Το παιδί, προσοχή στο παιδί!

Αμέσως μετά το μητρικό γάλα που αποτελεί όπως είναι φυσικό αξεπέραστη τροφή για τα νήπια, έρχεται το μέλι.

Μπορούμε να ισχυριστούμε όχι χωρίς αποδείξεις ότι το μέλι μπορεί να θεωρηθεί συμπληρωματικό του μητρικού ή του αγελαδινού γάλακτος σε πάμπολλα στοιχεία.
Βιβλιογραφικά δεδομένα, ιατρικές παρατηρήσεις και πειράματα καταδεικνύουν ότι για τον παιδικό οργανισμό γενικά επιβάλλεται η αντικατάσταση της ζάχαρης με το μέλι. Γιατί; Γιατί αφενός το υπόλειμμα της ζάχαρης στην στοματική κοιλότητα διασπάται σε οξύ, κυρίως γαλακτικό που συχνά οδηγεί σε αργή αλλά σταθερή καταστροφή των δοντιών. Το αγνό μέλι, σε αντίθεση με τη ζάχαρη, έχει ενεργές αντιβιοτικές ιδιότητες και βοηθά στην απολύμανση της στοματικής κοιλότητας. Το μέλι με άλλα λόγια επιδρά ευεργετικά στα δόντια. Διάλυμά του 10-15% σε νερό χρησιμοποιόταν από την λαϊκή ιατρική για τη θεραπεία των παθήσεων της στοματικής κοιλότητας αλλά και... του χασμουρητού!
Ας ξαναγυρίσουμε όμως στα μικρά πριν με πιάσει λόξιγκας!
Μια κουταλιά μέλι στο φαγητό του νηπίου είναι ωφελιμότερη από 25γρ. ζάχαρη, γιατί ενώ η ζάχαρη περιέχει μόνον υδατάνθρακες υψηλής θερμιδικής αξίας, το μέλι είναι πολύτιμο τρόφιμο που περιέχει σπουδαίες χημικές και βιολογικές ουσίες. Έτσι λοιπόν έχει αποδειχθεί ότι το περιεχόμενο στο μέλι φολικό οξύ είναι πολύ σημαντικό για τον οργανισμό που βρίσκεται σε ανάπτυξη γιατί βελτιώνει την κανονική σύσταση του αίματος, αυξάνει τον αριθμόν των αιμοσφαιρίων και το ποσοστό της αιμοσφαιρίνης.

Ένα μικρό κουταλάκι μέλι στο μπιμπερό διευκολύνει την οδοντοφυΐα και ενεργεί ως ελαφρό καθαρτικό για τα νήπια. Αποτελέσματα πειραμάτων απέδειξαν ότι το μέλι συνετέλεσε στην αύξηση του βάρους και στη γενική βελτίωση της υγείας τους. Στα νήπια αυτά δινόταν συνεχώς επί 6 βδομάδες από ένα κουταλάκι την ημέρα.

Υπάρχουν ακόμα αποτελέσματα συγκριτικών πειραμάτων σε βρέφη. Στο τέλος του πρώτου μήνα σε όσα νήπια έπαιρναν μέλι διαπιστώθηκε μέση αύξηση βάρους περί τα 150γρ. σε σχέση με αυτά που δεν έπαιρναν. Αλλά και πέραν από τα βρέφη, τα αποτελέσματα της χορήγησης μελιού σε παιδιά υπήρξαν εκπληκτικά. Ιδιαίτερα σε καχεκτικά παιδιά τα αποτελέσματα υπήρξαν ακόμα πιο έκδηλα, γιατί το μέλι διεγείρει την όρεξη και έχει ειδικές αναζωογονητικές ικανότητες. Με την καλήν του επίδραση στην αφομοίωση του ασβεστίου, το μέλι είναι εξαιρετικό για την ανάπτυξη των παιδιών. Επιπλέον, όπως αναφέρθηκε μόλις πριν, συντελεί στην αύξηση του ποσοστού της αιμοσφαιρίνης και στην αντιμετώπιση της αναιμίας. Σε θεραπευτήριο παιδιών της Σοβιετικής Ένωσης στα μισά παιδιά δινόταν μέλι και άλλα όχι. Μετά από 40 μέρες το ποσοστό της αιμοσφαιρίνης ανέβηκε μόνο 4% στα παιδιά που δεν έπαιρναν μέλι, ενώ σ' αυτά που έπαιρναν μέλι ανέβηκε 13%.

Πειράματα για την αντιμετώπιση της παιδικής αναιμίας έχουν γίνει σε πάμπολλα κράτη (ελβετικά σανατόρια και παιδικοί σταθμοί, αυστριακά ορφανοτροφεία, αμερικάνικα νοσοκομεία και μαιευτήρια κ.α.). Η καλοσύνη των αποτελεσμάτων ήταν παντού η ίδια. Ιδιαίτερα τα σκουρόχρωμα μέλια που ως γνωστόν έχουν μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε ανόργανα και μεταλλικά στοιχεία από τα ανοιχτόχρωμα, έδωσαν ακόμα μεγαλύτερες μετρήσεις και ποσοστά βελτίωσης.

Υπάρχει ακόμα μια παιδική ασθένεια για την οποία θα πρέπει να κάνουμε μιαν ιδιαίτερη, έστω και σύντομη μνεία. Πρόκειται για την εφίδρωση, μιαν κατάσταση δηλαδή του παιδικού οργανισμού κατά την οποίαν παρατηρείται ένα είδος φλόγωσης του δέρματος και των βλεννογόνων. Κατά την ανάπτυξη του παιδιού η ασθένεια αυτή εμφανίζεται όλο και σπανιότερα και μπορεί να εκλείψει τελείως, αλλά λόγω των δυσμενών εξωτερικών συνθηκών (ανθυγιεινό περιβάλλον, όχι κανονική τροφή κλπ.) είναι δυνατόν η εφίδρωση να συνεχίζεται και σε παιδιά μεγαλύτερης ηλικίας και μάλιστα σε βαρύτερη μορφή. Κατά την εκδήλωσή της παρατηρούνται αλλαγές στους βλεννογόνους και στο δέρμα, όπως φλύκταινες, κερατίτιδες, χρόνιο συνάχι, ωτίτιδες και αύξηση των λεμφικών αδένων. Έγιναν πολλές παρατηρήσεις και πειράματα με το μέλι για τη συγκεκριμένη περίπτωση και τα αποτελέσματα ήσαν άκρως ευνοϊκά και καλά. Θα αναφερθούμε σε 2-3 περιπτώσεις:

- Ένα κοριτσάκι εννιά χρονών υπέφερε από χρόνια αδιαθεσία και δυσκοιλιότητα. Το βάρος του δεν ήταν ανάλογο με την ηλικία του και το δέρμα του και οι ορατοί βλεννογόνοι ήταν χλωμά. Στο αναρρωτικό ίδρυμα που νοσηλευόταν άρχισαν να του δίνουν συμπληρωματικά από ένα κουταλάκι μέλι πρωί-βράδυ. Σε διάστημα 40 ημερών, "πήρε πάνω του" 2,5 κιλά, αυξήθηκε ο δείκτης των μυϊκών δυνάμεων των χεριών του, αυξήθηκε το περιεχόμενο της αιμοσφαιρίνης στο αίμα του, αποκαταστάθηκε η λειτουργία των εντέρων του και καλυτέρευσε η γενική του κατάσταση.

- Άλλο παιδάκι οκτώ χρονών υπέφερε για πολύν καιρό από αδιαθεσία. Τι έκαναν; Φυσικά του έδωσαν μέλι συμπληρωματικά. Μέσα σε μερικές μέρες αισθάνθηκε καλύτερα, τα συμπτώματα της αδιαθεσίας μειώθηκαν, η ποσότητα της αιμοσφαιρίνης αυξήθηκε κατά 13%, δυνάμωσε και αυξήθηκε το βάρος του.

- Άλλο παιδάκι εννιά χρονών υπέρε επίσης από την ίδιαν αρρώστεια, από ραχίτιδα και ακράτεια κοπράνων. Στην τροφή του προστέθηκε το μέλι. Μέσα σε 40 ημέρες απέκτησε 2,5 κιλά παραπάνω, η αιμοσφαιρίνη του αυξήθηκε κατά 12% και η ακράτεια των κοπράνων σταμάτησε. Εκδηλώσεις και συμπτώματα σαν αυτά δεν του ξαναπαρουσιάστηκαν.

Για να καταλήξουμε κάπου θα τελειώσω με τα λόγια του μεγάλου Μακαρένκο:
"Η ανατροφή των παιδιών από τους γονείς ισοδυναμεί και σημαίνει παράλληλα "ανατροφή" της ιστορίας μιας χώρας και συνολικά της ιστορίας του κόσμου".

Με άλλα λόγια:
- Το παιδί, προσοχή στο παιδί!

Πηγή: Όλα για το μέλι- Θανάσης Μπίκος (γεωπόνος)