5 γνωστά παιχνίδια που θα κάνουν το παιδί σας πιο έξυπνο

Όλοι οι γονείς ονειρεύονται να μεγαλώσουν ένα παιδί έξυπνο και ικανό. Για τα παιδιά προσχολικής ηλικίας, όμως, τι σημαίνει «έξυπνα»;

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά που απαρτίζουν την ευφυΐα στα νήπια και τα παιδιά των πρώτων τάξεων του Δημοτικού;
Σύμφωνα με παιδοψυχολόγους-ερευνητές, η εξυπνάδα στα μικρά παιδιά μεταφράζεται σε καλή αίσθηση του χώρου και υπάρχουν (τουλάχιστον) πέντε απλά παιχνίδια που έχετε στο σπίτι και μπορούν να την αναπτύξουν!

Η Jamie Jirout ερευνήτρια παιδοψυχολογίας εξηγεί την έννοια του «χωρικού προσανατολισμού»: «Χωρικός προσανατολισμός είναι το πώς διαχειριζόμαστε και υπάρχουμε μέσα στον κόσμο». Ένα μικρό παιδί πρέπει να μάθει να αντιλαμβάνεται το περιβάλλον και τον εαυτό του μέσα σ’ αυτό. Το παιδικό μυαλό κάνει τα πρώτα του βήματα στην αντίληψη του χώρου, προσπαθώντας να κατηγοριοποιήσει τα διάφορα αντικείμενα και να τα «ταιριάξει» στο περιβάλλον, αλλά και αναπτύσσοντας τη φαντασία του. Σύμφωνα με την ερευνήτρια, τα παιχνίδια που κατατάσσονται στα «απλά» -τα τουβλάκια, τα παζλ, τα επιτραπέζια- βοηθούν το παιδί να χτίσει την πολυπόθητη αίσθηση του χώρου που χρειάζεται για να αναπτύξει τόσο τις κινητικές όσο και τις πνευματικές του δεξιότητες.
Η ανάπτυξη καλής σχέσης με τον χώρο και τα αντικείμενα που ανήκουν σ’ αυτόν (την κατηγοριοποίησή τους, τα υλικά και τα μεγέθη τους κ.ο.κ.) βοηθά στην ανάπτυξη δεξιοτήτων με μετέπειτα εφαρμογή στη μηχανική, τα μαθηματικά ή την τεχνολογία!
Υπάρχουν, λοιπόν, πέντε γνωστά, κλασικά παιχνίδια που μπορούν να οξύνουν τον νου των μικρών παιδιών.

Φιδάκι

Το κλασικό παιχνίδι που κάθε οικογένεια που σέβεται τον εαυτό της έχει κάπου καταχωνιασμένο, είναι πιο ωφέλιμο απ’ όσο ίσως νομίζετε. Βασίζεται στην τύχη και δεν αναπτύσσει καμία δεξιότητα, θα πείτε. Η ειδικός, ωστόσο, διαφωνεί: «Το επιτραπέζιο αυτό είναι φτιαγμένο σε πλέγμα. Το παιδί, για να κερδίσει, χρειάζεται να γνωρίζει στοιχειώδη αριθμητική και να έχει καλή αίσθηση του χώρου». Τα παιδιά προσχολικής ηλικίας, πρέπει να θέσουν στον εαυτό τους ερωτήματα όπως «Πόσο πρέπει να φέρω για να τον περάσω;» ή «Πώς μπορώ να φτάσω πρώτος στο τέρμα;» που θα οξύνουν την αντίληψή τους.

Κουτσό

Πριν απ’ οτιδήποτε, πρέπει να πούμε αυτό: στην περίπτωση που δεν έχετε ήδη δείξει στο παιδί σας πώς να παίζει κουτσό, κάντε το άμεσα! Κατ’ αρχάς, γιατί είναι πολύ διασκεδαστικό.
Και στο θέμα μας: τα παιδιά αναπτύσσουν κινητικές δεξιότητες κάνοντας κουτσό και μαθαίνουν να συσχετίζουν μεγέθη ζωγραφίζοντας τα κουτάκια του. Ισορροπία, καλή αίσθηση του χώρου –ιδίως στο σημείο όπου πετάνε την πέτρα- και γνώσεις στους αριθμούς είναι λοιπόν κάποιες από τις δεξιότητες που αναπτύσσονται όταν ένα παιδάκι τριών, τεσσάρων χρονών μαθαίνει να ισορροπεί στο ένα πόδι κυνηγώντας μια πέτρα σε μια σκακιέρα ζωγραφισμένη με κιμωλία. Αυτά δεν μπορεί να είναι παρά καλά νέα, έτσι δεν είναι;

Τουβλάκια

Τα τουβλάκια παντός τύπου είναι ο καλύτερος τρόπος να αυτοαπασχοληθεί ένα παιδί. Ένα παιδί νηπιακής ηλικίας παίζοντας με τουβλάκια μαθαίνει τις τρεις διαστάσεις. Αντιλαμβάνεται το βάρος και τον όγκο κάθε μονάδας και τη σχέση της με άλλες. Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι κατασκευές με τουβλάκια βοηθούν τα παιδιά να αντιληφθούν τις ιδιότητες του χώρου.

Jenga

Το Jenga, εκτός του ότι ενώνει τις οικογένειες αφού είναι το ίδιο διασκεδαστικό για μικρούς και μεγάλους, έχει κανόνες τόσο απλούς που ενδείκνυνται για παιδιά νηπιακής ηλικίας. Το μόνο που πρέπει να κάνει ο παίκτης για να κερδίσει είναι να αφαιρέσει ένα κομμάτι, ελπίζοντας ότι το οικοδόμημα δεν θα καταρρεύσει. Παίζοντας -και χάνοντας- τα παιδιά θα αντιληφθούν ποια είναι τα πιο σταθερά κομμάτια και ποια η λογική πίσω απ’ την σταθερότητα του «οικοδομήματος».

Παζλ

Τα παζλ είναι χόμπι με φανατικούς οπαδούς κάθε ηλικίας. Επιλέξτε παζλ κατάλληλα για την ηλίκια του παιδιού -από τα χαριτωμένα των τεσσάρων, πέντε κομματιών για πολύ μικρούς (και δυνατούς) λύτες, μέχρι τα προχωρημένα εκατό και πλέον κομματιών- και φτιάξτε τα μαζί. Η διαδικασία αναζήτησης και σωστής τοποθέτησης των κομματιών αναπτύσσει τη φαντασία, τη συνδυαστική σκέψη και τις αντιληπτικές ικανότητες του παιδιού. (Κι επιπλέον, το κρατά απασχολημένο για αρκετή ώρα.)

mama365.gr

Παιδιά: Θύματα των ίδιων των γονιών τους

Το 72% των παιδιών που πέφτουν θύματα κακοποίησης είναι στην τρυφερή ηλικία των 12 ετών και κάτω, ενώ ο φόβος, η άγνοια και η συγκάλυψη από τους ενήλικους συντελούν ώστε τα περισσότερα περιστατικά να μη βλέπουν ποτέ το φως της δημοσιότητας.

• Συντριπτικό ποσοστό της παιδικής κακοποίησης προέρχεται από άτομο του στενού οικογενειακού περιβάλλοντος, που στις περισσότερες περιπτώσεις είναι η ίδια η μητέρα.
• Ενας στους δύο ενήλικους γίνεται αυτόπτης μάρτυρας κακοποίησης παιδιού, αλλά μόλις το 25%, αποφασίζει να το καταγγείλει.

Καταγγελίες στο «1056»

Τα στοιχεία αυτά προέρχονται από έρευνα του «Χαμόγελου του Παιδιού», που παρουσιάστηκε πρόσφατα σε συνεργασία με το Δήμο Αθηναίων, το δημοσιογραφικό τμήμα του ΙΕΚ Ακμή, τον ΟΑΣΑ και με την παρουσία του υπουργείου Υγείας. Πρόκειται για επεξεργασία των καταγγελιών στην τηλεφωνική γραμμή SOS 1056, το χρονικό διάστημα από 1ης Ιανουαρίου έως και 31 Οκτωβρίου 2006.

• Τους 10 αυτούς μήνες καταγράφηκαν 446 καταγγελίες σοβαρών περιστατικών κακοποίησης παιδιών, από τις οποίες το 95% ήταν ανώνυμες. Στο σύνολό τους οι καταγγελίες αφορούσαν σε 873 παιδιά, (422 αγόρια, 378 κορίτσια και 73 μη δηλωθέντος φύλου).
• Το 35% των κακοποιημένων παιδιών ήταν έως 6 ετών, το 37% από 7 έως 12, το 19% από 13 έως 18 χρόνων.
• Οι μορφές κακοποίησης ποικίλλουν: Το 59% από τα παιδιά αυτά ήταν παραμελημένα ή εγκαταλελειμμένα, για το 30% αναφέρθηκε βαριά σωματική κακοποίηση και για το 4% σεξουαλική κακοποίηση. Εξωθήθηκε σε επαιτεία επίσης το 4% ενώ για ποσοστό 3%, που δεν είναι καθόλου μικρό, οι καταγγελίες αφορούσαν εξώθηση σε πορνεία.
• Το τραγικό είναι ότι οι δράστες είναι κατά 90% ένας εκ των δύο ή και οι δύο γονείς. Στο 35% των περιπτώσεων θύτες ήταν και οι δύο γονείς, στο 37% η μητέρα, στο 18% ο πατέρας, ενώ το 10% κακοποιήθηκε από τρίτο πρόσωπο.
• ο πρώτο δεκάμηνο του 2006 το «Χαμόγελο του Παιδιού» αντιμετώπισε 71 περιστατικά επιτόπιας παρέμβασης, στα οποία έπειτα από έρευνα διαπιστώθηκε ότι 14 παιδιά είχαν ανάγκη άμεσης απομάκρυνσης από το οικογενειακό περιβάλλον, 7 από αυτά φιλοξενήθηκαν σε σπίτια του συλλόγου και 7 σε άλλους χώρους.

Κρυφά και ατιμώρητα

Τη γραμμή SOS 1056 χρησιμοποιούν όλο και περισσότερα παιδιά και ενήλικοι. Οι κλήσεις τόσο από σταθερά τηλέφωνα όσο και από κινητά είναι δωρεάν, ενώ η υπηρεσία λειτουργεί 24 ώρες το εικοσιτετράωρο και τις 7 ημέρες της εβδομάδας.

Η διατήρηση της ανωνυμίας συμβάλλει στην ελεύθερη έκφραση των συναισθημάτων του καταγγέλλοντος και στην χωρίς προκαταλήψεις αναφορά των περιστατικών, σημαντικό γεγονός ιδίως στην περίπτωση που στην άλλη άκρη του σύρματος η φωνή είναι παιδική.

Η δημοσιοποίηση των στοιχείων αποσκοπεί στην ενημέρωση του κοινού, ώστε να σπάσουν οι προκαταλήψεις.

• «Οταν τα περισσότερα περιστατικά μένουν κρυφά και άρα ατιμώρητα έχουμε συντελέσει με τη σιωπή μας στη διαιώνιση του προβλήματος», επισημαίνει ο πρόεδρος του συλλόγου, Κώστας Γιαννόπουλος.

Αλλωστε, ο μόνος τρόπος για να σταματήσει η μάστιγα της κακοποίησης ανηλίκων είναι να αντιδράσουμε και να μην κλείνουμε μάτια και στόματα.

Πηγή: Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία

Καληνύχτα... Καλό ξημέρωμα...

σε όλους τους φίλους μας...

Καλό ξημέρωμα...

Μακάρι σαν βραδιάζει
και σαν ξημερώνει
πάντα καλύτερες να 'ναι οι νύχτες,
και οι μέρες καλύτερες
για τα χαμομηλάκια όλου του κόσμου...

και νύχτα με τη νύχτα,
μέρα με τη μέρα...

οι εφιάλτες να απομακρύνονται,
οι άνθρωποι-τέρατα να λιγοστεύουν...
να λιγοστεύουν...

μέχρι που...

μόνο ευχάριστα να έχουμε

για τα παιδιά να γράψουμε,
μόνο τραγούδια και ποιήματα

και παραμύθια,
μόνο ζωγραφιές γι' αυτά να δείχνουμε,
μόνο παιγνίδια να περιγράφουμε,
μόνο με λουλούδια τις κούκλες να στολίζουμε,
και μουσική...
γλυκειά μουσική
να τους αφιερώνουμε.

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΣΑΣ, ΚΑΛΟ ΞΗΜΕΡΩΜΑ

hamomilaki

Ισχυρισμοί για κακοποίηση ανηλίκων στο Second Life - Κακοποίηση εικονικών παιδιών!!!

Η Γερμανική αστυνομία ερευνά το Second Life, μετά από ισχυρισμούς ότι μερικά μέλη ανταλλάζουν φωτογραφίες κακοποίησης ανηλίκων στο online κόσμο.

Η διερεύνηση της υπόθεσης έρχεται μετά από αναφορά μιας Γερμανικής εκπομπής νέων που ανακάλυψε την ομάδα και τα μέλη της που πληρώνουν για να κάνουν σεξ με εικονικά παιδιά. Η αστυνομία προσπαθεί να εξακριβώσει την ταυτότητα των μελών του Second Life που ανακατεύτηκαν.



Ο Linden Lab, o δημιουργός του Second Life, είπε ότι θα βοηθήσει στην αναγνώριση των χρηστών και θα δώσει λεπτομέρειες στις αρχές.

Το Second Life, όπως λέει και το όνομα, πρόκειται για ένα ψηφιακό/εικονικό κόσμο που τα μέλη του δημιουργούν ένα χαρακτήρα και μετά τον χρησιμοποιήσουν για να ζήσουν μια διαφορετική υπόσταση.

Η έρευνα έγινε από τον Nick Schader από την ενημερωτική εκπομπή Report Mainz, που είναι και μέλος του Second Life. O Κ. Schader ζήτησε να πληρώσει ώστε να παραβρεθεί στις συναντήσεις που ψηφιακή και αληθινή παιδική πορνογραφία προβαλλόταν.

Τα μέλη της συγκεκριμένης ομάδας του πρόσφεραν την δυνατότητα να έρθει σε επαφή με διακινητές κανονικής παιδικής πορνογραφίας.

Η έρευνα, επίσης, αποκάλυψε τις λεγόμενες "age play" ομάδες που περιστρέφονται γύρω από την κακοποίηση ψηφιακών/εικονικών παιδιών. Οι πληροφορίες που συγκεντρώθηκαν

κατά την διάρκεια της έρευνας παραδόθηκαν στις αρχές και ελπίζουν να σταματήσουν τον Γερμανό χρήστη του Second Life που διακινεί τις εικόνες ψηφιακής παιδικής πορνογραφίας.

Ο Peter Vogt, αστυνομικός υπεύθυνος της υπόθεσης, δήλωσε: "Υποθέτω ότι θα πιάσουμε αυτόν τον χρήστη αρκετά γρήγορα". Σύμφωνα με τον Γερμανικό νόμο, η ψηφιακή παιδική πορνογραφία τιμωρείται με 3 χρόνια φυλάκισης.



ΔΕΝ ΠΑΜΕ ΚΑΘΟΛΟΥ ΚΑΛΑ,

ΚΑΘΟΛΟΥ...

Η ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΕΙΝΑΙ ΦΟΒΕΡΗ...

ΕΙΚΟΝΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ...

ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΩ...

ΠΟΣΟ "ΑΡΡΩΣΤΟΙ" ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΕ ΜΟΥ;;;

Στιλέτα, σιδηρογροθιές, σουγιάδες στα σχολεία...

«H ιστορία του μικρού Άλεξ μας θλίβει όλους, αλλά δεν ξαφνιάζει κανέναν. Δείχνει τον παραλογισμό μιας κοινωνίας που δεν θέλει να δει ότι το μήνυμα έχει γραφεί στον τοίχο. Και το μήνυμα είναι ότι η βία είναι εδώ».
 
H παιδοψυχίατρος κ. Αλεξάνδρα Ρούσσου, πρόεδρος της Εταιρείας για την Ψυχική Υγεία Παιδιών και Εφήβων, είχε μιλήσει πριν από μερικά χρόνια στην «K» για συμμορίες παιδιών του Δημοτικού. Αυτή η συνέντευξη υπήρξε προφητική...

«Δεν ήταν προφητεία αλλά πραγματικότητα», λέει σήμερα, «η βία στα σχολεία έχει έρθει, είναι στην αυλή μας».
Με μεγάλη εμπειρία ως διευθύντρια του Iατροπαιδαγωγικού Κέντρου Αθηνών, έχει βρεθεί δεκάδες - εκατοντάδες φορές κοντά σε παιδιά που γνώρισαν βίαιες τραυματικές καταστάσεις: «Παιδάκι της πρώτης Δημοτικού ερχόταν από το σχολείο δαρμένο. H μητέρα επισκέπτεται την διευθύντρια, η οποία χαμογελώντας της λέει: Ξέρουμε τι συμβαίνει. Ένα μεγαλύτερο παιδί, ο Κωστάκης, έχει φτιάξει μια συμμορία και δέρνει παιδάκια της πρώτης Δημοτικού. Τώρα δέρνει το δικό σας... Σε μεγάλο ιδιωτικό σχολείο, πέντε δεκαπεντάχρονοι ξυλοκόπησαν ένα 14χρονο. Του έσπασαν τα κόκαλα κυριολεκτικά και το παιδί πήγε στο νοσοκομείο. Σε άλλο Γυμνάσιο, ομάδα μαθητών ρίχνουν κάτω έναν συμμαθητή τους, τον κλωτσάνε στο κεφάλι, στο σώμα, τον ποδοπατούν και τα καλά παιδιά λίγο παραπίσω παρακολουθούν τη σκηνή με ενδιαφέρον, χωρίς καμιά αντίδραση».

Βγαίνουν σουγιάδες…
— Το επόμενο βήμα είναι να βγουν σουγιάδες;
— Στις αυλές των σχολείων βγαίνουν πολλοί σουγιάδες. Στις γωνίες του δρόμου γίνονται επιθέσεις σε παιδιά. Είναι παιδιά τα οποία απειλούνται και παραδίδονται. Δίνουν το κινητό τους, το μπουφάν τους με την απειλή στιλέτου. Χρησιμοποιούνται σήμερα στιλέτα, σιδηρογροθιές, το ακούμε πλέον συχνά...

Όμως, εκτός από τη φυσική βία υπάρχει και η λεκτική βία, η κοροϊδία, η υποτίμηση, η προσβολή του ίδιου του παιδιού και της οικογένειάς του. H εικόνα των παιδιών μας, τα οποία έχουν φιλότιμο, «είναι ευαίσθητα», έχει αμαυρωθεί και αυτό συμβαίνει με πολύ μεγάλη ταχύτητα. Ήδη, στην Αμερική ο μεγάλος τρόμος είναι οι συμμορίες των εφήβων. Γιατί οι έφηβοι είναι αδίστακτοι, είναι ανεύθυνοι, πανικοβάλλονται γρήγορα, αποτελειώνουν το θύμα τους χωρίς να σκεφτούν. Επιπλέον το να κάνουν σαν μια ομάδα, σαν μια αγέλη λύκων μια επίθεση, τους προσδίδει ηρωισμό και αρρενωπότητα. Είναι γνήσια τέκνα μιας κοινωνίας που λατρεύει τη βία, όπως εκφράζεται από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης. Είναι γνωστό ότι η βία των παιδιών και των εφήβων αυξάνει ανάλογα με τις ώρες τηλεθέασης ταινιών βίας.

— Τι μπορούμε να κάνουμε;
— Γονείς και εκπαιδευτικοί πρέπει κατ’ αρχήν να παραδεχθούμε και να αναγνωρίσουμε το πρόβλημα. Είναι εύκολο να χρησιμοποιούμε σαν αποδιοπομπαίο τράγο το άλλο παιδί. Γιατί πιστεύουμε ότι το δικό μας το παιδί δεν θα γίνει ούτε θύτης ούτε θύμα, αφού είναι έξυπνο, καλόκαρδο και έχει μια καλή οικογένεια για στήριγμα. Αυτό, όμως, είναι μύθος.

Τα παιδιά μπορούν να γίνουν και θύτες και θύματα, γιατί η ομάδα των συνομηλίκων έχει μεγαλύτερη σημασία γι’ αυτά από την οικογένεια και το σχολείο και γιατί ούτε η οικογένεια ούτε το σχολείο ξέρουν πώς να αντιδράσουν.

Υπάρχει ένας ακόμη μύθος, ότι τα παιδιά πρέπει να τα φροντίζουμε και να τα συγχωρούμε. Βεβαίως, αλλά αυτό δεν σημαίνει να αγνοούμε το πρόβλημα που βάζει σε κίνδυνο τη δική τους τη ζωή ή τη ζωή των άλλων. Γιατί θύματα είναι και τα παιδιά - θύτες και τα παιδιά - θύματα. Αυτός ο οποίος φέρνει κοντά στον θάνατο ένα συνομήλικό του, έχει σημαδευτεί για όλη τη ζωή του. Το θέμα είναι εξαιρετικά σοβαρό, χρειάζεται καλύτερη ενημέρωση.

— Συμφωνείτε να αναφέρονται ονόματα παιδιών από τα MME;
— Όχι, τα γεγονότα πρέπει να παρουσιάζονται λιτά, χωρίς υπερβολές και χωρίς όλη αυτή την προσπάθεια να συγκινηθεί ο κόσμος. Με τον ίδιο τρόπο που λέει κανείς ότι έγινε ένας τραγικός σεισμός. Γιατί το πρόβλημα υπάρχει και θα γίνει χειρότερο και πιο επικίνδυνο. H κοινωνία πρέπει να προστατεύσει τον εαυτό της, τα παιδιά θύματα και τα παιδιά θύτες, αντιμετωπίζοντάς τα με σοβαρότητα και αίσθημα ευθύνης.

— Να λέμε στα παιδιά να δέρνουν για να μην τα δείρουν;
— Αυτή είναι η λαγνεία της βίας.

Σχολείο και γονείς
— Πού βρίσκεται το λάθος στο σχολείο και στους γονείς;
— Το σχολείο δίνει στους μαθητές μόνο εκπαίδευση, όχι παιδεία. Οι γονείς δεν συνεργάζονται· όταν τους καλούν στο σχολείο δεν πηγαίνουν, είναι απασχολημένοι.

Επομένως, το σχολείο βρίσκεται απομονωμένο, ενώ για να αναθρέψεις ένα παιδί χρειάζεται συνεργασία όλων. Φυσικά πρόκειται για ένα διεθνές φαινόμενο γύρω από το οποίο έγιναν οι περισσότερες επιστημονικές ανακοινώσεις στο συνέδριο της παιδοψυχιατρικής, που πραγματοποιήθηκε τον Οκτώβριο στο Τορόντο. Γίνονται σπουδαίες έρευνες τόσο στις ΗΠΑ όσο και την Ευρώπη και καταβάλλεται προσπάθεια να βρεθούν θεραπευτικά προγράμματα, ακόμη και φαρμακευτικές θεραπείες... Γιατί η βία τείνει να γίνει το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα της παιδοψυχιατρικής, του σχολείου, της οικογένειας, της κοινωνίας...

Της Γαλήνης Φούρα