Showing posts with label Εφηβεία. Show all posts
Showing posts with label Εφηβεία. Show all posts

Tuesday, 5 November 2024

Οι κίνδυνοι που απειλούν την υγεία ενός εφήβου

Οι γονείς οφείλουν να γνωρίζουν τους κινδύνους για την υγεία που αντιμετωπίζουν οι έφηβοι.
Είναι φυσιολογικό να ανησυχείτε για την υγεία του παιδιού σας, ειδικά κατά τη διάρκεια των εφηβικών χρόνων. 
Καθώς ένας έφηβος αποκτά ανεξαρτησία, δεν μπορείτε να παρακολουθήσετε πιθανώς κάθε μικρή του δραστηριότητα. 
Αντίθετα, θα χρειαστεί να λάβει αποφάσεις - πολλές που θα μπορούσαν να επηρεάσουν την υγεία του - μόνος του.
Επομένως, είναι σημαντικό οι γονείς να γνωρίζουν τους μεγαλύτερους κινδύνους για την υγεία που αντιμετωπίζουν οι έφηβοι. 
Στη συνέχεια, εξασφαλίστε ότι ο έφηβος γιος ή κόρη σας είναι καλά ενημερωμένος/η για να κάνει υγιεινές επιλογές. Επικεντρωθείτε στους πραγματικούς κινδύνους για την υγεία που θα μπορούσαν να επηρεάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους.

Ατυχήματα

Οι έφηβοι ηλικίας 16 έως 19 ετών έχουν πολύ μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου ή τραυματισμού σε σύγκρουση με αυτοκίνητο από οποιαδήποτε άλλη ηλικιακή ομάδα.
Πριν το παιδί σας οδηγήσει - ή είναι επιβάτης με οδηγό άλλον έφηβο - είναι σημαντικό να κατανοήσετε τους μεγαλύτερους κινδύνους. Εκπαιδεύστε τον εαυτό σας για τους πραγματικούς κινδύνους και μιλήστε στο έφηβο παιδί σας για αυτούς. 
Δημιουργήστε ένα σχέδιο για να διασφαλίσετε ότι ο έφηβός σας θα είναι ασφαλής και θα μειώσετε τον κίνδυνο ατυχήματος.

Βία
Οι έφηβοι θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν ορισμένες πιθανές βίαιες καταστάσεις.
Σε μία μελέτη μαθητών λυκείου, σχεδόν το ένα τρίτο ανέφερε ότι έχουν βιώσει μπούλινγκ ή συμμετέχουν οι ίδιοι στη συμπεριφορά εκφοβισμού, σύμφωνα με το CDC. 
Τουλάχιστον το 33% των μαθητών σε μια εθνική έρευνα αναφέρει ότι είχε φέρει όπλο - ένα μαχαίρι ή ένα όπλο - τουλάχιστον μία φορά στις 30 ημέρες που προηγήθηκαν της μελέτης.
Εκπαιδεύστε τον εαυτό σας σχετικά με τους παράγοντες κινδύνου για την εφηβική βία. 
Συζητήστε τους κινδύνους με τον έφηβο και μιλήστε για στρατηγικές που μπορούν να βοηθήσουν τον έφηβο να μείνει ασφαλής. 
Βεβαιωθείτε ότι συζητήσατε για τη βία σε μία σχέση, καθώς η κακοποίηση και η βία μπορούν να εμφανιστούν σε ρομαντικές σχέσεις.

Αυτοκτονία
Αυτή είναι η τρίτη κύρια αιτία θανάτου για εφήβους, καθώς περίπου ένας στους 11 μαθητές γυμνασίου προσπαθούν να αυτοκτονήσουν. Πολλοί περισσότεροι έφηβοι σκέφτονται την αυτοκτονία, αλλά το πράττουν. 
Οι παράγοντες που συμβάλλουν στην αυτοκτονία και οι προσπάθειες αυτοκτονίας ποικίλλουν, αλλά περιλαμβάνουν τη μοναξιά, την κατάθλιψη, τα οικογενειακά προβλήματα και την κατάχρηση ουσιών. 
Τα ζητήματα είναι σύνθετα και δεν είναι αποτέλεσμα ενός ή δύο παραγόντων. Οι έφηβοι που έχουν καλή επικοινωνία με τουλάχιστον έναν ενήλικα είναι λιγότερο πιθανό να συμμετάσχουν σε επικίνδυνες συμπεριφορές και είναι λιγότερο πιθανό να γίνουν καταθλιπτικοί.

Εγκυμοσύνη σε έφηβες
Τα καλά νέα είναι ότι το ποσοστό εφηβικής εγκυμοσύνης έχει μειωθεί τα τελευταία χρόνια από το υψηλό της στη δεκαετία του 1980 και του 1990. Το 2012, μόνο 29 περίπου ανά 1.000 γυναίκες ηλικίας 15 έως 19 ετών έμειναν έγκυες, σύμφωνα με το CDC. 
Φαίνεται ότι περισσότεροι έφηβοι χρησιμοποιούν τον έλεγχο των γεννήσεων από ό, τι στις προηγούμενες δεκαετίες, με αποτέλεσμα λιγότερες απρογραμμάτιστες εγκυμοσύνες. 
Ωστόσο, για τους έφηβους που μείνουν έγκυοι, οι κίνδυνοι μπορεί να περιλαμβάνουν επιπλοκές από την εγκυμοσύνη, που μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα ασθένεια ή τραυματισμό της μητέρας ή του παιδιού.

ΣΜΝ

Αν και οι έφηβοι αντιπροσωπεύουν μόνο το 25% του σεξουαλικά έμπειρου πληθυσμού, αντιπροσωπεύουν το 50% όλων των νέων σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών, σύμφωνα με το DoSomething.org. 
Περίπου 20 εκατομμύρια νέα κρούσματα σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών συμβαίνουν στις ΗΠΑ κάθε χρόνο. 
Περίπου το 46% των μαθητών γυμνασίων στις ΗΠΑ ανέφεραν ότι είχαν σεξουαλική επαφή. Είναι εξαιρετικά σημαντικό για τους έφηβους να γνωρίζουν τους κινδύνους μόλυνσης από τον ιό HIV καθώς και τη γονόρροια μεταξύ άλλων ΣΜΝ.

Τσιγάρα, αλκοόλ και φάρμακα (συμπεριλαμβανομένων των συνταγογραφούμενων φαρμάκων)

Στην 3η λυκείου, περισσότερα από τα δύο τρίτα των μαθητών έχουν δοκιμάσει ή χρησιμοποιούν τακτικά προϊόντα καπνού. 
Μια εθνική έρευνα ανέφερε ότι το 28% των μαθητών γυμνασίου χρησιμοποιούν προϊόντα καπνού. 
Η χρήση προϊόντων καπνού συνδέεται με διάφορες επικίνδυνες συμπεριφορές, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας χρήσης αλκοόλ. 
Εννέα από τους 10 μαθητές γυμνασίου ανέφεραν ότι πίνουν αλκοόλ, σύμφωνα με το Mentoring.org.
Η χρήση ναρκωτικών αποτελεί επίσης σοβαρό κίνδυνο για εφήβους, ενώ το 6% των εφήβων ανέφερε ότι έχει χρησιμοποιήσει τουλάχιστον μία φορά κοκαΐνη, σύμφωνα με το Mentoring.org. 
Το 3% των μαθητών Λυκείου αναφέρουν ότι χρησιμοποιούν στεροειδή. Υπάρχει ένας αυξανόμενος αριθμός θανάτων εφήβων από παυσίπονα.

Διατροφικές διαταραχές και υπερβολικό βάρος / παχυσαρκία

Περίπου το 87% των μαθητών Λυκείου δεν τρώνε τις συνιστώμενες πέντε μερίδες φρούτων και λαχανικών την ημέρα και πάνω από το 25% τρώνε περισσότερες από δύο μερίδες προϊόντων με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά την ημέρα. 
Οι έφηβοι μπορούν να αναπτύξουν διατροφικές διαταραχές στις οποίες δεν τρώνε αρκετά, και εσκεμμένα λιμοκτονούν, όπως στην ανορεξία, ή μπορεί να προκαλέσουν εμετό, όπως στη βουλιμία, ή μπορεί να υπερκαταναλώνουν και να γίνουν υπέρβαροι ή παχύσαρκοι. 
Περίπου το 33% των μαθητών γυμνασίου δεν ασκούνται αρκετά, και περίπου το 36% εγγράφονται σε καθημερινά προγράμματα φυσικής αγωγής.

Friday, 11 October 2024

10χρονοι... "αντάρτες"

Η δύσκολη ηλικία, όλοι το ξέρουμε, είναι αυτή της εφηβείας. Η «ανταρσία», όμως,  αρχίζει ήδη να εκδηλώνεται από τα 9-13 χρόνια του παιδιού. Άσεμνες κουβέντες, απειθαρχία, απότομη συμπεριφορά είναι οι πρώτες ενδείξεις. 

Η προεφηβεία είναι η ηλικία των μεγάλων ανακαλύψεων και οι γονείς καλούνται να δείξουν υπομονή και σύνεση, ώστε οι μικροί αντάρτες να βρουν επιτυχώς το δρόμο τους προς την ωριμότητα. 

 Αυτή η εποχή της προεφηβείας θέτει σε δοκιμασία την υπομονή και την κατανόηση ακόμα και των καλύτερων γονιών. 

Γιατί στην προεφηβική ηλικία -στην περίοδο μεταξύ εννέα και δεκατριών ετών περίπου- πολλά παιδιά αρχίζουν να συμπεριφέρονται παράξενα

Συχνά είναι αγενή, βρόμικα, απείθαρχα και θορυβώδη. Τους αρέσει να πειράζουν. Τσακώνονται μεταξύ τους, επαναστατούν κατά των ενηλίκων αι γενικώς συμπεριφέρονται άσχημα.

Το γιατί συμβαίνουν αυτά δεν είναι επακριβώς γνωστό. Αλλά η συμπεριφορά αυτή είναι φυσιολογική , αν αυτό μπορεί να σας ανακουφίσει. Πράγμα που δε σημαίνει βέβαια πως η συμπεριφορά αυτή μπορεί να αγνοηθεί. Σημαίνει, αντίθετα, ότι οι γονείς θα χρειαστούν όση ανεκτικότητα, χιούμορ και κατανόηση έχουν.

Μεγάλες… ανακαλύψεις

Αυτό που φαίνεται να συμβαίνει αυτή την περίοδο στα παιδιά, είναι πως βρίσκονται σε μία περίοδο ετοιμότητας για την εφηβεία. Και, συνάμα, κάνουν και τη μεγάλη ανακάλυψη πως υπάρχουν στους συνομηλίκους τους τρόποι συμπεριφοράς που είναι διαφορετικοί και όμως εξίσου σημαντικοί με αυτούς που έμαθαν στο σπίτι.

Στο σύνολό του, και παρά τα λιγότερα αξιαγάπητα χαρακτηριστικά του, το παιδί της προεφηβικής ηλικίας είναι ένα άτομο γεμάτο ρεαλισμό, του οποίου τα αυξημένα ενδιαφέροντα για την αλήθεια το κάνουν δεκτικό για μερικές όψεις της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης.

Μιλήστε του για το σεξ

Τα παιδιά της προεφηβικής ηλικίας παρουσιάζουν ένα ξαφνικό, έντονο ενδιαφέρον για το σεξ. Ένα δεκατριάχρονο παιδί που μέχρι πρότινος απασχολούνταν με ευχαρίστηση με τα μαθήματα του, τους φίλους του και την ομάδα του, μπορεί ξαφνικά να παρουσιάσει ένα πρωτοφανές ενδιαφέρον για "πονηρά" περιοδικά, ταινίες κ.α.

Το παιδί, βέβαια, δεν είναι κατά κανένα τρόπο μη φυσιολογικό με αυτή τη συμπεριφορά.

Πολλοί γονείς, ωστόσο, νιώθουν αμήχανα και δε γνωρίζουν πώς να αντιδράσουν. Η απάντηση είναι να είστε σίγουροι για τον εαυτό σας και για την κατάσταση. Να θεωρείτε το παιδί σας ως ένα ολοκληρωμένο άτομο.

Σε κάθε περιστατικό μπορείτε να επωφεληθείτε από την περιέργεια του, δίνοντας του την πληροφορία που χρειάζεται, όσο το δυνατόν λεπτομερέστερα.

Μη φοβηθείτε να αναφέρεται και την βίαιη και τραγική πλευρά της ζωής. Τις αλήθειες αυτές δε μπορείτε να τις κρύβετε από το παιδί για πάντα και ακούγοντας ή διαβάζοντας γύρω από αυτές θα βοηθηθεί να επεξεργασθεί, σε κάποιο βαθμό, στη φαντασία του, την επιθετικότητα και την ανταρσία την οποία νιώθει μέσα του.

Λέει «βρομόλογα».

Ένα άλλο σύμπτωμα της ηλικίας του είναι ότι λέει «βρομόλογα», είτε από αθωότητα είτε για να δημιουργήσει μία κάποια αίσθηση. Τα παιδιά θα προσπαθήσουν να βρίζουν ή να ξεστομίζουν ωμές εκφράσεις στο σπίτι τους.

Δε θα κερδίσετε τίποτα αν αντιδράσετε με ταραχή ή τρόμο ή τιμωρώντας το παιδί. Και θυμηθείτε πως οι πρώτες βρισιές που ακούει το παιδί πολύ συχνά προέρχονται από τους ίδιους τους γονείς.

Αλλά και έτσι ακόμα, δεν πρέπει να αγνοήσετε αυτές τις εκφράσεις ή να κάνετε δήθεν πως απολαμβάνετε τα «βρωμόλογα» μέσα στο σπίτι. 

Πείτε στο παιδί πως αυτές οι λέξεις δε σας εκπλήσσουν και πως ξέρετε τη σημασία τους. Είναι πολύ πιθανό να χρησιμοποιεί το παιδί αυτές τις λέξεις ή να λέει «βρόμικα ανέκδοτα» που ακούει, απλώς για να σας ενοχλήσει.

Αν οι γενικές συμβουλές δε φέρουν αποτέλεσμα, μπορεί να είναι-πάλι- σύμπτωμα πως το παιδί έχει άλλες ενοχλήσεις. Θα ήταν συνετό να κοιτούσατε λίγο μακρύτερα για να δείτε τι είναι αυτό που το κάνει να συμπεριφέρεται κατά αυτόν τον τρόπο.

Η δική σας στάση

Οι γονείς συχνά αναστατώνονται ανακαλύπτοντας πως η συμβίωση με τα προεφηβικής ηλικίας παιδιά τους είναι τόσο δύσκολη. Ανησυχούν και αναρωτιούνται «τι κάνουν στραβά».

Είναι δύσκολο να τους πείσουμε πως η δυσάρεστη συμπεριφορά του παιδιού μπορεί να είναι απόλυτα φυσιολογική συνέχεια των σταθερών και φρόνιμων ετών που προηγήθηκαν. Η προσωπική τους ανασφάλεια επαυξάνεται και από την απόλυτη βεβαιότητα του παιδιού πως το παρεξηγούν τελείως και το μεταχειρίζονται άσχημα.

Αν νιώθετε έτσι, μην παραδοθείτε στα συναισθήματά σας. Όποιοι κι αν είναι οι τρόποι του, το παιδί της προεφηβικής ηλικίας χρειάζεται, όπως κάθε παιδί κάθε ηλικίας, την καθοδήγηση και υποστήριξή σας.

Μην ξεχνάτε πως μάχεται να κρατήσει ζωντανά δύο πρότυπα συμπεριφοράς- τα δικά σας και των συνομηλίκων του- τα οποία μοιραία συγκρούονται μεταξύ τους σε μερικά σημεία.

  • Βρείτε τρόπους, αν μπορείτε, να του δείξετε την εμπιστοσύνη σας σε αυτοί. Γιατί, ενώ νιώθει πως πρέπει να αμφισβητήσει τα δικά σας φρονήματα και να προτιμήσει τα δικά του, δεν είναι και τόσο σίγουρο για τον εαυτό του.
  • Δεχτείτε τους φίλους του. Να θυμάστε πως είναι πολύ σημαντική η πίστη του σε αυτούς.
  • Μην το αφήνετε να νιώθει πως το έχετε απορρίψει ή έχετε αποσύρει το ενδιαφέρον και τη στοργή σας εξαιτίας της περίεργης συμπεριφοράς του.
  • Όπως και με τα παιδιά κάθε ηλικίας, φροντίστε να του δίνετε ευκαιρίες να συμμετέχει στις οικογενειακές δραστηριότητες.

Η ώριμη στάση, από την πλευρά σας, είναι η στάση που το βοηθάει, η στάση του ενηλίκου στον οποίο θέλει να μοιάσει. Οι ενήλικες που δείχνουν παιδαριώδη αναστάτωση ή στενότητα πνεύματος, δίνουν στο παιδί μια διαστρεβλωμένη εικόνα ωριμότητας και δημιουργούν οι ίδιοι ένα φαύλο κύκλο συγκρούσεων και ανταρσίας μεταξύ αυτών και των παιδί τους. Αυτό δε σημαίνει βέβαια πως πρέπει να δεχθείτε την αγενή συμπεριφορά του με χαμόγελα ευχαρίστησης. Είναι και αυτό εκτός πραγματικότητας. Έχετε δικαιώματα και προνόμια ως άτομα, τα οποία πρέπει οι άλλοι να σέβονται- προέφηβοι ή όχι. Από την άλλη, δεν είναι ανάγκη να παίρνετε κάθε βίαιη παρατήρηση ενός προεφήβου σαν προσωπική προσβολή.

Νέλλη Θεοδοσίου, Πτυχιούχος Ψυχολογίας, Πανεπιστήμιο της Αμιένης (Γαλλία).Ειδίκευση στην Κλινική ψυχολογία καθώς και στην Παιδοψυχολογία

iatro.gr
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Sunday, 1 September 2024

Αυτά που οι έφηβοι θα ήθελαν να γνώριζαν οι γονείς τους — What Teens Need Most From Their Parents

Οι έφηβοι θα ήθελαν να μας επικοινωνήσουν τον εσωτερικό τους διάλογο. Και αν εμείς τους δίναμε το χώρο, θα μας έλεγαν ότι:



– «Νιώθω συνέχεια θυμό. Δεν ξέρω γιατί. Συχνά ξυπνάω θυμωμένος. Άλλες μέρες, με φρικάρει τελείως αυτό, γιατί δεν νιώθω ωραία. Εύχομαι να μην ήμουν τόσο θυμωμένος, αλλά είμαι».

– «Κάθε μέρα είναι σαν μια φυλακή, παγιδευμένη σε ένα σώμα που συνεχώς αλλάζει, αλλά εγώ επαναλαμβάνω την ίδια μέρα ξανά και ξανά. Όλη μου η ζωή αποτελείται από «πρέπει», όχι από «θέλω». Τεστ, εργασίες, φροντιστήρια – περνάω όλη μου τη ζωή με ανθρώπους που δεν θέλω: εφήβους που και οι ίδιοι είναι συγχυσμένοι».

– «Ορισμένες φορές, στεναχωριέμαι στο σχολείο – από τους καθηγητές, μα κυρίως από τους συμμαθητές μου». «Όλη μου η ζωή έχει γίνει ένα «δεν θέλω να…». Δεν θέλω να ξυπνάω τόσο νωρίς. Δεν θέλω να χρειάζεται να κοιμάμαι τόσο νωρίς. Δεν θέλω να πηγαίνω στο σχολείο. Δεν θέλω, δεν θέλω. Το μόνο που θέλω είναι να κοιμάμαι, γιατί έτσι δεν ανησυχώ».

– «Υπάρχουν μερικές φορές που κρύβομαι στο δωμάτιό μου και βλέπω συνέχεια σειρές, βιντεάκια ξανά και ξανά, επειδή είναι το μόνο που νιώθω ότι θέλω να κάνω. Δεν αντέχω να σκέφτομαι συνέχεια. Είναι κακό αυτό;».

– «Και ναι, ξέρω ότι το δωμάτιό μου είναι ακατάστατο. Μου αρέσει έτσι: δείχνει πώς νιώθω και μέσα μου. Και σε παρακαλώ, μη με ρωτάς συνέχεια τι πάει στραβά, γιατί δεν ξέρω να σου πω. Δεν ξέρω από πού προέρχονται ακριβώς αυτά τα συναισθήματα».

– «Ξέρω ότι είσαι θυμωμένη μαζί μου. Δεν μπορώ να σε κατηγορήσω. Σταμάτησα να σου μιλάω. Και κάποιες φορές μιλάω άσχημα. Σε κατηγορώ, βρίζω, σε απομακρύνω. Δεν ήμουν πάντα έτσι. Όταν κοιτώ παλιές μου φωτογραφίες από το δημοτικό, βλέπω ένα μικρό χαρούμενο παιδί. Ένα μικρό παιδί που αγαπούσε το χορό και το τραγούδι, να κάνει τρέλες, που δεν το ένοιαζε τι σκέφτονταν οι άλλοι γι’ αυτό. Αλλά τώρα νιώθω ότι αυτό το παιδί δεν υπάρχει πια».

– «Θα σου πω κάτι που είναι δύσκολο να το εκφράσω. Μην παραιτείσαι. Μην με μισείς. Σε χρειάζομαι, να είσαι δυνατότερος από εμένα. Θέλω να είσαι ο γονιός μου, ακόμα κι αν λέω ότι δεν σε αντέχω. Χρειάζομαι να είσαι πιο υπομονετικός από εμένα, να δείχνεις μεγαλύτερη κατανόηση, να με αποδέχεσαι. Ακόμα κι αν φωνάζω, χρειάζομαι να με αγαπάς.

Αν μπορούσα να σου πω 7 τρόπους με τους οποίους θα μπορούσες να με βοηθήσεις, αυτοί θα ήταν:


1. Δώσε μου χώρο
Μην έρχεσαι συνέχεια στο δωμάτιό μου και μη μου κάνει συνεχώς ερωτήσεις. Δεν έχω τις απαντήσεις. Μη με πιέζεις πολύ φωνάζοντάς μου, επειδή νιώθω χειρότερα. Χρειάζομαι να μένω μόνος. Χρειάζομαι χώρο.

2. Μη μου φωνάζεις
Ο θόρυβος στο κεφάλι μου είναι τόσο δυνατός ορισμένες φορές που σχεδόν δεν μπορώ να ακούσω τις ίδιες μου τις σκέψεις. Δεν το αντέχω. Όταν φωνάζεις, νιώθω χειρότερα με τον εαυτό μου. Νιώθω ότι δεν με αγαπάτε. Νιώθω ότι είμαι η μεγαλύτερη σου απογοήτευση.


3. Απομάκρυνε τις ηλεκτρονικές μου συσκευές
Δεν μπορώ να αφήσω το τηλέφωνο κάτω. Προσπαθώ, αλλά απλά δεν μπορώ. Ξέρω ότι μου τρώει όλο μου το χρόνο, αλλά δεν μπορώ να αντισταθώ. Δεν μπορώ να σταματήσω να το ελέγχω. 

Χρειάζομαι τη βοήθειά σου. Χρειάζομαι να θέσεις όρια. 
Θα φωνάξω, θα αντισταθώ, αλλά είναι αυτό που χρειάζομαι. Μην μπεις στη διαδικασία να το διαπραγματευτείς μαζί μου: απλά κάντο.

4. Πήγαινέ με κάπου ήσυχα
Λέω ότι δεν θέλω να κάνω τίποτα μαζί σου. Αλλά αν μπορούσες να με πας κάπου ήσυχα, κάπου που θα μπορούσαμε να περπατήσουμε μαζί και να μην καυγαδίζουμε, κάπου που να νιώσω τον ήλιο και να ακούσω τον άνεμο στα δέντρα, κάπου που να μπορώ να αναπνέω και να ξεχάσω ό,τι με ενοχλεί, νομίζω ότι θα μου άρεσε πολύ. Ακόμα κι αν δεν μιλάμε, θα νιώσω ανακούφιση.


5. Μη με κακομαθαίνεις
Σταμάτα να μου δίνεις όλα όσα θέλω. Όσο περισσότερα μου δίνεις, τόσο περισσότερο σε αντιπαθώ. Χρειάζομαι να τα κερδίζω με την αξία μου. Με βοηθά να νιώσω ότι μεγαλώνω. Θέλω να μάθω πώς να αποταμιεύω, να ξοδεύω και να μοιράζομαι χρήματα. Και ποτέ δεν πρόκειται να μάθω, αν συνεχίζεις να μου δίνεις τα πάντα. Μισώ να είμαι εξαρτημένη από εσένα• σε παρακαλώ, βοήθησέ με να γίνω ανεξάρτητη.


6. Βρες μου κάποιον με τον οποίο να μπορώ να μιλήσω
Θέλω κάποιον που να μην είναι εσύ. Έναν ενήλικα που να θαυμάζω, κάποιον στον οποίο να θέλω να μοιάσω, έναν άνθρωπο που να πιστεύει σε εμένα, που να με ωθεί μπροστά και που να με καταλαβαίνει. 

Έναν μέντορα, ένα σύμβουλο, έναν ψυχοθεραπευτή.

7. Πες μου ότι με αγαπάς
Υποκρίνομαι ότι δεν με νοιάζει. Αλλά πραγματικά χρειάζομαι να ακούσω τις λέξεις «σ’ αγαπώ». Επειδή τώρα νιώθω ότι δεν με αγαπώ. Ακόμα κι αν κάνω μερικές φορές τη ζωή σου μια κόλαση, χρειάζομαι και πάλι να αγαπηθώ. Ειδικά από εσένα.

Ξέρω ότι είναι πολύ δύσκολο να είσαι γονέας. Ορισμένες φορές αναρωτιέμαι γιατί το έκανες. Αλλά θα βελτιωθώ. Το υπόσχομαι. 

Θα μεγαλώσω και θα μπορούμε ξανά να απολαμβάνουμε ο ένας τη συντροφιά του άλλου. 
Μέχρι τότε, θέλω να σου πω ότι σε αγαπώ, ακόμα κι αν δεν σου το λέω συχνά.

Sean Grover, ψυχοθεραπευτής

enallaktikidrasi
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Thursday, 25 January 2024

Ταυτότητα και Κατάθλιψη στην Εφηβεία

Γιατί υπάρχει και τι να κάνετε
    Οι δυσκολίες, οι αγωνίες και οι αναζητήσεις της εφηβείας σχετικά με την ταυτότητα -που συνοψίζονται στο ερώτημα «ποιος είμαι, που ανήκω και που πάω»- καθώς και η εφηβική κατάθλιψη ξεκινούν όταν ο έφηβος βιώνει μια απώλεια.
     Η σημαντικότερη απώλεια στη ζωή των εφήβων είναι η αλλαγή της σχέσης τους με τους γονείς τους: παύουν να είναι το χαριτωμένο παιδάκι που είχε όλη την προσοχή και θαυμασμό των γονιών του και έπαιρνε χάδια και αγάπη ό,τι και να έκανε. 
    Στην εφηβεία οι έφηβοι αισθάνονται ότι η αγάπη είναι «πάρε-δώσε», ότι καθώς σταδιακά μπαίνουν στην ενηλικίωση οι γονείς τους αγαπάνε με όρους και έχουν υψηλές προσδοκίες από αυτούς.
    Οι έφηβοι συχνά μπερδεύονται σχετικά με το τι ακριβώς προσδοκούν οι γονείς τους από αυτούς και νιώθουν ότι οι γονείς τους γκρινιάζουν για το κάθε τι: τα ρούχα, την εμφάνιση, το διάβασμα, τις παρέες, τα πάντα. Οι έφηβοι αναπολούν την ευτυχισμένη εποχή της παιδικής ηλικίας όπου τα περισσότερα λάθη συγχωρούνταν λόγω «ανωριμότητας». 
    Τώρα οι ευθύνες και οι υποχρεώσεις τους αυξάνονται, ενώ οι ίδιοι δεν είναι έτοιμοι να τις αναλάβουν. Η αίσθηση ότι οι γονείς τους υποβιβάζουν, τους απορρίπτουν και η δυσκολία να ανταπεξέλθουν στις γονεϊκές απαιτήσεις ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για τη μείωση της αυτοπεποίθησης των εφήβων, κάτι που πυροδοτεί αντιδραστική κατάθλιψη.

Η ένταση της εφηβικής κατάθλιψης
    Η εφηβική κατάθλιψη μπορεί να γίνει ιδιαίτερα έντονη κατά καιρούς, εξαιτίας των φυσικών και ορμονικών αλλαγών της ηλικίας αλλά και της συναισθηματικής αστάθειας της εφηβείας. Σε αυτή την ηλικία οι εγκεφαλικές δομές που ελέγχουν το συναίσθημα, τον αυτέλεγχο και τις παρορμήσεις δεν έχουν ωριμάσει πλήρως. Οι αλλαγές στη διανόηση, το σώμα και τις σχέσεις είναι στρεσογόνες και προκαλούν πίεση και φόβο στους εφήβους.


    Μικρότεροι και μεγαλύτεροι έφηβοι και βαθμός κατάθλιψης
Υπάρχει διαφορά στο πώς οι μικρότεροι και μεγαλύτεροι έφηβοι εκδηλώνουν κατάθλιψη. Τα νεότερα άτομα τείνουν να έχουν καταστροφική και αντικοινωνική συμπεριφορά, εκδηλώνοντας θυμό απέναντι στους άλλους και τον εαυτό τους. Θεωρούν ότι πρέπει να «τιμωρήσουν» τον κόσμο και τον εαυτό τους επειδή αισθάνονται ότι οι ίδιοι είναι «κακοί άνθρωποι». Όταν αισθάνονται ότι στην οικογένεια τα πράγματα είναι καταθλιπτικά και δυσάρεστα, κάνουν την απόδρασή τους εγκαταλείποντας το σπίτι τους.

    Οι μεγαλύτερης ηλικίας έφηβοι κλείνονται περισσότερο στον εαυτό τους, βαριούνται, είναι απαθείς, νιώθουν εκνευρισμό και ότι δεν αξίζουν τίποτα. Κάποιοι από αυτούς εξακολουθούν να εξωτερικεύουν αρνητικά τη συμπεριφορά τους, αλλά αυτό συνήθως δηλώνει ότι η συναισθηματική τους ανάπτυξη δεν έχει φτάσει στο σημείο που θα έπρεπε να είναι ανάλογα με την ηλικία τους.

Η οικογενειακή ζωή των καταθλιπτικών εφήβων
    Ο σημαντικότερος παράγοντας στη ζωή ενός εφήβου είναι η οικογενειακή του ζωή. Αν στην οικογένεια υπάρχει στρες και συγκρούσεις, ο έφηβος θα έχει αυξημένες πιθανότητες να υποφέρει από κατάθλιψη, γιατί δεν έχει μάθει ακόμα πώς να χειρίζεται τις συγκρούσεις των μεγάλων γύρω της και δεν ξέρει ακόμα πώς να θωρακίσει τον εαυτό του. Έφηβοι με γονείς που έχουν κατάθλιψη τείνουν να εκδηλώσουν και οι ίδιοι κατάθλιψη ή άλλες συναισθηματικές διαταραχές.

Τι μπορούν να κάνουν οι γονείς
    Καθώς το παιδί πλησιάζει στην εφηβεία και γίνεται πιο ανεξάρτητο, το να διατηρήσετε την ψυχική σας εγγύτητα γίνεται όλο και πιο δύσκολο, αλλά και πιο σημαντικό.

Καθώς το παιδί αποκτά νέες δραστηριότητες και ενδιαφέροντα, επεκτείνεται η κοινωνική του ζωή και όλα αυτά είναι σημαντικά για το ίδιο, εσείς εξακολουθείτε να είστε η βάση του, οι άνθρωποι από τους οποίους παίρνει αγάπη, καθοδήγηση και στήριξη. Αυτή η σχέση του μαζί σας θα του προσφέρει τη σιγουριά και τη σταθερότητα που χρειάζεται για να γίνει δυνατό και να ανταπεξέλθει στη ζωή.

Τι να περιμένετε
    Το παιδί στην προεφηβεία μπορεί να δείχνει ότι δε χρειάζεται τη βοήθεια ή τις συμβουλές σας, ή να δείχνει ότι ντρέπεται για εσάς. Σε αυτή τη φάση τα παιδιά αρχίζουν να εμπιστεύονται περισσότερο τους φίλους και θέλουν τον ιδιωτικό τους χώρο και χρόνο -οπότε ξεκινούν οι πολύωρες τηλεφωνικές συνομιλίες πίσω από ερμητικά κλειστές πόρτες.

    Όσο δύσκολο και αν είναι να δεχτείτε αυτές τις αλλαγές, μην τις πάρετε προσωπικά: αποτελούν υγιές σημάδι ότι το παιδί σας αρχίζει να γίνεται ανεξάρτητο. Θα πρέπει να αφήσετε λίγο λάσκα τα λουριά και να αφήσετε περιθώριο ανάπτυξης, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι θα αφήσετε το παιδί ασύδοτο. Εξακολουθείτε να ασκείτε σημαντική επιρροή στη ζωή του παιδιού, όμως σε αυτή τη φάση ο προέφηβος ανταποκρίνεται καλύτερα στο παράδειγμα που δίνετε παρά στις οδηγίες και τις συμβουλές.

    Με τη στάση και το παράδειγμά σας προσφέρετε στον προέφηβο αξίες και αφήστε περιθώριο να τις μάθει και να τις εξασκήσει: επικοινωνία με σεβασμό, ηρεμία, καλοσύνη, υγιεινή διατροφή, άσκηση, τήρηση των καθημερινών καθηκόντων χωρίς βαρυγκόμια. Με αυτό τον τρόπο είναι πολύ πιθανότερο να ακολουθήσει ανάλογα και ο έφηβος.

Tuesday, 28 November 2023

Η Αντίρρηση στην Εφηβεία είναι... είδος πρώτης ανάγκης

Το παιδί σας υποστηρίζει το αντίθετο από αυτό που του λέτε ακόμα κι όταν γνωρίζει ότι έχει άδικο.
Η συμπεριφορά του σας βγάζει από τα ρούχα σας με αποτέλεσμα οι εντάσεις στο σπίτι σας να είναι καθημερινό φαινόμενο.

Η αντίρρηση στην εφηβεία είναι είδος πρώτης ανάγκης, όλα τα παιδιά της ηλικίας αυτής είναι πνεύματα αντιλογίας.
Πώς πρέπει να αντιμετωπίσετε την κατάσταση
Αφήστε το παιδί σας να "εξασκείται". 
Ο έφηβος μπορεί να φέρνει αντιρρήσεις απλώς επειδή θέλει να εξασκήσει την επιχειρηματολογική του ικανότητα.

Ακούτε υπομονετικά όσα σας καταλογίζει και φροντίστε να απαντάτε με την κοινή λογική. Το παιδί αργά ή γρήγορα θα μάθει να αναπτύσσει σωστά τα επιχειρήματά του, γιατί θα έχει ως πρότυπο τη σωστή επιχειρηματολογία των μεγάλων-γονιών, δασκάλων κλπ.

Επιβραβεύστε το για τις εύστοχες παρατηρήσεις που κάνει. Είναι πάντα πιο αποδοτικό να τονώνετε το ηθικό παρά να υπογραμμίζετε το αρνητικό.

Βρείτε μια ισορροπία για να "φρενάρετε" την αντιδραστικότητά του, προτού χάσετε την υπομονή σας και καταλήξετε σε καβγά. 
Όταν νιώθετε ότι είσαστε στα όρια να εκνευριστείτε, να προφασίζεστε ότι έχετε μια δουλειά. 
Με το ίδιο πνεύμα της υπομονής κινηθείτε όταν κάνει εξάσκηση και στην άλλη καινούργια ικανότητά του, την άσκηση κριτικής.

Από το βιβλίο: «Παιδιά στην εφηβεία, γονείς σε κρίση»

Αλεξάνδρα A. Καππάτου
Το Χαμομηλάκι

Friday, 13 October 2023

Το πέρασμα των Κοριτσιών στην Εφηβεία είναι πιο βίαιο και απότομο από ποτέ

Αυτό όμως δεν είναι δικό τους λάθος. Είναι το αποτέλεσμα ενός πολιτισμού που μαθαίνει τις γυναίκες πώς να είναι σέξι και επιθυμητές, όχι πώς να διοικούν, να καθοδηγούν και να παίρνουν αποφάσεις.
Το βράδυ κοιμήθηκαν κορίτσια και το πρωί ξύπνησαν γυναίκες. Θυμάμαι και ποια μέρα περίπου έγινε αυτό. Και τι ακολούθησε. Πήραν μεγάλες σακούλες και άδειασαν τα ρούχα από την ντουλάπα τους. 
Έβαλαν μέσα ό,τι ήταν ροζ ή είχε λουλούδια, πουά, πτι καρό και άφησαν στα ράφια μόνο κάτι γκρι φόρμες. 
Μετά μου ανακοίνωσαν: μαμά, δεν έχουμε τίποτα να φορέσουμε, πρέπει να πάμε για ψώνια. 
Οι κόρες μου σταμάτησαν να είναι κορίτσια μέσα σε μία νύχτα και έγιναν έφηβες. Το βλέμμα τους είναι ακόμα παιδικό -για μένα ίσως και βρεφικό, όπως τότε που τις πρωταντίκρισα- όμως το μυαλό τους, το σώμα τους, τα ενδιαφέροντά τους, οι απόψεις τους, ακόμα και η ώρα που πηγαίνουν κάθε βράδυ για ύπνο τις κάνει αυτό που θέλουν και οι ίδιες να είναι. Έφηβες της εποχής μας.

   Ξεκίνησα το ταξίδι της μητρότητας γνωρίζοντας από την αρχή ότι η εφηβεία θα είναι η πιο δύσκολη πίστα. Ήταν στα μάτια μου ένα μεγάλο κενό, η στιγμή που τα παιδιά μου θα άφηναν το χέρι μου και θα έτρεχαν μόνα τους προς το άγνωστο. Θα μπορούσε αυτός να είναι ο ουσιαστικός απογαλακτισμός από το υπερπροστατευτικό κουκούλι της μαμάς και του μπαμπά. 
Όλα όσα φοβόμουν όμως δεν ήταν τίποτα μπροστά σε εκείνα που πλέον συμβαίνουν στον κόσμο των εφήβων αλλά και των παιδιών του Δημοτικού. 
Χορογραφίες στο Tik-Tok, πόζες στο Instagram, ομαδικές συνομιλίες στο Viber, απεριόριστη πρόσβαση στο Netflix, στίχοι της τραπ που επαναλαμβάνουν άθλια στερεότυπα για τις σχέσεις των δύο φύλων. 
Ένας χαοτικός κόσμος από ερεθίσματα, ιδέες, πρότυπα, ανθρώπους που δύσκολα οι γονείς μπορούν να ελέγξουν. Οι κόρες μας θα μπορούσαν να είναι η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων, να γεύονται περίεργα φρούτα και να ανακαλύπτουν εμπειρίες, όμως αυτή η Χώρα έχει μόνο ένα στόχο: την Αλίκη-αντικείμενο. 
Την Αλίκη που αποχαιρετά βίαια την παιδική ηλικία και βιάζεται να γίνει γυναίκα. Όπου κι αν γυρίσεις το κεφάλι σου στον ψηφιακό και στον αληθινό κόσμο που περιβάλλει τα παιδιά μας οι γυναίκες για να είναι αποδεκτές πρέπει να έχουν άψογο μακιγιάζ, τέλεια χαρακτηριστικά, προκλητικές καμπύλες, να φοράνε crop top με ξεφτισμένο τζιν σορτς και να κοιτάζουν με νόημα τον φακό.
Οι γυναίκες για να είναι αποδεκτές πρέπει να έχουν άψογο μακιγιάζ, τέλεια χαρακτηριστικά, προκλητικές καμπύλες, να φοράνε crop top με ξεφτισμένο τζιν σορτς και να κοιτάζουν με νόημα τον φακό.
Ένα ολόκληρο σύμπαν έχει στηθεί για να επιβάλει στα κορίτσια πώς πρέπει να είναι. 
«Ο σεξισμός βρίσκεται παντού, σε κάθε στοιχείο της καθημερινότητας των εφήβων», μας λέει η σκηνοθέτις Βάνια Τέρνερ, που μαζί με τη Μαρία Σιδηροπούλου γύρισαν το ντοκιμαντέρ μικρού μήκους «Girlhood» παρακολουθώντας τις ζωές και τις σκέψεις τριών 17χρονων φιλενάδων στην Αθήνα της καραντίνας. «Η Νεφέλη σε μία σκηνή λέει ότι δεν της αρέσει καθόλου η μύτη της και ότι δεν θέλει να βγαίνει προφίλ για να μη φαίνεται. Η αλήθεια είναι ότι όλες μας έχουμε κάτι που δεν μας αρέσει τόσο πολύ πάνω μας. Είναι όμως αποτέλεσμα του σεξισμού ένα κορίτσι να ασχολείται τόσο πολύ με την εμφάνισή του από τόσο νωρίς. Υπάρχουν πρότυπα ομορφιάς στα οποία εκτίθενται από πολύ μικρή ηλικία, είναι όμως άπιαστα και κάνουν τις γυναίκες να σεξουαλικοποιούνται προτού ακόμα συνειδητοποιήσουν το φύλο τους. Ο σεξισμός δεν είναι μόνο το σφύριγμα στον δρόμο. Εχει πολλά πρόσωπα».
«Υπάρχουν πρότυπα ομορφιάς στα οποία εκτίθενται από πολύ μικρή ηλικία, είναι όμως άπιαστα και κάνουν τις γυναίκες να σεξουαλικοποιούνται προτού ακόμα συνειδητοποιήσουν το φύλο τους».
   Η Χριστίνα διαμαρτύρεται γιατί στο σπίτι έχει αναλάβει τις δουλειές που θεωρούνται γυναικείες ενώ ο αδερφός της δεν τη βοηθάει. «Ήταν ξεκάθαρο ότι υπήρχε ένας έμφυλος διαχωρισμός σε ό,τι αφορά τις εργασίες του νοικοκυριού. Το πώς δημιουργούνται αυτοί οι ρόλοι, οι προσδοκίες που έχουμε από κάθε φύλο παίζουν καθοριστικό ρόλο σε αυτή την περίοδο κατά την οποία προσπαθούν να χτίσουν την ταυτότητά τους. 
Οι έφηβες σήμερα έχουν τεράστια έκθεση στα social media και ευαισθητοποιούνται σε αυτά τα θέματα από νωρίς. Δεν είναι άσχετες. Ξέρουν τι είναι ο φεμινισμός, έχουν το λεξιλόγιο για να εκφραστούν και να εξηγήσουν πράγματα που τους συμβαίνουν». 
....................
Το τέλος της αθωότητας

  Η γενιά των σημερινών μαμάδων που έχει παιδιά στην εφηβεία μεγάλωσε χωρίς να αμφισβητήσει ποτέ το status quo της πατριαρχίας. Στις δικές μου αναμνήσεις ο φεμινισμός έφτανε μέχρι τις ΕΓΕΣ και ο αγώνας γινόταν για πολύ βασικά πράγματα, όπως το δικαίωμα της γυναίκας να διατηρεί το επώνυμό της μετά τον γάμο και φυσικά την πολύ αναγκαία αλλαγή του Οικογενειακού Δικαίου το 1983. Δεν είχα ακούσει ποτέ ότι τα πρότυπα ομορφιάς τα επιβάλλουν οι άνδρες γιατί έτσι ονειρεύονται το σεξουαλικό τους αντικείμενο. Ούτε ότι υποσυνείδητα μπορεί να θεωρούν τις γυναίκες αντικείμενα και αυτό είναι πολύ ύπουλο γιατί μπορεί τελικά να τους κάνει να πιστεύουν ότι έχουν εξουσία πάνω σε αυτές. 
Πίστευα ότι αρκούσε να μεγαλώσω τα παιδιά μου με αγάπη για να γίνουν ευτυχισμένοι έφηβοι και δεν υπολόγισα ότι ο κόσμος που διοικείται κυρίως από άνδρες σε θέσεις εξουσίας είναι πολύ σκληρός για τις γυναίκες.

Ότι θα πρέπει να αγωνιστούν για το παραμικρό, από το να αγαπήσουν τη μύτη τους ή τα πόδια τους όπως είναι μέχρι το να επιστρέψουν ένα βράδυ στο σπίτι με ασφάλεια. 

   Συνειδητοποιώ ότι έπεφτα στις παγίδες της πατριαρχίας τη μία μετά την άλλη. Σκέφτομαι τώρα πόση «Μπάρμπι» έδωσα στα παιδιά μου. Όχι μόνο τις κούκλες για να παίζουν αλλά και ατέλειωτες ώρες με ταινίες στο σπίτι και στο σινεμά. Καθόμουν πάντα μαζί τους και διαπίστωνα διαρκώς ότι αυτό το θέαμα είναι τουλάχιστον κουτό, αλλά δεν μου περνούσε από το μυαλό ότι μπορεί να αποβεί και επικίνδυνο. Ότι σε λίγα χρόνια ίσως μετρήσουν τον εαυτό τους μπροστά στον καθρέφτη και ίσως απογοητευτούν που δεν είναι αρκετά ψηλές ή αρκετά αδύνατες, όπως οι κούκλες με τις οποίες μεγάλωσαν. Και ότι μια μέρα μπορεί γι’ αυτόν το λόγο να σταματήσουν να τρώνε και να χαθούν στο στρόβιλο της νευρικής ανορεξίας, της ψυχικής ασθένειας με τη μεγαλύτερη θνησιμότητα. Όχι, δεν φοβήθηκα από νωρίς ότι τα παιδιά μου μπορεί να γίνουν αντικείμενα και πως σε λίγα χρόνια μπορεί να φορέσουν ρούχα που δεν ταιριάζουν στην ηλικία τους και να λικνιστούν όπως οι tik-tokers μόνο και μόνο για να τραβήξουν την προσοχή ενός αγοριού. Γιατί; Γιατί έτσι κάνουν όλες και ο ανταγωνισμός είναι δύσκολος.
.......................
Ο σεξισμός της κάθε μέρας
..................  
Μόνο διακόπτοντας τον κύκλο της σιωπής και συνειδητοποιώντας τις μικρές και τις μεγάλες στιγμές που μας αποδίδουν ρόλους που δεν έχουμε επιλέξει, τις στιγμές που κάνουμε το ίδιο και στα παιδιά μας, μπορούμε να προλάβουμε τις συμπεριφορές που προσβάλλουν το φύλο.
..............
περισσότερα εδώ: 
marieclaire
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Thursday, 12 October 2023

Με κόρη στην εφηβεία... - How to Get Along with Your Teenage Daughter

Η εφηβεία είναι μια δύσκολη περίοδος τόσο για τους γονείς όσο και για τα παιδιά. 
Ο τρόπος που τη βιώνει το κορίτσι σε σχέση με το αγόρι δεν είναι κατ' ανάγκη ίδιος ενώ και οι σχέσεις με τους γονείς επηρεάζονται σημαντικά

Κόρη στην εφηβεία
Το κορίτσι μπαίνοντας στην εφηβεία καλείται να διαχειριστεί θέματα αυτοεκτίμησης καθώς οι αλλαγές στο σώμα της είναι πολλές. 
Παράλληλα, η επαναστατική συμπεριφορά - σήμα κατατεθέν των εφήβων – οδηγεί σε συχνές ρίξεις κυρίως με τη μητέρα η οποία συχνά αναρωτιέται τι μπορεί να κάνει για να επικοινωνήσει καλύτερα με την κόρη της.

Τρόποι προσέγγισης
Ήδη, από τις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού αρκετά κορίτσια αρχίζουν να βλέπουν αλλαγές στο σώμα τους ενώ μπορεί να τους ξεκινήσει και η περίοδος. 
Οι ορμόνες αλλάζουν προκαλώντας πολλές ψυχολογικές μεταπτώσεις αλλά και νεύρα. 
Παράλληλα, αποζητούν την απομόνωση, αποφεύγουν τις πολλές κουβέντες με τους γονείς και είναι έτοιμα για καυγά.
Αν κι εσείς βιώνετε μια ανάλογη κατάσταση με την κόρη σας, πάρτε βαθιές ανάσες, οπλιστείτε με υπομονή και επιλέξτε μια από τις παρακάτω… στρατηγικές, για να έχετε μια όσο το δυνατόν καλύτερη σχέση και επικοινωνία μαζί της και κυρίως για όσο διαρκέσει η εφηβεία.
Ανοιχτή για κάθε συζήτηση
Ενημερώστε την ότι είστε πάντα διαθέσιμη για συζήτηση. Οι έφηβοι δεν είναι παιδιά, αλλά ούτε και οι ενήλικες. 
Χρειάζονται την καθοδήγησή σας ακόμα κι αν δεν το παραδέχονται. Μερικές φορές η έφηβη κόρη σας μπορεί να μην θέλει να συνομιλήσει μαζί σας, ωστόσο ίσως έχει ανάγκη να ακούσει ότι είστε εκεί για αυτήν εάν χρειαστεί κάποιον να μιλήσει.

Ακούστε την, όταν σας μιλάει
Ένα από τα καλύτερα πράγματα που μπορείτε να κάνετε αν θέλετε να είστε κοντά με την κόρη σας, είναι να την ακούσετε. Απενεργοποιήστε το ραδιόφωνο εάν βρίσκεστε στο αυτοκίνητο, αφήστε το κινητό στην άκρη ή κλείστε την τηλεόραση στο σπίτι και ακούστε με προσοχή όλα όσα έχει να σας πει.
Και το πιο σημαντικό: μη σκέφτεστε πώς να απαντήσετε ενώ σας μιλάει.

Να είστε σαφείς όταν εξηγείτε κανόνες και συνέπειες
Μην εφαρμόζετε νέο κανόνα που δεν έχετε συζητήσει με την κόρη σας. Αυτό θα οδηγήσει μόνο σε απογοήτευση και ένταση κι από τις δύο πλευρές.
Αντ 'αυτού, μπορείτε να μιλήσετε μαζί της για τους κανόνες αλλά και για τις συνέπειες.
Επίσης, να είστε πρόθυμες να χαλαρώσετε τους κανόνες εάν η κόρη σας είναι τυπική και τους τηρεί κατά γράμμα.

Να σέβεστε την κόρη σας
Εάν θέλετε να σας ακούει η κόρη σας και να ακολουθεί τους κανόνες σας, τότε θα πρέπει να αντιλαμβάνεστε τα συναισθήματά της και να την σέβεστε.
Μιλήστε μαζί της με τον τρόπο που θα θέλατε να σας μιλάει. 
Αποφύγετε τις φωνές και το σηκωμένο δάχτυλο και συζητήστε μαζί της με ήρεμο, ώριμο τρόπο.
Δώστε της την ευκαιρία να εκφράσει τη γνώμη της ακόμα κι αν διαφωνείτε ριζικά με όσα λέει.

Σεβαστείτε την ιδιωτικότητά της
Καθώς η κόρη σας μεγαλώνει, θα χρειάζεται περισσότερη ιδιωτικότητα. 
Ενημερώστε την κόρη σας ότι σέβεστε αυτή την ανάγκη και κάντε το πράξη. 
Χτυπάτε την πόρτα κάθε φορά που μπαίνετε στο δωμάτιό της, αποφύγετε να κρυφακούτε όταν μιλάει στο κινητό ή μην ψάχνετε το ημερολόγιό της.
Φιλοξενία: Το Χαμομηλάκι

Monday, 9 October 2023

«Μεγαλώνω, ρε μάνα…. Δεν θέλω πια μαμά, μάνα θέλω.»

Από το «μαμά» στο «ρε μάνα» 

Όλα ξεκίνησαν ξαφνικά, μια συνηθισμένη μέρα όταν άνοιξα
την πόρτα του δωματίου του
δωδεκάχρονου γιού μου.

- «Ομορφιά μου, ξύπνα. Είναι 7.30, θα αργήσεις»
- «Άσε μας ρε μάνα πρωί-πρωί», ακούστηκε μια φωνή να λέει κάτω από τα σκεπάσματα.

Σαν να με χτύπησαν ρευματοφόρα σύρματα κοκάλωσα για λίγο, μετά έκανα όπισθεν και εκτέλεσα την εντολή της φωνής.
Άκουσα καλά; «Ρε μάνα»; 
Που πήγε το «μαμά μου»; Δηλαδή πως πάει; Από το «μανούλα» στο «μαμά» και μετά στο «ρε μάνα» και μετά και μετά; Στο σκέτο «ρε» ίσως; Ή μήπως στο ακόμα χειρότερο, στην καμία προσφώνηση;
Προσπαθώ να συνέλθω γρήγορα γιατί σε λίγο θα μπουκάρει από την πόρτα αυτός ο άγνωστος. Μια σκέψη μου δίνει ελπίδα: μήπως έβλεπε κανένα εφιάλτη την ώρα που μου μίλησε;
Αχ μακάρι να έβλεπε εφιάλτη, γιατί αλλιώς σημαίνει ότι τον βλέπω εγώ.
Εξακολουθώ να νιώθω ότι βρίσκομαι στη ζώνη του λυκόφωτος.
Κάνω σύντομο τεστ πραγματικότητας : Τσιμπιέμαι -τσεκ, κοιτάζω οικογενειακές φωτογραφίες -τσεκ, ανοίγω την τηλεόραση που έχει Παπαδάκη- τσεκ. Όλα στη θέση τους. Η πόρτα ανοίγει. Νάτος μωρέ ο γιός μου είναι.

Τώρα θα έλθει κοντά στη μανούλα για το πρωινό φιλάκι της. «Καλημέρα χαρά μου» του λέω περιμένοντας την κίνηση. Αυτός με κοιτάζει αδιάφορα και μετά και μετά; Αυτό! Δεν έχει μετά.

Δεν λέει τίποτα και πηγαίνει ολοταχώς για το μπάνιο. Αμάν! Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά.
Είναι η ιδέα μου ή όντως σήμερα αργεί περισσότερο στο μπάνιο; Μετά από δέκα λεπτά η πόρτα του μπάνιου ανοίγει- κάπως διαφορετικά σήμερα- και βγαίνει ο γιός μου. Γιαα… μια στιγμή; Τι έχει κάνει στο μαλλί του; Το έχει βρέξει και το έχει σηκώσει κατακόρυφα. Ψυχραιμία.
Καταπίνω το «πολύ σου πάει το νέο look» γιατί κάτι στο βλέμμα του με απειλεί ότι «ότι πεις θα χρησιμοποιηθεί εναντίον σου».
Ανοίγει την εξώπορτα για να φύγει για το σχολείο. Με δήθεν άνεση τον πλησιάζω και του δίνω το κολατσιό του. Κάποιες αμυδρές ελπίδες ότι μπορεί να πάρω το δεύτερο φιλί της ημέρας –λες και πήρα και το πρώτο- εξανεμίστηκαν γρήγορα.
Ο γιος μου γυρίζει, με κοιτάζει αδιάφορα, και μου λέει : «Τελευταία φορά που παίρνω κολατσιό. Από αύριο θέλω να αγοράζω από το κυλικείο, όπως κάνουν και οι άλλοι».
Η πόρτα ανοίγει και κλείνει και εγώ νιώθω σαν να παρακολουθώ τη ζωή κάποιας άλλης. Από αισθηματική κομεντί η ζωή μου έχει γίνει ταινία αγωνίας. Τρέχω στο μπαλκόνι και κρυφά τον βλέπω να απομακρύνεται.

Θέλω να του φωνάξω
«τι έκανες στο γιο μου ρε»; Και τώρα που τον παρατηρώ καθόλου δεν του πάει έτσι το μαλλί. Σαν βλάκας είναι.
Χωρίς αναπνοή, τρέχω στον υπολογιστή και πιάνω αμέσως δουλειά. Κάτι δεν πάει καλά με το παιδί μου και πρέπει να το μάθω γρήγορα. Ανοίγω το facebook το γιού μου. Μου ζητάει κωδικό. Πατάω τον κωδικό που ήξερα -γιατί τον ήξερα- και τίποτα. Τον ξαναγράφω. Τίποτα πάλι. Δεν είναι δυνατόν; Έχει αλλάξει κωδικό! Ψυχραιμία! Η ζωή μου από ταινία αγωνίας δεν θέλει και πολύ να εξελιχθεί σε θρίλερ.
Παίρνω τηλέφωνο τη φίλη μου τη Λέλα. Αυτή έχει μεγαλύτερη εμπειρία αφού έχει μεγαλώσει τρία παιδιά. Η αρχική σιωπή της Λέλας όσο της εξιστορώ με κάθε λεπτομέρεια το σημερινό συμβάν με κάνει να αγωνιώ ακόμα περισσότερο.

Μίλα Λέλα! Διέκοψε με επιτέλους και πες μου ότι όλα ιδέα μου είναι! Η Λέλα παίρνει μια βαθιά ανάσα που κόντεψε να κόψει τη δικιά μου και λέει : «Δεν φοβάμαι για κάτι συγκεκριμένο βρε παιδί μου, αλλά πώς να στο πω, κάτι δεν μου κολλάει στη συμπεριφορά του. Άσε καλύτερα όμως, μη σε κάνω να ανησυχήσεις χωρίς λόγο». Μας υποχρέωσες Λέλα. «Πες μου την αλήθεια Λέλα, τι βλέπεις;» Και η Λέλα τότε σαν να ήταν καφετζού και χαρτορίχτρα μαζί, μου τα είπε. 
«Μάλλον έχει μπλέξει αλλά είναι ακόμα νωρίς, μπορείς να προλάβεις το κακό. Οι ειδικοί λένε ότι αυτές οι απότομες αλλαγές συμπεριφοράς των παιδιών είναι πάντα ύποπτες». Αχ, το ήξερα! Το ήξερα εγώ. Να τώρα που το λένε και οι ειδικοί. Και το λέει και η Λέλα που με τρία παιδιά και αυτή στους ειδικούς συγκαταλέγεται.
Και τι νομίζετε ότι έκανα μόλις έκλεισα το τηλέφωνο; Ναι αυτό που νομίζετε έκανα. Κατέστρωσα σχέδιο παρακολούθησης. Καταρχάς έφτιαξα ψεύτικο προφίλ στο facebook: Θα εμφανιζόμουν ως Ελεονόρα Τατ 12 ετών μαθήτρια σε γυμνάσιο κοντινό στο γυμνάσιο του γιου μου.

Έβαλα φωτό που βρήκα στο ιντερνέτ. Φυσικά έκανα αίτημα φιλίας στον ύποπτο και περίμενα να τσιμπήσει. Και τσίμπησε αμέσως.
Το αίτημα φιλίας σας έγινε δεκτό. Γιααα… μια στιγμή. Αφού είναι σχολείο πως και είναι μέσα στο facebook ; Πάει σήμερα θα τρελαθώ, θα το δείτε. Συγκεντρώνομαι στην αποστολή μου. Του απαντάω στο facebook με greeklish για ξεκάρφωμα: «Pws kai den eisai sxoleio,tetoia wra ;»

Αυτός απαντάει αμέσως «Δεν μου αρέσουν τα greeklish. Και εσύ γιατί δεν είσαι σχολείο;» Ωχ αμάν, αυτό δεν το είχα σκεφτεί. Και εγώ μια δωδεκάχρονη μαθήτρια είμαι. Σκέψου, σκέψου κάτι ηλίθιο κεφάλι μου.
«Είμαι λίγο άρρωστη σήμερα και δεν πήγα. Εσύ;» του λέω παίρνοντας ανάσα (ουφ !) μετά από ένα ολόκληρο λεπτό. «Εμείς έχουμε κενό τώρα, λείπει ο φυσικός» μου απαντάει.
Συνεχίζει: «2 ερωτήσεις. Γιατί έχεις βάλει φωτό προφίλ τη Miley Cyrus, και γιατί η σελίδα σου είναι όλη άδεια χωρίς καμία ανάρτηση;» Άγιε Γκούγκλη μου βοήθεια.

Γκουγκλάρω Miley Cyrus και ανακαλύπτω ότι είναι μια πολύ διάσημη τραγουδίστρια. Φτου!!. Απαντώ: «Μου αρέσει η Miley και μισώ τις αναρτήσεις. ’Έκανα facebook μόνο για να συνομιλώ με φίλους»... (απάντησα έτσι γιατί είχα καταλάβει ότι και η Miley είναι κάπως αντιδραστική). Περνά αρκετή ώρα χωρίς απάντηση και ξέρετε τι σκέφτομαι. Τελικά φτάνει η απάντηση «Οκ άποψή σου. Περαστικά».

PS: Στείλε μου κάποια στιγμή δική σου φωτό στο inbox». Το ψάρι τσίμπησε και κατάπιε και το αγκίστρι μαζί.
Συνεχίζω στο δεύτερο μέρος του σχεδίου: κατασκοπία του κινητού του. Το μεσημέρι ο ύποπτος γύρισε από το σχολείο.
Μπήκε μέσα με κάτι μούτρα μέχρι το πάτωμα. «’Όλα καλά σήμερα;» του λέω. «Δεν μας παρατάς και εσύ ρε μάνα»; Κάνοντας διαχείριση θυμού και πανικού μαζί φράζω την έξοδο στη φράση «πες μου ρε βλαμμένο που έχεις μπλέξει»;

Αφού έφαγε τελείως αμίλητος το μεσημεριανό του σηκώθηκε να πάει τουαλέτα. Τώρα είναι η μοναδική ευκαιρία που αποχωρίζεται το κινητό του. Σαν τον Γκόλουμ με το «my precious» του ένα πράμα. Έχω περίπου 10 λεπτά στη διάθεσή μου.

Μπαίνω κατευθείαν στα τελευταία μηνύματα. Τα διαβάζω με κομμένη ανάσα και με κομμένα φρένα. Ένα μήνυμα μου τραβάει την προσοχή με κάποιον που τον έχει καταχωρημένο ως «χοντρός». Σας το διαβάζω:

12-11-2015 Χοντρός:
«Αύριο θα φέρεις εσύ ή θα φέρω εγώ»;

Γιός μου: «Άσε θα φέρω εγώ. Θα φέρω την καλή. Τρίτη ώρα έχουμε κενό. Συνάντηση στο γνωστό σημείο. Πόσοι θα είμαστε ;»

Χοντρός: «Καμιά δεκαριά. Γουστάρω, θα τη βρούμε δικέ μου.» Επόμενο μήνυμα με «χοντρός»

13-11-2015 Χοντρός:
«Δικέ μου σόρυ. Με χάλασε πολύ το χτεσινό. Δεν αντέχω άλλο. Οι γέροι μου φωνάζουν που με βλέπουν έτσι χάλια το μεσημέρι. Πες και στους άλλους τέρμα για μένα, γιατί αυτοί θέλουν να με χώσουν μέσα για τα καλά».

Γιός μου: «Εντάξει αδελφέ, μην σε νοιάζει, θα καθαρίσω εγώ για πάρτη σου»
Εντάξει, δεν χρειάζεται να διαβάσω άλλα. Είμαι συντετριμμένη. Ο γιος έχει μπλέξει με ναρκωτικά. Είχε δίκιο η Λέλα τελικά. Πρέπει να μιλήσω στον πρώην άντρα μου και να έρθω σε επικοινωνία με τον Σφακιανάκη, ξέρετε αυτόν από το σώμα ηλεκτρονικού εγκλήματος όχι τον άλλον από το «σώμα μου», του τραγουδιστικού εγκλήματος.
Μετά από λίγο ο γιος μου βγαίνει από την τουαλέτα .Έχω αποφασίσει να του δείξω ότι ξέρω, να έχει το φόβο μην μπλέξει χειρότερα μέχρι να δούμε τι θα κάνουμε. Και τότε συνέβη το αναπόφευκτο. Άνοιξε το στόμα μου και ξαναέκλεισε μόνο όταν του είπα όλη αυτή την ιστορία που έχω πει και σε σας.

Ο γιος μου καθ’ όλη τη διάρκεια του παραληρήματός μου με κοίταζε με ανοιχτό το στόμα. Το μόνο που ψέλλισε ήταν «ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη ρε μάνα» και έφυγε.
Αυτή τη φορά το «ρε μάνα» ήταν διαφορετικό. Μου ακούστηκε σαν το «μαμά μου». Λες να έκανα λάθος; Μπα δεν νομίζω ,τα γεγονότα μιλάνε από μόνα τους.
Για τις επόμενες δύο μέρες δεν ανταλλάξαμε ούτε λέξη. Μόνο κρυφές ματιές. Κάποια στιγμή μου πέρασε από το μυαλό να μπω στο facebook να δω αν με διέγραψε από φίλη του. Με έκπληξη αντίκρισα ένα νέο μήνυμα από εκείνον στο inbox.

Σας το διαβάζω:


«Μανούλα ή μαμά ή μητέρα ή «ρε μάνα» ή Ελεονόρα ή Miley με έχεις κάνει έξαλλο.
Νομίζω ότι αξίζω μεγαλύτερη εμπιστοσύνη από σένα.
Τέλος πάντων επειδή δεν μπορώ να σε βλέπω να υποφέρεις χωρίς λόγο θα σου πω δυο λόγια, αν και κανονικά θα έπρεπε να σε αφήσω να βράζεις στο ζουμί σου .
Ο «χοντρός» λοιπόν είναι ο κολλητός μου ο Γιώργος και είναι όντως χοντρός. Η συνεννόηση μεταξύ μας αφορούσε ποιος θα φέρει μπάλα για να παίζουμε στο σχολείο στα κενά μας.

Επίσης όταν έλεγε «τέρμα για μένα, γιατί αυτοί θέλουν να με χώσουν μέσα για τα καλά» εννοούσε ότι επειδή είναι λιγάκι χοντρός και κουράζεται αυτός θέλει να κάθεται στο τέρμα (τερματοφύλακας) ενώ οι άλλοι στην ομάδα του τον βάζουνε να παίζει μέσα. Κατάλαβες τώρα;

Όσο για τα σκαμπανεβάσματα στη διάθεσή και την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά μου ομολογώ ότι κάπου έχεις δίκιο. Μην νομίζεις και μένα με παραξενεύει και με φοβίζει πολλές φορές αλλά είναι κάτι πιο δυνατό από μένα.
Εφηβεία παλιοκατάσταση, καταλαβαίνεις ρε μάνα; Και άκου κάτι που έχω διαβάσει κάπου. Όταν συγκρούομαι με σένα δεν απορρίπτω εσένα αλλά το ρόλο σου, είναι σαν να διεκδικώ την νέα μας σχέση. Κατάλαβες;
Δεν θέλω πια μαμά, μάνα θέλω. Και μην διανοηθείς ποτέ να πιστέψεις ότι επειδή δεν σου κάνω πολλές χαρούλες πλέον ότι δεν μου είσαι και απαραίτητη γιατί τότε θα φας μπλοκ, διαγραφή και θα σε δηλώσω ως spam. Μεγαλώνω ρε μάνα……

Αυτή τη φορά το «ρε μάνα» μου ακούστηκε σαν την πιο τρυφερή κουβέντα που μου έχει πει ο γιος μου μέχρι τώρα.

Το μόνο που έκανα ήταν να ρωτήσω κάτι ακόμη τον κύριο Γκούγκλη και αυτός μου απάντησε
«πάτα < και 3». Μια καρδιά σχηματίστηκε σαν δική μου απάντηση στον γιο μου.

από την αγαπημένη μας Ιδεοπηγή

Tuesday, 4 April 2023

Σε «Συσσωρευμένα Γεγονότα» οφείλεται η Εφηβική Βία

Τα προβλήματα συμπεριφοράς των παιδιών μπορούν να αρχίσουν έναν κύκλο δυσκολιών που τελικά καταλήγουν σε βία μετέπειτα στη ζωή τους, αλλά υπάρχουν άφθονες ευκαιρίες παρέμβασης πριν φτάσουν τα πράγματα στα άκρα.
Ο Δρ Κέννεθ Ντοντζ και οι συνεργάτες του στο Πανεπιστήμιο Ντιουκ της Βόρειας Καρολίνα έθεσαν υπό ιατρική παρακολούθηση 754 παιδιά από το νηπιαγωγείο μέχρι και το Λύκειο για να προσπαθήσουν να εντοπίσουν τους παράγοντες που συντελούν στην εφηβική βία.
Διαπίστωσαν ότι ο δρόμος από τα πρώιμα παιδικά προβλήματα συμπεριφοράς μέχρι την εφηβική βία περιλαμβάνει μια περίπλοκη αλληλουχία περιστατικών.
Αρχικά οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι οι γονείς από μειονεκτικές οικογένειες ήταν πιθανότερο από άλλους γονείς να ανταποκριθούν στα προβλήματα συμπεριφοράς των παιδιών τους είτε σκληρά είτε με ασυνέπεια. Αυτό με τη σειρά του, καθιστούσε πιθανότερο τα παιδιά να έχουν προβλήματα στο σχολείο, τόσο με τα μαθήματά τους όσο και με τους συμμαθητές τους.

    Όταν τα παιδιά είχαν τέτοια προβλήματα στο Δημοτικό σχολείο, οι γονείς ήταν πιθανότερο να απομακρυνθούν απ' αυτά στο Γυμνάσιο, μιλώντας και παρακολουθώντας τα λιγότερο με την πάροδο του χρόνου. Αυτό αύξανε τις πιθανότητες τα παιδιά να κάνουν λάθος επιλογές φίλων, που για ορισμένα τελικά συντελούσε σε βίαιες συμπεριφορές στο Λύκειο.
Τα καλά νέα είναι ότι, τα νήπια με προβλήματα συμπεριφοράς δεν είναι προκαθορισμένο να έχουν προβλήματα στην εφηβεία. 
Υπάρχουν πολλές ευκαιρίες που οι γονείς μπορούν να παρέμβουν και να κάνουν τη διαφορά.
Το μήνυμα λοιπόν προς τους γονείς είναι ότι υπάρχουν πάντα ευκαιρίες για να βοηθήσουν το παιδί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα του.
    Όπως εξηγεί ο Δρ Ντοντζ «οι αντιδράσεις των γονέων ελάσσονα προβλήματα συμπεριφοράς των παιδιών τους μπορούν είτε να βοηθήσουν είτε να κάνουν κακό. Ορισμένοι γονείς, θυμώνουν και ανταποκρίνονται σκληρά, συχνά σκεπτόμενοι ότι μπορεί να φοβίσουν το παιδί τους ώστε να έχει καλή συμπεριφορά».
    Αλλά αυτό προϋποθέτει το μικρό παιδί να γνωρίζει ποια είναι η «καλή» συμπεριφορά. Οι γονείς λοιπόν θα πρέπει να είναι συνεπείς και ξεκάθαροι ως προς τους λόγους που μια συμπεριφορά, π.χ. ο καβγάς με τον αδερφό/αδερφή, δεν είναι αποδεκτή. Επίσης θα πρέπει να επιβραβεύουν την καλή συμπεριφορά του παιδιού τους.

    Πάντως από τη μελέτη προκύπτει ότι το Γυμνάσιο είναι μια περίοδος-κλειδί για την εμπλοκή των γονέων στις ζωές των παιδιών. Ορισμένοι γονείς παιδιών με ιστορικό προβλημάτων συμπεριφοράς, ήταν τόσο δυσαρεστημένοι με την συμπεριφορά τους τη δεδομένη περίοδο που είχαν «εγκαταλείψει τη μάχη» και δεν παρακολουθούσαν πλέον τη ζωή των παιδιών τους.
    Αλλά τότε ακριβώς είναι που τα παιδιά έχουν ανάγκη τους γονείς τους. Aρα οι γονείς θα πρέπει να συνεχίζουν να έχουν ενεργό ρόλο στη ζωή του παιδιού. Πάντα έχουν ευκαιρία να βοηθήσουν ή να κάνουν κακό στην ανάπτυξη του παιδιού.
    Φυσικά δεν πρέπει να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι οι γονείς ευθύνονται για όλα τα κακά που συμβαίνουν στο παιδί. Πολλοί γονείς κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν και εκείνοι που προέρχονται από μειονεκτικό οικογενειακό περιβάλλον συχνά αντιμετωπίζουν δυσκολίες που καθιστούν τον ρόλο τους ως γονέα ακόμη πιο δύσκολο.

Η έρευνα δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Child Development.
Δημοσίευση: 28-11-2008

Monday, 5 September 2022

Η κυκλοθυμική διαταραχή στα παιδιά και οι τρόποι διαχείρισής της

Η κυκλοθυμική διαταραχή ή κυκλοθυμία είναι μια διαταραχή της διάθεσης κατά την οποία ένα παιδί βιώνει εναλλασσόμενα επεισόδια υπομανίας και καταθλιπτικών συμπτωμάτων.


Η κυκλοθυμία θεωρείται μέρος του φάσματος της διπολικής διαταραχής, με ήπια αλλά χρόνια συμπτώματα.

Αυτό το άρθρο εξετάζει την πορεία που ακολουθεί η κυκλοθυμία, συμπεριλαμβανομένης της έναρξης και της πιθανότητας να εξελιχθεί σε διπολική διαταραχή. Διερευνά επίσης τα συμπτώματα της πάθησης, τις διαθέσιμες θεραπείες και τα βήματα που μπορούν να κάνουν οι γονείς και οι φροντιστές για να βοηθήσουν το παιδί τους.

Η πορεία της κυκλοθυμίας

Η κυκλοθυμική διαταραχή περιλαμβάνει περιόδους καταθλιπτικών συμπτωμάτων που εναλλάσσονται με περιόδους υπομανίας, που είναι μια κατάσταση αυξημένης διάθεσης.

Για να λάβει τη διάγνωση της κυκλοθυμίας, ένα παιδί πρέπει να εμφανίσει συμπτώματα για τουλάχιστον ένα χρόνο, με όχι περισσότερους από δύο μήνες χωρίς συμπτώματα.

Η έναρξη της κυκλοθυμίας ξεκινά τυπικά στην εφηβεία, αν και μπορεί να ξεκινήσει από την παιδική ηλικία.
Ένα οικογενειακό ιστορικό διπολικής ή κυκλοθυμικής διαταραχής είναι ένας παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη κυκλοθυμίας. Ορισμένες έρευνες υποδηλώνουν ότι η κυκλοθυμία είναι ένας παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη διπολικής διαταραχής.

Τα ποσοστά κυκλοθυμίας και άλλων διπολικών διαταραχών σε παιδιά και εφήβους δεν είναι καλά τεκμηριωμένα. Οι εκτιμήσεις για τον επιπολασμό της πάθησης στα παιδιά κυμαίνονται από 1,8% έως 3,9%, αλλά μια ανάλυση του 2021 κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η διπολική διαταραχή στα προεφηβικά παιδιά ήταν πολύ σπάνια.

Τα συμπτώματα της κυκλοθυμίας

Για να διαπιστώσετε αν το παιδί σας είναι κυκλοθυμικό θα πρέπει να υπάρχουν έστω 3 από τα συμπτώματα που ακολουθούν:

  • Δυσκολία ολοκλήρωσης μιας εργασίας
  • Απόσπαση προσοχής
  • Υπερβολική απερίσκεπτη συμπεριφορά, όπως γρήγορη οδήγηση, υπερβολικές δαπάνες, κατάχρηση ουσιών κ.λπ.
  • Γρήγορη ομιλία
  • Ευερέθιστη συμπεριφορά
  • Έλλειψη συγκέντρωσης
  • Υπερβολικά χαρούμενη διάθεση
  • Επαναλαμβανόμενες σκέψεις θανάτου ή αυτοκτονίας
  • Πολύ λίγος ή καθόλου ύπνος, χωρίς αίσθημα κούρασης

Τα παιδιά ή οι έφηβοι με κυκλοθυμία μπορεί να περιγραφούν ως αναξιόπιστα, κυκλοθυμικά ή με ιδιορρυθμία λόγω απρόβλεπτων ή ευερέθιστων διαθέσεων.

Η έρευνα εξηγεί ότι οι διπολικές παθήσεις της παιδικής ηλικίας συνυπάρχουν επίσης με άλλες παθήσεις ψυχικής υγείας, συμπεριλαμβανομένης της διαταραχής ελλειμματικής προσοχής-υπερκινητικότητας (ADHD). Οι συνυπάρχουσες καταστάσεις μπορεί μερικές φορές να περιπλέκουν τη διαδικασία διάγνωσης ή να συμβάλλουν σε λανθασμένη διάγνωση.

Επιλογές θεραπείας για την κυκλοθυμία

Μόλις ένα παιδί αξιολογηθεί και διαγνωστεί με κυκλοθυμία, ο γιατρός θα καθορίσει την καταλληλότερη θεραπεία γι' αυτό. Δεν υπάρχει ίαση για την κυκλοθυμία σε παιδιά και εφήβους, αλλά υπάρχουν θεραπείες που μπορούν να βοηθήσουν στη διαχείριση των συμπτωμάτων.

Φάρμακα

Τα φάρμακα είναι συχνά η θεραπεία πρώτης γραμμής για τη διπολική διαταραχή τόσο σε παιδιά όσο και σε ενήλικες. Τέτοια φάρμακα δρουν βοηθώντας στη σταθεροποίηση της διάθεσης.

Φάρμακα που σταθεροποιούν τη διάθεση, όπως το λίθιο και τα αντισπασμωδικά που σταθεροποιούν τη διάθεση, είναι γνωστό ότι είναι αποτελεσματικά για τη διπολική διαταραχή σε παιδιά και εφήβους. Τέτοια φάρμακα είναι συχνά αποτελεσματικά, αλλά μπορεί να έχουν πιθανές παρενέργειες που θα πρέπει να συζητήσετε με το γιατρό του παιδιού σας.

Μπορεί να συνταγογραφούνται αντικαταθλιπτικά φάρμακα, αλλά πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή σε παιδιά και εφήβους με οικογενειακό ιστορικό διπολικής διαταραχής, καθώς μπορεί δυνητικά να συμβάλουν σε μανιακά επεισόδια ή αυξημένη κυκλική διάθεση.

Ψυχοθεραπεία

Η ψυχοθεραπεία έχει επίσης αποδειχθεί ότι είναι μια αποτελεσματική συνοδευτική θεραπεία. Η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά να μάθουν να αναγνωρίζουν τα συμπτώματα καταθλιπτικών ή μανιακών επεισοδίων. Τα παιδιά μπορούν επίσης να εργαστούν για την ανάπτυξη δεξιοτήτων αντιμετώπισης που θα τα βοηθήσουν να διαχειριστούν καλύτερα τα συμπτώματά τους.

Η γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία (CBT) είναι ένας τύπος θεραπείας που μπορεί να βοηθήσει τα παιδιά και τους εφήβους με κυκλοθυμία να μάθουν να αναγνωρίζουν μη βοηθητικά ή αρνητικά μοτίβα σκέψης και συμπεριφορές που μπορεί να συμβάλλουν σε επεισόδια διάθεσης.
Η θεραπεία μπορεί να είναι χρήσιμη, αλλά είναι συχνά πιο αποτελεσματική όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με φαρμακευτική αγωγή.

Πότε να αναζητήσετε βοήθεια

Εάν ανησυχείτε για συμπτώματα ή συμπεριφορές που εμφανίζει το παιδί σας, μιλήστε με τον παιδίατρό του για περαιτέρω αξιολόγηση. Οι αλλαγές στη διάθεση, τα επίπεδα δραστηριότητας, οι συμπεριφορές, οι ακαδημαϊκές επιδόσεις, η κοινωνική συμπεριφορά και τα πρότυπα ύπνου μπορεί να είναι αιτία ανησυχίας.

Μιλήστε με τον παιδίατρό τους ή έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας εάν το παιδί ή ο έφηβος/η σας έχει συμπτώματα κυκλοθυμίας ή άλλης διπολικής διαταραχής. Η κυκλοθυμία είναι μια σοβαρή ιατρική ασθένεια που απαιτεί θεραπεία.
Η θεραπεία μπορεί να μειώσει σημαντικά τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων και ενδεχομένως να αποτρέψει μελλοντικά επεισόδια.

Τα αποτελέσματα της κυκλοθυμίας

Παρόλο που η κυκλοθυμία θεωρείται χρόνια διαταραχή, η κατάλληλη θεραπεία μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στη διαχείριση των συμπτωμάτων. Χωρίς θεραπεία, ωστόσο, οι βραχυπρόθεσμες και μακροπρόθεσμες συνέπειες που σχετίζονται με την κυκλοθυμία είναι:

  • Κακή σχολική απόδοση
  • Αυξημένος κίνδυνος απόπειρας αυτοκτονίας
  • Δυσκολίες στις διαπροσωπικές σχέσεις
  • Χαμηλή αυτοεκτίμηση
  • Χρήση ή και κατάχρηση ουσιών

Λιγότεροι από τους μισούς ανθρώπους με κυκλοθυμία καταλήγουν να αναπτύξουν διπολική διαταραχή και σε μερικούς ανθρώπους, η κυκλοθυμία εξαφανίζεται κατά την πάροδο του χρόνου.

Πώς μπορούν οι γονείς να βοηθήσουν τα παιδιά με κυκλοθυμία

Εάν το παιδί σας έχει διαγνωστεί με κυκλοθυμία ή άλλη πάθηση ψυχικής υγείας, υπάρχουν βήματα που μπορείτε να ακολουθήσετε για να προσφέρετε υποστήριξη και να βοηθήσετε το παιδί σας να διαχειριστεί τα συμπτώματά του.

Μερικές ενέργειες που μπορείτε να κάνετε:

  • Να είστε υπομονετικοί και με κατανόηση με το παιδί σας. Ενθαρρύνετέ το να σας μιλήσει γι' αυτό που βιώνει.
  • Δώστε προσοχή στις διαθέσεις και τις συμπεριφορές του παιδιού σας για να παρακολουθήσετε αλλαγές που μπορεί να υποδηλώνουν επεισόδιο διάθεσης.
  • Αναγνωρίστε τα ερεθίσματα του παιδιού σας και λάβετε μέτρα για να διαχειριστείτε τις αλλαγές στη διάθεσή του.
  • Βοηθήστε το παιδί σας να τηρήσει το πρόγραμμα θεραπείας του. Χρειάζεται χρόνος για να λειτουργήσουν η θεραπεία και η φαρμακευτική αγωγή, επομένως η συνέπεια είναι σημαντική.
  • Βοηθήστε το παιδί σας να διαχειριστεί το άγχος του. Το άγχος μπορεί να κάνει τα συμπτώματα χειρότερα και δυσκολότερα στη διαχείριση, επομένως η ελαχιστοποίηση των πηγών στρες και η στήριξη σε στρατηγικές χαλάρωσης μπορεί να είναι χρήσιμη.


onmed.gr

© Το χαμομηλάκι | To hamomilaki