Τα πιο συχνά ατυχήματα στο σπίτι

Ποιοι είναι οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι για το παιδί στο σπίτι; Πού συμβαίνουν τα περισσότερα ατυχήματα και πώς μπορείτε να τα αποτρέψετε; Η κυρία Ελένη Φουρλάνη, Παιδίατρος, Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και Υπεύθυνη Εξωτερικών Ιατρείων Παίδων του ΜΗΤΕΡΑ προσφέρει σημαντικές συμβουλές για κάθε γονιό

Τα παιδικά ατυχήματα είναι η πρώτη αιτία θανάτου στα παιδιά παγκοσμίως. Τα αγόρια κινδυνεύουν περισσότερο από τα κορίτσια. Η αυξημένη συχνότητα των παιδικών ατυχημάτων οφείλεται σε κάποιες ιδιαιτερότητες της παιδικής ηλικίας, όπως είναι η αυξημένη περιέργεια και η τάση για εξερεύνηση, η έλξη από την γοητεία της περιπέτειας, η μικρή αντίληψη του κινδύνου και ο μειωμένος συντονισμός των κινήσεων.

Το 1/3 του συνόλου των παιδικών ατυχημάτων συμβαίνουν στο σπίτι και στον περιβάλλοντα χώρο.  Συνηθέστεροι χώροι που συμβαίνουν τα ατυχήματα είναι το καθιστικό, η κουζίνα, το λουτρό, το υπνοδωμάτιο, η βεράντα και η αυλή του σπιτιού.

Τα πιο συχνά ατυχήματα που συμβαίνουν είναι τα εξής:

1. Τραυματισμοί
   Προκαλούνται από επικίνδυνα παιχνίδια και αντικείμενα (αιχμηρά, γυάλινα), έπιπλα με απότομα άκρα, εργαλεία, δαγκώματα ζώων ή χτυπήματα από άλλα αδέλφια.
2. Πνιγμός – Ασφυξία
   Προκαλείται από κορδέλες, που μπορεί να τις περάσουν τα μικρά παιδιά στο λαιμό ή από πλαστικές σακούλες που τις φοράνε στο κεφάλι ή από νερό, που υπάρχει σε μπανιέρα, κουβάδες ή λεκάνες.
3. Πτώσεις
   Μπορεί να παρουσιάσουν πτώση από κούνια, καροτσάκι, κρεβάτι, αλλαξιέρα, relax, στράτα, σκάλες, έπιπλα, πάτωμα και πιο σπάνια από παράθυρα ή απροστάτευτα κάγκελα στις βεράντες.
4. Ξένα Σώματα
   Τα παιδιά συνηθίζουν να βάζουν ξένα σώματα στη μύτη, στα αυτιά και στο στόμα. Τα τελευταία καταλήγουν άλλοτε στο στομάχι κι άλλοτε στους πνεύμονες. Συνηθέστερα ξένα σώματα είναι οι ξηροί καρποί, μπαταρίες, κέρματα, κουμπιά, χάντρες, και άλλα μικρά αντικείμενα αιχμηρά ή μη.
5. Δηλητηριάσεις
   Προκαλούνται από την λήψη φαρμάκων, φυτών, τσιγάρου και ειδών οικιακής χρήσης (καθαριστικά, οινοπνευματώδη, εντομοαπωθητικά).
6. Εγκαύματα
   Προκαλούνται από αντικείμενα των οποίων η θερμοκρασία υπερβαίνει το όριο αντοχής του δέρματος (ζεστό νερό ή μέταλλο, φλόγα, ηλεκτροφόρα καλώδια, χημικές ουσίες).
7. Ηλεκτροπληξία

Προκαλείται συνήθως από τις πρίζες του σπιτιού.

Συμβουλές προς τους γονείς

– Εκτιμήστε τους κινδύνους που απειλούν το παιδί σας.

– Μην αφήνετε ποτέ μόνο του το μικρό παιδί, χωρίς την επίβλεψή σας.

– Διαμορφώστε ένα περιβάλλον ασφαλές:

• Απομακρύνετε έπιπλα επικίνδυνα.
• Φροντίστε ώστε τα πατώματα να μην γλιστρούν και οι σκάλες να μην είναι απότομες.
• Τοποθετείστε θύρες ασφαλείας, τόσο στην κορυφή, όσο και στο τέλος της σκάλας.
• Ασφαλίστε όλα τα ντουλάπια και τα συρτάρια.
• Τοποθετείστε ασφάλειες στα παράθυρα και στην εξωτερική πόρτα, καθώς και προεκτάσεις στα κάγκελα των μπαλκονιών.
• Απομακρύνετε γλάστρες ή άλλα αντικείμενα από σημεία που μπορεί να χρησιμοποιήσει το παιδί για ανέβασμα σε παράθυρα ή μπαλκόνια.
• Φροντίστε να φωτίζονται επαρκώς οι διάδρομοι τη νύχτα.
• Οι ηλεκτρολογικές εγκαταστάσεις πρέπει να τοποθετούνται με προδιαγραφές ασφαλείας και να είναι καλά συντηρημένες.
• Οι πρίζες πρέπει να καλύπτονται με ειδικά καλύμματα και να βρίσκονται σε ύψος που δεν φθάνουν τα παιδιά.
• Τοποθετείστε ανιχνευτές καπνού καθώς και πυροσβεστήρα στο σπίτι και μάλιστα σε προσιτό σημείο.

– Όλα τα έπιπλα στο παιδικό δωμάτιο να τηρούν τους κανόνες ασφαλείας:

• Μην χρησιμοποιείτε υπερυψωμένη κλίνη (τύπου κουκέτας) σε παιδιά κάτω των 6 ετών.
• Τοποθετείστε προστατευτικά κιγκλιδώματα στις αλλαξιέρες του μωρού και στα παιδικά κρεβατάκια.
• Χρησιμοποιείστε ζώνη για την ασφαλή τοποθέτηση των παιδιών στα καρότσια και στις παιδικές καρέκλες.
• Ο φωτισμός στα παιδικά δωμάτια πρέπει να είναι κεντρικός.
• Τα φωτιστικά δαπέδου και τα πορτατίφ μπορούν να γίνουν αιτία ηλεκτροπληξίας.
• Μην αφήνετε για πολλές ώρες σε λειτουργία θερμάστρες υγραερίου ή πετρελαίου και κυρίως στη διάρκεια του ύπνου.

– Μην αφήνετε εκτεθειμένα μικροπράγματα (κουμπιά, χάντρες, μπαταρίες, ξηρούς καρπούς κ.ά. αντικείμενα, που μπορεί να προκαλέσουν την περιέργεια των μικρών παιδιών.

– Απομακρύνετε φάρμακα, ποτά, τσιγάρα, μπογιές, είδη καθαρισμού και εντομοκτόνα, από σημεία που είναι προσιτά στα παιδιά.

– Κρύψτε σπίρτα και αναπτήρες και μην αφήνετε αποτσίγαρα στα τασάκια.

– Μην αφήνετε εκτεθειμένο το σίδερο σιδερώματος κι αναμμένες ή ακάλυπτες τις εστίες της κουζίνας.

– Ελέγχετε τη θερμοκρασία του νερού πριν μπει το παιδί στην μπανιέρα.

– Τοποθετείστε αντιολισθητικά πατάκια ασφαλείας στο μπάνιο.

– Μην αγοράζετε παιχνίδια ακατάλληλα για την ηλικία του παιδιού.

– Μην αφήνετε τα παιδιά να παίζουν με κορδόνια, πλαστικές σακούλες, αιχμηρά αντικείμενα.

– Τοποθετείστε σε εμφανές σημείο τον αριθμό του Κέντρου Δηλητηριάσεων και της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.

Τα ατυχήματα είναι η κυριότερη παιδική ασθένεια. Για να μειωθούν οι πιθανότητες ενός ατυχήματος στο σπίτι χρειάζεται φροντίδα εκ μέρους των γονιών και κυρίως σωστή και συνεχή επιτήρηση, ιδιαίτερα των μικρότερων παιδιών («εξερευνητών»).

Ισχύει κι εδώ ο κανόνας ότι «Η πρόληψη είναι καλύτερη από την θεραπεία».

*Γράφει η Ελένη Φουρλάνη, Παιδίατρος, Διδάκτωρ Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και Υπεύθυνη Εξωτερικών Ιατρείων Παίδων ΜΗΤΕΡΑ

 

ygeiamou.gr

Παιδικά ατυχήματα μέσα στο σπίτι - Πώς τα προλαβαίνουμε

Με τη πρόοδο της παρεχόμενης ιατροφαρμακευτικής
περίθαλψης και την προληπτική ιατρική, η θνησιμότητα και νοσηρότητα στα παιδιά, από ασθένειες, έχουν ελαττωθεί σε μεγάλο βαθμό, τα ατυχήματα όμως εξακολουθούν και σήμερα να αποτελούν ένα από τα κυριότερα αίτια θανάτου αλλά και μονίμου αναπηρίας. 

Οι γονείς, τα σχολεία και η πολιτεία έχουν υποχρέωση να πάρουν τα απαραίτητα μέτρα ώστε να ελαττωθεί ο αριθμός των ατυχημάτων, τόσο μέσα στο σπίτι όσο και έξω από αυτό.

Μην ξεχνάτε ότι το σπίτι, όσο γνώριμο και φιλικό μας φαίνεται, τόσο κρύβει πολλούς κινδύνους!

Τα ατυχήματα συμβαίνουν κατά 80% μέσα στο σπίτι και 20% έξω από αυτό. Τα παιδιά σε μικρές ηλικίες εξαρτώνται πλήρως από εμάς τους μεγάλους, γι’ αυτό είναι υποχρέωση μας να τα προφυλάξουμε. Σε μεγαλύτερες ηλικίες όμως θα πρέπει να τα διδάξουμε πως να προφυλάξουν τον εαυτό τους από τα ατυχήματα.

Πτώσεις
Πολλά παιδιά ιδιαίτερα μικρής ηλικίας τραυματίζονται από πέσιμο, κυρίως από κρεβάτια, σκάλες, παράθυρα και μπαλκόνια. Βρέφη από 3 μηνών και άνω μπορεί να πέσουν από κρεβάτια χωρίς κάγκελα ή από τα ειδικά τραπέζια αλλαγής της πάνας.
• Μην τα αφήνετε μόνα τους ούτε για μερικά δευτερόλεπτα. Τόσα χρειάζονται για να πέσουν.
• Τοποθετείστε προστατευτικό κάγκελο στο πάνω μέρος της σκάλας. (Υπάρχουν και έτοιμα στη αγορά). Τα οριζόντια κάγκελα στα μπαλκόνια είναι πολύ επικίνδυνα γιατί το παιδί μπορεί εύκολα να σκαρφαλώσει και να πέσει στο κενό. Αντικαταστήστε τα με κάθετα ή προσθέστε προστατευτικό πλέγμα.
• Μην τοποθετείτε καρέκλες ή τραπεζάκια κοντά σε παράθυρα. Υπάρχει ο κίνδυνος το παιδί να ανέβει, να ανοίξει το παράθυρο και να πέσει. Εφαρμόστε κάγκελα για πλήρη ασφάλεια.

Πολλά ατυχήματα συμβαίνουν στη βρεφική ηλικία από πτώσεις με “περπατούσα”. Εάν δεν υπάρχει κατάλληλος χώρος χωρίς σκάλες, έπιπλα και χαλιά που να εμποδίζουν την εύκολη διακίνηση καλύτερα να μη χρησιμοποιηθούν.

Ηλεκτροπληξία
Τα παιδιά της βρεφικής και νηπιακής ηλικίας μπορεί να τοποθετήσουν παραμάνες, τσιμπιδάκια και άλλα μεταλλικά αντικείμενα μέσα στις πρίζες με αποτέλεσμα να πάθουν ηλεκτροπληξία.
• Προσέξτε τα παιδιά σας να μην αγγίζουν πρίζες, φίσιες ή ηλεκτρικές συσκευές με βρεγμένα χέρια.
• Καλύψτε τις πρίζες με ειδικά καλύμματα που υπάρχουν στη αγορά.
• Μην αφήνετε εκτεθειμένα καλώδια και μη τα περνάτε κάτω από ανοίγματα πόρτων ή κάτω από χαλιά.
• Αντικαταστήστε αμέσως όλα τα φθαρμένα καλώδια των οικιακών συσκευών ή ακόμα καλύτερα καλέστε τον ηλεκτρολόγο σας.
• Ποτέ μη βαρυφορτώνετε τα πολύπριζα και μη τροφοδοτείτε συσκευές μεγάλης ισχύος συγχρόνως.
• Μη χρησιμοποιείτε ηλεκτρικές συσκευές μέσα στο μπάνιο.

Εγκαύματα
Πολλές ζωές χάθηκαν και πολλά άτομα παραμορφώθηκαν αλλά και περιουσίες καταστράφηκαν από πυρκαγιές. Τα παιδιά είναι περίεργα και τους αρέσει να παίζουν με τη φωτιά.
• Μην αφήνετε εκτεθειμένα κουτιά από σπίρτα ή αναπτήρες. Μην τα αφήνετε να παίζουν με βεγγαλικά χωρίς την επίβλεψη σας. Εγκαύματα μπορεί επίσης να πάθουν με ζεστό νερό ή άλλα ροφήματα (καφές, τσάι, σούπες κ.α.)
• Μην τα τοποθετείτε στη άκρη του τραπεζιού. Μπορεί τα παιδιά να απλώσουν το χέρι τους ή να τραβήξουν το τραπεζομάντιλο και να τα χύσουν πάνω τους.
• Μην τοποθετείτε τα μπρίκια ή τις κατσαρόλες στη γκαζιέρα με το χερούλι να εξέχει προς τα έξω. Υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να τα τραβήξουν και να πάθουν σοβαρά εγκαύματα.
• 'Όταν σιδερώνετε μην αφήνετε το σίδερο εκτεθειμένο, μπορεί το παιδί σας να το ακουμπήσει.
• Τοποθετείστε προστατευτικό πλέγμα όταν το τζάκι σας είναι αναμμένο.
Προσοχή όταν υπάρχουν ηλεκτρικές σόμπες αναμμένες. Τα ρούχα του παιδιού σας μπορεί εύκολα να πιάσουν φωτιά.

Δηλητηριάσεις
Τα παιδιά αρέσκονται να εξερευνούν τα πάντα. Τους αρέσει να ανοίγουν συρτάρια, ερμαράκια, κουτιά και οτιδήποτε άλλο τους τραβήξει τη προσοχή.
• Φυλάγετε όλα τα φάρμακα σε κλειδωμένο ντουλαπάκι ψηλά για να μη μπορεί το παιδί να τα φθάσει.
• Μητέρες-γιαγιάδες. Μη φυλάγετε φάρμακα στη τσάντα σας. Σίγουρα το παιδί σας θα την εξερευνήσει και πιθανότατα να τα βάλει στο στόμα του με κίνδυνο να δηλητηριαστεί. Μη ξεχνάτε ότι πολλά χάπια μοιάζουν με καραμέλες.
• Φυλάγετε τα υγρά απορρυπαντικά, λευκαντικές ουσίες (χλωρίνη) και άλλα είδη καθαρισμού σε μη προσιτό μέρος.
• Μην βάζετε πετρέλαιο, οινόπνευμα, γεωργικά φάρμακα ή άλλες καυστικές ουσίες σε μπουκάλια αναψυκτικών και άλλα δοχεία που μπορεί να τραβήξουν τη προσοχή του παιδιού σας. Μπορεί το παιδί να τα ανοίξει και να τα πιει.

Εισρόφηση ξένου σώματος
    Η εισρόφηση ξένων σωμάτων στους βρόγχους (στους πνεύμονες) είναι πολύ επικίνδυνη και πολλές φορές μπορεί να απειλήσει και αυτή τη ζωή του παιδιού. Τα πιο συνηθισμένα ξένα σώματα είναι οι ξηροί καρποί ( κούννες, στραγάλια, χαλεπιανά κλπ.) και τα όσπρια. Επίσης καραμέλες, μικρά νομίσματα, κομματάκια φαγητού (π.χ. μήλου) και παιγνίδια που αποτελούνται ή που μπορεί να σπάσουν σε μικρά κομματάκια. (Lego, Playmobil κλπ.)

    Εάν το παιδί σας αρχίσει ξαφνικά να βήχει χωρίς προηγούμενα να ήταν άρρωστο ή εάν παρουσιάσει δύσπνοια και μελανιάσει το πρόσωπο του, να υποψιαστείτε ότι έχει κάνει εισρόφηση ξένου σώματος. Διατηρείστε τη ψυχραιμία σας, τοποθετήστε το ένα σας χέρι στο στήθος και το άλλο στη πλάτη και πιέστε απότομα. Πολλές φορές αυτό βοηθά το ξένο σώμα να βγει προς τα έξω. Επίσης αν έχετε κάποιες γνώσεις, μπορείτε να κάνετε τεχνητή αναπνοή. Αν όμως τα συμπτώματα δεν είναι έντονα αλλά, υπάρχει συνεχής βήχας ή δύσπνοια επισκεφθείτε αμέσως το γιατρό σας ή το πιο κοντινό νοσοκομείο.
• Μη δίνετε ξηρούς καρπούς στα παιδιά σας μέχρι τη ηλικία των 4 ετών.
• Μη κάνετε τα παιδιά σας να γελούν τη ώρα που τρώνε. Υπάρχει κίνδυνος να πνιγούν.
• Αγοράζετε πάντα τα παιγνίδια που είναι κατάλληλα για τη ηλικία του παιδιού σας.

Ασφυξία
• Μη χρησιμοποιείτε κορδέλες ή κορδόνια για να κρεμάσετε τη πιπίλα του παιδιού σας στο λαιμό του. Υπάρχει κίνδυνος να πιαστεί κάπου και να πάθει ασφυξία. Στερεώστε τα με παραμάνα ή ειδικά clips.
• Τα βρέφη δεν χρειάζονται μαξιλάρι. Εάν χρησιμοποιηθεί πρέπει να μη είναι μαλακό και ψηλό γιατί μπορεί να βάλει το πρόσωπο του και να μη μπορεί να αναπνέει.
• Βεβαιωθείτε ότι έχετε κλείσει το γκάζι πριν κοιμηθείτε.
• Μην αφήνετε τα παιδιά σας να παίζουν με πλαστικές σακούλες. Υπάρχει κίνδυνος να τα φορέσουν στο κεφάλι και να πάθουν ασφυξία.

Τραυματισμοί από αιχμηρά αντικείμενα
    Όταν τα παιδιά είναι μικρά δεν ξέρουν να χρησιμοποιούν τα αιχμηρά αντικείμενα όπως ψαλίδια και μαχαίρια με κίνδυνο να τραυματιστούν. Βάλτε τα σε χώρους που δεν μπορούν να τα πάρουν. ‘Όταν είναι σε κατάλληλη ηλικία διδάξτε τα πως να τα χρησιμοποιούν.

Άλλα ατυχήματα
• Συμβουλεύσετε τα παιδιά σας να προσέχουν όταν ανοιγοκλείνουν τις πόρτες. Υπάρχει κίνδυνος να εγκλωβιστούν τα χέρια τους και να τραυματιστούν.
• Τοποθετείστε χρωματιστά αυτοκόλλητα στα τζάμια των πόρτων ιδίως αυτών που οδηγούν σε βεράντες. Πολλές φορές νομίζουμε ότι η πόρτα είναι ανοιχτή με αποτέλεσμα να κτυπήσουμε στο τζάμι και να τραυματιστούμε σοβαρά.
• Όταν υπάρχουν μικρά παιδιά στο σπίτι τοποθετείστε τα έπιπλα με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να αποφεύγονται τα κτυπήματα στις γωνιές τους.
• Ποτέ μην αφήνετε μικρά παιδιά μόνα τους στη μπανιέρα ιδίως όταν έχει πολύ νερό. Μπορεί να γλιστρήσουν και να πνιγούν.
• Μην αφήνετε τα παιδιά σας να τρέχουν όταν έχουν κάποιο αντικείμενο στο στόμα π.χ. (μολύβι). Μπορεί να πέσουν και να τραυματιστούν σοβαρά στο στόμα.
• Τα ατυχήματα από πυροβόλα όπλα στον τόπο μας είναι σπάνια. Καλύτερα όμως να τα έχετε λυμένα και κλειδωμένα σε κάποιο μέρος και τα φυσίγγια σε άλλο μέρος.
• Μην αφήνετε τα παιδιά σας να χρησιμοποιούν φαναράκια Laser. Μπορεί να προκαλέσουν προσωρινή τύφλωση και μόνιμη βλάβη στα μάτια.
• Κάθε χρόνο, την περίοδο του Πάσχα, πολλά παιδιά και έφηβοι ακρωτηριάζονται ή τραυματίζονται σοβαρά από κροτίδες. Το σχολείο, τα μέσα επικοινωνίας, η Αστυνομία και προ πάντων οι γονείς έχουν υποχρέωση να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα για να προλάβουν την «κακιά στιγμή».

 24ωρο

Τα ατυχήματα στα παιδιά

Το περιβάλλον αποτελεί πηγή συνεχών κινδύνων για το παιδί, 
γι' αυτό οι γονείς θα πρέπει να προφυλάσσουν τα παιδιά τους.

Πολλά παιδιά έρχονται στα εξωτερικά ιατρεία με κακώσεις (εγκαύματα, κατάγματα, τραύματα) που δημιουργούνται από τους γονείς τους.  

Τα παιδιά που ζουν με γονείς που έχουν πολλά προβλήματα, όπως οικονομικά, ανεργία, πείνα, συνωστισμός λόγω μικρού χώρου, είναι επιρρεπή για κακομεταχείριση.

Τα ατυχήματα αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτων σε παιδιά ηλικίας 1-14 ετών. Το ποσοστό στα αγόρια φθάνει στο 65% ενώ στα κορίτσια αγγίζει το 35%. Το 60% των ατυχημά των συμβαίνουν μέσα στο σπίτι. Τα τροχαία σε ποσοστό 75% περίπου αποτελούν την πρώτη αιτία θανάτων με δεύτερη αιτία τους πνιγμούς.

Σύμφωνα με την Εθνική Στατιστική Υπηρεσία την τελευταία 10ετία «χάθηκαν» 5.000 περίπου παιδιά κυριολεκτικά στους δρόμους. Πολλά είναι τα ατυχήματα που γίνονται στα παιδιά τόσο μέσα στο σπίτι όσο και έξω από το σπίτι, στο δρόμο, στις παιδικές χαρές και αλλού.  

Το περιβάλλον αποτελεί πηγή συνεχών κινδύνων για το παιδί, γι’ αυτό οι γονείς θα πρέπει να προφυλάσσουν τα παιδιά τους. Τα παιδιά δεν έχουν την αίσθηση του κινδύνου και δεν γνωρίζουν πώς να προφυλαχθούν.

Πάρα πολλοί είναι οι κίνδυνοι και οι παράγοντες που προκαλούν ατυχήματα στα παιδιά. 
Πολλούς τους αγνοούμε, αλλά τους περισσότερους κινδύνους τους γνωρίζουμε και γι’αυτό θα προσπαθήσω όσο το δυνατό πιο συνοπτικά να αναφερθώ στα ατυχήματα που συμβαίνουν μέσα στο σπίτι και στα ατυχήματα που μπορούν να συμβούν εκτός σπιτιού, τα «ορατά» και τα «αόρατα» με την ευρεία έννοια.

Σύμφωνα με Αμερικανικές στατιστικές το 1974 στην Αμερική πέθαναν 24.000 περίπου παιδιά. Απ’αυτά τα 12.000 περίπου πέθαναν από ατυχήματα. Τα μισά απ’αυτά, περίπου 6.000, πέθαναν σε τροχαία ατυχήματα. Τα υπόλοιπα 6.000 πέθαναν από πτώσεις, εγκαύματα, δηλητηριάσεις κ.τ.λ.

Στα ελληνικά νοσοκομεία τα τελευταία χρόνια 20.000 ελληνόπουλα ηλικίας 1-14 ετών νοσηλεύονται κάθε χρόνο στις παιδιατρικές και χειρουργικές κλινικές. Σύμφωνα με τις ελληνικές στατιστικές οι κακώσεις στα παιδιά οφείλονται, σε αναλογία 89%, σε μηχανικά αίτια, 6% σε θερμικά αίτια και 5% σε χημικά αίτια.

Καθημερινά στις εφημερίες των Νοσοκομείων Παίδων 100-150 παιδιά προσέρχονται στα εξωτερικά ιατρεία με κάποιο ατύχημα ελαφρό ή σοβαρό. Τα τροχαία έχουν τον πρώτο λόγο, όσον αφορά τους θανάτους από μηχανικά αίτια. 

Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Χωροφυλακής, την περίοδο 1968-1997 (30 χρόνια) 8.000 περίπου παιδιά υπήρξαν θύματα τροχαίου ατυχήματος. Το 9% περίπου των παιδιών επέβαιναν σε ποδήλατα ή μοτοποδήλατα. Το 30% ήταν παιδιά μεταφερόμενα με οχήματα και το 61% ήταν παιδιά πεζοί. Απ’αυτό το ποσοστό (61%) το 25% αφορούσε παιδιά ηλικίας μέχρι 4 ετών και το 75% παιδιά ηλικίας 5-14 ετών. 

Τα ατυχήματα από θερμικές κακώσεις (εγκαύμα τα) ή χημικές κακώσεις (καταπόσεις χημικών ουσιών, εγκαύματα) απασχολούν σε μικρότερο ποσοστό τους γιατρούς. Πάντως πάνω από 1000 παιδιά το χρόνο νοσηλεύονται στα Νοσοκομεία Παίδων με εγκαύματα πάνω από 10% επιφάνειας σώματος.

Τα παιδιά τραυματίζονται σε διάφορα σημεία του σώματός τους αλλά πιο συχνά στο κεφάλι και στα χέρια. 

Στην Ελλάδα το αυτοκίνητο ευθύνεται για το 40% περίπου των θανάτων από ατύχημα,το υπόλοιπο 60% οφείλεται σε άλλα αίτια κακώσεων, όπως πτώσεις (από οικοδομές, δένδρα, τοίχους, μπαλκόνια κ.λ.π.), πνιγμοί (θάλασσες, δεξαμενές, πισίνες κ.λ.π) από εγκαύματα (φλόγα, ζεστό νερό κ.λ.π.), από πυροβόλα όπλα (που δεν εφυλάσσοντο ή ανευρέθησαν τυχαία).

Η αυξημένη συχνότητα των παιδικών ατυχημάτων οφείλεται στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ηλικίας αυτής, όπως είναι η περιέργεια, η άγνοια του κινδύνου, η τάση προς επίδειξη, η επιδοκιμασία και ο θαυμασμός. 

Ο χαρακτήρας του παιδιού που διαμορφώνεται από το οικογενειακό περιβάλλον με βάση τα κληρονομικά χαρακτηριστικά μπορεί να προσδιορίσει και την πιθανότητα του ατυχήματος.  

Έτσι παιδιά ζωηρά, απείθαρχα, ορμητικά, επιθετικά είναι περισσότερο επιρρεπή προς τα ατυχήματα.

Η υποχωρητικότητα των γονέων, η ανοχή και η διχογνωμία όπως και η υπερβολική πειθαρχία και υπερπροστασία δημιουργούν παιδιά επιρρεπή προς τα ατυχήματα. 

Τα αίτια των παιδικών ατυχημάτων διαμορφώνονται με βάση το εξελικτικό στάδιο ανάπτυξης του παιδιού, το είδος της δραστηριότητάς του και την ηλικία. Τα τροχαία κατέχουν την πρώτη θέση θανατηφόρων ατυχημάτων σε παιδιά ηλικίας 5-15 ετών, ενώ στα βρέφη το πιο συχνό ατύχημα είναι η πνιγμονή συνήθως από εισρόφηση.

Τα εγκαύματα και οι δηλητηριάσεις ακολουθούν σε συχνότητα, μεταξύ των βρεφών 18-30 μηνών. Τα τελευταία χρόνια υπάρχει και στη χώρα μας το φαινόμενο της κακοποίησης των παιδιών από τους γονείς τους. Πολλά παιδιά έρχονται στα εξωτερικά ιατρεία με κακώσεις (εγκαύματα, κατάγματα, τραύματα) που δημιουργούνται από τους γονείς τους.  

Τα παιδιά που ζουν με γονείς που έχουν πολλά προβλήματα, όπως οικονομικά, ανεργία, πείνα, συνωστισμός λόγω μικρού χώρου, είναι επιρρεπή για κακομεταχείριση.

Δρ. Θεόδωρος Ντόλατζας
Παιδοχειρουργός - Δ/ντής Νοσ. Παίδων Αγία Σοφία 

Κίνδυνοι για τα παιδιά το Πάσχα

Το Πάσχα συμπίπτει με την άνοιξη.
Ο συνδυασμός τους σημαίνει γιορτή και εξοχή, κυρίως στα χωριά.
Μαζί με την ευχαρίστηση έρχονται και οι κίνδυνοι για τα παιδιά, που θα πρέπει να τους γνωρίζουμε για να τους προλάβουμε, αλλά και να είμαστε σε θέση να τους αντιμετωπίσουμε:

• Η μαζική έξοδος από τα μεγάλα αστικά κέντρα σημαίνει αυξημένο κίνδυνο τροχαίων ατυχημάτων. Τι πρέπει να κάνουμε για να τα προλάβουμε;

Να έχουμε κάνει προηγούμενα συντήρηση του αυτοκινήτου, ιδιαίτερα στα φρένα και στα ελαστικά.
Να οδηγούμε με ασφάλεια, ηρεμία, χωρίς επικίνδυνα προσπεράσματα

• Τι πρέπει να κάνουμε για να προστατέψουμε τα παιδιά μας;

Να τα βάζουμε πάντα στα πίσω καθίσματα και να φορούν τη ζώνη ασφαλείας καθ’ όλη τη διάρκεια του ταξιδιού.

• Η διαμονή στην εξοχή, ιδίως στα χωριά, ελλοχεύει κινδύνους, που είναι άγνωστοι στα παιδιά της πόλης:

Ειδικότερα, τσιμπήματα και δαγκώματα από ποντίκια, σκορπιούς, φίδια, σφήκες κλπ. μπορούν να προκαλέσουν αλλεργικές αντιδράσεις σε παιδιά με ανάλογο ιστορικό. Η πρόληψη συνίσταται τα παιδιά να κινούνται σε γνωστά κι ελεγμένα μέρη. Η αντιμετώπιση μπορεί να γίνει μόνο σε ιατρική μονάδα, γι’ αυτό και καμιά καθυστέρηση δε δικαιολογείται.

• Τα παιχνίδια σε άγνωστα κι απόκρημνα μέρη μπορούν να οδηγήσουν σε πτώσεις ή κακώσεις, δυνητικά επικίνδυνες για τη ζωή των παιδιών.

Αυτονόητο είναι ότι θα πρέπει να αποφεύγονται τέτοια μέρη, γιατί είναι προφανές ότι τα παιδιά της πόλης δεν έχουν συνηθίσει σε ανώμαλα και απόκρημνα εδάφη.
Σε περίπτωση σοβαρού ατυχήματος, μετά τις πρώτες βοήθειες, το παιδί μεταφέρεται με προσοχή στην πιο κοντινή Μονάδα Υγείας για εκτίμηση της βαρύτητας της κάκωσης και για την αντιμετώπισή της.

• Στην Ανάσταση το έθιμο των βεγγαλικών, δυστυχώς με τον τρόπο που γίνεται, έχει καταντήσει ένα «παιχνίδι ρουλέτας», που όμως κοστίζει ζωές κι αναπηρίες.

Τουλάχιστον όσον αφορά στα παιδιά, ιδίως τα μικρά, είναι μεγάλη ευθύνη των γονιών τους να τα προστατέψουν από τους ασυνείδητους ή απρόσεκτους, που δεν παίρνουν τα στοιχειώδη μέτρα προφύλαξης.

• Τα μεγάλα παιδιά μαζί με τους ενήλικες, ιδιαίτερα την ημέρα του Πάσχα, μπορεί να καταναλώσουν μεγάλη ποσότητα οινοπνεύματος, το οποίο από μόνο του θα τους προκαλέσει εσωτερικές διαταραχές ομοιόστασης (αφυδάτωση κλπ) ή να είναι η αιτία ατυχήματος.

Σε κάθε περίπτωση, αν δε μπορούμε λόγω της ημέρας να περιορίσουμε την κατανάλωση οινοπνεύματος, τουλάχιστον ας προσπαθήσουμε να ελέγξουμε τις επιπτώσεις από αυτό. Η καλύτερη «θεραπεία» της μέθης είναι η ανάπαυση και η λήψη αρκετού νερού. Διάφορα άλλα «γιατροσόφια» ή μαντζούνια καλό είναι να αποφεύγονται.

• Παραδοσιακά το Πάσχα έχει συνδεθεί με συγκεκριμένα φαγητά, που δεν τα τρώμε τον υπόλοιπο χρόνο (πολλά αυγά, μαγειρίτσα, ψητό αρνί, κοκορέτσι, πολλά γλυκά κλπ).

Δε φαίνεται να υπάρχει συγκεκριμένος κίνδυνος από αυτά, παρά μόνο στομαχικές διαταραχές σε περίπτωση υπερφαγίας σε συνδυασμό με την οινοποσία. Δε χρειάζεται πανικός, ούτε υπερβολική εγκράτεια. Εξαιρούνται τα παιδιά, που έχουν κάποιο συνοδό πρόβλημα υγείας, πχ σακχαρώδη διαβήτη, όπου χωρίς να υπάρχει απαγόρευση θα πρέπει και να ρυθμίζεται η ποσότητα του φαγητού και να προσαρμόζεται η αγωγή που παίρνει (πχ ινσουλίνη).
.......

περισσότερα εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

2χρονο αγοράκι κατάπιε μανταλάκι και...

 ... παραλίγο να χάσει τη ζωή του

Παραλίγο να χάσει τη ζωή του 2χρονο αγοράκι όταν κατάπιε ένα μανταλάκι ενώ βρισκόταν στο σπίτι του. Οι γονείς του το μετέφεραν στο νοσοκομείο του νησιού και από εκεί το παιδί χρειάστηκε να διακομιστεί εσπευσμένα με ελικόπτερο super puma στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ της ΕΡΤ, οι παιδίατροι που ανέλαβαν το αγοράκι κατάφεραν να βγάλουν το μανταλάκι από τον οργανισμό του, χωρίς χειρουργική επέμβαση, αλλά με τη βοήθεια ενός ειδικού γαστροσκοπίου τελευταίας γενιάς, με την εικόνα να προκαλεί σοκ.

powered by Rubicon Project

«Όταν το παιδί έφτασε εδώ, αμέσως κινητοποιηθήκαμε, ενημερώσαμε τους αναισθησιολόγους, είχαμε έτοιμο το χειρουργικό κρεβάτι. Το παιδί έπρεπε είναι νηστικό έξι με οκτώ ώρες και προβήκαμε στην αφαίρεση ενδοσκοπικά του ξένου σώματος», δήλωσε στη δημόσια τηλεόραση ο Ιωάννης Ξηνίας, αναπληρωτής καθηγητής Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας.

Αναφέρθηκε δε και στον εξοπλισμό χάρη στον οποίο το παιδί δεν χρειάστηκε να υποβληθεί σε επέμβαση σε τόσο μικρή ηλικία.

«Χωρίς χειρουργείο. Είναι σημαντικό αυτό. Διότι διαθέτουμε πλέον τον εξοπλισμό. Έχουμε πλέον ένα επεμβατικό γαστροσκόπιο, με το οποίο μπορούμε να βάλουμε έναν συρμάτινο οδηγό, το οποίο στο άκρο του φέρει ένα διχτάκι. Με αυτό το διχτάκι εγκλωβίζουμε το ξένο σώμα και το αφαιρούμε από όπου βρίσκεται στο ανώτερο πεπτικό σύστημα του παιδιού» εξήγησε ο κ. Ξηνίας.

Ευτυχώς, το παιδί μετά τη νοσηλεία του, επέστρεψε στη Λήμνο και είναι καλά στην υγεία του.

Πηγή: Thetoc.gr
mama365.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πώς να προφυλάξουμε το παιδί από έναν μεγάλο κίνδυνο του σπιτιού: τα απορρυπαντικά

Ό,τι και να κάνει κανείς, το σπίτι δεν παύει να είναι γεμάτο κινδύνους για ένα μικρό παιδί και συχνά δεν προλαβαίνεις να τους εξουδετερώσεις όλους. Για παράδειγμα, τα απορρυπαντικά καλό είναι να μην βρίσκονται σε σημείο όπου το παιδί μπορεί να τα φτάσει ή, ακόμη καλύτερα, να βρίσκονται κάπου κλειδωμένα. Καμιά φορά, όμως, μέσα στη φούρια της καθημερινότητας ξεχνάμε να κλειδώσουμε μια πόρτα ή να βάλουμε ένα καθαριστικό στη θέση του και ο κίνδυνος να φτάσει στα χέρια του παιδιού ξαναφουντώνει...

Πριν κάνω παιδιά, έβλεπα τις μαμάδες φίλες μου να ανησυχούν για τα πάντα και τις έλεγα, τουλάχιστον, υπερβολικές. Πήγαινα στα σπίτια τους κι έβλεπα τις καλυμμένες πρίζες, τα λάστιχα στις γωνίες των τραπεζιών και όλες τις γνωστές προφυλάξεις και αναρωτιόμουν γιατί δεν βάζουν το παιδί σε μια άθραυστη γυάλα μέχρι να μεγαλώσει, να έχουν το κεφαλάκι τους ήσυχο.

Μέχρι που έγινα μαμά και κατάλαβα ότι όλη αυτή η κινητοποίηση ήταν υπερβολική μεν βάσιμη δε, αφού ένα παιδί που ξεκινάει να περπατάει και να αναζητά ερεθίσματα δεν πρόκειται να αφήσει ούτε γωνιά του σπιτιού χωρίς να την εξερευνήσει. Κατά συνέπεια, μέρος της δουλειάς μας είναι να εξασφαλίσουμε ότι κάθε γωνιά του σπιτιού θα είναι ασφαλής γιατί δεν θα είμαστε πάντα μπροστά να βλέπουμε τι κάνει το παιδί – είναι ανθρωπίνως αδύνατον!

Και φυσικά, δεν πρέπει να ξεχνιόμαστε γιατί όλα μπορούν να συμβούν και μάλιστα, σε κλάσματα του δευτερολέπτου. Το έμαθα καλά ένα βράδυ που βρήκα τον μεγάλο μου με ένα μπουκάλι καθαριστικό για πατώματα στο χέρι και τα χείλη του ελαφρώς μπλε… Είχε μόλις πιει μια γουλιά και η καρδιά μου πήγε να σπάσει.

Ευτυχώς, κινηθήκαμε αστραπιαία κι εγώ και ο άντρας μου και προλάβαμε τα χειρότερα, αλλά εκείνη τη νύχτα πήρα μερικά πολύ χρήσιμα μαθήματα:

Τα παιδιά μπορούν να δοκιμάσουν τα πάντα

Κακά τα ψέματα, ό,τι και να πεις στα παιδιά, αν θέλουν να κάνουν τη μαϊμουδιά τους, θα βρουν ευκαιρία να την κάνουν. Ειδικά εάν πρόκειται για κάτι που δεν έχουν ξανακάνει ποτέ και τους έχει μπει στο μυαλό να το κάνουν. Ο δικός μου είχε πλησιάσει πολλές φορές τα απορρυπαντικά, αλλά τον τραβούσα πάντα μακριά, του έδινα κάτι άλλο να ασχοληθεί και τα έβαζα σε μέρος που δεν μπορεί να τα φτάσει όσο καθαρίζω. Μια φορά ξέχασα κάτι έξω, το μυρίστηκε και θυμήθηκε το απωθημένο του.

Ασφαλές δεν είναι το απαγορευμένο, αλλά το φυλαγμένο

Όσο και να τους απαγορέψεις κάτι, όσες φορές και αν τους πεις ότι ειναι κακό και δεν πρέπει να το πιάσουν ή να το πιουν, δεν εισαι ποτέ εξασφαλισμένος. Ο μόνος τρόπος να έχεις ήσυχο το κεφάλι σου – κι αυτό μέχρι κάποια ηλικία – είναι να έχεις όλα τα επικίνδυνα αντικείμενα κλειδωμένα σε κάποιο ψηλό ντουλάπι, ώστε να μην το φτάνουν με τίποτα. Και να έχεις κρυμμένο και το κλειδί γιατί ποτέ δεν ξέρεις...

Πάντα κλειδωμένα μπάνια τη νύχτα (και τη μέρα αν γίνεται)

Τα πιο επίφοβα υγρά του σπιτιού βρίσκονται συνήθως στο μπάνιο είτε σε κάποιο ντουλάπι είτε σε κάποιο ψηλό ράφι. Γι’ αυτό και το μπάνιο καλό είναι να μην είναι άμεσα προσβάσιμο οποιαδήποτε στιγμή και σίγουρα όχι όταν εμείς κοιμόμαστε. Εγώ, πάντως, που το ατύχημα μου έτυχε και νύχτα, δεν αφήνω μπάνια ξεκλείδωτα ούτε γι’ αστείο. Μάλιστα, όταν πρέπει να κάνω κάτι που θέλει όλη την προσοχή μου τα κλειδώνω ακόμα και τη μέρα για να μην βρω και τον μικρότερο με κανένα μπουκάλι απορρυπαντικό στο χέρι.

Δεν κάνουμε τίποτα πριν μιλήσουμε με κάποιον ειδικό

Πολλά πράγματα πρέπει να ξέρει ένας γονιός και πως να τα προλάβει, αλλά οι πρώτες βοήθειες και το τι κάνεις σε περιπτώσεις όπως η δική μας πρέπει να μπαίνουν σε προτεραιότητα. Από την άλλη, εμείς που δεν ξέραμε πήραμε αμέσως τηλέφωνο στα επείγοντα και έτσι μάθαμε ότι κινείσαι ανάλογα και με το τί κατάπιε το παιδί. Μας ζήτησαν, με λίγα λόγια, να διαβάσουμε την ετικέτα του καθαριστικού για να μας κατευθύνουν μέχρι να έρθει το ασθενοφόρο και ευτυχώς όλα πήγαν καλά.

Η ταχύτητα σώζει ζωές, αλλα η πρόληψη είναι προτιμότερη

Η αλήθεια είναι ότι σε τέτοιες περιπτώσεις, ειδικά αν δεν σου έχει ξανατύχει ποτέ κάτι τόσο επείγον, παγώνεις αρχικά. Παρ’ όλ’ αυτά, πρέπει να μαζέψεις τα κουράγια σου και να κάνεις γρήγορα τις απαραίτητες κινήσεις γιατί ο χρόνος είναι πάντα σύμμαχος – λίγα λεπτά μπορεί να κάνουν τη διαφορά για την υγεία του παιδιού.

Στο τέλος, βέβαια, αυτό που κάνει τη διαφορά είναι η πρόληψη. Να έχεις τα μάτια σου δεκατέσσερα και να μη χαλαρώνεις τις προφυλάξεις σου επειδή είσαι κουρασμένη, είναι νύχτα και τα παιδιά κοιμούνται ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο. Ώστε να μη φτάσεις, αν γίνεται, ποτέ στο σημείο να κινδυνεύσει η ζωή του παιδιού σου από μια δική σου απροσεξία.

mama365.gr

Προσοχή στο πέταγμα χαρταετού

Η «έκρηξη» στα κρούσματα κορονοϊού μπορεί να έφερε παράταση του lockdown, αλλά η Καθαρά Δευτέρα θα είναι πάντα η ημέρα που πετάμε χαρταετούς.

Δυστυχώς όμως, το έθιμο αυτό πολλές φορές γίνεται αιτία ατυχημάτων.

Το Σωματείο «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος» μοιράζεται μαζί μας μερικές συμβουλές για το πέταγμα του χαρταετού:

• Πετάμε το χαρταετό σε χώρους ανοιχτούς, μακριά από γκρεμούς, και ποτέ από ταράτσες. Δυστυχώς, κάθε χρόνο τραυματίζονται σοβαρά, και καμιά φορά θανατηφόρα, άτομα που πέφτουν από ύψος την ώρα που πετάνε το χαρταετό.
• Δεν πετάμε το χαρταετό κοντά σε ηλεκτροφόρα σύρματα. Σε περίπτωση όμως που o χαρταετός μπλεχτεί σε αυτά, να μην προσπαθήσουμε να τον ξεμπλέξουμε, καθώς υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ηλεκτροπληξίας.
• Να έχουμε υπόψη μας ότι το σκοινί του χαρταετού μπορεί να προκαλέσει κοψίματα και εγκαύματα από τριβή στα χέρια των παιδιών. Για το λόγο αυτό πρέπει να τους δείξουμε πώς να το κρατάνε με προσοχή. Βοηθάει επίσης το να φοράνε γάντια.

ΤΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ «ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΤΡΑΥΜΑΤΟΣ»

Το Σωματείο «Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος» ασχολείται με την πρόληψη και την άμεση και σωστή αντιμετώπιση των παιδικών ατυχημάτων. Οι προσπάθειες του Σωματείου έχουν στόχο την ενημέρωση για την πρόληψη παιδικών ατυχημάτων, την εκπαίδευση ιατρών και νοσηλευτών στη σωστή αντιμετώπιση τραυματισμένων παιδιών και την όσο καλύτερη νοσηλεία των παιδιών αυτών, με τη δημιουργία Αιθουσών Επειγόντων Περιστατικών και την προσφορά ιατρικών μηχανημάτων στα Παιδιατρικά Νοσοκομεία.

eleftheriaonline.gr

Παιδί και ατυχήματα

Καθημερινά σε παγκόσμιο επίπεδο, δυο χιλιάδες παιδιά ηλικίας κάτω των 14 χρόνων, χάνουν τη ζωή τους από ατυχήματα, ενώ εκατοντάδες μένουν ανάπηρα. Μάλιστα, όπως αναφέρει η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, το 60% των θανάτων στα παιδιά κάτω των 18 χρόνων, οφείλεται σε ατυχήματα, ενώ το 40% σε όλες τις άλλες νόσους μαζί.

Οι κακώσεις από ατυχήματα είναι η πρώτη αιτία θανάτου των παιδιών

Τα στοιχεία παρουσιάστηκαν στην 5η διαδικτυακή εκδήλωση του ΣΤ' Κύκλου Διαλέξεων του Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας του Αμερικανικού Κολεγίου Ελλάδος με θέμα «Εκπαίδευση και προληπτικά μέτρα για την αποφυγή σοβαρών ατυχημάτων παιδιών και εφήβων».

Όπως είπε ο Αναστάσιος Χατζής, παιδίατρος - εντατικολόγος, πρώην συντονιστής-Διευθυντής ΜΕΘ Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία», στις αναπτυγμένες χώρες οι κακώσεις από ατυχήματα είναι η πρώτη αιτία θανάτου των παιδιών.

«Καθώς το σύνολο των μολυσματικών ασθενειών έχουν αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά χάρη στους εμβολιασμούς, το κύριο πρόβλημα υγείας για τα παιδιά από την ηλικία των πέντε χρόνων, είναι ο τραυματισμός που οδηγεί σε κίνδυνο της ζωής τους αλλά και σε μόνιμες αναπηρίες» τόνισε χαρακτηριστικά ο κ Χατζής.

Τα πιο συχνά ατυχήματα για τα παιδιά είναι: Τροχαία, Ασφυξία, Πνιγμός, Δηλητηρίαση, Εγκαύματα, Πτώσεις, Βιαιότητα 

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα στατιστικά στοιχεία, όσον αφορά σε ποια χρονική στιγμή ή περίσταση, συμβαίνουν τα ατυχήματα:

• 63% των ατυχημάτων συμβαίνει όταν το παιδί διασκεδάζει 
• 20% σε χώρους εργασίας, στοιχείο που αφορά κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες και στην παράνομη παιδική εργασία 
• 11% σε ταξίδια 
• 9% στην καθημερινότητα 
• 5% από άγνωστη αιτία 
• 4% κατά την άθληση 
• 3% στο πλαίσιο της ευρύτερης εκπαιδευτικής διαδικασίας. 

Οι αιτίες θανάτου παιδιών στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα τα ατυχήματα είναι η πρώτη αιτία θανάτου των παιδιών. Σύμφωνα με την καταγραφή που έγινε, από το 1992 μέχρι το 2004, στην Ελλάδα είχαμε 1.593 ακούσιους θανάτους παιδιών ηλικίας 0 με 14 χρόνων. Απ' αυτούς:

• 874, σχεδόν οι μισοί, οφείλονταν σε τροχαία ατυχήματα
• 135 σε πνιγμούς
• 82 σε πτώσεις 
• 47 σε εγκαύματα 
• 23 σε δηλητηριάσεις 
• 432 σε αδιευκρίνιστες αιτίες 

Το 80% των ατυχημάτων γίνεται μέσα στο σπίτι

«Το 80% των ατυχημάτων γίνεται μέσα στο σπίτι και το 20% έξω απ' αυτό. Μάλιστα το 70% των εντός του σπιτιού ατυχημάτων συμβαίνουν στο καθιστικό και το υπνοδωμάτιο όπου το παιδί βρίσκεται τις περισσότερες ώρες, παρουσία ενηλίκων, γεγονός που θέτει την πιθανότητα αμέλειας» ανέφερε ο κύριος Χατζής.

«Το σύνολο σχεδόν των ατυχημάτων μέσα στο σπίτι μπορούν να προληφθούν αν παίρνουμε τα κατάλληλα μέτρα προστασίας για τα παιδιά» συμπλήρωσε και επισήμανε ότι «θα πρέπει να γνωρίζουμε πώς να δώσουμε πρώτες βοήθειες στο παιδί, καθώς, για παράδειγμα, με πέντε πλήξεις στην πλάτη και εφαρμογή του χειρισμού Heimlich μπορούμε να αποβάλλουμε ένα ξένο σώμα από τον αεραγωγό. Κι αυτό γιατί η απόφραξη του αεραγωγού είναι η πρώτη αιτία θανάτου». 

Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

typos-i.gr

Παιδί και ατυχήματα: Οι κίνδυνοι και οι παγίδες που πρέπει να αποφύγει

Τα στοιχεία αποκαλύπτουν ότι οι κακώσεις από ατυχήματα είναι η πρώτη αιτία θανάτου των παιδιών, ενώ το 80% των ατυχημάτων των ατυχημάτων γίνεται μέσα στο σπίτι και συχνά παρουσία ενηλίκων! Ενημερωθείτε για τους κινδύνους και τις παγίδες που απειλούν τα παιδιά και πάρτε τα μέτρα σας

Οι περισσότεροι μάλλον πιστεύουμε ότι οι κίνδυνοι που απειλούν την σωματική ακεραιότητα του παιδιού βρίσκονται εκτός σπιτιού. Τα στοιχεία όμως αποκαλύπτουν μια διαφορετική εικόνα που θα πρέπει να λάβουμε σοβαρά υπόψιν: το 80% των σοβαρών παιδικών ατυχημάτων συμβαίνουν μέσα στο σπίτι. «Το 80% των ατυχημάτων γίνεται μέσα στο σπίτι και το 20% έξω απ’ αυτό. Μάλιστα το 70% των εντός του σπιτιού ατυχημάτων συμβαίνουν στο καθιστικό και το υπνοδωμάτιο όπου το παιδί βρίσκεται τις περισσότερες ώρες, παρουσία ενηλίκων, γεγονός που θέτει την πιθανότητα αμέλειας» αναφέρει ο  κύριος Αναστάσιος Δ. Χατζής, Παιδίατρος – Εντατικολόγος, πρώην Συντονιστής – Διευθυντής ΜΕΘ Νοσοκομείου Παίδων «Η Αγία Σοφία» στο πλαίσιο της 5ης διαδικτυακής εκδήλωσης του ΣΤ’ Κύκλου Διαλέξεων του Ινστιτούτου Δημόσιας Υγείας του Αμερικανικού Κολλεγίου Ελλάδος με θέμα «Εκπαίδευση και προληπτικά μέτρα για την αποφυγή σοβαρών ατυχημάτων παιδιών και εφήβων».

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο κύριος Χατζής  στις αναπτυγμένες χώρες οι κακώσεις από ατυχήματα είναι η πρώτη αιτία θανάτου των παιδιών.

Καθημερινά σε παγκόσμιο επίπεδο, δυο χιλιάδες παιδιά ηλικίας κάτω των 14 χρόνων, χάνουν τη ζωή τους από ατυχήματα, ενώ εκατοντάδες μένουν ανάπηρα. Μάλιστα, όπως αναφέρει η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας το 60% των θανάτων στα παιδιά κάτω των 18 χρόνων, οφείλεται σε ατυχήματα, ενώ το 40% σε όλες τις άλλες νόσους μαζί.

«Καθώς το σύνολο των μολυσματικών ασθενειών έχουν αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά χάρη στους εμβολιασμούς, το κύριο πρόβλημα υγείας για τα παιδιά από την ηλικία των πέντε χρόνων, είναι ο τραυματισμός που οδηγεί σε κίνδυνο της ζωής τους αλλά και σε μόνιμες αναπηρίες» τόνισε χαρακτηριστικά ο κ Χατζής.

Ποια είναι τα  πιο συχνά ατυχήματα

Τα πιο συχνά ατυχήματα για τα παιδιά είναι:

• Τροχαία
• Ασφυξία
• Πνιγμός
• Δηλητηρίαση
• Εγκαύματα
• Πτώσεις
• Βιαιότητα

Μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα στατιστικά στοιχεία, όσον αφορά σε ποια χρονική στιγμή ή περίσταση, συμβαίνουν τα ατυχήματα:

• 63% των ατυχημάτων συμβαίνει όταν το παιδί διασκεδάζει
• 20% σε χώρους εργασίας, στοιχείο που αφορά κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες και στην παράνομη παιδική εργασία
• 11% σε ταξίδια
• 9% στην καθημερινότητα
• 5% από άγνωστη αιτία
• 4% κατά την άθληση
• 3% στο πλαίσιο της ευρύτερης εκπαιδευτικής διαδικασίας

Παιδικά ατυχήματα στην Ελλάδα

Στην Ελλάδα τα ατυχήματα είναι η πρώτη αιτία θανάτου των παιδιών.  Σύμφωνα με την καταγραφή που έγινε, από το 1992 μέχρι το 2004, στην Ελλάδα είχαμε 1.593 ακούσιους θανάτους παιδιών ηλικίας 0 με 14 χρόνων. Απ’ αυτούς:

• 874, σχεδόν οι μισοί, οφείλονταν σε τροχαία ατυχήματα
• 135 σε πνιγμούς
• 82 σε πτώσεις
• 47 σε εγκαύματα
• 23 σε δηλητηριάσεις
• 432 σε αδιευκρίνιστες αιτίες

Ατυχήματα στο σπίτι

«Το 80% των ατυχημάτων γίνεται μέσα στο σπίτι και το 20% έξω απ’ αυτό»  τονίζει ο κ. Χατζής και επισημαίνει ότι «το 70% των εντός του σπιτιού ατυχημάτων συμβαίνουν στο καθιστικό και το υπνοδωμάτιο όπου το παιδί βρίσκεται τις περισσότερες ώρες, παρουσία ενηλίκων, γεγονός που θέτει την πιθανότητα αμέλειας». Τα παιδιά μπορούν να τραυματιστούν μέσα στο σπίτι από:

• Πτώση από εσωτερική σκάλα, παράθυρο ή μπαλκόνι
• Χτυπήματα σε γωνίες επίπλων
• Ηλεκτροπληξία, από ακάλυπτες πρίζες
• Καυτό νερό
• Καταπλάκωση από ανασφάλιστα έπιπλα
• Εισπνοή καπνού λόγω πυρκαγιάς, ή άλλης αιτίας
• Αιχμηρά αντικείμενα, μαχαίρι ή ψαλίδι
• Ασφυξία από κορδόνι, σχοινί, πλαστική σακούλα στο κεφάλι
• Δηλητηρίαση από φάρμακα, χημικά, καθαριστικά, κ.λ.π.
• Δάγκωμα σκύλου
• Πυροβόλο όπλο

«Το σύνολο σχεδόν των ατυχημάτων μέσα στο σπίτι μπορούν να προληφθούν αν παίρνουμε τα κατάλληλα μέτρα προστασίας για τα παιδιά» συμπλήρωσε ο κύριος Χατζής και πρόσθεσε ότι «θα πρέπει να γνωρίζουμε πώς να δώσουμε πρώτες βοήθειες στο παιδί, καθώς, για παράδειγμα, με πέντε πλήξεις στην πλάτη και εφαρμογή του χειρισμού Heimlich μπορούμε να αποβάλλουμε ένα ξένο σώμα από τον αεραγωγό. Κι αυτό γιατί η απόφραξη του αεραγωγού είναι η πρώτη αιτία θανάτου».

Σύμφωνα με τον κύριο Χατζή ατυχήματα γίνονται παντού, όπου δηλαδή υπάρχουν παιδιά. Το σχολείο είναι ένας χώρος με μεγάλο αριθμό παιδιών και τα ατυχήματα είναι σχεδόν καθημερινό φαινόμενο. Στα σχολεία, τα περισσότερα ατυχήματα σχετίζονται με:

• Πτώση
• Σύγκρουση με αντικείμενο
• Σύγκρουση με άλλο παιδί
• Γλίστρημα
• Τραυματισμό από αιχμηρό αντικείμενο
• Καβγά μεταξύ των παιδιών

Η αποφυγή των τραυματισμών στο σχολείο μπορεί να γίνει με τη δημιουργία των κατάλληλων χώρων και τον έλεγχο ασφαλείας τους πριν την έναρξη της λειτουργίας, καθώς επίσης και με την εκπαίδευση των παιδιών και τη στοχευμένη εποπτεία των εκπαιδευτικών τόσο μέσα στην αίθουσα, όσο και στα διαλείμματα.

«Πρόληψη ατυχημάτων δεν σημαίνει “φοβάμαι τα πάντα”. Σημαίνει “σκέφτομαι πριν κάνω κάτι, για να αποφύγω ένα ατύχημα” » διευκρίνισε ο κύριος Χατζής. Η καλή οργάνωση με την σωστή εκπαίδευση των παιδιών από το δημοτικό, καθώς επίσης των γονέων, των εκπαιδευτικών και όλων των υγειονομικών (παιδιών και ενηλίκων), θα βοηθήσει σημαντικά στην πρόληψη των ατυχημάτων. Σε ότι αφορά στη σωστή και άμεση αντιμετώπισή τους υπάρχει ανάγκη να δημιουργηθούν επιπλέον μονάδες Εντατικής Θεραπείας Παίδων και σε άλλα νοσοκομεία της χώρας μας.

ygeiamou.gr

Εμένα δεν θα μου συμβεί ποτέ αυτό....

Θυμάμαι κάπου στα 20 μου χρόνια. Συνεπιβάτης σε μηχανή μεγάλου κυβισμού. Καλοκαίρι. Στον δρόμο προς Χαλκιδική.

Χαλάρωση, ήλιος, αέρας, ελευθερία.... Ήμουν βλέπεις και ' γω οδηγός δικύκλου... αυτή την φορά συνοδηγός, πίσω χαλαρά... Θυμάμαι άκουγα Neil Young.
Πόσο αγαπημένος, πόσο ακουσμένος εκείνο τον καιρό...

Ξαφνικά ένα δυνατός κρότος.
Ένα χτύπημα....
Πετάω...
Σκοτάδι απύθμενο...
Αιωρούμαι σε ένα αίσθημα φόβου, απορίας.
Αέρας..
Tι έχει γίνει; Δεν μπορώ να κρατηθώ από πουθενά.
Πηγαίνω με ταχύτητα αλλά δεν κρατάω εγώ το τιμόνι.
Βασικά δεν κρατάει κανένας το τιμόνι.
Η μηχανή περνάει από επάνω μου. Νιώθω ένα χτύπημα στο κεφάλι.
Δυνατό.
Ευτυχώς φοράω κράνος.
Είναι αλήθεια; Τι συμβαίνει; Δεν καταλαβαίνω ακριβώς.
Προσπαθώ. ακούω κραυγές τρόμου, τσίτσιδες , ουρλιαχτά...
Δεν καταλαβαίνω... για μένα είναι... τι έχω;

Τα παιδιά!! Πάνε τα παιδιά!!!

 Αντιλαμβάνομαι ότι είμαι ένα από τα παιδιά...
20 χρονών παιδί...
Είμαι καλά... εγώ νιώθω καλά.
Σκέφτομαι μόνο που δεν μπορώ να κρατηθώ και φοβάμαι.
Δεν πονάω πουθενά. Μόνο φοβάμαι... πολύ...
Πότε θα σταματήσει αυτό;

Βλέπω ένα αυτοκίνητο να με προσπερνάει έχοντας ο οδηγός χάσει τον έλεγχο ... και δεύτερο... έρχεται και τρίτο...
Πόση ανημποριά... δεν μπορώ να κάνω τίποτα.
Φοβερό συναίσθημα... Κάπου να κρατηθώ...
Πουθενά... γύρω μου μόνο αέρας και φωνές, ουρλιαχτά.

Θέλω να τους πω πως είμαι καλά αλλά δεν μπορώ να μιλήσω.
Όπως στους εφιάλτες τους παιδικούς. όταν σε κυνηγάνε και δεν βγαίνει η φωνή... δεν πίστευα ποτέ πως θα το ζήσω.
Αλήθεια...

Κάποια στιγμή , μετά από έναν αιώνα στον αέρα επιτέλους σκάω κάτω στην άσφαλτο!!
Δυνατά!!
Κι΄όμως αυτός ο γδούπος μου έδωσε τεράστια ανακούφιση.

Τελείωσε...

ΈΖΗΣΑ... νομίζω...

Ξαπλωμένη στην άσφαλτο...φοβάμαι και δεν βγάζω το κράνος...με πνίγει θέλω να το βγάλω να πάρω ανάσα αλλά ξέρω ότι δεν κάνει....
Μπορεί να διαλυθεί το κρανίο.
Θυμάμαι μια γυναίκα με ένα φούξια κραγιόν από πάνω μου.
Δεν θα ξεχάσω ποτέ εκείνο το κραγιόν, με έκανε και γέλασα.
Θολούρα...
Ήταν ταραγμένη, μας βοήθησε...

ΕΖΗΣΑ...

Στο νοσοκομείο είχαν ήδη ενημερωθεί για την καραμπόλα 5 αυτοκινήτων και μίας μηχανής στον δρόμο προς Χαλκιδική.
Δεν πίστευαν ότι οι επιβάτες της μηχανής ζούνε...

Αδύνατον!!!
Με έσωσε το κράνος γαμώτο!!

 ΈΖΗΣΑ ΓΑΜΩΤΟ!!!

Δεν θα φανταζόμουν ποτέ πως παρά λίγο να πεθάνω...
Ποτέ πριν αν με ρωτούσες.
Με βοήθησε τόσο πολύ, τόσο κοντά στον θάνατο.
Με βοήθησε, με έσωσε από άλλα τότε.
Τώρα το ξέρω.
Δεν θα φανταζόμουν ποτέ πως παρά λίγο να σταματήσω απλά να ζω.
Έτσι... εύκολα...
Ήταν βέβαια και η ηλικία της τρέλας, της ελευθερίας, της αλλαγής...
20 χρονών.

Τώρα;

Εμένα δεν θα μου συμβεί ποτέ αυτό...

Πόσες φορές αυτές τις ημέρες το έχω σκεφτεί.
Άνθρωποι ανυπάκουοι, υπέρ άνω νόμου και σωφροσύνης.
 Άνθρωποι κάθε είδους και ηλικίας.
Άνθρωποι φοβισμένοι, πανικόβλητοι, αδιάφοροι, έντρομοι, άνετοι...
Ο καθένας όπως νομίζει καλύτερα αντιμετωπίζει την δύσκολη κατάσταση που βιώνουμε...

'Άλλος ακολουθεί τις οδηγίες και μένει σπίτι...
Άλλος κυκλοφορεί σαν να μην συμβαίνει τίποτα...
Άλλος πηγαίνει στην εκκλησία...
Άλλος φοβάται για την υγεία του γιατί είναι 76 ετών και κάνει βόλτες.
Άλλος φοβάται για την υγεία του γιατί είναι 76 ετών και κάθεται σπίτι.
Άλλος κάνει το τεστ τακτικά.
Άλλος πηγαίνει στην δουλειά γιατί δεν του επιτρέπουν να πάει άδεια.
Άλλοι...και είναι πολλοί αυτοί,  δουλεύουν υποχρεωτικά ...
Άλλος είναι ψύχραιμος.
Άλλος φοβάται.
Άλλος χλευάζει.
Άλλος δεν έχει αντιληφθεί καν τι γίνεται γύρω του.
Άλλος είναι απλά έγκλειστος και κινδυνεύει από τους έξω.
Άλλος ζει σε προσφυγικό καμπ και κανένας δεν ασχολείται αν θα μολυνθεί.

Τα καταλαβαίνω όλα στ' αλήθεια.

Μπορώ να καταλάβω. Όχι να συμφωνήσω.
Αλλά μπορώ να καταλάβω.
Άλλα να εξηγήσω.
Άλλα να ακούσω.

Αυτό που με τρομάζει όμως είναι η δριμεία κριτική.

Παντού.
Αλληλοκατηγορίες και μομφές.
Θυμός.
Ευκαιρία θυμού.
Πόσος θυμός.
Πόσος θυμός συσσωρευμένος απέναντι σε ένα κράτος που μεριμνά αδιαφορώντας.
Πόσο ο καθένας δείχνει τον διπλανό ...

"Γιατί εγώ κοίτα αυτόν!!!"
"Δεν μου έχουν πει τι να κάνω!!!"
"Γιατί δεν κάθονται σπίτια τους!!!"
"Γιατί κάθονται σπίτια τους!!!"
"Γιατί δεν μου λένε ακριβώς τι να κάνω"
"Γιατί μου λένε ακριβώς τι να κάνω"

Πόσα αναπάντητα γιατί...
Έλαβε μέτρα λέει γρήγορα η Ελλάδα. Ναι.
Αλλά χωρίς υποδομές, χωρίς υποστήριξη, χωρίς πραγματική περίθαλψη.
Με αγώνα ανθρώπων και αδύναμο σύστημα...

Για να δούμε θα υπερβούμε τους νόμους της φυσικής;
Το Σύστημα θα αντέξει, ή θα αναγκαστεί να αλλάξει δομικούς κανόνες για να επιβιώσει;
Θα διαλυθεί ή θα αναδιοργανωθεί;
Τρομάζω.

Είναι όμως ευκαιρία για αλλαγή.
Μεγάλη ευκαιρία δίνει η ζωή πάλι.
 Ας προστατευτούμε και ας μάθουμε κάτι...

ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΚΟΜΑ ΖΩΝΤΑΝΟΙ ΟΧΙ ΑΧΑΡΙΣΤΟΙ  !!!

 
marianth-marianth

Το γδαρμένο γόνατο

Η Άρτεμις γύρω στα έξι έπαιζε κυνηγητό με τις φίλες της. Πάνω στο παιχνίδι και τρέχοντας γρήγορα και απρόσεκτα, έπεσε κάτω φαρδιά -πλατιά! Έγδαρε το γόνατο, έγδαρε τον αγκώνα, χτύπησε αρκετά! Άρχισε όπως ήταν φυσικό να φωνάζει και να κλαίει.
Η πρώτη ενστικτώδης σκέψη και κίνηση των γονέων θα ήταν να τρέξουν και να σηκώσουν το παιδί. Το παιδί πονάει και χρειάζεται βοήθεια, έτσι δεν είναι; Είναι όμως αυτό προς το συμφέρον του;

Ο πόνος που το παιδί αισθάνεται όταν πέφτει, διαρκεί λίγο, ούτε ένα λεπτό. Μετά ο πόνος υποχωρεί μαζί και η τρομάρα του και μπορεί να σηκωθεί και να συνεχίσει ή να ζητήσει βοήθεια για το τραύμα του.
Όταν σηκώνουμε τα παιδιά που έχουν πέσει κάτω, τους διδάσκουμε ότι χρειάζονται τη βοήθειά μας για να σηκωθούν. Μαθαίνουν ότι πρέπει να περιμένουν από εμάς να τα ανασηκώσουμε και δεν ενεργοποιούνται να σηκώνονται από μόνα τους. Όλοι έχουμε δει παιδιά να πέφτουν, να αναζητούν με το βλέμμα τους γονείς τους και όταν τους δουν να βάζουν φωνές και κλάματα ακόμα πιο δυνατά, για να σπεύσουν οι γονείς να τα σηκώσουν!
Η δεύτερη πιο συνηθισμένη αντίδραση από τους γονείς, είναι να λένε στο παιδί «Εντάξει, δεν είναι τίποτα, μια μικρή γρατζουνιά είναι!». Αυτό το εκλαμβάνει το παιδί ως έλλειψη ενσυναίσθησης. Δηλαδή φαίνεται σαν να μην αναγνωρίζει ο γονιός τα συναισθήματά του, την τρομάρα, τον πόνο του. Βρίσκεται πεσμένο κάτω και σκέφτεται «δεν είμαι καλά, τι έπαθα! και εσύ μπαμπά ή μαμά δεν με καταλαβαίνεις και δεν σε νοιάζει».
Αν θέλουμε η Άρτεμις να μάθει να σηκώνεται μόνη της, θα είμαστε εκεί δίπλα της, όταν πέφτει, αλλά θα την ενθαρρύνουμε να σηκώνεται μόνη της. Αυτήν τη δεξιότητα θα την χρειαστεί στην υπόλοιπη ζωή της ακόμα και όταν δεν θα είμαστε δίπλα της.

Ας δούμε πρακτικά πώς πράττουμε: Τρέχουμε κοντά στην Άρτεμη και της λέμε: «Αχ, θα πρέπει να τρόμαξες και να πόνεσες πολύ». Μένουμε κοντά της μέχρι να σταματήσει το κλάμα και την περιμένουμε να σηκωθεί μόνη της. Όταν σηκωθεί της προσφέρουμε την αγκαλιά μας.
Τα παιδιά μαθαίνουν όταν τους δίνουμε τις δυνατότητες να αντιμετωπίζουν τις δυσκολίες και να στέκονται στα πόδια μόνα τους. Αγαπάμε τα παιδιά μας και θέλουμε να στεκόμαστε δίπλα τους χωρίς να σπεύδουμε να τα «διασώζουμε» την ώρα που αυτά μαθαίνουν. Δεν είναι προς το συμφέρον τους να τα «διασώζουμε» από τον προσωπικό τους αγώνα. Θέλουμε να τα βοηθήσουμε να αναπτύξουν την ικανότητα να σηκώνονται από μόνα τους όταν πέφτουν, να τινάζουν την σκόνη από πάνω τους και να ζητούν βοήθεια αν χρειάζονται.
Πολλοί γονείς θα αντιδράσουν και δεν θα συμφωνήσουν διαβάζοντας αυτά! Είναι δυνατόν να βλέπεις το παιδάκι σου να υποφέρει και να μην τρέξεις να το «σώσεις»; Πράγματι, είναι επώδυνο να βλέπουμε τα παιδιά μας να παλεύουν και να μην παρεμβαίνουμε.
Αλλά ας δούμε τι στόχο έχουμε και ανάλογα με τον στόχο τί είναι συμφέρον για το παιδί να πράττουμε: θέλουμε να τα βοηθήσουμε να μάθουν πώς να αγωνίζονται όταν τους τυχαίνουν αναποδιές. Να μάθουν να συνέρχονται από τον πόνο και την σύγχυση, να εκτιμούν την κατάσταση, να ανασηκώνονται και να ζητούν βοήθεια αν χρειάζεται. Έτσι δεν είναι;
Ας τελειώσουμε με την σοφία του Αγίου Ιωάννη του Χρυσόστομου, από το «Περί γάμου και οικογενειακής ζωής»: «Ας μάθουμε λοιπόν τα παιδιά μας κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μπορούν να αντιμετωπίζουν οποιαδήποτε δυσκολία και να μην ταράζονται όταν έχουν προβλήματα στη ζωή».

Το γδαρμένο γόνατο είναι ένα συνηθισμένο ατύχημα, που έχει πολλά να διδάξει και στα παιδιά και στους γονείς. Σήμερα θα σας μεταφέρω μια ιστορία από το βιβλίο του Φ. Μαμαλάκη «Μεγαλώνοντας παιδιά για την βασιλεία του Θεού».

Πρώτη δημοσίευση: εφημερίδα Μυτιλήνης «Εμπρός»
Κλαίρη Μαυρόματου – Χατζηκωντή, Δρ Φυσικών επιστημών
pemptousia.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι