Γεώργιος Παπανικολάου: Ο μεγάλος Έλληνας Γιατρός

Ο γιατρός Παπανικολάου γεννήθηκε στις 13 Μαΐου του 1883 στην Κύμη Ευβοίας και πέθανε στη Φλώριδα των ΗΠΑ. Το έτος 1904 ολοκλήρωσε τις ιατρικές σπουδές στην Αθήνα και εργάστηκε ως γιατρός μέχρι το 1910, οπότε μετέβη στο Μόναχο για μεταπτυχιακές σπουδές. Το 1913 πήγε στο Cornell Medical College, στην Αμερική, όπου έμεινε 47 χρόνια.

Εκεί μελέτησε το ρόλο των χρωματοσωμάτων στον καθορισμό του φύλου και σε κάποια φάση κατέγραψε ιστολογικές μεταβολές στον κόλπο θηλυκών χοίρων.
Σκοπός του ήταν να εντοπίσει σημεία αναφοράς για τον σεξουαλικό κύκλο διαφόρων θηλαστικών. 

Κατά τη μεταφορά αυτών των παρατηρήσεων σε ανθρώπους από το 1923 συσχέτισε τις ιστολογικές μεταβολές με προκαρκινικά συμπτώματα σε γυναίκες.

Τα συμπεράσματά του δεν κίνησαν όμως ιδιαίτερο ενδιαφέρον, μέχρι το 1943, οπότε δημοσιεύτηκε η μελέτη «Diagnosis of Uterine Cancer by the Vaginal Smear».

Έτσι αναγνωρίστηκε η σημασία των συμπερασμάτων του Παπανικολάου και επινοήθηκαν διάφορα τεστ για εύκολο εντοπισμό ιστολογικών αλλοιώσεων.

Έκτοτε διαδόθηκε η φήμη του Παπανικολάου, ο οποίος παρουσιάστηκε σε πολλά παθολογικά και καρκινολογικά συνέδρια για την εξήγηση των συμπερασμάτων του και του τρόπου εφαρμογής του ονομαζόμενου έκτοτε «Pap test».

Στα επόμενα χρόνια απονεμήθηκαν στον γιατρό και ερευνητή πολλά βραβεία και διακρίσεις.
Το 1961 έγινε διευθυντής του Cancer Research Institute στο Μαϊάμι της Φλώριδας, όπου πέθανε από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 79 ετών (19 Φεβρουαρίου 1962).

Για να χαμογελάσουμε, να ευθυμήσουμε λίγο… και να διώξουμε την κατήφεια!

Τα ευτράπελα και τα ανέκδοτα που θα παραθέσω είναι όλα πραγματικά, καθόλου διογκωμένα, καθώς και τα σχόλια που τα ακολουθούν και είναι οι απαντήσεις μου, πάντα σε σοβαρό ύφος. Δυστυχώς δεν κρατούσα σημειώσεις, γιατί τότε θα έγραφα ένα σπαρταριστικό βιβλίο.

Στις απαντήσεις μου, κάποιοι με χιούμορ, γέλασαν, κάποιοι χαμογέλασαν κοιτάζοντάς με διερευνητικά σε μια προσπάθεια να διακρίνουν αν σοβαρολογώ ή αστειεύομαι, κάποιοι με κοίταξαν με έκπληξη και αμήχανα, ενώ σε κάποιους χρειάσθηκε να εξηγήσω ότι αστιεύομαι.

Όλα αυτά, οι ερωτήσεις και η αντίδραση στην απάντηση, σχετίζονται με το άγχος κατά κύριο λόγο, που εμποδίζει τον άνθρωπο να έχει λογική σκέψη, με το νεαρό της ηλικίας των ζευγαριών, με το γεγονός ότι μέχρι να μπει στο σπίτι ο “περίεργος” επισκέπτης, οι μητέρες ασχολήθηκαν με τα του γάμου και όχι με τον κύριο στόχο του γάμου που τον έχει προσδιορίσει η φύση και είναι η δημιουργία απογόνων και με το γεγονός, κυρίως αυτό, ότι την “ταχύρυθμη εκπαίδευση” του ζευγαριού την αναλαμβάνουν πρόσωπα ακατάλληλα για να παίξουν αυτό το ρόλο. Εκτός από τη γιαγιά, -συνήθως αυτή είναι από τη μεριά της μητέρας- και το υπόλοιπο συγγενικό περιβάλλον , είναι και οι φίλοι που επισκέπτονται το ζευγάρι με το νεογνό για τα καλορίζικα, που αισθάνονται, δυστυχώς, την ανάγκη να συνεισφέρουν από την “τεράστια” πείρα που απέκτησαν μεγαλώνοντας ένα παιδί

Άλλος ένοχος, ας μου το επιτρέψουν οι συνάδελφοι, είμαστε εμείς οι Παιδίατροι, που πολύ συχνά, στην πρώτη μας επαφή με το ζευγάρι και το μωρό, κάνουμε τα εύκολα δύσκολα. Λεπτομέρειες επί λεπτομερειών, που είναι αδύνατο να τις κατανοήσει και να τις εμπεδώσει ένα τρομαγμένο κορίτσι 26 ετών και τελικά τη σύγχιση την μετετρέπουμε σε πανικό.

Εμείς οι Παιδίατροι, συμφωνούμε μεταξύ μας περισσότερο στα δύσκολα ενός παιδιού, ενώ στα καθημερινά, στα απλά θέματα που συχνά δεν γράφονται στα βιβλία, ούτε διδάσκονται, ακολουθούμε τακτικές και πρακτικές που διδαχθήκαμε στα παιδικά μας χρόνια από τη μητέρα, τη γιαγιά μας, τη θεία μας και όλους τους τριγύρω. Με λίγα λόγια πρακτικές με τις οποίες εμείς μεγαλώσαμε. Σας αναφέρω το παράδειγμα της παρασκευής μιας χορτόσουπας. Όσα εκατομμύρια βρέφη, τόσες συνταγές για χορτόσουπες και μη γελάτε!

Όλα αυτά που περιλαμβάνονται στη μακροσκελή εισαγωγή, αγαπητοί γονείς, είναι για να σας πω ότι τελικά δεν φταίτε μόνο εσείς. Έχουν ευθύνη και άλλοι για τα ευτράπελα και περίεργα, που θα ακολουθήσουν.

Όσοι από τους-τις συναδέλφους έχουν κάτι χιουμοριστικό προς δημοσίευση, μπορούν να μου το στείλουν, χωρίς ονόματα πελατών, στην ηλεκτρ. Διεύθυνση paspyr@yahoo.com. Επίσης, αν κάποιος γονιός έχει να μου στείλει κάτι αστείο στις σχέσεις του με το γιατρό του, πάλι θα το ήθελα και πάλι χωρίς ονόματα.

Επειδή ότι γράφω και απευθύνεται στον κόσμο, επιθυμώ να έχει, αν είναι δυνατόν και εκπαιδευτικό χαρακτήρα, θέλω να επισημάνω ότι ο σαρκασμός και ιδιαίτερα ο αυτοσαρκασμός, πέραν του ότι υποδηλώνει χιούμορ, απαξιώνει έντονα μια ενέργεια, ώστε αυτή να μην επαναληφθεί.

Αρχίζουμε λοιπόν!

– …και με τον τρόπο αυτό θα ετοιμάσετε μια ωραία χορτόσουπα, στην οποία, σε 10 μέρες θα προσθέσετε και μοσχάρι. Μόνο αυτό που θα κρατήσετε στο ψυγείο σας για την επόμενη μέρα, να μην το πολτοποιήσετε

– …τα κατάλαβες Γιώργο; 😂

Τηλεφωνικά

– Εχθές κάναμε το εμβόλιο MMR, μπορώ να του δώσω ψάρι; Η μητέρα μου λέει όχι ψάρι για τρεις μέρες…

– … μπορείς να δώσεις ότι ψάρι θέλεις, εκτός από ρέγκα καπνιστή😂

– …προχθές κάναμε εμβόλιο, πότε μπορώ να κάνω μπάνιο στο μωρό; Η μαμά λέει ότι δεν πρέπει.

– …προσοχή. Δεν πρέπει να βραχεί το ποδαράκι του για δυο εβδομάδες . Αν βραχεί, πες της μαμάς, θα επαναλάβουμε το εμβόλι…😂

Στο Νοσοκομείο.

– Προϊσταμένη, μου είπε ο γιατρός να πάω με το παραπεμπτικό να πληρώσω στη τζαμαρία και μετά να κάνω την ακτινογραφία. Όμως ρωτάω και κανείς δεν ξέρει την κυρία Τζαμαρία.

…εδώ δεν φταίει μόνο η πελαγωμένη μάνα …φταίει και εκείνος που την έστειλε στη τζαμαρία και όχι στο ταμείο που είναι στη τζαμαρία😂

– Γιατρέ,…το παιδί ψήνεται. Έχει 37.9, του δίνω depon και δεν πέφτει ούτε γραμμή παρακάτω, να του κάνω μπάνιο;

– …να μην του κάνεις μπάνιο. Διάβασες το άρθρο μου ή το παραμύθι για τον πυρετό;

– Όχι δεν τα διάβασα

– Να γράψεις τρεις φορές όποιο θέλεις από τα δύο και να έρθεις με τον κηδεμόνα σου
😂

– Η μικρή μου 2.5 ετών. Είναι η τέταρτη μέρα και έχει 38 πυρετό. Μπορεί να μπει στη θάλασσα, γιατί βλέπει τα άλλα παιδιά και ζηλεύει;

– Γρρρρρ…
😂

– …φεύγοντας από το Μαιευτήριο, μου είπαν ότι το μωρό πρέπει να κατουράει τουλάχιστον οκτώ φορές την ημέρα και 4-5 φορές να κάνει κακά. Τα κακά μπορώ και τα μετρώ, γιατί τα βλέπω. Με τα τσίσα του όμως έχω πρόβλημα, τι θα κάνω; Πως θα τα μετράω; Και γυμνό που το αφήνω, δεν μπορώ να καταλάβω ότι κάνει τσίσα, γιατί είναι κοριτσάκι.
– Ποιος σου τα είπε αυτά τα πράγματα;
– Μία νοσοκόμα.
– Πόσες μέρες έχεις να κοιμηθείς παρακολουθώντας το μωρό;
– Τρεις
– Αν είσαι σίγουρη γι’αυτό που μου λες, να πας και να της τραβήξεις το τσουλούφι. Επειδή όμως, μάλλον κάτι άλλο σου είπε και δεν το κατάλαβες, βάλε τον άνδρα σου να προσέχει το παιδί και πέσε να κοιμηθείς. Μόνο πρόσεχε, μήπως έχει η τηλεόραση ποδοσφαιρική μετάδοση και ξεχάσει ότι του άφησες το μωρό!
😂

– ….γιατρέ, το πουλάκι του γυιού μου, όταν είναι σε στύση, στρίβει προς τα αριστερά, τι μπορώ να κάνω άμεσα;
– Δεν πειράζει. Είναι οι βαλανοποσθικές συμφύσεις που το στρίβουν. Θα διορθωθεί μόνο του μην ανησυχείς. Δεν θα πας το πουλί του σε καλλιστεία!
– Ναι….αλλά την Κυριακή τον βαφτίζω. Τι θα λέω στον κόσμο, από τη γέννηση ΑΡΙΣΤΕΡΑ;
Συμφωνείτε ότι η Λένα έχει χιούμορ;
😂

– .…ο μπέμπης είναι 15 ημερών και είναι καλά. Αλλά ήρθε εχθές η αδερφή μου και τον πήρε αγκαλιά. Μετά μου είπε ότι είχε περίοδο. Να το πάω να πάρει ευχή πριν σαραντήσει για να μην του μείνουν σημάδια όπου τον ακούμπησε; Μου είπαν ότι μπορεί να τον πιάσει κάθε ένας, αρκεί να μην είναι γυναίκα με περίοδο.

Ομολογώ ότι με έπιασε αδιάβαστο. Έψαξα αλλά δεν τη βρήκα σε κανένα ιατρικό σύγγραμα αυτή την εκδοχή. Μόνο ένας φίλος μου ιερέας τη γνώριζε και μου είπε ότι πηγαίνουν κάποιες γι’αυτό το λόγο. Μετά λέμε για τους Σουνίτες και τους Σϊίτες!
😂

– Η Μητέρα μου δεν με αφήνει να κάνω στην εγγονή της εμβόλιο Ιλαράς, γιατί , λέει, ο κουνιάδος της είναι αυτιστικός από αυτό το εμβόλιο.
– Και πόσο χρονών είναι ο κουνιάδος της;
– Δεν είμαι σίγουρη, αλλά νομίζω 63 με 65
– Φοβερό αυτό το εμβόλιο. Δημιουργούσε αυτισμό, πριν ακόμη κυκλοφορήσει
😂

– Γιατρέ μου, τι χρώμα θα έχουν τα μάτια της κόρης μου, όταν θα μεγαλώσει;
– Δεν μπορώ να ξέρω με βεβαιότητα, αλλά είναι αρκετά γαλανά, για να αλλάξουν
– Όχι γιατρέ μου, δεν θέλω. Γαλάζια είναι και της πεθεράς μου!

😂

– Κύριε Σπυρίδη, ο γυιος μου 2.5 ετών βήχει δυό μέρες τώρα. Που να τον πάω;
– Δεν έχετε κανένα κτηνίατρο στην περιοχή σας;
😂

– …η μπέμπα είναι 9 μηνών και μέχρι αυτή τη στιγμή θηλάζει. Μου είπε μια φίλη μου, πως της είπε η διατροφολόγος της ότι στην ηλικία αυτή βράζεις καρώτα και της τα δίνεις στο χέρι να τρώει, για να συνηθίσει

– Αν δεν υπάρχει άλλος τρόπος να συνηθίσει να τρώει, δεν έχω αντίρηση. Προσοχή μόνο, να μην ταπώσει το μάτι ή τη μύτη της με το καρώτο. Και να σου πω: Δεν της δίνεις και δυο βελόνες με ένα κουβάρι μαλλί, να πλέξει κανένα πουλόβερ, μια και χρησιποποιεί τόσο αριστοτεχνικά τα χέρια της;
😂

– …προχθές που απουσιάζατε, παρουσίασε ο μπέμπης μου , 2 χρονών, πυρετό και κάλεσα μια Παιδίατρο εκεί κοντά μας και μου είπε ότι έχει ίωση και δεν χρειάζεται φάρμακα. Όμως του βρήκε το πουλάκι του κλειστό και το τράβηξε με δύναμη σε βαθμό που μάτωσε και από τότε, τρειςμέρες τώρα, δεν με αφήνει να πλησιάσω καθόλου την περιοχή και εκτός τούτου, όταν κατουράει κλαίει, επειδή τον τσούζει. Τι να κάνω;

– Θα πάρεις την τάδε κρέμα την οποία θα βάζεις τρεις φορές την ημέρα. Την επόμενη φορά όμως που θα την καλέσεις να σε βοηθήσει, θα της πεις: Μου είπε ο Σπυρίδης ότι οι γυναίκες Παιδίατροι, έχουν ταλέντο και είναι πολύ καλές, όταν δεν ασχολούνται με το πουλί των αγοριών
😂

– Ήρθε από το Μαιευτήριο μία κυρία, ειδική στο θηλασμό και μου είπε ότι μπορώ ακόμη και να ξαπλώνω και να έχω το παιδί από πάνω μου και να θηλάζει. Όμως ο μαστός μου απλώνει και δεν μπορεί ο μπέμπης να βρει τη θηλή. Τι να κάνω;
– Μάλλον κατάλαβες λάθος. Ανάποδα είναι. Ξαπλώνει ο μπέμπης ανάσκελα στο κρεβάτι σου και πέφτεις εσύ από πάνω. Μόνο πρόσεχε, μην σε πάρει ο ύπνος!
😂

– Γιατρέ μου, δεν έχω καμιά βοήθεια από τον άντρα μου. Εγώ ξυπνάω 3-4 φορές τη νύχτα, για να ταϊσω το μωρό και αυτός ροχαλίζει, σαν να μην συμβαίνει τίποτα
– Αυτό δεν είναι τίποτα. Να αρχίσεις να ανησυχείς, όταν κάποια στιγμή ξυπνήσει και σου πει τρομαγμένος: “Τι θέλεις εσύ εδώ»;

😂

– Εντελώς εμπιστευτικά: Γιατρέ, είμαι ο Χρήστος ο Λ…, ξέρεις με τη Μαιρούλα και τις δίδυμες. Εντελώς εμπιστευτικά, θέλω να κάνω τέταρτο παιδί και φοβάμαι μήπως βγει και αυτό κορίτσι. Ξέρεις είμαι από την Κρήτη και χρωστάω και ένα γυιο στον κακομοίρη τον πατερούλη μου. Εσύ θα ξέρεις. Υπάρχει κάποιος επιστημονικός τρόπος, να το επιχειρήσω. Κάποιος ειδικός για αυτό το θέμα;

-Με βεβαιότητα σου λέω ότι αυτά τα θέματα τα κανονίζει η φύση και κανένας δεν μπορεί να παρέμβει
– Μη μου λες τέτοια γιατρέ μου. Και άλλα πράγματα στη ζωή μας τα ρυθμίζει η φύση και όμως υπάρχουν ειδικοί
– Δεν καταλαβαίνω για τι πράγμα μιλάς.
– Να, ο θηλασμός δεν είναι ένα φυσιολογικό φαινόμενο; Πως μεγαλώνουν τα παιδάκια στην Αφρική και στην Ασία. Και όμως, εμείς στις πολιτισμένες χώρες κάναμε πρόοδο και έχουμε ειδικούς
– Λίγες φορές στη ζωή μου έμεινα με το στόμα ανοιχτό για περισσότερο από 10 λεπτά!
😂

– …η κόρη μου 3 ετών πάσχει τελευταία από αϋπνίες. Δεν μπορεί να κοιμηθεί και μη έχοντας τι να κάνει, ξύνει συνεχώς το πουλάκι της και κλαίει. Δεν ξέρω τι να κάνω
– Ανάποδα είναι τα πράγματα. Έχει τι να κάνει η καυμενούλα. Θα προτιμούσε να κοιμάται. Αλλά είναι τόση η φαγούρα από τους οξυούρους, που βγαίνουν τη νύχτα από το έντερο και κινούνται προς το πουλάκι της, που της είναι αδύνατον να κοιμηθεί!
😂

– Είμαι η κυρία Λαμπροπούλου. Το πουλάκι του γιου μου έχει πρησθεί, τρέχει ένα κίτρινο υγρό και πονάει, σε σημείο που δεν μπορεί να κάνει τσίσα του.
– Είναι βαλανοποσθίτιδα. Θα το πλένεις δυο φορές την ημέρα με το τάδε αντισηπτικό και αφού το στεγνώσεις, θα βάζεις αρκετή ποσότητα από την τάδε κρέμα, τραβώντας λίγο την πετσούλα, ώστε αν είναι δυνατόν να μπαίνει και λίγη κρέμα μέσα.
– Σε τρία λεπτά. Είμαι η κυρία Λαμπροπούλου και πονάει το κεφάλι του γιου μου
– Μα δεν είπαμε ότι θα το πλένεις με αντισηπτικό και θα βάζεις και την κρέμα, δυο φορές τη μέρα;
– Το κεφάλι του γιατρέ μου, Που θα την βάλω την κρέμα;
– Εννοείς το κανονικό κεφάλι του παιδιού;
– Ναι, μπροστά στο μέτωπο και κάνει και λίγο πυρετό
– Και γιατί δεν μου το είπες προηγουμένως, που μιλήσαμε για το άλλο κεφάλι;
– Δεν μιλήσαμε γιατρέ μου. Με μπερδέψατε με κάποια άλλη

Όταν της εξήγησα τι έγινε και ότι κατά σύμπτωση πριν από 3 λεπτά, μια άλλη Λαμπροπούλου έπαιρνε οδηγίες για άλλο κεφάλι, έσκασε στα γέλια και εγώ μαζί της και όποτε το θυμάμαι γελάω!
😂

Και το ωραιότερο, που δείχνει ότι ο άνδρας σας μπορεί να κάνει τα πάντα για το παιδί… εκτός από το θηλασμό.
Έρχεται στο ιατρείο σκασμένος στα γέλια, χωρίς τη γυναίκα του, που πήγε σε κάποια δουλειά.
– Γιατί γελάς;
– Άστα γιατρέ μου. Μου είπε να φέρω το παιδί για εμβόλιο. Όταν κατέβηκα και μπήκα στο αυτοκίνητο, ακούω την πεθερά μου από το μπαλκόνι να μου φωνάζει: Γιάννη, το παιδί δεν θα το πάρεις;
– Το βιβλιάριο όμως και το εμβόλιο, τα είχα πάρει!
😂
___________________

Τα ευτράπελα και τα ανέκδοτα που θα παραθέσω είναι όλα πραγματικά, καθόλου διογκωμένα, καθώς και τα σχόλια που τα ακολουθούν και είναι οι απαντήσεις μου, πάντα σε σοβαρό ύφος. Δυστυχώς δεν κρατούσα σημειώσεις, γιατί τότε θα έγραφα ένα σπαρταριστικό βιβλίο.

Γράφει ο Παναγιώτης Σπυρίδης, Αναπλ. Καθηγητής Παιδιατρικής

paidiatriki.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Πόσο αξιόπιστη και ποιοτική είναι η παρεχόμενη ιατρική πληροφορία στο διαδίκτυο;

Αν ανήκετε και εσείς σ’ αυτή την κατηγορία ανθρώπων που με τον παραμικρό πόνο εφορμούν στις μηχανές αναζήτησης για να βρουν τι έχουν πριν ακόμη επισκεφθούν γιατρό, αυτό πρέπει να το διαβάσετε…

Για πολύ κόσμο θεωρείται κάτι το συνηθισμένο: 
με το παραμικρό σύμπτωμα, πριν ακόμη συμβουλευτούν έναν γιατρό για εκείνον τον ξαφνικό πόνο που νιώθουν να σπεύδουν πρώτα στις μηχανές αναζήτησης και τις αντίστοιχες εφαρμογές στο κινητό τους και μετά να επισκέπτονται τον ειδικό.

Να, όμως, μια συνήθεια που χρειάζεται προσοχή και όχι μόνο γιατί τρομοκρατούμαστε χωρίς λόγο, αλλά γιατί η εμφάνιση των αποτελεσμάτων δεν είναι καλή.

Πριν από μερικά χρόνια, γιατροί από τη φημισμένη Mayo Clinic επιχείρησαν να ελέγξουν τη διαδικτυακή – περί θεμάτων υγείας – σοφία (και αξιοπιστία, φυσικά) και το συμπέρασμα τους ήταν ότι να αναζητά κανείς τέτοιου είδους πληροφορίες στο ίντερνετ είναι τουλάχιστον ριψοκίνδυνο. 
Σύμφωνα, μάλιστα, με σχετική μελέτη που εκπόνησαν, αυτή η πρακτική είναι το ίδιο επικίνδυνη με το να μην επισκέπτεται κάποιος ποτέ τον γιατρό του ή με το να λαμβάνει για καιρό λάθος μέτρα αντιμετώπισης των όποιων συμπτωμάτων.

Απολύτως καμία ιστοσελίδα από αυτές που αξιολογήθηκαν δεν ήταν σε θέση να δώσει εμπεριστατωμένη εικόνα συμπτωμάτων και μία ακριβή διάγνωση για το θέμα που έθετε προς αναζήτηση ο ασθενής.

Συγκεκριμένα, οι επιστήμονες αξιολόγησαν την ποιότητα των αποτελεσμάτων που προέκυπταν από κορυφαίες μηχανές αναζήτησης, όπως οι Google, Yahoo και Bing και για αναζητήσεις σχετικά απλών λέξεων – κλειδιών, όπως στηθάγχη ή πονοκέφαλος. 
Απολύτως καμία ιστοσελίδα από αυτές που αξιολογήθηκαν δεν ήταν σε θέση να δώσει εμπεριστατωμένη εικόνα συμπτωμάτων και μία ακριβή διάγνωση για το θέμα που έθετε προς αναζήτηση ο ασθενής. 

Ακόμη χειρότερα κανένα από αυτά τα sites δεν μπορούσε να προσφέρει μία πλήρη και εμπεριστατωμένη παρουσίαση των βασικών συμπτωμάτων κάθε ασθένειας. 

Σε μία αναλογία 4 στα 10 τα sites και οι αντίστοιχες εφαρμογές αδυνατούσαν να δώσουν μία ικανοποιητική συμβουλή για το τι να κάνει κάποιος που υπέφερε, λ.χ. από πόνους στο στήθος.

Ωστόσο, ακόμη και όταν υπήρχε η παράθεση κάποιας διάγνωσης, οι εναλλακτικές που προτείνονταν και οι παράμετροι που εξηγούνταν ήταν τόσες πολλές με αποτέλεσμα ο χρήστης να μην ξέρει αν πάσχει από το «χ» ή από το «ψ» νόσημα και ποια τελικώς θα ήταν η ιδανική θεραπεία. 
Εκτός από κάποιες περιπτώσεις ενηλίκων που μπορούσαν να αντιστοιχίσουν τα συμπτώματα που ένιωθαν με τα αποτελέσματα που εμφάνιζε η μηχανή αναζήτησης, όλοι οι υπόλοιποι τρομοκρατούνταν άνευ λόγου και αιτίας ή ακόμη χειρότερα ανακουφίζονταν, θεωρώντας ότι δεν υποφέρουν από κάτι σοβαρό. 
Και μετά είναι και τα διάφορα applications για κινητά που υπόσχονται ακρίβεια, αλλά… την παρέχουν; 
Κάποιες από αυτές τις εφαρμογές που προσφέρονται για κινητά ή τάμπλετς έχουν προκύψει από αξιόπιστες ιατρικές σχολές, όπως αυτή του Χάρβαρντ ή από μεγάλα έγκυρα νοσοκομειακά ιδρύματα όπως η Μayo Clinic. 
Και ναι μεν είναι σχεδιασμένες για να προσφέρουν μία όσο το δυνατόν πιο αξιόπιστη πρόσβαση σε διαγνώσεις με το πάτημα ενός κουμπιού, όμως, και πάλι δεν έχουν αξιολογηθεί πλήρως για την ακρίβεια και την ασφάλεια που προσφέρουν.

Πέρσι, ερευνητές από την ιατρική σχολή του Χάρβαρντ και σε συνεργασία με τεχνολογική εταιρεία αξιολόγησαν τη διαγνωστική ακρίβεια 23 από τις πιο δημοφιλείς ιατρικές εφαρμογές, κάποιες από τις οποίες είχαν προτιμηθεί από εκατομμύρια χρήστες. 

Το αποτέλεσμα της έρευνας έδειξε ότι μόνο το ένα τρίτο αυτών των apps περιελάμβανε τις σωστές διαγνώσεις, κάτι που εξηγεί γιατί είναι επισφαλές να θέτεις ερωτήματα που αφορούν την υγεία σου, ακόμη και σε τέτοιου είδους εφαρμογές.

Όπως επίσης ανέφεραν, μετά την ολοκλήρωση της έρευνας τους, οι διαγνωστικές δυνατότητες μίας τέτοιας εφαρμογής είναι σχετικά εύκολες και πιο αξιόπιστες, όταν το ερώτημα στο οποίο καλούνται να απαντήσουν είναι μία κατάσταση (ένα κρυολόγημα ή μία ίωση) που μπορεί να αντιμετωπιστεί και από το σπίτι. 
Για αυτές τις περιπτώσεις, το ποσοστό ορθής διάγνωσης ανερχόταν σε ένα 40%, αλλά και πάλι με την εφαρμογή να διαθέτει ειδική σήμανση που έλεγε ότι όσο απλό κι αν φαίνεται ένα πρόβλημα υγείας, το καλύτερο για τον ασθενή είναι να απευθυνθεί σε έναν γιατρό και φυσικά όχι στο κινητό του.

Κατά τον ίδιο τρόπο, μια άλλη μελέτη, του 2012 αυτή τη φορά έδειξε ότι ακριβείς κατά τα 2/3 ήταν και οι τηλεφωνικές διαγνώσεις που γίνονταν από ιατρικά κέντρα που διέθεταν τέτοιου είδους τηλεφωνική εξυπηρέτηση και πάλι όμως, το 1/3 των ασθενών που είχαν απευθυνθεί εκεί βρισκόταν στον «αέρα».

Η έρευνα καταλήγει στο αναμενόμενο και αυτονόητο: 
όλα αυτά, (εφαρμογές, τηλεφωνική κάλυψη, κλπ) δεν αποτελούν παρά φτωχά συμπληρώματα συμβουλευτικής που δεν μπορούν ούτε να αντικαταστήσουν, ούτε καν να υποκαταστήσουν τις υπηρεσίες ενός γιατρού. 
Και ναι, το να επισκεφθείς έναν γιατρό θέλει χρόνο και χρήμα και ειδικά το κόστος θεωρείται και ο λόγος, για τον οποίο πολλοί άνθρωποι καταφεύγουν σε αυτού του είδους, τις εξ αποστάσεως συμβουλές. Όμως, όπως επισημαίνεται και στο σχετικό άρθρο, είναι μόνο συμβουλές, δεν παρέχουν καμία ασφάλεια, δεν πρόκειται για επιστημονική διάγνωση και φυσικά κρύβουν σοβαρούς κινδύνους. 

Με στοιχεία από τους New York Times

LIFO

AMEA Care
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Περί ελονοσίας ο λόγος ...

Η ελονοσία είναι δυνατό να μεταδοθεί μέσω μετάγγισης αίματος, από ασθενή που φέρει στο αίμα το παράσιτο της ελονοσίας.

Για τον σκοπό αυτό, οι επιστήμονες εφαρμόζουν στη χώρα αυστηρά μέτρα αποτροπής ενός τέτοιου ενδεχομένου, όσο μικρό κι αν είναι.

Τα παραπάνω επισημαίνουν οι ειδικοί του Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ΚΕΕΛΠΝΟ), περιγράφοντας τα προληπτικά μέτρα που λαμβάνονται την τρέχουσα περίοδο.

Ουσιαστικό στοιχείο των μέτρων αυτών, είναι η ακραία σχολαστικότητα των μέτρων ασφαλείας αίματος.

Ελονοσία: Πώς μεταδίδεται, με ποια συμπτώματα εκδηλώνεται

Σε αυτό το πλαίσιο, αποκλείονται από την αιμοδοσία οι λεγόμενες “επηρεαζόμενες περιοχές”, δηλαδή περιοχές όπου έχει ανιχνευθεί τουλάχιστον ένα κρούσμα ελονοσίας με ενδείξεις εγχώριας μετάδοσης.

Ο χαρακτηρισμός αυτός και η λίστα των “επηρεαζόμενων περιοχών” χρησιμοποιείται από το Εθνικό Κέντρο Αιμοδοσίας (ΕΚΕΑ) για την έκδοση κατάλληλων οδηγιών προς τις υπηρεσίες Αιμοδοσίας της χώρας.

Ο ορισμός των επηρεαζόμενων από την ελονοσία περιοχών, γίνεται από διεπιστημονική ομάδα εργασίας, έπειτα από την εξέταση επιδημιολογικών, εντομολογικών και γεωγραφικών δεδομένων για κάθε κρούσμα ελονοσίας με ενδείξεις εγχώριας μετάδοσης.

Αποχαρακτηρισμός

Για ακόμα πιο σχολαστική ασφάλεια του αίματος, η διάρκεια του χαρακτηρισμού της κάθε “επηρεαζόμενης περιοχής” είναι πάνω από ένα έτος και ο αποχαρακτηρισμός γίνεται εφόσον δεν υπάρχουν περαιτέρω ενδείξεις εγχώριας μετάδοσης για δύο περιόδους κυκλοφορίας κουνουπιών.

Η ελονοσία, όπως και άλλα νοσήματα που μεταδίδονται με “διαβιβαστές”, όπως τα κουνούπια, που μεταδίδουν νοσήματα, αποτελούν νοσήματα προτεραιότητας για τις υπηρεσίες Δημόσιας Υγείας της Ελλάδας και ολόκληρης της Ευρώπης.

Αυτό συμβαίνει, διότι η κλιματική αλλαγή αυξάνει τις περιοχές κυκλοφορίας των κουνουπιών, ενώ η αύξηση των ταξιδιών και της μετανάστευσης παγκοσμίως συνεπάγονται αυτονόητα αύξηση των εισαγόμενων κρουσμάτων.

Διάγνωση

Τα εισαγόμενα είναι κρούσματα που η νόσος διαγνώστηκε στη χώρα μας, ενώ είχαν μολυνθεί πριν εισέλθουν σε αυτή.

Σύμφωνα με τους ειδικούς του ΚΕΕΛΠΝΟ, τα τέσσερα σποραδικά κρούσματα εγχώριας μετάδοσης τη φετινή περίοδο έως τώρα δεν δικαιολογούν την εκτός μέτρου επικέντρωση στο θέμα.

Ο αριθμός των κρουσμάτων ελονοσίας με ενδείξεις εγχώριας μετάδοσης έχει μειωθεί σημαντικά σε σύγκριση με το 2011 – 2012, μετά την εφαρμογή συστηματικών μέτρων για την αντιμετώπιση του νοσήματος, ειδικά στις περιοχές που εμφανίστηκαν συρροές.

medicalnews

Όσοι κατηγορούν κάποιους γιατρούς ότι παραβαίνουν τον όρκο του Ιπποκράτη, έχουν άδικο! Οι Έλληνες γιατροί δίνουν έναν νέο όρκο!

«... είναι πολύ δύσκολο να διακρίνει κανείς στις μέρες μας την Ιατρική του Ιπποκράτη, πίσω από το φακελάκι, στην εξέταση με ρομποτικά μηχανήματα, στη θεραπεία με άπειρα χημικά φάρμακα παλιάς και νέας γενιάς, στον κατακερματισμό της σε ειδικότητες, χωρίς ολιστική θεώρηση του ανθρώπου! ....»

Ο πραγματικός όρκος του Ιπποκράτη
και ο “Όρκος του Ιπποκράτη” της σύγχρονης ιατρικής

 

Life τεύχος 35 (Ιανουάριος – Φεβρουάριος 2010)

Γράφει η Νίκη Τσέκου
Μέχρι πρόσφατα, πίστευα ότι οι γιατροί σε όλο τον κόσμο, ορκίζονται τον όρκο του Ιπποκράτη, Αυτή την εντύπωση νομίζω ότι έχουν και οι περισσότεροι Έλληνες. Όμως ήταν έκπληξη για μένα όταν, στο πλαίσιο του ρεπορτάζ, πληροφορήθηκα ότι, όχι μόνο δεν ορκίζονται όλοι οι γιατροί ανά τον κόσμο τον όρκο του Ιπποκράτη, αλλά ούτε όλοι οι Έλληνες γιατροί δίνουν πια αυτόν τον όρκο, όταν αποφοιτούν από την Ιατρική Σχολή!
Η έκπληξή μου δεν είχε να κάνει τόσο με την χαμένη ελληνική περηφάνια ότι οι γιατροί όλου του κόσμου έπαιρναν κάποτε όρκο ότι θα τηρήσουν την Ιπποκράτειο ηθική, αλλά εξεπλάγην περισσότερο από την πληροφορία ότι οι Έλληνες ιατροί ορκίζονται σε έναν νέο όρκο!

 

O αυθεντικός και οι άλλοι

Ο όρκος είναι ένα από τα κείμενα που αποδίδονται στον Ιπποκράτη και θεωρείται μνημείο ιστορικής και ηθικής αξίας.
Στην αμερικανική εφημερίδα «Baltimore Sun» δημοσιεύτηκε το 2001 εκτενές άρθρο σχετικό με τον όρκο του Ιπποκράτη, στο οποίο γράφονταν και τα εξής: «Μολονότι ορισμένες ιατρικές σχολές προβάλλουν θέμα αναθεώρησης του όρκου, ώστε να ανταποκρίνεται στις σημερινές ανάγκες της αμερικανικής κοινωνίας, η πλειοψηφία των μεγαλύτερων ιατρικών σχολών των ΗΠΑ συμφωνεί ότι η σημασία του όρκου του Ιπποκράτη έγκειται στο γεγονός ότι δεν αφορά μόνο την ιατρική, αλλά και την ψυχή, την ανθρώπινη διάσταση που καθιστά το επάγγελμα του ιατρού αποστολή προσφοράς προς τον συνάνθρωπο».
Στην ιστοσελίδα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας διαβάσαμε την εξής σημείωση η οποία μας εξέπληξε: «Ο αρχαίος όρκος του Ιπποκράτη, παρά το γεγονός ότι εκφράζει μια πολιτισμική παράδοση, είναι απαρχαιωμένος σε πολλά σημεία του και έχει εγκαταλειφθεί στις περισσότερες Ιατρικές Σχολές του κόσμου. Έχουμε διαγράψει τις αναφορές στις αρχαίες θεότητες, εκτός από αυτές που έχουν συμβολική αξία, την απαγόρευση της εγχείρησης, της ευθανασίας και της έκτρωσης και της σεξουαλικής επαφής με τους αρρώστους. Εναλλακτικά, μπορούμε να υιοθετήσουμε το εξής, πιο σύγχρονο κείμενο, αλλά αυτό πρέπει να το αποφασίσουν κυρίως οι εκπρόσωποι της Ιατρικής Σχολής…».
Η παραπάνω σημείωση υπάρχει στο σχέδιο του εσωτερικού κανονισμού του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας που επεξεργάστηκαν οι 5 Σύλλογοι Εργαζομένων και εγκρίθηκε από τη Γενική Συνέλευση του Ενιαίου Συλλόγου Διδασκόντων στις 29 Οκτωβρίου 2008.
Το κείμενο που προτείνεται στην παραπάνω σημείωση να υιοθετηθεί και να πάρει τη θέση του αρχαίου πρωτότυπου κειμένου, είναι βεβαίως ένας κουτσουρεμένος όρκος του Ιπποκράτη, αφού έχουν αφαιρεθεί τα «απαρχαιωμένα» μέρη του αυθεντικού Όρκου!

Ο Όρκος του Ιπποκράτη
Το αρχαίο κείμενο του Όρκου του Ιπποκράτη είναι το ακόλουθο:

1. Ὄμνυμι Ἀπόλλωνα ἰητρόν καί Ἀσκληπιόν καί Ὑγείαν και Πανάκειαν καί θεούς πάντας τε και πάσας, ἵστορας ποιεύμενος, ἐπιτελέα ποιήσειν κατά δύναμιν καί κρίσιν ἐμήν ὅρκον τόνδε καί ξυγγραφήν τήνδε.
2. Ἡγήσεσθαι μέν τόν διδάξαντά με την τέχνην ταύτην ἴσα γενέτῃσιν ἐμοῖσι, καί βίου κοινώσεσθαι, καί χρεῶν χρηίζοντι μετάδοσιν ποιήσεσθαι, καί γένος τό ἐξ αὐτοῦ ἀδελφεοῖς ἴσον ἐπικρινέειν ἄρρεσι, καί διδάξειν τήν τέχνην ταύτην, ἥν χρηίζωσι μανθάνειν, ἄνευ μισθοῦ καί ξυγγραφῆς, παραγγελίης τε καί ἀκροήσιος καί τῆς λοιπῆς ἁπάσης μαθήσιος μετάδοσιν ποιήσασθαι υἱοῖσι καί τοῖσι τοῦ ἐμέ διδάξαντος καί μαθηταῖσι συγγεγραμμένοις τε καί ὡρκισμένοις νόμῳ ἰητρικώ, ἄλλῳ δέ οὐδενί.
3. Διαιτήμασί τε χρήσομαι ἐπ᾿ ὠφελείῃ καμνόντων κατά δύναμιν καί κρίσιν ἐμήν, ἐπί δηλήσει δέ καί ἀδικίῃ εἴρξειν.
4. Οὐ δώσω δέ οὐδέ φάρμακον οὐδενί αἰτηθείς θανάσιμον, οὐδέ ὑφηγήσομαι ξυμβουλίην τοιήνδε˙ ὁμοίως δέ οὐδέ γυναικί πεσσόν φθόριον δώσω.
5. Ἁγνῶς δε καί ὁσίως διατηρήσω βίον τόν ἐμόν καί τέχνην τήν εμήν.
6. Οὐ τεμέω δε οὐδέν μην λιθιῶντας, ἐκχωρήσω δε ἐργάτῃσιν ἀνδράσιν πρήξιος τῆσδε.
7. Ἐς οἰκίας δε ὁκόσας ἄν ἐσίω, ἐσελεύσομαι ἐπ᾿ ὠφελείῃ καμνόντων, ἐκτός ἐών πάσης ἀδικίης ἑκουσίης καί φθορίης τῆς τε ἄλλης καί ἀφροδισίων ἔργων ἐπί τε γυναικείων σωμάτων καί ἀνδρείων, ἐλευθέρων τε καί δούλων.
8. Ἅ δ᾿ ἄν ἐν θεραπείῃ ἤ ίδω ἤ ακούσω, ἤ καί ἄνευ θεραπείης κατά βίον ἀνθρώπων, ἅ μή χρή ποτε ἐκλαλέεσθαι ἔξω, σιγήσομαι, ἄρρητα ἡγεύμενος εἶναι τά τοιαῦτα.
9. Ὅρκον μέν οὖν μοι τόνδε ἐπιτελέα ποιέοντι καί μή ξυγχέοντι εἴη ἐπαύρασθαι καί βίου καί τέχνης, δοξαζομένῳ παρά πᾶσιν ἀνθρώποις ἐς τόν αἰεί χρόνον˙ παραβαίνοντι δέ καί ἐπιορκέοντι, τἀναντία τουτέων.

Στην ιστοσελίδα της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, διαβάσαμε πριν λίγο καιρό τα εξής σχετικά με τον όρκο: «O όρκος αυτός δεν δίδεται σήμερα, καταχωρείται όμως γιατί αποτελεί μαρτυρία του υψηλού και φωτισμένου επιπέδου της Ιατρικής του Ιπποκράτη που έλαμψε τη χρυσή αυτή εποχή του Ελληνισμού και του Ελληνικού πνεύματος»:

Μετάφραση
“Ορκίζομαι στον Απόλλωνα τον Ιατρό και στον Ασκληπιό και στην Υγεία και στην Πανάκεια και σε όλους τους Θεούς επικαλούμενος την μαρτυρία τους, να τηρήσω πιστά κατά τη δύναμη και την κρίση μου αυτό τον όρκο και το συμβόλαιό μου αυτό. Να θεωρώ αυτόν που μου δίδαξε αυτή την τέχνη ίσο με τους γονείς μου και να μοιραστώ μαζί του τα υπάρχοντά μου και τα χρήματά μου αν έχει ανάγκη φροντίδας. Να θεωρώ τους απογόνους του ίσους με τα αδέλφια μου και να τους διδάξω την τέχνη αυτή αν θέλουν να τη μάθουν, χωρίς αμοιβή και συμβόλαιο και να μεταδώσω με παραγγελίες, οδηγίες και συμβουλές όλη την υπόλοιπη γνώση μου και στα παιδιά μου και στα παιδιά εκείνου που με δίδαξε και στους άλλους μαθητές που έχουν κάνει γραπτή συμφωνία μαζί μου και σε αυτούς που έχουν ορκισθεί στον ιατρικό νόμο και σε κανέναν άλλο και να θεραπεύω τους πάσχοντες κατά τη δύναμή μου και την κρίση μου χωρίς ποτέ, εκουσίως, να τους βλάψω ή να τους αδικήσω. Και να μη δώσω ποτέ σε κανένα, έστω κι αν μου το ζητήσει, θανατηφόρο φάρμακο, ούτε να δώσω ποτέ τέτοια συμβουλή. Ομοίως να μη δώσω ποτέ σε γυναίκα φάρμακο για να αποβάλει. Να διατηρήσω δε τη ζωή μου και την τέχνη μου καθαρή και αγνή. Και να μη χειρουργήσω πάσχοντες από λίθους αλλά να αφήσω την πράξη αυτή για τους ειδικούς. Και σε όποια σπίτια κι αν μπω, να μπω για την ωφέλεια των πασχόντων αποφεύγοντας κάθε εκούσια αδικία και βλάβη και κάθε γενετήσια πράξη και με γυναίκες και με άνδρες, ελεύθερους και δούλους. Και ό,τι δω ή ακούσω κατά την άσκηση του επαγγέλματός μου, ή κι εκτός, για τη ζωή των ανθρώπων, που δεν πρέπει ποτέ να κοινοποιηθεί, να σιωπήσω και να το τηρήσω μυστικό. Αν τον όρκο μου αυτό τηρήσω πιστά και δεν τον αθετήσω, είθε να απολαύσω για πάντα την εκτίμηση όλων των ανθρώπων για τη ζωή μου και για την τέχνη μου, αν όμως παραβώ και αθετήσω τον όρκο μου να υποστώ τα αντίθετα από αυτά”.

Όρκος πτυχιούχου ιατρικής σχολής, σήμερα

Ο όρκος αυτός δίδεται κατά την τελετή ορκωμοσίας των τελειοφοίτων φοιτητών Ιατρικής που περάτωσαν επιτυχώς τις εξετάσεις όλων των μαθημάτων:
“Του πτυχίου της Ιατρικής αξιωθείς, όρκον ομνύω προ του Πρυτάνεως και του Προέδρου της Ιατρικής Σχολής και πίστιν καθομολογώ τήνδε: Από του ιερού περιβόλου του σεπτού τούτου τεμένους των Μουσών εξερχόμενος κατ΄ επιστήμην βιώσομαι, ασκών ταύτην δίκην θρησκείας εν πνεύματι και αληθεία. Ούτω χρήσιμον εμαυτόν καταστήσω προς άπαντας τους δεσμένους της εμής αρωγής, και εν πάση ανθρώπων κοινωνίας αεί προς ειρήνην και χρηστότητα ηθών συντελέσω, βαίνων εν ευθεία του βίου οδώ, προς την αλήθειαν και το δίκαιον αποβλέπων και τον βίον ανυψών εις τύπον αρετής υπό την σκέπην της σοφίας. Ταύτην την επαγγελίαν επιτελούντι είη μοι, συν τη ευλογία των εμών καθηγητών και πεφιλημένων δασκάλων, ο θεόν εν τω βίω βοηθός.”

 

Στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης, οι τελειόφοιτοι καθομολογούν τα εξής:
“Αφού κρίθηκα άξιος του πτυχίου της ιατρικής, ενώπιον του πρυτάνεως και του Προέδρου του τμήματος ιατρικής, δίνω τον όρκο:
Να ασκώ την ιατρική επιστήμη, αφιερώνοντας τη ζωή μου στην υπηρεσία της ανθρωπότητας. Να σέβομαι και να ευγνωμονώ τους δασκάλους μου και να θεωρώ τους συνεπιστήμονές μου ως αδερφούς μου. Να ασκώ την ιατρική με ευσυνειδησία και αξιοπρέπεια και να διαφυλάττω με όλες μου τις δυνάμεις την τιμή και τις ευγενείς παραδόσεις του ιατρικού λειτουργήματος. Η υγεία και η αξιοπρέπεια των ασθενών μου να είναι η κύρια φροντίδα μου και να τηρώ εχεμύθεια σε ό,τι αυτοί μου εμπιστεύονται. Μα μην επιτρέψω να παρεμποδίσουν θρησκευτικές, εθνικές, φυλετικές, πολιτικές ή κοινωνικές διαφορές την εκπλήρωση του καθήκοντός μου προς τους ασθενείς μου. Να περιβάλλω με πλήρη σεβασμό την ανθρώπινη ζωή και να μη χρησιμοποιήσω τις ιατρικές μου γνώσεις εναντίον της ανθρωπότητας, ακόμα και αν βρεθώ υπό απειλή. Ορκίζομαι, με πλήρη ελευθερία βούλησης να τηρώ με τη βοήθεια του Θεού τις παραπάνω υποσχέσεις σε όλη μου τη ζωή”.

 

Όσοι κατηγορούν, λοιπόν, κάποιους γιατρούς ότι παραβαίνουν τον όρκο του Ιπποκράτη, έχουν άδικο! Οι γιατροί στην Ελλάδα δεν παραβαίνουν τον όρκο του Ιπποκράτη, αφού δεν ορκίζονται πια τον όρκο αυτόν και καλά κάνουν, κατά τη γνώμη μου! Δεν είναι υποχρεωτικό να ορκίζονται οι ιατροί τον όρκο του Ιπποκράτη. Εξάλλου, νομίζω ότι πρέπει να τον δίνουν όσοι εφαρμόζουν την ιατρική του μεγάλου Έλληνα ιατρού. Πόσοι όμως την εφαρμόζουν; Ο Ιπποκράτης θεωρείται πατέρας της Ιατρικής, αλλά ποιας Ιατρικής;

Η ιατρική όπως ασκείται σήμερα, πόση σχέση έχει με την Ιπποκρατική ιατρική;

η συνέχεια εδώ: hesecretrealtruth

Ιατρική απόβαση στα νησιά του Αιγαίου

Φοιτητές Ιατρικής προσφέρουν εθελοντική εργασία κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού στα Κέντρα Υγείας

Είναι 132 φοιτητές Ιατρικής, από το τέταρτο έτος και πάνω. Τα τελευταία τρία χρόνια δεν διοργανώνουν καλοκαιρινές εκδρομές στη Μύκονο ή σε άλλους φοιτητικούς προορισμούς. Πηγαίνουν σε πολλά νησιά, αλλά όχι με μαγιό, με την ιατρική τους μπλούζα.

Εξασκούνται σαν κανονικοί γιατροί και «δίνουν ένα χεράκι» στους γιατρούς των νησιών, που δεν προλαβαίνουν τα περιστατικά στη διάρκεια του καλοκαιριού. Καλύπτουν από την τσέπη τους τα έξοδα μετάβασης στον κάθε προορισμό

 

 

 Είναι τα μέλη της «Ιατρικής Απόβασης», που κάθε καλοκαίρι, από το 2007, οργώνει τα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου προσφέροντας εθελοντική εργασία στα Κέντρα Υγείας. Ετσι εξασκούνται σαν κανονικοί γιατροί και «δίνουν ένα χεράκι» στους γιατρούς των νησιών, που δεν προλαβαίνουν τα περιστατικά στη διάρκεια του καλοκαιριού.

«Αισθανόμαστε σαν κανονικοί γιατροί. Για πρώτη φορά φεύγουμε από το πανεπιστήμιο και την επίβλεψη των καθηγητών και δουλεύουμε με κλινικούς γιατρούς, εξασκούμενοι σε όλες τις βασικές ιατρικές πράξεις» αναφέρει ο Μιχάλης Σιδερής, πρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρείας Φοιτητών Ιατρικής Ελλάδος στην οποία ανήκει και η πρωτοβουλία των ιατρικών αποβάσεων.
Η δουλειά βέβαια δεν είναι εύκολη. Περίπου 6 ώρες καθημερινά και τουλάχιστον μία εφημερία στις δέκα ημέρες που διαρκεί η αποστολή του καθενός.

Στο διάστημα αυτό περιθάλπουν 150 με 200 ασθενείς έκαστος. «Πολλές φορές βλέπουμε μεθυσμένους τουρίστες που χρειάζονται βοήθεια και τραυματίες από διάφορα ατυχήματα» λέει ο 23χρονος φοιτητής της Ιατρικής. Πάντως, κάποιος χρόνος για μπάνιο και βόλτα πάντα τους μένει...

Κορίτσια- αγόρια είναι «50-50» στην ομάδα της Απόβασης και, όπως λέει ο Μιχάλης, οι επίδοξες γιατρίνες κάθε άλλο παρά... φοβούνται τα αίματα!

Όσο για τους γιατρούς των Κέντρων Υγείας, τους υποδέχονται θερμά. Οπως το θέτει ο Μιχάλης, «μας δείχνουν εμπιστοσύνη και είναι πρόθυμοι να μας καθοδηγήσουν. Αλλωστε είμαστε επιπλέον ιατρικά χέρια, και αυτό είναι πάντα καλοδεχούμενο». Οι ασθενείς «δεν τρελαίνονται κι από τη χαρά τους» όταν ακούνε ότι θα τους εξετάσει ένας φοιτητής- έστω και στα τελευταία έτη της Ιατρικής. Όμως κανένα από τα παιδιά δεν βρέθηκε ποτέ αντιμέτωπο με αγένεια ή άσχημη συμπεριφορά. «Η εμπιστοσύνη ξαναβρίσκει τη θέση της, αφού ο ειδικευμένος γιατρός δεν μας αφήνει ποτέ μόνους». Επιπλέον οι ντόπιοι σε κάθε νησί δεν χάνουν ευκαιρία να αποδείξουν τη φιλοξενία τους φροντίζοντας τουλάχιστον να μην... πεινάσουν τα παιδιά!

Η εφετινή ιατρική απόβαση ξεκίνησε στις 23 Ιουλίου και θα διαρκέσει ως το τέλος αυτού του μήνα. Οι 132 μέλλοντες γιατροί θα μοιραστούν σε 11 νησιά και στο Ναύπλιο. Τα Κέντρα Υγείας είναι ο βασικός χώρος της δουλειάς τους, αλλά όπου χρειάζονται βοηθούν σε άλλες δομές που έχουν ανάγκη από προσωπικό (γηροκομεία κ.λ.π.). Τα παιδιά καλύπτουν από την τσέπη τους τα έξοδα μετάβασης στον κάθε προορισμό, έχοντας φροντίσει από πριν να εξασφαλίσουν τη διαμονή τους σε δωμάτια ή άλλους χώρους που τους διαθέτουν οι κατά τόπους δήμοι και κοινότητες.

Εφέτος, μάλιστα, η διαδικασία αυτή ήταν πιο δύσκολη, αφού για πρώτη χρονιά δεν είχαν την υποστήριξη της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς και έπρεπε να τα κανονίσουν όλα μόνοι τους.
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΟΥΚΛΑΚΗ
Από το ΒΗΜΑ

Μια καρδιά, διαφορετική! - «Συγγενείς καρδιοπάθειες»

  

Μια μικρή εισαγωγή: Όταν έγραψα την ιστορία του αποτυχημένου μου θηλασμού, αναφέρθηκα στο φύσημα της μικρής μας. Αμέσως δέχτηκα e-mails από γονείς με παιδάκια που έχουν επίσης καρδιολογικά θεματάκια. Οι περισσότεροι με... θαύμαζαν για την ψυχραιμία μου. 

Όταν μάθαμε ότι η Αθηνά έχει μια μέτρια στένωση σε μια αρτηρία της καρδιάς της, μετά την αρχική κρυολουσία, δεν άργησα να επιστρέψω στα φυσιολογικά μου. Έχοντας σπουδάσει Ιατρική, κάτι έμαθα, πανάθεμά με! Εκτός αυτού, έχοντας απέναντί μας τον παιδοκαρδιολόγο να μας επιβεβαιώνει ότι το παιδί μας θα είναι ένας φυσιολογικότατος άνθρωπος, δεν μπορούσα παρά να τον εμπιστευτώ. 

 

Η Κατερίνα, είναι δημοσιογράφος και φίλη μου στο Facebook. Δεν έχουμε γνωριστεί από κοντά, αλλά είναι από τους ανθρώπους που "παρακολουθώ". Μου έστειλε μήνυμα, μόλις δημοσίευσα την ιστορία μας και θέλησε να μοιραστεί μαζί μας τη δική της ιστορία. Γεννημένη με συγγενή καρδιοπάθεια -τετραλογία του Fallot- βίωσε από μικρή το άγχος και την αγωνία του περιβάλλοντός της. Γράφει σήμερα τα όσα βίωσε, για να φωνάξει στους γονείς να είναι "χαλλλλαροί", που λέμε και στην Θεσσαλονίκη.

 

Σωστή ενημέρωση. Αυτό είναι το κλειδί της επιτυχίας. Μην κλείνετε το παιδάκι σας σε γυάλινο κουτί, μην το αντιμετωπίζεται σαν άρρωστο, όταν δεν συντρέχει τέτοιος λόγος. 

Πολλά είπα... Σας παραδίδω στην Κατερίνα!

Φιλιά

Ολίβια

Μια καρδιά διαφορετική

από την Κατερίνα Κεχαγιά
kechayakat@hotmail.com

 

"Ξεκινάω υποσχόμενη, να μη σας μπλέξω πολύ με ιατρικούς όρους, αφενός γιατί φοβάμαι πως θα μπερδευτώ εγώ και θα μπερδέψω και εσάς, αφετέρου γιατί πιστεύω φανατικά πως η ουσία βρίσκεται αλλού.

 

Το πρώτο που πρέπει να γνωρίζουμε, είναι πως με τον όρο "συγγενείς καρδιοπάθειες" εννοούμε όλες τις παθήσεις της καρδιάς - κυρίως ανωμαλίες διάπλασης - που υπάρχουν εκ γεννητής και δεν παρουσιάζονται στην πορεία της ζωής ενός ατόμου. Τα στατιστικά μιλάνε για περίπου 1 στις 100 γεννήσεις, ποσοστό αρκετά υψηλό, και οι βασικές αιτίες στο μεγαλύτερο τους βαθμό είναι άγνωστες. Περιβαλλοντολογικοί παράγοντες, λήψεις φαρμάκων και ουσιών, καθώς και ένα μικρό ποσοστό κληρονομικότητας θεωρούνται πιθανές. Ωστόσο, ως προς το κομμάτι της κληρονομικότητας, έχει γίνει πολύς λόγος και οι επιστήμονες τα τελευταία χρόνια, τείνουν να μη συνδέουν τις "συγγενείς καρδιοπάθειες" με το οικογενειακό ιστορικό, μιας και τις θεωρούν συμπτωματικά συμβάντα κατά τη διάρκεια ανάπτυξης του εμβρύου.

Μάλιστα οι ίδιοι οι πάσχοντες, παρουσιάζουν πολύ μικρές πιθανότητες όταν τεκνοποιήσουν, τα παιδιά τους να "ασθενούν" επίσης.

Τα διαφορετικά είδη συγγενών καρδιοπαθειών ανέρχονται γύρω στα 200, με συνηθέστερη την μεσοκοιλιακή επικοινωνία, που με απλά Ελληνικά είναι μια "τρύπα" ανάμεσα σε αριστερή και δεξιά κοιλία, η οποία και προκαλεί προβλήματα στη ροή του αίματος. Επίσης συνηθισμένη είναι η μεσοκολπική επικοινωνία και κάπως σπανιότερες η μετάθεση των μεγάλων αρτηριών και η τετραλογία Fallot, οι οποίες εκτός από την "τρύπα" που προαναφέραμε, έχουν και αρκετές ακόμη διαπλαστικές ιδιαιτερότητες.

Σχεδόν στο σύνολο τους οι συγγενείς καρδιοπάθειες, θεραπεύονται είτε χειρουργικά - κατά κύριο λόγο κατά τη βρεφική ή νηπιακή ηλικία - είτε με τη λήψη φαρμάκων, όταν η χειρουργική αποκατάσταση δεν κρίνεται αναγκαία.

Υποσχέθηκα να μη σας κουράσω με ορολογίες, (άλλωστε υπάρχει πλειάδα ιστοσελίδων που τα εξηγούν αναλυτικά - κυρίως στα Αγγλικά) και προχωρώ γρήγορα στο... παρασύνθημα.

Ως παθούσα-ιαθείσα Τετραλογίας Fallot, έζησα την ιστορία από "μέσα". Τα πρώτα χρόνια οι γονείς, θέλοντας να με προφυλάξουν, απέκρυπταν ορισμένα κομμάτια του παζλ, όταν όμως η κατάσταση ήρθε στα χέρια μου, απαίτησα σχεδόν από τους εκάστοτε καρδιολόγους μου να μου εξηγήσουν αναλυτικά και πρακτικά τι σήμαιναν αυτές οι δύο άγνωστες σε μένα λέξεις. Άκουσα, λοιπόν, από πολλά διαφορετικά στόματα, πως η "συγγενής καρδιοπάθειά" μου (όπως και όλες σχεδόν) δεν πρόκειται να σταθεί τροχοπέδη σε ο,τιδήποτε και αν θέλω να κάνω στη ζωή μου. Εκτός ίσως, από ..πρωταθλητισμό! Εντάξει, αν ήθελα να συμμετάσχω αύριο μεθαύριο σε κάποια Ολυμπιάδα, μάλλον θα μου το απαγόρευε ο γιατρός μου. Ευτυχώς όμως και για εκείνον και για εμένα δεν είχα τέτοιες βλέψεις!!!

Στην καθημερινότητα μου, δεν συνάντησα ουδέποτε το παραμικρό πρόβλημα (εύχομαι να συνεχίσει έτσι!!), μερικές αρρυθμίες που έχω που και που (πολύ που και που), θεωρούνται αναμενόμενες και ίσως κάποια στιγμή στο μακρινό μέλλον, τις αντιμετωπίσουμε με ένα χάπι. Στην ουσία η διαφορετική καρδιά μου, ποτέ δε με έκανε να ζήσω μια διαφορετική ζωή. Και αυτό είναι ίσως το κυριότερο στο οποίο και θέλω να εστιάσω.

Οι γονείς που βρίσκονται στο μαιευτήριο και ενημερώνονται μόλις, πως το μωρό τους νοσεί, ως είναι λογικό τρομοκρατούνται. Σκεφτείτε, όμως, πως μέχρι το πρόσφατο παρελθόν, υπήρχαν περιπτώσεις που προτιμούσαν την... άμβλωση. Ευτυχώς πλέον οι συγκεκριμένες επεμβάσεις θεωρούνται ρουτίνας και στις περισσότερες των περιπτώσεων η χειρουργική αποκατάσταση είναι 100%. Αυτά τα παιδιά λοιπόν, φτάνουν στην ίαση. 

Ωστόσο το αρχικό "σοκ" των γονέων, εάν δεν παραμείνει αρχικό και συνεχιστεί με μπόλικες δόσεις ανησυχίας, πανικού και υπερπροστατευτικότητας, μάλλον θα καταλήξει να γίνει αυτό το βασικό πρόβλημα. Ταμπού; Και όμως!! Στην Ελλάδα του 2010, οι γονείς και οι συγγενείς σιγομουρμουρίζουν στα κρυφά, για το "άρρωστο παιδί". Καρδιά!! Τρόμος και μόνο στο άκουσμα της λέξης. Μια βόλτα στο Ωνάσειο, στη μονάδα που βρίσκονται τα παιδάκια που πρόκειται να χειρουργηθούν, αρκεί για να σας πείσει. Δεν μιλούν οι άνθρωποι. Δε μιλούν!! 

Και όσο εκείνοι σιωπούν, τόσο το παιδί, καθώς θα μεγαλώνει θα σιωπά επίσης. Η συμπεριφορά των γονέων απέναντι στο "πρόβλημα", είναι εκείνη που θα ορίσει και τη συμπεριφορά του ενήλικα πάσχοντα, αύριο απέναντι στον εαυτό του και τους γύρω του. 

Μη συμπεριφερθείτε πότε στα παιδιά σας, σαν να χρήζουν ιδιαίτερης μεταχείρισης όχι για να διαφυλάξετε την ψυχολογική τους ισορροπία, αλλά για τον απλούστατο λόγο πως πραγματικά δεν χρήζουν αυτής! Εκτός αν θεωρήσουμε αφύσικο ή εξαιρετικά σημαντικό την ετήσια παρακολούθηση από έναν καρδιολόγο. Γράφω γενικευμένα, γιατί στο μεγαλύτερο τους ποσοστό οι συγγενείς καρδιοπάθειες, το μόνο που απαιτούν είναι αυτό ακριβώς. Ένα ραντεβού, μια φορά το χρόνο για το καθιερωμένο ckeck-up. Καρδιογράφημα, triplex καρδίας και μετά από κάποια ηλικία ίσως χρειαστεί ένα τεστ κοπώσεως. 

Τι άλλο πρέπει να προσέχει πρακτικά, κάποιος που γεννήθηκε με μια τέτοια καρδιακή ανωμαλία; 

1) Να ελέγχει αλκοόλ και τσιγάρο

2) Να μην καταναλώνει πολύ αλάτι

Αυτά τα δύο. Αυτά τα δύο είναι τα μοναδικά που ακούω 24 χρόνια τώρα, από καρδιολόγους και καρδιοχειρούργους σε Ελλάδα, Αγγλία και Αμερική. Αυτά τα δύο τα ακούει ο καθένας από έναν καρδιολόγο, ακόμη και αν έχει μια εντελώς φυσιολογική καρδιά.

 

Για αυτό επιτέλους, ας κοπούν οι ψίθυροι. Ξέρω ανθρώπους που περπατούν Αύγουστο μήνα, με ζιβάγκο για να κρύψουν την τομή στο στήθος τους. Ξέρω άλλους που καμαρώνουν για την τομή τους και δυστυχώς ξέρω και πολλούς ανθρώπους που θα έρθουν το καλοκαίρι στην παραλία και θα χώσουν το δάκτυλο τους στο θώρακά σου πριν σε ρωτήσουν με περίσσιο θράσος "Τι είναι αυτό;;;". Αυτό το τελευταίο παράδειγμα, δεν είναι παρά η τρανή απόδειξη του πόσο μη πληροφορημένοι και βαθιά συντηρητικοί είμαστε, απέναντι στο ζήτημα. Το ότι είμαστε και αγενείς ως έθνος, το αφήνω κατά μέρος, γιατί νομίζω ότι είναι άσχετο με το θέμα μας. Δεν παύει όμως να είναι και πέρα για πέρα αληθές.

Και μιας και γράφουμε στο eimaimama.gr, να αναφέρω για το τέλος πως η τεκνοποίηση σαφώς και είναι εφικτη! Οι πιθανότητες το μωρό που θα γεννηθεί από μητέρα με συγγενή καρδιοπάθεια να πάσχει επίσης είναι 2%. Ακόμη όμως και αυτό το μικρό ποσοστό, αμφισβητείται σύμφωνα με τις νεότερες μελέτες. Όταν θελήσω να μείνω έγκυος, ο μόνος περιορισμός που έχω αφορά στον τοκετό και είναι πως θα γεννήσω με καισαρική τομή. Τίποτα σπουδαίο δηλαδή! Και αυτό για τον ευνόητο λόγο, πως κατά τη διάρκεια του φυσιολογικού τοκετού, οι σφυγμοί της καρδιάς αυξάνονται έτσι και αλλιώς κατά πολύ.

 

Η συγγενής καρδιοπάθεια, ούτε σε χαρακτηρίζει, ούτε σε καθορίζει και αυτό είναι που επιβάλλεται επιτέλους να σφηνωθεί στα στενά μυαλά!!!

 

* Όποιος θέλει να δηλώσει εθελοντής (συμβουλευτικά ή απλώς κάνοντας παρέα στα παιδιά) στο Ωνάσειο, μπορεί να επισκεφτεί το νοσοκομείο κατά τις ώρες του επισκεπτηρίου, να καταθέσει το ιστορικό του και να το ζητήσει."

Αναρτήθηκε από Olivia Gavrili

Σε κώμα 23 χρόνια με πλήρη αντίληψη !!!

«Ούρλιαζα αλλά δεν με άκουγαν. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ημέρα που με ανακάλυψαν, τότε γεννήθηκα για δεύτερη φορά»

Στην αρχή ένιωθε οργισμένος αλλά με τα χρόνια έμαθε να ζει με το γεγονός πως κανείς δεν σκέφτηκε ότι μπορεί και να καταλαβαίνει τι συμβαίνει γύρω του. «Ήξερα τι μπορούσα να κάνω αλλά όλοι γύρω μου με κοιτούσαν με λύπηση. Έπρεπε να μάθω να είμαι υπομονετικός» υποστηρίζει ο 46χρονος παραπληγικός.

Επί 23 χρόνια ένας άνδρας από το Βέλγιο ζούσε «παγιδευμένος» στο παράλυτο σώμα του, χωρίς να μπορεί να επικοινωνήσει με τους συγγενείς και τους γιατρούς του που θεωρούσαν ότι βρισκόταν σε κώμα και δεν είχε επαφή με το περιβάλλον.

Ο 46χρονος Ρομ Χουμπέν, ήταν ένας νεαρός φοιτητής, λάτρης των πολεμικών τεχνών, όταν έπεσε θύμα σοβαρού τροχαίου ατυχήματος, το 1983. Οι γιατροί και οι νοσοκόμες στο νοσοκομείο όπου μεταφέρθηκε διέγνωσαν ότι είχε πέσει σε άγρυπνο κώμα, σύμφωνα με το γερμανικό περιοδικό Ντερ Σπίγκελ.

ΚΡΑΧΤΗΣ:  ΕΠΑΝΗΛΘΕ ΑΠΟ ΚΩΜΑ

Χρειάστηκε να περάσουν σχεδόν δυόμισι δεκαετίες και να γίνουν ειδικές ιατρικές εξετάσεις στο Πανεπιστήμιο της Λιέγης για να διαπιστωθεί ότι ο εγκέφαλός του λειτουργούσε κανονικά και ότι ο άτυχος άνδρας αντιλαμβανόταν τα πάντα αλλά δεν μπορούσε να επικοινωνήσει.
Τα τελευταία τρία χρόνια ο Χουμπέν υποβάλλεται σε θεραπεία και κατάφερε, με τη βοήθεια ενός ηλεκτρονικού υπολογιστή, να αφηγηθεί το Γολγοθά που έζησε όλα αυτά τα χρόνια.
«Ούρλιαζα αλλά δεν με άκουγαν. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την ημέρα που με ανακάλυψαν, τότε γεννήθηκα για δεύτερη φορά», περιέγραψε. «Θέλω να διαβάζω, να μιλάω με τους φίλους μου και να απολαμβάνω τη ζωή, τώρα που ξέρουν ότι δεν είμαι νεκρός», πρόσθεσε, διευκρινίζοντας ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια «ονειρευόταν μια καλύτερη ζωή».
 
ΠΗΓΗ: Καθημερινή

Aρρωσταίνει συχνά στον παιδικό σταθμό. Tι να κάνω;

Όταν τα παιδιά έρχονται για πρώτη φορά σε επαφή με άλλα συνομήλικά τους, είναι αναμενόμενο να αρχίσουν να αρρωσταίνουν. H επαφή αυτή τις περισσότερες φορές συμπίπτει με το ξεκίνημα του παιδικού σταθμού δημιουργώντας στους γονείς ανησυχία. Στην πραγματικότητα θα ήταν ασυνήθιστο να μην αρρωσταίνει συχνά ένα νήπιο, αφού πρόκειται για έναν «παρθένο» οργανισμό που έρχεται για πρώτη φορά σε επαφή με ιούς και μικρόβια που μεταφέρονται μεταξύ των συμμαθητών του.

 

Γιατί τώρα αρρωσταίνει συχνότερα;

Το αμυντικό σύστημα του ανθρώπου διαμορφώνεται με την πάροδο των χρόνων. Σε πολύ μικρές ηλικίες (βρεφική και νηπιακή περίοδο) δεν υπάρχουν επαρκή αντισώματα έναντι των διαφόρων λοιμογόνων παραγόντων, με συνέπεια η επαφή με κάποιον ιό ή μικρόβιο να προκαλεί νόσο (άλλες φορές μία ήπια ίωση που περνάει εύκολα και άλλες φορές μία σοβαρή λοίμωξη). Ωστόσο, όσο αναπτύσσεται ο ανθρώπινος οργανισμός, το αμυντικό σύστημα βελτιώνεται, καθώς ο οργανισμός παράγει περισσότερα αντισώματα. Κάθε επαφή με ένα νέο για τον παιδικό οργανισμό λοιμογόνο παράγοντα σημαίνει νόσο, αλλά και παραγωγή αντισωμάτων, οπότε η επόμενη επαφή με τον ίδιο αυτό παράγοντα είναι ασφαλέστερη. Επειδή υπάρχουν εκατοντάδες ομάδες και υποομάδες μικροβίων ή ιών, ένα παιδί που ξεκινά για πρώτη φορά να πηγαίνει στο βρεφονηπιακό σταθμό ή στο νηπιαγωγείο, είναι πολύ πιθανό να αρρωσταίνει συχνότερα. Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει ότι όλα τα παιδιά αρρωσταίνουν το ίδιο συχνά. O τρόπος αντίδρασης εξαρτάται από τον ίδιο τον παιδικό οργανισμό και από προηγούμενες επαφές που είχε μέσα στην οικογένεια (αν υπάρχει μεγαλύτερο αδελφάκι, γονείς που μεταφέρουν μικροοργανισμούς άθελά τους, π.χ. εκπαιδευτικοί, νοσηλευτές κ.ά.).

Πόσες ιώσεις είναι... αρκετές;

Ένα φυσιολογικό παιδί μπορεί να αρρωστήσει 8-10 φορές το χρόνο και επειδή η χειμερινή περίοδος στην Ελλάδα είναι μικρή, ένα παιδί μπορεί να είναι άρρωστο κάθε 15 μέρες, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει οργανικό πρόβλημα. Έτσι, δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας. Εάν όμως βλέπετε ότι το παιδί σας παρουσιάζει συνεχώς ωτίτιδες, ταλαιπωρείται από χρόνιο διαρροϊκό σύνδρομο, κάνει βαριές λοιμώξεις (πνευμονίες, μηνιγγίτιδες, λοιμώξεις του δέρματος), δεν αναπτύσσεται καλά, δεν παίζει με κέφι και διάθεση και δείχνει γενικά κουρασμένο, τότε σε αυτό το παιδί καλό θα ήταν να γίνει ένας λεπτομερής εργαστηριακός έλεγχος.

Είναι καλύτερα να αποφύγουμε τον παιδικό σταθμό;

Ένα παιδί που δεν πηγαίνει σε παιδικό σταθμό είναι αναμενόμενο να αρρωσταίνει λιγότερο συχνά. Αυτό, βέβαια, εξαρτάται και από άλλους παράγοντες, όπως το αν υπάρχουν αδελφάκια, αν οι γονείς μεταφέρουν λόγω της εργασίας τους ιώσεις ή αν ο χώρος του σπιτιού δεν αερίζεται επαρκώς. Βέβαια, δεν είναι λύση να μην πηγαίνει το παιδί στο σταθμό για να αποφύγει τις ιώσεις, ενώ παράλληλα θα εξακολουθεί να πηγαίνει σε παιδότοπους ή γενικά σε κλειστούς χώρους με πολλά άτομα.

Γιατί στο νηπιαγωγείο αρρωσταίνει λιγότερο;

Αν έχετε κρατήσει ένα παιδί στο σπίτι, όταν θα έρθει η στιγμή να πάει στο νηπιαγωγείο, είναι αναμενόμενο να αρχίσει να αρρωσταίνει συχνότερα απ’ ό,τι τα προηγούμενα χρόνια. Ως μεγαλύτερο παιδάκι, όμως, με σαφώς πιο ώριμο αμυντικό σύστημα, θα περνά πιο ήπια τις διάφορες λοιμώξεις. Γι’ αυτό το λόγο, εξάλλου, τα εμβόλια για αιμόφιλο ινφλουέντζας, μηνιγγιτιδόκοκκο C και πνευμονιόκοκκο κρίνονται απαραίτητα μόνο για παιδιά κάτω των 5 ετών, τα οποία έχουν ακόμη αδύναμο ανοσοποιητικό σύστημα.

Να σταματήσει το σταθμό για να μην κολλήσει το αδελφάκι του;
Στις περισσότερες οικογένειες η γέννηση του δεύτερου παιδιού συμπίπτει με την ηλικία που το μεγαλύτερο πηγαίνει στον παιδικό σταθμό ή στο νηπιαγωγείο. Στην περίπτωση αυτή, οι περισσότεροι γονείς αγωνιούν μήπως κινδυνεύει από συχνές ιώσεις το νεογέννητο και αναρωτιούνται αν θα ήταν προτιμότερο να διακόψουν για ένα διάστημα τις δραστηριότητες του μεγαλύτερου. Σύμφωνα με τον παιδίατρο, δεν είναι σωστό να διακόψει ένα νήπιο αυτό που έχει αρχίσει επειδή υπάρχει νεογέννητο στην οικογένεια. Χρειάζεται όμως ιδιαίτερη προσοχή ώστε να μην έρχεται σε άμεση επαφή το μεγαλύτερο παιδάκι με το νεογνό ή το βρέφος.

Οι ειδικοί συμβουλεύουν

• Να πλένει πολύ καλά τα χέρια του κάθε φορά που επιστρέφει από το σταθμό.
• Να του αλλάζετε τα ρούχα και να πλένετε κι εσείς πολύ καλά τα χέρια σας όταν φροντίζετε το ένα ή το άλλο παιδί.
• Αν λίγο πριν ή λίγο μετά τον ερχομό ενός μωρού στο σπίτι υπάρχουν σχέδια να αρχίσει παιδικό σταθμό το μεγαλύτερο παιδί, είναι προτιμότερο να υπάρξει μία μικρή καθυστέρηση ώστε να προληφθεί η μεταφορά πιθανών λοιμώξεων στο σπίτι.

EΛENH ΚΟΥΚΟΥΛΗ

πηγή

Σχέση Καπνίσματος, Συριγμού και Παιδικού Άσθματος

Η έκθεση στον καπνό του τσιγάρου στο σπίτι συνδυάζεται με αυξημένο κίνδυνο για την ανάπτυξη λοιμώξεων του αναπνευστικού και χρόνια συμπτώματα του αναπνευστικού από τα πρώτα χρόνια της ζωής.

Η σχέση της έκθεσης στον καπνό του τσιγάρου στο σπίτι με το άσθμα και με το συριγμό εξετάσθηκε μεταξύ 11.534 παιδιών ηλικίας 8-11 χρονών στις ΗΠΑ και στην Αμερική το 1988-1993.

Οι πληροφορίες για τα συμπτώματα τον προηγούμενο χρόνο του παιδιού και το ιστορικό έκθεσης στον καπνό συμπληρώθηκε από την μητέρα με τη μορφή ενός ερωτηματολογίου. Τα παιδιά που ήταν εκτεθειμένα σε καπνό τσιγάρου στο σπίτι παρουσίαζαν μεγαλύτερο κίνδυνο για την ανάπτυξη συριγμού μετά από κάθε κρυολόγημα. Τα παιδιά αυτά πήγαιναν συχνότερα σε τμήματα επειγόντων περιστατικών του νοσοκομείου για συριγμό και είχαν επιμένουσα συρίττουσα αναπνοή.

Τα συμπτώματα αυτά αυξάνονταν ανάλογα με το επίπεδο έκθεσης, ενώ δεν υπήρχε διαφορά, εάν το κάπνισμα προερχόταν από τον πατέρα, τη μητέρα ή άλλους ενήλικες.

Αντίθετα με την εμφάνιση του συμπτώματος του συριγμού, το διαγνωσμένο από γιατρό άσθμα και η χρήση φαρμάκων για το άσθμα δεν συσχετιζόταν σημαντικά με την έκθεση σε καπνό στο σπίτι.

Το συμπέρασμα του άρθρου είναι ότι η έκθεση σε καπνό τσιγάρου στο εσωτερικό του σπιτιού σχετίζεται με το συριγμό, και τις διακομιδές για συριγμό στα τμήματα επειγόντων περιστατικών των νοσοκομείων στις ΗΠΑ και στον Καναδά.

(Cunningham J, O'Connor GT, Dockery DW, Speizer FE. Am J Respir Crit Care Med 153:218-224, 1996)

πηγή: ΠΝΕΥΜΟΝΟΛΟΓΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ