Το Σάββατο, 22 ΜΑΙΟΥ ελάτε να παίξουμε παρέα, να διασκεδάσουμε και να γνωρίσουμε καινούρια πράγματα! Ε Ι Σ Ο Δ Ο Σ... Ε Λ Ε Υ Θ Ε Ρ Η!!

 

Δ  Η  Μ  Ι  Ο  Υ  Ρ  Γ  Ι  Κ  Ο   

Σ  Α  Β  Β  Α  Τ  Ο

για τους μικρούς μας φίλους

περισσότερα...

Εξαφανισμένα παιδιά. Που πάνε άραγε τα παιδιά όταν χάνονται;

116000: τηλεφωνική πανευρωπαϊκή γραμμή, για περιστατικά εξαφάνισης ή απαγωγής ανηλίκων.

1056: Εθνική Γραμμή Υποστήριξης Παιδιών

Κάποια παιδιά, στο δρόμο για το σπίτι τους, δεν έφτασαν ποτέ...

Δεν βρίσκονται πια στην αγκαλιά της οικογένειάς τους, ενώ άγνωστη παραμένει η μοίρα τους.

Έχουν δηλωθεί εξαφανισμένα και αναζητούνται ανά τον κόσμο, με την ελπίδα ότι κάποτε θα βρεθούν.

Στο έργο της αναζήτησής τους, στην Ελλάδα, σημαντικός είναι ο ρόλος του ''Χαμόγελου του Παιδιού'' που για την καλύτερη προσφορά του και την καλύτερη οργάνωση σε αυτόν τον τομέα, έχει ενεργοποιήσει στη χώρα μας, παράλληλα με την Εθνική Γραμμή Υποστήριξης Παιδιών 1056, και την τηλεφωνική πανευρωπαϊκή γραμμή 116000, για περιστατικά εξαφάνισης ή απαγωγής ανηλίκων.

Η εν λόγω γραμμή καθιστά την Ελλάδα το δεύτερο κράτος μέλος στην Ευρωπαϊκή ένωση, που την έχει θέσει σε λειτουργία. Το πρώτο κράτος στην Ευρώπη που ενεργοποίησε τη Γραμμή είναι η Ουγγαρία και η Οργάνωση ''Kek Vonel''.

Στην Ελλάδα η Γραμμή εκχωρήθηκε στον Οργανισμό ''Το Χαμόγελο του Παιδιού'' και στοχεύεται να συμβάλλει το καλύτερο δυνατό, στην έγκαιρη ειδοποίηση των αρχών αλλά και στην εύρεση παιδιών που χάνονται από το σπίτι τους.

Η διάθεση της γραμμής -116000- αποτελεί ένα ακόμη σημαντικό βήμα για τη βοήθεια των παιδιών όχι μόνο στην Ελλάδα, αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη. Μάλιστα στην Ελλάδα το φαινόμενο των εξαφανισμένων και σεξουαλικά κακοποιημένων παιδιών αποκτά ολοένα και μεγαλύτερες διαστάσεις.

Σε αυτό συντελεί και η γεωγραφική θέση της Ελλάδας που συχνά χρησιμοποιείται ως πέρασμα ή ως τελικός προορισμός από τις γειτονικές βαλκανικές χώρες και τις χώρες τις Μέσης Ανατολής.

Σύμφωνα με στοιχεία του ''Χαμόγελου του Παιδιού'' οι λόγοι για τους οποίους εξαφανίζεται ένα παιδί είναι πολλοί, ίσως πρόκειται για απαγωγή, ίσως για ηθελημένη απομάκρυνση από το σπίτι, ίσως πέφτει θύμα λαθρεμπόρων ή απλά χάνεται.

Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι για οποιονδήποτε λόγο και οπουδήποτε κι αν βρίσκονται στην Ευρώπη, γονείς και παιδιά θα πρέπει να θυμούνται έναν κοινό, σύντομο αριθμό υποστήριξης. Έτσι όταν θα υπάρχει μια πληροφορία για την εξαφάνιση ή την κακοποίηση ενός παιδιού, ανεξάρτητα από το πού θα βρίσκεται αυτός που καλεί, θα μπορεί να τηλεφωνεί στο 11600 και να δίνει την πληροφορία, η οποία θα ερευνάται από ειδικούς.

Ο ΟΤΕ αποτελεί χορηγό της γραμμής 116000 και αναλυτικότερα, αποτελεί έναν από τους πιο μακροχρόνιους υποστηρικτές του Οργανισμού το ''Χαμόγελο του Παιδιού'' στηρίζοντας εδώ και 10 χρόνια, τη λειτουργία της Εθνικής Γραμμής Υποστήριξης για τα παιδιά SOS 1056.

Αποδεικνύοντας έμπρακτα την κοινωνική του ευαισθησία, σήμερα διευρύνει τη συνεργασία του με τον Οργανισμό, υποστηρίζοντας, πλέον και την ενεργοποίηση και λειτουργία, στο δίκτυο ΟΤΕ, του Σύντομου Κωδικού 116000.

 

ΣΤΟΧΟΣ Η ΕΝΕΡΓΟΠΟΙΣΗ

ΤΗΣ ΓΡΑΜΜΗΣ

ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Στόχος είναι η γραμμή 116000, να ενεργοποιηθεί σε όλα τα κράτη της Ευρώπης και όπως ανέφερε στο πλαίσιο της ενεργοποίησής της στην Ελλάδα, η κ. Margaritta Barroso, Ανεξάρτητο Μέλος του Δ.Σ. της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Missing Children Europe: ''Γνωρίζουμε όλοι ότι το 70% των παιδιών θυμάτων αρπαγής που βρίσκονται δολοφονημένα, είναι νεκρά από τις 3 πρώτες ώρες και 90% μέσα στις πρώτες 24 ώρες μετά την εξαφάνισή τους. Η άμεση αντιμετώπιση και ο χειρισμός των περιστατικών εξαφάνισης με τη χρήση εξειδικευμένων μέσων και τεχνολογιών κρίνεται απλά επιβεβλημένη. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η Κοινή Ευρωπαϊκή Γραμμή 116000 προσφέρει τη δυνατότητα να σώσουμε παιδιά που βρίσκονται σε άμεσο κίνδυνο. Δεν υπάρχει καμία βάσιμη δικαιολογία για να μην ενεργοποιηθεί άμεσα η 116000 σε κάθε κράτος μέλος της Ευρώπης''.

Στην Ευρώπη σήμερα όπου δεν υπάρχουν σύνορα η συντονισμένη αντιμετώπιση και ο χειρισμός των περιστατικών φυγών, αρπαγών, εξαφανίσεων, απαγωγών παιδιών αποτελεί μονόδρομο.  

Η γραμμή 116000 έρχεται να προστεθεί στα ήδη αρκετά ''εργαλεία'' που διαθέτουμε για την αντιμετώπιση του προβλήματος σε εθνικό και πανευρωπαϊκό επίπεδο.

 

πηγή

Μαμά στο δρόμο: Περπατώντας με ένα παιδί

Βγαίνεις από το σπίτι με ένα παιδί.

Πρέπει να περπατήσεις πέντε, δέκα λεπτά ως το αυτοκίνητο, τη στάση του λεωφορείου, το σταθμό του μετρό, το σχολείο, την εκκλησία, την παιδική χαρά. Άλλα τόσα για να πας στο σούπερ-μάρκετ, το παιχνιδάδικο, το γιατρό, το παιδικό πάρτι.

Στο δρόμο το παιδί κοιτάζει και απορεί κι εσύ θα ήθελες να το κοιτάζεις με αγάπη και ν’ απαντάς σε όλες του τις ερωτήσεις. Άλλωστε, ο χρόνος που βρίσκεστε μαζί είναι πάντα λίγος και πολύτιμος.

Δύο λεπτά αφότου έχεις βγει από την πόρτα έχεις πάψει ν’ απαντάς στις ερωτήσεις του παιδιού, ενώ οι αισθήσεις σου είναι σε συναγερμό:

Λακκούβες, ξεκολλημένες πλάκες, ανοιχτά φρεάτια χάσκουν μπροστά στα μικρά του ποδαράκια, μαζί με νερά, λάσπες και περιττώματα σκυλιών.

Έπειτα από λίγα μέτρα το πεζοδρόμιο γίνεται τόσο στενό που αναγκάζεσαι να βγεις στο δρόμο. Δεν πειράζει, ο δρόμος της γειτονιάς είναι ήσυχος.

Στρίβεις στον κεντρικό και βρίσκεις ένα πεζοδρόμιο που χωράτε να βαδίσετε πιασμένοι χέρι-χέρι. Ξαφνικά, περνά ξυστά δίπλα σας ένα μηχανάκι γυρεύοντας θέση να παρκάρει. Παίρνεις το παιδί αγκαλιά – άλλωστε λίγο πιο κάτω ένας κάδος στενεύει τόσο το πεζοδρόμιο που δε χωράτε πια δίπλα-δίπλα.

Το παιδί είναι βαρύ και μετά τον κάδο θέλεις να το βάλεις κάτω να περπατήσει. Μπορείς; Ένα παρκαρισμένο αυτοκίνητο και δυο-τρία μηχανάκια σας αναγκάζουν να βγείτε πάλι στο δρόμο.

Βιαστικά, με το παιδί αγκαλιά ψάχνεις χώρο να ξανανέβεις στο πεζοδρόμιο, αλλά τα αυτοκίνητα είναι παρκαρισμένα τόσο κοντά, που δε χωράς. Εκεί που υπάρχει λίγος χώρος βρίσκεται μια κολώνα της ΔΕΗ, μια ζαρντινιέρα ή ένα καγκελάκι που σ’ εμποδίζουν να περάσεις. Στο μεταξύ τ’ αυτοκίνητα περνούν βουίζοντας δίπλα σας και κάποιος κορνάρει φωνάζοντας «Ανέβα στο πεζοδρόμιο, ρεε!» Δεν προλαβαίνεις να του απαντήσεις ότι αυτό ψάχνεις τόση ώρα.

Με τα πολλά, κατορθώνετε να φτάσετε με το παιδί στο σχολείο. Του δίνεις ένα φιλάκι και συνεχίζοντας ανακαλύπτεις ότι τώρα περνάς τα εμπόδια χωρίς καν να τα αντιλαμβάνεσαι – με την αδιαφορία που σου χαρίζει η συνήθεια τόσων χρόνων.

Τα πεζοδρόμια της Αθήνας – αλλά και όλης της Ελλάδας – είναι πρακτικώς αδιάβατα, αλλά δε έχουμε συνηθίσει τόσο την κατάσταση που δεν το αντιλαμβανόμαστε πια. Μόνο όποιος έχει κινητικά προβλήματα ή συνοδεύει ένα παιδί ή ανάπηρο μπορεί να το αντιληφθεί.

Η κατάσταση έχει όμως φτάσει στο απροχώρητο. Είναι καιρός να κάνουμε κάτι.

Αναρτήθηκε από μαμά στο δρόμο στις

Κυριακή, 07 Μαρτίου 2010 3:11 π.μ. 

19η Μαΐου, Ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου

Στις 19 Μαΐου συμπληρώνονται 91 χρόνια από την ημέρα που ο Μουσταφά Κεμάλ, αποβιβάστηκε στη Σαμψούντα, τη μαρτυρική αυτή πόλη του Πόντου, για να ολοκληρώσει τη γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας.

Η εγκληματική πορεία αφανισμού του χριστιανικού πληθυσμού Αρμενίων και στη συνέχεια των Ελλήνων του Πόντου, ολοκληρώθηκε με τον ξεριζωμό από τις πατρογονικές τους εστίες, όσων είχαν απομείνει στη ζωή, μετά τους φοβερούς διωγμούς και την εξόντωση. Αφανισμού του Ελληνισμού μετά από μια συνεχή, ένδοξη παρουσία 3.000 χρόνων στην περιοχή. 

Αυτή η εξόντωση και ο ξεριζωμός αποτελεί μία από τις πιο στυγερές σελίδες της Ιστορίας και αποτελεί ύβρη και έγκλημα κατά του ανθρώπινου γένους.

Η 19η Μαΐου στην Τουρκία εορτάζεται ως εθνική γιορτή νίκης επί των Ελλήνων.

Αυτή την ημέρα επέλεξε το Φεβρουάριο του 1994 το Ελληνικό Κοινοβούλιο, ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού μετά από προσπάθειες...

περισσότερα...

Eκδρομή της Αγάπης

Στα πλαίσια της Προπόνησης Ζωής εθελοντές οργανώνουν και πραγματοποιούν τη δράση “Eκδρομή της Αγάπης“. 

Σκοπός τους είναι να προσφέρουνε δωρεάν εκπαιδευτικές εκδρομές αναψυχής σε παιδιά που δεν έχουν πάει ποτέ εκδρομή ή δεν έχουν τη δυνατότητα να πάνε για οικονομικούς ή/και κοινωνικούς λόγους.

Ο αριθμός των παιδιών που μεγαλώνουν στην Αθήνα κάτω από αντίξοες συνθήκες διαρκώς αυξάνεται. 

Ορφανά, άπορα, άρρωστα, άστεγα παιδιά και παιδιά μεταναστών έχουν βασικές ανάγκες για τρόφιμα, ρούχα, φάρμακα και στέγη. 

Οι πόροι που εξασφαλίζουν οι κοινότητές τους για την κάλυψη των αναγκών αυτών είναι περιορισμένοι και σπάνια επαρκούν για δραστηριότητες περαιτέρω ανάπτυξης.

Όπως αναφέρουν στη σελίδα τους: Για τα περισσότερα από αυτά τα παιδιά η χαρά της εκδρομής είναι άγνωστη.

Με τη δημιουργία μιας ανοιχτής ομάδας εθελοντών που διοργανώνει πρότυπες εκπαιδευτικές εκδρομές αναψυχής στην ελληνική ύπαιθρο, θέλουμε να συμβάλλουμε ώστε τα παιδιά αυτά:

- να γνωρίσουν νέους τόπους
- να γνωρίσουν τον ελληνικό πολιτισμό, τη
γλώσσα, τα ήθη κι έθιμα, τις τέχνες
- να μάθουν κάτι χρήσιμο που δε γνώριζαν
- να αθληθούν
- να φάνε υγιεινά
- να παίξουν δημιουργικά παιχνίδια
- να βιώσουν τη χαρά της εκδρομής
- να….(συμπλήρωσε τη δική σου έμπνευση!)

Σε συνεργασία με τις κοινότητές τους, θέλουμε να προσφέρουμε στα παιδιά τη δυνατότητα να εξελιχθούν ως εξαιρετικοί άνθρωποι:

- να βάλουν περισσότερη χαρά στη ζωή τους
- να καλλιεργήσουν την αυτοεκτίμησή τους
- να εκφράσουν την αγάπη τους
- να αναπτύξουν αρετές όπως η αποδοχή, η επικοινωνία, η ομαδικότητα και η συνεργασία
- να πιστέψουν πως έχουν την ίδια αξία και τις ίδιες ευκαιρίες όπως όλα τα παιδιά
- να έχουν εν τέλει μια εμπειρία – δώρο για τη ζωή τους

Όποιος πιστεύει ότι μπορεί να βοηθήσει με οποιοδήποτε τρόπο μπορεί να επικοινωνήσει στο ekdromitisagapis@gmail.com ή να μπει εδώ

 

πηγή: Καλά Νέα