Συμβουλές ομορφιάς

• Για γοητευτικά χείλη προφέρετε λέξεις καλοσύνης.
• Για όμορφα μάτια κοιτάξτε να δείτε το καλό στους ανθρώπους.
• Για λεπτή σιλουέτα, μοιράστε την τροφή σας με τους πεινασμένους.
• Για ωραία μαλλιά, αφήστε ένα παιδί να τα χαϊδέψει μια φορά τη μέρα.
• Για ελκυστικό βάδισμα, περπατήστε με τη γνώση ότι δεν πορεύεστε μόνοι σας.
• Η ομορφιά μιας γυναίκας δεν είναι στα χαρακτηριστικά του προσώπου της, αλλά αυτή που αντανακλάται από την ψυχή της. Είναι η φροντίδα που προσφέρει με αγάπη. Το πάθος που επιδεικνύει.
• Η αληθινή ομορφιά μιας τέτοιας γυναίκας μεγαλώνει με το χρόνο...
• Η ομορφιά μιας γυναίκας δεν βρίσκεται στα ρούχα που φορά, το σώμα που περιφέρει ή τον τρόπο που χτενίζεται.
• Η ομορφιά μιας γυναίκας πρέπει να είναι ορατή μέσα από τα μάτια της, γιατί αυτά είναι η είσοδος της καρδιάς της, το μέρος που κατοικεί η Αγάπη. 

10 True Beauty Tips From Audrey Hepburn

Here are a few true beauty tips from the inexhaustibly splendid Audrey Hepburn. At least, a bunch of people said they were her words until facts proved otherwise. Consider everything from this point forward her words as discovered around the web but, it turns out, gleaned from others who likely stole them from somebody else. Enjoy!

1. For attractive lips, speak words of kindness.
2. For lovely eyes, seek out the good in people.
3. For a slim figure, share your food with the hungry.
4. For beautiful hair, let a child run his or her fingers through it once a day.
5. For poise, walk with the knowledge that you never walk alone.
6. People, even more than things, have to be restored, renewed, revived, reclaimed and redeemed; never throw out anyone.
7. Remember, if you ever need a helping hand, you’ll find one at the end of each of your arms.
8. As you grow older, you will discover that you have two hands, one for helping yourself, the other for helping others.
9. The beauty of a woman is not in the clothes she wears, the figure that she carries or the way she combs her hair.
10. The beauty of a woman must be seen from in her eyes, because that is the doorway to her heart, the place where love resides.

— Audrey Hepburn via the world

Μεγαλώνουμε τα παιδιά μας με πρότυπα "Γυμνό και Φόνος"

Στα χρόνια της νιότης μου θαυμάζαμε ανθρώπους. Σήμερα νομίζω πως αυτό το αίσθημα είναι άγνωστο. Άλλωστε, κι αν κάποιος μοιάζει άξιος θαυμασμού, οι ρυπαρογραφικές φυλλάδες αναλαμβάνουν να τον απομυθοποιήσουν αμέσως. Τον σκεπάζουν με λάσπη από την κορυφή ως τα πόδια — κι άντε, μετά, να τον θαυμάσεις!

Νίκος Δήμου - Η παρακμή των προτύπων

Κύριοι, είμαστε ΟΛΟΙ υπεύθυνοι για το αν τα παιδιά μας θα γίνουν πόρνες ή δολοφόνοι, ή ακόμα ακόμα διεφθαρμένοι κρίκοι της αλυσίδας του κράτους.

Τι να πει κανείς για τα πρότυπα των νέων σήμερα;

Τι να πεις όταν τα παιδιά από την παιδική τους ηλικία εγκλωβίζονται σε έναν Η/Υ εξερευνώντας το FaceBook.

Τι να πεις στο παιδί σου όταν μπαίνει στο Internet και βλέπει βίντεο από παιδιά του Λυκείου, λίγα χρόνια μεγαλύτερα του, να κάνουν άσεμνες κινήσεις το ένα στο άλλο, σε ομαδικά ή ατομικά όργια;

Τι να πεις στο παιδί σου όταν όλα τα ΜΜΕ ασχολούνται (και μερικά δείχνουν) γυμνές φωτογραφίες της κάθε τυχαίας που αποφάσισε να τραβήξει το φως της δημοσιότητας ανοίγοντας διάπλατα τα πόδια;

Τι να πεις στο παιδί σου όταν όλοι και όλα γύρω του προωθούν τον δρόμο της δόξας-πλούτου μέσω του σεξ;

Τι να του πεις όταν οι ειδήσεις δείχνουν ανήλικους να οπλοφορούν και να ματώνουν τα χέρια τους;

Κύριοι, είμαστε ΟΛΟΙ υπεύθυνοι για το αν τα παιδιά μας θα γίνουν Πόρνες ή δολοφόνοι, ή ακόμα ακόμα διεφθαρμένοι κρίκοι της αλυσίδας του κράτους.

Εγώ δεν έχω το δικαίωμα να τους πω τίποτα. Απλά παρακαλάω να μην εθιστεί στον βούρκο που υπάρχει γύρω του.

Η γλώσσα των νέων

Θυμάστε τον πατέρα στη διαφήμιση, που ακούει έντρομος την κόρη του να του μιλάει σε μια γλώσσα ακατάληπτη, στο τέλος να της λέει αμήχανα, «Στη μάνα σου το ‘πες;»; 

Το ύφος του ταλαίπωρου γονιού θα πρέπει να εμφανίζεται συχνά στις διμερείς επαφές των γενεών. Έτσι, όμως, μέσα από την αμηχανία των μεγαλύτερων για τις γλωσσικές μηχανορραφίες των μικρότερων, οι νέοι διαμορφώνουν τη δική τους ταυτότητα, δικτυώνονται και μας… τη λένε κιόλας! Ο,τι πρέπει, δηλαδή. Όχι ό,τι να ‘ναι…

Οι νέοι όχι μόνο δεν πάσχουν από λεξιπενία, αλλά έχουν γλώσσα πλούσια και συνεχώς ανανεούμενη. 

Απλώς, είναι άλλη από αυτήν που μιλάνε οι μεγάλοι. Δεν λέμε και τίποτα καινούργιο. Από την εποχή της boom generation (της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς εφήβων στις δυτικές κοινωνίες), το φαινόμενο μιας ιδιαίτερης γλώσσας για τη νεολαία έχει γιγαντωθεί. 

Οι τινέιτζερ -και δεν μιλάμε μόνο για τους Αμερικανούς, αλλά και για τους Αγγλους, τους Γάλλους, ακόμη και για τους Έλληνες τεντιμπόηδες- επιχειρούσαν να διαφοροποιηθούν από τους ενηλίκους και μέσω της γλώσσας. Η αργκό είναι ανατρεπτική και επιχειρεί να σοκάρει, οπότε υπήρχε (και, φυσικά, υπάρχει) ευρύτατη χρήση υβρεολογίου, μόνο που σήμερα ελάχιστοι γονείς σοκάρονται αν το παιδί τους πει «και γαμώ» αντί για «σού- περ» ή «επικό!» Αυτοί που όντως σοκάρονται ακόμη (οι παππούδες, π.χ., ή οι καθηγητές των θρησκευτικών) είναι αυτοί που καταγγέλλουν τη νέα γενιά για το φτωχό της λεξιλόγιο.

Όσο οι έφηβοι χωρίζονται σε υποομάδες, η γλώσσα τους θα αποκτά και περισσότερο πλούτο – αφού αλλιώς μιλάνε οι γκοθάδες, αλλιώς οι emo, αλλιώς οι φανατικοί φίλαθλοι, αλλιώς οι γκέιμερ, οι σκέιτερ, οι μοδάτες κ.ο.κ.

Το βασικό χαρακτηριστικό της γλώσσας των νέων είναι ότι εκφράζει και εκφράζεται μέσα στην «παρέα», το δίκτυο των συνομηλίκων. Κατά συνέπεια, δεν υπάρχει μια ενιαία γλώσσα· κάθε παρέα έχει δικό της κώδικα επικοινωνίας, που μπορεί να τον «αρπάξει» μια άλλη παρέα και μετά μια άλλη, μέχρι που κάποιες εκφράσεις να υιοθετηθούν από μεγάλο μέρος της νεολαίας, ειδικά με την εξέλιξη της τεχνολογίας της επικοινωνίας.

Γιατί οι νέοι αναπτύσσουν δικούς τους τρόπους έκφρασης; 

Ο διδάκτωρ Γλωσσολογίας Γιάννης Ανδρουτσόπουλος, που ασχολείται ειδικά με τη γλώσσα στη νεανική κουλτούρα, σημειώνει: «Τα κοινωνικά δίκτυα των νέων είναι στενότερα από αυτά των ενηλίκων, γεγονός που εντείνει την πίεση γλωσσικής συμμόρφωσης με την παρέα. 

Απ’ την άλλη, οι συμβάσεις γλωσσικής ευγένειας και απόστασης που απαιτούνται στην ενήλικη ζωή δεν έχουν αναπτυχθεί ακόμη πλήρως κατά την εφηβεία. Έτσι εξηγείται το ότι η συχνότητα μη πρότυπης γλώσσας είναι μεγαλύτερη στη νεότητα από ό,τι στην ενήλικη ζωή. Ψυχολογικά, κατά τη νεανική ηλικία διαμορφώνεται η προσωπική και κοινωνική ταυτότητα. Η απόρριψη κατεστημένων τρόπων συμπεριφοράς και ο πειραματισμός με εναλλακτικά μοντέλα, τάσεις που γενικότερα χαρακτηρίζουν την εφηβεία, εκφράζονται και γλωσσικά. Με την ιδιαίτερη γλώσσα τους οι νέοι συμβολίζουν ότι ανήκουν σε μια ηλικία με δικά της ενδιαφέροντα και αξίες, που διαφέρει τόσο από τα παιδικά όσο και από τα ενήλικα χρόνια».

Η ατυχία της σημερινής νεολαίας είναι ότι οι ενήλικοι αρπάζουμε τη γλώσσα της και τη χρησιμοποιούμε ευρύτατα. Μια ενδιαφέρουσα έρευνα για τη γλώσσα, που έκανε η ALCO το 2005 για το Ινστιτούτο Επικοινωνίας, ρωτούσε Έλληνες 16-56 ετών ποια λέξη θα χρησιμοποιούσαν για να αντιδράσουν σε κάτι αναπάντεχο: 

Το 20% δήλωσε ότι προτιμά τη λέξη «έμεινα», το 13% το «κουφάθηκα», το 5% το «καράφλιασα», το 25% το «απίστευτο» και μόλις το 15% το «εξεπλάγην» ή το «εκπλήσσομαι»! Το συμπέρασμα; Το «απίστευτο» έχει εισχωρήσει βαθιά στην καθομιλουμένη των ενηλίκων· άλλο συμπέρασμα, λίγο άσχετο, είναι ότι το «καράφλιασα» είναι πλέον «πασέ», ή μήπως πρέπει να πω λαστ γίαρ;

Από την άλλη, οι σημερινοί 16άρηδες έχουν στη διάθεσή τους όλο τον γλωσσικό πλούτο που δημιουργήσαμε εμείς οι παλαιότεροι 16άρηδες. 

Η εξέλιξη της γλώσσας έχει φέρει και εξέλιξη στη νεανική αργκό, και έτσι, π.χ., το παλιότερο «Την κάνω» = φεύγω, έχει γίνει «τηγκανά», ενώ το «τζάμι» = τέλειο, σούπερ, έχει παραλλαχθεί επιτυχέστατα σε «τζαμάουα», αλλά και στο «τζαμιροκουάι» (που αποτελεί και αναφορά στον γνωστό μουσικό)!

Εκτός από εκφράσεις που ήταν κάποτε υπερβολικά της μόδας και τώρα ακούγονται ξεπερασμένες (βλέπε το «καράφλιασα» πιο πάνω ή το «ιν»), οι παλιές καλές αργκό, όπως το «φυτό», το «ούτε με σφαίρες» ή το «φάγαμε πακέτο», αλλά και τα ποδανά (η λέξη ειπωμένη ή γραμμένη ανάποδα, π.χ., ο λοστρέ = ο τρελός) αποτελούν την κληρονομιά που αφήνουμε στη γλώσσα εμείς της γενιάς των 80s. Δίπλα σ’ αυτήν, σήμερα, οι πιτσιρικάδες έχουν συμπληρώσει έναν ολόκληρο κατάλογο από ξένες λέξεις, ξενικής έμπνευσης λέξεις, λέξεις του διαδικτύου, λέξεις της εποχής της επικοινωνίας (που χρησιμοποιούν στο msn, στα chat rooms και στην αποστολή sms).

Το παγκόσμιο χωριό έχει φέρει την αγγλική γλώσσα και την αγγλική αργκό μέσα στα ελληνικά σπίτια – και έτσι δεν θα έπρεπε να μας εκπλήσσει το φαινόμενο, ειδικά αφού εδώ και χρόνια αρκετοί ενήλικοι χρησιμοποιούμε το «Θα σε πάρω πίσω» (Ι will call you back) ή το «a.s.a.p.» (as soon as possible = το συντομότερο δυνατό). Από την άλλη, τα chat rooms και τα blogs ορισμένες φορές «έκοβαν» αυτόματα τις υβριστικές εκφράσεις· κι έτσι έχει δημιουργηθεί μια σειρά από λέξεις που μοιάζουν με τις βρισιές, αλλά περνάνε από τη… λογοκρισία. Στο γλωσσάρι που ακολουθεί παραθέτουμε κάμποσες εκδοχές του «μαλάκας».

Τα ΜΜΕ παίζουν, φυσικά, το ρόλο τους σ’ αυτό το γαϊτανάκι της γλώσσας: α) Δανείζουν λέξεις στη νεολαία· έτσι, ο «Μαέβιους» είναι αναφορά στην εκπομπή των Α.Μ.Α.Ν., ο Τζακ Μπάουερ αποτίει φόρο τιμής στην τηλεοπτική σειρά «24», ενώ το «Μαμαλάκης» χαρακτηρίζει τον καλοφαγά κ.ο.κ. β) Δανείζονται λέξεις από τη νεολαία, βλέπε τον Τζίμη των «10 μικρών Μήτσων». Αυτό αυξάνει το κύρος της γλώσσας της νεολαίας, αλλά τείνει να περιορίσει τον ανατρεπτικό της χαρακτήρα. Από την άλλη, χάρη στην τηλεόραση, αλλά και στα «νεανικά» περιοδικά, οι εκφράσεις της νεολαίας δεν έχουν πια σύνορα· κι έτσι, από την Καρδίτσα ως την Ξάνθη η πιτσιρικαρία μπορεί να φωνάξει χαρωπά: «Δεν υπάρχει!»

Γλωσσάρι για κάθε περίπτωση

Το έχω! = Ναι, το μπορώ/το γνωρίζω/μου φαίνεται καλή ιδέα. Σημαίνει, επίσης, είμαι καταπληκτικός: «Το ‘χεις, λέμε!» Συνώνυμο του παλιότερου «Είσαι θεός/-ά!» και του ακόμη παλιότερου «Σκίζεις!».

Δεν της το ‘χα = Δεν την είχα ικανή για κάτι τέτοιο…

Δεν υπάρχει! = Είναι απίστευτο, τρελό, καταπληκτικό. Το χρησιμοποιούμε και ως υπερθετικό για πρόσωπα: «Καλά, δεν υπάρχεις, μιλάμε!»

Ο,τι να ‘ναι = Χρησιμοποιείται πάρα πολύ και με διάφορες αφορμές, αλλά και χωρίς αφορμή· δηλώνει την ασυνεννοησία, την ανοργανωσιά. Ως χαρακτηρισμός προσώπου δηλώνει κάποιον που είναι στον κόσμο του: «Ο τύπος είναι ό,τι να ‘ναι!» Ανάμεσα σε παρέες, παίρνει και την έννοια του «Δε βαριέσαι» ή του «Ας πάει και το παλιάμπελο»: «Είδαμε μαραθώνιο “True Blood” όλο το Σάββατο! – Καλά, ό,τι να ‘ναι!» ή «Τι λέτε; Τρία επεισόδια έμειναν, να τα δούμε; – Καλά, ό,τι να ‘ναι!»

Το ‘χει κάψει, είναι καμένος = Τα εγκεφαλικά του κύτταρα έχουν καταστραφεί (από ουσίες ή από βιντεογκέιμ).

Δεν την παλεύω = Δεν μπορώ, δεν αντέχω άλλο, δεν «το ‘χω».

Τα σπάμε = Είμαστε καταπληκτικοί, «το ‘χουμε», περνάμε σούπερ. «Τα σπάει!» = είναι τέλειο, εντυπωσιάζει…

Πού ‘σαι, ρε μαν; = Η φράση χρησιμοποιείται έτσι ακριβώς ως χαιρετισμός. Από το αγγλικό man και με εμφανή την επιρροή της χιπ χοπ κουλτούρας.

Νταουνιάσου! = Κάτσε κάτω, sit down. Είναι νέα, χιουμοριστική χρήση που δεν έχει σχέση με το «νταουνιάζομαι», το «πέφτω ψυχολογικά», που ήταν λαστ γίαρ!

Ενιγουέι = (Anyway) Οπως και να ‘χει. Χρησιμοποιείται όπως και το αντίστοιχο αγγλικό.

Χελόου; = (Hello?) Είναι κανείς εκεί; (μέσα στο κεφάλι σου) ή «το ‘χεις ακατοίκητο;» Χρησιμοποιείται όπως και το αντίστοιχο αγγλικό, για να δηλώσει το υπερπροφανές, αυτό που ο άλλος είναι «ζώγγολο» αν δεν το καταλαβαίνει.

Τζίζας = (Jesus) Ο Ιησούς και τα άτομα που έχουν εμφάνιση αυτού του τύπου. «Πού πας, ρε μεγάλε, με τα μαλλιά σαν τον Τζίζας;»

Ρισπέκτ! = (Respect!) Χρησιμοποιείται όπως και η αντίστοιχη αγγλική έκφραση, για να δηλώσει βαθιά εκτίμηση σε πρόσωπο, πράγμα ή κατάσταση: «Εντάξει, ξέρει μπάσκετ το άτομο, ρισπέκτ!» – «Χα, χα, ρισπέκτ, μεγάλε, μου ‘φτιαξες το κέφι, μαν!»

Οκέικ = Το οκέι σε χιουμοριστική εκδοχή, με μεγάλη πέραση αυτόν τον καιρό.

Αν-παίκταμπλ = Από το στερητικό α + παίζομαι + την αγγλική κατάληξη -able: Δεν παίζεται!

Λ.Α. (προφέρεται ελ έι) = Το λεκανοπέδιο Αττικής, στη γλώσσα των χιπ-χόπερ και των δυτικών προαστίων. Πώς είναι το Λος Αντζελες; Καμία σχέση!

Το συσιφόνι = Ελληνοποίηση του youtube (εσύ+σιφόνι). Χρησιμοποιείται με χιουμοριστική διάθεση.

Λεβελιάζω = Από το αγγλικό level: Ανεβαίνω επίπεδα με γοργούς ρυθμούς, σε ον λάιν γκέιμ. Σημαίνει και το έχω κολλήσει άσχημα (εθιστεί) και παίζω όλη μέρα.

Ζούδι = Ζώο, άχρηστος. Η νέα γενιά το χρησιμοποιεί με σχετικά ελαφριά διάθεση. «Καλά, ρε ζούδι, δεν υπάρχει αυτό που λες!»

Ζώγγολο = Από το ζώο + μόγγολο. Χρησιμοποιείται για να δώσει έμφαση στη χαμηλή διανοητική ικανότητα του αναφερόμενου ως «ζώγγολο».

Ούζο = Ούφο, ζώο, χαζό.

Αργάμισι = Αργά και κάτι παρά πάνω: «Τι ώρα γύρισες χτες; – Ε, αργάμισι!», «Καλά, ας μην τον περιμένουμε, αυτός θα έρθει αργάμισι!»

Εφαγα χι, έριξα χι = Απόρριψη, χυλόπιτα, διακοπή διπλωματικών σχέσεων: «Δεν με ξέρει καλά εμένα, θα φάει ένα χι που θα είναι όλο δικό του!»

Καστανάς = Ο ασήμαντος, ο τίποτα: «Τι κάνει αυτή με τον καστανά;»

Σάπιος = Κάποιος που δεν είναι εντάξει.

Μαλέφας = Μαλ (μαλάκας) + έφας (ελέφας). Συνώνυμο του «γκράντε μαλάκα» σε λιγότερο προσβλητική εκδοχή.

Μακάκας = Πολύ χοτ λόγω Λαζόπουλου.

Μαλακάσας = Λίγο πιο ελαφρύ από το σκέτο…

Μαέβιους = Ο,τι και τα παραπάνω, αναφορά στον «Μαέβιους Παχατουρίδη», τον πομπώδη ζωγράφο από τους Α.Μ.Α.Ν.

Σκαλώνω = Κολλάω, δυσκολεύομαι: «Να δεις πώς τον είπε; Σκάλωσα τώρα…»

Λούζομαι, το λούζω = Αράζω χωρίς να κάνω τίποτα, «σαπίζω»: «Πώς λούστηκες χτες;» (Δηλαδή, τι έκανες;) Συχνές χρήσεις: «Ασε, σήμερα πάλι έλουσα» – «Είσαι λούστης!»

Σάπινγκ = Από το «σαπίζω» και την κατάληξη -ing: Το λούζω, δεν κάνω τίποτα, είμαι όλη μέρα στον καναπέ… «Κομμάτια είμαι από χτες, σήμερα θα κάνω σάπινγκ». Να μη συγχέεται με το παλιότερο «κοκούνινγκ», που ήταν η αγγλική έκφραση cocooning και είχε τη θετική έννοια του αράγματος στο ζεστό σπιτικό.

Κλασικά = Ξανά στη μόδα μεταξύ των νέων παιδιών, προς απόδειξιν του ότι όλες οι μόδες, ακόμη και οι λεκτικές, μπορούν να επιστρέψουν: «Και, κλασικά, το λούσαμε και χτες». Σήμερα, όμως, χρησιμοποιείται όπως και το «classic» στα αγγλικά, ως δήλωση του αναμενόμενου: «Και του είπα του μαλέφα, η γκόμενα είναι φέτα, αλλά αυτός εκεί, σκάλωσε! – Κλασικό!»

Επικό = Τρομερό, καταπληκτικό, ανώτερο από «κλασικό». Επίσης χαρακτηρίζει και μια εντυπωσιακή γυναίκα: «Επική γκόμενα, λέμε!»

Έλεος! = Χρησιμοποιείται όπως και το αντίστοιχο αγγλικό «mercy!» ως επιφώνημα. «Πάλι ποδόσφαιρο θα δείτε; Ελεος!»

Σαύρα = Μη εμφανίσιμη γκόμενα.

Φ.Ε.Τ.Α.= Το ίδιο, από τα αρχικά Φανατική Εκπρόσωπος Της Ασχήμιας!

Φλόμπα = Μη εμφανίσιμη, παράλληλα δε και κακού ή φτηνού γούστου γκόμενα.

Γκικ = Φύτουκλας (και τα πιο ελαφρά: σπασίκλας, φυτό). Geek: Άτομο που δεν «το ‘χει» με το γενικό περιβάλλον και που είναι κολλημένο με αντικείμενα ή θέματα διανοητικού περιεχομένου, τεχνολογίας και αντίστοιχων παιχνιδιών (ηλεκτρονικών και μη). Το «σπασίκλας» αφορά περισσότερο τον κολλημένο με τα βιβλία και τα μαθήματα.

Ντρίμι = Το αγγλικό «dreamy» (ονειρικός, όνειρο), αντικαθιστά ταχύτατα το -παλιότερο- «θεϊκός». Για γραπτά μηνύματα…

Ο-μι-τζι= Ο.Μ.G., τα αρχικά τού «oh, my God!» (Θεέ μου!). Εκφραση πάρα πολύ της μόδας στην Αμερική, πέρασε μέσω ίντερνετ τσάτινγκ σε όλο τον κόσμο. Μόνο που εδώ χρησιμοποιείται και… προφορικά!

ΛΟΛ = L.Ο.L., τα αρχικά τού «laugh out loud» (γελάω δυνατά). Διεθνώς χρησιμοποιείται μόνο στη γραπτή επικοινωνία μέσω ίντερνετ ή sms, εδώ ακούγεται κιόλας. Σημειώστε και το αρκετά χιουμοριστικό προφορικό «Ο-μι-τζι και τρία ΛΟΛ!».

ROTF-LOL = Ο υπερθετικός του ΛΟΛ,«rolling on the floor laughing out loud»: Κυλιέμαι στο πάτωμα από τα γέλια! Ευρύτατης χρήσεως στο ίντερνετ. Της ιδίας φύσεως και τα:

LMAO = Laughing my ass off: Ξεκωλώθηκα στο γέλιο.

LMFAO = Laughing my fucking ass off: Ξεκωλώθηκα εντελώς και συνεχίζω να γελάω.

ROFLMAO = Rolling on floor laughing my ass off: Κυλιέμαι στα πάτωμα ξεκωλωμένος από τα γέλια (και πάει λέγοντας…).

BF / GF = Boy-friend, Girl-friend: Το αγόρι/ το κορίτσι ή αυτός/-ή που θέλουμε.

BFF = Best friends forever: Η κολλητή (βλέπε και την ομότιτλη εκπομπή ριάλιτι με την Πάρις Χίλτον).

F2F = Face to face: Πρόσωπο με πρόσωπο. Παίζει πολύ στα sms «ψησίματος».

ΤΥ = Thank you, ευχαριστώ εν συντομία.

Μιλφ = MILF, τα αρχικά του «mother Ι’d like to fuck» (όχι, δεν θα σας το μεταφράσω!). Περιγράφει γυναίκα μεγαλύτερης ηλικίας (θα μπορούσε να είναι και μητέρα) που ξεσηκώνει τον νεότερο αντρικό πληθυσμό. Η φράση έχει περάσει και στα βιντεοκλάμπ, όπου στις ροζ ταινίες οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να αναζητήσουν «Μιλφάκια»! Στην Αμερική παίζει και το GILF («grand-mother…» και τα λοιπά), που εδώ δεν έχει πιάσει – και πολύ λογικά, γιατί οι ελληνίδες γιαγιάδες σπάνια φέρνουν στην Γκόλντι Χόουν!

WTF? = Τα αρχικά τού «what the f**k?». Σε ελεύθερη μετάφραση, τι στο διάολο; Αποκλειστικά σε γραπτή επικοινωνία.

POS = Parent over shoulder, συνθηματικό «σύρμα». Σημαίνει στην ιντερνετική γλώσσα «γονιός πάνω απ’ τον ώμο μου», δεν μπορώ να μιλήσω τώρα…

Ρ911 = Συναγερμός, γονείς! Από το Ρ (parent) και τον αριθμό 911 (το αμερικανικό της αμέσου βοηθείας)!

CD9 – Code 9 = Και πάλι συνθηματικό στον τύπο με τον οποίο «τσατάρεις» για το ότι εμφανίστηκε γονιός στο δωμάτιο! Εμπνευσμένο από τους συναγερμούς (code) της αμερικανικής αστυνομίας.

BRB = Επιστρέφω αμέσως («be right back»), όταν αφήνεις τη σελίδα ή βγαίνεις από το διαδίκτυο μέχρι να φύγει ο γονιός!

ASL = Από τα αρχικά των «age, σeξ, location» (ηλικία, φύλο, τόπος): Αποκλειστικά στο τσάτινγκ, για να ξέρεις με ποιον έχεις να κάνεις!

RTMS = Τα αρχικά τού «Ρώτα τη μάνα σου!» ή, μάλλον, «Rota ti mana sou»! Ευφυές και ξεκαρδιστικό. Αποκλειστικά και μόνο σε γραπτή επικοινωνία.

Διαβάστε

1. «Οι νέοι βγάζουν… γλώσσα»

Αυτός είναι ο τίτλος του νεανικού λεξικού που εκδόθηκε μόλις από το Γυμνάσιο Νέας Αλικαρνασσού. Για την έκδοσή του εργάστηκαν μαθητές της Γ’ τάξης του Γυμνασίου (Γ2, Γ4, Γ6), με υπεύθυνους καθηγητές τον Μιχάλη Μυστακέλλη και τη Μαρία Οικονομάκη.

2. Ι. Κατσίκης & Δ. Σπυρόπουλος, «Το αλφαβητάρι της γλώσσας των νέων – Ολα όσα πρέπει να ξέρεις και δεν σου έχουν πει για τη γλώσσα των νέων», εικον. Νότης Κατσέλης, εκδ. Δίαυλος

Είναι παλιό για τη συγκεκριμένη γλώσσα, βέβαια (από το 1999), αλλά έχει το γούστο του.

3. Α. Ιορδανίδου & Γ.Κ. Ανδρουτσόπουλος, «Πήρανε τη γλώσσα στο… κρανίο», εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα, Αθήνα 1999 Στάσεις των ΜΜΕ απέναντι στη γλώσσα των νέων.

Πληκτρολογήστε

www.slang.gr

Ιστοσελίδα πολύ πλούσια και ενημερωμένη γύρω από τη νεολελληνική αργκό. Περιέχει, βέβαια, και όλα τα παλιότερα…

Διαφημίσεις που… μιλάνε αργκό

«Στη μάνα σου το είπες;» Ξεκαρδιστική διαφήμιση που στηρίζεται στην ιντερνετική αργκό. Ολο το αστείο βασίζεται ακριβώς στην αδυναμία του πατέρα να κατανοήσει τα περί ADSL, νταουνλόουντ και λοιπά που του αραδιάζει στεναχωρημένη η κόρη του.

«Πουτ δε κοτ ντάουν!» 

Φράση από διαφήμιση της NOVA που έγινε πολύ της μόδας πριν από χρόνια. Χρησιμοποιείται χιουμοριστικά για να δηλώσει τον ψιλοβλάχο, ενώ αν την «γκουγκλάρετε» θα τη βρείτε και ως καταγγελτική φράση σε δεκάδες μπλογκ.

«…εν γιου αρ γουέιζερ φορ λάβερ μι». Η διαφήμιση του ραδιοσταθμού Freedom, όπου μια φωνή προσπαθεί να κάνει καραόκε στο «Ι was made for loving you» των KISS. 

Πανέξυπνο, γιατί η νεολαία μιλάει μια χαρά αγγλικά και άρα μόνο ξεκαρδιστικό θα το βρει – και οι μεγαλύτεροι που δεν τα μιλάνε θα το γυρίσουν στον 88,9!

Πηγή: enet.gr

otherside.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Οι επιπτώσεις του διαδικτυακού μίσους σε έφηβους και νέους / Impact of Online Hate

Χαμηλή αυτοεκτίμηση, έντονη μοναξιά ή απομόνωση και διαταραχές ύπνου, είναι μερικές από τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει το διαδικτυακό μίσος που αντιμετωπίζουν έφηβοι και νέοι ενήλικες. 

Impact of Online Hate

Τις επιπτώσεις αυτές καλείται να απαλύνει μια νέα τηλεφωνική γραμμή συμβουλευτικής υποστήριξης, που λειτουργεί από το ΚΜΟΠ- Κέντρο Κοινωνικής Δράσης και Καινοτομίας. 

Η γραμμή απευθύνεται σε άτομα ηλικίας 13-25 ετών που εκτίθενται σε ρητορική μίσους στο διαδίκτυο, καθώς και σε ανθρώπους του περιβάλλοντός τους, που επιθυμούν να τους βοηθήσουν. 

Μια ομάδα ειδικών, που απαρτίζεται από ψυχολόγους και κοινωνικούς λειτουργούς, είναι διαθέσιμη τόσο τηλεφωνικά όσο και διαδικτυακά (μέσω zoom, viber, whatsapp), Δευτέρα- Παρασκευή, 10 π.μ.- 4 μ.μ., κατόπιν ραντεβού (στο τηλέφωνο 2103637547 ή στο μέιλ commit-project@kmop.org). 

Ο σκοπός της γραμμής είναι να προσφέρει ανώνυμη υποστήριξη σε νεαρά άτομα που εκτίθενται σε φαινόμενα ρητορικής μίσους στο διαδίκτυο, καθώς και σε άτομα που νιώθουν ευάλωτα απέναντι σε ακραία μηνύματα. 

Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ψυχολόγος και υπεύθυνος της τηλεφωνικής γραμμής, Νίκος Κωστής, «η ρητορική μίσους μπορεί να έχει έντονες επιπτώσεις στην ψυχολογική κατάσταση των εφήβων και των νέων ενηλίκων», ωστόσο «δεν επηρεάζονται όλοι οι νέοι με τον ίδιο τρόπο. Οι επιπτώσεις εξαρτώνται από διάφορους παράγοντες, όπως οι προηγούμενες εμπειρίες τους, η ψυχική ανθεκτικότητα και το υποστηρικτικό τους περιβάλλον». 

Μεταξύ άλλων, 

«μπορεί να παρουσιάσουν χαμηλή αυτοεκτίμηση, έντονη μοναξιά ή απομόνωση, να υποφέρουν από διαταραχές ύπνου, αυξημένο άγχος και αισθήματα φόβου και ανασφάλειας». 

Χαρακτηριστικό είναι, εξάλλου, το γεγονός ότι σε περιπτώσεις που ο έφηβος εκτεθεί σε ρητορική μίσους για μεγάλο χρονικό διάστημα «έχει διαπιστωθεί ότι μπορεί να παρουσιάσει καταθλιπτική συμπτωματολογία». 

Όπως διαπιστώνεται σε διεθνή έρευνα που δημοσιεύει η UNICEF με αφορμή τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα των Δικαιωμάτων του Παιδιού, οι νέοι ηλικίας 15-24 που συμμετείχαν, στην πλειονότητά τους διαβλέπουν σοβαρούς κινδύνους για τα παιδιά στο διαδίκτυο, όπως βίαιο ή καταφανώς σεξουαλικό περιεχόμενο (78%), διαδικτυακός εκφοβισμός (79%) ή σεξουαλική παρενόχληση (83%). 

Μόλις το 17% των νέων αναφέρει ότι εμπιστεύεται «πολύ» τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης για την παροχή πληροφοριών. Πάντως συνολικά οι νέοι βλέπουν περισσότερα πλεονεκτήματα παρά κινδύνους στην επαφή των παιδιών με το διαδίκτυο. 

Ο ψυχολόγος της τηλεφωνικής γραμμής επισημαίνει ότι μέσα από την υποστήριξη, μπορεί ο νέος να βοηθηθεί ώστε να διερευνήσει αν υπάρχει κακόβουλη πρόθεση πίσω από τα μηνύματα και τα σχόλια που δέχεται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αλλά και να διαχειριστεί το περιστατικό που του συνέβη 

«ενισχύοντας την ψυχική ανθεκτικότητα του ατόμου, αναπτύσσοντας τη διεκδικητικότητά του και την αυτοεκτίμησή του». 

Παράλληλα, ο ψυχολόγος βοηθάει το άτομο που δέχεται ρητορική μίσους να διερευνήσει πιθανό υποστηρικτικό πλαίσιο. Σημαντικός είναι ο ρόλος των συγγενικών και φιλικών προσώπων του θύματος, που καλούνται να δημιουργήσουν έναν ασφαλή χώρο, δείχνοντας «πλήρη αποδοχή και ενσυναίσθηση για την κατάσταση του ατόμου που βάλλεται προσέχοντας ιδιαιτέρως να μην το ενοχοποιήσει περαιτέρω», υπογραμμίζει ο κ. Κωστής. 

..................

Διαβάστε περισσότερα εδώ
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

«Επιστολή του Ιωάννου Μακρυγιάννη προς τους Νέους»

«Άν θέλουμε το λίγο να γένη μεγάλο,
πρέπει να λατρεύωμεν Θεόν,
να αγαπάμε πατρίδα *νάχωμεν αρετή*
τα παιδιά μας να τα μαθαίνωμεν γράμματα και ηθική»
«… Η Επανάσταση δεν έγινε μονάχα το ’21…»

Στρατηγός Μακρυγιάννης.

Αγαπητά μου Παιδιά,

Μαζί με πολλούς άλλους άξιους και γενναίγους Έλληνες πολεμήσαμε και λευτερώσαμε τούτο τον τόπο που πατάτε εσείς, και να στοχάζεστε πως τον λευτερώσαμε για σας που γεννηθήκατε σε πατρίδα ελεύθερη, γιατί εμείς λίγο την απολάψαμε, ότι, μόλις εδιώξαμε τους Τούρκους, αρχίσαμε να τρώμε ο ένας τον άλλον κι έτσι μας βρήκαν διαιρεμένους οι Μπαυαροί και μας τζαλαπάτησαν.

Μα ο Θεός, το έλεός του μεγάλο, δεν συνερίστη τα κρίματά μας και στέριωσε το έθνος, όπου καταφανίστηκε τόσους χρόνους στη σκλαβιά και ήρθε ο καιρός πάλι να δικαιωθεί. Ότι το δίκιο μας μάς το ‘δινε ο Θεός και το χαλούσαμε εμείς. Κι απ’ το λίγο που δεν προκάναμε να χαλάσουμε εστερεώθη το έθνος αυτό, που εγέννησε κι εσάς. Εσείς τώρα μάθατε και γράμματα, ότι σκολάσατε από τις αγγαρείες και τους κιντύνους και κατατρεγμούς οπού ‘χαμεν εμείς – εγώ εμεγάλωσα αγράμματος, με άσπρα τα μαλλιά, όψιμος έπιασα κοντύλι στο χέρι μου. Και τα γράμματα που μάθατε σας δίδαξαν πως είστε Έλληνες και Χριστιανοί της Ορθόδοξης Ανατολικής Εκκλησίας. Αν ήθελ’ εμείς, για να γλυτώσουμε από την τυραγνία και τα βάσανα, να γίνουμε Τούρκοι, όπως έγιναν καμπόσοι τότε, θα σας είχαν γεννημένους χανούμισσες κι όχι Ρωμαίϊσσες Χριστιανές και με τούτο θα ήστενε κι εσείς Τούρκοι. Και θα παίρνατε πάνω σας και τα κρίματα του μολεμένου αυτού Έθνους, που εσώριασε τόσα αδικοχαμένων και ατιμασμένων κουφάρια απάνω στη γη.

Κι αν θέλαμε μεις να σεργιανάμε με τες καρρότσες της βασιλείας, φορτωμένοι τα παράσημα, και να μας φυλεύουν οι Μπαυαροί τιμές και περιουσίες, ήθελ’ αφήσομε τον Κωλέττη με τους μισσιονάριους και τους ξένους πρέσβεις να μας αλλάξουνε την πίστη και τότε κι εσείς θα ‘χατε γεννηθεί από μάννες Φράγκισες και θα κάνατε ανάποδα το σταυρό σας. Και θα στοχαζόσασταν ότι εχρειάστη να χυθεί ποτάμι το αίμα τόσων παλληκαριών και ηρώων της πατρίδος, για να χάσετε ελεύτεροι την πίστη που είχατε σκλαβωμένοι.

Τώρα όμως ζείτε πάνω σε τούτο το ματωμένο και καπνισμένο χώμα και λογαριάζεστε Έλληνες Ορθόδοξοι Χριστιανοί και όσοι έχετε μέσα σας καρδιά και νου, το ‘χετε για την πιο τρανή χαρά σας, κορώνα στο κεφάλι. Να μη θαρρείτε όμως πως έτσι κοιμηθήκαμε από βραδίς Τούρκοι και ξυπνήσαμε Έλληνες. Εχρειάστηκε να θυσιάσουμε αρετή καντάρια και κόπους και αίματα γι’ αυτή την ελευθερία που έχετε εσείς. Ότι η επανάσταση δεν έγινε το ’21 μονάχα κάθε ώρα και στιγμή από τότε που πήρε ο Αγαρηνός την Πόλη, με κάθε σφαγή και αρπαγή και ατιμία που σήκωνε ο σβέρκος του σκλάβου, για να προσκυνήσει και δεν προσκύναγε, γίνονταν μια επανάσταση. Κι όλες αυτές οι επαναστάσεις γνωστών και αγνώστων ηρώων της πίστης και της πατρίδος έτρεξαν σαν τα ρυάκια στο μεγάλο ράμμα και έτσι έγινε το ’21 που ήθελε ο Θεός και μας έκανε λεύτερους.

Γι’ αυτό, παιδιά μου, τέτοιες μέρες, που γιορτάζετε το σηκωμό του γένους, να μνημονεύετε αυτούς τους ήρωες που θυσίασαν και τη ζωή τους και το βιος τους για πίστη και πατρίδα κι άφησαν τις φαμίλιες τους γυμνές να διακονεύουν. Και τούτη την πίστη να τη λογαριάζετε ως ένα τζιβαΐρι που το κρατά ο άνθρωπος και περπατεί και φόβος είναι να μην του πέσει. Και η πατρίδα δεν είναι ενός ούτε ολίγων αλλά την έχουμε όλοι μαζί, ότι όλοι μαζί την ελευτερώσαμε.

Ώστε αν αμελήσετε την πίστιν όπου σας παραδώσαμεν Ορθόδοξην Ανατολικήν και σας την κλέψουν, αν πέσετε στες παραλυσίες και αφήσετε τα κάστρα αφύλακτα και σας τα πάρουν, ούτε να ζήσετε μπορείτε ούτε να πεθάνετε παρηγοριέστε, ότι θα βρείτε εκεί που θα πάτε τους γενναίγους πατέρες σας, το Διάκο, τον Υψηλάντη, τον Κολοκοτρώνη, το Δυσσέα, και θα σας ζητήσουν τα αίματα πίσω που χύθησαν για την ελευθερία της πατρίδος. Και καθώς τα αίματα δεν γυρίζουν πλέον, θε να είστε καταδικασμένοι. Όθεν, αγαπητά μου Ελληνόπουλα, κάνετε τα καλά σας και μη σκολάτε τις μετάνοιες σας για τούτη την άγια πατρίδα, τηράτε να ‘χετε το νου καθαρό και Ορθόδοξο και το σώμα τυραννισμένο, για να αντέχει τους κόπους και να πηγαίνετε τούτες τις μέρες στους τάφους μας και να στοχάζεστε τα χρέη σας. Ότι εμείς από μέσ’ απ’ αυτούς τους τάφους μας μια μέρα θ’ αναστηθούμε και θα σας κρίνουμε.

Στρατηγός Μακρυγιάννης 

Για την αντιγραφή 20210321
Μυργιώτης Παναγιώτης
Μαθηματικός
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Τα παιδιά που μιλάνε

Παρακολουθώ με δέος τα παιδιά που μιλάνε για τη βία που υπέστησαν στην εφηβεία τους. Παρακολουθώ να αφηγούνται την ηλικία που δεν ξεπέρασαν και ίσως δεν ξεπεράσουν ποτέ, επειδή τραυματίστηκε μέσα τους ό,τι ωραιότερο μπορεί να συμβεί στον άνθρωπο. 

Ο έρωτας. 

Τα βλέπω μπροστά μου να αποπλανούνται με τον δόλο και τον τρόπο ενός γητευτή επικίνδυνου. 

Θυμάμαι πως κορόιδευα τους γονείς μου γιατί μου έλεγαν από μικρή «πρόσεχε ποιος σε πλησιάζει, μην παίρνεις γλυκά και καραμέλες από αγνώστους».

Γέλαγα και τους κορόιδευα γιατί αισθανόμουν δυνατή και ατρόμητη όπως όλα τα παιδιά στην εφηβεία. 

Αργότερα, όταν έκανα παιδιά, διαπίστωσα πως τους έλεγα τα ίδια πράγματα με άλλες φράσεις: 

«να προσέχετε με ποιον μιλάτε στο διαδίκτυο» 

«να πίνετε κλειστές μπίρες στα μπαρ και όχι ποτά» 

«μην μπαίνετε σε αυτοκίνητα αγνώστων». 

Και αυτά φυσικά με κοροϊδεύουν γιατί πρόσφατα ενηλικιώθηκαν, αλλά εγώ εξακολουθώ να τα λέω. Νομίζω πως μετά τα τελευταία γεγονότα θα τους τα λέω μέχρι να πεθάνω.

Αλλά… θα προσθέσω και κάτι ακόμα: μην εμπιστεύεστε ανθρώπους που δεν ξέρετε, ακόμα κι αν έχουν πολλά πτυχία και ακόμα κι αν είναι διάσημοι στη δουλειά τους. Γιατί αυτό δεν σημαίνει ότι είναι και άνθρωποι με παιδεία και καλοσύνη. 

Κι ύστερα θα τους στείλω ένα μήνυμα στην οικογενειακή ομάδα που φτιάξαμε στο messenger με τον ευρηματικό τίτλο «Φάμπρικα», που της έδωσε ο γιος μου και σημαίνει πολλά γιατί και η δουλειά μια οικογένεια είναι όπως και η οικογένεια μια σημαντική δουλειά που υποστηρίζει ο ένας τον άλλον. 

Το μήνυμα έφυγε λοιπόν και ελπίζω να το κρατήσουν φυλαχτό. Το αφήνω κι εδώ, για όλους μας, γιατί τίποτα δεν είναι αυτονόητο:

«Παιδεία δεν είναι τα πτυχία μας, αλλά η αισθητική μας. Ο τρόπος με τον οποίο συνομιλούμε, φλερτάρουμε, περπατάμε στον δρόμο, κρατάμε την πόρτα να περάσει ο άγνωστος στο ασανσέρ. […]

Παιδεία είναι η ταπεινότητα, αλλά και η επιμονή στις αξίες μας, το ότι δεν είμαστε προς πώληση, το ότι σεβόμαστε τον άνθρωπο, το παιδί του άλλου, την κυρία που καθαρίζει το γραφείο μας, τον κύριο που καθαρίζει το πάρκο στο οποίο βγάζουμε βόλτα τον σκύλο μας, την κοπέλα στο ταμείο. […]

Παιδεία είναι το να προστατεύουν τα χέρια μας τον αδύναμο.

Παιδεία είναι να τα βάζουμε με το θηρίο.

Παιδεία είναι το πόσο μπορούμε να έρθουμε απέναντι στο σύστημα και τους συστημικούς.

Παιδεία είναι η γενναιότητα και η ευθύνη.

Παιδεία είναι το να διαλέγεις τον δύσκολο δρόμο της αξιοπρέπειας, της μοναξιάς και συνάμα να καίγεσαι μέσα σου για το κοινό καλό» 

Αντρέ Μπρετόν.

Κυριακή Μπεϊόγλου

efsyn.gr

Ήτανε νέοι, ήτανε νέοι, ήταν παιδιά ...

Οι δρόμοι ήταν σκοτεινοί και λασπωμένοι
το πιάτο στο τραπέζι λιγοστό,
το φιλί στο κατώφλι ήταν κλεφτό
και έρωτες μέσα στις καρδούλες κλειδωμένοι
 
Ήτανε νέοι ήτανε νέοι, ήταν παιδιά
και έτυχε να ‘ναι και καλή σοδειά
 
Τα βράδια ξενυχτούσαν στα υπόγεια,
και σβάρνα ολημερίς στις γειτονιές
αχ! τα σοκάκια εκείνα κι οι γωνιές
σφιχτά που φυλάξαν τα τίμια λόγια
 
Ήτανε νέοι ήτανε νέοι, ήταν παιδιά
και έτυχε να ‘ναι και καλή σοδειά
 
Δεν ξέρανε πατέρα, μάνα σπίτι, μάνα σπίτι
έναν δεν δίναν για το σήμερα παρά
δε ρίχνανε δραχμές στον κουμπαρά
δεν κράταγαν μεζούρα και διαβήτη
 
Ήτανε νέοι ήτανε νέοι, ήταν παιδιά
και έτυχε να ‘ναι και καλή σοδειά

Καλλιτέχνης: Παπακωνσταντίνου Βασίλης
Album: Της εξορίας
Έτος: 1976
Στίχοι: Αναγνωστάκης Μανώλης
Συνθέτης: Θεοδωράκης Μίκης
 

Μαμά, τι να γίνω όταν μεγαλώσω;

Σε κάποια φάση στο παρελθόν, γεννιέσαι.

Από εκείνη τη στιγμή μέχρι την ενηλικίωση σου -και σε μερικές περιπτώσεις για πολύ ακόμα- διαμορφώνεται ο χαρακτήρας που θα κουβαλάς σε όλη την υπόλοιπη ζωή σου.

Αυτό σημαίνει πως ένα πλήθος ερεθισμάτων του περιβάλλοντος σου, σε συνδυασμό με αποφάσεις που θα λάβεις αλλά και την κατεύθυνση που θα σου δώσει η οικογένεια σου αλλά και η κοινωνία, θα πλάσει τα επίκτητα χαρακτηριστικά σου.

Οι αντιφάσεις ξεκινούν κάπου εκεί.

Στην προσχολική ηλικία μαθαίνεις τα βασικά με τη σωστή καθοδήγηση των γονιών σου. 

Ακόμα και τότε όμως μαθαίνεις ότι πολλά πράγματα είναι "κακά".

Ακούς πολλές φορές τη λέξη "όχι" σε συνδυασμό με ένα έντονο και αυστηρό βλέμμα.

Αυτό συνήθως συμβαίνει όταν ένα μικρό παιδί πάει να κάνει μια ζημιά ή μιλάει άσχημα.

Έπειτα ακολουθεί η σχολική περίοδος

Η ζωή του παιδιού γεμίζει από κανόνες που συμβάλλουν συνήθως στην καλύτερη λειτουργία του θεσμού αλλά και την αρμονική συνύπαρξη των μαθητών ως κοινωνικό σύνολο.

Στο σχολείο μαθαίνουμε πως ο καλύτερος μαθητής επιβραβεύεται, ότι όποιος λέει ψέμματα, ή ασκεί λεκτική και σωματική βία τιμωρείται σκληρά.

Στο σχολείο μαθαίνουμε να αγαπάμε την πατρίδα μας και τη θρησκεία μας και πως τα καλά παιδιά είναι τα αγαπημένα γονιών και δασκάλων.

Οι γονείς μας, μας αγαπάνε περισσότερο αν είμαστε καλοί μαθητές και καλά παιδιά και μας επιβραβεύουν με δώρα και χαμόγελα.

Ποιος δεν έχει ακούσει τη φράση "αν είσαι καλό παιδί θα σου"... ;

Στον ελεύθερο σου χρόνο έβλεπες κινούμενα σχέδια και απολάμβανες τις συνεχείς νίκες του καλού έναντι στον κακό.

Στις διακοπές πήγαινες εκδρομές με τους γονείς και έπαιζες με τους φίλους σου ένα σωρό παιχνίδια μέχρι αργά το βράδυ χωρίς να σε νοιάζει τίποτα.

Ωραία δεν ήταν τότε?

Μετά ακολουθούσε η δευτεροβάθμια εκπαίδευση και το γυμνάσιο.

Πλέον οι υποχρεώσεις σου είναι περισσότερες αφού μαθαίνεις ότι οι απαιτήσεις της ζωής αυξήθηκαν όσο έπαιζες.

Στο σχολείο πρέπει να είσαι καλός μαθητής ώστε να σε συμπαθούν οι καθηγητές αλλά και λίγο τρελός για να γίνεις δημοφιλής στα παιδιά.

Στο γυμνάσιο υπάρχει και το 15μελές που προσπαθεί να κάνει τη ζωή μας στο σχολείο καλύτερη.

Έξω από αυτό πρέπει να είσαι ευγενικός και καλός απέναντι στο συνάνθρωπο σου ώστε να είναι περήφανοι οι γονείς σου και να μη φοβούνται οτι θα πάρεις το λάθος δρόμο.

Ακόμα κάτι καινούριο είναι η επαφή με το αντίθετο φύλο.

Αρχίζεις να εξερευνάς την απαγορευμένη από τη θρησκεία σεξουαλικότητα σου.

Αυτό που νιώθεις είναι αγνό αλλά για κάποιο λόγο θεωρείται απαγορευμένο.

Ακολουθεί το Λύκειο.

Τότε ακούς παντού γύρω σου ότι κομμένες οι μαλακίες πρέπει να διαβάζεις 45 ώρες τη μέρα γιατί αυτά τα χρόνια θα καθορίσουν το υπόλοιπο της ζωής σου.

Αρχίζεις και χάνεσαι λίγο από τους φίλους σου και τα ενδιαφέροντα σου και προσπαθείς να το δεις όσο πιο ώριμα γίνεται.

Για να το λένε όλοι έτσι θα είναι.

Οπότε στρώνεσαι στο διάβασμα αποφασισμένος να μη γίνεις ένας άχρηστος άνθρωπος χωρίς δουλειά και χωρίς κανένα μέλλον.

Αν το καταφέρεις οι καθηγητές σου είναι ικανοποιημένοι,οι γονείς σου είναι χαρούμενοι και εσύ είσαι σίγουρος ότι θα έχεις τη ζωή που ονειρευόσουν.

Τα καλοκαίρια κάνεις εντατικά φροντιστήρια ώστε να μη μείνεις πίσω από τον ανταγωνισμό ενώ ελεύθερο χρόνο...δεν έχεις.

Το 15μελές στο λύκειο αποτελείται κυρίως κάτι παιδιά που δε διαβάζουν και καπνίζουν και λογικά είναι αλήτες.

Οι γονείς μας, που μας αγαπάνε δε θέλουν να κάνουμε παρέα με αυτά τα παιδιά γιατί είναι σίγουρο πως θα πέσουμε στα ναρκωτικά και θα πεθάνουμε.

Γενικά το θέμα "ναρκωτικά το ακούς πολύ συχνά σε όλη τη διάρκεια της ζωής σου.

Η οποιαδήποτε σχέση με αυτά είναι ό,τι χειρότερο μπορεί να σου συμβεί και φυσικά όλοι όσοι κάνουνε ναρκωτικά αργά ή γρήγορα θα πεθάνουνε.

Στο λύκειο ακόμα αρχίζεις να συνειδητοποιείς ότι η σχέση με το αντίθετο φύλο είναι κομματάκι δύσκολο να κυλήσει ομαλά, ενώ το σεξ είναι υπερτιμημένο..

Είσαι πλέον φοιτητής.

Όλα είναι γαμάτα.

Μένεις μόνος σου, κοιμάσαι ό,τι ώρα θες, κάνεις ότι θες και όλα τα έξοδα πληρωμένα από τους περήφανους γονείς σου.

Αυτοί πλέον είναι σχεδόν ότι έχουν μεγαλώσει έναν χρήσιμο για την κοινωνία άνθρωπο καλλιεργημένο, ευγενή στην ψυχή και με ένα λαμπρό μέλλον.

Βέβαια αποκτάς πολλούς γνωστούς που κάνουν ναρκωτικά, δεν πεθαίνουν και έχουν πιο πολλή πλάκα και ενέργεια από σένα..

Με τον καιρό αρχίζεις να καταλαβαίνεις ότι τα λεφτά για να κάνεις τη ζωή που θες δε φτάνουν, πως η σχολή που πέρασες είναι ολίγον τι μπουρδέλο και πως αντί για 15μελές τώρα έχεις κάποιους φανατικούς εκπρόσωπους κομμάτων.

Ένα ακόμα πρόβλημα που διαφαίνεται είναι ότι αν δεν είσαι στην κατάλληλη κομματική παράταξη, δυσκολεύεσαι να περάσεις κάποια μαθήματα.

Ιδεολογία και μαλακίες κάνεις ότι μπορείς για να προχωρήσεις οπότε φιλάς μερικές κατουρημένες ποδιές πας και σε μερικά events και καθάρισες.

Τελείωσες και (αν είσαι άντρας πας φαντάρος. Ό,τι ήξερες για τον κόσμο τελειώνει. Εκεί κουμάντο κάνει ο πιο βλάκας και ο πιο σωστός στην κοινωνία του στρατού είναι αυτός που μισεί περισσότερο. Το μίσος εκδηλώνεται με κραυγές, προσευχές και βωμολοχίες. Υπάρχει πάντα κάποιος που πρέπει να μισούμε όλοι μαζί αλλιώς δεν έχουμε λόγο ύπαρξης. Παίρνεις διαταγές από κάποιους που δεν κόπιασαν να πετύχουν αυτό που πέτυχες εσύ και από κάποιους που η καλοσύνη δηλώνει αδυναμία. Μαθαίνεις πως να πολεμάς με άλλους ανθρώπους και πως να τους σκοτώνεις) ψάχνεις για δουλειά.

Τζίφος.

Οι γονείς σου, σου λένε πως έχουν κάποιους γνωστούς και πως θα σε βοηθήσουν.

Αναρωτιέσαι αν οι δημόσιες σχέσεις είναι τόσο σημαντικότερες από το βαθμό πτυχίου σου.

Ξεκινάς κάπου.

Στη δουλειά το περιβάλλον είναι εχθρικό.

Δεν πρέπει να είσαι ευαίσθητος σου λένε οι γονείς σου, να κοιτάς τον εαυτό σου, μη σε νοιάζει για τους άλλους, δε θα πας μπροστά έτσι.

Τα πράγματα εκεί έξω είναι δύσκολα.

Μετά τη δουλειά κάθεσαι να φας και βλέπεις ειδήσεις.

Ο μισθός που παίρνεις δε θα μπορούσε να σε σπουδάσει.

Οι πολιτικοί μας είναι οι πιο διεφθαρμένοι στην Ευρώπη λέει μια έρευνα αλλά δε βλέπεις κανέναν να μπαίνει φυλακή.

Όλοι οι διάσημοι άνθρωποι στη χώρα μας κάνουν και διακινούν ελεύθερα ναρκωτικά μέσα σε υπερπολυτελείς βίλες, κότερα, νυχτερινά μαγαζιά και ιδιωτικά τζετ.

Μακάρι να ήσουν ένας από αυτούς.

Άνθρωποι θυμωμένοι σε γήπεδα και σε πορείες βρίζουν εκσφεντονίζοντας αντικείμενα.

Οι άντρες που κερδίζουν λεφτά κάνοντας άνομες πράξεις θεωρούνται πετυχημένοι, ενώ οι γυναίκες που θα τους παντρευτούν θεωρούνται έξυπνες.

Τελικά δεν υπάρχει ένας Θεός αλλά πολλοί και όλοι βάζουν τους πιστούς τους να κάνουν πόλεμο μεταξύ τους.

Τα μεγάλα ψέμματα της πολιτικής και των ειδήσεων επιβραβεύονται πάντα.

Δεν πρέπει να ρωτάς τι μπορεί να κάνει η πατρίδα σου για σένα.

Ξέρεις ότι δε θα κάνει τίποτα.

Κλείνεις την τηλεόραση και πας μια βόλτα.

Συναντάς έναν παλιό φίλο και σου εκμυστηρεύεται μια πουστιά που έκανε για να κλέψει από την εφορία.

Νιώθεις λίγο χαζός που δεν έκανες το ίδιο.

Τον ρωτάς τι κάνει στη ζωή του.

Θυμάσαι ότι δεν τα πήγαινε καλά στο σχολείο.

Σου λέει πως ένας γνωστός τον έβαλε στη Νομαρχία.

Παίρνει πιο πολλά από εσένα και δεν κάνει τίποτα ενώ εσύ ξεσκίζεσαι. Νιώθεις ακόμα πιο μαλάκας και σκέφτεσαι ότι τουλάχιστον έμαθες για την πουστιά.

Ξαφνικά αντιλαμβάνεσαι ότι σε μεγάλωσαν λάθος.

Αυτός ο κόσμος στον οποίο ζεις δεν είναι αυτός για τον οποίο προετοιμάστηκες.

Δεν υπάρχει κανένα μέλλον για κάποιον που σκέφτεται το κοινωνικό σύνολο.

Ζεις στα χρόνια της αυστηρής ατομικότητας.

Φταίνε οι γονείς σου ή εσύ που ενώ είχες αρχίσει να το βλέπεις, δεν έκανες τίποτα;

Στο δρόμο της επιστροφής βλέπεις ότι το παρκάκι όπου έπαιζες μικρός θα γίνει εμπορικό κέντρο.

Γυρίζεις σπίτι και λες στη μητέρα σου που σου ετοιμάζει το βραδινό: "μικρός".

Από το Ramnousia

Αναρτήθηκε από em

Ο ελεύθερος χρόνος των παιδιών και των νέων — Ο ρόλος του σχολείου και των γονέων

1. ΕΝΝΟΙΑ ΚΑΙ ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΧΡΟΝΟΥ

Όλοι οι άνθρωποι, από την είσοδό τους στο σχολείο μέχρι να γίνουν υπερήλικες και ως μαθητές και ως επαγγελματίες αναγκάζονται να επιμηκύνουν τον εργασιακό τους χρόνο. Μόνο έτσι κατορθώνουν να ανταποκρίνονται οι μαθητές στις αυξημένες σχολικές και μαθησιακές τους υποχρεώσεις και οι επαγγελματίες στις αυξημένες ανάγκες της ζωής. Αναπόφευκτη συνέπεια της ανταγωνιστικής κοινωνίας και των αυξημένων βιοτικών και κοινωνικών αναγκών είναι το καθημερινό άγχος και στρες, το οποίο χαρακτηρίζει τον σημερινό άνθρωπο όλων των ηλικιών.

Τον ελεύθερο χρόνο συνήθως καθένας αξιοποιεί με εντελώς προσωπικό τρόπο, επιλέγοντας δραστηριότητες τέτοιες, ώστε να προσφέρει στον εαυτό του εσωτερική πληρότητα
και κοινωνική και ψυχική ολοκλήρωση.

Αλλά ο άνθρωπος δεν είναι μηχανάκι. Πέρα από τις βιολογικές ανάγκες, ανεξάρτητα από ηλικία, φύλο, εθνικότητα, καταγωγή, πολιτιστικό και πνευματικό επίπεδο, γραμματικές γνώσεις κτλ συναπαρτίζεται και από άλλες ανάγκες: ανάγκες κοινωνικές, συναισθηματικές, πνευματικές κ.ά. Τις ανάγκες αυτές πρέπει να ικανοποιεί με μέτρο, για να υπάρχει ισορροπία με τον εαυτόν του και με το περιβάλλον του.
Για την ικανοποίηση των αναγκών αυτών, οι οποίες διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο, ανάλογα με την ηλικία και τα ιδιαίτερα ενδιαφέροντα που έχει καθένας, είναι ανάγκη να έχει ένα χρόνο διαθέσιμο για τον εαυτόν του, ένα προσωπικό χρόνο, τον οποίο να μπορεί να διαχειρίζεται ελεύθερα, όπως εκείνος θέλει. 

Ο χρόνος αυτός είναι γνωστός με τον όρο "ελεύθερος χρόνος - leisure". Μέσα από τις δραστηριότητες του ελεύθερου χρόνου ο άνθρωπος, μικρός ή μεγάλος, προσπαθεί να ικανοποιήσει πρακτικές του ανάγκες και πνευματικά, κοινωνικά και συναισθηματικά του ενδιαφέροντα. Ανάγκες και ενδιαφέροντα, τα οποία δεν ικανοποιούνται με μόνη την σχολική ή την επαγγελματική του, ανάλογα με την ηλικία, απασχόληση. Περισσότερο αναγκαίος είναι ο ελεύθερος χρόνος στο παιδί και τον νέο, δεδομένου ότι είναι σε περίοδο ανάπτυξης και είναι σημαντικό να ικανοποιούνται οι βιολογικές και κοινωνικοσυναισθηματικές του ανάγκες, για να αναπτυχθεί και να ωριμάσει ικανοποιητικά.
Ιδιαίτερα σήμερα, λόγω των πολλαπλών κινδύνων που περιτριγυρίζουν τα παιδιά και ειδικότερα τους νέους μας (π.χ. κάπνισμα, αλκοόλ, ναρκωτικά, τηλεόραση κ.ά.), καθώς και του εντατικού ρυθμού απασχόλησης όλων των μαθητών, ανεξάρτητα από ηλικία και επίπεδο εκπαίδευσης, είναι περισσότερο αναγκαία η ύπαρξη και σωστή αξιοποίηση ελεύθερου χρόνου. 

Από τις δραστηριότητές του το παιδί και ο νέος πρέπει να αντλεί ευχαρίστηση, ικανοποίηση και πληρότητα, ώστε να μην χρειαστεί να αναζητήσει αυτά σε δύσβατα και καταστροφικά μονοπάτια.

Πρέπει να σημειωθεί ότι, μερικές φορές κατά τον ελεύθερο χρόνο πραγματοποιούνται τόσο σημαντικά επιτεύγματα, τα οποία μπορεί να προσφέρουν στο παιδί και τον έφηβο πολύ σημαντικότερα πράγματα και οφέλη από ό,τι ο επαγγελματικός ή σχολικός χρόνος τους προσφέρει σχετικά με την κοινωνικοσυναισθηματική τους ωριμότητα, με την προϋπόθεση ότι υπάρχουν ενδιαφέροντα και ο ελεύθερος χρόνος αξιοποιείται με σοβαρά και ορθολογικά κριτήρια.
Τον ελεύθερο χρόνο συνήθως καθένας αξιοποιεί με εντελώς προσωπικό τρόπο, επιλέγοντας δραστηριότητες τέτοιες, ώστε να προσφέρει στον εαυτό του εσωτερική πληρότητα
και κοινωνική και ψυχική ολοκλήρωση.

Παρακάτω θα ασχοληθούμε με τον ελεύθερο χρόνο του παιδιού και του νέου και θα προσπαθήσουμε να καθορίσομε τον σκοπό και τους στόχους που πρέπει να εξυπηρετεί, να διαμορφώσουμε ένα πλαίσιο δραστηριοτήτων τις οποίες πρέπει να περιλαμβάνει και να εξειδικεύσουμε τον ελεύθερο χρόνο σε σχέση με το σχολείο και τους γονείς.

2. ΟΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Αν θέλουμε να ορίσουμε τον ελεύθερο χρόνο με απλά λόγια πρέπει να πούμε ότι είναι ο χρόνος τον οποίο το παιδί και ο νέος εκμεταλλεύεται μόνο για την ικανοποίηση αυστηρά προσωπικών επιδιώξεων, ενδιαφερόντων και αναγκών, με δικά του εντελώς προσωπικά κριτήρια και κίνητρα.

Ο ελεύθερος χρόνος δεν συγχέεται με τον χρόνο κατά τον οποίο απασχολείται κάποιος, εκτελώντας προγραμματισμένες και επιβεβλημένες δραστηριότητες, προκειμένου να επιτύχει σκοπούς και στόχους, οι οποίοι δεν επιλέγονται από τον ίδιο, αλλά κάποιοι άλλοι τους επιβάλλουν, έστω και αν αυτά ανταποκρίνονται στα προσωπικά του ενδιαφέροντα και εξυπηρετούν την μελλοντική του εξέλιξη και πρόοδο.

Ο ελεύθερος χρόνος, σε κάθε περίπτωση, περιλαμβάνει δύο όψεις: την ποιοτική και την ποσοτική όψη. Η ποσοτική αναφέρεται στην διάρκεια που έχει σε σχέση με τις άλλες απασχολήσεις του παιδιού και του νέου. Η ποιοτική αναφέρεται στον βαθμό επίτευξης του σκοπού και των στόχων, όπως καταγράφονται παρακάτω, δηλαδή στην ικανοποίηση που εισπράττει το παιδί και ο έφηβος μέσα από τις δραστηριότητες που επιλέγει. Η ποιοτική πλευρά εκτιμάται με βάση το αίσθημα της προσωπικής ικανοποίησης κατά την επιλογή και την εκτέλεση των δραστηριοτήτων που επιλέγει.

Σύμφωνα με τα παραπάνω (ι) ο ποσοτικός ορισμός του ελεύθερου χρόνου σημαίνει ό,τι απομένει στο παιδί και στο νέο να εκμεταλλευτεί ο ίδιος, αφού πρώτα έχει αντιμετωπίσει όλες τις άλλες βασικές ανάγκες του ως μαθητής, δηλαδή τις σχολικές και τις κοινωνικές του υποχρεώσεις' (ιι) ο ποιοτικός ορισμός του ελεύθερου χρόνου έχει καθαρά προσωπικό χαρακτήρα και περιλαμβάνει τα στοιχεία με τα οποία έμμεσα μπορεί να χαρακτηριστεί το διανοητικό και πνευματικό επίπεδο, δηλαδή το νοητικό status του παιδιού ή του νέου.

3. ΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Ο σκοπός και οι στόχοι του ελεύθερου χρόνου μπορούν να περιγραφούν όπως παρακάτω.

1. Σκοπός: Σκοπός του ελεύθερου χρόνου είναι, μέσα από την ελεύθερη διαχείρισή του το παιδί και ο έφηβος να ικανοποιεί επιμέρους ειδικότερες προσωπικές βιολογικές, κοινωνικές, πνευματικές και συναισθηματικές ανάγκες και να αντλεί ικανοποίηση.
2. Στόχοι: Ειδικότεροι στόχοι του ελεύθερου χρόνου είναι:
Το παιδί και ο έφηβος :

• Να αναπτύξει ικανότητες, δεξιότητες και αξίες, οι οποίες δεν φαίνεται πιθανό ότι θα αναπτυχθούν ή ότι θα αναπτυχθούν στο βαθμό που πρέπει μέσα από σχολικές ή άλλες υποχρεωτικές δραστηριότητες.
• Να μπορεί να επιλέγει την κατάλληλη χρονική περίοδο ως ελεύθερο χρόνο και να αναπτύξει την ικανότητα οργάνωσής του.
• Να αναπτύξει την ικανότητα αξιολόγησης και επιλογής κατάλληλων δραστηριοτήτων τις οποίες θα εκτελεί στον ελεύθερο χρόνο.
• Να έχει τις ευκαιρίες κάνοντας δραστηριότητες δικής του ελεύθερης επιλογής να αισθάνεται την απόλαυση της ψυχαγωγίας, να εκτονώνεται από το άγχος και τον κάματο των υποχρεωτικών δραστηριοτήτων και να απολαμβάνει τη ζωή.
• Να αναπτύσσει καλές διαπροσωπικές σχέσεις, να κάνει φιλίες και να αποκτά τις δεξιότητες και τις αξίες της φιλαλληλίας, της συνεργασίας, του υγιούς ανταγωνισμού, της εταιρικότητας και, τέλος, να αναπτύσσει κοινωνική συνείδηση.

Είναι προφανές ότι, ο ελεύθερος χρόνος, όταν επιλέγεται και οργανώνεται κατάλληλα, όχι μόνο δίδει ευχαρίστηση στο παιδί και στον νέο, αλλά συμπληρώνει κενά και ελλείψεις που ενδεχομένως δεν καλύπτονται από τις υποχρεωτικές δραστηριότητες, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για παιδιά και νέους με μεγάλο εύρος ενδιαφερόντων. Έτσι πέρα από τον ψυχαγωγικό τομέα είναι πολύ πιθανό ότι θα συσσωρεύσει οφέλη πολιτιστικού, πνευματικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος.

4. ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥ ΧΡΟΝΟΥ
Οι δραστηριότητες τις οποίες επιλέγουν τα παιδιά και οι νέοι συνήθως, διαφοροποιούνται ανάλογα με την ηλικία και τα ενδιαφέροντά τους. Μια πρόχειρη καταγραφή των δραστηριοτήτων αυτών δείχνει ότι συνήθως έχουν ψυχαγωγικό και πολιτιστικό περιεχόμενο.
Οι δραστηριότητες πολιτιστικού περιεχομένου έχουν περισσότερο προσωπικό χαρακτήρα και γενικότερο περιεχόμενο. Οι δραστηριότητες ψυχαγωγικού περιεχομένου, πολλές φορές μπορεί να έχουν συλλογικό χαρακτήρα και είναι απαλλαγμένες από στερεότυπα και κανόνες ή κριτήρια επιλογής. Όταν, για παράδειγμα μια ομάδα παιδιών αποφασίζει να παίξει ένα παιγνίδι, η απόφαση είναι συλλογική και ως ένα βαθμό προκαθορισμένη, αφού σε κάθε ηλικία και εποχή αντιστοιχούν ορισμένα παιγνίδια.

Ενδεικτικά παραθέτουμε πιο κάτω ομάδες δραστηριοτήτων, οι οποίες κατά τεκμήριο, μπορούν να επιλέγονται για την αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου.

1. Διανοητικές - πνευματικές: διάβασμα εξωσχολικών βιβλίων, συγγραφή λογοτεχνικών κειμένων για μεγαλύτερα παιδιά και νέους, απασχόληση με πνευματικά παιγνίδια (π.χ. σκάκι) κ.ά.
2. Κοινωνικές: συμμετοχή σε ανθρωπιστικές οργανώσεις, πολιτιστικούς συλλόγους ή ομίλους (π.χ. WWF, πρόσκοποι), συμμετοχή σε διάφορες κοινωνικές δραστηριότητες (π.χ. δενδροφυτεύσεις, καθαρισμός παραλίας ή πάρκου) κ.ά.
3. Αθλητικές: γυμναστήριο, στίβος, κολύμβηση κ.ά.
4. Σπορ: περίπατοι, εκδρομές, ορειβασία, θαλάσσια σπορ, (π.χ. καταδύσεις, σκι), χορός κ.ά.
5. Ψυχαγωγικές: τηλεόραση, ραδιόφωνο, club, θέατρο, κινηματογράφος, μουσική κ.ά.
6. Επισκέψεις σε: μουσεία, εκθέσεις βιβλίου κ.ά.

Η εμπειρία δείχνει ότι δραστηριότητες που συνήθως προτιμούν τα παιδιά και οι νέοι και οφείλουν να ευνοούν οι γονείς είναι αυτές που οδηγούν στην ψυχική ηρεμία και χαλάρωση και ειδικότερα: διάβασμα εξωσχολικών βιβλίων, μουσική, τραγούδι, χορός, ομαδικά παιγνίδια, δημιουργικά παιγνίδια, αθλητικές δραστηριότητες, κοινωνικές δραστηριότητες, δραστηριότητες στη φύση, χόμπι, θέατρο, κινηματογράφος, βιβλιοθήκες, μουσεία, πάρκα, γήπεδα, μέσα μαζικής επικοινωνίας κτλ

5. ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΤΩΝ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΩΝ
Η επιλογή των δραστηριοτήτων που εντάσσονται στον ελεύθερο χρόνο γίνεται συνήθως με βάση τα ενδιαφέροντα των παιδιών και των νέων, και τις δεξιότητες και τις ανάγκες του καθενός. Πιο συγκεκριμένα τα κριτήρια επιλογής των δραστηριοτήτων είναι τα ακόλουθα:

1. Η ηλικία: Ανάλογα με την ηλικία διαφοροποιούνται τόσο η ποσότητα του ελεύθερου χρόνου όσο και οι δραστηριότητες που επιλέγονται. Ένα παιδί λ.χ. 8 ετών μπορεί να παίξει ένα δημιουργικό παιγνίδι, αλλά δεν μπορεί να κάνει ορειβασία ή καταδύσεις στη θάλασσα.
2. Τα ενδιαφέροντα: Όλα τα παιδιά και οι νέοι ακόμη και της ίδιας ηλικίας δεν έχουν τα ίδια ενδιαφέροντα. Μερικές φορές βλέπουμε π.χ. παιγνίδια τα οποία δεσπόζουν σε κά-ποιες ηλικίες αλλά πάντα υπάρχουν και τα διαφορετικά ενδιαφέροντα και ανάλογες προτιμήσεις. Για παράδειγμα, ένα παιδί 8 ετών με προϊούσα πνευματική ωριμότητα προτιμά να παίζει παιγνίδια πνευματικού περιεχομένου, τα οποία απαιτούν συγκέντρωση προσοχής, οργάνωση και σκέψη, ενώ ένα άλλο λιγότερο ώριμο πνευματικά παίζει παιγνίδια που απαιτούν λιγότερη ή καθόλου σκέψη και συγκέντρωση προσοχής. Ένα άλλο παιδί 10 ετών από οικογένεια μουσικών, αν συμβεί να έχει και αυτό μουσικά ενδιαφέροντα, προτιμά από μικρή ηλικία να ασχολείται με τη μουσική κτλ.
3. Η ιδιοσυγκρασία: Μερικά παιδιά είναι πολύ ζωηρά και έχουν ανάγκη από εκτόνωση. Άλλα είναι λιγότερο ζωηρά και μπορούν να μένουν στην ίδια θέση για πολλή ώρα, χωρίς καμιά δυσκολία. Υπάρχουν παιδιά τα οποία μπορούν να συγκεντρώνουν την προσοχή τους για πολλή ώρα σε μια δραστηριότητα, ενώ άλλα δεν προλαβαίνουν να αρχίσουν μια δραστηριότητα και θέλουν αμέσως να αλλάξουν και να κάνουν κάποια άλλη. Για παράδειγμα, ένα παιδί 10 ετών πολύ ζωηρό (δεν εννοούμε παιδί με υπερκινητικό σύνδρομο, αυτό είναι διαφορετική περίπτωση) είναι αδύνατο και δεν συνιστάται κατ' αρχή να κάθεται πολλή ώρα στο τραπέζι και να παίζει ένα παιγνίδι που απαιτεί συγκέντρωση και σκέψη. Αυτό πρέπει να κινηθεί, να εκτονωθεί παίζοντας. Συνεπώς, επιλέγει ή πρέπει να βοηθούν οι γονείς να επιλέγει και παιγνίδια τα οποία έχουν έντονη δραστηριότητα και κίνηση.
4. Οι βιολογικές και άλλες ανάγκες του παιδιού και του νέου. Ιδιαίτερα στις μεγαλύτερες ηλικίες, οπότε τα παιδιά και οι νέοι έχουν λογικοποιήσει τα πράγματα και μπορούν να κάνουν επιλογές με λογικά κριτήρια, μπορούν τα ίδια και οι γονείς να τα διευκολύνουν να επιλέγουν δραστηριότητες με τις οποίες επιτυγχάνονται ταυτόχρονα τόσο η ανάγκη για ψυχαγωγία όσο και πρακτικές ανάγκες που μπορεί να έχουν και πρέπει να ικανοποιηθούν στα πλαίσια του ελεύθερου χρόνου. Για παράδειγμα, ένα παιδί 7 ετών εγγράφεται στην Β΄. τάξη του δημοτικού σχολείου, αλλά έχει ακόμη δυσκολίες στην ανάγνωση ή στη γραφή. Η μαμά το καλοκαίρι στην παραλία που κάνουν το μπάνιο τους ή στο σπίτι οποιαδήποτε εποχή, εκτός από τις δραστηριότητες που θα επιλέξει το ίδιο το παιδί (π.χ. να παίξει με άλλα παιδιά με την άμμο και το νερό), μπορεί να κάνουν στην υγρή άμμο διάφορα σχέδια, τα οποία να αποτελούν ένα είδος προγραφικών ασκήσεων ή να γράφει η μαμά με το δάκτυλο γράμματα τα οποία το παιδί καλείται να αναγνωρίσει ή το ίδιο το παιδί γράφει γράμματα και η μαμά καλείται να τα αναγνωρίσει κτλ. Αρκεί να μη γίνεται με δασκαλίστικο τρόπο. Το παιδί και τότε ακόμη πρέπει να αισθάνεται ότι παίζει.

Ένα άλλο παιδί που έχει κινητικές δυσκολίες μπορεί κατευθυνόμενο να επιλέξει κατάλληλες δραστηριότητες (π.χ. πλέξιμο αν είναι κοριτσάκι, πέταγμα μπάλας για κοριτσάκια και αγοράκια), παιγνίδια με χάντρες ή κρίκους που περνά σε κλωστή, κατασκευή σαΐτας διπλώνοντας χαρτί για παιγνίδι, παιγνίδια μνήμης για τα παιδιά που έχουν διαγνωστεί ότι έχουν ασθενή μνήμη κ.ά.

6. Ο ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΧΡΟΝΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
Η σωστά οργανωμένη και φιλελεύθερη εκπαίδευση καλύπτει ευρύ φάσμα κοινωνικών, φυσικών και ανθρωπιστικών σπουδών, τέχνης, μουσικής, σωματικής αγωγής, αγωγής υγείας, καθώς και πνευματικής και κοινωνικής ζωής.
Άτομα που δρουν σε τέτοια περιβάλλοντα μαθαίνουν και μπορούν να χρησιμοποιούν με σύνεση τον ελεύθερο χρόνο. Μερικά μαθήματα του σχολείου συντελούν στην ενεργό συμμετοχή των μαθητών σε ψυχαγωγικές δραστηριότητες, όπως είναι η μουσική, η σωματική αγωγή, η υπαίθρια ζωή, οι καλές τέχνες, η γλώσσα κτλ.
Στο χώρο του σχολείου μπορούν να αναπτυχθούν δραστηριότητες ελεύθερου χρόνου οι οποίες σχετίζονται άμεσα με τα εκπαιδευτικά προγράμματα αλλά και κοινωνικές δραστηριότητες, οι οποίες εξυπηρετούν κοινωνικούς σκοπούς του σχολείου. Η πολιτεία έχει κατανοήσει την αναγκαιότητα αυτή και γι' αυτό επιχειρεί τελευταία να κάμει τις αναγκαίες προσαρμογές στα προγράμματα με την καθιέρωση της λεγόμενης "ευέλικτης ζώνης" του προγράμματος.
Εμπειρίες όπως αυτές που αποκτώνται έξω από τη σχολική αίθουσα πρέπει να θεωρούνται αναπόσπαστο τμήμα των εκπαιδευτικών διαδράσεων του σχολείου. Είναι ανάγκη να δίδεται έμφαση στις αυθόρμητες και απολαυστικές μορφές παιγνιδιού και ψυχαγωγίας που θα μπορούσαν να αποτελέσουν για το παιδί και τον νέο "δια βίου χόμπι". Λόγω της αναγκαιότητας του ελεύθερου χρόνου και δεδομένου του φαινομένου της ελαχιστοποίησης του στις μέρες μας για τους μαθητές όλων των βαθμίδων, το σχολείο προγραμματίζει και πραγματοποιεί δραστηριότητες, όπως επισκέψεις σε μουσεία, θέατρα, εκθέσεις κτλ, οι οποίες υποκαθιστούν μέρος των δραστηριοτήτων του ελεύθερου χρόνου.

7. Ο ΡΟΛΟΣ ΤΩΝ ΓΟΝΕΩΝ
Έχει γίνει σαφές ότι ο ελεύθερος χρόνος για τα παιδιά και τους νέους πρέπει να θεωρείται βασικό και αναπόσπαστο μέρος της ζωής τους. Ο ρόλος των γονέων τόσο στον καθορισμό του ελεύθερου χρόνου όσο και στην επιλογή των κατάλληλων δραστηριοτήτων είναι βασική και αναγκαία συνθήκη. Όσο πιο μικρή είναι η ηλικία τόσο πιο αναγκαία είναι η συμμετοχή των γονέων στη διαδικασία αυτή.
Ο γονέας οφείλει στα πλαίσια της οργάνωσης και της λειτουργίας της οικογένειας
α. Να εξασφαλίζει στα παιδιά του τον ελάχιστο αναγκαίο ελεύθερο χρόνο.
β. Να κατευθύνει με τις δικές του στάσεις, συμπεριφορές και παραινέσεις, με κατάλληλες παιδαγωγικές προσεγγίσεις το παιδί και τον νέο έτσι, ώστε να κάνει τον καλύτερο προσδιορισμό του ελεύθερου χρόνου και την καλύτερη επιλογή των δραστηριοτήτων, προκειμένου να επιτυγχάνεται σωστά και ωφέλιμη αξιοποίησή του.
Αυτό προϋποθέτει :

• Καλή γνώση του παιδιού και του νέου. Πρέπει δηλαδή ο γονέας να ξέρει καλά το παιδί του, τα ενδιαφέροντά του, τις κοινωνικές και συναισθηματικές του ανάγκες, τις ιδιαίτερες κλίσεις και δεξιότητές του, τις δυνατότητες και τις αδυναμίες του. Αν δυσκολεύεται ο ίδιος να αποκαλύψει όλα αυτά ας συνεργαστεί με τους δασκάλους και τους καθηγητές του παιδιού του. Σίγουρα θα βοηθηθεί σημαντικά.
• Ελεύθερη και δημοκρατική επικοινωνία με το παιδί. Μέσα από την επικοινωνία αυτή είναι πολύ πιθανό ότι θα αποκαλύψει όλα αυτά τα στοιχεία που αναφέρονται παραπάνω (ενδιαφέροντα, τάσεις κτλ), ώστε να το βοηθήσει να κάνει τις καλύτερες δυνατές επιλογές.
• Απασχόληση με το παιδί του, διαθέτοντας τον αναγκαίο χρόνο γι' αυτό. Αυτό είναι εντελώς απαραίτητο ιδιαίτερα στις μικρές ηλικίες, οπότε βρίσκεται ακόμη σε στάδιο διερεύνησης των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών του παιδιού του.

Δυσκολίες υπάρχουν. Δεν έχουμε παιδικούς χώρους, δεν έχουμε την παλιά γειτονιά. Μας λείπουν πολλά.  

Ωστόσο, όλοι μαζί γονείς, σχολείο και πολιτεία, μπορούν και πρέπει να ενδιαφέρονται άμεσα για τις ευρύτερες πλευρές της ζωής των παιδιών και των νέων σχεδιάζοντας ή ενεργοποιώντας προγράμματα διάθεσης του ελεύθερου χρόνου, για την ικανοποίηση των ενδιαφερόντων και την ψυχαγωγία των παιδιών και των νέων.

Του Τσαφταρίδη Διονύση, Υποψήφιου διδάκτορα