Tuesday, 6 September 2016

Ένα στα δύο παιδιά με οσφυαλγία λόγω υπέρβαρης σάκας
Γονείς, μην αγνοείτε τα παράπονα των παιδιών

Με γεωμετρική πρόοδο, από την ηλικία των έντεκα ετών, έως την ώριμη εφηβεία εμφανίζεται η σχολική οσφυαλγία σύμφωνα με διεθνείς στατιστικές, όπως αναφέρει ο Διδάκτωρ ορθοπαθητικής, και επιστημονικός συνεργάτης, του πανεπιστημίου Κρήτης Γιώργος Γουδέβενος*....
Ο Δρ. Γουδέβενος εξηγεί ότι ο κύριος λόγος είναι η πολύ φορτωμένη σχολική τσάντα που κουβαλούν τα παιδιά, ειδικότερα στις χώρες που δεν υπάρχει πλήρες ηλεκτρονικό σχολείο. Κάτι που στην Ευρώπη αποτυπώνεται ευκρινώς με τον Νότο να υπερτερεί κατά πολύ σε ποσοστά από το Βορά, όπως τονίζεται σε όλα τα διεθνή συνέδρια, σύμφωνα με τον επιστημονικό συνεργάτη του Πανεπιστημίου Κρήτης.
Όπως επισημαίνει ο κ. Γουδέβενος η σχολική τσάντα δεν θα πρέπει να ξεπερνάει σε βάρος, το 10% του βάρους του παιδιού, ενώ σημαντικό επιβαρυντικό παράγοντα αποτελεί και το μέγεθος του θρανίου που δεν αλλάζει, σύμφωνα με την μυοσκελετική ανάπτυξη των μαθητών.
Αν ένα παιδί είναι τριάντα κιλά η τσάντα πρέπει να είναι τρία
Υπάρχει μεγάλη συσχέτιση μεταξύ του πόνου στη μέση, της οσφυαλγίας δηλαδή, και του βάρους της σχολικής τσάντας, αναφέρει ο Δρ Γουδέβενος. «Σύμφωνα με διεθνείς στατιστικές που έχουν δημοσιευτεί στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό «Spine Jourmal» το 46% των παιδιών με οσφυαλγία, έχει κουβαλήσει υπέρβαρη τσάντα. 
Τα παιδιά εδώ και πάρα πολλά χρόνια και ακόμα και σήμερα σηκώνουν πολύ βαριά τσάντα. Για κάποιο διάστημα επικρατούσε, η άποψη να την σηκώνουν μόνο από τον ένα ώμο, γεγονός που επέφερε μία μονόπλευρη επιβάρυνση, όσον αφορά τη στάση του σώματος και τη βάδιση του παιδιού. 
Ωστόσο αυτό τείνει να αλλάξει, πλέον. Η ιδανική τσάντα είναι το σακίδιο, για να μοιράζεται το βάρος στην πλάτη και αυτό δεν πρέπει να ξεπερνά το 10% του βάρους του παιδιού. Δηλαδή αν ένα παιδί είναι τριάντα κιλά, η τσάντα πρέπει να είναι τρία. Επίσης σημαντικό ρόλο παίζει και επί πόση ώρα κουβαλάει την τσάντα το παιδί. Όσο μεγαλύτερη η απόσταση που διανύει με μία υπέρβαρη για το μέγεθος του τσάντα, τόσο μεγαλύτερη η επιβάρυνση. Και κάτι τέτοιο μπορεί να του προκαλέσει οσφυαλγία και πόνο στην σπονδυλική στήλη γενικότερα».

Η λύση: Πλήρης ψηφιοποίηση και θρανία σε διάφορα μεγέθη

Ποια είναι όμως η λύση όταν το εκπαιδευτικό σύστημα δεν είναι πλήρως ψηφιοποιημένο και όταν τα μεγέθη των θρανίων δεν αλλάζουν ανάλογα με τη σκελετική ανάπτυξη των παιδιών; Σύμφωνα με τον κύριο Γουδέβενο η λύση ξεκινάει από την Πολιτεία. «Πρέπει να χωριστεί η σχολική ύλη σε τρίμηνα ή τετράμηνα, κάτι το οποίο πάει να γίνει, έτσι ώστε το παιδί να κουβαλάει λιγότερα βιβλία. 
.........
Ωστόσο άλλος ένας παράγοντας, πολύ σημαντικός, που κατά τη γνώμη μου πρέπει να αλλάξει, καθότι επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό την οσφυαλγία, είναι το μέγεθος του θρανίου που παραμένει το ίδιο από την πρώτη έως την έκτη δημοτικού και από την πρώτη γυμνασίου έως την τρίτη λυκείου, όταν η αύξηση του σκελετού του παιδιού είναι ραγδαία».

7 στους 10 μαθητές λυκείου θα παρουσιάσουν κάποια στιγμή σύνδρομο οσφυαλγίας
.........................
Έκκληση προς τους γονείς: Μην αγνοείτε τα παράπονα των παιδιών

Όταν ένα παιδί παραπονιέται για τη μέση του, οι γονείς δεν πρέπει να το αγνοούν, τονίζει ο κύριος Γουδέβενος. 
«Μπορεί να παραπονιούνται για την κοιλιά, για το κεφάλι, για να υπεκφύγουν προφανώς κάποια πράγματα, αλλά όταν μιλάνε για την μέση, που δεν την έχουν επινοήσει ακόμα ως δικαιολογία κοπάνας ας πούμε, θα πρέπει οι γονείς να το ψάξουν οπωσδήποτε. Το πιο πιθανό είναι να μην είναι κάτι σοβαρό. Να είναι κάτι μυοσυνδεσμικό. Ωστόσο αν παραμείνει το πρόβλημα και παραμεληθεί, θα δημιουργήσει σίγουρα, προβλήματα στην ενήλικη ζωή του παιδιού. 
.....................
Με γνώμονα πάντα την πρόληψη που είναι η καλύτερη θεραπεία ο Δρ. Γουδέβενος συστήνει στα παιδιά:
-Προτιμήστε τσάντα τύπου σακίδιο και φορέστε το στην πλάτη, για να εξισορροπείται το βάρος. Μην το κρεμάτε από το ένα ώμο.

-Κάντε πολλές μικρές στάσεις όταν το κουβαλάτε.

-Να κινείστε όσο περισσότερο μπορείτε. Να γυμνάζεστε, αλλά όχι υπερβολικά. Η υπερβολική άσκηση δεν κάνει καλό και ιδιαίτερα τα βάρη σε αυτές τις ηλικίες. Επίσης μην ξεχνάτε ποτέ πως ό,τι συμβαίνει μένει σαν αποτύπωμα μνήμης. Εφόσον όμως το λάβουμε σοβαρά υπόψη, είναι αντιμετωπίσιμο.

*O κ. Γιώργος Γουδέβενος είναι φυσικοθεραπευτής, εξειδικευμένος στην ορθοπαθητική μηχανική της σπονδυλικής στήλης και των αρθρώσεων

ολόκληρο το άρθρο εδώ

Monday, 5 September 2016

Χτίστε μια καλή σχέση με τον δάσκαλο του παιδιού σας

Πολλές φορές οι γονείς παραπονιούνται ότι η επαφή με το δάσκαλο του παιδιού δεν είναι κατά τη γνώμη τους ικανοποιητική. 
Από την πλευρά τους οι δάσκαλοι διαπιστώνουν ότι οι γονείς συχνά παρεμβαίνουν στο έργο τους, είναι επιφυλακτικοί απέναντί τους και δεν λαμβάνουν σοβαρά υπόψη τους αυτά που τους λένε.

Τι μπορείτε να κάνετε:
• Προσεγγίστε τον δάσκαλο με ευγένεια.
• Αφήνετε να σας ενημερώσει εκείνος πρώτα για το μαθητή του.
• Σκεφθείτε τις ερωτήσεις που έχετε σκοπό να του θέσετε από πριν.
• Δείχνετε εμπιστοσύνη σε αυτά που σας λέει.
• Αναγνωρίζετε την προσπάθειά του.
• Αν το παιδί σας αντιμετωπίζει κάποια δυσκολία στο σχολείο, συζητήστε με το δάσκαλο και μην διστάσετε να ζητήσετε την βοήθειά του.
• Μην παραπονιέστε για την αυστηρή βαθμολογία ή την αντιμετώπισή του.
• Αν έχετε διαφορετική άποψη συζητήστε μαζί του τα κριτήρια με βάση τα οποία αξιολογεί το παιδί.
• Μη φύγετε ποτέ χωρίς να του πείτε μία καλή κουβέντα, ας είναι κι ένα απλό «ευχαριστώ» για το χρόνο που διέθεσε για εσάς.
• Οι εκπαιδευτικοί έχουν πείρα με πολλά παιδιά. Επίσης οι περισσότεροι διαθέτουν ευαισθησία και ενδιαφέρον για τους μαθητές τους. Οι γονείς που δεν σέβονται το έργο τους είναι εύλογο ότι δεν θα βρουν στο πρόσωπο των δασκάλων έναν πρόθυμο συνεργάτη.

Δήμητρα Κληρονόμου
Παιδαγωγός - Ειδικός Παιδαγωγός-Σύμβουλος γονέων

Διατροφή για παιδάκια 12 - 24 μηνών

Στην ηλικία αυτή επιδιώκουμε να περάσουν τα βρέφη και τα νήπια από το στάδιο των αλεσμένων γευμάτων που παρασκευάζονται ειδικά γι αυτά, στο φαγητό της οικογένειας.
Η διατροφή σε αυτή την ηλικία πρέπει να λαμβάνει υπόψη μια σειρά από παραμέτρους. 
Οι γονείς και όσοι φροντίζουν μικρά παιδιά συχνά ξεχνούν ότι το γεύμα δεν έχει μόνο σκοπό να «θρέψει» το παιδί. 
Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αναφέρει σε πολλά από τα έντυπα που εκδίδει για το σκοπό αυτό, ότι η διαδικασία του φαγητού είναι μια διαδικασία που πρέπει να δίνει χαρά και αγάπη στο παιδί, εκτός από τα θρεπτικά συστατικά που περιέχονται στο φαγητό. Οι παρακάτω λοιπόν παράμετροι πρέπει να λαμβάνονται υπόψη:
1. Είδος γευμάτων.
Τα παιδιά πλέον έχουν δοκιμάσει τροφές από όλες τις κατηγορίες και επομένως μπορούν να τις εντάξουν όλες στο διαιτολόγιό τους. Εξαίρεση σε αυτό αποτελούν βεβαίως τα παιδιά με ιδιαίτερες διατροφικές ανάγκες π.χ. αλλεργίες, χαμηλό βάρος που πρέπει να λαμβάνουν εξατομικευμένες διατροφικές οδηγίες.

Το είδος και η συχνότητα των τροφών που πρέπει να λαμβάνει ένα παιδί δίνονται αναλυτικά:
Γάλα, τυρί, γιαούρτι 
1/2-1 φλιτζάνι γάλα/γιαούρτι, 
40 γρ τυρί, (2-3 μερίδες την ημέρα)
Προσφέρουν: Ενέργεια, ασβέστιο, πρωτεΐνη και βιταμίνες συμπλ. Β

Δημητριακά (ψωμί, δημητριακά, ρύζι, μακαρόνια, αρακάς, πατάτες, καλαμπόκι) 
3-6 μερίδες την ημέρα (1/2 φλιτζάνι ή 1/2 φέτα)
Προσφέρουν: Ενέργεια, Υδατάνθρακες, λίγη πρωτεΐνη.
Πατάτες, βιταμίνη c
Πολλά δημητριακά είναι εμπλουτισμένα σε σίδηρο και φυλλικό οξύ
 Λαχανικά
Πράσινα φυλλώδη: σίδηρος
Πορτοκαλί-κίτρινα : βιταμίνη Α Ντομάτα βιταμίνη c
2-5 μερίδες την ημέρα (1-2 κ.σούπας)
 
Φρούτα
Εσπεριδοειδή βιταμίνη c, διευκολύνουν την απορρόφηση σιδήρου ιδιαίτερα από όσπρια και πράσινα λαχανικά
2-3  μερίδες την ημέρα, 1-2 κ. σούπας
 
Κρέας-αυγά-ψάρι-κοτόπουλο-όσπρια
1-2 μερίδες την ημέρα, (1 αυγό, 1/2 φλιτζάνι όσπρια 😃, 85 γραμ, κρέας, κοτόπουλο, ψάρι)
Προσφέρουν: Πρωτεΐνη, σίδηρος, ψευδάργυρος. 
Συκώτι: βιταμίνη Α 
Κρόκος: βιταμίνη Α και πρωτεΐνη 
Όσπρια: πρωτεΐνη και σίδηρος (σε ορισμένα)
2. Αριθμός γευμάτων
Σαν γενική οδηγία τα παιδιά πρέπει να λαμβάνουν τρία κύρια γεύματα (πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό) και 2-3 καθορισμένα μικρά γεύματα -σνακς- δεκατιανό, απογευματινό και προ ύπνου, εφόσον το επιθυμούν

Αυτό το χρονοδιάγραμμα είναι ιδιαίτερα βοηθητικό κοντά στην ηλικία των 2 ετών και σε όλη τη διάρκεια της προσχολικής ηλικίας, οπότε τα παιδιά συχνά εμφανίζουν απροθυμία να τρώνε πολύ και προτιμούν να τρώνε μικρότερη ποσότητα σε συχνά γεύματα.
Ο αριθμός αυτός γευμάτων εξασφαλίζει 550 θερμίδες επιπλέον από τα περίπου 500 ml γάλακτος που το παιδί πίνει σε αυτή την ηλικία.

3. Ποσότητα γευμάτων.

Τι σημαίνει «μερίδα» για κάθε ηλικία; Ο παραπάνω πίνακας θα σας βοηθήσει να εκτιμήσετε την ποσότητα από τις βασικές ομάδες τροφών που καταναλώνουν τα παιδιά.

Σαν γενικός κανόνας η ποσότητα του κύριου γεύματος είναι μεταξύ 180-240 ml σε αυτή την ηλικία

4. Υφή γεύματος.
Ανάλογα με τον αριθμό των δοντιών που διαθέτουν, τα νήπια πλέον μπορούν να μεταβούν σε μερικώς αλεσμένα τρόφιμα και στη συνέχεια σε «ψιλοκομμένα». Αυτό ισχύει σε όλα τα γεύματα. Πολλοί γονείς έχουν την εσφαλμένη εντύπωση ότι π.χ. η φρουτόκρεμα πρέπει να προσφέρεται πάντα λιωμένη, ενώ τα παιδιά μπορούν να φάνε πλέον ψιλοκομμένα φρούτα.

5. Χρόνος γευμάτων.

Το κάθε κύριο γεύμα ή ενδιάμεσο γεύμα πρέπει να έχει κατά το δυνατό συγκεκριμένη ώρα που προσφέρεται και συγκεκριμένη διάρκεια. Ως προς την ώρα, κάποτε θα υπάρξουν παρεκκλίσεις από τη ρουτίνα και αυτό δεν πειράζει, αρκεί να μη συμβαίνει εξακολουθητικά. Επίσης τα γεύματα πρέπει να έχουν συγκεκριμένη διάρκεια: τα γεύματα που διαρκούν περισσότερο από 30-45 λεπτά, κουράζουν όλους και καμιά φορά κάνουν το παιδί χειριστικό προς αυτούς που το προσέχουν. Επίσης η βιασύνη, που δείχνουν καμιά φορά οι ενήλικες, ώστε το παιδί να τελειώσει το γεύμα του μπορεί να το οδηγήσει να αναπτύξει αρνητική στάση απέναντι στο φαγητό.

6. Τρόπος φαγητού.
Όπως και οι μεγάλοι έτσι και το παιδί χρειάζεται τον κατάλληλο χώρο και τον εξοπλισμό για να φάει. 
Καλό είναι τα κύρια γεύματα να προσφέρονται όταν το παιδί κάθεται στο ατομικό του τραπεζάκι. Σιγά σιγά το παιδί θα πρέπει να ενθαρρύνεται να φάει με το δικό του κουτάλι, έστω και εάν αυτό δημιουργεί ακαταστασία. 
Ο γονιός ή τα μεγαλύτερα αδέρφια θα μπορούσε να του κάνει παρέα στη διάρκεια του φαγητού, ή ακόμα εάν είναι δυνατό το βρέφος να τρώει την ίδια ώρα με την υπόλοιπη οικογένεια. Λίγο αργότερα το κάθισμα του παιδιού μπορεί να προσαρμοστεί ώστε να έρθει «στο τραπέζι των μεγάλων».
Είναι φανερό ότι με όλους τους παραπάνω τρόπους ο γονιός προσπαθεί να «εκπαιδεύσει» το μικρό παιδί να έχει μια καλή συμπεριφορά στο φαγητό.
 

Sunday, 4 September 2016

Μην ποστάρεις μαντινάδες στον τοίχο του νεκρού παιδιού...

Πόσες, ακόμη, φτηνές δικαιολογίες χρειάζεται να βρούμε;
του Κ. Μπογδανίδη

Άλλο ένα παλικάρι χάθηκε σε τροχαίο. Μόλις 16 ετών. Πάλι με μοτοσικλέτα. Ναι, στους κακούς δρόμους της Κρήτης. Στο άθλιο οδικό δίκτυο. Σε μια ριγμένη, από το κράτος, περιοχή. Σε μια Κρήτη που είναι αποπαίδι στα μεγάλα και ασφαλή δημόσια έργα!
Να πούμε κι άλλα; Να καθυβρίσουμε το ελληνικό κράτος που δεν μπορεί και δεν θέλει! Να προσθέσουμε προφάσεις εν αμαρτίας στην υποτιμημένη ζωή μας; Πόσες ακόμη φτηνές δικαιολογίες χρειάζεται να ψελλίσουμε ;
Εντάξει, να μην αθωώσουμε τους βασικούς υπαίτιους της κατάντιας της ελληνικής κοινωνίας! Να τους βρούμε τους εγκληματίες! Αλλά ποιοι είναι; Οι...άλλοι; Πάντα κάποιοι άλλοι;
Αναρωτιέμαι εάν θα συνέλθουμε ποτέ... Θα καταλάβουμε ότι το πρόβλημα είναι δικό μας;
Το αίμα που χύνεται στους δρόμους… δεν είναι των άλλων, είναι των παιδιών μας!
Τι πρέπει να γίνει για να φωνάξουμε ότι δεν πάει άλλο! Πόσο λίγοι πρέπει να μείνουμε πια σε αυτό τον τόπο; Πόσα παιδιά , νέους ανθρώπους πρέπει να αποχαιρετίσουμε ή να τους στοιβάζουμε στην εντατική για να αντιληφθούμε πόσο αποτρόπαιο είναι το πρόσωπο του τέρατος που εκθρέψαμε;
Δεν θα επαναλάβω όσα έχω γράψει κατά καιρούς για την υποκρισία μας. Αλλά εάν δεν κάνουμε κάτι όλοι μας, γονείς, δάσκαλοι, άντε και πολιτικοί για να μην τους εξαιρούμε από αυτή την τραγωδία, τα παιδιά μας θα εξακολουθήσουν να κείτονται σε μια άσφαλτο και τίποτα δεν μπορεί να ξεπλύνει την αδιαφορία μας.
Έγραψα πάλι πολλά. Αρκούσε το συγκλονιστικό κείμενο που ανήρτησε ο φίλος μου Νίκος Συλλιγάρδος:
«Είσαι μάνα... είσαι πατέρας.... Κοιτάξου καλά στον καθρέπτη. Εσύ. Που αφήνεις το παιδί σου να οδηγεί χωρίς κράνος. Εσύ. Που του επιτρέπεις να βγαίνει, να πίνει και να ξενυχτά. Εσύ. Που του δίνεις το αγροτικό για να κάνει τις μαγκιές του χωρίς δίπλωμα. Που οδηγείς χωρίς ζώνη και σε βλέπει. Που τρέχεις και σε βλέπει. Που προσπερνάς επικίνδυνα και σε βλέπει. Μην ποστάρεις μαντινάδες στον τοίχο του νεκρού παιδιού... δεν θα τις δει κανείς. Κοιτάξου στον καθρέπτη μόνο και σκέψου αν σου πάνε τα μαύρα.»

Α' Δημοτικού - Η Ανάγνωση και η Δυσαναγνωσία

Ένας από τους βασικότερους στόχους της Α' δημοτικού είναι η εκμάθηση της ανάγνωσης. Τα παιδιά ξεκινούν την πρώτη επαφή με το μηχανισμό της ανάγνωσης, μαθαίνοντας σταδιακά γράμματα, συλλαβές, δισύλλαβες λέξεις και αργότερα μικρές προτάσεις.
Η δεξιότητα της ανάγνωσης εξελίσσεται συνεχώς καθ' όλη τη διάρκεια της σχολικής χρονιάς. Αρχικά το παιδί μαθαίνει να κάνει γραφο-φωνημικές αντιστοιχίσεις, δηλαδή να βλέπει, να γράφει και να αναγνωρίζει κάποιο γράμμα. 
Μέχρι περίπου τα Χριστούγεννα τα παιδιά συλλαβίζουν λέξεις, δισύλλαβες και τρισύλλαβες. Προς το τέλος της Α' δημοτικού, τα παιδιά διαβάζουν λέξεις με συμφωνικά συμπλέγματα και προτάσεις, χωρίς να συλλαβίζουν συχνά, παρά μόνο όταν έχουν μπροστά τους μια δύσκολη λέξη.
Έτσι λοιπόν, τελειώνοντας την πρώτη τάξη, το παιδί πρέπει να διαβάζει με σχετική άνεση λέξεις και προτάσεις, καθώς και μικρά κείμενα. Αν δούμε ότι δυσκολεύεται, δεν λέμε "μικρό είναι θα μάθει", αλλά άμεσα ξεκινάμε πρόγραμμα βελτίωσης της ανάγνωσης.

Όταν η δυσαναγνωσία παραμένει, προκαλεί δυσκολίες και στην γραφή και σε κάθε άσκηση του σχολείου, γιατί η καλή ανάγνωση είναι απαραίτητη για όλα τα υπόλοιπα.
Αν είστε δάσκαλος/α, ενημερώστε άμεσα τους γονείς όταν βλέπετε ότι ένας μαθητής/μαθήτρια δυσκολεύεται στην ανάγνωση. Επιμείνετε στην καλή ανάγνωση, με έξυπνες και διασκεδαστικές ασκήσεις που βελτιώνουν την ανάγνωση και ποτέ μα ποτέ μην προσβάλλετε ένα παιδί που δεν διαβάζει καλά. Καλό είναι μάλιστα να μην ζητάτε από κάποιον αργό αναγνώστη να διαβάσει δυνατά γιατί είναι πολύ αγχωτικό για το παιδί. 

Προστατέψτε τους μαθητές σας, κάντε τους να αγαπήσουν τα βιβλία και προσφέρετε ασκήσεις ανάγνωσης και συμβουλές στους γονείς.

Αν είστε γονιός, παρατηρήστε την πρόοδο του παιδιού σας στην α' δημοτικού και ζητήστε εξειδικευμένη βοήθεια αν δείτε ότι το παιδί σας δυσκολεύεται στην ανάγνωση ή σε κάτι άλλο. Μην περιμένετε την επόμενη σχολική χρονιά, γιατί συνήθως τότε οι δυσκολίες είναι ακόμα πιο έντονες και συχνά η δυσαναγνωσία προκαλεί έντονο στρες στο παιδί και δυσκολίες σε όλα τα υπόλοιπα μαθήματα.

Δίνουμε ιδιαίτερη προσοχή στην εκμάθηση του μηχανισμού της ανάγνωσης, προσφέροντας στο παιδί ευκαιρίες για εξάσκηση με ευχάριστο τρόπο.

Παρακάτω θα βρείτε ασκήσεις που μπορούν να γίνουν στην τάξη αλλά και στο σπίτι (οι ασκήσεις είναι ενδεικτικές και δεν είναι ολοκληρωμένο πρόγραμμα παρέμβασης και αντιμετώπισης της δυσαναγνωσίας):

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki