Ενα βίντεο που ανέβηκε στο Ιντερνετ και δείχνει μαθητές να ξυλοκοπούν
και να ταπεινώνουν συμμαθητή τους με σύνδρομο Ντάουν
έχει προκαλέσει αποτροπιασμό
στην ιταλική κοινή γνώμη.
Η εισαγγελία του Μιλάνου διεξάγει ήδη προκαταρκτική εξέταση ....
Το βίντεο, δείχνει ένα αγόρι με σύνδρομο Ντάουν να μπαίνει στην τάξη
και ένα άλλο αγόρι, σε ηλικία Γυμνασίου, να το γρονθοκοπεί.
Ενας τρίτος μαθητής γράφει μια βρισιά στον πίνακα,
βάζοντας πλάι τα γράμματα Ες Ες,
ίσως σε μια αναφορά στις διώξεις αναπήρων από τους ναζί.
Οι υπόλοιποι μαθητές κάθονται στα θρανία τους,
διαβάζουν ή γράφουν ή χασκογελούν με το επεισόδιο.
Δεν είναι γνωστό αν στην αίθουσα υπήρχε δάσκαλος. «Πολύ χειρότερο από τη βία αυτή καθαυτή των πρωταγωνιστών ήταν η απόλυτη αδιαφορία και η παθητικότητα των άλλων μαθητών· κανείς δεν αισθάνθηκε την ανάγκη να υπερασπιστεί τον αδύναμο συμμαθητή του», εξανέστη η βουλευτής Σιλβάνα Μούρα.
Ο υπουργός Παιδείας Τζουζέπε Φιορόνι ζήτησε να ασκηθεί δίωξη κατ’ αγνώστων για προσβολή της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και να είναι
το υπουργείο διάδικος στην ποινική δίκη κατά των υπευθύνων.
Με άρθρο του στη «Ρεπούμπλικα» δεσμεύεται να μην επιτρέψει
το «νταηλίκι» να συνεχιστεί στα σχολεία καλώντας αστυνομία,
διευθύνσεις σχολείων, συλλόγους γονέων και εκπαιδευτικών να ενωθούν σε κοινό μέτωπο μαζί με το Κοινοβούλιο και την ιταλική κυβέρνηση.
Το βίντεο εντόπισε στο Διαδίκτυο μια μητέρα, η οποία ειδοποίησε οργάνωση που ασχολείται με πάσχοντες από σύνδρομο Ντάουν.
Η Vividown ζήτησε την παρέμβαση εισαγγελέα για να αποσυρθεί το βίντεο, αυτό όμως έγινε από το google πριν εκδοθεί η σχετική εισαγγελική παραγγελία.
Η εισαγγελία έχει στα χέρια της το επίμαχο βίντεο και ακόμα ένα, όπου δεν φαίνεται το θύμα, αλλά διακρίνονται ξεκάθαρα πρόσωπα και έτσι μπορεί να οδηγηθεί στους αυτουργούς....
ΜΙΛΑΝΟ - ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 14/11/2006
Wednesday, 3 January 2007
Η εκμετάλλευση των παιδιών και ο τουρισμός του σεξ
3ΟΟ εκατομμύρια παιδιών κάτω των 15 ετών εργάζονται για να κρατήσουν στη ζωή τον εαυτό τους και την οικογένειά τους και με μισθούς σκλάβων, και τα παιδιά τα εκμεταλλεύονται κάνοντας κατάχρηση της αδυναμίας τους για αυτοϋπεράσπιση. Είναι αυτά τα παιδιά θύματα της εκμετάλλευσης και της κατάχρησης για την απασχόληση, που σύρονται στην πορνεία ή γίνονται στρατιώτες σε εμφύλιους αλληλοσπαραγμούς και πολέμους...
Εκατομμύρια παιδιά δεν θα γνωρίσουν την παιδική τους ηλικία, όπως είναι αυτή γνωστή στις δυτικές χώρες. Εργάζονται, σαν να ήτανε σκλάβοι, αντί να παίζουν και να χαίρονται στην ηλικία τους ως παιδιά.
Η απάνθρωπη παιδική εργασία είναι εξαπλωμένη σ΄ όλον τον κόσμο. Και παρόλο που το Κογκρέσο της Σουηδίας για τη σεξουαλική εκμετάλλευση των παιδιών είχε προγραμματιστεί προ πολλού, συνέπεσε με την ανακάλυψη της δολοφονίας παιδιών στο Βέλγιο, που ξεσήκωσε τη διεθνή κοινή γνώμη, διαδηλώσεις, μέσα μαζικής ενημέρωσης και κοινοβούλια ασχολήθηκαν με αυτήν και έφερε στον τάπητα ένα έγκλημα που λαμβάνει χώρα κάθε μέρα με την αγορά, πώληση και θάνατο των παιδιών, που υποχρεώνονται στην πορνεία και πορνογραφία στις χειρότερες μορφές της παιδικής εργασίας, όπου ένα εκατομμύριο κοριτσιών κάθε χρόνο οδηγούνται στην πορνεία.
Όπως εκτιμούν τα Ηνωμένα Έθνη 300 εκατομμύρια παιδιών κάτω των 15 ετών, προσφέρουν με την εργασία τους στο οικογενειακό εισόδημα ή εξασφαλίζουν τα απαραίτητα για τη ζωή τους.Κάτω από απάνθρωπες συνθήκες, παρόμοιες συνθήκες από την εποχή των σκλάβων, συμπλέκουν/ κατασκευάζουν χαλιά στην Ινδία και το Πακιστάν, μαζεύουν καπνό στην Ινδονησία, τεΐου στη Σρι Λάνκα, στύβουν χυμό πορτοκαλιών στη Βραζιλία και εξορίζουν άνθρακα στην Κολούμπια.
Εργάζονται κάτω από ανατριχιαστικές συνθήκες μεταξύ 15 και 16 ώρες την ημέρα με ένα μισθό πείνας, αντί να παίζουν, να γελούν και να μαθαίνουν γράμματα. Η παιδική εργασία είναι η φθηνότερη και η πιο άνομη και η χωρίς δικαιώματα εργατική δύναμη του κόσμου.
Η εκμετάλλευση όμως δεν είναι και δεν περιορίζεται μόνο στον τρίτο κόσμο, αλλά και στην Ευρώπη και στην Αμερική υπάρχει παιδική εργασία. Στις ανατολικές χώρες τα παιδιά στα φανάρια και οπουδήποτε πλένουν αυτοκίνητα.
500.000 παιδιά στη Ρωσία, ζητιανεύουν, κλέβουν, πωλούν για να επιζήσουν και μαζί με τους ηλικιωμένους είναι τα θύματα της πρώην σοβιετικής υπέρ-δύναμης, χωρίς σχολική μόρφωση, τρομαγμένα από την μαφία, που εισπράττει μέρος του ιδρώτα τους . Αλλά ακόμα και το χειρότερο με τις διασυνδέσεις με την μαφία ανοίγει ο δρόμος για την εγκληματικότητα, που έχει αυξηθεί χαρακτηριστικά το 1996 κατά 75%.
Στην Πορτογαλία, το φτωχόσπιτο της Ευρώπης κατέβηκε η ανεργία σε βάρος των παιδιών. 200.000 εργαζόμενα παιδιά στην Πορτογαλία με μηνιαίο μισθό 60 εξήντα γερμανικών μάρκων, πληρώνουν οι επιχειρήσεις και παρόλα που το ημερομίσθιο εκεί είναι πέντε φορές χαμηλότερο από τη Γερμανία.., μόνο και μόνο για να παραμείνουν ανταγωνίσιμες με τις άλλες νότιες ευρωπαϊκές χώρες σε βάρος των παιδιών που μεγαλώνουν, χωρίς δικαίωμα αυτοδιάθεσης και σχολικής μόρφωσης.
Στην Ταϊλάνδη 200.000 παιδιών πωλήθηκαν στην πορνεία κατά το μεγαλύτερο μέρος, όμως από τους συγγενείς και την μαφία των σωματεμπόρων, που χαίρουν μεγάλης υπόληψης.. χωρίς αυτά τα παιδιά να ζήσουν και να χαρούν την οικογενειακή αγάπη, στοργή, αλληλεγγύη και ασφάλεια, χωρίς σχολική και επαγγελματική μόρφωση παρά εκεί πέρα απαιτούν από τα παιδιά να είναι ευγνώμονα στους γονείς τους, που εκτιμούν τα παιδιά τους ως πηγή χρήματος.
Επιτέλους το Κογκρέσο στη Σουηδία ανεγνώρισε την παιδική εργασία ως παγκόσμιο πρόβλημα και πρέπει στο εξής να χαρακτηρίζεται ως βαρύ έγκλημα.
Στη Γερμανία από το 1993 υπάρχει Νομοθεσία, που καταδικάζει Γερμανούς τουρίστες, που επισκέπτονται στο εξωτερικό, Ασία και Νότιο Αμερική οίκους ανοχής ανηλίκων παιδιών, μέχρι τώρα όμως καταδικάστηκε μόνο ένας Γερμανός στη Φρανκφούρτη και οπωσδήποτε με το σοκ και τον αναβρασμό στην Ευρώπη θα ακολουθήσουν και αυστηρότερες νομοθεσίες και περισσότερες καταδίκες.
Υπολογίζεται, ότι 400.000 άνδρες Γερμανοί βρίσκονται κάθε χρόνο σε ταξίδια για τουρισμό σεξ και περίπου 10.000 άνδρες στο σεξ με ανήλικα παιδιά. Ήδη σε 12 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπάρχει Νομοθεσία που τιμωρεί το σεξ με παιδιά. Όπως αναφέρει η ημερήσια εφημερίδα της Κολωνίας, Kölner Stadt-Anzeiger, 21.11.99, το σεξ και τα ναρκωτικά φροντίζουν όλο και σε περισσότερους Γερμανούς να εγκαταλείπουν την Ταϊλάνδη, χώρα των διακοπών νωρίτερα με το φέρετρο. Μέχρι το τέλος του Δεκεμβρίου 1999 υπολογίζει η γερμανική πρεσβεία στο Μπανγκόκ με 120 νεκρούς, 25 περισσότερους απ΄ ότι το 1998.
Ήδη πέντε στους δέκα, κυρίως ηλικιωμένοι τουρίστες πεθαίνουν από την συγκοπή της καρδιάς. Τα κυριότερα αίτια είναι, σύμφωνα με την εκτίμηση της πρεσβείας είναι το υπερβολικό πάρσιμο δυναμικού χάπι Viagra και άλλες ύλες ευθυμίaς, που μπορεί κανείς να προμηθευτεί στην Ταϊλάνδη εύκολα χωρίς συνταγή.
Η απάνθρωπη παιδική εργασία είναι εξαπλωμένη σ΄ όλον τον κόσμο. Και παρόλο που το Κογκρέσο της Σουηδίας για τη σεξουαλική εκμετάλλευση των παιδιών είχε προγραμματιστεί προ πολλού, συνέπεσε με την ανακάλυψη της δολοφονίας παιδιών στο Βέλγιο, που ξεσήκωσε τη διεθνή κοινή γνώμη, διαδηλώσεις, μέσα μαζικής ενημέρωσης και κοινοβούλια ασχολήθηκαν με αυτήν και έφερε στον τάπητα ένα έγκλημα που λαμβάνει χώρα κάθε μέρα με την αγορά, πώληση και θάνατο των παιδιών, που υποχρεώνονται στην πορνεία και πορνογραφία στις χειρότερες μορφές της παιδικής εργασίας, όπου ένα εκατομμύριο κοριτσιών κάθε χρόνο οδηγούνται στην πορνεία.
Όπως εκτιμούν τα Ηνωμένα Έθνη 300 εκατομμύρια παιδιών κάτω των 15 ετών, προσφέρουν με την εργασία τους στο οικογενειακό εισόδημα ή εξασφαλίζουν τα απαραίτητα για τη ζωή τους.Κάτω από απάνθρωπες συνθήκες, παρόμοιες συνθήκες από την εποχή των σκλάβων, συμπλέκουν/ κατασκευάζουν χαλιά στην Ινδία και το Πακιστάν, μαζεύουν καπνό στην Ινδονησία, τεΐου στη Σρι Λάνκα, στύβουν χυμό πορτοκαλιών στη Βραζιλία και εξορίζουν άνθρακα στην Κολούμπια.
Εργάζονται κάτω από ανατριχιαστικές συνθήκες μεταξύ 15 και 16 ώρες την ημέρα με ένα μισθό πείνας, αντί να παίζουν, να γελούν και να μαθαίνουν γράμματα. Η παιδική εργασία είναι η φθηνότερη και η πιο άνομη και η χωρίς δικαιώματα εργατική δύναμη του κόσμου.
Η εκμετάλλευση όμως δεν είναι και δεν περιορίζεται μόνο στον τρίτο κόσμο, αλλά και στην Ευρώπη και στην Αμερική υπάρχει παιδική εργασία. Στις ανατολικές χώρες τα παιδιά στα φανάρια και οπουδήποτε πλένουν αυτοκίνητα.
500.000 παιδιά στη Ρωσία, ζητιανεύουν, κλέβουν, πωλούν για να επιζήσουν και μαζί με τους ηλικιωμένους είναι τα θύματα της πρώην σοβιετικής υπέρ-δύναμης, χωρίς σχολική μόρφωση, τρομαγμένα από την μαφία, που εισπράττει μέρος του ιδρώτα τους . Αλλά ακόμα και το χειρότερο με τις διασυνδέσεις με την μαφία ανοίγει ο δρόμος για την εγκληματικότητα, που έχει αυξηθεί χαρακτηριστικά το 1996 κατά 75%.
Στην Πορτογαλία, το φτωχόσπιτο της Ευρώπης κατέβηκε η ανεργία σε βάρος των παιδιών. 200.000 εργαζόμενα παιδιά στην Πορτογαλία με μηνιαίο μισθό 60 εξήντα γερμανικών μάρκων, πληρώνουν οι επιχειρήσεις και παρόλα που το ημερομίσθιο εκεί είναι πέντε φορές χαμηλότερο από τη Γερμανία.., μόνο και μόνο για να παραμείνουν ανταγωνίσιμες με τις άλλες νότιες ευρωπαϊκές χώρες σε βάρος των παιδιών που μεγαλώνουν, χωρίς δικαίωμα αυτοδιάθεσης και σχολικής μόρφωσης.
Στην Ταϊλάνδη 200.000 παιδιών πωλήθηκαν στην πορνεία κατά το μεγαλύτερο μέρος, όμως από τους συγγενείς και την μαφία των σωματεμπόρων, που χαίρουν μεγάλης υπόληψης.. χωρίς αυτά τα παιδιά να ζήσουν και να χαρούν την οικογενειακή αγάπη, στοργή, αλληλεγγύη και ασφάλεια, χωρίς σχολική και επαγγελματική μόρφωση παρά εκεί πέρα απαιτούν από τα παιδιά να είναι ευγνώμονα στους γονείς τους, που εκτιμούν τα παιδιά τους ως πηγή χρήματος.
Επιτέλους το Κογκρέσο στη Σουηδία ανεγνώρισε την παιδική εργασία ως παγκόσμιο πρόβλημα και πρέπει στο εξής να χαρακτηρίζεται ως βαρύ έγκλημα.
Στη Γερμανία από το 1993 υπάρχει Νομοθεσία, που καταδικάζει Γερμανούς τουρίστες, που επισκέπτονται στο εξωτερικό, Ασία και Νότιο Αμερική οίκους ανοχής ανηλίκων παιδιών, μέχρι τώρα όμως καταδικάστηκε μόνο ένας Γερμανός στη Φρανκφούρτη και οπωσδήποτε με το σοκ και τον αναβρασμό στην Ευρώπη θα ακολουθήσουν και αυστηρότερες νομοθεσίες και περισσότερες καταδίκες.
Υπολογίζεται, ότι 400.000 άνδρες Γερμανοί βρίσκονται κάθε χρόνο σε ταξίδια για τουρισμό σεξ και περίπου 10.000 άνδρες στο σεξ με ανήλικα παιδιά. Ήδη σε 12 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπάρχει Νομοθεσία που τιμωρεί το σεξ με παιδιά. Όπως αναφέρει η ημερήσια εφημερίδα της Κολωνίας, Kölner Stadt-Anzeiger, 21.11.99, το σεξ και τα ναρκωτικά φροντίζουν όλο και σε περισσότερους Γερμανούς να εγκαταλείπουν την Ταϊλάνδη, χώρα των διακοπών νωρίτερα με το φέρετρο. Μέχρι το τέλος του Δεκεμβρίου 1999 υπολογίζει η γερμανική πρεσβεία στο Μπανγκόκ με 120 νεκρούς, 25 περισσότερους απ΄ ότι το 1998.
Ήδη πέντε στους δέκα, κυρίως ηλικιωμένοι τουρίστες πεθαίνουν από την συγκοπή της καρδιάς. Τα κυριότερα αίτια είναι, σύμφωνα με την εκτίμηση της πρεσβείας είναι το υπερβολικό πάρσιμο δυναμικού χάπι Viagra και άλλες ύλες ευθυμίaς, που μπορεί κανείς να προμηθευτεί στην Ταϊλάνδη εύκολα χωρίς συνταγή.
Tuesday, 2 January 2007
ΟΤΑΝ Η ΒΙΑ ΔΕΝ ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΕΤΑΙ...
Το βίο της οικογένειάς τους αβίωτο κάνουν όσοι μεταχειρίζονται βία
σε βάρος συζύγων και παιδιών.
Οι επιπτώσεις της ενδοοικογενειακής βίας, που ορίζεται ως κάθε μορφή σωματικής βλάβης, σωματικής βίας ή απειλής κινδύνου
σε βάρος συνοικούντος προσώπου, αλλά και ως εξαναγκαστική συνουσία μεταξύ συζύγων ή κάθε άλλη ασελγής πράξη σε βάρος προσώπων της οικογένειας, είναι ολέθριες για τη σωματική ακεραιότητα και την ψυχική υγεία των παθόντων.
Σύμφωνα με το πόρισμα της Επιτροπής, το 80 - 90% των θυμάτων κακοποίησης είναι γυναίκες και παιδιά, ενώ ένα μεγάλο ποσοστό αυτής της βίας συντελείται κεκλεισμένων των θυρών και παραμένει αθέατη, επειδή δεν καταγγέλλεται.
Υψηλό ποσοστό των γυναικών που υφίσταται βία μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον όχι μόνο δεν αναγνωρίζει ότι πρόκειται για καταχρηστική συμπεριφορά, αλλά θεωρεί τον εαυτό του υπεύθυνο (σε ποσοστό 33,3%) αναπαράγοντας έτσι τα κοινωνικά στερεότυπα για τον ρόλο των δύο φύλων.
Η ομάδα του υπ. Εσωτερικών διαπίστωσε ότι η Ελλάδα εμφάνιζε νομοθετικό κενό στο εν λόγω ζήτημα και κατά συνέπεια πρότεινε να ενισχυθεί η δυνατότητα άμεσης απομάκρυνσης του δράστη από την κατοικία, να τιμωρείται ο βιασμός μέσα στον γάμο, να παρέχεται η δυνατότητα ποινικής διαμεσολάβησης μεταξύ δράστη και θύματος και μόνο όταν αυτή δεν είναι επιθυμητή να κινείται η ποινική διαδικασία αλλά και να ενισχυθούν οι υποστηρικτικές δομές για την προστασία των θυμάτων....
Η ομάδα του υπ. Εσωτερικών διαπίστωσε ότι η Ελλάδα εμφάνιζε νομοθετικό κενό στο εν λόγω ζήτημα και κατά συνέπεια πρότεινε να ενισχυθεί η δυνατότητα άμεσης απομάκρυνσης του δράστη από την κατοικία, να τιμωρείται ο βιασμός μέσα στον γάμο, να παρέχεται η δυνατότητα ποινικής διαμεσολάβησης μεταξύ δράστη και θύματος και μόνο όταν αυτή δεν είναι επιθυμητή να κινείται η ποινική διαδικασία αλλά και να ενισχυθούν οι υποστηρικτικές δομές για την προστασία των θυμάτων....
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 9-8-2006
Η ΠΑΙΔΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ
Για 100 εκατομμύρια παιδιά στον κόσμο, αυτές τις μέρες δεν χτύπησε το κουδούνι του σχολείου, απλούστατα γιατί δεν πηγαίνουν σχολείο επειδή δουλεύουν, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας.
Οικεία σε όλους μας είναι η εικόνα παιδιών που ζητιανεύουν στο Ενετικό Λιμάνι στα Χανιά. Το μέλλον γι’ αυτά τα παιδιά διαγράφεται ζοφερό, καθώς δεν τους δίνεται καν η δυνατότητα να αναπτύξουν τις ικανότητές τους και να διευρύνουν τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους αλλά και την κοινωνική τους θέση μέσα από το σχολείο. Βασικά δικαιώματα του παιδιού όπως το δικαίωμα στη μόρφωση και το δικαίωμα στο παιχνίδι είναι άγνωστα γι’ αυτά τα παιδιά.
Κάποια δουλεύουν σε θορυβώδη κι επικίνδυνα εργοστάσια, άλλα στα χωράφια από την αυγή ως το σούρουπο, άλλα είναι θύματα της βιομηχανίας του σεξ. Πολλά είναι «αόρατα» κυριολεκτικά, καθώς δουλεύουν σε σπίτια ως οικιακοί βοηθοί, ή σε βιοτεχνίες κατασκευής χαλιών ή αθλητικών ειδών (π.χ. μπάλες στο Πακιστάν), συχνά με κάποια μορφή σκλαβιάς.
Κάποια τραυματίζονται σοβαρά ή πεθαίνουν πριν καν την εφηβεία.
Για τα δε ψυχολογικά τραύματα και την καθυστέρηση στην πνευματική και σωματική ανάπτυξη ενός παιδιού που δουλεύει, είναι περιττό να κάνουμε λόγο.
Οι μεγαλύτεροι αριθμοί παιδιών που εργάζονται είναι:
Οι μεγαλύτεροι αριθμοί παιδιών που εργάζονται είναι:
- στην Ινδονησία (700.000),
- στη Βραζιλία (559.000),
- στο Μπανγκλαντές (300.000),
- στην Αϊτή (250.000), στην Κένυα (200.000),
- στο Νεπάλ (43.000).
Τι μπορεί να γίνει γι’ αυτά τα παιδιά;
Το μεγάλο ζήτημα βέβαια είναι η καταπολέμηση της φτώχειας, για την οποία απαραίτητη είναι η αναδιανομή του εισοδήματος, να πάψουν δηλαδή οι πλούσιοι να γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι.
Ζούμε ευτυχώς σε εποχές που η φτώχεια δεν θεωρείται «φυσικό φαινόμενο», το «μαύρο ριζικό», «θέλημα Θεού».
Σήμερα, είναι ευρύτατα παραδεκτό ότι για τη φτώχεια ευθύνεται ο πλουτισμός των ολίγων κι η έλλειψη κοινωνικής πολιτικής ή καλύτερα θεσμών κοινωνικής αλληλεγγύης, μέσα από τους οποίους θα κατευθύνονται κονδύλια στους οικονομικά ασθενέστερους.
Όμως οι πολιτικές λιτότητας των τελευταίων χρόνων, οι πιέσεις για φοροαπαλλαγές στις μεγάλες επιχειρήσεις και στα μεγάλα εισοδήματα, ο περιορισμός του κοινωνικού κράτους, οδηγεί ολοένα και μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού στη φτώχεια, την ανεργία και την παιδική εργασία.
Όταν αυτό είναι το κοινωνικό πλαίσιο των τελευταίων χρόνων, το σχολείο δεν μπορεί να μένει ανεπηρέαστο, μιας και πλήττεται κι αυτό από τις πολιτικές λιτότητας και περιορισμού των δαπανών για την Παιδεία.
Όταν αυτό είναι το κοινωνικό πλαίσιο των τελευταίων χρόνων, το σχολείο δεν μπορεί να μένει ανεπηρέαστο, μιας και πλήττεται κι αυτό από τις πολιτικές λιτότητας και περιορισμού των δαπανών για την Παιδεία.
Έτσι, στα πλαίσια της «εξοικονόμησης θέσεων εργασίας» και «περικοπής κονδυλίων», θεσμοί αντισταθμιστικής αγωγής (της αγωγής δηλ. που βοηθάει μειονεκτούντα τμήματα του μαθητικού πληθυσμού) που είχαν καθιερωθεί στη χώρα μας περιορίζονται δραστικά.
Ένα παράδειγμα είναι οι τάξεις υποδοχής παλιννοστούντων που πριν μερικά χρόνια ήταν 35 στα Χανιά, πέρσι είχαν απομείνει 5, ενώ και πάρα πολλά τμήματα ένταξης μαθητών με μαθησιακές δυσκολίες δεν λειτούργησαν πέρσι.
Και φέτος, ελάχιστα από τα τμήματα υποδοχής και τμήματα ένταξης ξεκίνησαν να λειτουργούν, κι είναι άγνωστο το μέλλον.
Η μη λειτουργία αυτών των θεσμών πλήττει τους αδύνατους μαθητές, κατά κανόνα φτωχών οικογενειών που δεν έχουν τα οικονομικά μέσα για «ιδιαίτερα», σπρώχνοντάς τους ουσιαστικά έξω από το σχολείο, στους δρόμους και την εκμετάλλευση.
Τα λέμε όλα αυτά, γιατί το εκπαιδευτικό κίνημα πιστεύει ακράδαντα ότι, μπορεί η εκπαίδευση να μην λύνει το μεγάλο κοινωνικό ζήτημα της φτώχειας, διευρύνει όμως τους ορίζοντες των παιδιών και προετοιμάζει τους δημοκρατικούς πολίτες του αύριο.
Αποτελεί κατάκτηση των ασθενέστερων οικονομικά στρωμάτων η δημιουργία του δημόσιου σχολείου και η λειτουργία σε αυτό θεσμών αντισταθμιστικής αγωγής, που ενισχύουν τα παιδιά τα οποία αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα λόγω της κοινωνικής και οικονομικής τους θέσης.
Γι΄ αυτό, υποστηρίξαμε και υποστηρίζουμε τη λειτουργία τμημάτων με μικρούς αριθμούς μαθητών, τη λειτουργία σχολείων στην αγροτική ύπαιθρο, τη χρήση νέων μεθόδων και τεχνολογιών που διευκολύνουν τη μάθηση και τη συνεχή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών.
Η μεγάλη μάχη κατά της παιδικής εργασίας θα δοθεί βέβαια στους κοινωνικούς αγώνες για μια δίκαιη κοινωνία, χωρίς πλούσιους και φτωχούς. Όμως ως τότε έχουμε το καθήκον να κρατήσουμε τα φτωχά παιδιά μακριά από τους δρόμους, μέσα στο σχολείο, και να τα ενισχύσουμε με αντισταθμιστική αγωγή.
Η μεγάλη μάχη κατά της παιδικής εργασίας θα δοθεί βέβαια στους κοινωνικούς αγώνες για μια δίκαιη κοινωνία, χωρίς πλούσιους και φτωχούς. Όμως ως τότε έχουμε το καθήκον να κρατήσουμε τα φτωχά παιδιά μακριά από τους δρόμους, μέσα στο σχολείο, και να τα ενισχύσουμε με αντισταθμιστική αγωγή.
Φώτης Ποντικάκης - Υπεύθυνος Περιβαλλοντικής Αγωγής της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Χανίων - Μέλος του Δ.Σ. του Συλλόγου Δασκάλων & Νηπιαγωγών Ν. Χανίων
Subscribe to:
Posts (Atom)
Posts
