Καρδιάς Καλωσόρισμα...

Το κάθε σου ξημέρωμα

ένα παράθυρο διάπλατο να 'ναι

στης Χαράς τον ορίζοντα!!

Να 'χουν Ζωή τα χρόνια σου

και χρόνια η ζωή σου!!

Άξιον Αγάπης: Γλυκιά ζωή

Για το κοριτσάκι μου των 27 μηνών ...

Το χαμομηλάκι με προσκάλεσε να συμπληρώσω τη Συλλογή «Άξιον Αγάπης».
Η πρόσκληση έλεγε τα εξής:

• Βρείτε την πιο όμορφη στιγμή της ζωής σας: με το παιδάκι σας, το ανιψάκι σας, ένα παιδάκι, μια παιδική ζωγραφιά, μια παλιά φωτογραφία σας, όταν ήσασταν παιδάκι, ένα βίντεο με ένα παιδάκι, ό,τι αξίζει να αγαπηθεί και προσθέστε το στη Συλλογή «Άξιον Αγάπης».
• Αναρτήστε το στο blog σας, με την υπογραφή:

Για το http://hamomilaki.blogspot.com/

• Ενημερώστε μας για να προσθέσουμε το κόσμημά σας

στη Συλλογή «Άξιον Αγάπης»

Άργησα λίγο να γράψω αλλά κάλλιο αργά παρά ποτέ.

Σήμερα η Μαρκέλλα γίνεται 27 μηνών και έχω τόσα να πω.

Η κάθε στιγμή με τη Μαρκέλλα μου είναι τόσο μοναδική. Δεν ξέρω ποιο γεγονός να πρωτοαναφέρω.

Μέρες που είναι πριν μια εβδομάδα στολίσαμε το δέντρο και το σπίτι. Η Μαρκέλλα μας έδινε τις μπάλες για να της βάλουμε στο δέντρο. Κάποια στιγμή κουράστηκε.

Το δέντρο είναι τουλάχιστον δυο μέτρα και μου φάνηκε πολύ λογικό. Κάθισε σε ένα μαξιλάρι ξαπλωμένη και μας κοιτούσε να το στολίζουμε. Κάποια στιγμή σηκώθηκε και μας είπε: «Μαμά μουσική να χορέψω». Το είπε όμως με τόση γλύκα που μας έδωσε να καταλάβουμε ότι δεν γίνεται να στολίσουμε το δέντρο χωρίς χριστουγεννιάτικη μουσική.

Έβαλα μουσική και στο λεπτό σηκώθηκε και ήρθε με πήρε απ΄το χέρι για να χορέψουμε. Δεν θέλησα να της χαλάσω χατήρι. Άφησα για λίγο το δέντρο και άρχισα να χορεύω μαζί της. Έκανα διάφορες χορευτικές φιγούρες και όταν δε μπορούσε να τα καταφέρει μόνη της στηριζόταν σε μια καρέκλα ή την βοηθούσα και εγώ.

Χορεύαμε συνέχεια μέχρι που κουράστηκε και πείνασε. Είπε «Μαμά Μαμ» και πήγε στο καρεκλάκι της για να την ανεβάσω και να την ταΐσω. Εκείνη την ημέρα έφαγε όλο το φαγητό της και όταν τελείωσε κάθισε στο χαλί και μας παρακολουθούσε να στολίζουμε το δέντρο.

Την άλλη μέρα της αγόρασαν ένα τραπεζάκι με μια καρέκλα. Της τα βάλαμε στο δωμάτιο της. Όποτε ξυπνάει κάθεται στην καρεκλίτσα της και σαν καλό κοριτσάκι παίζει. Μας φωνάζει όμως και εμάς λέγοντας μας «Μαμά Μπαμπά κάτω» θέλοντας να κάτσουμε στο χαλί και να παίξουμε μαζί της. Όποτε δε της κάνουμε το χατίρι μας πιάνει απ΄το χέρι και μας βάζει με το ζόρι να κάτσουμε κάτω. Όταν την ρωτάμε τι κάνει μας λέει με όλο σκέρτσο « Παίζω» και το βλέμμα της είναι σκέτη γλύκα.
 

Για το http://hamomilaki.blogspot.com/

Tags: για τα παιδιά, για την μαρκέλλα

ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΕΓΡΑΨΑΝ ΠΑΙΔΙΑ

Αν ήταν παραμύθι, θα ξεκινούσα με το γνωστό,

«Μια φορά κι έναν καιρό...»

Η ιστορία όμως που θα σας διηγηθώ είναι αληθινή και την έγραψαν παιδιά. Την έγραψαν με τις πράξεις τους, όπως εκείνα ξέρουν, χωρίς μελάνη, αλλά με πολλή αγάπη και αθωότητα. Εγώ την έμαθα στην πορεία απ' τα ίδια τα παιδιά και τους υποσχέθηκα να βάλω τη μελάνη. Ας με συγχωρήσουν τα παιδιά αν κάπου αυτή η μελάνη έπεσε περισσότερη ή λιγότερη. Να θυμούνται πως αυτό το βιβλίο γράφτηκε γι' αυτά μόνο με αγάπη. Άλλωστε, τα παιδιά «ξέρουν καλύτερα». Το απέδειξαν το καλοκαίρι του '94 στους μεγάλους και ειδικά σε μένα.

Ας σας διηγηθώ τώρα την ιστορία τους παίρνοντας τα πράγματα απ' την αρχή. Όλα ξεκίνησαν απ' την αγάπη όλων μας για τα γατάκια.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ ΠΑΠΑΘΕΟΔΩΡΟΥ

 .... Η συνέχεια εδώ ...

Δυο λόγια από την συγγραφέα

Το χαμομηλάκι αποτελείται από μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων που προσφέρουν έργο, όχι μόνο στην μπλογκόσφαιρα, αλλά και στην κοινωνία.
Τους συγχαίρω και τους θαυμάζω γι' αυτό.

Θέλησα να συμμετέχω κι εγώ στο «ΆΞΙΟΝ ΑΓΑΠΗΣ» με τον τρόπο μου...

Το βιβλίο αυτό γράφτηκε μέσα σε δέκα νύχτες το 1994 κι αυτό ώς αντίδωρο στα παιδιά μου, γιατί τα παραμελούσα διορθώνοντας και ξαναδιορθώνοντας το βιβλίο της μάννας, εφόσον οι εκδοτικοί οίκοι το ήθελαν σε μυθιστόρημα...

Γράφτηκε σε PW και τώρα δημοσιεύω το πρωτότυπο με τα λάθη του, πριν τις διορθώσεις της έκδοσης του 2000, γιατί αυτό έχω.

Εννοείται ότι κι αυτή την έκδοση την είχα κάνει με δικά μου λεφτά, την έχω χαρίσει και φυσικά έχει εξαντληθεί.